Με ένα κόκκινο κουμπί... Ενα βιβλίο για την προσφυγιά, την φιλία, την αγάπη, την αλληλεγγύη!

Ήταν 14 Οκτωβρίου 2020 όταν ο Ασίντ κυκλοφόρησε στα Βιβλιοπωλεία...

Έξι χρόνια σαν σήμερα ...

Μια διαδρομή  δύσκολη αφού είχε να παλέψει εκείνη τη φορά με ένα άλλον πόλεμο,  με έναν αόρατο εχθρό που τον κράτησε μακριά από τις «φυσικές» και «δια ζώσης » συναντήσεις με όσους ήθελαν να τον γνωρίσουν. Έξι χρόνια μετά απλώνει ακόμα την αγκαλιά, τα χαμόγελα και το χέρι του και κρατάει άσβεστη τη φαντασία, την ελπίδα, το όραμα πως κάθε παιδί έχει δικαίωμα στο παιχνίδι, τη χαρά, την φιλία και την οικογένεια. Επειδή όμως ξέρει και νιώθει πως η πραγματικότητα είναι σκληρή θέλει να συνεχίσει το δρόμο του μιλώντας σε όλους για την ιστορία του που μπορεί και να συνέβη στ’ αλήθεια  μια φορά κι έναν καιρό… 

Ο Ασιντ πια μπαίνει στις τάξεις, μπαίνει σε σπίτια, σε βιβλιοπωλεία και όπου υπάρχουν παιδιά και ενήλικες που τον καλοδέχονται, με μάτια και χρώματα γεμάτα ήλιο και φως…

Αν θέλετε να τον συναντήσετε πείτε μας και θα το φροντίσουμε…

Αλλά ας δούμε ποιος είναι ο Ασίντ…

Είναι ένα παιδί πρόσφυγας. Όταν ξεσπάει πόλεμος στην πατρίδα του, αρχίζει να φοβάται κι ας είναι ατρόμητος (Ασίντ σημαίνει λιοντάρι). Μια νύχτα, φεύγει εντελώς μόνος του και η βάρκα που τον μεταφέρει τον αφήνει σ’ ένα νησί.

Θα βρεθεί σε μια ακτή με μόνη συντροφιά του ένα κόκκινο κουμπί με δυο τρύπες που γίνεται φίλος του, παιχνίδι, παρέα του και μεταμορφώνεται κάθε φορά σε ό,τι του λείπει, ό,τι αγαπά, ό,τι χρειάζεται.

Γίνεται δράκος, γοργόνα, ρόδα μικρού φορτηγού, τριαντάφυλλο, ανεμόμυλος, μπίλια νεραϊδόσκονης, αρκουδάκι, πασχαλίτσα, ήλιος, φλουρί, αστέρι, μάτι πειρατή, κόκκινο μπαλόνι….

Στην ακτή που μένει έρχεται  συχνά κι ένα θαλασσοπούλι κατάμαυρο, με ράμφος παράξενο και μακρύ. Είναι ο Αριστοτέλης ο θαλασσοκόρακας.

Ξαφνικά, ένα πρωί ο Ασίντ χάνει το κουμπί του….

Και τότε αρχίζει μια άλλη περιπέτεια, ανατροπές, ελπίδες, ζωή και …

Μια ιστορία που έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε θέματα προσφύγων.

Θα  τα βοηθήσει να ξεχωρίσουν και να καταλάβουν έννοιες όπως πόλεμος, μετανάστης, πρόσφυγας. Θα νιώσουν και θα αντιληφθούν πως όλα τα πλάσματα της γης χρειάζονται αγάπη, φροντίδα, οικογένεια και φίλους.

