Ο Νίνο* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ένα μικρό αγόρι παίζει στο δωμάτιό του ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι χωρίς να παρατηρεί τι συμβαίνει γύρω του. Στο δωμάτιο επικρατεί η σύνηθες ακαταστασία και δεν έχει προσέξει καθόλου …τον Νίνο. Ούτε καν πρόσεξε την άλλη μέρα πως η μια του κάλτσα έλλειπε και ένας μικρός κόκκινος κώνος, λίγο παράξενος εμφανίστηκε μπροστά του. Άρχισε λίγο να αναρωτιέται και να κοιτάζει περίεργα γύρω του,  όταν ίχνη από μικροσκοπικά  πατουσάκια εμφανίστηκαν πάνω στο τραπεζομάντιλο την ώρα που έτρωγε το βραδινό του. Κι όταν πια είδε ένα μικρό φωτάκι να φέγγει κάτω από ένα αναποδογυρισμένο βιβλίο, κατάλαβε επιτέλους πως κάτι «κυκλοφορούσε» γύρω του.  Σηκώνοντας ψηλά το βιβλίο αντίκρυσε ένα μικρούτσικο ανθρωπάκι με γένια μακριά, σουβλερά αυτιά και πολύ θυμό στο βλέμμα του. Το πρώτο πράγμα που ζήτησε από το αγόρι ήταν το καπέλο του. Και τότε το αγόρι θυμήθηκε και συνδύασε όλα εκείνα τα παράξενα που συνέβησαν την τελευταία μέρα στο σπίτι του. Κι ύστερα αρχίσαν οι ερωτήσεις και οι εξηγήσεις. Το μικρό πλασματάκι ήταν ο Νίνο, ένα ξωτικό, κι ερχόταν από το Μικρό Δάσος κι είχε βρεθεί στα μέρη του μικρού αγοριού γιατί ήταν σε μυστική αποστολή : Έπρεπε να  ανακαλύψει κάτι καινούργιο, συναρπαστικό, ενδιαφέρον και μοναδικό στον κόσμο των Ανθρώπων.

Διηγήθηκε στον αγόρι τις περιπέτειες που πέρασε μέχρι να συναντηθούν και βασικά του ζήτησε βοήθεια γιατί είχε τραυματιστεί ελαφριά στο πόδι του. Και το αγόρι ξαφνικά απόκτησε ενδιαφέρον, αυτοπεποίθηση, κι ένιωσε πως επιτέλους θα μπορούσε να προσφέρει βοήθεια σε κάποιον. Άρχισε να του δείχνει τα πράγματα των ανθρώπων προσπαθώντας να το βοηθήσει στην αποστολή του…

Ώσπου ανακάλυψε ένα κόκκινο μικρό μπουκάλι που έκανε τον Νίνο να ενθουσιαστεί τόσο πολύ που ένιωσε πως η παραμονή του στο σπίτι του μικρού αγοριού είχε φτάσει στο τέλος της…

Τι είχε άραγε μέσα από το μπουκαλάκι;

Γιατί ενθουσιάστηκε τόσο ο Νίνο;

Τι άλλαξε στη ζωή όλων από το επόμενο πρωί;

Τι άλλα μυστικά έκρυβε το Μικρό Δάσος;

Αυτά και άλλα πολλά συναρπαστικά συμβαίνουν σε αυτό το πολύ τρυφερό βιβλίο. Μια περιπέτεια στον μικρόκοσμο με πρωταγωνιστές τα πιο μικρά κι αγαπημένα πλασματικά των παραμυθιών, τους νάνους ή ξωτικά. Μια ιστορία γεμάτη μικρές αλήθειες. Ένα ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας που όμως μας προσγειώνει για τα καλά στην δική μας πραγματικότητα.

Γιατί όλοι μας πολλές φορές δεν δίνουμε σημασία στα πράγματα που υπάρχουν δίπλα και γύρω μας. Στα μικρά και συνήθως απαρατήρητα πράγματα ή στιγμές κρύβονται πολλές χαρές και σημαντικές ερμηνείες και που προσπερνάμε συχνά αδιάφορα.

