Η Λέσχη των Γουρουνιών …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

*Η Λέσχη των Γουρουνιών, Νταβίντε Καλί, εικ: Μαγκαλί Κλαβελέ, εκδ. Μεταίχμιο

Μια φορά κι ένα καιρό σε ένα αγρόκτημα ζούσαν πολλά πολλά ζώα. Μια μέρα ένα γουρούνι, ο Ζαμπόν εμφανίστηκε με ένα τατουάζ στο μπράτσο του. Οι φίλοι του, η Μορταδέλα και ο Λουκάνικος  μόλις το είδαν ήθελαν κι αυτοί. Κι αφού εκείνος είχε πολλά, μιας κι ήταν απλά αυτοκόλλητα, τους τα χάρισε. Ήταν όλα τα γουρουνάκια χαρούμενα και έτσι όπως έπαιζαν και γελούσαν η Μορταδέλα σκέφτηκε πως θα μπορούσαν να φτιάξουν μια λέσχη φίλων και θα την ονόμαζαν : Λέσχη Γουρουνιών. 

Ένα πρόβατο που θέλησε να «μπει» στη λέσχη τους , δεν το άφησαν γιατί επιτρεπόταν να είναι μέλη της μόνο γουρούνια. Αυτό ήταν η αφορμή να δημιουργηθούν πολλές λέσχες μέσα στο αγρόκτημα, Προβάτων, Κουνελιών, Βατράχων, Κοτών και η κάθε μια τους είχε κάτι να ξεχωρίζει. Ύστερα έφτιαξαν η καθεμιά τη σημαία της, βρήκαν εντυπωσιακά ονόματα και μετά δεν ήξεραν τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν. Έβλεπαν πως και τα άλλα ζωάκια δεν ήταν κακά και έτσι σιγά σιγά ανοίγονταν και κάνανε παρέα μαζί τους. Και τότε ο Ζαμπόν και η Πάριζα είχαν την πιο καταπληκτική ιδέα…

Η συνέχεια στο βιβλίο του Νταβίντε Καλί: Η Λέσχη των Γουρουνιών!

Ένα βιβλίο τρυφερό, έξυπνο, ιδιαίτερο, ευφάνταστο για τους φίλους, τις ομάδες, τις σχέσεις και την ανάγκη να ανήκουμε κάπου!

Με απλό τρόπο μας εξηγεί την έννοια του δικαίου και την αποφυγή αποκλεισμού από μια ομάδα όταν η ιδέα ενός χωρίς επεξεργασία μπορεί να φέρει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμέναμε σε μια κατάσταση.

Ένα βιβλίο ενάντια στις προκαταλήψεις, στις νέες ιδέες και στη συμμετοχή διαφορετικών προσωπικοτήτων σε μια ομάδα.

Η φιλία πάνω απ’ όλα, χωρίς πως, γιατί και που. Στην καλή παρέα, στις δυνατές σχέσεις και στις ανοιχτές σκέψεις.  

Άλλες έννοιες που προβάλλονται είναι η απόρριψη, η ανάγκη να ξεχωρίσεις από κάποιον άλλον, η ταυτότητα του καθενός και η επιρροή που μπορεί να εχει η παρουσία ή ο λόγος σου σε μια ομάδα.

Η εικονογράφηση του Μαγκαλί Κλαβελέ εκφραστικότατη, ζωντανή με υπέροχους σχεδιασμένους χαρακτήρες και γεμάτη κίνηση. Παραστατική, ιδιαίτερη και συγχρόνως απλή.

Ένα βιβλίο που θα αγαπήσουν πολύ τα μικρά παιδιά και για το κείμενο και για τις εικόνες του!

Στη σελίδα του βιβλίου : https://www.metaixmio.gr/el/products/h-lesxh-ton-gourounion?srsltid=AfmBOor7jRBhAQygIIYyXiZYQWnpv4YXi_rJSgIzh35D933VfZ6y05J9

Θα βρείτε εκτυπώσιμες δραστηριότητες και αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς σας !

Ο Davide Cali αγαπημένος Ιταλός συγγραφέας, βραβευμένος και με πολύ χιούμορ στα βιβλία του. Έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία  για παιδιά , αναμεσά τους και αρκετά Graphic Novels. Κάθε μία από τις ιστορίες του είναι βαθιά, συγκινητική και ιδιαίτερα πρωτότυπη. Ζει μεταξύ Ιταλίας και Γαλλίας. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα:

Ο εχθρός, Πωλητής ευτυχίας, η βιβλιοθήκη του Οράτιου, Γραμμή 28, Δεν έκανα τα μαθήματά μου γιατί…Μια ιστορία χωρίς κλισέ και το τελευταίο: Η λέσχη των γουρουνιών.

Τυχεροί όσοι τον γνωρίσαμε στην 62^ο Bolonga Book Fair πέρυσι τον Απρίλιο και στην διαδικτυακή συνάντηση από «το μικρό » πριν δύο μήνες περίπου.

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 28 Φεβρουαρίου 2026: εδώ!

 

 

 

 

Το γάντι* … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Το γάντι, είναι ένα παλιό ουκρανικό παραδοσιακό παραμύθι που κανείς δεν ξέρει ποιος το πρωτοείπε και πόσο διαφορετικό ήταν στην αρχική του μορφή. Ακολουθώντας μεγάλη διαδρομή με πολλές εκδόσεις και διασκευές έφτασε ίσαμε τους σύγχρονους καιρούς.

Είναι ένα αγαπημένο παραμύθι πολλών, που διασκευάστηκε στην τωρινή του μορφή από τον Απόστολο Πάππο και δόθηκε δώρο, πολύτιμο, σε όλους εμάς που ήδη το λατρέψαμε σε παλαιότερες εκδόσεις αλλά  που δεν κυκλοφορούσαν έντυπες εδώ και πολλά πολλά χρόνια.

{…Και τώρα ένα γάντι βρισκόταν πάνω στο αφράτο χιόνι ενός δάσους, όπου πολλά συμβαίνουν πάντα…}

Κι έτσι ξεκινά το παραμύθι μια χειμωνιάτική μέρα σε εκείνο το χιονισμένο δάσος. Ένας  άνδρας μαζί με τον σκύλο του, είχαν βγει μια βόλτα για  να μαζεύουν κλαδιά. Και ένα από τα δυο του γάντια έπεσε πάνω στο αφράτο χιόνι.  Την ίδια στιγμή  έπεσε και στην  ματιά ενός ποντικού που έτυχε να περάσει από δίπλα του τη σωστή ώρα και του φάνηκε ιδανικό μέρος να ζεσταθεί κι ίσως να περάσει και τον χειμώνα του εκεί. Σε λίγο πέρασε από το ίδιο σημείο ένας βάτραχος, κι ευγενικός όπως ήταν, κτύπησε την «πόρτα» να μπει να ζεσταθεί. Το ποντικάκι τον καλοδέχτηκε. Κι ήρθε κι ένας λαγός  κι η αγκαλιά έγινε μεγαλύτερη κι η ζέστη σκορπούσε χαρά. Κι ήρθε κι η Αλεπού η Πονηρή,  ένας λύκος, ένα αγριογούρουνο και μια πελώρια καφετιά αρκούδα. Και τα επτά ζώα χωρέσανε μέσα στο ζεστό γάντι και κανένα στους δεν ένιωσε ούτε στιγμή άβολα, ούτε φοβήθηκε, ούτε δυσανασχέτησε.  Γίνανε όλοι μια παρέα που είχε ανάγκη αυτό ακριβώς : την παρέα, την θαλπωρή, την καλή κουβέντα  και την δύναμη της καλοσύνης, της ενσυναίσθησης και της αποδοχής. Κι όταν επέστρεψε ο άνδρας από την βόλτα του κι είδε το γάντι, άφησε εκεί που είχε πέσει, γιατί κατάλαβε, ένιωσε  κι ήξερε πως ήταν καλύτερα να γίνει καταφύγιο για τα ζώα όλο τον χειμώνα.

