Το παραμύθι της βροχής

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στερεότυπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στερεότυπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025

Καλά Χριστούγεννα κακέ λύκε*….στα παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Είναι η βραδιά των Χριστουγέννων και ο κακός λύκος έχει βγει έξω ψάχνοντας την Κοκκινοσκουφίτσα. Δεν μπορεί να τη βρει, κι όταν συναντά τον Άγιο Βασίλη, τον κοιτάζει καχύποπτα, μιας κι εκείνος φοράει κατακόκκινα ρούχα.  Ο Αγιος Βασίλης , εκείνη ακριβώς τη στιγμή, προσπαθεί να φάει τα κουλουράκια της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας.  Ο λύκος δεν έχει καταλάβει ποιος ακριβώς είναι, μπορεί και να μην το περίμενε καν πώς κάποτε θα τον συναντούσε κι όταν το συνειδητοποιεί,  τού ζητάει να του δώσει το δώρο του. Ο άγιος Βασίλης φανερά ενοχλημένος που δεν τον έχει αναγνωρίσει ο Λύκος, τον ρωτάει την βασική ερώτηση, δηλαδή αν ήταν καλό παιδί όλη την χρονιά. Ο Λύκος απάντησε θετικά και την ίδια στιγμή από το ψέμα του μεγάλωσε η ουρά του. Αρνήθηκε πως κυνηγούσε την Κοκκινοσκουφίτσα, πως ενοχλούσε τα τρία γουρουνάκια και πως η γνωστή γριούλα μπορούσε να περνάει από δίπλα του χωρίς να κρύβεται στην κολοκύθα. Κι όσο έλεγε ψέματα τόσο μάκραινε η ουρά του. Αγανακτισμένος και φοβισμένος παραδέχτηκε στο τέλος ποια ήταν η αλήθεια και προσπάθησε να υπερασπιστεί τον τίτλο του. Ναι, ήταν ο κακός λύκος…


Στη συνέχεια έρχεται η μεγάλη ανατροπή με το πολύ ιδιαίτερο δώρο που  χαρίζει στον λύκο  ο Άγιος Βασίλης! Ένα ολόλευκο κουνέλι που όμως…….

Η συνέχεια  στο βιβλίο της Κλάρα Κούνια : *Καλά Χριστούγεννα κακέ λύκε, Κλάρα Κούνια, εικ: Ναταλίνα Κόιας, εκ. Πατάκη

Μια ιστορία ανατρεπτική γεμάτη χιούμορ, έξυπνη πλοκή, τρυφερότητα, ανατροπές και πρωτοχρονιάτική διάθεση. Η Κλάρα Κούνια γράφει μια ιστορία πατώντας πάνω σε ένα πασίγνωστο κλασσικό ήρωα  των παραμυθιών, τον Κακό Λύκο,  ανατρέποντας ή και ξεπερνώντας προκαταλήψεις, για να δείξει πώς κανείς δεν είναι απόλυτα κακός, αλλά  ακόμη και ο πιο τρομακτικός χαρακτήρας μπορεί να έχει ανάγκη για αγάπη, συντροφιά και αποδοχή.


Η αφήγηση είναι ζωντανή, προσιτή και ενδιαφέρουσα, ενώ διατηρεί μια ελαφριά δόση σκανταλιάς που κάνει την ανάγνωση απολαυστική. Η συγγραφέας χειρίζεται με ευαισθησία το θέμα της αλλαγής και της ενσυναίσθησης, χωρίς διδακτισμό. Με χιούμορ ιδιαίτερο και με αφορμή το πνεύμα των Χριστουγέννων για καλοσύνη, προσφορά και αλληλεγγύη, ο Λύκος πρέπει να καλλιεργήσει την καλύτερη εκδοχή του  για να επιτύχει την αποδοχή, την συντροφικότητα και το πολυπόθητο βραβείο-δώρο!

Η εικονογράφηση της Ναταλίνας Κόιας αποτελεί βασικό στοιχείο της αισθητικής  του βιβλίου αλλά και της κατανόησης του κειμένου.  Οι εικόνες είναι ζεστές, με χρώματα που αποδίδουν το χειμωνιάτικο και γιορτινό κλίμα, ενώ οι εκφράσεις των ηρώων γεμίζουν συναίσθημα και χιούμορ. Ο λύκος, παρά την «κακία» που υποτίθεται πως φέρει, αποδίδεται με τρόπο που προσκαλεί τα παιδιά να τον γνωρίσουν καλύτερα, να γελάσουν μαζί του και, τελικά, να τον συμπαθήσουν.

Ένα βιβλίο  ιδανικό για χριστουγεννιάτικες αναγνώσεις στο σπίτι ή στην τάξη, εμπνέοντας συζητήσεις για την καλοσύνη, τις δεύτερες ευκαιρίες και τη χαρά της συνύπαρξης. Ένα καλαίσθητο, έξυπνο και γιορτινό παραμύθι που σίγουρα θα αφήσει στα παιδιά ένα χαμόγελο και μια μικρή σπίθα ενσυναίσθησης.

Αναζητείστε το, χαρίστε το και απολαύστε μια ιστορία με πολύ χιούμορ!

https://www.patakis.gr/books/9789601657219-kala-christougenna-kake-lyke/

Γλωσσικές και Δημιουργικής Έκφρασης

1. Αλλάζω τον χαρακτήρα

Ζητήστε από τα παιδιά να φανταστούν τον λύκο πριν από την ιστορία.

  • Τι τον έκανε να φαίνεται «κακός»;

  • Πώς άλλαξε στο τέλος;
    Τα παιδιά γράφουν ή υπαγορεύουν μια μικρή περιγραφή και ζωγραφίζουν τις δύο «εκδοχές» του.

2. Ξαναγράφω το τέλος

Τα παιδιά δημιουργούν ένα διαφορετικό τέλος:

  • Πώς θα ήταν τα Χριστούγεννα αν ο λύκος έμενε θυμωμένος;

  • Τι άλλο θα μπορούσε να του συμβεί;
    Έπειτα το παρουσιάζουν με δραματοποίηση.

3. Συννεφόλεξα συναισθημάτων

Φτιάξτε συννεφόλεξα με λέξεις που εκφράζουν συναισθήματα του λύκου σε διάφορες στιγμές της ιστορίας. Συζητήστε: «Τι κάνει κάποιον να νιώθει έτσι; Τι θα τον βοηθούσε;»


Καλλιτεχνικές Δραστηριότητες

4. Φτιάχνουμε “τον νέο λύκο”

Με χαρτόνια, κουμπιά, ύφασμα, γκλίτερ κ.λπ., τα παιδιά δημιουργούν τον δικό τους «χριστουγεννιάτικο λύκο» που έχει αλλάξει: χαμογελαστό, φιλικό ή διασκεδαστικό.

5. Χριστουγεννιάτικα στολίδια λύκου

Φτιάχνουν μικρά στολίδια (ζωγραφιές, πήλινες φιγούρες ή χαρτοκοπτική) με θέμα τον λύκο ή άλλους ήρωες του βιβλίου και στολίζουν δέντρο/τοίχο της τάξης.


Κοινωνικοσυναισθηματικές Δραστηριότητες

6. «Ο κύκλος της καλοσύνης»

Συζητήστε τι σημαίνει καλοσύνη.
Κάθε παιδί γράφει ή ζωγραφίζει μια καλή πράξη που μπορεί να κάνει. Κατασκευάστε έναν μεγάλο χάρτινο κύκλο όπου κολλάτε όλες τις πράξεις, φτιάχνοντας ένα «στέμμα καλοσύνης».

7. «Από κακός σε καλός» – παιχνίδι ρόλων

Σε ζευγάρια:
Το ένα παιδί παίζει κάποιον που νιώθει θυμωμένος/απογοητευμένος (όπως ο λύκος στην αρχή).
Το άλλο προσπαθεί με ευγένεια και κατανόηση να τον βοηθήσει να νιώσει καλύτερα.


