Το Σεντούκι με τις λέξεις* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

“…Μόλις οι λέξεις βγουν από το στόμα σου, αποκτούν μια δύναμη μαγική. Να τις χρησιμοποιήσεις με σύνεση. Με τη βοήθειά τους, κάνε τον κόσμο να ανθίσει. Και κάπου κάπου, θα βρίσκεται κάποιος να σου χαρίζει κι εσένα μια λέξη…”

Ο Όσκαρ είναι ένα μικρό αγόρι και η αγαπημένη του ασχολία είναι να σκάβει τρύπες. Κι ένα πρωινό ανακάλυψε ένα ξύλινο σεντούκι. Η αγωνία και οι σκέψεις του πάρα πολλές. Το άνοιξε και η έκπληξή του ήταν τεράστια. Μέσα του έκρυβε έναν παράξενο θησαυρό. Δεν ήταν χρυσά νομίσματα, πολύτιμοι λίθοι και αντικείμενα σπάνιας αξίας, αλλά  εκατοντάδες …λέξεις. Αν και απογοητεύτηκε λιγάκι, σύντομα έπιασε μια {κατακίτρινος, έγραφε}  και άρχισε να παίζει μαζί της. Την τέντωσε, την πατίκωσε, την λύγισε, αλλά τίποτα δεν έγινε, κι έτσι γεμάτος βαρεμάρα, την πέταξε. Και τότε συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Ένας Κατακίτρινος σκαντζόχοιρος εμφανίστηκε και μάλιστα με ορμή, προσπέρασε τον Όσκαρ. Το αγόρι ξαφνιάστηκε και με μιας επέστρεψε στο σεντούκι. Πήρε μια νέα λέξη {Μαλλιαρή} και την κόλλησε πάνω σε μία γέρικη βελανιδιά…

Θέλετε να μάθετε τι έγινε;  Μήπως μαντεύετε; Ε λοιπόν, ναι…

Η Βελανιδιά γέμισε τρίχες! Κι ο  Όσκαρ συνέχισε. Και μικρά θαύματα άρχισαν να συμβαίνουν. Κάθε λέξη μια αλλαγή. Κάθε λέξη μια ολόκληρη ιστορία. Όλα μεταμορφώνονταν αμέσως. Και το αγόρι χαιρόταν και συνέχιζε μέχρι που οι λέξεις τελείωσαν. Το σεντούκι άδειασε εντελώς…

Αφού έμεινε για λίγο σιωπηλός σκέφτηκε να ζητήσεις λέξεις από τους γνωστούς του, τον κ. Σμιτ, μια γειτόνισσα, τον Καρλ, αλλά όλοι τον αποπήραν ή δεν του έδωσαν σημασία σ αυτό που τους έλεγε…

Μέχρι που συνάντησε τη Λουίζ που ζούσε σε ένα ολάνθιστο λιβάδι. Εκείνη είχε φτιάξει από μόνη της πολλές καινούργιες λέξεις που ευχαρίστως τις μοιράστηκε με τον Όσκαρ…

Κι άλλαξαν όλα. Οι λέξεις απόκτησαν άλλο νόημα κι έμαθε ο Όσκαρ να φτιάχνει καινούργιες, και  φράσεις.

Άλλωστε όπως του είπε η Λουίζ: «Η Λεξιπλασία είναι θαυμάσιο πράγμα…»

Κι  όλα  με σύνεση, με αισθήσεις σε εγρήγορση και υπομονή.

Κι ύστερα ξαναγέμισε το σεντούκι του. Και  τα φύλαγε όλα με σεβασμό. Ήξερε πια πότε να χρησιμοποιήσει μια λέξη, που, γιατί και πώς…

Μια υπέροχη ιστορία των Ρεμπέκα Γκούγκερ - Σίμον Ρετσισμπέργκερ και σε μετάφραση Μαρίας Μαντή που σίγουρα θα σας γοητεύσει, θα σας συγκινήσει και θα δώσει ώθηση για πολλά πολλά παιχνίδια με τα παιδιά. Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες, ποίηση και λέξεις. Ο λόγος μας, οι λέξεις μας  είναι η έκφρασή μας, η αποκάλυψη του εαυτού μας, ο τρόπος της επικοινωνίας μας και για αυτό πρέπει να είναι πάντα προσεκτικός, συνετός, χαριστικός και …χαρισματικός.

Αυτό το βιβλίο θα ήταν πραγματικό εργαλείο σε μια τάξη για την δημιουργία πολλών σύνθετων και καινούργιών λέξεων, προτάσεων και μικρών ιστοριών. Ιστοριών που μπορούν τα παιδιά να γράψουν ή να ζωγραφίσουν.

Για όσους αγαπούν την γλώσσα, το διάβασμα και της ιστορίες με χιούμορ και φαντασία!

Το βιβλίο έχει απίστευτες εικόνες, καταπληκτικά σχέδια και χρώματα που  πραγματικά σε συνδυασμό με το κείμενο δημιουργείται ένα άρτιο αποτέλεσμα.

Να το αναζητήσετε οπωσδήποτε, γονείς και δάσκαλοι και θα καταλάβετε πόσο σπουδαίο είναι.

*Το Σεντούκι με τις λέξεις, Ρεμπέκα Γκούγκερ, εικ: Σιμόν Ρετλισμπεργκερ, μετάφραση Μαρία Μαντή, εκδ. Μετάιχμιο

https://www.metaixmio.gr/el/products/to-sedouki-me-tis-lexeis?srsltid=AfmBOorPm18MQDTuM2khrl2sSgrmfRoyAlREmr7AeY6yuQOQO47HDLYB

 

Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι στο Εργαστήριο του Κωστή στις Αρχάνες!

Ποιος φωνάζει στη ζούγκλα ….στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Η Μίλα και ο Πάμπλο είναι δυο μικροί εξερευνητές. Βρίσκονται στην ζούγκλα και προσπαθούν να λύσουν ένα μυστήριο. Δεν μπορούν να καταλάβουν από που έρχεται ένα μεγάλο ουρλιαχτό που το ακούν μέρες τώρα…

Ο καθένας έχει να προτείνει μια ιδέα για το πως θα πορευτούν. Η Μίλα λέει να πάρουν μία πιρόγα και ο Πάμπλο που δεν του αρέσει το νερό θέλει να πάνε με τα πόδια. Το ουρλιαχτό αντηχεί ξανά και η γρήγορη λύση προς την σωστή κατεύθυνση είναι η πιρόγα.