Η έκπληξη που ανακαλύπτει ο Νίνο μέσα στο μπουκαλάκι ( που θα το διαβάσετε εσείς) δίνει στο βιβλίο μια όμορφη και χιουμοριστική διάσταση. Δείχνει ότι αυτό που θεωρούμε συνηθισμένο μπορεί να είναι εντελώς καινούργιο και θαυμαστό για κάποιον άλλο.

Η ιστορία επίσης τονίζει την αξία της ενασχόλησης και παρατήρησης στη Φύση, μιλάει για την δύναμη της φιλίας, την αυτοπεποίθηση που γεννιέται όταν βοηθάμε τους άλλους, την αξία των νέων εμπειριών, και την δεύτερη ματιά στα καθημερινά πράγματα.

Η συγγραφέας και εικονογράφος Mariana Ruiz Johnson εκτός από την ευφάνταστη και καλογραμμένη ιστορία της έχει δημιουργήσει εικαστικά μια καταπληκτική ατμόσφαιρα με πολλές λεπτομέρειες, καθαρές γραμμές και έντονη παλέτα που συμπληρώνει  άρτια το κείμενό της δίνοντάς του επίσης μια μορφή κόμικς πολύ προσεγμένη.

Το νου σας στις μικρές λεπτομέρειες γύρω σας. Ίσως εκεί να βρίσκονται τα σπουδαία και θαυμαστά του κόσμου μας!

Να το ψάξετε στα βιβλιοπωλεία!

 

*Νίνο, Mariana Ruiz Johnson, Μετάφραση: Μαριάννα Ψύχαλου, εκδόσεις Μικρή Σελήνη : εδώ

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 20Ιουνίου 2026 : εδώ!

Ο Μίλτος* της Ξένιας Καλογεροπούλου… στα «Παραμύθια του Σαββάτου»!

 

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

«Τα παραμύθια του Σαββάτου» θα παρουσιάζουν σε τακτά χρονικά διαστήματα όσα βιβλία νομίζουν πως αξίζει να τα ανακαλύψετε κι εσείς!

*Ο Μίλτος, Ξένια Καλογεροπούλου, εικ: Φίλιππος Φωτιάδης, εκδ. Πατάκης

Ο Μίλτος δηλαδή ο Μιλτιάδης είναι ένα σκυλί που χάθηκε. Ναι, καλά ακούσατε! Ένα σκυλί που τυχαία συναντήθηκε μια μέρα με τον Σωκράτη που δεν αγαπούσε καθόλου τα ζώα. Το καθόλου ήταν σχετικό γιατί ο Σωκράτης και τα φοβόταν πολύ και δεν ήξερε πως να τους συμπεριφερθεί. Έτσι δεν ήθελε και πολλά πολλά μαζί τους μέχρι εκείνη την ημέρα που η τύχη και ο οδοντίατρος ή μήπως το σουβλάκι που αγόρασε να για του περάσουν τα ψυχολογικά του, τού «κτύπησε» την ψυχή. Ο Μίλτος που στην αρχή δεν είχε όνομα έφαγε λίγο σουβλάκι, λίγη σοκολάτα και αποφάσισε να γίνει ο νέος του αρχηγός, ο Σωκράτης. Τον ακολούθησε, τον περίμενε έξω από το σπίτι ίσαμε εκείνη την πολύ χειμωνιάτικη μέρα που ο Μίλτος αρρώστησε βαριά. Η κυρία Φανή η ψιλικατζού το κατάλαβε και παρότρυνε τον Σωκράτη με το ζόρι να τον πάει στην κτηνίατρο την Κατερίνα. Η πνευμονία του Μίλτου ήταν καλό σημάδι στην αδυναμία που είχε ο Σωκράτης στην Κατερίνα γιατί τώρα θα την έβλεπε πιο συχνά. Ήταν επίσης  και η αρχή μιας φιλίας και μια αγάπης προς το μικρό ζώο  που άλλαξε τον Σωκράτη οριστικά. Τον έκανε άλλον άνθρωπο, καλύτερο άνθρωπο, κι ας γκρίνιαζε το οικογενειακό του περιβάλλον για το αδέσποτο που «ανεμάζεψε » στο σπιτικό τους…

Μόνο που μια μέρα στην καθιερωμένη τους βόλτα,  συναντήσανε έναν «Εγγλέζο» στο δρόμο κι ο Μίλτος του ‘κανε χαρές μεγάλες. Και εκείνος τον φώναζε Τζακ … Κι ύστερα ήρθε πάλι το ραντεβού με τον οδοντίατρο και ο Μίλτος περίμενε στο γνωστό παρκάκι. Μόνο που μετά …χάθηκε!