Δραστηριότητες Κατανόησης Κειμένου

8. Χρονική σειρά γεγονότων

Ετοιμάστε εικόνες από βασικές σκηνές του βιβλίου (απλές, τύπου σκίτσο).
Τα παιδιά πρέπει να τις βάλουν στη σωστή σειρά και να ξαναδιηγηθούν την ιστορία.

9. «Ποιος είπε τι;»

Φτιάξτε καρτέλες με απλές ατάκες/σκέψεις του λύκου από διάφορα σημεία της ιστορίας.
Τα παιδιά προσπαθούν να τοποθετήσουν κάθε φράση στη σωστή σκηνή.


Παιχνίδια & Κινητικές Δραστηριότητες

10. Κυνήγι θησαυρού του λύκου

Κρύψτε «χριστουγεννιάτικες καρτέλες» σε διάφορα σημεία του χώρου. Κάθε καρτέλα περιέχει μια μικρή αποστολή:

  • «Κάνε μια καλή πράξη σε έναν συμμαθητή σου»

  • «Βρες κάτι που μοσχοβολάει Χριστούγεννα»

  • «Μιμήσου τον λύκο όταν ήταν χαρούμενος»

11. Παιχνίδι «λύκος σε μεταμόρφωση»

Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα στον χώρο.
Ο εμψυχωτής λέει: λύκος κακός, λύκος φοβισμένος, λύκος χριστουγεννιάτικος, και τα παιδιά αλλάζουν κίνηση/έκφραση ανάλογα.

Διαθεματικές Δραστηριότητες

12. Μαθαίνω για τους λύκους (με ασφάλεια)

Μικρή αναζήτηση ή συζήτηση για το πραγματικό ζώο:

  • Τι τρώνε;

  • Πώς ζουν;

  • Είναι όντως τόσο «κακοί» όσο στα παραμύθια;
    Στόχος: αποδόμηση στερεοτύπων.

13. Μαθηματικά με τον λύκο

Μετρήστε: Πόσοι χαρακτήρες εμφανίζονται. Πόσα χρώματα βλέπουμε στις εικόνες . Πόσα δώρα υπάρχουν στη χριστουγεννιάτικη σκηνή . Ή κάντε απλά προβλήματα πρόσθεσης/αφαίρεσης με θέμα τον λύκο.

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2025

Τα μεγάλα αγόρια κλαίνε* …στα παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Αν ήταν κορίτσι ο Σεπτέμβρης σίγουρα θα τον λέγανε «Επιστροφή!» Άλλοι θα τον φώναζαν «Ανάμνηση» κι άλλοι «Αρχή!» Για πολλούς από μας είναι ο «Άγιος Σχολικός» και η μυρωδιά του χαρτιού, του μελανιού, της γόμας και των βιβλίων είναι περισσότερο διάχυτη, παντού.

Τα Παραμύθια του Σαββάτου έχοντας διαβάσει και ξεχωρίσει αρκετά βιβλία που θα ήταν ιδανικά για αυτές τις «σχολικές”  μέρες θα σας παρουσιάζουν σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματά τις επιλογές μας, που νομίζουμε θα βοηθήσουν για προσαρμογή στο σχολείο και απόλαυση ανάγνωσης.

*Τα μεγάλα αγόρια κλαίνε του Jonty Howley σε μετάφραση της Αργυρώς Πιπίνη είναι μια τρυφερή ιστορία για την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Η πρώτη αποχώρηση, το πρώτο βήμα, το άγχος της νέας αρχής, δημιουργεί πάντα πολύ έντονα συναισθήματα στο παιδί αλλά και στους γονείς του. Το αγόρι της ιστορίας, ο Λιβάϊ, θα πάει πρώτη μέρα στο καινούργιο του σχολείο και νιώθει τρομαγμένος. Ακριβώς το ίδιο, όμως, νιώθει κι ο μπαμπάς του. Μην ξέροντας τι να πει στο γιο του, του δίνει μια συμβουλή-οδηγία: Τα μεγάλα αγόρια δεν κλαίνε!

Ο Λιβάϊ, συγκράτησε τα δάκρυά του, αφού έτσι είχε πει ο μπαμπάς και απλά άρχισε να παρατηρεί τους ανθρώπους καθ’ όλη  την διάρκεια της διαδρομής του προς το σχολείο.

Κοιτούσε επίμονα κάποιους άνδρες που είχαν δάκρυα στα μάτια. Ένας Ψαράς, ένας Αρπιστής, δυο ποιητές, παππούδες,, γονείς και πολλούς πολλούς άλλους ανθρώπους. Παρατηρούσε και το μόνο που καταλάβαινε και …έβλεπε ήταν πως πολλά μεγάλα αγόρια και άνδρες, έκλαιγαν.

Και σαν έφτασε στο σχολείο, στην καινούργια του τάξη, και με  τους νέους του συμμαθητές, ο φόβος χάθηκε και η μέρα κύλησε υπέροχα.

Τι έγινε στο δρόμο της επιστροφής και τι έκανε ο μπαμπάς του μόλις τον είδε;

Θα το διαβάσετε εσείς στο δικό σας παιδί …

Μια συγκινητική, αληθινή, τρυφερή ιστορία που προσπαθεί να καταρρίψει στερεότυπα, ταμπέλες και λόγια που συχνά φεύγουν από τα χείλη μας χωρίς να το καταλάβουμε έχουν μια δύναμη καταλυτική.

Τα πρέπει και τα μη, ο διαχωρισμός θηλυκού και αρσενικού, οι συμπεριφορές ανάλογα με το φύλο, υπήρξαν πάντα αιτία να μην μπορούν, ιδιαίτερα τα αγόρια, να εκφράσουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους.

Ειδικά το κλάμα θεωρούνταν προνόμιο και αδυναμία για τις γυναίκες, ενώ οι άντρες έπρεπε πάντα να μετρούν την δύναμη τους με την μη έκφραση της ψυχής τους.

Στο βιβλίο αυτό καταλαβαίνουμε την δύναμη των λέξεων και πόσο σημαντικό είναι πως να εκφραζόμαστε στα παιδιά.

Ένα βιβλίο με ιδιαίτερη γραφή, απλές λέξεις γραμμένες με Κεφαλαία γράμματα μόνο, και γεμάτο αλήθειες.

Να μιλάμε, να εκφραζόμαστε, να νιώθουμε ελευθέρα, να προσέχουμε όμως τι λέμε ειδικά εμεις που μεγαλώνουμε παιδιά, για να  έχουμε υγιής ενήλικες!

Ο Jonty Howley έχει εικονογραφήσει το βιβλίο του με εξαιρετικές, ζωντανές, εκφραστικότατες εικόνες, σε σχέδια και χρώματα του εντυπώνονται στην μνήμη του παιδιού.

 

Πάνω πάνω στη λίστα των βιβλίων για το σχολείο( εννοείται και το σπίτι) για τις βιβλιοθήκες μας!

https://www.martis.gr/shop/ta-megala-agoria-klaine/


Ακούστε μας στο Youtube : Εδώ!

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 6 Σεπτεμβρίου 2025 : Εδώ!

 

 

 

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2024

Ο Φράχτης*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ο Φράχτης, Αλφρέντο Σοντεργκίτ, Μετάφραση: Δέσποινα Δρακάκη, εκδ. Μεταίχμιο

Η Φραγκίσκη και η Αντωνία. Δυο κορίτσια που τα σπίτια τους τα χωρίζει ένας φράχτης.