Ανεβαίνουν σε μια γέφυρα κι αμέσως μετά κρέμονται από μια κληματσίδα, πάνω από το ποτάμι. Συναντούν έναν ψαρά που τους συμβουλεύει να ρωτήσουν ένα μάγο. Η περιπέτεια αρχίζει να αποκτά ενδιαφέρον όταν πέφτουν στο νερό και δεν ξέρουν τι τους περιμένει. Κροκόδειλοι ή πιράνχας;  Ή μήπως τίποτα απ΄τα δυο. Επιτέλους κάποια στιγμή και μετα από αρκετή συζήτηση φτάνουν μέχρι την καλύβα όμως μια δυνατή φωνή τους ξαφνιάζει και τα σχέδια τους περιπλέκονται. Πάλι μπαίνουν σε διλλήματα ως προς το τι να κάνουν και πάλι νέες προκλήσεις τους περιμένουν. Ένας ξυλοκόπος, ο μάγος, ο ιαγουάρος, το χωριό, το υδροπλάνο, το ηφαίστειο. Τόσα και άλλα τόσα συναντούν στη διαδρομή τους αλλά το ουρλιαχτό ακόμα δεν ξέρουν σε ποιον ανήκει.

Η ιστορία συνεχίζεται, η αγωνία κορυφώνεται και το τέλος σημειώνει μια απροσδόκητη εξέλιξη.

Μια ιστορία της Sylvie Misslin που μπορείς να της δώσεις εσύ την πλοκή, την συνέχεια και να την φτιάξεις όσες φορές θέλεις. Παιχνίδι, απόλαυση ανάγνωσης, περιπέτεια και …μυστήριο.

Μια πανέξυπνη ιδέα, αρκετά διασκεδαστική που θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών. Βιβλιοπεριπέτεια  γεμάτη δράση, παιχνίδι και σκέψη. Τι καλύτερο για ένα ενδιαφέρον απόγευμα φιλοαναγνωστικό και άκρως διασκεδαστικό.

Ένα βιβλίο που διαβάζεται με παρέα, συζητιέται και μπορείς να  ακολουθήσεις όποια εκδοχή θέλεις για να φτιαχτεί μια ιστορία ή ακόμα και να δημιουργήσεις  μια εντελώς δική σου.

Υπέροχη εικονογράφηση από  την Amadine Piu με καταπληκτικές φιγούρες και χρώματα που σε μεταφέρουν στην ζούγκλα, έτσι όπως θα την ήθελαν τα παιδιά. Τα ασπρόμαυρα εικονο-σύμβολα στην κάθε σελίδα σε κάνουν να σκεφτείς τι περίπου θα συμβεί στο επόμενο «σαλόνι» βοηθώντας την πλοκή της ιστορίας.

Συνίσταται η αναζήτηση του βιβλίου σε βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες  για το φετινό καλοκαίρι που θα χαρίσει πολλές ώρες διασκέδασης, δημιουργίας και χαράς.

Να το ψάξετε : https://www.martis.gr/shop/poios-fwnazei-sti-zougkla/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στοις 28 Ιουνίου 2025:Εδώ!

Οι Γέφυρες* και ο Τζόντι Τζεντού**...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Περιπέτειες, συναισθήματα, φιλαναγνωσία και μπόλικη φαντασία είναι γεμάτα τα δύο ολοκαίνουργια παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίκαρος

 

*Οι Γέφυρες, Tom Percival, Μετάφραση: Φίλιππος Μανδηλαράς, εκδ. Ίκαρος

Ήταν μια φορά κι ένα καιρό ένα κορίτσι, η Μία, που ένιωθε μόνη. Οι γονείς απασχολημένοι πάντα με τις δουλειές και τα δικά τους προβλήματα κι εκείνη όλα και κλεινόταν στον εαυτό της. Γύρω της ήταν σαν να υπήρχε ένα μικρό «Νησί» που όμως της μεγάλωνε την μοναξιά της με την ερημιά και ξεραΐλα που είχε. Ώσπου μια μέρα ένα δέμα που μέσα του είχε ένα βιβλίο έφτασε στο «Νησί» της Μία. Και αυτή η αναπάντεχη και μικρή αλλαγή έφερε μια …επανάσταση.

Κάθε λέξη του βιβλίου κουβαλούσε ένα άρωμα, μια εικόνα, ένα συναίσθημα. Και τότε ο κόσμος άρχισε να ομορφαίνει. Μια στενή γέφυρα εμφανίστηκε μπροστά της. Δειλά στην αρχή την περπάτησε, κι όσο διάβαζε τόσο η γέφυρα γινόταν όλο και πιο μεγάλη και φαρδιά και πιο στέρεη. Το «Νησί» είχε πια απομακρυνθεί και ο δρόμος της την οδηγούσε σε μέρη που δεν είχε βρεθεί ποτέ πριν. Κι έφτασε στη Δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης. Εκεί  ο κόσμος της Μίας έγινε τεράστιος. Και γέμισε ελπίδα, χαρά και νέες γέφυρες που συνεχώς την πήγαιναν σε νέους προορισμούς. Έτσι αρχίσαν πια να μπαίνουν κι οι φίλοι στη ζωή της, κι ένιωθε για πρώτη φορά πια πλήρης και γεμάτη.

Ώσπου μίαν άλλη μέρα συνάντησε ένα αγόρι που κι εκείνο καθόταν μόνο του σε ένα μικρό, γυμνό νησάκι… Χαμογέλασε! Ήξερε ακριβώς πως να το βοηθήσει…

Ένα υπέροχο βιβλίο του Tom Percival για τα οφέλη του βιβλίου, την δύναμη της Ανάγνωσης, τα ταξίδια που προφέρει η κάθε ιστορία που διαβάζουμε. 

Ένα βιβλίο γέφυρα στον φανταστικό και πραγματικό δρόμο του παιδιού αλλά και του ενήλικα που ξεδιπλώνει στις σελίδας του χιλιάδες κόσμους που μα γεμίζουν συναισθήματα, γνώσεις, συναντήσεις και νέες οπτικές γωνίες.

Ένα βιβλίο που δείχνει πως η μοναξιά νικιέται με το διάβασμα. Νέοι δρόμοι – γέφυρες που ανοίγουν δίαυλο στην επικοινωνία, στην αποδοχή του εαυτού μας και στη δύναμη των λέξεων και των εικόνων.

Ο Tom Percival μας είναι γνωστός για τα κείμενα και τις εικονογραφήσεις του που πραγματικά ακουμπούν στην ψυχή κάθε παιδιού.