Στο τέλος του βιβλίου θα βρείτε οδηγίες για γονείς και εκπαιδευτικούς που μπορούν να γίνου αφορμή για πολλές δραστηριότητες, συζητήσεις και παιχνίδια. Είναι κατάλληλες για παιδιά νηπιαγωγείου και δημοτικού σχολείου και σχεδιάστηκαν από τις εκπαιδευτικούς:

Ελευθερία Καλούδη, Αναστασία Κουρτικάκη και Ελένη Μπετεινάκη

Ενδεικτικά  ορισμένες δραστηριότητες :

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο:

Με ένα κόκκινο κουμπί! https://www.klidarithmos.gr/me-ena-kokkino-koubi

Συγγραφέας : Ελένη Μπετεινάκη

Εικονογράφος : Νικόλας Ανδρικόπουλος

Εκδόσεις : Κλειδάριθμος

Κι εδώ το Pdf για να εκτυπώσετε κάποιες από τις δραστηριότητες που προτείνουμε: Κόκκινο Κουμπί

Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός και ασχολείται με τη διοργάνωση  παιδικών εκδηλώσεων. Αρθρογραφεί σε τοπικές εφημερίδες και sites και διατηρεί τη στήλη «Τα παραμύθια του Σαββάτου» στο cretalive.gr. από το 2013.

Το 2015 της απονεμήθηκε από το ΙΒΒΥ, Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, το Βραβείο σε Νηπιαγωγό «Κούλα Κουλουμπή», για την εισαγωγή με ευφάνταστους τρόπους των παιδιών προσχολικής ηλικίας στον κόσμο του παιδικού βιβλίου.

Έχει εκδόσει μέχρι σήμερα εννέα βιβλία!

Έγραψαν για το κόκκινο Κουμπί:

Βανέσσα Νερούτσου : HappyLearnig Seeds : Ένα από τα σημεία που μας τράβηξαν την προσοχή ήταν το μαύρο πουλί. Η συγγραφέας μας είπε πως είχε δει αυτό το πουλί στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της πόλης μας και έμαθε πως και αυτό είναι μετανάστης. Έτσι τρύπωσε στην ιστορία της. Από μια αλληγορική σκοπιά θα μπορούσε κανείς να πει πως το μαύρο πουλί ήταν τα συναισθήματα και οι αναμνήσεις που συντρόφευαν το μικρό αγόρι. Το κορίτσι που εμφανίζεται στο τέλος της ιστορίας γνωρίζει και εκείνη το μαύρο πουλί, έχει ακούσει για τους πρόσφυγες καταλαβαίνει τα συναισθήματα του Ασίντ, και του προσφέρει το κόκκινο κουμπί, μια κίνηση φιλίας, αγάπης και αλληλεγγύης.   Δείτε όλο το κείμενο : εδώ!

Απόστολος Πάππος : Elniplex !

Μια κλασική ιστορία πρόσφυγα, με ένα όχι ασυνήθιστο εύρημα στα παιδικά βιβλία, όπως το κουμπί, με γλώσσα παραμυθένια και φροντισμένη, ατμόσφαιρα ονειρική, χαρακτηριστικά και τα δύο της καλής αφηγήτριας Ελένης Μπειτεινάκη. Το κουμπί, ωστόσο, εδώ γίνεται ένας ολόκληρος κόσμος για το παιδί: παρέα, παρηγοριά, δύναμη, αντίσταση, όνειρο, αναπόληση και μνήμη. Η συγγραφέας κατορθώνει να του δώσει μια ιδιαίτερη δυναμική, να φωτίσει τη μοναξιά, την απόγνωση και τα αδιέξοδα του μικρού πρόσφυγα, φανερώνοντας πόση δύναμη και μαγεία μπορεί να κρύβει ένα τόσο “ασήμαντο” αντικείμενο, ένα κουμπί-Γουίλσον, για έναν μόνο, αποδιωγμένο, δίχως αύριο. Δείτε όλο το κείμενο εδώ!

Ελευθερία Καλούδη, Βιβλιοδρόμιο!

Μας θύμισε τα χαμόγελα του Μουσταφά, του Μωχάμετ, του Γιουσούφ, της Σαφά, της Ουαφά και τόσων άλλων, αληθινών παιδιών, που έτυχε να συναντηθούν οι δρόμοι μας όλα αυτά τα χρόνια. Θυμόμαστε την γλυκιά Ντόρσι, θα έχει μεγαλώσει πια και θα πηγαίνει σ' ένα σχολείο στη Σουηδία που ονειρευόταν να γίνει δασκάλα και γελούσε σαν γάργαρο νερό.
Το αγαπήσαμε αυτό το βιβλίο γιατί είχε το όμορφο τέλος που υπόσχονται τα παραμύθια και γιατί μας θύμισε πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως άνθρωποι συνεχίζουν να ξεριζώνονται από τον τόπο τους. Τώρα που όλοι ξέρουμε πως είναι να νιώθεις την απειλή, να φοβάσαι να εμπιστευτείς, να τρέμεις να βγεις από το σπίτι σου, να αγωνιάς για τους δικούς σου, τώρα ίσως να νιώθουμε αλλιώς τον Ασίντ, τον Αντίλ, τον Μελάκ, τον Φάρις κι όλα τα παιδιά από τη θάλασσα... Δείτε όλο το κείμενο Εδώ!