Δυο παιδιά που ζουν δίπλα δίπλα και δεν έχουν γνωριστεί ποτέ. Η Φραγκίσκη ερχόταν στο μεγάλο σπίτι τους μόνο στις διακοπές της. Η Αντωνία δεν έφευγε ποτέ από το μικρό και περιποιημένο σπιτάκι τους. Η μαμά της Αντωνίας περιποιόταν το μεγάλο σπίτι της Φραγκίσκης και τον κήπο τους. Η Αντωνία κάποιες φορές βοηθούσε και της άρεσε περισσότερο να παίζει και να ποτίζει με το λάστιχο της βρύσης τα φυτά. Κι έτσι μια μέρα με πολλή ζέστη τα δυο κορίτσια συναντήθηκαν. Κι αρχίσαν να παίζουν μαζί. Με το λάστιχο κάποιες φορές αλλά τις περισσότερες έχοντας αναμεσά τους τον φράχτη… Έτσι περνούσαν οι μέρες τους, τα καλοκαίρια, και η ζωή τους ήταν ένα ατέλειωτο παιχνίδι. Γεμάτα εικόνες από βιβλία, κουκλοθέατρο, μεταμφιέσεις, κολύμπι και …όνειρα. Εικόνες και στιγμές που  έγιναν αναμνήσεις.

Τα γενέθλια της Φραγκίσκης στο μεγάλο σπίτι ήταν πάντα το γεγονός του καλοκαιριού και τα δυο κορίτσια τα γιόρταζαν μαζί και με πολύ κόσμο. Τα γενέθλια της Αντωνίας λίγο αργότερα, ενώ κι εκείνα γίνονταν στην δική τους αυλή με πολύ και χαρούμενο κόσμο ήταν χωρίς τη Φραγκίσκη που στο μεταξύ είχε επιστρέψει στην πόλη.

Κι ο καιρός πέρασε… Τα δέντρα του Φράχτη μεγάλωσαν πολύ, όπως και τα κορίτσια. Αλλάξαν οι ζωές, οι συνήθειες, οι σχέσεις…

Παράλληλες αλλά πολύ διαφορετικές οι ζωές τους. Δίπλα και πάλι όπως παλιά, μακριά όμως η μια από την άλλη. Αναμεσά τους ο μεγάλος «Φράχτης» που πια δεν ήταν εύκολο να τον ξεπεράσουν.

Οι ευχές που έκαναν κάποτε όταν ήταν μικρά κορίτσια, σχεδόν όλες πραγματοποιήθηκαν. Κι αν κάποιος μπορούσε να παρατηρήσει την πορεία της ζωής τους, θα έβλεπε πως μεγαλώνοντας αν και τους  χώριζαν πολλά, σε κάποια πράγματα ήταν εντελώς ίδιες οι αντιδράσεις, τα συναισθήματα, οι καταστάσεις που ζούσαν…

Κάποτε τα δυο κορίτσια που πια ήταν μεγάλες γυναίκες συναντηθήκαν ξανά. Στον ίδιο Φράχτη και την ίδια μέρα γνωρίστηκαν η Ιουλία και η Λουκία, οι κόρες τους…

Ένα συγκινητικό και βαθυστόχαστο βιβλίο για παιδιά,  του Αλφρέντο Σοντεργκίτ που μας μιλάει για την φιλία, τις παιδικές ζωές και αναμνήσεις, την ενηλικίωση, τον κύκλο της ζωής και την αγνότητα των παιδικών χρόνων.

Ένα βιβλίο να σκεφτείς, να νοσταλγήσεις και για μας τους μεγαλύτερους να αναρωτηθείς για τα σπουδαία, τα σημαντικά, τους φίλους που έχασες…

Για τα παιδιά,  να δουν, να θυμηθούν ή να προσέξουν πιο πολύ τις πολύτιμες φίλες τους.  

Ο Φράχτης είναι μια συμβολική λέξη σε αυτήν την Ιστορία.

Στην πραγματικότητα δεν χωρίζει τα δυο σπίτια αλλά την κοινωνική και οικονομική τους τάξη. Κάτι που για τα παιδιά δεν ισχύει.

Βιβλίο με πολλά μηνύματα για μικρά και μεγαλύτερα παιδιά. Για την χαρά του παιχνιδιού, της ανεμελιάς και της φιλίας και για την σχέση μητέρας παιδιού και κοινωνικής ανέλιξης. Ωστόσο σε όποια κοινωνική τάξη και αν ανήκεις ακόμα και τα μικρότερα παιδιά θα μπορέσουν να καταλάβουν πως κάποια συναισθήματα παραμένουν ίδια όπου και βρίσκεσαι, όπου και αν μεγαλώνεις και σε όποια «τάξη» και αν ανήκεις.

Ένας κύκλος ζωής όλα το βιβλίο. Σχέσεις που δημιουργούνται, χάνονται και ξαναγεννιούνται…

Με εκπληκτική εικονογράφηση του ίδιου του συγγραφέα που θα σας συγκινήσει και γοητεύσει.

Ένα πολύ δυνατό βιβλίο, συγκινητικό και βαθιά αληθινό.

Να το ψάξετε !

Μπείτε εδώ και δείτε κάποιες δραστηριότητες που προτείνουν οι εκδόσεις : https://api.metaixmio.gr/data/manager/media/assets/EKTYPOSIMES_DRASTIRIOTHTES_O_FRAXTHS.pdf

 

Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023

Ο φοβιτσιάρης Γίγαντας ...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

*Ο φοβητσιάρης γίγαντας, Δημήτρης Μπογδάνος εικ: Κατερίνα Βερούτσου, εκδ. Μεταίχμιο

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη μιας καταπράσινης κοιλάδας με το παράξενο όνομα Φοβητσοχώρι. Η αλήθεια ήταν πως μάλλον του ταίριαζε αυτή η ονομασία μιας και όλοι του οι κάτοικοι φοβόντουσαν πάρα πολύ. Τι φοβόντουσαν; Τον γίγαντα που ζούσε στο γειτονικό δάσος και που ίσως να τους επιτιθόταν κάποια στιγμή. Κάνεις δεν γνώριζε το αληθινό του όνομα και τις προθέσεις του,  την πραγματική του δύναμη, τις ανάγκες και τα θέλω του. Ο καθένας πίστευε ότι ήθελε και στο τέλος έφτιαξαν μια εικόνα για εκείνον που δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Εκείνος έπαιζε συνήθως με τα ζώα που τα θεωρούσε φίλους του. Με τους ανθρώπους όμως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Με αυτούς γινόταν άγριος κάθε φορά που τον πλησίαζαν γιατί κάποτε δυο ξαδέλφια ο Λαγόκαρδος και ο Ποντικόκαρδος που πήγαν στο δάσος να κόψουν ξύλα τον είδαν μπροστά τους. Εκείνος τα έχασε. Δεν είχε δει ποτέ ξανά ανθρώπους και στην προσπάθεια του να τους χαμογελάσει και να τους χαιρετήσει δια χειραψίας, εκείνοι τον κτύπησαν άσχημα. Με μια πέτρα στο μάτι και με το τσεκούρι τους στο δακτυλάκι του αριστερού του ποδιού. Και δεν έφτανε μόνο αυτό που πραγματικά ήταν άδικο και παράλογο αλλά επιστρέφοντας στο χωριό είπαν ένα σωρό ψέματα, φουσκώνοντας και αλλάζοντας όλα όσα συνέβησαν για να φανούν «ήρωες». Η απόφαση όλων των κατοίκων του χωριού ήταν η αναμενόμενη : Να μην ξαναπατήσει ποτέ κάνεις στο δάσος γιατί ήταν επικίνδυνο. Και αν χρειάζονταν ξύλα για το χειμώνα να πλησιάζουν μόνο τις άκριες του.