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα από την ιστορία: https://ikarosbooks.gr/1227-gefyres.html

 

**Τζόντι Τζεντού (οι περιπέτειες ενός πιγκουίνου, Julia Donalson – Alex Scheffler, εκδόσεις Ίκαρος

Ο Τζόντι Τζεντού είναι ένας πιγκουίνος, μικρός, που ζει σε έναν ζωολογικό κήπο. Ακούει ιστορίες από τους μεγαλύτερους που λένε πως στον Νότιο πόλο υπάρχουν χιλιάδες όμοιοί του, που ζουν ελεύθεροι. Αν και ένιωθε αγάπη και ασφάλεια στο ζωολογικό κήπο, από όλους, το σκέφτηκε πολύ και αποφάσισε να φύγει, να ταξιδέψει, να ερευνήσει, να μάθει, να ζήσει νέες περιπέτειες και εμπειρίες. Ονειρευόταν το χιόνι και τον εαυτό του να γλιστράει πάνω του και ένιωθε πολύ χαρούμενος και ευτυχισμένος. Κι όλα ξεκίνησαν μια νύχτα με φεγγάρι «…μέσα από ένα χαλαρό σανίδι».

Περιπλανήθηκε μέρες και νύχτες πολλές. Ρώτησε πολλούς ανθρώπους. Ένα θαλαμηπόλο, ένα βαρκάρη, ένα αγόρι αλλά κανείς δεν ήξερε να του πει που πέφτει ο Νότιος Πόλος. Κι ύστερα μόνος πια, έφτασε και έπεσε να κολυμπήσεις στη θάλασσα.

Ευτυχώς όσο κι αν το κολύμπι συχνά τον εξαντλούσε, δεν του έλειπε η φρέσκια τροφή. Και συνέχιζε να κολυμπά κάθε μέρα, ώσπου μετά από καιρό έφτασε σε μια …θάλασσα με χιόνι. Ένιωσε χαρά και περηφάνια που τα είχε καταφέρει όμως σύντομα είδε πως όσο κι αν περπάτησε δεν συνάντησε πουθενά ούτε έναν πιγκουίνο. Αντίθετα το κρύο γινόταν ολοένα και πιο τσουχτερό και οι εχθροί παραμόνευαν. Σύντομα μια φώκια με μουστάκια τον τρόμαξε και τον  είδε σαν δικό της φαγητό.

Τον έσωσε μια λευκή αρκούδα κι εκείνη τού αποκάλυψε πως δεν ήταν στον Νότιο αλλά στον Βόρειο Πόλο. Και πέρασαν πολλές μέρες μέχρι το καλοκαίρι. Τότε ένα γλαρόνι που μόλις είχε μεταναστεύσει στον Βόρειο Πόλο του αποκάλυψε πως θα του έδειχνε το δρόμο για τον πολυπόθητο προορισμό του, τον Νότιο Πόλο;

Μια καινούργια περιπέτεια ξεκίνησε, με τόλμη, θάρρος, δύναμη, στόχους και όνειρα…

Τα κατάφερε άραγε ο Τζόντι Τζεντού να φτάσει εκεί που ήθελε;

Η συνέχεια στο καταπληκτικό βιβλίο των  Julia Donalson & Alex Scheffler.

Ένα βιβλίο γραμμένο σε έμμετρη μορφή και γεμάτο μοναδικές συγκινήσεις και εικόνες.

Μια μοναδική περιπέτεια θάρρους, αντοχής, τόλμης και επιμονής που θα σας γοητεύσει. Πάρα τα εμπόδια δεν πρέπει κανείς να απογοητεύεται για ένα λάθος ή μια απρόσμενη εξέλιξη στα σχέδιά του, αλλά συνεχώς να σκέφτεται τον στόχο του και να μην εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια να το επιτύχει. Ο Τζόντι Τζεντού μπορεί να είναι ένα χάρτινος ήρωας που εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν οι πολύ σπουδαίοι Julia  & Alex αλλά να ξέρετε πως όλα τα ζώα που αναφέρουν στην ιστορία τους υπάρχουν στ’ αλήθεια και ζουν όπως ακριβώς τα περιγράφουν. Τα γλαρόνια ταξιδεύουν από Πόλο σε Πόλο κάθε χρόνο. Οι Τζεντού  είναι οι τρίτοι μεγαλύτεροι πιγκουίνοι του κόσμου και ζουν στον Νότιο Πόλο.  Είναι καταπληκτικοί κολυμβητές και πολύ γρήγοροι στις καταδύσεις.

Περισσότερες πληροφορίες  για όλα τα ζώα του βιβλίου που ζουν στους Πόλους, υπάρχουν στο τέλος του.

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://ikarosbooks.gr/1226-tzonti-tzentoy-oi-peripeteies-enos-pigkoyinoy.html

 

Η βιβλιοθήκη του Οράτιου*…!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τα «Παραμύθια του Σαββάτου» για τον μήνα Ιούλιο θα σας κρατούν συντροφιά με «κάθε μέρα κι ένα βιβλίο» προτείνοντας σας νέες και παλαιότερες αγαπημένες εκδόσεις κι ίσαμε τον Αύγουστο που θα γεμίσουν  και οι δικές μας βαλίτσες για τις διακοπές μας!

Πάμε ένα ταξίδι στο Νότο της Σικελίας και συγκεκριμένα στους λόφους της Σικελίας. Καλοκαίρι, μεσημεράκι και η απόλυτη ησυχία απλώνεται παντού. Μόνο ένας μακρινός θόρυβος που θυμίζει βουητό μέλισσας ακούγεται κι αυτό αν τεντώσεις προσεκτικά τα αυτιά σου…

Όχι, δεν είναι μέλισσα! Είναι το παλιό φορτηγάκι του μανάβη που το αγόρασε ο συνταξιούχος δάσκαλος Οράτιος και το μετέτρεψε σε κινητή βιβλιοθήκη. Ναι, καλά διαβάσατε, σε μια τρίκυκλη, πολύχρωμη, ζωντανή βιβλιοθήκη που κάθε Παρασκευή ανηφορίζει και κατηφορίζει λόφους για να φτάσει στα μικρά χωριά. Με το αγκομαχητό της «μέλισσας», με το καμπανάκι του Οράτιου, οι κάτοικοι κάθε χωρίου μαζεύονται στις πλατείες και πανευτυχής δανείζονται καινούργια βιβλία, επιστρέφουν παλιά και ενημερώνονται για ότι συμβαίνει… Στο χωριό του Οράτιου σαν ακούνε την «μέλισσα» όλοι τρέχουν ξανά. Εκεί ο Οράτιος νιώθει ακόμα πιο όμορφα με τους συγχωριανούς του και τους φίλους του. Η Καρλότα του προσφέρει γάλα αμυγδάλου και  ο γέρος συνταγματάρχης που αγαπάει την κηπουρική και τον περιμένει κάθε φορά, τον κερνάει το γλυκό κρασί της περιοχής , το Τσιμπίμπο.