Κι έμεινε ο Σωκράτης να τον ψάχνει, να αναρωτιέται και να θυμάται! Με αναμνήσεις και  έναν Αρίστο που συναντήθηκαν κι αυτοί μια μέρα κατά τύχη!

Μια υπέροχη ιστορία από την πολυαγαπημένη Ξένια Καλογεροπούλου. Μια ιστορία που ίσως και να ΄χει συμβεί σε πολλούς από μας με μικρές διάφορες αλλά με αλήθειες μεγάλες, με αγάπη πολλή, με ζωές που άλλαξαν και με προσφορά που δίνεται απλόχερα.

Πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν μπορούσαν ποτέ να συγκατοικήσουν με ζώα, το δήλωναν, το πίστευαν  κι έφτασε μια στιγμή που η ζωή τους έφερε στο δρόμο τους ένα! Μια στιγμή που ένα «μούτρο» τους άλλαξε τη ζωή. ( Το ΄χω ζήσει κι έχω κι εγώ ένα  σκύλο με αρχαίο όνομα : Άρης, ζωηρός, παιχνιδιάρης, φύλακας και αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας).

Η ιστορία της Ξένιας Καλογεροπούλου έχει εκείνη την ιδιαιτερότητα του να μην σ΄αφήνει να λυπηθείς για τα δυσάρεστα νέα, αλλά να σε κάνει να δώσεις κι άλλη χαρά, κι άλλη ζωή  κι άλλη ψυχή σε πλάσματα που τα έχουν ανάγκη.

Μια ιστορία ζωοφιλίας και μάλιστα από εκείνες που κάνουν θαύματα και είναι ευεργετικές και για το ζωάκι αλλά και για τον άνθρωπο. Μια ιστορία για το πόσο ανάγκη μας έχουν τα ζώα και πόσο εμείς.

Μια ιστορία για δεύτερες ευκαιρίες, για αλλαγή σκέψης και για μεγάλες αλλαγές!

Μια ιστορία προτροπής, αγάπης, φιλίας και προσφοράς. Συναισθήματα και μεγάλα βήματα που αλλάζουν ζωές.

Λόγος που ρέει, συναισθήματα στο μέγιστο σημείο τους και προσφορά σε ζώα αδέσποτα, μοναχά, κουρασμένα. Επαγρύπνηση συνειδήσεων.

Ένα βιβλίο που έχει εικονογραφήσει μοναδικά ο Φίλιππος Φωτιάδης. Οι χαρακτήρες του  με τριχρωμία (κίτρινο -λευκό-μαύρο)που δίνει μια πολύ ιδιαίτερη αίσθηση σαν ήρωες σε κόμικ. Εντυπωσιακή και πολύ αξιόλογη η εικονογράφηση!

Ψάξτε το και θα συγκινηθείτε, θα αναλογιστείτε κι ίσως ίσως να δώσετε κι εσείς μια ευκαιρία σε ένα ζωάκι…

Δείτε το εδώ: 

https://www.patakis.gr/product/648237/patakis-nees-kuklofories-ana-kathgoria-paidika--efhvika/O-Miltos/

Δημοσιεύτηκε στις 20 Ιουλίου 2021 στο cretalive.gr :ΕΔΩ!

To βιβλίο πήρε το βραβείο του Ηλεκτρονικού Περιοδικού "ο Αναγνώστης" για το 2022 στην κατηγορία : Παιδικό βιβλίο με εικονογράφηση

 

Από το λίγο πριν στο μετά* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Καλοκαίρι επισήμως πια και τα καλά βιβλία πάνε παραλία.

Έτσι λοιπόν και η στήλη μας (Τα παραμύθια του Σαββάτου) ανοίγει πανιά, γεμίζει αποσκευές, και παρουσιάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα όσα βιβλία νομίζει πως αξίζει να τα ανακαλύψετε κι εσείς!