Ο καημένος ο γίγαντας ένιωσε πως έπρεπε να κάνει κάποια αλλαγή στην συμπεριφορά του όταν κατάλαβε πως  οι κοντούληδες άνθρωποι ήταν ύπουλοι και όταν φώναζε εκείνοι τρομάζανε και το έβαζαν στα πόδια. Άρχισε να προσπαθεί να βελτιωθεί με τη βοήθεια των αληθινών του φίλων,των ζώων. Και έτσι πορεύτηκε για πολλά χρόνια και μάλιστα με πολλές επιτυχημένες προσπάθειες. Κι ένα καλοκαιρινό βράδυ ακούστηκαν οι φωνές και τα μουγκρητά του γίγαντα απ’ άκρη σ’ άκρη στο Φοβητσοχώρι. Κι οι κάτοικοι έντρομοι αρχίσαν να σκέφτονται ένα σωρό ανακρίβειες πάλι για το πως θα τον αντιμετώπιζαν αν τολμούσε να τους επιτεθεί. Άκρη δεν έβγαλαν γιατί κανείς τους δεν είχε την τόλμη εκτός από έναν γέροντα- σοφό τον Τρεμοπόδη να πάει να δει τι συνέβαινε. Εκείνος αψηφώντας τον κίνδυνο πλησίασε στο δάσος τον γίγαντα  βρίσκοντάς τον να σφαδάζει από τους πόνους της κοιλιάς του γιατί είχε φάει τα δηλητηριώδη μπιρμπίλια δεκαεφτά θάμνων…

Ο γερο- Τρεμοπόδης είχε πολύ δουλειά να κάνει για το αντίδοτο και χωρίς να χασομερήσει άρχισε να ετοιμάζει το «σιρόπι» που θα γιάτρευε τον γίγαντα. Κουβέντα στην κουβέντα τού αποκάλυψε τότε ο μεγαλόσωμος άνθρωπος πόσο πολύ φοβόνταν τους «κανονικούς» ανθρώπους…

Η συνέχεια στο βιβλίο που θα σας κάνει να χαμογελάσετε πλατιά και να αναλογιστείτε την δική σας  συμπεριφορά απέναντι σε κάθε τι που φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε ή του βάζουμε ταμπέλες για να  δικαιολογήσουμε την άγνοια και τις δικές μας απόψεις (λαθεμένες κάποιες φορές).

Ο Δημήτρης Μπογδάνος γράφει ένα εξαιρετικό παραμύθι όπως εκείνα των παλιών καιρών που έχει θα θέμα του τον φόβο, την διαστρέβλωση των ειδήσεων, το επιλεκτικό ψέμα και τις προκαταλήψεις.

Μας θυμίζει πως τα στερεότυπα μπορούν να μας οδηγήσουν σε λάθος εκτιμήσεις και συμπεράσματα. Ο γίγαντας σαν σύμβολο όπως το γνωρίζουμε και έχει περάσει σαν αντίληψη μέσα από ιστορίες και παλαιότερα παραμύθια, είναι πάντα τρομακτικός λόγω του όγκου του και «κακός». Όμως εδώ βλέπουμε ένα γίγαντα που έχει συναισθήματα διαφορετικά και που ο ίδιος τρομάζει με τους «μικρούς» ανθρώπους Για μια ακόμα φορά επισημαίνεται πως τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Θα πρέπει να έχουμε την δική μας εμπειρία και άποψη για κάθε τι που συμβαίνει χωρίς να ακολουθούμε  άκριτα και από άγνοια ότι πιστεύουν οι άλλοι.

Ένα βιβλίο – παραμύθι για την αξία της πραγματικής φιλίας.

Για τη γνώση και την σωστή αντίληψη των προθέσεων και των θέσεων του καθενός.

Μια ιστορία να διασκεδάσεις, να σκεφτείς, να διδαχτείς από τα παθήματα των άλλων και να αποφεύγεις τις γενικεύσεις, τις ταμπέλες  και τα επιφανειακά συμπεράσματα.

Ένα σύγχρονο παραμύθι που έχει εικονογραφήσει μοναδικά η Κατερίνα Βερούτσου, Μεταφέροντας μας σε μία άλλη εποχή με ζωντανές εικόνες γεμάτες συναίσθημα, φωνή και χρώματα αλλοτινών καιρών.

Φοβητσοχώρι ή Γελαστοχώρι;

Που θα θέλατε να ζείτε;

Με φόβο ή με γνώση και χαρά;

Με επιφανειακές ειδήσεις και αναλύσεις ή με επιχειρήματα και προσωπικές εμπειρίες;

Αν θέλετε να μάθετε για τον Τρεχάλα, τον Αλληθωρομάτη, την Κυρά Βιασύνη και όλους τους κατοίκους του …παραμυθιού, ψάξτε το και ίσως κι εσείς να «ζήσετε καλύτερα

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82

 

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023

Οι άνδρες δεν κλαίνε …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τον γνωρίζετε τον Νίλ; Κι όμως, είμαι σίγουρη πως κάπου τον έχετε συναντήσει, ίσως μόνο με διαφορετικό όνομα.

Ο συγκεκριμένος Νιλ της ιστορίας μας είναι ένα μικρό χαρούμενο αγόρι που κάτι τον απασχολεί πολύ τον τελευταίο καιρό. Μεγάλωνε κι ανησυχούσε γιατί τώρα πια θα έπρεπε να συμπεριφέρεται σαν άνδρας. Ποια είναι όμως η διαφορά από το αγόρι και τι έπρεπε να κάνει για αυτό; Πως ξεχωρίζεις τα «ανδρικά»πράγματα και μήπως το σχολείο βοηθάει σ΄αυτό; Στο συναίσθημα, στα πρακτικά; Κι άρχισε να θύματα όλα όσα είχε ακούσει κατά καιρούς.

Όπως τον παππού του, που έλεγε πως άντρα τον είχε κάνει η θητεία στο στρατό…

Παρατηρούσε τους μεγαλύτερους άνδρες πως συμπεριφέρονταν στο δρόμο, στο σπίτι, στα βιβλία με εικόνες, στην τηλεόραση,  και προσπάθησε να τους αντιγράψει…

Την πρώτη του εμφάνιση, σαν άνδρας, αποφάσισε να την κάνει στο σχολείο. Κατηφόρισε τον δρόμο ανάποδα, με ταχύτητα στο ποδήλατο, χωρίς κράνος. Το έπαιξε σκληρός, κορόιδεψε άλλα παιδιά, έριξε στο πάτωμα κάποια άλλα, ΕΠΑΙΞΕ ξύλο και ένιωσε …χάλια!

Πήγε τότε στο γιατρό του σχολείου.

Μετά την εξέταση ο γιατρός είπε πως σωματικά ήταν υγιέστατος αλλά συναισθηματικά κάτι δεν πήγαινε καλά. Και τότε ο Νιλ έβαλε τα κλάματα…

Η συνέχεια; Θα την διαβάστε…

Κι ίσως συνειδητοποιήσατε όλο αυτό που κατά βάθος όλοι ξέρουμε αλλά κάποια φορά δεν δίνομε σημασία,  σε τούτη την ιστορία μας ταρακουνάει. Είτε γιατί έτσι μας μεγάλωσαν, είτε από λάθος αντίληψη ή κοινωνικο-περιβαλλοντικούς παράγοντες χωρίζουμε τα συναισθήματα σε ανδρικά και γυναικεία. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και  τα παιχνίδια, τα χρώματα, τις συμπεριφορές, τις αντοχές κι ένα σωρό άλλα πράγματα, δημιουργώντας λαθεμένα πρότυπα και βαθιές συναισθηματικές καταστάσεις που μπορεί και να παγιωθούν.

Οι εποχές έχουν αλλάξει και μάλλον καλυτερέψει στις ιδέες, τις αντιλήψεις, τις απόψεις και τις συμβουλές για γυναικεία ή ανδρικά θέματα. Οι διαχωρισμοί καλό είναι να γίνονται, αν γίνονται πολύ προσεκτικά γιατί πρωτίστως μας ενδιαφέρει πια η ειλικρίνεια, η αποδοχή, η συναισθηματική υγεία όλων των ανθρώπων και ιδιαιτέρως των παιδιών που συχνά και γονείς και  δάσκαλοι μπορεί να τους βάζουν ετικέτες.