Κι έρχονται ένα σωρό πεσκέσια από τους χωριανούς του κι όσους όσους πιστεύουν πως το έργο του γηραιού δάσκαλου είναι μαγικό. Κι εκείνος σαν φτάνει στο τέλος της κάθε διαδρομής κατεβαίνει στη θάλασσα και νιώθει βασιλιάς…

Όλοι στο κάθε χωριο είναι χαρούμενοι, μικροί και μεγάλοι  κι όλοι τον περιμένουν με ανυπομονησία. Όλοι εκτός μια γριά κυρία που πάντα είναι κρυμμένη πίσω από την πόρτα του σπιτιού της.

Τι κρύβει άραγε;

Και μια μέρα που είχε πολλή ζέστη καθώς πάρκαρε την βιβλιοθήκη ψηλά σ ένα λοφίσκο κι ο Οράτιός μας κατέβηκε σε μια πηγή να ξεδιψάσει κι άκουσε αμέσως μετά μια τρομερή φασαρία. Γυρνώντας το κεφάλι του είδε την τρίκυκλη βιβλιοθήκη του να κουτρουβαλά στο φαράγγι και να …σκορπίζεται. Το χειρόφρενο μάλλον «ξεχάστηκε»…

Κι ήρθε η λύπη και η απόλυτη μοναξιά…

Όμως η ζωή κάνει κύκλους κι όταν έχεις φίλους που σ αγαπάνε, ακόμα και τα αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά!

Θυμάμαι τον γέρο συνταγματάρχη;

Ξέρετε τη δύναμη των βιβλίων και της αγάπης;

Μπορείτε να φανταστείτε τη συνέχεια;

Κι όμως δεν θα το πετύχετε γιατί η πλοκή της ιστορίας έχει μια πολύ συγκινητική συνέχεια και κρύβει μυστικά που θα σας συναρπάσουν…

Μια συγκινητική, υπέροχη, φιλαναγνωστική ιστορία του Davide Cali που θα σας γεμίσει συναισθήματα, νοσταλγία, σκέψεις δράσης σε σχέση με τα βιβλία και εικόνες της Σικελίας μοναδικές.

Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες κυριολεκτικά και φανταστικά που θα συναρπάσει και τον πιο μικρό ή μεγάλο αναγνώστη. Πλοκή, περιπέτεια, όνειρα που εκπληρώνονται και ιδέες που υλοποιούνται ακόμα και από ανθρώπους που η νιότη τους έχει περάσει. Η αγάπη για τα βιβλία δίνει έναυσμα σε πράξεις μοναδικές που συγκινούν. Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι σαν αν ζεις κι άλλες ζωές και να ταξιδεύεις ακόμα περισσότερο.

Η δύναμη της θέλησης. Η χαρά της προσφοράς ειδικά σε τόπους που η πρόσβαση σε βιβλία και βιβλιοθήκες είναι λίγο πιο δύσκολη. 

Ζωντανό, ευχάριστο, πρωτότυπο και γενάτος συγκινήσεις τούτο το βιβλίο. Το δικαίωμα στη μάθηση, στην απόλαυση της ανάγνωσης και στην γνώση δεν έχει ούτε όρια ούτε ηλικία.

Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο από τον Sebastien Pelon μοναδικά. 

Τόσο ο συγγραφέας Davide Cali όσο και ο εικονογράφος Sebastien Pelon είναι πολυτάλαντοι, πολυγραφότατοι και με μεγάλο αριθμό βιβλίων και εικονογραφήσεων αντίστοιχα στα βιογραφικά τους.

Το βιβλίο αυτό πραγματικά θα σας μαγνητίσει…

Για όλους εμάς που λατρεύουμε τα βιβλία, ίσως μας δώσει ιδέες για πολλά!

*H Βιβλιοθήκη του Οράτιου, Davide Cali, εικ: Sebastien Pelon, εκδ. Ίκαρος

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα : https://ikarosbooks.gr/1148-i-bibliothiki-toy-oratioy.html

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 3 Ιουλίου 2023 : εδώ!

«Παίζουμε βιβλίο;» …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Σε πολύ λίγες μέρες τα σχολεία θα ανοίξουν τις πόρτες τους σε χιλιάδες μαθητές. Προγράμματα, υποχρεώσεις, μαθήματα, τρέξιμο  θα δώσουν προτεραιότητες στη καθημερινότητα  και στη ζωή όλων μας. Μια καλή οργάνωση από την αρχή και το βιβλίο θα μπει στην καθημερινή ή εβδομαδιαία δράση μας σε σχολικές βιβλιοθήκες, τάξεις και σπίτια.

«Τα παραμύθια του Σαββάτου» έχοντας πια μελετήσει χιλιάδες βιβλία  είναι σε θέση να αναγνωρίζουν μικρά διαμαντάκια και με πολλή χαρά παρουσιάζουν τα εξαιρετικά «πονήματα» της Βίκυς Ξανθοπούλου με ολοκληρωμένα προγράμματα φιλαναγνωσίας ακόμα και για τους αρχάριους «βιβλιοαπασχολούντες» σε τάξεις.

Την Βίκυ Ξανθοπούλου* την έμαθε όλη η Ελλάδα και ο κόσμος, με τις πολλές βραβεύσεις της, μέσω της δουλειάς της και της αγάπης της στο καλό βιβλίο, στα παιδιά και στον ιδιαίτερο τόπο που ζει και …θαυματουργεί.

Ποια είναι; Μια βόλτα στο διαδίκτυο θα σας μάθει πολλά για μια αξιόλογη, παγκόσμια και αγαπημένη νηπιαγωγό που διδάσκει στο ολοήμερο δημόσιο νηπιαγωγείο στις Ποταμιές της Θάσου και έχει καταφέρει να φτάσει ίσαμε τα πέρατα του κόσμου η φήμη, ο τόπος, η αγάπη και η αξία της.

Τι ακριβώς κάνει; Αγαπά τα παιδιά και χρησιμοποιεί τα βιβλία με τρόπους ευφάνταστους και ιδιαίτερους για να μάθει τα πάντα στα παιδιά. Να τους καλλιεργήσει, τον λόγο, το συναίσθημα, την φιλαναγνωσία, την μάθηση γενικότερα, και όλα αυτά με οδηγό το βίωμα, το  παιχνίδι κι ένα βιβλίο.