*Από το λίγο πριν στο μετά, Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Κίτρινο Πατίνι

«Ως εδώ και μη παρέκει, κυρ κυνηγέ!» φώναξε το κορίτσι που φορούσε πάντα ρούχα κόκκινα. Κι ο λύκος κι η γιαγιά συμφώνησαν μαζί της.

Κι έτσι είχε μίαν άλλη συνέχεια η γνωστή ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας. Άλλωστε το διάσημο παραμύθι είχε ένα και μόνο  νόημα. Να μην μιλάει κάποιος σε αγνώστους. Πουθενά όμως δεν εννοούσε πως πρέπει να σκοτώνονται όλοι οι λύκοι γιατί είναι κακοί…

Κι έτσι το κορίτσι με τα κόκκινα ρούχα έπιασε κουβέντα με τον λύκο και κίνησαν μαζί για το δάσος. Ο καημένος ο λύκος που όλοι τον αποπαίρναν είχε σταματήσει πια να κυνηγάει θηράματα κι έτσι η κοκκινοσκουφίτσα τον φίλεψε από το φαγητό της γιαγιάς. Κι εκεί που σκέψεις περί φυτοφάγων ζώων και εξαφάνιση της χλωρίδας έμπαιναν στο μυαλό της το μουγκρητό του Δράκου από τον Πράσινο λόφο την επανάφερε στο νέο παραμύθι. Ο Δράκος αυτός έπινε κάθε μέρα όλο το νερό της πηγής και όλο το δάσος υπέφερε. Η  γιαγιά τούς συμβούλεψε να βρουν την μάγισσα Θεανώ να τους βοηθήσει να βρουν λύση για την λειψυδρία.  Κι έκανε τα μαγικά της η Θεανώ κι έγινε πρώτα το νερό γλυφό κι αναγκάστηκαν όλοι να φύγουν από την περιοχή, εκτός από την γιαγιά, τον κυνηγό και τον λύκο.

Και μετά τι; Όλα έγιναν όπως πριν με μια μικρή μικρή αλλαγή!

Ένα σας λέω μόνο : Ο κυνηγός έγινε συλλέκτης και πωλητής  μανιταριών στο τέλος, και  το πολύτιμο νερό ξανάγινε γλυκό. Αφορμή να θυμηθούμε εκείνη την ρήση: Ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Το να τολμήσει κάποιος να αλλάξει γνωστές κι αγαπημένες ιστορίες θέλει τέχνη και ρίσκο πολύ. Ο Νικόλας Ανδρικόπουλος αγαπημένος εικονογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων τολμά και  μας δίνει μια άλλη συνέχεια στο παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας.

Τι έγινε λίγο πριν ο κυνηγός πυροβολήσει το λύκο;  Άλλαξαν όλα από μια και μόνο πιθανή φράση της κοκκινοσκουφίτσας. Έχουμε λοιπόν μια  άλλη οπτική γωνία που δίνει δικαιώματα στα άγρια ζώα του δάσους. Ο λύκος είναι γεννημένος κυνηγός, είναι σαρκοφάγο ζώο και ζει κοντά σε κατοικημένες περιοχές μιας και είναι ευκολότερη η εύρεση τροφής του. Στην νέα ιστορία για να μπορέσει να επιβιώσει, και να γίνει αρεστός, αλλάζει οριστικά την  ζωή του. Οι ταμπέλες και τα κατεστημένα πρότυπα, αλλάζουν δύσκολα στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Χρειάζεται τόλμη και γρήγορες αποφάσεις που θα φέρουν πιο ομαλή την προσαρμογή σε ένα κοινωνικό σύνολο και ταυτόχρονα την αποδοχή των άλλων. 

Ένα σύγχρονο παραμύθι εν συναίσθησης, δεύτερων σκέψεων και ενθύμησης ως προς την τροφική αλυσίδα της ζωής. Τι είναι απαραίτητο για τον άνθρωπο αλλά και για το ζώο με στόχο πάντα την επιβίωση των ειδών.

Ένα παραμύθι που μας κάνει να αναλογιστούμε πως κάποιες φορές υπάρχει  και μια άλλη όψη στο νόμισμα ή σε ένα γεγονός απ’ αυτό που βλέπουμε μόνο.  Οι αλήθειες του καθενός προσαρμόζονται και λέγονται ανάλογα με την δική του οπτική, βιώματα και πιστεύω.