Ένα αστείο, τρυφερό, αληθινό και πολύ επίκαιρο βιβλίο για όλα τα παιδιά αλλά και για γονείς που οφείλουν να προσέχουν συμπεριφορές και λόγια.

Τα πρότυπα και τα στερεότυπα έχουν αλλάξει.


Τα παιδιά μάς μιμούνται σε ότι και αν λέμε ή κάνουμε. Αυτό ας το λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας και να προσέχουμε τι και πως συμπεριφερόμαστε.

Ένα παιδί πρέπει να παίξει όλα τα παιχνίδια, να ανακατέψει  όλα τα χρώματα, να υποδυθεί κάθε ρόλο για να τον καταλάβει.

Και επιτέλους κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου ηλικίας ή φύλου μπορεί και πρέπει όταν στεναχωρηθεί να κλάψει. Η καταπίεση των συναισθημάτων δεν δηλώνει ούτε την δύναμη, ούτε την αντροσύνη, ούτε «ανωτερότητα».

Να το ψάξετε το βιβλίο, να το διαβάστε μαζί με το παιδί σας και να μην το αφήστε ποτέ να νιώσει ενοχές αν κάνει κάτι που δεν συμφωνεί με τα λαθεμένα, κάποιες φορές, στερεότυπα και πρότυπα.

 

*Οι άνδρες «δεν» κλαίνε, Τζόαν Τουρού, μετάφραση Mάρω Ταυρή, εκδ. Μεταίχμιο

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 10 Ιουνίου 2023 : εδώ!

Σάββατο 12 Μαρτίου 2022

Οι Ξένοι* … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

*Οι Ξένοι, Αλφρέντο Σόντεργκιτ,(Μετάφραση :Μάρω Τουρή) εκδόσεις Μεταίχμιο

Μια λίμνη, ένα σπίτι, ένα μεγάλο κοτέτσι. Ένα ασφαλές μέρος με πολλή τροφή για όλους και χωρίς παράξενα συμβάντα. Ώσπου την ημέρα που ήρθαν οι ξένοι… Παράξενα ζώα, τριχωτά, μεγάλα και βρεγμένα. Η ζωή αναστατώθηκε και κανείς δεν τους αποδέχτηκε από την αρχή. Πως να γύριζαν όμως πίσω αφού ήταν περίοδος κυνηγιού και κινδύνευαν πολύ; Τότε ήταν που μπήκαν οι κανόνες… Όμως πως να μπουν κανόνες στους νέους που η ορμή, η περιέργεια και τα αγνά αισθήματα είναι στην φύση τους.  Έτσι ένα μικρό κοτοπουλάκι κι ένα μικρό καπιμπάρα αν και τελείως διαφορετικά ζώα, ήρθαν πολύ κοντά, έγιναν φίλοι κι έπαιζαν μαζί και κρυφά. Κι όταν τα ανακάλυψε ο σκύλος του κοτετσιού όλα άλλαξαν, προς το καλύτερο. Άνοιξαν τα «μυαλά»  και οι μέρες κι οι νύχτες και των δύο ομάδων ήρεμων και άγριων έγιναν διαφορετικές και όμορφες και νοσταλγικές.

Κι όταν τελείωσε η δύσκολη περίοδος μια έκπληξη περίμενε τους κυνηγούς ή μήπως δύο ;

Ένα υπέροχο βιβλίο για την στάση μας στη ζωή απέναντι σε «ξένους», πρόσφυγες ή μετανάστες. Ένα βιβλίο με πολλές αναγνώσεις αλλά με την ίδια κατάληξη. Πως μόνο αν αλλάξουμε οπτική γωνία και βγούμε από τα στερεότυπα θα καταλάβουμε πως τα πράγματα στην ζωή είναι απλά και γεμάτα έκπληξη.

Ένα βιβλίο για την φιλία, για το μοίρασμα και την συμπεριφορά.

Μια ιστορία για την αποδοχή, την συντροφικότητα και την κατάρριψη των συνηθισμένων ταμπελών. Για την διαφορετικότητα και την συνύπαρξη. Τις ελευθερίες που κερδίζονται με γνώση, εμπειρία και διάθεση αποδοχής και αλλαγής.


Μια ανατρεπτική ιστορία που μας γεμίζει αισιοδοξία, αγάπη και αλληλοσεβασμό.

Που δίνει «φτερά» στην ελεύθερη σκέψη όταν καταργούνται οι λαθεμένες αντιλήψεις και ο κίνδυνος ελλοχεύει.

Μια τρυφερή επίσης ιστορία, επίκαιρη όσο ποτέ για όσους κυνηγημένους αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους μέχρι να κοπάσει ο κίνδυνος και οι όποιες δυσκολίες.

Μια ιστορία που θα βοηθήσει τα παιδιά να καταλάβουν απόλυτα πως η συνύπαρξη με διαφορετικούς ανθρώπους από άλλες χώρες και άλλες  κουλτούρες δεν είναι αδύνατη ή ανέφικτη αρκεί να το θελήσουμε.

Η εκπληκτική εικονογράφηση από τον ίδιο τον συγγραφέα Alfredo Soderguit σε κόκκινο, λευκό  και μαύρο δίνει ακόμα ποιο μαγευτική την ατμόσφαιρα μίας καλογραμμένης ιστορίας γεμάτης μηνύματα αγάπης, φιλίας, σεβασμού και αλληλεγγύης.


Σαν ταινία μικρού μήκους που θες να τη δεις ξανά και ξανά.

Ένα βιβλίο τροφή για σκέψη.

Αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία  και διαβάστε εδώ τος πρώτες σελίδες : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF%CE%B9-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9

Το βιβλίο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο White Ravens 2020

Και θεωρείται καλύτερο Παιδικό Βιβλίο για το 2020 σύμφωνα με τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης.

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 12 Μαρτίου 2022 :https://www.cretalive.gr

 

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2022

Η Σκοτεινούπολη …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια γκρίζα πόλη κλεισμένη γύρω γύρω με τείχη και με ένα  Δήμαρχο που ήθελε όλους τους κατοίκους  να΄ναι μουντοί, μονόχνοτοι, χωρίς φαντασία, σκέψη και ματιά καθαρή…

Μόνο που μια μέρα αυτός σκυθρωπός Δήμαρχος παρατήρησε πως έλειπαν από τα τείχη κάποια τούβλα και θύμωσε πολύ. Φοβήθηκε πως  ίσως από αυτά τα ανοίγματα να ερχόταν η διαφορετικότητα που τόσο καλά την είχε αφήσει έξω από …τα τείχη. Ίσως κάποιος να τα έκλεβε άρα θα μπορούσε να δει τα  πράγματα αλλιώς και τότε θύμωσε ακόμα πιο πολύ και έκανε τους κάτοικους που τον υπάκουαν τυφλά να νιώσουν κι εκείνοι θυμό. Όμως τα τούβλα συνέχισαν να χάνονται και τότε πρόσεξαν όλοι κάτι …διαφορετικό!

Κοίταξαν από εκείνα τα ανοίγματα και είδαν πω στα τέσσερα σημεία της πόλης, Ανατολή -Δύση – Βορρά και Νότο συν έβαιναν κάποια παράξενα πράγματα…

Στο Νότιο μέρος οι άνθρωποι καλλιεργούσαν ασυνήθιστα φυτά και στο Βορινό έλεγαν παράξενες λέξεις. Στα Ανατολικά της πόλης χόρευαν κιόλας, με μοντέρνα μουσική και στα Δυτικά, αλλοίμονο, διάβαζαν… άγνωστα βιβλία!