Καλομοίρα Θεοχάρη, Pickabook

Ένα παραμυθένιο παραμύθι και ταυτόχρονα τόσο ρεαλιστικό που πονάει!! Μαγικό αποτέλεσμα μας παραδίδουν οι δύο συν δημιουργοί σε ένα βιβλίο που αν και δε χαρακτηρίζεται από εύκολο θέμα, σέβεται απόλυτα τους αναγνώστες του ανεξαρτήτως ηλικίας!

Δείτε το κείμενο :εδώ!

Μαριάννα Μπουρουτζή - kulturosupa.gr

Ένας καλός τρόπος για να εξοικειωθεί ένα παιδί με έννοιες και καταστάσεις, είναι το βιβλίο. Αν θες να του εξηγήσεις κάτι ή να το βάλεις στη διαδικασία της επαφής με τον σκληρό έξω κόσμο. Αν θες να του πεις ότι η ζωή μπορεί να γίνει σκληρή.
 Ότι τα παιδιά της ηλικίας του που βλέπει να κυκλοφορούν ρακένδυτα, με σκυφτά κεφάλια, να ζουν απομονωμένα, ξένα ανάμεσα σε ξένους, δεν είναι αντικείμενα για κοροϊδία. Ότι δεν είναι καλός ο πόλεμος.
 
Αν θες να εκπαιδεύσεις το παιδί σου να βλέπει πιο βαθιά, να μάθει να συμπονά, να νιώθει αλληλεγγύη για τους άλλους, τούτο το βιβλίο είναι το πλέον κατάλληλο.

Δείτε το κείμενο : εδώ!

Έφη Δούλη - tameteora.gr

Η συζήτηση με τη συγγραφέα και νηπιαγωγό Ελένη Μπετεινάκη ήταν άκρως ενδιαφέρουσα και πλήρως απολαυστική.

Πρόκειται για μια χαρισματική προσωπικότητα, μια ιδιαιτέρως δοτική συγγραφέα παιδικών βιβλίων, που ανταποκρίνεται με ευθύτητα, κατασταλαγμένες απαντήσεις και υπέροχες περιγραφές σε ένα παιγνίδι συνειρμών, αφηγούμενη τη ζωή της από τότε που ήταν παιδί, από τον τόπο που μεγάλωσε που έχει υπέροχη φύση και πολλούς θρύλους με νεράιδες και ξωτικά, μέχρι σήμερα που η ενασχόλησή της με το παιδικό βιβλίο και τις εκδηλώσεις για παιδιά έγιναν για εκείνη …ζωή.

Είναι ευδιάθετη και εξωστρεφής, και θυμάται ότι διαβάζει από τότε που υπήρξαν βιβλία στη ζωή της, δηλαδή από τότε που έμαθε γράμματα. Στη δική της γραφή έχει επηρεαστεί πολύ από τα παλιά παραμύθια γνωστών και άγνωστων συγγραφέων, και σημειώνει ότι ο καθένας μας έχει το προσωπικό του στυλ, το οποίο είναι κράμα πολλών αναγνωσμάτων και εμπειριών.

Δείτε το κείμενο :εδώ!

Χριστίνα Κωνσταντουδάκη Παιδικό Βιβλίο - Προτάσεις!

 

Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία για το προσφυγικό, όμως οπότε δε θα είναι αρκετά.

Ειδικά όταν αυτό το βιβλίο προέρχεται από την γεμάτη μέλι πένα της Ελένη Μπετεινάκη , τότε σίγουρα είναι κάτι που αξίζει να διαβαστεί.