Αλλά πάμε να δούμε τι ακριβώς είναι το Παίζουμε βιβλίο;

Είναι τρεις διαφορετικοί τόμοι ανάλογα με τις ηλικίες των παιδιών (προ νήπια- νήπια, Δημοτικού Σχολείου και Πρώτων τάξεων Γυμνασίου) που μας δείχνου τρόπους να αγαπήσουν τα παιδιά το διάβασμα. Συνδυασμοί γνώσεων και παιχνιδιού, κίνητρα για έρευνα, συμμετοχή σε πολλές και διαφορετικές δράσεις, παιχνίδι, απόλαυση και ομαδική συνεργασία.

Πολύτιμα εργαλεία τα βιβλία και η Βίκυ Ξανθοπούλου έχοντας πολυετή πείρα στην  τάξη και στην εκπόνηση προγραμμάτων, επιλέγει βιβλία κατάλληλα να «παιχτούν» και να βοηθήσουν τα παιδιά σε όλα τα παραπάνω αλλά και να  τα οδηγήσει σε ανεξερεύνητα μονοπάτια.

Βιβλίο 1^ο: Παίζουμε βιβλίο; Για παιδιά 3 – 6 ετών!

Βιβλία που εκπονήθηκαν μέσα στην τάξη της και παρουσιάζονται στο βιβλίο της είναι :

Του Αντώνη Παπαθεοδούλου σε εικονογράφηση της Ίρις Σαμαρτζή των εκδ, Παπαδόπουλος : Οι καλοί και οι κακοί πειρατές, οι καλοί και οι κακοί Ιππότες, οι καλές και οι κακές μάγισσες

Παίζουμε;  της Σοφίας Πανίδου με εικονογράφηση Ντανιέλας Σταματιάδη

Ποιος έκλεψε τον ήλιο, Κλαίρη Γεωργέλλη.

Νοτούρνο, Συνταγές για όνειρα, Isol εκδ. Μάρτης

Πως να κάνετε έναν ελέφαντα να χορέψει, των ‘Αγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη με εικονογράφηση Σοφίας Τουλιάτου και πάλι των εκδ. Παπαδόπουλος

Ζαχρά και Νικόλας της Σοφίας Πανίδου

Αγκάθα Κρίστι,  Ένα πουλί στην Πρίζα της Λήδας Βαρβαρούση.

Το δέντρο που έδινε  του Σελ Σιλβερστάιν από τις εκδόσεις Δωρικός, Ανέβα επίπεδο του Αντώνη Παπαθεοδούλου και ο Λύκος Ζαχαρίας μαθαίνει τα συναισθήματα!

Ακολουθούν : Το κίτρινο πουλάκι, Ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, Το σχολείο πάει σχολείο, Το λευκό λιοντάρι, Η Χαριστική Βιβλιοθήκη και το : Οχ, Χταπόδι, λάθος πόδι.

Επιλογές εξαιρετικές με φιλαναγνωστικό πρόγραμμα ποικίλων δραστηριοτήτων που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και ένα μήνα…

2^ο βιβλίο : Παίζουμε βιβλίο; Για παιδιά 6 – 9 ετών!

Μεγαλώνουμε ηλικιακά και ίσως οι απαιτήσεις να γίνονται κι εκείνες μεγαλύτερε. Στο ίδιο μοτίβο με το πρώτο βιβλίο θα δούμε την περιγραφή πολλών προγραμμάτων και ποικίλων περιεχομένων που μπορούν πολύ εύκολα να παρουσιαστούν σε παιδιά και να τα κατακτήσουν χωρίς καμιά απολύτως δυσκολία. Μόνο παίζοντας, διασκεδάζοντας και ακολουθώντας μικρές οδηγίες…

Τα βιβλία που μας παρουσιάζει η Βίκυ και που όλα «παίχτηκαν » στην τάξη είναι:

Φίλοι πάνω κάτω των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη.

Η κούκλα που ταξίδευε στον κόσμο της Αλεξάνδρας Μητσιάλη

Ένα ποίημα που γιατρεύει ψάρια, Tο σπίτι μας κινδυνεύει, Ο Πρίγκιπας με τα τρία πεπρωμένα. Αρσέν και Φαντομά, Τα μεγάλα ψέματα του μικρού Ερμή, Έχω για συμμαθητή έναν πειρατή.
Θα διαβάσουμε και θα δούμε πολλές δραστηριότητες ακόμα για : 9 τρελές Ιστορίες, Για την γάτα «Τίγρης » στο  Από μέσα μου, Τον μικρό Κοπέρνικο στο δάσος των Δεινοσαύρων, τις Ιστορίες για Ατρόμητα κορίτσια και Το μυστικό του Μπλε Κύκλου.

Διαλεγμένα κι αγαπημένα βιβλία που αξίζει να τα γνωρίσετε και να εμπνευστείτε από τις δραστηριότητες της Βίκυς Ξανθοπούλου.

Στο 3^ο βιβλίο : «Παίζουμε βιβλίο;»  τα όρια των ηλικιών μεγαλώνουν και απευθύνεται σε παιδιά από 9 – 12 ετών.

Περισσότερο απαιτητικά τα μεγαλύτερα παιδιά και με μεγαλύτερες ανάγκες για έκφραση, ταύτιση, συναισθήματα και απαντήσεις .
Η επιλογή των βιβλίων δύσκολη αλλά απόλυτα σύμφωνη και με τις δικές μας προτιμήσεις

Ποια βιβλία συμπεριλαμβάνονται στον τρίτοι τόμο;

Διαβάστε για  :Ένα ψάρι που το έλεγαν Ορφώ, Η Αγγελίνα, Οι καλύτερες ιστορίες με φίλες και φίλους και Το υπέροχο.. Αν!

Χάθηκε η μπάλα της Ελένης Γεωργοστάθη, Ένα σπίτι χωρίς καθρέφτες, Ο πόλεμος που έσωσε τη ζωή μου.

Ακολουθούν : Το Σκλαβάκι της Κνωσού, η Σιλουανή, Το …Θαύμα, Χάτσικο, ο σκύλος που περίμενε, και «Στα μυστικά του Βάλτου».

Κλείνει η παρουσίαση με «Το αγόρι που δάμασε τον Άνεμο » και το Πλανητάριο!

Επίσης πρόσφατα έχουν κυκλοφορήσει και πέντε ακόμα βιβλία της από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος:

Η σειρά Escape Book με δύο βιβλία : Μια νύχτα στην Ακρόπολη και Απόδραση από την Ατλαντίδα https://www.epbooks.gr/sylloges/escape-books/

 Καθώς και η ολοκαίνουργια σειρά:   «Άνοιξε το παράθυρό σου»  στα Συναισθήματα, την Τέχνη και την Φύση. Δραστηριότητες με αυτοκόλλητα για μικρά παιδιά.