Ο θυμός του Δημάρχου ξεχείλισε, όχι όμως τούτη τη φορά και των κατοίκων που αν και στην αρχή συμφώνησαν να ψάξουν κι εκείνοι να βρουν τον κλέφτη των τούβλων, στη συνέχεια μαγεύτηκαν απ’ όλα τα καινούργια και πολύχρωμα που έβλεπαν τα μάτια τους.  Και σαν βρήκαν το κορίτσι , εκείνο που έπαιρνε τα τούβλα ένιωσαν τη μνήμη τους να επιστρέφει και τον θυμό να χάνεται γιατί απλά δεν είχαν στην ουσία θυμώσει ποτέ,  μα και  γιατί επιτέλους είδαν με μάτια και σκέψη …καθαρά!


Το κορίτσι δεν ήταν κλέφτρα… ήταν δώρο ζωής, ανάσας, ελπίδας, ενθουσιασμού, γνώσης και ομορφιάς…

Το τι έγινε τότε; Θα το δείτε στο υπέροχο βιβλίο της Kelly  Candy που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Ένα βιβλίο που μιλάει για την διαφορετικότητα, τη αποδοχή, τις σκοτεινές εικόνες της ζωής μας και τα «κλειστά» μυαλά που φανατικά κάποιες φορές αρνούνται να καταλάβουν πως η εξουσία δεν έχει πάντα το δίκιο με το μέρος της.

Ένα βιβλίο γεμάτο συμβολισμούς που ανοίγει παράθυρα στο φως,  στη γνώση και οδηγεί στο να μην ανέχεται την καθοδήγηση χωρίς να έχει εμπειρία, άποψη και ιδέα για το τι πρόκειται.

Για την ανοχή και την αποδοχή του διαφορετικού!

Ένα βιβλίο γεμάτο χρώμα ζωής, γεμάτο ιδέες για να δεχόμαστε το άγνωστο, το άλλο και να επαναστατούμε όπου υπάρχει λόγος.


Ένα βιβλίο που έχει εικονογραφήσει  η ίδια η συγγραφέας και θα σας δώσει έναυσμα για πολλές συζητήσεις και δραστηριότητες.

Δείτε τι κάναμε εμείς διαβάζοντάς το :

·         Συζητήσαμε και μάθαμε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

·         Σε μαύρο κάνσον χαρτόνι που χωρίστηκε σε τέσσερα μεγάλα τετράγωνα φτιάξαμε τις γειτονιές της Σκοτεινούπολης

·         Μιλήσαμε για συναισθήματα, φόβος, τόλμη

·        


Για τα χρώματα της ημέρας και της νύχτας, της χαράς και της λύπης

·         Φτιάξαμε μια πόλη με τουβλάκια Lego, με δρόμους, γέφυρες, σπίτια

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα : http://www.kleidarithmos.gr/main/books/86080/


Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 29 Ιανουαρίου 2021 https://www.cretalive.gr

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2022

«Από Μακριά*»… Για την Μουσική, το όνειρο, τη ζωή!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

“Τα παραμύθια του Σαββάτου” εκτός από το καθιερωμένο τους Σαββατιάτικο ραντεβού συχνά σχολιάζουν βιβλία που αξίζουν την προσοχή σας σε τακτά χρονικά διαστήματα!

Ένα από τα πιο συγκινητικά, αληθινά και ιδιαίτερα βιβλία το «Από μακριά» της Αγγελικής Δαρλάση γράφτηκε ίσως  θέλοντας σαν μας θυμίσει ή να μας μάθει  για μια πτυχή – πληγή της Ιστορίας, το ολοκαύτωμα των Ρομά. Μια ιστορία σε τούτο το βιβλίο γεμάτη ποίηση, φαντασία, όνειρο, και μηνύματα για μικρούς και μεγάλους.


Για τις φυλές και τους λαούς της Γης…

Για όλους όσους κρατούν στο περιθώριο την διαφορετικότητα…

Για τις κουβέντες και αντιλήψεις των μεγάλων που κρατούν  δέσμιες τις αλήθειες και τα θέλω των παιδιών.

Για τη φιλία, την ανοχή, την Ιστορία που πρέπει να γνωρίζουμε, όλοι…

Για το όνειρο, τις επιθυμίες, τη μνήμη…

Για τα στερεότυπα και την κατάρριψή τους.  

Για τις λαθεμένες αντιλήψεις και επιρροές.

Για την Μουσική, το χορό, το όνειρο…

Για τις φυλετικές διακρίσεις, τον ρατσισμό, το ολοκαύτωμα, τη γενοκτονία, τους Ναζί.

Μην φοβάστε να χρησιμοποιήσετε λέξεις, μην διστάσετε να συζητήσετε με τα παιδιά δύσκολες έννοιες και πτυχές της Ιστορίας που ματώνουν.


Αλλά ας δούμε την ιστορία της Άλης, ενός κοριτσιού Ρομά που γνωρίζει την αδιαφορία, την περιφρόνηση, την βασανιστική συμπεριφορά, την λύπη, το παράπονο, την δικαίωση…

Η Άλη και η κάθε Άλη, η ηρωίδα της Αγγελικής Δαρλάση θα μπορούσε να είναι ένα σύμβολο  για την διαφορετικότητα. Εκείνη την κουλτούρα, την ξένη προς εμάς άποψη για τη ζωή, τις συνήθειες, τα έθιμα.   

Η Ιστορία ξετυλίγεται σε ένα Λουνα Πάρκ που από μόνο του είναι ένα σύμβολο. Σύμβολο περιπλάνησης, ελευθερίας ονείρου, ουτοπίας, χαράς, γλεντιού, μαγείας.

Το Λούνα Πάρκ ήταν τόπος μαγικός και για μας σαν ήμασταν παιδιά. Ίσως γιατί η χαρά που νιώθαμε σαν περνούσαμε την μεγάλη σιδερένια πόρτα πλημμύριζε την ψυχή και κάποιες φορές και τα μάτια με προσμονή, λάμψη και όνειρα. Ίσως γιατί όλα εκεί άλλαζαν. Ανεβοκατέβαιναν μαζί με τα αλογάκια οι δικές μας επιθυμίες. Με τους κρίκους κυκλώναμε τον μικρό μας κόσμο τον κρατούσαμε στα χέρια και πλησιάζαμε το όνειρο της νίκης όλο και πιο πολύ. Στη μεγάλη ρόδα ταξιδεύαμε στα ύψη θέλοντας να ακουμπήσουμε τ΄ αστέρια. Στις βαρκούλες που αιωρούνταν και ανέβαιναν όλο και  πιο ψηλά νομίζαμε πως θα φτάναμε πιο πάνω και από τον ουρανό.


Η Άλη στην ιστορία συναντά την  κοροϊδία, τα πικρόχολα σχόλια, την ύβρη, τον φόβο, την μοναξιά, την απογοήτευση. Οι γονείς των άλλων παιδιών  τους λένε να τη φοβούνται γιατί μπορεί και να ΄ναι μάγισσα. Κι όλα αυτά επειδή δεν την καταλαβαίνουν, επειδή δεν μιλάει όπως όλοι, δεν συμπεριφέρεται όπως αυτοί. Επειδή κάποιες φορές περπατά ξυπόλητη, επειδή είναι …ελεύθερη! Κι έτσι την έβλεπαν μόνο ...από μακριά!

Κι ύστερα συνέβη εκείνο το μαγικό που μόνο η μουσική μπορεί να κάνει. Η μουσική και το τραγούδι που ενώνει όλες τις γλώσσες και φυλές του κόσμου. Η μαγική φωνή της Άλη που τραγουδά το τσιγγάνικο τραγούδι Gelem, gelem ο ύμνος ή καλύτερα ένας από του ύμνους των Ρομά.