Ο Ασίντ, είναι ένα παιδί πρόσφυγας. Θα βρεθεί, ξαφνικά, σε μια στεριά όπου δεν ξέρει κανέναν, με μόνη του συντροφιά ένα κόκκινο κουμπί με δύο τρύπες. Αυτό θα γίνει το παιχνίδι του, η συντροφιά του, η παρηγοριά του. Μέχρι που μια μέρα, θα το χάσει. Κι όταν το ξανά βρει, ίσως βρει μαζί και μια οικογένεια...

Η Ελένη Μπετεινάκη γράφει με έναν τρόπο που μπορείς να ξεχωρίσεις από χιλιόμετρα μακριά. Τα κείμενά της έχουν την στόφα των παραμυθιών που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας, άρα και μια νοσταλγία. Σου δημιουργούν τόσα συναισθήματα όταν τα διαβάζεις και στο τέλος νιώθεις σαν να σε ακουμπούν απαλά πίσω στην πραγματικότητα. Σαν να σε βάζουν για ύπνο και να σου λένε "Όλα είναι καλά τώρα, έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα". Αυτό, δηλαδή, που κάνουν οι καλοί παραμυθάδες.

Πραγματικά, δε θα ταίριαζε καμία άλλη εικονογράφηση στο κείμενο, πάρα μόνο του Nikolas Andrikopoulos . Με το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα που χρησιμοποιεί σε πολλά του έργα, ήταν η ιδανική επιλογή γι' αυτό το βιβλίο. Αλλά και οι εικόνες του είναι πάντα τόσο ατμοσφαιρικές και ταξιδιάρικες, που σε συνδυασμό με το κείμενο, κάνουν το βιβλίο αυτό κάτι σαν κλασικό.

Στο τέλος, υπάρχουν και προτάσεις αξιοποίησης του βιβλίου, μιας και η Ελένη Μπετεινάκη είναι Νηπιαγωγός. Αλλά και ιδέες αξιοποιήσεις για το Δημοτικό Σχολείο από τις εκπαιδευτικούς Ελευθερία Καλούδη και Αναστασία Κουρτικάκη.

Για όποιο παιδί θέλει, έχει και χώρο για να ζωγραφίσει και να γράψει τις δικές του ιδέες σε σχέση με το βιβλίο...

Αναζητείστε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο site των εκδόσεων Κλειδάριθμος : Εδώ!

 

Κοχυλάκι, εσύ δε φταις!* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

*Κοχυλάκι, εσύ δε φταις!, Ομάδα Άγγιγμα και Όρια, εικ: Βίλλυ Καραμπατζιά, εκδ. Μεταίχμιο

Το μικρό κοχυλάκι ζούσε μαζί με την μαμά του σε ένα βράχο… μακρινό! Η μαμά το συμβούλευε συνεχώς να μην απομακρύνεται πολύ από το σπίτι τους και το προειδοποιούσε πως αν κατέβαινε πολύ βαθιά, το σκοτάδι θα ήταν πολύ παχύ…

Και μια Κυριακή που εκείνο έπαιζε με μια μπάλα από φύκια, ένας κοκκινωπός κάβουρας το πλησίασε χαμογελώντας και γεμίζοντας το φιλοφρονήσεις, το προσκάλεσε να πάνε μαζί μια εκδρομή. Το κοχυλάκι ενθουσιασμένο με τον καινούργιο του «φίλο» δέχεται κι όλα στην αρχή είναι θαυμαστά και όμορφα. Μα σαν φτάνουν στο σκοτάδι το βαθύ, ο κάβουρας γίνεται πιο τρομακτικός και θέλει να αγγίξει το μικρό μας κοχυλάκι. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα κι όλα όσα δεν αρέσουν στο κοχυλάκι που καταφέρνει με μια δυνατή φωνή να ξεφύγει από τις δάγκανες του κάβουρα..

Τι έγινε μετά; Φόβος, ενοχή και μοναξιά για το κοχυλάκι. Ευτυχώς η μαμά ήξερε πως να το πλησιάσει και να το βοηθήσει να μην κατηγορεί τον εαυτό του για ό,τι συνέβη. Οι συμβουλές και η αγάπη της πολύτιμοι βοηθοί στην επανένταξή του…

Ένα παιδικό παραμύθι σε ρίμες για την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και γράφτηκε από τα μέλη της ομάδας «Άγγιγμα και Όρια» :Μάγια Μύριαμ Παπαγεωργίου, Φιλίππη Ρούβαλη, Νατάσα Ρουστάνη και Γκλόρια Χόντια.

