Ο φοβιτσιάρης Γίγαντας ...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

*Ο φοβητσιάρης γίγαντας, Δημήτρης Μπογδάνος εικ: Κατερίνα Βερούτσου, εκδ. Μεταίχμιο

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη μιας καταπράσινης κοιλάδας με το παράξενο όνομα Φοβητσοχώρι. Η αλήθεια ήταν πως μάλλον του ταίριαζε αυτή η ονομασία μιας και όλοι του οι κάτοικοι φοβόντουσαν πάρα πολύ. Τι φοβόντουσαν; Τον γίγαντα που ζούσε στο γειτονικό δάσος και που ίσως να τους επιτιθόταν κάποια στιγμή. Κάνεις δεν γνώριζε το αληθινό του όνομα και τις προθέσεις του,  την πραγματική του δύναμη, τις ανάγκες και τα θέλω του. Ο καθένας πίστευε ότι ήθελε και στο τέλος έφτιαξαν μια εικόνα για εκείνον που δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Εκείνος έπαιζε συνήθως με τα ζώα που τα θεωρούσε φίλους του. Με τους ανθρώπους όμως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Με αυτούς γινόταν άγριος κάθε φορά που τον πλησίαζαν γιατί κάποτε δυο ξαδέλφια ο Λαγόκαρδος και ο Ποντικόκαρδος που πήγαν στο δάσος να κόψουν ξύλα τον είδαν μπροστά τους. Εκείνος τα έχασε. Δεν είχε δει ποτέ ξανά ανθρώπους και στην προσπάθεια του να τους χαμογελάσει και να τους χαιρετήσει δια χειραψίας, εκείνοι τον κτύπησαν άσχημα. Με μια πέτρα στο μάτι και με το τσεκούρι τους στο δακτυλάκι του αριστερού του ποδιού. Και δεν έφτανε μόνο αυτό που πραγματικά ήταν άδικο και παράλογο αλλά επιστρέφοντας στο χωριό είπαν ένα σωρό ψέματα, φουσκώνοντας και αλλάζοντας όλα όσα συνέβησαν για να φανούν «ήρωες». Η απόφαση όλων των κατοίκων του χωριού ήταν η αναμενόμενη : Να μην ξαναπατήσει ποτέ κάνεις στο δάσος γιατί ήταν επικίνδυνο. Και αν χρειάζονταν ξύλα για το χειμώνα να πλησιάζουν μόνο τις άκριες του.

Ο καημένος ο γίγαντας ένιωσε πως έπρεπε να κάνει κάποια αλλαγή στην συμπεριφορά του όταν κατάλαβε πως  οι κοντούληδες άνθρωποι ήταν ύπουλοι και όταν φώναζε εκείνοι τρομάζανε και το έβαζαν στα πόδια. Άρχισε να προσπαθεί να βελτιωθεί με τη βοήθεια των αληθινών του φίλων,των ζώων. Και έτσι πορεύτηκε για πολλά χρόνια και μάλιστα με πολλές επιτυχημένες προσπάθειες. Κι ένα καλοκαιρινό βράδυ ακούστηκαν οι φωνές και τα μουγκρητά του γίγαντα απ’ άκρη σ’ άκρη στο Φοβητσοχώρι. Κι οι κάτοικοι έντρομοι αρχίσαν να σκέφτονται ένα σωρό ανακρίβειες πάλι για το πως θα τον αντιμετώπιζαν αν τολμούσε να τους επιτεθεί. Άκρη δεν έβγαλαν γιατί κανείς τους δεν είχε την τόλμη εκτός από έναν γέροντα- σοφό τον Τρεμοπόδη να πάει να δει τι συνέβαινε. Εκείνος αψηφώντας τον κίνδυνο πλησίασε στο δάσος τον γίγαντα  βρίσκοντάς τον να σφαδάζει από τους πόνους της κοιλιάς του γιατί είχε φάει τα δηλητηριώδη μπιρμπίλια δεκαεφτά θάμνων…

Ο γερο- Τρεμοπόδης είχε πολύ δουλειά να κάνει για το αντίδοτο και χωρίς να χασομερήσει άρχισε να ετοιμάζει το «σιρόπι» που θα γιάτρευε τον γίγαντα. Κουβέντα στην κουβέντα τού αποκάλυψε τότε ο μεγαλόσωμος άνθρωπος πόσο πολύ φοβόνταν τους «κανονικούς» ανθρώπους…

Η συνέχεια στο βιβλίο που θα σας κάνει να χαμογελάσετε πλατιά και να αναλογιστείτε την δική σας  συμπεριφορά απέναντι σε κάθε τι που φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε ή του βάζουμε ταμπέλες για να  δικαιολογήσουμε την άγνοια και τις δικές μας απόψεις (λαθεμένες κάποιες φορές).

Ο Δημήτρης Μπογδάνος γράφει ένα εξαιρετικό παραμύθι όπως εκείνα των παλιών καιρών που έχει θα θέμα του τον φόβο, την διαστρέβλωση των ειδήσεων, το επιλεκτικό ψέμα και τις προκαταλήψεις.