Γνωστή κι αγαπημένη ιστορία, όμως η ματιά του Απόστολου Πάππου της δίνει μία διαφορετική διάσταση και την κάνει ακόμα πιο τρυφερή, ιδιαίτερη και πιο συγκινητική.

Το διαχρονικό αυτό παραμύθι, παραμένει αγαπημένο ανάγνωσμα για μικρά παιδιά λόγω της απλότητας και των πολλών  μηνυμάτων που μας χαρίζει, χωρίς διδακτισμούς και περιττές αναλύσεις. Ο Απόστολος Πάππος παίρνει ένα κείμενο που ήδη γνωρίζουμε την ροή και πλοκή του και απογειώνει την αφήγησή του προσθέτοντας δικές του λέξεις με  ήχους και φωνές των ζώων και νέα «επίθετα» στα ονόματά τους. Έτσι μας δίνει ακόμα πιο ζωντανή και παιχνιδιάρικη την παρουσία τους.  Λέξεις μικρές, επίθετα και επιφωνήματα που προσθέτουν  άλλο τόνο και ιδιαιτερότητα. Το  τέλος της ιστορίας έρχεται διαφορετικό από την ήδη γνωστή διασκευή που οι περισσότεροι έχουμε διαβάσει, ανατρεπτικό και πολύ τρυφερό.

Η εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη απογειώνει την αφήγηση και προσδίδει στην ιστορία πολύ ιδιαίτερες μορφές και πινελιές που την ενδυναμώνουν ακόμα περισσότερο. Αγαπημένη εικόνα εκείνη με τον λαγό που κρατάει δώρο ένα ρό(γ)δι, σύμβολο αφθονίας, «κτυπώντας» την «πόρτα » του γαντιού. Αλλά κι εκείνη που η αρκούδα ταΐζει τα πουλιά. Γενικά η ροδιά ή ρογδιά, όπως την αποκαλούμε εμείς στην Κρήτη,  κυριαρχεί σε πολλά σαλόνια του βιβλίου διαχέοντας τον συμβολισμό της. Όλες οι εικόνες είναι σαν ποίημα.

Ένα βιβλίο που θα πρέπει να μπει σε όλα τα σχολεία, να αφυπνίσει συνειδήσεις για την συνύπαρξη όλων των ζωντανών, για την δύναμη της φιλίας, της αγάπης, της αποδοχής και  της ομόνοιας.

Να το ψάξετε, αύριο κιόλας…

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα : https://www.susaeta.gr/product/3369/to-ganti.html

Kι αν σκανάρετε το Qr Code που υπάρχει στην αρχή του βιβλίου θα ακούσετε την ιστορία με την φωνή της Κατερίνας Χατζηανδρέου και τα ηχητικά εφέ του Xavier Hallauer.

*Το γάντι, Απόστολος Πάππος, εικ: Φωτεινή Στεφανίδη, εκδ. Susaeta

Δημοσιεύτηκε στο Creyalive.gr στις 15 Νοεμβρίου 2025 : εδώ!

Μπορώ να παίξω;*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

*Μπορώ να παίξω; Νίκολα Κίνεαρ, εκδ. Μεταίχμιο

Ο Τζακ ήταν ένα μικρό σκυλάκι που είχε ένα ολόκληρο νησί αποκλειστικά δικό του, ή έτσι νόμιζε!

Έτρεχε όλη μέρα όπου ήθελε. Έφτιαχνε ότι του έκανε κέφι και όταν σκεφτόταν, αν θα ήταν καλύτερα, να είχε κάποιον φίλο να μοιράζεται το παιχνίδι, το ξεχνούσε αμέσως. Έλεγε πως θα ήταν μεγάλο πρόβλημα, αν ήθελε να παίξουν κάτι διαφορετικό από τα δικά του αγαπημένα ή μπορεί να του χαλούσε τα δικά του παιχνίδια κι ακόμα χειρότερα μπορεί να τον κορόιδευε. Ώσπου μια μέρα άκουσε έναν παράξενο θόρυβο στην παραλία. Ένιωσε λίγο φοβισμένος και προσπάθησε να κρυφτεί μέχρι να καταλάβει από που ερχόταν όλη αυτή η  περίεργη φασαρία. Φανταστείτε την έκπληξή του όταν είδε μπροστά του μια μικρή φώκια που ήθελε να παίξουν μαζί …Η μικρή Περλ έψαχνε ένα φίλο! Ο Τζακ όμως την αγνόησε και προσπάθησε να την αποφύγει. Εκείνη όμως δεν τα παράτησε. Άρχισε να τον ακολουθεί παντού, ενοχλώντας τον, μόνο και μόνο  για να παίξει μαζί του. Κι αυτό συνεχίστηκε για πολλές μέρες ώσπου ο Τζακ αγανακτισμένος και συνεχώς αρνούμενος να παίξει μαζί της, την πρόσβαλε πολύ άσχημα. Την έδιωξε κι ας του πρόσφερε εκείνη ένα πολύτιμο δώρο, ένα κοχύλι…Τώρα ήταν κι εκείνη πολύ λυπημένη.

Σιγά σιγά άρχισε να λείπει στον Τζακ η συντροφιά της, κι ήταν τότε που άκουσε μια φωνή από τη θάλασσα.

Τι συνέβαινε; 

Πώς ένιωσε;

Τι άλλαξε στην ζωή και την συμπεριφορά του Τζακ;

Όλα αυτά θα τα μάθετε διαβάζοντάς την πολύ τρυφερή και ιδιαίτερη ιστορία της Νίκολα Κίνεαρ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Μάρως Ταυρή.

Μια ιστορία που μιλάει για συναισθήματα, για τον εγωισμό, την φιλία, την αποδοχή και τελικά την δύναμη και σημασία της αλληλεγγύης και στης προσφοράς.

Μια ιστορία που μας δείχνει πόσο η αρνητική συμπεριφορά μας επηρεάζει τους άλλους αλλά και τον εαυτό μας και μας οδηγεί κάποιες φορές στην μοναξιά.

Αντίθετα η αποδοχή των άλλων μας φέρνει θετικά συναισθήματα, αγάπη, πληρότητα, ευεξία και κοινωνικοποίηση.

Ένα βιβλίο με υπέροχες εικόνες από την ίδια την συγγραφέα με έντονη χρωματική παλέτα και αναλυτική απεικόνιση της ιστορίας που βοηθά τα πολύ μικρά παιδιά να «διαβάσουν» μόνα τους τις εικόνες και να καταλάβουν όλη την ιστορία!

Το «Μαζί» τελικά είναι καλύτερο από το «μόνος μου»!

 Ξεφυλλίστε εδώ τις πρώτες σελίδες και αναζητείστε το βιβλίο σε όλα τα βιβλιοπωλεία:

https://www.metaixmio.gr/el/products/boro-na-paixo?srsltid=AfmBOoqNA7i9kda_JNs6CLvAQv68gAXZwDvnadiaLuLrY9EJCekyWuNp

 Δημοσιέυτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2025 στο cretalive.gr εδώ!