Δείτε εδώ όλα της τα βιβλία : https://www.epbooks.gr/sygrafeis/vicky-ksanthopoulou/

Στο βιογραφικό της διαβάζουμε όλη της την πορεία τα τελευταία χρόνια και νομίζω πως αξίζει να την γνωρίσουν και όσοι δεν την ξέρουν μέχρι σήμερα!

Η Βίκυ Ξανθοπούλου είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Αλεξανδρούπολης και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Κοινωνικοπολιτισμική Εκπαίδευση και Εμψύχωση Ομάδων του Δ.Π.Θ. Τα τελευταία χρόνια σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται σε εκπαιδευτικούς και μαθητές με βασικό άξονα την παιδική λογοτεχνία. Το έργο της, με το πρόγραμμα αναγνωστικών εμψυχώσεων «Παίζουμε βιβλίο;», έχει αναγνωριστεί στην Ελλάδα από τον θεσμό των Education Leaders Awards και από το ελληνικό παράρτημα της ΙΒΒΥ (Βραβείο σε σχολικό-μαθητικό έντυπο το οποίο καλλιεργεί τη φιλαναγνωσία και προωθεί την ανάγνωση της παιδικής λογοτεχνίας), αλλά και στο εξωτερικό από τον διεθνή οργανισμό Judith’s Reading Room, με έδρα την Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, με το Βραβείο Ελευθερίας μέσω του Γραμματισμού (Freedom Through Literacy Award), από τον διεθνή εκπαιδευτικό οργανισμό AKS Education Awards με τον τίτλο Excellence in Teaching – Teacher of the Year 2019, ενώ έχει κερδίσει το Global Teacher Award 2020 και τον τίτλο Inspirational Teacher of the Year 2022 των Global Educational Awards. (https://www.epbooks.gr/sygrafeis/vicky-ksanthopoulou/ )

Μα πάνω από όλα είναι ένας υπέροχος γελαστός άνθρωπος με απίστευτη ενέργεια και μεταδοτικότητα σε ότι αγαπά και θέλει να μοιραστεί.

Αναζητείστε τα βιβλία της όσοι θέλετε να βάλετε… το βιβλίο στην τάξη !

Ένας γιγαντιαίος Χιμπαντζής* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Γράφει η Ελένη  Μπετεινάκη

«Έκρηξη σήμερα στο σχολείο. Και να ήταν μόνο αυτό; Ένα σωρό παράξενοι επισκέπτες. Κροκόδειλοι από τα βάθη της ζούγκλας, τρομαχτικά πλάσματα της θάλασσας, χορευτές με σπαθιά, αστροναύτες, ναυαγοί, κυνηγοί καταιγίδων και ένας γιγαντιαίος… χιμπαντζής.»*

Κι όλοι αυτοί μπήκαν σε ένα σχολείο, συγκεκριμένα σε μια τάξη μέσα σε μια μέρα !Οι γονείς, οι γιαγιάδες κι οι παππούδες ανησυχήσαν  με τα λεγόμενα των παιδιών τους κι αναρωτήθηκαν  για τις παράξενες αυτές εισβολές που ήταν για κάθε παιδί κάτι εντελώς διαφορετικό.Tο  μυστήριο θα λυθεί μόλις η δασκάλα Την επόμενη μέρα τηλεφωνικά τους πληροφορήσει πως ο μόνος επισκέπτης που είχαν στην τάξη τους ήταν η κυρία Μερόπη Σελιδοπούλου, συγγραφέας!

Αυτήν την τάξη της κυρίας Ειρήνης νομίζω την ξέρω πολύ καλά. Την έχω επισκεφθεί πολλές φορές και όλους τους καλεσμένους της τους γνωρίζω και από την καλή κι από την ανάποδη. Εντάξει, δε λέω, προστίθενται συνεχώς καινούργιοι και πιο παράξενοι αλλά αυτό έχει τη μαγεία που την κάνει να ξεχωρίζει. Μόλις μπεις μέσα σε τούτη την αίθουσα δεν θέλεις να φύγεις, ούτε γνωρίζεις τι, που , πως ή ποιον  θα συναντήσεις, θα αγαπήσεις, θα χαρείς, ή θα φοβηθείς μαζί του. Ένα είναι σίγουρο! Πως θα ζήσεις πολλές ζωές και περιπέτειες  κι όλες τους θα είναι συναρπαστικές.

Ο Δικαίος Χατζηπλής έγραψε μια ιστορία με χιλιάδες ήρωες. Όλους εκείνους που συναντούν τα παιδιά ή και οι μεγάλοι στις ιστορίες και τα παραμύθια. Επώνυμοι ή ανώνυμοι είναι εκεί και σκαρφίζονται τα πιο παράξενα και τα πιο αλλόκοτα πράγματα.

Μια ιστορία με πολλές αναγνώσεις, γεμάτη μυστήριο, έκπληξη, χαρά, δημιουργία και Φαντασία αστείρευτη. Μια ιστορία που θα μπορούσε να μην τελειώσει ποτέ αφού δίνει τροφή να  γεννηθούν τόσες άλλες. Μια ιστορία που υπενθυμίζει στους γονείς  πως μεγάλωσαν πολύ και ξέχασαν να είναι παιδιά…

Μια ιστορία που προκαλεί τα συναισθήματα όλων…

Μια ιστορία που θέλεις πολύ να τη ζήσεις…

Μια ιστορία διαφορετική που δεν έχει τέλος…

Μια ιστορία γεμάτη περιπέτεια, όνειρα και ταξίδια μακρινά.

Ένα βιβλίο που ακουμπά κάθε συγγραφέα.  Που επισημαίνει την σημασία μιας καλής ιστορίας, την δύναμη και την επιρροή  που έχει στη ζωή, την καθημερινότητα και στην  φαντασία των μικρών παιδιών.

Καλογραμμένο, ευφάνταστο, αισιόδοξο, περιεκτικό και ουσιαστικό. Ένα βιβλίο γεμάτο ιδέες, χαρά και χρώμα. Χρώμα και σκίτσα από την Μυρτώ Δεληβοριά που πάντα μας γεμίζει με αισιοδοξία και χαρά σε ό,τι εικονογραφεί. Που ζωγραφίζει σαν παιδί για τα παιδιά. Που ντύνει το χρώμα με συναίσθημα και την ψυχή με ηρεμία κι ομορφιά.