Μας θυμίζει πως τα στερεότυπα μπορούν να μας οδηγήσουν σε λάθος εκτιμήσεις και συμπεράσματα. Ο γίγαντας σαν σύμβολο όπως το γνωρίζουμε και έχει περάσει σαν αντίληψη μέσα από ιστορίες και παλαιότερα παραμύθια, είναι πάντα τρομακτικός λόγω του όγκου του και «κακός». Όμως εδώ βλέπουμε ένα γίγαντα που έχει συναισθήματα διαφορετικά και που ο ίδιος τρομάζει με τους «μικρούς» ανθρώπους Για μια ακόμα φορά επισημαίνεται πως τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Θα πρέπει να έχουμε την δική μας εμπειρία και άποψη για κάθε τι που συμβαίνει χωρίς να ακολουθούμε  άκριτα και από άγνοια ότι πιστεύουν οι άλλοι.

Ένα βιβλίο – παραμύθι για την αξία της πραγματικής φιλίας.

Για τη γνώση και την σωστή αντίληψη των προθέσεων και των θέσεων του καθενός.

Μια ιστορία να διασκεδάσεις, να σκεφτείς, να διδαχτείς από τα παθήματα των άλλων και να αποφεύγεις τις γενικεύσεις, τις ταμπέλες  και τα επιφανειακά συμπεράσματα.

Ένα σύγχρονο παραμύθι που έχει εικονογραφήσει μοναδικά η Κατερίνα Βερούτσου, Μεταφέροντας μας σε μία άλλη εποχή με ζωντανές εικόνες γεμάτες συναίσθημα, φωνή και χρώματα αλλοτινών καιρών.

Φοβητσοχώρι ή Γελαστοχώρι;

Που θα θέλατε να ζείτε;

Με φόβο ή με γνώση και χαρά;

Με επιφανειακές ειδήσεις και αναλύσεις ή με επιχειρήματα και προσωπικές εμπειρίες;

Αν θέλετε να μάθετε για τον Τρεχάλα, τον Αλληθωρομάτη, την Κυρά Βιασύνη και όλους τους κατοίκους του …παραμυθιού, ψάξτε το και ίσως κι εσείς να «ζήσετε καλύτερα!»

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου... Βιβλία για παιδιά!

16 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής… Βιβλία για παιδιά!

Επιμέλεια : Ελένη Μπετεινάκη*

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου…

Είπαμε λοιπόν να μαζέψουμε  αγαπημένα βιβλία που σχετίζονται με το  θέμα της διατροφής και να σας παρουσιάσουμε μια λίστα για παιδιά από 4  έως 104 χρονών!

Περιπέτειες στην Κουζίνα με τον Πάρη, Ελένη Κατσούλη, εικ :Σάντρα Ελευθερίου, εκδ. Μεταίχμιο

Περιπέτειες στην Κουζίνα με τον Πάρη και την παρέα του, εικ : Σάντρα Ελευθερίου, εκδ. Μεταίχμιο

      Η βασίλισσα  Καλοφαγού, Εύη Τσιτιρίδου, εκδ. Παπαδόπουλος

     Αλέξη, φάε κάτι! Άλισον Φαλκονάκη, Εικ: Κλαίρη Γεωργέλλη, Απόδοση: Aντώνης Παπαθεοδούλου, Εκδ. Μεταίχμιο

       Η οδοντογλυφίδα που έγινε ογδοντογλυφίδα, Μαντουβάλου Σοφία, Εικ : Ελευθερίου Βαγγέλης, εκδ. Πατάκη

4.       Παραμύθια να τα φας στο πιάτο, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ. Πατάκης

5.       Οι σωματοφύλακες της Κατσαρόλας, Λένα Τερκεσίδου, εκδ. Ταξιδευτής

6.       Πέντε σωματοφύλακες κλεισμένοι στο ψυγείο, Δερούλη Άννα, Μιχαλόπουλος Νίκος, εκδ. Άγκυρα

        Η κυρα Διατροφή πρώτη στη μαγειρική, Λητώ Τσακίρη, εκδ. Τζιαμπίρης

Η     

7.       Αχ, σοκολάτα, Λίλη Λαμπρέλη, εικ: Βάσω Ψαράκη, εκδ: Πατάκη

«…Μια φορά κι ένα καιρό σε μια εποχή που ήταν κάπως στερημένη και μίζερη,  αιτία  δεν ήταν τα  διαμαντικά και τα χρυσάφια που λίπανε μα κάτι πιο σπουδαίο που γλύκαινε τις ψυχές των ανθρώπων. Δεν υπήρχε ….σοκολάτα!

Στα Παραμύθια του Σαββάτου : http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/2017/08/k.html)

8.       Μην τρως ό,τι σου σερβίρουν, Ελένη Σβορώνου, Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη Ελλάδος

9.       Τρέφομαι σωστά, Εύα Καραντινού, εκδ. Άγκυρα

10.   Η Μιλένα και το φρικτό Ψάρι, Τριανταφύλλου Σώτη, Εικ: Σταματιάδη Ντανιέλα, εκδ. Πατάκης

11.   Ο Τζακ και η φασολάδα, Γιολάντα Τσιαμπόκαλου, Εικ: Γιώργος Σγουρός, Εκδ: Καστανιώτη

12.   Στον λαχανόκηπο με τον παππού και τη γιαγιά, Συγγραφέας-Εικονογράφος: Gerda Muller, Εκδόσεις: Καλειδοσκόπιο

13.   Ο ιπτάμενος δίσκος,  Ευγένιος Τριβιζάς Εικ: Βασίλης Παπατσαρούχας, εκδ. Μετάιχμιο