Κι άλλαξαν όλα με μιάς… Οι συμπεριφορές, τα λόγια, τα αισθήματα, οι πράξεις…

Κι εκείνο το μαντήλι στο κεφάλι της Άλης με τα καφέ ανάποδα τρίγωνα, συμβολικά φτιαγμένα πάνω του ήταν ακριβώς εκείνα που αναγκάστηκαν να φορέσουν στις φόρμες τους οι Ρομανί – Ρομά κρατούμενοι στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Άουσβιτς ή όπου αλλού…

Κι ύστερα το φευγιό στ΄ αστέρια, στο όνειρο, στο άπειρο με κλάμα λυτρωτικό, ασταμάτητο…

Μια εκπληκτική προσέγγιση του θανάτου, της αιχμαλωσίας, του άδικου και του παραλόγου…

Το βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση είναι απλά υπέροχο, ονειρικό, και γεμάτο συναίσθημα. Καλογραμμένο, γεμάτο εικόνες και τροφή για σκέψη. Ένα βιβλίο για παιδιά και μεγάλους.

Μια γροθιά στις ανόητες νουθεσίες των ενηλίκων και μια ανοιχτή ματιά στην Ιστορία.

Μια ιστορία που στον επίλογος της η συγγραφέας μας εξηγεί πως και γιατί την εμπνεύστηκε. Μας θυμίζει την φοβερή γενοκτονία των Ρομά από τα γερμανικά στρατεύματα τον γνωστό Ποράιμος (στην γλώσσα τους σημαίνει αφανισμός) και να αναζητήσουμε όσοι δεν ξέρουμε περισσότερες πληροφορίες για ένα ολοκαύτωμα που στοίχησε τη ζωή σε περίπου 500.000 ψυχές.

Ένα βιβλίο που έχει εικονογραφήσει μοναδικά ο Βασίλης Κουτσογιάννης δίνοντας μια ονειρική ατμόσφαιρα της νύχτα ς και της μαγείας του Λούνα Παρκ…

Να το ψάξετε όλοι αυτό το βιβλίο, να το διαβάσετε κι εσείς και τα παιδιά σας.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο : Από Μακριά, Αγγελική Δαρλάση, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης*

και με πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό εδώ : https://s3.gy.digital/metaixmio/uploads/asset/data/19042/Ekpaideutiko_yliko-APO-MAKRIA.pdf

Ακούστε εδώ το τραγούδι Gelem- Gelem Από την Ida Kelarova : https://www.youtube.com/watch?v=M0GFmQUWB9I

ή από την Esma Redzepova : https://www.youtube.com/watch?v=-XCOyB7WStI

Κι εδώ περισσότερα για το Ολοκαύτωμα των Ρομά : https://encyclopedia.ushmm.org/content/el/article/genocide-of-european-roma-gypsies-1939-1945

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021

Η Μάντρα η μάγισσα… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μάντρα, Μάντρα, τι μαγειρεύεις; Γιώτα Αλεξάνδρου, εικ; Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Φανταστείτε τώρα αυτό: Να είσαι μάγισσα, μαθητευόμενη, στην μεγάλη Σχολή Αρχιμαγισσών, να έχεις μάνα την πιο διάσημη μάγισσα του κόσμου και να μην μπορείς να τα καταφέρεις σχεδόν ποτέ με τα ξόρκια, τις μεταμορφώσεις και τις  μεταμφιέσεις . Ο,τι  και να προσπαθείς να πέτυχεις μοιάζει να μην θέλει να σε «υπακούσει». Και το χειρότερο εκείνη την πιο σημαδιακή και μοναδική μέρα κατάφερε η Μάντρα που κανονικά, αν δεν είχε καρότα στα αυτιά της την ημέρα της βάφτισής της η νονά της, θα την έλεγαν Σάντρα Να βάλει την δασκάλα της, την κυρία Σκοτεινή, μέσα στο καζάνι με μαρούλια και σαλάχια στο κεφάλι και φωνή κλεισμένη από …τον πανικό και το χαμό. Η κυρία Πικροχολίδου, η διευθύντρια, έχει αναλάβει να τα πει όλα στην μαμά της. Η διάσημη Μάγισσα με το  άκουσμα ενός μόνο από τα κατορθώματα  της κόρη της, λιποθυμάει…

Η Μάντρα λατρεύει τα πουλιά, τις πεταλούδες και τα δυνατά γέλια. Αντιπαθεί τις διάσημες θείες της ( την μητριά της Χιονάτης, την άλλη μάγισσα που τσάκωσε τον Χάνσελ και την Γκρέτελ και τη γιαγιά της, που έκανε την αγαπημένη της πριγκίπισσα, Ωραία Κοιμωμένη!) Μα πάνω απ’ όλα η Μάντρα λατρεύει το κανονικό μαγείρεμα και καθόλου μα καθόλου δεν συμπαθεί τα παιχνίδια με τέρατα, στοιχειωμένους πύργους κ. α.  

Θέλετε να μάθετε πως λένε την αγαπημένη της κούκλα;

Ποιο παιχνίδι (ομαδικό) προτιμάει;

Αν της αρέσει η μουσική;

Με ποιον χορό πραγματικά ξεφαντώνει;

Σε ποιο χρώμα έχει αδυναμία;

Τι θα γίνει τελικά με  την Μάντρα που όλα τα κάνει λάθος;

Με το δίκιο της βέβαια αφού η ψυχή της άλλα πράγματα λαχταρά;

Ένα βιβλίο που θα κερδίσει το χειροκρότημα παιδιών μικρών και μεγάλων από την πρώτη του ανάγνωση. Αν δεν μιλούσε για μάγισσες θα λέγαμε πως απευθύνεται σε κάθε μαμά που θέλει η κόρη της να …διαπρέψει και να  ακολουθήσει τα χνάρια της. Η Μάντρα συμβολίζει τον άνθρωπο-παιδί που έχει τα δικά του όνειρα, θέλω και αδυναμίες και που βρίσκει το θάρρος και τον τρόπο να τα διεκδικήσει ακόμα και αν αυτό καθυστερήσει λίγο.

Οι επιθυμίες των γονέων δεν συμβαδίζουν πάντα με αυτές των παιδιών τους και συχνά έχουμε συγκρούσεις, αδικαιολόγητες βέβαια, που οδηγούν σε λαθεμένες αποφάσεις εκατέρωθεν. Ο καθένας μας πρέπει πάντα να ακολουθεί το δικό του όνειρο, να έχει τα δικά του πλάνα και να προσπαθεί να τα πραγματοποιήσει μόνο και μόνο για εκείνον. Οι επιλογές πρέπει να είναι εντελώς ατομικές. Οι συμβουλές και παραινέσεις δέκτες αλλά η ψυχή και επιλογή του καθενός εχει το δικό του πλάνο και όραμα.

Η Γιώτα Αλεξάνδρου γράφει μια πολύ όμορφη ιστορία με πολλή φαντασία και χιούμορ παρουσιάζοντας μας  μια κατάσταση που συμβαίνει συχνά σε οικογένειες. Η ατομική ελευθερία και επιλογή είναι αναφαίρετα δικαιώματα που συχνά δεν συμφωνούν με τις επιθυμίες των γονέων αλλά αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τον νέο/α να ακολουθήσει τα δικά του οράματα και θέλω.

Μια ιστορία λοιπόν τόλμης, ενάντια σε οικογενειακές απαιτήσεις, καλογραμμένη, έξυπνη και πολλά υποσχόμενη. Συναισθήματα, ατομικές ελευθερίες, στερεότυπα, συνήθειες και ανατροπές σε τούτο το βιβλίο που συστήνεται ανεπιφύλακτα.  

Η εικονογράφηση  της Αιμιλίας Κονταίου συμπληρώνει σε χρώμα, σκίτσα και φαντασία την ιστορία που θα σας μαγέψει για μία ακόμη φορά!