Μια μάγισσα, ένας δράκος, ένα άγριο ζώο. Η παρουσία ανθρώπων καταλυτική και με πρωταγωνιστικό ρόλο στο ρου της Ιστορίας πάντα.

Δευτέρες σκέψεις, επιλογές και στρατηγική μας συνθέτουν ένα παραμύθι οικολογικό.

Για την εικονογράφησή τα λόγια είναι περιττά. Το κόκκινο αγαπημένο χρώμα του Νικόλα Ανδρικόπουλου παίρνει κυριολεκτικά τις καλύτερες αποχρώσεις του. Για μια ακόμα φορά μικρά αριστουργήματα, πίνακες ζωγραφικής, ξεχωριστά.. Μόνο εσύ Νικόλα θα μπορούσες να αποδώσεις τόσο μοναδικά την κοκκινοσκουφίτσα χωρίς να μειώνεις την φιγούρα του λύκου που μας τον παρουσιάζεις συμπαθέστατο και περισσότερο θύμα πάρα θύτη στην δική σου ιστορία.   

Το παραμύθι αλλιώς , σύγχρονο και με πολλή πολλή φαντασία αλλιώτικη.

Μια σπουδαία άσκηση για παιδιά  δημιουργικής γραφής και σκέψης, να δώσουν τη συνέχεια σε ένα γνωστό παραμύθι ή πως θα το άλλαζαν λέγοντάς τους την παρακάτω φράση που είναι και ο τίτλος του βιβλίου: Από το λίγο πριν στο μετά!

Για παιδιά και όσους αγαπούν τις ιστορίες και τα παραμύθια!

Δείτε το εδώ : https://www.kitrinopatini.gr/eshop/apo-ligo-prin-sto-meta/

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 13 Ιουλίου 2021 : ΕΔΩ!

Οι μικρές καληνύχτες με τον Κοντορεβιθούλη και τους Μουσικούς της Βρέμης…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Της  Ελένης Μπετεινάκη

Τα μικρά κλασσικά είναι κι αυτές ένα κομμάτι από τις διάσημες και πολύ αγαπημένες μικρές καληνύχτες που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο εδώ και αρκετά χρόνια. Αγαπημένα βιβλία που διαβάζονται και ακούγονται μέσα σε 10 λεπτά!

Σήμερα έχω τη χαρά να σας παρουσιάσω και να σας προτείνω να ψάξετε στα βιβλιοπωλεία δυο πολύ αγαπημένα παραμύθια σε πολύ καλές διασκευές τους που θα κρατήσουν συντροφιά σε σας, που θα θυμηθείτε τα δικά σας χρόνια τα παιδικά, αλλά και στα παιδιά σας αρκετές από τις νύχτες σας/τους.

Ξεκινάμε με τον Κοντορεβιθούλη  από την Μαριέττα Κόντου με την εικονογράφηση της Μαριάννας Φραγκούλη!

Ο Κοντορεβιθούλης είναι ο μικρός αγαπημένος ήρωας των παιδικών μου χρόνων. Το πανέξυπνο αγόρι που μπορεί να μην ξεπερνούσε στο ύψος ένα αντίχειρα όταν γεννήθηκε. «Le Petit Poucet» ο γαλλικός τίτλος,  ήταν και είναι παραδοσιακό παραμύθι της κεντρικής Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα της Γαλλίας και έχει καταγραφεί για πρώτη φορά στη συλλογή παραμυθιών «Les contes de ma mere l’ oye», στις «Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας» του Σαρλ Περώ  στα 1697.

Φανταστείτε πόσες εκδόσεις έχουν γίνει και σε πόσες γλώσσες έχει μεταφραστεί ίσαμε τις μέρες μας. Παραμύθι που μεγάλωσαν μαζί του γενιές και γενιές θίγοντας θέματα πολύ σοβαρά μια εποχή που η πείνα και η φτώχεια ήταν φαινόμενο για τους περισσότερους ανθρώπους σε όλες τις χώρες του  κόσμου. Τα φαινόμενα αυτά δεν εκλείπουν στις μέρες μας απλά η ευαισθησία και οι τρόποι αντιμετώπισης ίσως να διαφέρουν, λίγο.