Η κυρία Γενναιοδώρα …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Υπάρχει ένα μικρό μαγαζί σε μια πάροδο της λεωφόρου Καλή Μέρας, μετά  από το ζαχαροπλαστείο του κυρίου Ζαχαρία Πλάστη, που όμοιο του δεν θα βρείτε πουθενά αλλού στον κόσμο. Ανήκει στην κυρία Γενναιοδώρα και πάντα θα βρεις εκεί οτιδήποτε ψάχνεις. Τώρα ξέρω, είστε περίεργοι να μάθετε τι ακριβώς πουλάει, γι αυτό κι εγώ θα σας πως να ανοίξετε τα μάτια της φαντασίας  και τα αυτιά της ψυχής, να δείτε  και να ακούσετε προσεκτικά αυτά που θα σας πω. Λοιπόν, σ΄αυτό το μοναδικό μαγαζάκι με την υπέροχη βιτρίνα του, μπορείτε να αγοράσετε :Γλυκιές αγκαλιές, ζεστά φιλιά ή εκείνα του αποχαιρετισμού, χτυπηματάκια στην πλάτη, τσιμπήματα στα μάγουλα, κλεισίματα ματιών και πολλών ειδών χειραψίες. Και όλα αυτά και πολλά περισσότερα στις πιο προσιτές τιμές. Κι είναι κλεισμένα σε κουτιά, βάζα και σακουλίτσες που η κυρία Γεναιοδώρα ανοίγει κάθε πρωί πολύ προσεκτικά καλημερίζοντάς  τα καλούδια της και τα ξανακλείνει κάθε βράδυ!

Μαντέψτε τώρα τι υπάρχει στα κουτιά με τα φιλιά: Στο πράσινο κουτί κατοικούν τα ρουφηχτά φιλιά της μαμάς!

Και που να δείτε ποια μένουν  στο μπλε, στο ροζ, στο κίτρινο και στο κόκκινο!

Οι αγκαλιές, πάλι,  είναι κρεμασμένες στην ντουλάπα της! Κι είναι λογιών – λογιών και πάρα πολλές. Ξετρελάθηκα με την αγκαλιά της γιαγιάς και των δήθεν φιλενάδων…

Κι όλα τα φροντίζει με περισσή στοργή η κυριά Γενναιοδώρα!

Ένα πρωί όμως την ώρα που άνοιγε  το μαγαζάκι της κάτι δεν της πήγε πολύ καλά. Ένοιωσε  πως ζούσε σε όνειρο ή καλύτερα μέσα σε έναν εφιάλτη. Όλα της τα βάζα, τα κουτιά, οι σακούλες ήταν ορθάνοιχτα. Ακόμα κι η ντουλάπα με τις αγκαλιές και με το άνοιγμα της εξώπορτας,  όρμησαν  έξω, σκορπίστηκαν, ανακατεύτηκαν και χάθηκαν στους δρόμους. Το μαγαζί έμεινε άδειο και η πολιτεία άρχισε να ζει πια σε τρελούς ρυθμούς. Όλα τούτα τα μοναδικά καλούδια της κ. Γενναιόδωρας και της… ζωής, έχοντας τελείως αποπροσανατολιστεί, κατέληγαν σε λάθος πρόσωπα, σπίτια, μαγαζιά, σχολεία.

Όλα άνω κάτω και παράξενα.

« Η κυρία Μαρία Νοικοκυρίδου καλημερίζει τον εξάχρονο γιο της με μια χειραψία κι αυτός την καλημερίζει μ΄ ένα δυνατό χασμουρητό κι ένα γλυκό φιλί της καληνύχτας… Ο κύριος Κώστας Καημενίδης δέχεται απόλυση απ’ το αφεντικό του μ΄ένα «κόλλα το, δικέ μου»…Ο τροχονόμος Σταμάτης Θασεγραψίδης δίνει κλήση για υπερβολική ταχύτητα στον κύριο Γρηγόριο Κουρσάρο μ΄ένα ζεστό χειροκρότημα κι αυτός την παραλαμβάνει με μια βαθιά υπόκλιση»

Αυτά και άλλά πολλά ευτράπελα συν έβαιναν συνεχώς ώσπου όλοι οι κάτοικοι αποφάσισαν να πάνε να δουν τι συμβαίνει στο μαγαζί της κ. Γενναιοδώρας. Εκείνη είναι απαρηγόρητη.  Τους εξήγησε τι έγινε και άρχισαν όλοι, τότε, να προτείνουν λύσεις, όμως μάταια. Όταν πια  η κατάσταση έφτασε σε αδιέξοδο η κυρία Γενναιοδώρα αποφάσισε να κλείσει οριστικά το μαγαζάκι της και να το βάλει  «ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ».

Ένα «απαλό χάδι στα μαλλιά» είδε πρώτο την ταμπέλα και το νέο διαδόθηκε με μιας…

Η συνέχεια;

Συγκινητική, απρόβλεπτη, συναινετική και πολύ …αληθινή!

Μια υπέροχη, πρωτότυπη, φανταστική ιστορία της Νικολέτας Καπίλλα, γεμάτη χιούμορ, εφευρετικότητα, τρυφεράδα, ανατροπές, μπερδέματα, και ιδιαίτερες συναισθηματικές καταστάσεις. Μια ευφάνταστη ιστορία για το πόσο εύκολο είναι να καταρρεύσουν οι ισορροπίες μας, μέσα σε μια στιγμή μόνο, και να επικρατήσει …πανικός.

Έξυπνη σύλληψη ιδέας για τους τρόπους συμπεριφοράς που μπορεί να δραματοποιηθεί μοναδικά σε νηπιαγωγεία και πρώτες τάξεις δημοτικών σχολείων,  προκαλώντας αστείες καταστάσεις και προβληματισμό για το τι είναι σωστό ή αποδεκτό από τους άλλους. Ποια είναι η στάση μας, πως πρέπει να συμπεριφερθούμε σε οποιαδήποτε στιγμή και  κατάσταση βρεθούμε. Και αν αλλάξουμε τους κανόνες τι θα συμβεί;

Το βιβλίο είναι γεμάτο «ανάποδα» γεγονότα που θα σας κάνουν να γελάσετε πολύ. Την ίδια στιγμή θα αναρωτηθείτε τι γίνετέ αν αλλάξουν ξαφνικά τα πράγματα και δεν είναι όπως τα έχουμε συνηθίσει ή μας τα έχουν επιβάλει συγκεκριμένοι κανόνες συμπεριφοράς.

Ευφάνταστα και τα ονόματα της ιστορίας, ξεκινώντας από εκείνο της πρωταγωνίστριας, το κυρία Γενναιοδώρα!

Υπέροχη και η εικονογράφηση της Marcela Calderon με ιδιαίτερα σκίτσα και παλ αποχρώσεις που ταιριάζουν απόλυτα με ένα τόσο ξεχωριστό κείμενο!

Να το αναζητήσετε στα βιβλιοπωλεία και να το διαβάσετε στην τάξη σας, μοιράζοντας ρόλους  και χρωματιστά βαζάκια, σακούλια,  κουτιά και πολλά χαρτιά! Το αποτέλεσμα θα σας καταπλήξει!

Δείτε το κι εδώ: https://www.e-biblioscopio.gr/index.php?route=product/product&product_id=288

Υ.Γ. Η κυρία Γενναιοδώρα έχει ένα λευκό ποδήλατο για αν πηγαίνει στο μαγαζάκι της… Άλλος ένας λόγος  για να λατρέψεις το βιβλίο!

 Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 11 Ιανουαρίου 2025 : Εδώ!

Τα μυστικά της καλοπροαίρετης επικοινωνίας …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Δυο ολοκαίνουργια βιβλία από τις εκδόσεις Μάρτης  αποκλειστικά για παιδιά.

Συγγραφέας :Olivier Clerc

Εικονογράφος: Gaia Bordicchia

Είσαι όπως είσαι… ή το μυστικό της θετικής επικοινωνίας!, εκδ. Μάρτης

https://www.martis.gr/shop/ta-mustika-tis-kaloproairetis-epikoinwnias-eisai-opws-eisai/

Ένα λαγουδάκι ο Φουντωτός ψάχνει να βρει το μυστικό της θετικής επικοινωνίας ( του ΄το χει πει ο μπαμπάς του και προσπαθεί να δει είναι αλήθεια) στο πρώτο βιβλίο με τίτλο: «Είσαι όπως είσαι»

Ένα πρωινό ο λαγουδάκος Φουντωτός ξεκίνησε να πάει να βρει τους φίλους του στο δάσος της Μεγάλης Βελανιδιά. Συναντάει στο δρόμο του ένα ποντικάκι, την Αλίνα, που του εξομολογείται πόσο ΜΕΓΑΛΟΣ είναι.  Αυτό έκανε τον λαγό πολύ υπερήφανο. Όμως λίγο πιο πέρα ένα άλογο με το όνομα Μεγάλος Καλπασμός, τον κοίταξε και του είπε πόσο ΜΙΚΡΟΣ του φαινόταν. Τώρα ο Φουντωτός είχε μπερδευτεί κι έτσι έτρεξε να ρωτήσει την μαμά του για το τί ακριβώς ήταν. Κι εκείνη του εξήγησε με λόγια απλά  πως «Είσαι όπως είσαι» και πως τον αγαπάει για ότι είναι. Την άλλη μέρα ήρθε άλλη μια πρόκληση από τον Μανού την αλεπού,  όταν  συναντήθηκαν στο δρόμο και εκείνη ήθελε να παίξουν, όμως ο Φουντωτός βιαζόταν να πάει στο σπίτι του φίλου του του Χνουδωτού και δεν σταμάτησε. Κι ο Μανού τον είπε ΚΑΚΟ.  Ενώ ο Χνουδωτός τον θεωρούσε πάρα πολύ ΚΑΛΟ που παίξανε τόσο όμορφα μαζί και ο Φουντωτός πάλι μπερδεύτηκε.

Τούτη τη φορά έτρεξε στον μπαμπά του να του εξηγήσει πως γίνεται να είναι και τα δύο… Κι ο μπαμπάς του το είπε πως όταν κάποιος απογοητεύεται ή θυμώνει με την συμπεριφορά μας, μάς θεωρεί «κακούς»,  ενώ όταν χαίρεται κι ευχαριστιέται «καλούς». Έτσι προσπάθησε να καταλάβει την συμπεριφορά των δύο φίλων του και βασικά ο μπαμπάς του τού αποκάλυψέ το μεγάλο ΜΥΣΤΙΚΟ που κρύβουν τα λόγια και εκφράζουν μια συγκεκριμένη στιγμή γι αυτόν που τα λέει. Ακούμε προσεκτικά, παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και χωρίς εκνευρισμό συζητάμε με τον άλλο ότι τον ενοχλεί και θυμώνει μαζί μας.

Κι έτσι γνωρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα και βοηθούμε και τον άλλο

« Όταν κάποιος σου λέει κάτι για σένα, σου λέει πάντα ταυτόχρονα και κάτι για τον ίδιο»

Κι αν θέλετε να δείτε πόσο καλά χειρίστηκε ο Φουντωτός αυτή την σπουδαία συμβουλή διαβάστε στην ιστορία τι έγινε όταν συνάντησε την νυφίτσα την Κικίτσα που τον θύμωσε πάρα πολύ…

Είσαι ο κηπουρός της καρδιάς σου… ή το μυστικό της ευτυχίας!, εκδ. Μάρτης

https://www.martis.gr/shop/ta-mustika-tis-kaloproairetis-epikoinwnias-eisai-o-khpouros-ths-kardias-sou/

Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς με τον τίτλο: Είσαι ο κηπουρός της καρδιάς σου… ο Φουντωτός παίζει όλη μέρα με τον φίλο του τον Μανού, την αλεπού, και σαν έρθει η ώρα να επιστρέψουν στα σπίτια τους ο Μανού λέει στον φίλο του να προσέχει στο δάσος μην και φανεί κάποιο τέρας και τον κάνει μια χαψιά. Ο Φουντωτός φοβάται και νομίζει πως κάποιοί τον ακολουθούν, τον περικυκλώνουν, ανατριχιάζει και φτάνοντας σπίτι νιώθει τρομοκρατημένος. Η αγκαλιά της μαμάς είναι βάλσαμο και τα λόγια της καθησυχαστικά. Η συμβουλή της ακόμα πιο πολύτιμη. Ο Μανού είπε ψέματα για να σπάσει πλάκα και ο φόβος φούντωσε σαν την ουρά του Φουντωτού. Έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός, αλλά αν και πια νιώθει ασφαλής,  αισθάνεται θυμό. Έτσι όταν την άλλη μέρα ο ασβός ο Χνουδωτός, έρχεται σπίτι του και του δείχνει ένα κουκούλι από το οποίο θα βγει αργότερα μια πεταλούδα, ο λαγός δεν τον πιστεύει και ο θυμός του γίνεται ακόμα μεγαλύτερος. Νιώθει επίσης πως τον κοροϊδεύουν όλοι και του λένε μόνο ψέματα. Τούτη τη φορά τον ρόλο του συμβουλευτή αναλαμβάνει ο μπαμπάς, που του εξηγεί ότι ο Χνουδωτός δεν του είπε ψέματα αλλά αλήθεια. Ο Φουντωτός νιώθει αδικία με την συμπεριφορά του Μανού και αρνείται να πιστέψει τον Χνουδωτό. Και κρατώντας τον από το χέρι τον οδήγησε στο κήπο του σπιτιού τους, δείχνοντας του πώς μεγάλωσαν οι σπόροι που φύτεψαν πριν λίγο καιρό κι έγιναν όμορφα λουλούδι ή καρποί. Έτσι συμβαίνει σε κάθε κήπο, όταν τον φροντίζεις,  ακόμα και σ αυτόν της ψυχής. Ότι σπόρο σπείρεις και πιστέψεις σ αυτόν, θα μεγαλώσει. Ποιος βοηθάει στην σωστή επιλογή του σπόρου; Ένας μεγαλύτερος που εμπιστευόμαστε …Και η απόφαση είναι όλη δική μας. Εμείς αποφασίζουμε τι θέλουμε να καρπίσει, να μεγαλώσει, να υπάρχει και κανένας άλλος…

Και τα δυο βιβλία πιστεύω πως έχουν να δώσουν υπέροχα παραδείγματα εσωτερικής γαλήνης και συμπεριφοράς σε κάθε παιδί. Υπέροχες ιστορίες με πρωταγωνιστές ζώα που αρέσουν στα παιδιά και που μπορούν εύκολα να τις οικειοποιηθούν.