«Σκοπός του να βοηθήσει τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να διακρίνουν το καλό από το κακό μυστικό, το καλό από το κακό άγγιγμα, να κατανοήσουν πως τα ιδιωτικά σημεία του σώματος είναι όλο τους το σώμα, όπως επίσης να φτιάξουν ένα ασφαλές και υποστηρικτικό πλαίσιο με ανθρώπους που εμπιστεύονται, έτσι ώστε να μπορούν να μοιράζονται όλες τις σκέψεις και τα γεγονότα που τα προβληματίζουν.»

Δεν ήθελα να αλλάξω ούτε μια λέξη από το παραπάνω κείμενο που συνοδεύει το βιβλίο.

Ένα βιβλίο που δεν  πρέπει να λείπει από κανένα σπίτι και απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

Με τρόπο απλό, κατανοητό χωρίς περιττά σχόλια παρουσιάζεται μια ιστορία με ήρωες παιδικούς για να αφυπνίσει συνειδήσεις και να βοηθήσει τους μικρούς αναγνώστες να καταλάβουν όσα δυσκολευόμαστε να τους πούμε.

Κανένας δεν έχει το δικαίωμα χωρίς τη θέλησή μας να μας αγγίζει! Κανόνας πρώτος και βασικός στη διαπαιδαγώγηση των μικρών παιδιών. Από γονείς και δασκάλους!

Ένα βιβλίο που το μαθαίνεις σαν ποίημα ή τραγούδι και είναι γεμάτο παραδείγματα, παθήματα,  συναισθήματα  και λύσεις.

Τρόποι συμπεριφοράς απέναντι σε ξένους που εμφανίζονται με «δώρα» και όμορφα λόγια. Τρόποι αποφυγής, τρόποι ενίσχυσης τής αυτοπεποίθησης και τής εμπιστοσύνης μας στους πολύ δικούς μας ανθρώπους.

Η σιωπή δεν βοηθά, ούτε οι λάθος ενοχές , ούτε το κλείσιμο στον εαυτό μας.

Μόνο με την αγάπη που εμπνέουν οι γονείς, τη συμβουλευτική τους που δεν είναι απειλητική ή γεμάτη προσταγές, τα παιδιά μπορούν να ανοιχτούν σε συζητήσεις, σε εξομολογήσεις και να «θεραπεύσουν» δύσκολες καταστάσεις.

Ένα βιβλίο που τα έχει όλα.

Από τις πρώτες του σελίδες συνειδητοποιούμε  εμείς οι μεγαλύτεροι ένα υπαρκτό και τεράστιο πρόβλημα, αυτό της παιδικής σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης και τη διάσταση του που έχει πάρει ακόμα και στη χώρα μας.  

Η Λίνα Λυκομήτρου, BA Psychology, αναφέρει στην εισαγωγή του βιβλίου πως : «… στην Ελλάδα ένα στα έξι παιδιά θα δεχτεί κάποια μορφή σεξουαλικής βίας στη ζωή του, ενώ εννιά στις δέκα περιπτώσεις ο θύτης προέρχεται από το στενό ή συγγενικό περιβάλλον.»

Με ερωτήσεις – κεφάλαια  μάς καθοδηγεί, μάς συμβουλεύει και μάς προτρέπει η κ. Λυκομήτρου να μην κρατάμε μάτια, αυτιά και στόμα κλειστό.

Μας εξηγεί την «Πράξη», αν « Συνέβαινε πάντα; », «Γιατί συμβαίνει;» μάς εξηγεί με μοναδικό τρόπο ποιος είναι «ο ρόλος της σεξουαλικής αγωγής», «Γιατί τα παιδιά δε μιλούν» και «ποιες οι συνέπειες της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και παρενόχλησης.» Τέλος μάς συμβουλεύει «Τι μπορώ να κάνω αν ένα παιδί μου εκμυστηρευτεί ότι κάποιος παραβιάζει τα όριά του;»

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει πρόσθετο υλικό για γονείς και εκπαιδευτικούς από τους συγγραφείς- θεατροπαιδαγωγούς του βιβλίου που πραγματικά είναι πάρα πολύ χρήσιμο. Οι δραστηριότητες που  παρουσιάζονται αφορούν το σώμα μας και τα ιδιωτικά του μέρη. Κατασκευή δαχτυλό-κουκλών  και δραματοποίηση της ιστορίας, ομαδικά παιχνίδια για ενδυνάμωση του δικαιώματος να λέμε «όχι». Ένα παιχνίδι καταγραφής για την «Ασπίδα προστασίας», τα «καλά και κακά μυστικά», τα «καλά και κακά αγγίγματα».