Στην ιστορία του Κοντορεβιθούλη, σύμφωνα πάντα με την Μαριέττα Κόντου, σε μια φτωχή καλύβα χωμένη μέσα στο δάσος ζούσαν επτά παιδιά  με τους γονείς τους. Το τελευταίο τους  ήταν μικρούτσικο σαν δακτυλάκι ο τοσοδούλης-Κοντορεβιθούλης και ήταν ο πιο έξυπνος. Δύσκολη η διαβίωση μέσα στο μικρό σπιτικό κι έτσι ο ξυλοκόπος με τη γυναίκα του, οι γονείς τους, αποφάσισαν μια μέρα να αφήσουν τα παιδιά μόνα τους και μακριά μέσα στο δάσος μήπως τα βρει κάποιος ευγενικός άνθρωπος και τα αναθρέψει. Ο Κοντορεβιθούλης που κρυφάκουσε όλη τη συζήτηση, κατάφερε να βγει  από την καλύβα και να μαζέψει ένα σωρό χρωματιστά πετραδάκια και να τα χώσει στις τσέπες του. Είχε ένα πανούργο σχέδιο που αποδείχτηκε λυτρωτικό. Την επόμενη μέρα σαν όλα έγιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει οι γονείς τους, εκείνος  έριχνε ένα πετραδάκι σε όλη τη διαδρομή και σαν έμειναν μόνα τους βρήκε τον τρόπο αυτός και τα αδέλφια του να επιστρέψουν στο φτωχικό τους. Οι γονείς μετανιωμένοι για την πράξη τους χαίρονται που τα παιδιά τους ξαναγύρισαν αλλά όση βοήθεια κι αν δέχτηκαν από ένα γείτονα για μερικές μέρες ανακούφισης με τρόφιμα κι ρούχα, ήρθαν ξανά δύσκολες μέρες και επαναλήφθηκε ξανά το ίδιο σκηνικό. Δεν κατάφερε όμως εκείνο το βράδυ ο τοσοδούλης – Κοντορεβιθούλης να βγει έξω από την καλύβα τους κι έτσι έριχνε στο δρόμο τους τούτη τη φορά ψίχουλα από το ψωμί που είχε στην τσέπη του. Τη  συνέχεια λίγο πολύ, εμείς οι μεγαλύτεροι την ξέρουμε. Θα φάνε τα πουλάκια τα ψίχουλα, δεν θα μπορούν να  γυρίσουν πίσω τα παιδιά αλλά ο Κοντορεβιθούλης  θα τα οδηγήσει τυχαία στο σπίτι ενός γίγαντα. Η γεροδεμένη γυναίκα του τα λυπήθηκε και βρήκε διάφορους τρόπους να τα φροντίσει για λίγο και να τα γλυτώσει από την «κοιλιά» του άνδρα της. Ο Κοντορεβιθούλης  πάλι την ώρα του μεγάλου κινδύνου έβαλε το μυαλό του να δουλέψει και κατάφερε να σώσει τα αδέλφια του και να επιστρέψουν σώοι και ασφαλείς στην…ευτυχία τους!

Με πολλά μαγικά στοιχεία , όπως όλα τα κλασσικά παραμύθια η παρηγοριά και η κάθαρση του τέλους διώχνει όλη την πίκρα, την αγωνία και την θλίψη. Το καλό τέλος πάντα φέρνει ικανοποίηση και αποκατάσταση στην τάξη των πραγμάτων όσο δύσκολα κι αν έχουν περάσει οι ήρωες του κάθε παραμυθιού. Ο Κοντορεβιθούλης είναι ένα σύμβολο εξυπνάδας, ευφυίας, θάρρους και εμπιστοσύνης στον εαυτό του. Ήθη  και έθιμα εποχής, μελανό στοιχείο η εγκατάλειψη μικρών παιδιών αλλά η «μαγεία» και η δύναμη της θέλησης για ζωή νικά τις όποιες δυσκολίες.

Διαβάστε τούτην την διασκευή της Μαριέττας Κόντου ή ακούστε την να την αφηγείται με την φωνή της κι απολαύστε άλλο ένα βράδυ παραμυθένιο και διαφορετικό!

Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί λιτά αλλά πολύ εκφραστικά από την Μαριάννα Φραγκούλη θυμίζοντας εκείνη την παλιά εποχή και την ατμόσφαιρα της.