Μαθήματα ζωής, συμβουλές και αλήθειες που τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν και   είναι πολύ δύσκολο κάποιες φορές να εξηγήσουμε. Ο Όλιβερ Κλαρκ, ειδικός στην προσωπική ανάπτυξη, μας παρουσιάζει με μοναδικό τρόπο σπουδαίες ιστορίες που βοηθούν, εξηγούν, διδάσκουν και ….διασκεδάζουν.

Φιλιά, εν συναίσθηση, επικοινωνία, έντονα συναισθήματα, καθημερινές καταστάσεις,  οικογενειακές σχέσεις και αποδοχή του εαυτού μας είναι τα κύρια θέματα των βιβλίων.

Η Gaia Bordicchia η εικονογράφος και των δυο βιβλίων έχει σχεδιάσει υπέροχες εικόνες, με ολοζώντανα χρώματα και φιγούρες ζώων που εντυπώνονται σε μυαλό και καρδιές.

Απαραίτητα σε παιδικές βιβλιοθήκες και τα δύο βίβλια!

Αναζητείστε τα από τις εκδόσεις Μάρτης σε όλα τα βιβλιοπωλεία!

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 4 Αυγούστου 2025 : Εδώ!

Η Χαμηλοπάρδαλη* …στα παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Φανταστείτε τώρα πως βρισκόμαστε σε ένα σχολείο που αντί για παιδιά οι μαθητές είναι καμηλοπαρδάλεις. Και με ακόμα μια πιο ιδιαίτερη ιδιότητα. Κάποια από αυτά τα παράξενα  και ασυνήθιστα ζώα δεν είχαν τόσο ψηλό λαιμό αλλά πολύ, πολύ κοντό. Ήταν χαμηλοπαρδάλεις.

Μια τέτοια χαμηλοπάρδαλη ήταν και η Αριστέα. Ήταν πολύ χαρούμενη να βρίσκεται με τους συμμαθητές της,  εκτός  από κάποιες λίγες ημέρες που θα προτιμούσε να μην βρίσκεται στην τάξη της. Ο λόγος ήταν πως δεν μπορούσε εύκολα να φτάσει τα φύλλα στα ψηλά δέντρα ή να φανεί λίγο περισσότερο στις ομαδικές φωτογραφίες. Αυτό που την στεναχωρούσε περισσότερα όμως, ήταν όταν έπρεπε να πάρουν μέρος στην παρέλαση. Οι ψηλότεροι ήταν πάντα μπροστά και οι πιο κοντοί στο τέλος. Έτσι λοιπόν ανακοίνωσε στην δασκάλα της πως δεν θα έπαιρνε μέρος εκείνη την επέτειο στην παρέλαση και  θα προτιμούσε να μείνει στο σπίτι της. Η δασκάλα όμως της εξήγησε πως ο μαθητής που έχει δικαίωμα να είναι μπροστά και μάλιστα σημαιοφόρος δεν είναι ο ψηλότερος αλλά αυτός που είναι καλύτερος στα μαθήματα. Έφυγε προβληματισμένη για το σπίτι της και στεναχωρημένη με τα πράγματα που δεν μπορούσε να κάνει επειδή δεν έμοιαζε με τις άλλες καμηλοπαρδάλεις. Βρήκε ανακούφιση μόνο στην αγκαλιά της μαμάς της που την ενθάρρυνε να βάλει στόχο την σημαία ( να γίνει αυτή σημαιοφόρος) και να το πετύχει. Η Αριστέα όμως ήξερε πώς ήταν πολύ αδύναμη στο μάθημα της Ιστορίας και δεν ήταν σίγουρη πως θα μπορούσε να τα καταφέρει.

Τα πράγματα άρχισαν αν αλλάζουν όταν στην τάξη της Αριστέας ήρθε μια καινούργια μαθήτρια η Φιλομήλα, μια μικρή καμήλα με πολύ μικρές καμπούρες στην πλάτη. Ήταν κι αυτή μια Χαμήλα, δηλαδή κι αυτή διαφορετική από όλες τις άλλες. Σύντομα τα δυο ζώα έγιναν στενές φίλες και η ζωή και των δύο απέκτησε μεγαλύτερο και καλύτερο νόημα. Η Φιλομήλα άρχισε να βοηθάει την Αριστέα στην Ιστορία και η σχέση τους έγινε ακόμα πιο δυνατή. Και στο σχολείο όλα είχαν αλλάξει μέχρι την μέρα που ο διευθυντής τους κάλεσε στο προαύλιο για να αναγγείλει τον σημαιοφόρο της τάξης…

Και ενώ οι δυο φίλες περίμεναν τα αποτελέσματα χέρι χέρι, η ανακοίνωση τις άφησε άφωνες. Η Φιλομήλα θα γινόταν σημαιοφόρος του σχολείου και η Αριστέα;

Η συνέχεια στο καταπληκτικό βιβλίο της Μαρίας Γιαγιάννου που θα σας ενθουσιάσει. Μια ιστορία ευρηματική, πρωτότυπη, διαφορετική,  για την ενθάρρυνση, την φιλία, την συνεχή προσπάθεια και τους στόχους της ζωής.  

Μια ιστορία που τονίζει την σημασία του να αποδεχτείς τον εαυτό σου, να νικήσεις τις ανασφάλειες και τις αδυναμίες σου και να σκεφτείς πέρα από μικρότητες, στερεότυπα και μεμψιμοιρίες.

Μια ιστορία με πολλά μηνύματα στα παιδιά που νομίζουν πως δεν θα τα καταφέρουν να εκπληρώσουν επιθυμίες και στόχους. Για τις προκλήσεις που είναι πάντα πολλές και για τους τρόπους που θα τις αντιμετωπίσουμε.

Ένα βιβλίο εικονογραφημένο από την Θέντα Μιμηλάκη με υπέροχες εικόνες και χρώματα.

Για τις μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις της ζωής μας.

Για όσες φορές βρεθήκαμε από τελευταίοι, πρώτοι.

Για όσες φορές πιστέψαμε πως θα τα καταφέρουμε.

Για τους κύκλους που μας δένουν και μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους!

 

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.psichogios.gr/el/h-xamhlopardalh.html?srsltid=AfmBOoqDy9cK2MXIfkTb7KozBUO141eebPIKhCwdKe-4N2bGTT970GPX

*Η Χαμηλοπάρδαλη, Μαρία Γιαγιάννου, εικ: Θέντα Μιμηλάκη, εκδ. Ψυχογιός

Δημοσιεύτηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025 στο Cretalive.gr :εδώ!

 

 

Η τρομερή Μιράντα*...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

5^η ημέρα του Δεκέμβρη!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ο Δεκέμβριος λένε πως είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών! Γι αυτό κι εμείς θα σας παρουσιάζουμε «Κάθε μέρα κι ένα βιβλίο», στη στήλη των Παραμυθιών του Σαββάτου, μέχρι την Πρωτοχρονιά.

*Η τρομερή Μιράντα, Θεοδώρα Κατσιφή, εικ: Πετρούλα Κρίγκου, εκδ. Μικρή Σελήνη

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί αν μπορεί κάποιος να ζει μέσα σε μια ντουλάπα; Που δεν τον έχει δει ποτέ κανείς αλλά υπάρχει; Πόσο κρύα, σκοτεινή, απρόσωπη και τρομακτική είναι η ζωή εκεί; Κι  ο λόγος που δεν μπορεί να βγει έξω είναι  ένα πλάσμα, ανθρώπινο, που μπαινοβγαίνει συνέχεια στο υπνοδωμάτιο και ακούει στο όνομα Μιράντα. Έτσι μένει στρυμωγμένο και μοναχό όλη μέρα. Αλλά και την νύχτα πάλι δεν μπορεί να βγει έξω γιατί η Μιράντα ξεσηκώνει τον ΄κόσμο με φωνές και κλάματα. Τότε έρχονται δυο ακόμα πιο τρομερά γιγάντια πλάσματα που ακούνε στο όνομα «Μαμά» και «Μπαμπάς» και …τέλος η έξοδος.