14.   Το φαγητό δεν είναι μόνο για να χορταίνουμε, Χαρατσή-Γιωτάκη Ελένη, Εκδόσεις Μεταίχμιο

15.   Πώς να καταβροχθίσετε ένα ουράνιο τόξο, Γιολάντα Τσιαμπόκαλου,εκδ. Καστανιώτης

16.   Το σκιάχτρο ο Παρδαλός κι ο σπόρος ο παλιός, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Δραστ: Βασιλική Νίκα, Εικ: Βίλλυ Καραμπατζιά, εκδ. Πατάκης

«…Ένα παραμύθι άκρως οικολογικό, άλλωστε ανήκει σε μια τέτοια σειρά βιβλίων που γράφτηκε για να μην …ξεχνάμε. Για να προσέχουμε τι τρώμε, τι φοράμε, τι αγοράζουμε και τι μας δίνουν οι « ειδικοί» επιστήμονες. Μια ιστορία πολύ πολύ τρυφερή γεμάτη χρώμα, φιλία, υγεία και « ρίζες» από εκείνες που και μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Γεμάτο με δραστηριότητες για να μάθουν τα παιδιά, για να καταλάβουν διαφορές ανάμεσα στα υγιή και στα μεταλλαγμένα τρόφιμα. Παιχνίδια γνώσεων και άλλες εργασίες που  σχετίζονται με φρούτα, καρπούς και καλή- υγιεινή διατροφή.

Στα Παραμύθια του Σαββάτου http://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-73

17.   Ο Λούκουλος, Ιστορίες με προβοσκίδα, Ευγένιος Τριβιζάς, Εικ: Αλέξης Κυριτσόπουλος, Εκδ. Κέδρος

18.   Μια φορά ήταν… η Κολοτούμπα, Σοφία Μαντουβάλου,Εικ: Νίκος Μαρουλάκης,Εκδ. Καστανιώτη

19.   «Οι περιπέτειες του επιθεωρητή Σέλοκ του Σέλινου»,  Ιωάννα Μπουλντούμη , εκδ.  Ψυχογιός. «Στα πράσα» και «Μυστήριο στο υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης» (2 βιβλία)

20.   Τροφούπολη, Σοφία Κύργιου, εικ: Μαρία Μανουρά, εκδ. Ελληνοεκδοτική

«…Τούτη η πολιτεία έχει και πολύ ξακουστές γειτονιές. Η κάθε μια τους και μια έκπληξη, μια γευστική και θρεπτική πρόταση. Σπίτια φτιαγμένα από λογής λογής μοναδικά υλικά της σωστής διατροφής. Φύλακες όλων οι πιο σπουδαίοι υπέρ- ήρωες που μπορεί κανείς να φανταστεί, υδατάνθρακες, βιταμίνες, πρωτεΐνες.  Κάνοντας βόλτα στις γειτονιές της  ίσως να συναντήσει  μερικούς από τους διάσημους κατοίκους της. Την Δημητρακούλα, τον Ωμούλη, την Λαχανικούλα, τον Φρουτούλη, τον Φρεσκοχυμούλη, τον Γαλακτομικούλη, τον Ψαρούλη και χίλιους δυο άλλους. Στα Παραμύθια του Σαββάτου http://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-19)

   «Μπαλού, Γκαλού, Νταλού» , Έρη Ρίτσου εκδ: Κέδρος, 2016

        Μπλιάχ! Πάλι λαχανικά; Συλβί ντε Ματουιζιέ, μετάφραση: Αριάδνη Μοσχονά, εικ: Λοράν Ρισάρ,εκδ. Κέδρος

     Δεν μου αρέσει το γάλα, Μάκης Τσίτας, εκδ.Ψυχογιός

24.   Ποιανού είναι αυτή η σούπα; Μάκης Τσίτας, εκδ. Ψυχογιός

25.    Το σκιουράκι που δεν ήθελε να φάει, Ράνια Μπουρμουρή, εκδ. Ψυχογιός

26.   Τι στρουμπουλό τερατάκι, Μαρκαδάκη Κατερίνα, εκδ. Μίνωας

27.   Όλα μην τα τρως γιατί θα γίνεις στρουμπουλός, Cox Phil Roxbee, εκδ. Άγκυρα

28.   Τρέφομαι σωστά; Καραντινού Εύα, εκδ. Άγκυρα

29.   Ο Αγησίλαγος, Δημήτρης Μπασλάμ, Εκδόσεις Επόμενος Σταθμός

30.   Φρούτα, Λαχανικά, Λουλούδια, Αγριολούλουδα και Βότανα: Ευγενία Φακίνου,Εικ: Ευγενία Φακίνου,Εκδ: Κέδρος

31.   Δείπνο με μάγισσες και κολατσιό με δράκους- Μια γαστριμαργική περιπλάνηση στα λαϊκά παραμύθια, Ζωή Βαλάση,Εικ: Βάλλυ Λιάπη,Εκδ: Κέδρος.