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B2%CE%B9%CE%B8%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82

Οι μουσικοί της Βρέμης, Διασκευή : Λίνα Μουσιώνη, εικ: Γιώργος Πετρίδης, εκδ. Μεταίχμιο

Μια υπέροχη διασκευή από την Λίνα Μουσιώνη στις Μικρές Καληνύχτες του πασίγνωστου παραμυθιού «Οι μουσικοί της Βρέμης» που καταγράφηκε και ανακτήθηκε από τους αδελφούς Γκριμ. Δημοσιεύτηκε  στα παραμύθια τους το 1819.

Είναι η ιστορία τεσσάρων ηλικιωμένων κατοικίδιων ζώων, τα οποία μετά από μια σκληρή δουλειά τα αφεντικά τους θέλουν να τα ξεφορτωθούν. Πρώτος πρώτος ο γαϊδαράκος μας αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπιτικό του και να κυνηγήσει το όνειρό του. Να γίνει μουσικός στην πόλη της Βρέμης. Στο δρόμο μου θα σκοντάψει πάνω σε ένα κυνηγόσκυλο που κι εκείνο έχει παραμεληθεί  από το δικό του αφεντικό. Τον προσκαλεί να έρθει μαζί του στην Βρέμη και να παίζει τύμπανα στην μπάντα του. Οι δυο τους συναντούν μια γάτα πολύ απελπισμένη η οποία τους ακολουθεί σαν τραγουδίστρια όπερας της συντροφιάς τους. Φτάνοντας σε ένα αγρόκτημα θα ραγίσει η καρδιά τους από το σπαρακτικό λάλημα ενός κόκορα που ξέρει πως είναι η τελευταία του βραδιά ζωντανός πριν γίνει σούπα σε τραπέζι καλεσμένων της κυρά του. Ένας ακόμα τραγουδιστής προστέθηκε στην παρέα και οι τέσσερις φίλοι ξεκινούν το μακρινό τους ταξίδι. Σαν βράδιασε όμως και προσπαθώντας να βρουν που θα περάσουν τη νυχτιά στο δάσος ο κόκορας τους ανακοινώνει πως από το ψηλό κλαδί του δέντρου που ανέβηκε ένα  σπίτι φως. Κίνησαν όλοι τους για εκεί και σαν ομάδα λειτουργώντας με τις αγριοφωνάρες τους και έσπασαν το τζάμι του σπιτιού, και κατατρόμαξαν μια συμμορία ληστών που έτρωγαν κι έπιναν μέσα του. Κατάφεραν να γίνουν εκείνοι κάτοχοι του σπιτιού και με μαεστρία περισσή να εξολοθρεύσουν τελείως  τους ληστές που η φαντασία τους  έπλασε τα τέσσερα ζώα σαν αλλόκοτα πλάσματα.

Σε αντίθεση με τον τίτλο της ιστορίας οι ήρωες δεν θα φθάσουν ποτέ στη Βρέμη αλλά θα εγκατασταθούν στο μικρό σπίτι για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Μια ιστορία κλασσική που μιλάει για την εγκατάλειψη των ζώων, την απανθρωπιά και την αδιαφορία των ανθρώπων απέναντι σε ηλικιωμένα ζώα. Μιλάει επίσης για τις δεύτερες ευκαιρίες της ζωής που συχνά φέρνουν μεγάλη ευχαρίστηση και ευτυχία που δεν την είχαμε ποτέ υπολογίσει.  

Διαβάστε και ακούστε αυτήν την πασίγνωστη ιστορία με την αφήγηση της Λίνας Μουσιώνη και δείτε τις εικόνες του Γιώργου Πετρίδη που την ζωντανεύουν με υπέροχα χρώματα και φιγούρες.

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα της ιστορίας : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B7%CF%82?gclid=EAIaIQobChMIj8HmivK57AIVkqkYCh3uHAYgEAAYASAAEgKtrfD_BwE

 

Τα βιβλία είναι κατάλληλα για παιδιά από 5 χρόνων…

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 17 Οκτωβρίου 2020 :https://www.cretalive.gr/politismos/oi-mikres-kalinyhtes-me-ton-kontorebithoyli-kai-toys-moysikoys-tis-bremissta-paramythia