Ο Δικαίος Χατζηπλής  μας έχει ήδη χαρίσει την «Χαριστική Βιβλιοθήκη», βιβλίο που επίσης αγαπήθηκε πολύ και προάγει την φιλαναγνωσία και την διαφορετική ματιά στην συγγραφή. Το ίδιο ακριβώς πετυχαίνει και στην «Κρυψώνα του γιγαντιαίου χιμπαντζή».

Εργαλείο κι αποκάλυψη το βιβλίο για μια τάξη. Ερεθίσματα πολλά για τα παιδιά. Με αφορμή το βιβλίο μπορούν να δημιουργήσουν ολοκαίνουργιες δικές τους ιστορίες με ανεξάντλητη φαντασία ( Δημιουργική γραφή).Νέοι ήρωες μπορούν να δημιουργηθούν, περίτεχνες λέξεις, φανταστικά ζώα και περιπέτειες που δεν φαντάζεται κανείς μας.

Εμείς πάλι, στη δική μας τάξη,  θυμηθήκαμε όλους τους ήρωες των βιβλίων που αγαπάμε και φτιάξαμε ένα κολλάζ – χαλί της φαντασίας που στόλισε την βιβλιοθήκη της τάξης!

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.patakis.gr/product/647046/nees-kuklofories/Sthn-krupsona-tou-gigantiaiou-ximpantzh/

*Στην κρυψώνα του γιγάντιου χιμπαντζή, Δικαίος Χατζηπλής, εικ: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδ. Πατάκη

Επιστροφή … στα Παραμύθια, στα σχολεία, στην κανονική ζωή!

Tα Παραμύθια του Σαββάτου ….γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Επιστροφή …  στα Παραμύθια, στα σχολεία, στην κανονική ζωή!

Σεπτέμβρης γεμάτος υποσχέσεις, αλλαγές και νέες προκλήσεις. Παραμύθια γεμάτα με ιδέες, μαγεία και μηνύματα. Κι εμείς εδώ πιστοί στο ραντεβού μας, για μια ακόμη χρονιά. Με βιβλία που μας εμπνέουν, μας κάνουν να ονειρευόμαστε, μας γεμίζουν την ψυχή…

Σιωπές που μιλούν, ιδέες που ξυπνούν επιθυμίες, πειρασμοί που ψιλοτρώνε την ψυχή …

Ψέματα να΄ναι ή αλήθεια, κανείς δεν ξέρει να το πει για αυτό τα λέν τα παραμύθια!

Αφαιρέθηκα! Θοδωρής Παπαϊωάνου, εικ: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδ. Πατάκη

Κι εγώ αγαπούσα τα παράθυρα της τάξης του σχολείου. Σαν τον Αχιλλέα…

Είχαν όλα τα χρώματα, τους ήχους, τις εικόνες και την ελευθερία που ήθελα  την ώρα της μακρόσυρτης και συχνά βαρετής παράδοσης. Σαν τον Αχιλλέα…

Τα θελα πάντα ανοιχτά, κυρίως την Άνοιξη που οι μυρωδιές ξεμυάλιζαν  την ψυχή και το μυαλό. Σαν τον Αχιλλέα….

Κι ήταν όλων  τα μάτια στραμμένα στον πίνακα και προσπαθούσαν να βγάλουν νόημα μ΄όλα αυτά τα παράξενα σημάδια με την κιμωλία που η κυρία Αγνή ονόμαζε μαθηματικά. Κι όσο γέμιζε ο πίνακας τόσο η ψυχή δραπέτευε. Στα πουλιά ,στα είδη τους, στους ήχους, στις φωλιές και τα σύρματα. Κι όλα έτσι γίνονταν πιο εύκολα, ευχάριστα κι όμορφα πολύ. Πράξεις πολλές, χωρίς κόπο ή βία. Προσθέσεις, αφαιρέσεις, πολλαπλασιασμοί και διαιρέσεις. Κι άρχισε ο Αχιλλέας να μετρά, να ακούει, να ξεχωρίζει ακόμα και τη χροιά των φωνών ανθρώπων και ζώων. Κι είχαν σειρά τα σύννεφα που με τα σχήματά τους έδιναν τροφή στη σκέψη και τη φαντασία. Κι ύστερα ήρθαν εκείνες οι μυρωδιές από τον φούρνο της γειτονιάς που βοήθησαν πολύ ….στην αφαίρεση.

Μια μεγάλη αλήθεια σε ένα τόσο μικρό και πανέξυπνο βιβλίο. Θοδωρής Παπαϊωάννου, συγγραφέας μιας ιστορίας που σίγουρα την έχουμε ζήσει κι εμείς  όλοι κάποια φορά στο σχολείο. Στη στείρα μάθηση και μεθόδους ένα είναι το φάρμακο. Η αφαίρεση και η δύναμη της φαντασίας. Ένα βιβλίο που υμνεί τη φύση, που είναι πάνω απ όλους κι απ΄όλα. Ένα βιβλίο σχολικής ζωής και καθημερινότητας  που απευθύνεται σε παιδιά αλλά αποτελεί «Γλυκιά γροθιά» στα στομάχια και μυαλά των δασκάλων.

Όταν η φύση προκαλεί με όλη της την ομορφιά, εκμεταλλεύσου το και μάθε γράμματα – αριθμούς στα παιδιά …μέσα απ αυτήν. Αυτό κρατώ από τούτη την καλογραμμένη, υπέροχη και καταπληκτική ιστορία.

Εμπειρίες όλων, παθήματα καθημερινά, αφύπνιση συνείδησης. Μέσα από τις μοναδικές εικόνες και …γραμμές της Μυρτώς Δεληβοριά γνωρίζουμε τον Αχιλλέα, την κυρία Αγνή, το σχολείο και …τα πουλιά. Συναισθήματα, ζωή και ιδέες για περισσότερη διάθεση μάθησης .

Αυτά είναι γραμμένα σε τούτες τις αράδες που πραγματικά θα σας κάνουν  να χαμογελάσετε και ίσως να προβληματιστείτε λιγάκι. Γιατί ένας μικρός Αχιλλέας κρύβεται πάντα σε ολονών την ψυχή, μικρών και μεγάλων.