32.   Η ιστορία ενός καλοψημένου τηγανόψωμου,Κείμενο: Anine Rud, Συγγραφείς: Πίτερ Κρίστεν Ασμπγιόρνσεν, Γιόργκεν Μόε (Peter Asbjornsen, Jorgen Moe),Εικ: Σβεντ Ότο Σ. Μετάφραση: Ρένα Καρθαίου,Εκδ: Πατάκη

33.   Η Δόνα Τερηδόνα, Ευγένιος Τριβιζάς, εκδ :Καλέντης

34.   Σοκολάκης και Ζαχαρούλα Τρυποδόντη, Ράσελμαν Άννα, Εκδ: ΑΙΩΡΑ

35.   Ο Μάκης ο ενζυμάκης και η μάχη στο στομάχι, Ράσελμαν Άννα, Εκδ: ΑΙΩΡΑ

36.   Ο Πρίγκιπας Λεμόνης και η όμορφη Κρεμμύδω, Γιώργος Σακελλαρίδης , εικ: Φωτεινή Στεφανίδη

37.   Φυτρώνουν οι πατάτες στα δέντρα; Sabine Rahn Gunther Jacobs, εκδ. Αερόστατο

38.   Ο ωραίος Δαρείος, Σοφία Ζαραμπούκα, εκδ. Πατάκη

39.   Η Βίτα και η Μίνη κυνηγούν μια βιταμίνη, Κατερίνα Μανανεδάκη, εκδ. Λιβάνη

40.   Η ντοματούλα που δε χωρούσε στο τελάρο, Ελένη Πετρουλάκη, εκδ. Μίνωας

41.   H Γαλατένια Γαρδένια, Ζαμπία Λαζανάκη

42.   Τα λαχανικά κι εγώ, Ράνια Μπουμπουρή, εκδ. Ψυχογιός

 Ολοκαίνουργιο βιβλίο που μυρίζει …διατροφή!Ένα βιβλίο γεμάτο ιστορίες λαχανικών που θα τις απολαύσετε με τρόπο μοναδικό. Σαν ποιηματάκια με ομοιοκαταληξία και γεμάτα μυρωδιές, μυστικά και χρώμα.

Η έμμετρη μορφή του κειμένου κάνει ακόμα πιο μεγάλη τη διάθεση να γευτεί ένα παιδί τούτες τις ιστορίες αλλά και να μπει στον πειρασμό να  δοκιμάσει τα συνήθως όχι και τόσο αγαπητά λαχανικά. Όταν όμως κάθε ζαρζαβατικό, ή σαλατικό έχει και κάτι διαφορετικό να πει και ζωντανεύει μια μεγάλη περιπέτεια με τα καμώματά τους,  τότε μπαίνει πολύ πιο εύκολα στο πιάτο ή στο στόμα ενός μικρού παιδιού. Αν λοιπόν και εσείς θέλετε να μάθετε για το αγγούρι, την ντομάτα, την  πατάτα, την πιπεριά, το κολοκυθάκι, τα βλίτα, την αγκινάρα, το καλαμπόκι, το κουνουπίδι, το μαρούλι, την μελιτζάνα, το μπρόκολο, το παντζάρι και όλα, μα όλα ανεξαιρέτως τα λαχανικά, διαβάστε τούτο το βιβλίο της Ράνιας Μπουμπουρή  στα μικρά σας παιδιά κι ίσως να αλλάξει η γνώμη  και η …γεύση τους!Εικονογραφημένο από την Σίσυ Κυλερτζή με σκίτσα και χρώματα πολλά που αρέσουν ιδιαίτερα. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2019/10/blog-post.html

43.   Το χρυσαφένιο κουκούτσι, Παναγιώτης Δημητρόπουλος. Εκδ. Ελληνοεκδοτική…

Ένα παραμύθι του Παναγιώτη Δημητρακόπουλου, χαρούμενο, έξυπνο, διαφορετικό, για την υγιεινή διατροφή. Με μπόλικη ζωντάνια και φαντασία πλέκει την ιστορία της Αγνής, της κάθε Αγνής που δεν αγαπάει και πολύ τα φρούτα. Μια ιστορία γεμάτη οικογένεια, δέσιμο, συμβουλές αλλά όχι με το συνηθισμένο τρόπο, μα με εκείνον το μαγικό που όλα τα αληθινά κρύβονται μέσα του. Μια ιστορία που θα λατρέψουν τα παιδιά κι ίσως και κάποια απ αυτά να θελήσουν να ανακαλύψουν εκείνα τα μαγικά κουκούτσια που υπάρχουν παντού αλλά δεν ….φαίνονται. Ένα παραμύθι για τα δέντρα, τη φύση την ομορφιά της  καλής ζωής. Μια ιστορία για θυμωμένα και πεισματάρικα παιδιά που το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να έχουν προβλήματα, ειδικά στην υγεία τους. Ένα παραμύθι που θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα μαμαδίστικα  σχόλια για το φαγητό, τα σνακ, τις λιχουδιές. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-88

Η πριγκίπισσα που σιχαινόταν τα μπιζέλια, Susan D. Sweet & Brenda S.Miles, εικ: Valeria Docampo, εκδ. Κλειδάριθμος

Ένα βιβλίο επίσης, πρωτίστως για την διατροφή και μάλιστα για τα παιδιά που δυσκολεύονται με κάποιο από τα φαγητά  τους. Μια ιστορία για συνήθειες διατροφικές που μπορούν αν σκεφτούν  οι γονείς ευφάνταστους τρόπους να βοηθήσουν τα παιδιά να δοκιμάσουν ή ακόμα και να αλλάξουν την ιδέα που έχουν για αρκετά φαγητά. Δείτε εδω όλο το κείμενο!