Η Μιράντα νομίζει πως μέσα στην ντουλάπα της κατοικεί ένα τέρας ή μπορεί να ζει και μέσα στην τσέπη της κόκκινης ζακέτας της. Τότε είναι που οι φωνές και τα κλάματα δυναμώνουν και η ντουλάπα κλειδώνεται αμετάκλητα. Έξοδος του «τέρατος», ΑΔΥΝΑΤΗ!

Η συνέχεια στο πολύ ευρηματικό και υπέροχο βιβλίο της Θεοδώρας Κατσιφή. Μια ιστορία για τους φόβους των μικρών παιδιών, το άγνωστο, το σκοτάδι, τα τέρατα και όλα όσα δεν το αφήνουν να ησυχάσει την νύχτα.

Μια πρότυπη ιδέα της συγγραφέως, που δίνει μια άλλη διάσταση στις φοβίες. Προσωποποιεί τον συγκεκριμένο «Φόβο», του δίνει ομιλία και σκέψη, παραμένει αόρατος βέβαια,  αλλά μας τον παρουσιάζει με τα δικά του συναισθήματα. Και το απίθανο; Κι αυτός νιώθει «Φόβο»! Έξυπνο τέχνασμα,  που διαβάζοντας την ιστορία σε ένα  παιδί, σίγουρα αποκτά ένα πολύ ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η παρέμβαση των γονέων κρίνεται απαραίτητη και καταπραΰνει την όποια ένταση, παρουσιάζοντάς την αόρατη «ύπαρξη», προϊόν της φαντασίας. Δίνοντας την μαγική λέξη «Υπερδύναμη» κινητοποιεί τις αντιστάσεις και την δύναμη της σκέψης του παιδιού… Κι έτσι γίνεται πολύ πιο εύκολη η αντιμετώπιση του όποιου φόβου.

Αποδοχή, συμφιλίωση, φαντασία και συναίσθημα : Οι λέξεις κλειδιά της ιστορίας!

Πολύ ιδιαίτερο και δυνατό βιβλίο που προτείνεται στα καλύτερα του είδους του για τα συναισθήματα και τις φοβίες. Δεν παραλείπουμε ποτέ την επίσης ευρηματική σύλληψη της ιδέας των εικόνων της Πετρούλας Κρίγκου που κάνει το βιβλίο ακόμα πιο εντυπωσιακό. Με το ιδιαίτερο στυλ της αποτυπώνει τους ήρωες με έντονα χρώματα και φιγούρες που δεν ξεχνιούνται.

Να το ψάξετε γονείς και δάσκαλοι. Τροφή για σκέψη και πολλών δραστηριοτήτων.

Δείτε το εδώ: https://mikriselini.gr/product/tromeri-miranta/

Ο Ιούλιος Φαταούλιος …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ξέρετε τι είναι το χαπομάμ;

Ένα χαπάκι…

Όχι οποιοδήποτε χαπάκι αλλά αυτό που μπορεί να αντικαταστήσει το φαγητό. Υπέροχα θα πείτε, επιτέλους δεν θα ΄χουμε πια την έννοια του τι θα φάμε σήμερα ή τι θα μαγειρέψουμε! Μήπως όμως μια δεύτερη σκέψη, μάς κάνει να αμφισβητήσουμε την χρησιμότητά του;

Πάμε να δούμε πιο αναλυτικά αυτή την καταπληκτική ιστορία του Βαγγέλη Ηλιοπούλου και να τα βάλουμε όλα στη σειρά.

Μια χώρα, η Φαταουλία. Ένα παλάτι με βασιλιά – αυτοκράτορα  τον Ιούλιο Φαταούλιο. Ο σύμβουλος του Ιούλιου είναι το Λαίμαργο Πουλί και μια μέρα έξω από το παλάτι μαζεύονται  πολλά πολλά παιδιά. Κοιτάζουν περίεργα και θέλουν να μάθουν μάλλον τι είναι το παράξενο χάπι «Χαπομάκ»!

Ο Ιούλιος, ο αυτοκράτορας δηλαδή, ανέλαβε να τους εξηγήσει γιατί απαγόρευσε το μαγείρεμα και εξαφάνισε όλα τα τηγάνια, τις κατσαρόλες, τα μπρίκια. Τι «βάσανα» είχε περάσει μικρός για να …φάει. Και τώρα πια που ήταν μεγάλος και τρανός  έκανε τη ζωή του και τη ζωή των υπηκόων του πιο απλή. Μόνο που έβγαλε και διατάγματα και τιμωρίες σε όποιον δε τηρούσε τις εντολές και τους κανόνες του.  

Και εξηγώντας και μιλώντας νιώσανε όλοι πως από κάπου κάποια μυρωδιά φαγητού γέμιζε τον αέρα… Αυτό ήταν φοβερό. Έπρεπε αμέσως ο παραβάτης να συλληφθεί και να φυλακιστεί…

Και εδώ μπαίνει στην ιστορία μια νεα κοπέλα η Μαγειρίτσα που ζούσε στην πίσω Ρούγα κι είχε κάποτε μαγειρείο. Ωστόσο εκείνη συνεχίζει να μαγειρεύει ή καλύτερα να φτιάχνει μυρωδάτες σαλάτες παρα τις απαγορεύσεις και την ανακαλύπτουν από την μυρωδιά των αγγουριών τα παιδιά και το Λαίμαργο Πουλί. Ο Ιούλιος πάλι σκέφτεται να στείλει τον ανύπαρκτο στρατό του να την συλλάβει που παραβαίνει τους νόμους και πηγαίνει ο ίδιος, αυτοπρόσωπος να δει τι συμβαίνει.   

Όλα αυτά όμως θα φανούν αστεία και απίθανα γιατί η Μαγειρίτσα ξέρει να λέει μοναδικά παραμύθια με τέλος καλό αλλά που το αποκαλύπτει την επόμενη μέρα. Τα παιδιά αγαπούν πολύ τα παραμύθια, ο Ιούλιος δεν έχει ακούσει ποτέ του κι έτσι σαν άλλη Σεχραζάτ ξεκινά να λέει χίλια και ένα παραμύθια όσες και οι συνταγές της γιαγιάς της για να…γλιτώσει την φυλακή και να αποδείξει στον Ιούλιο πως το φαγητό είναι απόλαυση, ζωή, απαραίτητο και μοναδικό. Παραμύθια που μιλούν για συνεργασία, συντροφικότητα, αγάπη, που έχουν όμορφες μυρωδιές, χρώματα και γεύσεις. Κι ο Ιούλιος μαγεύεται και ξεχνά τις απαγορεύσεις και θυμάται πόσο παράξενα και μοναχικά μεγάλωσε…

Και γίνονται ανατροπές και μικρά θαύματα…που θα τα διαβάστε και θα μαγευτείτε κι εσείς.

Ένα βιβλίο γεμάτο παραμύθια, μυρωδιές, απολαύσεις και …αγάπη.

Για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας, σαν μεγαλώνουμε χωρίς …στοργή!