Για παιδιά από 7 χρονών…

Εγώ, ο Αριστοτέλης, Μισώ τα βιβλία, Ίνγκριντ Σαμπέρ,εικ: Γκουρίντι, (μεταφ: Μαρία Παπαγιάννη), εκδ. Πατάκη

Ε, λοιπόν, την έχω ακούσει κι  εγώ τούτη τη φράση: Μισώ τα βιβλία…

 Κι αφού ανέβηκε η «πίεση της φαντασίας» μου, είπα πως κάτι , κάποιος θα βρεθεί και θα αλλάξει την γνώμη στον πιτσιρικά που το ΄πε. Κι ο Αριστοτέλης τα μισεί. Κουράζεται να βλέπει γύρω του όλη την οικογένεια να διαβάζει. Εκείνος  κάνει τη δική του επανάσταση κι αρνείται πεισματικά να …ανοίξει, έστω, ένα βιβλίο. Αντιθέτως τα βγάζει από το σπίτι και τα κρύβει μέσα σε ένα βαρέλι στην καλύβα του κήπου. Ώσπου μια μέρα ένα μικρό διαβαστερό κουνέλι θα του αλλάξει την άποψη και τη ζωή. Χωρίς πολλά λόγια αλλά μόνο με τη στάση του θα κάνει τον μικρό Αριστοτέλη να ξανασκεφτεί την ιδέα του διαβάσματος…

Και θα τα καταφέρει…

Λίγα λόγια, πολλές σκέψεις, μεγάλες αλήθειες, στάσεις συμπεριφοράς. Μια ιστορία για όλα τα παιδιά που «μιλούν» εκτός από τις λέξεις και οι εικόνες με πολύ πιο δυνατό τρόπο. Είναι φυσικό τα παιδιά να αρνούνται να κάνουν κάποιες φορές τα χατίρια των μεγάλων. Όσο κι αν θέλουν να τους μιμηθούν υπάρχουν φορές που προσπαθούν να διαφοροποιηθούν από τους  γονείς και τα αδέλφια τους. Φτάνουν συχνά στην αντίπερα όχθη ίσαμε ένας τρίτος και «ακίνδυνος» τους αλλάξει γνώμη. Η σιωπή στην προκειμένη ιστορία, όπως και στη ζωή συχνά,  κάνει θαύματα. Οι συμβουλές συχνά δεν πετυχαίνουν. Πρέπει να πάθεις για να μάθεις, να βιώσεις για να καταλάβεις, να πειστείς μόνος σου για το τι σου αρέσει και σε ενθουσιάζει. Σαν τον Αριστοτέλη, τον μικρό επαναστάτη που όμως κάπου βαθιά μέσα του έχει την επιθυμία να κάνει ότι και οι άλλοι αλλά ο εγωισμός και η άρνηση του δεν του το επιτρέπουν στην αρχή.

Ένας μικρός οδηγός για μελλοντικούς αναγνώστες.

Υπέροχη εικονογράφηση, διαφορετική , τετράχρωμη σχεδόν αλλά με σχέδιο, σκίτσο και ιδέες πολύ κοντά στην παιδική ψυχή!

Να το διαβάσετε να βρείτε λύσεις στα όχι, στα δεν θέλω , στα «άσε με ήσυχο». Να μάθετε ή να θυμηθείτε πως τίποτα δεν κερδίζεται με φωνές, με μειώσεις, με συγκρίσεις. Όλα είναι θέμα σωστής διαχείρισης …κρίσεων και φυσικά υπομονής!

Για όλα τα παιδιά από 5 χρονών … 

Πορτοκαλάδα  Σλουρπ! Βασίλης  Κουτσιαρής, εικ: Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Μια πορτοκαλάδα με ανθρακικό. Συνήθως το στραβομουτσούνιασμα της κάθε μαμάς και η μεγαλύτερη επιθυμία του κάθε παιδιού. Το απαγορευμένο είναι πάντα πιο …γλυκό και επιθυμητό! Όμως ο πειρασμός είναι πειρασμός και πάντα υπάρχει μια κατάλληλη στιγμή  για να αλλάξουν όλοι οι κανόνες, οι απαγορεύσεις , τα δύσκολα. Ακόμα και αν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς , ένας μικρός μπόμπιρας που είναι …πανέξυπνος, κάτι θα σκεφτεί.

Και το κατάφερε ο μικρός πορτοκαλένιος ήρωας κι «έκλεψε » τη  πορτοκαλάδα από το ψυγείο. Μόνο που την ίδια στιγμή άρχισαν τα παράξενα και οι φόβοι, οι ανασφάλειες, οι εκπλήξεις και …οι αναποδιές. Το …ρέψιμο μεγάλο κι αναστάτωση της γειτονιάς ακόμα πιο μεγάλη. Τι να κάνει ο άδειο μπουκάλι; Και οι παράξενες  αντιδράσεις- συζητήσεις ;  Ο φόβος  κάνει  τότε την εμφάνισή  του. Κι όλα αυτά για ένα πλαστικό  « απαγορευμένο» μπουκάλι πορτοκαλάδας με ανθρακικό.

Πανέξυπνη, χιουμοριστική, αληθινή και πρωτότυπη ιστορία από τον Βασίλη Κουτσιαρή. Οι ανησυχίες της μαμάς για σωστή διατροφή. Οι απαγορεύσεις που οδηγούν σε μπελάδες. Οι κρυφές επιθυμίες που πάντα βρίσκουν τρόπο να εκπληρωθούν. Οι φόβοι της αποκάλυψης, οι ενοχές , οι άσχημες σκέψεις. Και φυσικά τα επακόλουθα που μπορεί  να  παγιδεύσουν, να σπείρουν πανικό κι ακόμα μεγαλύτερο φόβο. Για όλα αυτά μιλά το βιβλίο του Βασίλη. Για τα όρια και τα επιτρεπτά. Για τα μικρά ψέματα που μπορεί να  γίνουν… τεράστια. Για την εξυπνάδα και  πονηριά των μικρών παιδιών και φυσικά τις πανούργες κι αληθοφανείς σκέψεις τους με τα αθώα βλέμματα που όλοι γνωρίζουμε, καταλαβαίνουμε αλλά συγχρόνως μας… τουμπάρουν.

Χίλια θέματα σε λίγες σελίδες. Καλογραμμένη ιστορία, γεμάτη συναισθήματα και σκανταλιές. Σύγχρονη, καλοδιάβαστη και με αλήθειες που ίσως κάνουν τους γονείς να σταματήσουν τα πολλά …μη και όχι!

Με την  υπέροχη εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια με τις χαρακτηριστικές φιγούρες της που μιλούν με  τα μάτια, τα χρώματα κι όλες τις  εκφράσεις των προσώπων.

Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν αντιστέκεται στον πειρασμό …. Κι αυτό το εξηγεί με μοναδικό τρόπο τούτη η ιστορία!

Για παιδιά και μεγάλους που αγαπούν τις αλήθειες των …παραμυθιών!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/

Δημοσιεύτηκε στις  8 Σεπτεμβρίου 2018 στο Cretalive.gr :https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-08-09-2018