Μια συναχωμένη φράουλα το χειμώνα, Ιωάννα Σκαρλάτου, εικ: Μαριάννα Φραγκούλη, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Ο Βασιλιάς Ευτραφής και η χαρά της Διατροφής,Νάντια Κυριαζή, εικ :Νικολέτα Φιλιππίδη, εκδ. Διάπλους

Συνεχίζεται ...

Χόρεψε μαζί μου*της Χριστίνας Αποστολίδη …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Η Ισμήνη είναι μόλις δεκατεσσάρων χρόνων, στην αρχή της εφηβείας της και είναι ερωτευμένη με τον Άρη. Ένα απόγευμα που εκείνος βρίσκεται στο σπίτι της, την προσκαλεί στο πάρτι του το ερχόμενο Σάββατο. Ο Άρης εκτός από κούκλος είναι και ο κολλητός του αδελφού της, του Στέλιου. Κι ενώ εκείνη πετάει από χαρά και ανακατεύει όλα της τα ρούχα για να βρει τι θα φορέσει σε αυτήν την ανέλπιστη πρόσκληση, η μαμά της τής δίνει συνεχώς «διαταγές» για το διάβασμα, το  συμμάζεμα και το χαμήλωμα της δυνατής μουσικής. Μοιάζει να  μην την ακούει καθόλου και να μην της δίνει την παραμικρή  προσοχή. Όμως αυτό το νέο είναι τόσο σπουδαίο που η Ισμήνη στεναχωριέται που η μαμά της δεν το αντιλαμβάνεται.

Η Ισμήνη είναι ένα κορίτσι κωφό αλλά γεμάτο ζωή, όνειρα, και …νιάτα.

Η κολλητή της η Χριστίνα την συνοδεύει παντού και συνεννοούνται στην νοηματική γλώσσα.  Μόνο η μαμά της Ισμήνης την υπερ-προστατεύει και αυτό δεν της πολυαρέσει.  Οι υποχρεώσεις του κοριτσιού είναι πολλές καθημερινά όμως η παρέα με την φίλη της την κάνει πάντα να νιώθει καλύτερα. Η Χριστίνα  ανακάλυψε πως της αρέσει πολύ ο χορός και η Ισμήνη αν και έχει κάποιους ενδοιασμούς στο αν μπορεί να την ακολουθήσει σε αυτό το νέο χόμπι, το προσπαθεί. Η  εμπειρία της Ισμήνης και μόνο που βρέθηκε στην αίθουσα του χορού  ήταν …συγκλονιστική. Η Άννα ένα άλλο κορίτσι από την ομάδα του χορού την έκανε αμέσως να νιώσει οικεία με τον χώρο και μόλις η Ισμήνη κάθισε στο πάτωνα σύμφωνα με τις οδηγίες του κυρίου Ορέστη, του δάσκαλου της Χριστίνας, συνέβη κάτι μαγικό. Οι δονήσεις από την μουσική στο πάτωμα έδωσαν ζωή, ρυθμό, «ακοή» και …όνειρα στην Ισμήνη. Κι έτσι ψάχνοντας πια όταν γυρίζει σπίτι της στο Youtube, ανακάλυψε πως υπήρχαν “Deaf Dancers” με διακρίσεις σε μεγάλους διαγωνισμούς. Ακόμα  και ένας Έλληνας κωφός χορευτής είχε καταφέρει να μπει στην Κρατική Σχολή Χορού  Το όνειρο της Ισμήνης να γίνει κι εκείνη μια χορεύτρια του HipHop δεν ήταν πια ακατόρθωτο. Άρχισε να το ψάχνει, να εξασκείται με γυμνά πόδια που την έκαναν  να νιώθει την μουσική από τις δονήσεις στο πάτωμα και να ακολουθεί το ρυθμό. Και μια μέρα που πήγε ξανά με  την Χριστίνα στο μάθημα χορού, έκανε το πρώτο της μεγάλο βήμα. Μόνη μπροστά στον καθρέφτη ξεκίνησε να χορεύει έχοντας στο μυαλό της τις φιγούρες των κοριτσιών που είχε παρατηρήσει προηγουμένως… Κι αυτήν όμως την παρατηρούσε ο κύριος Ορέστης…

Τι έγινε μετά; Μπορεί να μαντεύετε ή μπορεί να ζήσετε διαβάζοντάς πολλές εκπλήξεις και απρόσμενες εξελίξεις. Το σίγουρο είναι ένα. Πως  αξίζει να διαβάστε την συνέχεια για να συγκινηθείτε, να πεισμώσετε, να βρείτε κάπου τις δικές σας ανασφάλειες, σκέψεις, πράξεις και να νιώσετε τη δύναμη που κρύβει η ανθρώπινη θέληση.

Ένα βιβλίο ιδιαίτερο για μια ιδιαίτερη χορεύτρια που μας γεμίζει θάρρος, τόλμη, επιμονή και όραμα. Πίστη και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας πάνω από όλα.

Ένα υπέροχο εφηβικό μυθιστόρημα, σύγχρονο, αληθινό, γεμάτο με συναισθήματα. Έρωτας, σχέσεις, αναζητήσεις και στόχους γεμάτο και με ροή λόγου από την Χριστίνα Αποστολίδη που σε παρασέρνει σε δυνατό χειροκρότημα στο τέλος. Με πολύ χορό, μουσική και άγγιγμα στα όρια. Τα όρια του κοριτσιού, της μητέρας και μιας προσπάθειας που αξίζει.