Για την αποδοχή και παραδοχή των λαθών μας…

Ένα βιβλίο γεμάτο …φαγητά, διδαχές κρυμμένες μέσα στα παραμύθια, χιούμορ και ευτυχισμένο τέλος. Η γνήσια συνταγή των παλιών παραμυθιών που πάντα αγαπούν τα παιδιά και παρηγορούν και τους μεγάλους.

Ψάξτε το και απολαύστε το μαζί με μια πλούσια σαλάτα λαχανικών, καρπών και φρούτων. Αγγουράκια οπωσδήποτε γιατί η μυρωδιά τους σαν είναι φρεσκοκομμένα …φτάνει παντού.

Εικονογραφημένο από την Έφη Θεοδωροπούλου!

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.patakis.gr/files/1202122.pdf

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 6 Ιουλίου 2024 : εδώ!

Ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο* …και στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη 

Ώρα για σχολείο εκείνο το πρωινό και οι κινήσεις της Νανάς βιαστικές, μηχανικές και απολύτως συνηθισμένες. Όλα ήταν τα ίδια στο δωμάτιο της, ακατάστατα και απλωμένα παντού εκτός ίσως από έναν μεγάλο ροζ ελέφαντα που η αργοπορία της για το πρωινό δεν την άφησε να τον προσέξει ιδιαίτερα. Αυτή η ακαταστασία ήταν βέβαια σε όλον τον διάδρομο μέχρι την κουζίνα κι είχε σαν αποτέλεσμα να κτυπήσει τα δάκτυλα του ποδιού στο μηχανάκι του αδελφού της που ήταν στη μέση μέση. Η μαμά βγήκε από το μπάνιο αλλά δεν ανησύχησε κι η Νανά την έστειλε στο δωμάτιο της να της φέρει μια εργασία μήπως και έβλεπε τον …ελέφαντα.  Τίποτα δεν συνέβη όμως κι όλα κύλισαν όπως κάθε μέρα. Βιαστικά κα κατεβάσματα να προκάνουν το σχολικό και στρίμωγμα και τρέξιμο και άγχος για την μικρή Νανά σαν πήγε λίγο να την πάρει ο ύπνος στο κάθισμά της. Ο Ροζ ελέφαντας εμφανίστηκε πάλι και της τυραννούσε τη σκέψη με χίλια δυο πώς, γιατί, μήπως, ποιος και άλλα τέτοια. Τα ίδια και στο σχολείο. Όσο κι αν προσπάθησε να τον απομακρύνει από τη σκέψη της δεν τα κατάφερε. Το χειρότερο όλων ήταν όταν επέστρεψε στο σπίτι. Στο δωμάτιο της που στο μεταξύ είχε γίνει αγνώριστο ήταν πάλι εκεί ο ροζ ελέφαντας και μάλιστα πιο μεγάλος από ποτέ. Ροζ ελέφαντας, ροζ πρόβλημα, όσο και αν ήταν τεράστιο και δύσκολο να τον αντιληφθούν οι άλλοι. Έτσι η Νανά χώθηκε δίπλα του και εκείνος όπου κι αν πήγαινε την ακολουθούσε…

Κάντε το εικόνα να δείτε πόσο πολύ μεγάλο «πρόβλημα» ήταν αυτό…

Και τα προβλήματα με το τεράστιο ζώο που μόνο η Νανά έβλεπε συνεχίστηκαν. Την ακολουθούσε παντού δημιουργώντας «καταστροφές» που η μαμά δεν έβλεπε. Η Νανά  προσπάθησε να τον καλοπιάσει. Του πιάσε κουβέντα, του βάλε μουσική, ίσαμε την στιγμή που ο μικρός αδελφός κτύπησε την πόρτα του δωματίου της. Εδώ τα πράγματα έγιναν σοβαρά γιατί ο μικρός τον είδε, όπως και μια γειτόνισσα από απέναντι από τον τρίτο όροφο που πήρε τηλέφωνο την μαμά της Νανάς για να την ενημερώσει για αυτό που έβλεπε, δηλαδή το  τεράστιο ζώο στο σπίτι τους. Και τότε η Νανά είπε στη μαμά της  πως ήθελε να της το πει από το πρωί αλλά δεν τολμούσε…

Κι άρχισε η συζήτηση που πήρε μέρος κι ο μπαμπάς σας επέστρεψε σπίτι. Μπορεί να  μην πίστευε όσα άκουγε στην αρχή αλλά μετά κατάλαβε κι εκείνος. Για πρώτη φορά η οικογένεια είχε συγκεντρωθεί και προσπαθούσαν όλοι μαζί να βρουν τη λύση στο «πρόβλημα»!

Ένα βιβλίο… ποταμός σκέψεων, συναισθημάτων και σπουδαίων μηνυμάτων. Η Στέργια Κάββαλου σε ένα κείμενο με μοναδική ροή λόγου, ιδεών και παραστάσεων μας υπενθυμίζει πως πολλά πράγματα υπάρχουν δίπλα μας, στο άμεσο οικογενειακό ή φιλικό μας περιβάλλον και κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε. Συχνά αφήνουμε τα μικροπροβλήματα να συσσωρευτούν και κάποια στιγμή διογκώνονται τόσο που είναι αδύνατον μόνοι μας να δώσουμε λύση.

Το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από την αγγλική  έκφραση  : «Α pink elephant in the room that nobody talks about it» («ένας ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο για τον οποίο κανείς δεν μιλάει»), μας λέει η ίδια η συγγραφέας στο οπισθόφυλλο, κτυπώντας μας ένα μικρό καμπανάκι για όσα προβλήματα αγνοούμε και προσποιούμαστε πως δεν υπάρχουν.

Ένα βιβλίο που θα ταρακουνήσει τους ενήλικες και θα βοηθήσει τα μικρά παιδιά να νιώσουν πως να διαχειριστούν καταστάσεις που δεν μπορούν να εκφράσουν εύκολα.

Βιβλίο έντονων καταστάσεων και συναισθηματικής φόρτισης που έχει σαν μέλημά του να αφυπνίσει γονείς περισσότερο από παιδιά, να δουν κατάματα τα προβλήματα. Προβλήματα επικοινωνίας ή αδυναμίας εκφοράς συναισθημάτων λόγω λαθεμένων αντιλήψεων που συγκρούονται.   Συνήθως οι άλλοι γνωρίζουν και βλέπουν πρώτοι  πάνω  μας τα σημάδια των προβλημάτων και τελευταίοι οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι τα παρατηρούν.

Ο όγκος του «ελέφαντα» δείχνει το μέγεθος του φόβου – προβλήματος και την δυσκολία του να το λύσουμε μόνοι μας.

Την ιστορία της Στέργιας που διαβάζεται απνευστί έχει εικονογραφήσει επίσης με ιδιαίτερα προσεγμένα σχέδια και χρώματα η Ναταλία Καπατσούλια. Δίνοντας πάντα μεγάλη σημασία στις μικρές λεπτομέρειες…

Αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα : https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/roz-elefantas-sto-dwmatio

*Ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο, Στέργια Κάββαλου, εικ : Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Ελληνοεκδοτική

 

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 15 Ιουλίου 2023   :      Εδώ !