Κι αν είστε εκπαιδευτικός σε νηπιαγωγείο ή τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου θα λατρέψετε τα πόσα πολλά πράγματα μπορεί να σας δώσει τούτο το βιβλίο!

Θα ξεκινήσετε νέες  ιστορίες με μάγισσες που ξέρετε ή θα δημιουργήσετε τις δικές σας, τις διαφορετικές.

Θα μιλήσετε για τα όνειρα των παιδιών…

Θα σκεφτείτε νέα ξόρκια, πολλά παιχνίδια και παράξενες ιδέες για μαγικά αντικείμενα (σκούπες, καπέλα κλπ).

Θα παίξετε με νέες λέξεις , θα σκεφτείτε μια δική μας ανατρεπτική μάγισσα.

Θα «μαγειρέψετε »μια μαγική συνταγή.

Θα ντύσετε μια δική σας μάγισσα όπως θέλετε…

Και πολλές πολλές ιδέες που σίγουρα θα σας δημιουργηθούν με την ανάγνωση αυτής της ιστορίας.

Αναζητείστε εδώ το βιβλίο και θα απολαύσετε μια υπέροχη ιστορία γεμάτη χιούμορ, ανατροπές, τόλμη και χρώμα  :https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/mantra-mantra-ti-mageireueis


Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 11 Σεπτεμβρίου 2021 :Εδώ!

 

Τρίτη 13 Ιουλίου 2021

Από το λίγο πριν στο μετά* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Καλοκαίρι επισήμως πια και τα καλά βιβλία πάνε παραλία.

Έτσι λοιπόν και η στήλη μας (Τα παραμύθια του Σαββάτου) ανοίγει πανιά, γεμίζει αποσκευές, και παρουσιάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα όσα βιβλία νομίζει πως αξίζει να τα ανακαλύψετε κι εσείς!



*Από το λίγο πριν στο μετά, Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Κίτρινο Πατίνι

«Ως εδώ και μη παρέκει, κυρ κυνηγέ!» φώναξε το κορίτσι που φορούσε πάντα ρούχα κόκκινα. Κι ο λύκος κι η γιαγιά συμφώνησαν μαζί της.

Κι έτσι είχε μίαν άλλη συνέχεια η γνωστή ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας. Άλλωστε το διάσημο παραμύθι είχε ένα και μόνο  νόημα. Να μην μιλάει κάποιος σε αγνώστους. Πουθενά όμως δεν εννοούσε πως πρέπει να σκοτώνονται όλοι οι λύκοι γιατί είναι κακοί…


Κι έτσι το κορίτσι με τα κόκκινα ρούχα έπιασε κουβέντα με τον λύκο και κίνησαν μαζί για το δάσος. Ο καημένος ο λύκος που όλοι τον αποπαίρναν είχε σταματήσει πια να κυνηγάει θηράματα κι έτσι η κοκκινοσκουφίτσα τον φίλεψε από το φαγητό της γιαγιάς. Κι εκεί που σκέψεις περί φυτοφάγων ζώων και εξαφάνιση της χλωρίδας έμπαιναν στο μυαλό της το μουγκρητό του Δράκου από τον Πράσινο λόφο την επανάφερε στο νέο παραμύθι. Ο Δράκος αυτός έπινε κάθε μέρα όλο το νερό της πηγής και όλο το δάσος υπέφερε. Η  γιαγιά τούς συμβούλεψε να βρουν την μάγισσα Θεανώ να τους βοηθήσει να βρουν λύση για την λειψυδρία.  Κι έκανε τα μαγικά της η Θεανώ κι έγινε πρώτα το νερό γλυφό κι αναγκάστηκαν όλοι να φύγουν από την περιοχή, εκτός από την γιαγιά, τον κυνηγό και τον λύκο.


Και μετά τι; Όλα έγιναν όπως πριν με μια μικρή μικρή αλλαγή!

Ένα σας λέω μόνο : Ο κυνηγός έγινε συλλέκτης και πωλητής  μανιταριών στο τέλος, και  το πολύτιμο νερό ξανάγινε γλυκό. Αφορμή να θυμηθούμε εκείνη την ρήση: Ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Το να τολμήσει κάποιος να αλλάξει γνωστές κι αγαπημένες ιστορίες θέλει τέχνη και ρίσκο πολύ. Ο Νικόλας Ανδρικόπουλος αγαπημένος εικονογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων τολμά και  μας δίνει μια άλλη συνέχεια στο παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας.

Τι έγινε λίγο πριν ο κυνηγός πυροβολήσει το λύκο;  Άλλαξαν όλα από μια και μόνο πιθανή φράση της κοκκινοσκουφίτσας. Έχουμε λοιπόν μια  άλλη οπτική γωνία που δίνει δικαιώματα στα άγρια ζώα του δάσους. Ο λύκος είναι γεννημένος κυνηγός, είναι σαρκοφάγο ζώο και ζει κοντά σε κατοικημένες περιοχές μιας και είναι ευκολότερη η εύρεση τροφής του. Στην νέα ιστορία για να μπορέσει να επιβιώσει, και να γίνει αρεστός, αλλάζει οριστικά την  ζωή του. Οι ταμπέλες και τα κατεστημένα πρότυπα, αλλάζουν δύσκολα στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Χρειάζεται τόλμη και γρήγορες αποφάσεις που θα φέρουν πιο ομαλή την προσαρμογή σε ένα κοινωνικό σύνολο και ταυτόχρονα την αποδοχή των άλλων. 


Ένα σύγχρονο παραμύθι εν συναίσθησης, δεύτερων σκέψεων και ενθύμησης ως προς την τροφική αλυσίδα της ζωής. Τι είναι απαραίτητο για τον άνθρωπο αλλά και για το ζώο με στόχο πάντα την επιβίωση των ειδών.

Ένα παραμύθι που μας κάνει να αναλογιστούμε πως κάποιες φορές υπάρχει  και μια άλλη όψη στο νόμισμα ή σε ένα γεγονός απ’ αυτό που βλέπουμε μόνο.  Οι αλήθειες του καθενός προσαρμόζονται και λέγονται ανάλογα με την δική του οπτική, βιώματα και πιστεύω.


Μια μάγισσα, ένας δράκος, ένα άγριο ζώο. Η παρουσία ανθρώπων καταλυτική και με πρωταγωνιστικό ρόλο στο ρου της Ιστορίας πάντα.

Δευτέρες σκέψεις, επιλογές και στρατηγική μας συνθέτουν ένα παραμύθι οικολογικό.

Για την εικονογράφησή τα λόγια είναι περιττά. Το κόκκινο αγαπημένο χρώμα του Νικόλα Ανδρικόπουλου παίρνει κυριολεκτικά τις καλύτερες αποχρώσεις του. Για μια ακόμα φορά μικρά αριστουργήματα, πίνακες ζωγραφικής, ξεχωριστά.. Μόνο εσύ Νικόλα θα μπορούσες να αποδώσεις τόσο μοναδικά την κοκκινοσκουφίτσα χωρίς να μειώνεις την φιγούρα του λύκου που μας τον παρουσιάζεις συμπαθέστατο και περισσότερο θύμα πάρα θύτη στην δική σου ιστορία.   


Το παραμύθι αλλιώς , σύγχρονο και με πολλή πολλή φαντασία αλλιώτικη.

Μια σπουδαία άσκηση για παιδιά  δημιουργικής γραφής και σκέψης, να δώσουν τη συνέχεια σε ένα γνωστό παραμύθι ή πως θα το άλλαζαν λέγοντάς τους την παρακάτω φράση που είναι και ο τίτλος του βιβλίου: Από το λίγο πριν στο μετά!

Για παιδιά και όσους αγαπούν τις ιστορίες και τα παραμύθια!

Δείτε το εδώ : https://www.kitrinopatini.gr/eshop/apo-ligo-prin-sto-meta/


Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 13 Ιουλίου 2021 : ΕΔΩ!