Επειδή η ζωή δεν είναι πάντα εύκολα και ειδικά αν σου τύχει μια αναπηρία λίγο μετά την γέννηση. Εκεί χρειάζεται θάρρος, δύναμη , συμπαράσταση και  ψυχή!

Ένας έρωτας εφηβικός που δίνει φτερά και μια φιλία που δίνει δύναμη, ζωή και άλλοθι στα δύσκολα. Μικρά ψέματα που ξέρουμε πως δίνουν αλάτι στις εφηβικές αναζητήσεις και σχέσεις που δοκιμάζονται, δένονται, στεριώνουν και μεγαλώνουν.

 

Για τους μαχητές της ζωής είναι τούτο το νεανικό μυθιστόρημα. Για τα νιάτα που δεν φυλακίζονται σε ταμπέλες ή παρωχημένες αντιλήψεις. Για τις σχέσεις εφήβων με τους γονείς και ιδιαίτερα μεταξύ των αδελφιών καθώς και μάνας με  κόρη. Για την αποδοχή καταστάσεων και ευελιξία αποφάσεων.

Ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να ησυχάζεις νομίζοντας πως μπορεί και να μαντέψεις τη συνέχεια. Αλλάζει διαρκώς τη ροή των πραγμάτων. Ζεις την αγωνία και τα χτυποκάρδια των ηρώων του, την καθημερινότητα, τις φοβίες και τις αλλαγές τους.

Να το ψάξετε!

Να «χορέψετε» κι εσείς σαν την Ισμήνη και τη μαμά της. Στα δύσκολα, στα όμορφα, την κάθε στιγμή που δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένη.

Για τα παιδιά με ιδιαιτερότητες που δεν διαφέρουν σε τίποτα και από κανέναν.

Το  βιβλίο έχει κερδίσει Έπαινο από την Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά το 2021.

*Χόρεψε μαζί μου, Χριστίνα Αποστολίδη,εικ: Θέντα Μιμιλάκη , εκδ. Ψυχογιός

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 14 Οκτωβρίου 2023: εδώ!

 

Tα φετινά ελληνικά παιδικά βιβλία στους καταλόγους White Ravens 2023 της Βιβλιοθήκης του Μονάχου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Όπως κάθε χρόνο στις αρχές του Οκτώβρη, έτσι και φέτος πριν από λίγες ώρες σήμερα 12 Οκτωβρίου, η Διεθνής Βιβλιοθήκη Νεότητας του Μονάχου, η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας στον κόσμο, ανακοίνωσε τη λίστα με τα βιβλία στους καταλόγους White Ravens για  το 2023. (Δείτε εδώ! )

Ο κατάλογος και το σήμα «White Ravens» εκδίδεται από τη Διεθνή Νεανική Βιβλιοθήκη του Μονάχου, τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη νεανική βιβλιοθήκη στον κόσμο. 

Για φέτος οι ειδικοί λέκτορες-συνεργάτες της Βιβλιοθήκης, στα χέρια των οποίων έφτασαν από δωρεές  περισσότερα από 10.000  βιβλία από όλο τον κόσμο, επέλεξαν 200 τίτλους που εκπροσωπούν 39 γλώσσες και 57 χώρες. Τα 200 αυτά βιβλία επιλέγονται λόγω της  απήχηση των θεμάτων που πραγματεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο ή λόγω της εξαιρετικής και πρωτοπόρου εικαστικής και λογοτεχνικής προσέγγισής τους.

Τον διεθνούς κύρους κατάλογο «White Ravens» συμβουλεύονται οι μεγαλύτεροι εκδότες του κόσμου προκειμένου να αγοράσουν δικαιώματα μετάφρασης ενώ η εισαγωγή ενός τίτλου σε αυτόν πολλές φορές σηματοδοτείται ως προθάλαμος για τις κορυφαίες ατομικές διακρίσεις. Επισήμως κάθε χρόνο ο Κατάλογος παρουσιάζεται στην Διεθνή έκθεση βιβλίου στην Φρανκφούρτη τον Οκτώβριο και στην Διεθνή Έκθεση Παιδικού Βιβλίου στην Μπολόνια τον Μάρτιο ή Απρίλιο της επόμενης χρονιάς.

Τα βιβλία που επιλέχθηκαν για φέτος από τη χώρα μας είναι 5 και μόλις 1 από την Κύπρο

Πάρτι στο ποτάμι, Χριστίνα Αποστολίδη, εικ : Σεραφείμ Στρούμπης, εκδόσεις Ψυχογιός

Δείτε εδώ την παρουσίαση στα Παραμύθια του Σαββάτου: https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2022/12/blog-post_26.html

Αριστοτέλης, Αλέκος Παπαδάτος, εικ: Τάσος Αποστολίδης, εκδόσεις Ίκαρος

 Ένα εκτενές graphic novel, που ξεδιπλώνει με ιδιαίτερη γλαφυρότητα τη ζωή και το  έργο του εμβληματικού φιλόσοφου : https://ikarosbooks.gr/1030-aristotelis.html

3.       Για φαντάσου, Κυριάκος Χαρίτος, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη , εκδ. Μεταίχμιο

Για Φαντάσου έναν κόσμο γεμάτο με τα πιο φανταστικά πράγματα...