Γειά σου, Τζίμι! ... στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ο Τζακ πηγαίνει κάποιες φορές στο σπίτι του μπαμπά του κι περνάνε λίγες μέρες και ώρες μαζί τρώγοντας ή ακόμα και χωρίς να μιλούν καθόλου. Το σπίτι συνηθώς ήταν ήσυχο και ο Τζακ καταλάβαινε πως ο μπαμπάς του αισθανόταν μοναξιά. Ώσπου μια μέρα, μια έκπληξη άλλαξε τη ροή των πραγμάτων. Ένας πράσινος παπαγάλος, ο Τζίμι, έγινε ο νέος συγκάτοικος τους. Ο Τζακ άρχισε τώρα να νιώθει αυτός μοναξιά και ανασφάλεια μιας κι ο μπαμπάς μιλούσε συνεχώς για το πόσο υπέροχος ήταν ο Τζίμι. Όλοι αγαπούσαν τον παπαγάλο κι ο μπαμπάς του Τζακ είχε βρει έναν φίλο. Τα συναισθήματα πολλά για το μικρό αγόρι και κανένα τους δεν ήταν θετικό. Ονειρευόταν παντού φτερουγίσματα και είχε πια χαθεί η δική του ησυχία. Ώσπου κάποια μέρα ο Τζίμι χάνεται και ο Τζακ προσπαθεί να  τον βρει, παντού. Την ανησυχία του μπαμπά του και την απογοήτευση σκεφτόταν συνεχώς. Ο Μπαμπάς του Τζακ όμως δεν ανησύχησε για τον παπαγάλο σαν επέστρεψε στο σπίτι  αλλά για το γιό του που δεν ήξερε που να τον βρει.  Από εκείνη την  ημέρα όλα άλλαξαν…

Μια τρυφερή ιστορία της Anna Walker για τα συναισθήματα, τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια και την αποδοχή. Τονίζεται ιδιαίτερη η σχέση πατέρα και γιου, μια μονογονεϊκή οικογένεια και πως μπορεί να διαχειριστεί ή να καταλάβει το παιδί τις ανάγκες και τα θέλω του πατέρα του. Αλλά και το αντίθετο. Μαγικό- κομβικό σημείο η εμφάνιση τρίτου προσώπου ή ζώου που δίνει αφορμή να εξωτερικευθούν όλες οι σκέψεις, το νιάξιμο και οι λέξεις που δύσκολα προφέρονται. Βιβλίο που προσφέρεται για συζήτηση στην τάξη. Για εξωτερίκευση συναισθημάτων και απόψεων.

Η εικονογράφηση από την ίδια την συγγραφέα πραγματικά εντυπωσιάζει, ειδικά όπως αποτυπώνει την αγωνία στο όνειρο του μικρού Τζακ, έχοντας γεμίσει δύο «σαλόνια» παπαγάλους αμέτρητους…

Φόβος, ανησυχία, μοναξιά, ζήλεια, αγάπη και λύτρωση είναι τα βασικά συναισθήματα που παρουσιάζονται με πολύ ιδιαίτερο τρόπο για τις γονεϊκές σχέσεις.

Αναζητήστε το βιβλίο εδώ, είναι πραγματικά εκπληκτικό : https://mikriselini.gr/product/geia-soy-tzimi/

*Γειά σου, Τζίμι!, Anna Walker, Μικρή Σελήνη( Μετάφραση: Μαριάννα Ψύχαλου)

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 25 Μαρτίου 2023 :Εδώ!

Το αρνάκι που ήθελε να γίνει λύκος*….στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Η Λάνα Λιν είναι ένα αρνάκι πολύ τολμηρό. Τα υπόλοιπα ζωάκια στο κοπάδι της ήθελαν μόνο να μασουλούν χορτάρι και να πίνουν νερό από την λιμνούλα. Εκείνη όμως αγαπούσε την περιπέτεια. Μάταια προσπαθούσε ο φίλος της ο Σον να κάνουν πράγματα μαζί και να την φέρει κοντά του. Εκείνη αρνιόταν πεισματικά ότι κι αν της πρόσφερε! Έτσι μια νύχτα το αποφάσισε. Βρήκε μια τριχωτή κουβέρτα στον τοίχο του βοσκού, την φόρεσε και  την έκανε να μοιάζει σαν μικρό λυκάκι κι εξαφανίστηκε στο άγριο δάσος. Ένας μεγάλος λύκος την προσκάλεσε στην αγέλη του. Έτρεξε μαζί τους, έμεινε ξύπνια μέχρι αργά, και ούρλιαξε στο φεγγάρι! Τέλος κοντά στα ξημερώματα ο μεγάλος λύκος της είπε να έρθει στη σπηλιά τους για φαγητό! Η αλήθεια είναι πως η Λάνα Λιν πεινούσε πολύ για λίγο νόστιμο χορτάρι και νερό… Μόνο που η μαμά λύκαινα είχε ετοιμάσει πολλά ζωάκια για πρωινό: Σκιουράκι, κουνελάκι, αρνάκι! Ειδικά αυτό το αρνάκι η Λάνα Λιν το ήξερε πολύ καλά. Ήταν ο φίλος της ο Σον κι έπρεπε  να τον σώσει στη στιγμή. Μπορεί να έκανε παρέα με λύκους αλλά ήταν κι αυτή ένα αρνάκι …λίγο διαφορετικό!

Μια ιστορία διαφορετικότητας και αποδοχής από την Rebecca Van Slyke. Μια ιστορία γεμάτη θάρρος, τόλμη, περιπέτεια, εξερεύνηση και αγάπη. Όταν κάποιος αρνείται να συμβιβαστεί με κανόνες και συνήθειες της κοινωνίας που μεγαλώνει νιώθει έντονα την ανάγκη να αλλάξει, να φύγει και να κυνηγήσεις τα δικά του θέλω. Είναι όμως οι ρίζες του, το περιβάλλον του και η ίδια του η φύση τέτοια που όσο κι αν αποζητά το διαφορετικό έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνει τι και ποιος είναι πραγματικά. Το να ζεις μια περιπέτεια είναι απόλυτα υγιές. Καταλαβαίνεις  τα όρια, εκτιμάς πράγματα, ανθρώπους και καταστάσεις. Καταλαβαίνεις τις δυνατότητες ή αδυναμίες σου, μαθαίνεις ποιος πραγματικά είσαι, γιατί έχεις κάνει κάποιες επιλογές και μέχρι που μπορείς να φτάσεις για να …αλλάξεις. Το αρνάκι της ιστορίας αντιπροσωπεύει  τις ενδόμυχες σκέψεις πολλών που σκέφτονται να τολμήσουν να κυνηγήσουν όνειρα, ιδέες, επιθυμίες και άγνωστα «νερά». Επίσης μας τονίζει τα οφέλη από προσωπικές εμπειρίες, εκτιμήσεις και πόσο σημαντικό είναι να έχεις φίλους!

Ατρόμητο, ριψοκίνδυνο, διαλεκτικό όπως πρέπει να είναι ο καθένας αλλά και σκεπτόμενο έξυπνα όταν ο κίνδυνος παραμονεύει.

Η εικονογράφηση είναι λιτή από την Anca Sandu.Εντυπωσιακή όμως και απόλυτα δεμένη με μια παραμυθοιστορία που θα λατρέψουν τα παιδιά. Μια ιστορία γεμάτη χιούμορ, περιπέτεια και τόλμη, συναισθήματα και εμπειρίες ζωής.

 

Διαβάστε ένα απόσπασμα: http://www.kleidarithmos.gr/main/books/86065/

*Το Αρνάκι που ήθελε να γίνει λύκος, Rebecca Van Slyke, εικ: Anca Sandu,εκδ. Κλειδάριθμος