Γάτες γίγαντες, σχολεία σπιρτόκουτα, τεμπέληδες ήλιους, αρκούδες μπαλαρίνες, τραγουδίστριες τσιπούρες.

Kόσμους από βελόνα και κλωστή, δρόμους από λέξεις, σύννεφα από σκέψεις, αστέρια από ζάχαρη.

Μαγαζιά που πουλάνε κεραυνούς, ποτάμια που σε γυρίζουν πίσω, ορυχεία που βγάζουν σπάνιες λέξεις.

Για φαντάσου όλα αυτά να χωράνε μέσα σε ένα τραγούδι.

Σ’ ένα βιβλίο.

Για φαντάσου... https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%86%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%85

4.       Τετράγωνα κύματα - Ιπτάμενες μέδουσες, Κούκιας Θοδωρής, εκδ. Κέδρος

Μια δυστοπική περιπέτεια για τη δύναμη της ελεύθερης σκέψης, την αξία των προσωπικών επιλογών και τον ρόλο της τεχνολογίας στη ζωή μας. https://www.kedros.gr/product/9239/tetragwna-kymata-iptamenes-medoyses.html

5.       Οι ακροβάτες, Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης

Ένα εμπνευσμένο διηλικιακό βιβλίο διδαχής, αποδοχής και επιβράβευσης μέσα από το ταξίδι στον χώρο της κίνησης, των συναισθημάτων και των αξιών. https://kalendis.gr/product/oi-akrovates/

6.       Επιχείρηση Λόγος - Το μυστήριο του κινητού, Πέτρος Πανάου, εκδ. Τελεία (ΚΥΠΡΟΣ)

https://www.teleiabooks.gr/book/epicheirisi-logos/

Οικογένεια Δωματίου*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια οικογένεια με τρία παιδιά, μια γιαγιά και μια γάτα,  που είχε το καταπληκτικό επίθετο «Δωματίου».  Πρόσφατα έκαναν μια μετακόμιση σε ένα όμορφο ψηλοτάβανο σπίτι που το μόνο που υπήρχε μέσα ήταν ένα μαλακό χαλί μπροστά σε ένα μεγάλο τζάκι. Όμως αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα για κανέναν. Ίσα ίσα που στη στιγμή ένοιωσαν ακόμα πιο οικογένεια όλοι μαζί. Σύντομα ο καθένας προσπαθούσε να βρει τρόπο να γεμίσει την ώρα του αλλά ο χρόνος κυλούσε αργά και μπήκε μπροστά … η φαντασία! Από μια σκέψη της μαμάς για το πως θα της άρεσε να γεμίσει τα δωμάτια ξεκίνησαν όλα και αρχίσαν να «πέφτουν» ιδέες και όνειρα. Η Λήδα ήθελε μπαλόνια παντού κι ο Ιάσονας σοκολάτες. Η μαμά πάλι που λάτρευε τα πουλιά ήθελε να έχει άπειρα καναρίνια. Ο μπαμπάς είχε την πιο παράξενη ιδέα. Να γέμιζαν τουλάχιστον ένα δωμάτιο με αναποδιές. Ο πεινασμένος και μάλλον λαίμαργος Κίμωνας ήθελε ένα δωμάτιο …μακαρόνια. Όλοι είπαν, και τι δεν είπαν… Μέχρι και η Γάτα, η Σουμάδα είπε τη γνώμη της.

Εγώ,  πάλι,  θα συμφωνούσα με τον Ιάσονα. Ένα δωμάτιο τερατάκια Τρελόσωστα!

Τώρα έπρεπε να βρουν χώρο για όλα αυτά τα δωμάτια της Φαντασίας και πάλι οι ιδέες ήταν πάρα πολλές.  

Ωστόσο η μαμά σκεφτόταν πολύ και μια στιγμή της ήρθε ακριβώς αυτό που τής ταίριαζε απόλυτα!

Θέλετε να το μάθετε κι εσείς; Αναζητείστε αυτό το πολύ ιδιαίτερο βιβλίο και θα το ανακαλύψετε.

Μια ιστορία γεμάτη φαντασία της Μαρίας Γιαγιάννου. Μια ιστορία για την Οικογένεια και τις πολύτιμες στιγμές της. Μια ιστορία για την αγάπη, τη θαλπωρή, το δέσιμο των ανθρώπων που ζουν μαζί και περνούν χρόνο γεμάτο ποιότητα και …φαντασία. Μια ιστορία – ιδέα στις μετακομίσεις μας. Μα πάνω από όλα μια ιστορία …φανταστική, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τον ελάχιστο χρόνο που περνάμε εποικοδομητικά με τους δικούς μας μόνο η κουβέντα, το χιούμορ, η αλληλεπίδραση μας δίνουν  εκείνα που φωλιάζουν μέσα μας για πάντα.

Αυτό κάνει στην ιστορία της η Μαρία Γιαγιάννου. Μας προσφέρει τη χαρά της επικοινωνίας. Τα παιχνίδια της σκέψης, την έκφραση με χίλιους δυο τρόπους των συναισθημάτων μας και την …διαφορετικότητά μας.

Εσείς πως θα διακοσμούσατε ένα άδειο δωμάτιο; Ευκαιρία να παίξετε ένα παιχνίδι κατασκευαστικό (με παλιές κούτες, υφάσματα, χαρτιά πολύχρωμα ή εφημερίδες) ή αληθινό σε ένα από τα δωμάτια που έχετε. Αφήστε την φαντασία σας ελεύθερη για κάτι εντελώς διαφορετικό  και τολμήστε...

Ένα βιβλίο με την εικονογραφική υπογραφή της μοναδικής Ίριδας Σαμαρτζή, που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ευφάνταστη και ζωντανή με τα δικά της σκίτσα και την παλέτα της. Με προσοχή σε λεπτομέρειες με λιτές αλλά ιδιαίτερες γραμμές και με χρώμα που αποπνέει αισιοδοξία και αρμονία.

Ιδέες πολλές στο κείμενο  που αξιοποιούνται στη σχολική τάξη με πολλές κατασκευές ΔΩΜΑΤΙΩΝ με διαφορετικά υλικά. Τροφή για καταιγισμό ιδεών που θα οδηγήσουν την φαντασία των παιδιών να φτιάξουν τα δωμάτια και σπίτια των ονείρων τους.

Να το ψάξετε στα βιβλιοπωλεία. Να το προσθέσετε στις λίστες σας.

*Οικογένεια Δωματίου, Μαρία Γιαγιάννου, εικ :Ίρς Σαμαρτζή, εκδ. Ψυχογιός

Μπείτε εδώ και διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα : https://apps.psichogios.gr/pdf/preview/el/27464

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr : Εδώ!

Αποχαιρετώντας τον Σεπτέμβριο...

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

{…Μέρες πριν ανοίξουν τα σχολειά κατεβαίναμε κάτω στα νταμάρια και μαζεύαμε το ασπρόχωμα. Τέλειωνε ο τρύγος και σαν απλώναμε και τα τελευταία σταφύλια κουβαλούσαμε στο σπίτι της θείας Χρυσής όλα τα φορτία των κρασοστάφυλων για να πατηθούν στα πατητήρια. Χωριστά τα άσπρα, χωριστά τα μαύρα σταφύλια.

Πάντα υπήρχαν και δύο μεγάλα άσπρα σακιά που τα πατούσαμε εμείς τα παιδιά, με γέλια, πειράγματα και χαρές για να κάνουμε το δικό μας μούστο που έτρεχε μέσα σε μια μεγάλη σκάφη. Και σαν τέλειωνε τούτη η δουλειά και σούρωνε μέχρι αργά το απόγευμα ο μούστος, τότε το χρυσοκίτρινο υγρό έμπαινε πια στα μεγάλα καζάνια και στήνονταν οι παρασιές στην πίσω αυλή της γιαγιάς. Δυο τεράστιοι μπλόκοι με σιδερόβεργες για να σταματούν πάνω τους τα μπακιρένια τσουκάλια, μικρά ξύλα και άναβε η φωτιά. Κόβαμε και αρμπαρόριζα και την ρίχναμε μέσα και μύριζε ο τόπος όλος. Σαν μεθυσμένοι νοιώθαμε όλοι. Η μυρωδιά του μούστου ήταν παντού. Και το βράσιμο ξεκινούσε. Ανακατεύαμε με μεγάλες κουτάλες συνέχεια καθένας μας με την σειρά του σαν να γινόταν η πιο μεγάλη ιεροτελεστία στον κόσμο. Ένα τέταρτο περνούσε περίπου, να βράσει καλά ο μούστος και αφού κρύωνε λίγο τον ανακάτευε η μάννα με αλεύρι που δεν χρειαζόταν να το μετρήσει, το μάτι λογάριαζε, και έφτιαχνε την υπέροχη εκείνη μουσταλευριά που όσο πιο άσπρη γινόταν τόσο πιο νοικοκυρά ήταν η γυναίκα που την είχε ετοιμάσει. Κι έριχνε αποπάνω μπόλικα αμύγδαλα και σουσάμι. Το γλύκισμα ήταν έτοιμο τοποθετημένο σε μικρά γυάλινα μπολάκια, να έχει ο καθένας την μερίδα του ή σε μεγάλα ταψιά για να κερνάει τον κόσμο που θα ερχόταν στο σπίτι μας τις επόμενες μέρες. Τον υπόλοιπο μούστο συνεχίζαμε να τον βράζουμε ώρα πολύ ακόμη, μέχρι να μείνει ένα πηχτό υγρό στον πάτο που ΄χε το χρώμα του μελιού και δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το πετιμέζι που συντρόφευε τις τηγανίτες και τους λουκουμάδες τα κρύα βράδια του χειμώνα. Κι έπαιρνε ο αέρας τούτο το άρωμα και το ταξίδευε σ ΄όλο το χωριό κι έμπαινε από τα ανοιχτά παράθυρα παντού και στα δικά μας ρουθούνια και στην ψυχή μας κι έμενε εκεί σαν μια πολύτιμη συνταγή μιας εποχής που πέρασε αλλά ποτέ δεν ξεχάστηκε…»

Με αυτές τις μυρωδιές και αναμνήσεις αποχαιρετώ κι εγώ απόψε τον Σεπτέμβρη και με ένα πορτοκαλί σύννεφο που νομίζω ξέρω τι θα κουβαλήσει το πρωί…