Εξαιρετική εικονογράφηση από την Βίλλυ Καραμπατζιά και σκίτσα που θα θυμούνται τα παιδία σαν αγαπημένους φίλους και για πολλά χρόνια!

Αναζητείστε το βιβλίο στις εκδόσεις Μεταίχμιο : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BA%CE%BF%CF%87%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B9-%CE%B5%CF%83%CF%85-%CE%B4%CE%B5-%CF%86%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%82

Σε όλα τα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ το παραμύθι :

https://www.youtube.com/watch?v=1QwNx1EboTU

Ένα πιάνο χωρίς ουρά διηγείται…

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

«Ζητούνται Αναγνώστες» στις δυνατές ιστορίες και τα καλά βιβλία!

Πάμε ένα ταξίδι στο χρόνο, στην Ιστορία, στην νοσταλγία και στις μικρές - μεγάλες στιγμές! Οδηγός μας και πρωταγωνιστής, ένας σπουδαίος αφηγητής, γεμάτος ψυχή και μουσική. Είναι ένα ξεχωριστό πιάνο που μας παρουσιάζει την διαδρομή του από την ώρα της δημιουργίας του. Αποκτά ανθρώπινη φωνή, σκέψη και συναίσθημα και μας παρασέρνει στο δικό του ταξίδι ζωής που μοιάζει με παραμύθι μα είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ένα αφήγημα που  γίνεται Ιστορία,  βίωμα, ταξίδι, περιπέτεια κι ακουμπά πολλές ιδιαίτερες χορδές και ψυχές ανθρώπων κάθε ηλικίας.

Το ταξίδι ξεκινά από την Ρωσία, την γενέθλια χώρα του, πίσω στο μακρινό 1884, όταν τα πλήκτρα του για πρώτη φορά έπαιξαν την πιο όμορφη μουσική* που είχε κάποιος ακούσει, από τα χέρια του δημιουργού του, του Ιβάν. Εκείνο το χάδι του πρώτου αγγίγματος τού έδωσε ανάσα για να μπορεί να διηγηθεί, να αντέξει, να σεργιανήσει τα πιο όμορφα μέρη του κόσμου, ίσαμε να φτάσει στην πόλη που θα ερωτευτεί για πάντα, την Ξάνθη του!

Όταν ο Ιβάν θα το πουλήσει στον Ισαάκ Ντανιέλ για δυο πουγκιά λίρες, η ζωή του αφηγητή μας θα αλλάξει. Θα ταξιδέψει στο μακρινό και βροχερό Λονδίνο κι εκεί θα ζωντανέψει στα χέρια του νέου του ιδιοκτήτη και θα αποκτήσει την λαλιά του. Μόνο που ο  κ.Ισαάκ ήταν μεσίτης και χρηματιστής και πατρίδα του αν και καταγόταν από τις Σέρρες ήταν όπου υπήρχε η δουλειά του.

Μέσα σε λίγο καιρό στα 1897 και σχεδόν ξαφνικά, ένα νέο μακρινό ταξίδι με τον κ. Ισαάκ, την γυναίκα του κ. Σολλ και το πιάνο ξεκίνησε με προορισμό την Ελλάδα και το ξακουστό πετράδι του Βορρά, την πανέμορφη Ξάνθη! Εποχή που άκμαζε το καπνεμπόριο και η Ξάνθη λόγω της θέσης της θεωρούνταν γέφυρα όλων των εμπορικών δρόμων προς Ανατολή και Δύση αλλά και σταυροδρόμι πολιτισμών, θρησκειών και παραδόσεων!

Κι εδώ το πολύτιμο πιάνο, στημένο πάντα δίπλα στο παράθυρο στη μεγάλη σάλα του αρχοντικού, θα μας διηγηθεί την ζωή του τόπου, την ιστορία, την καθημερινότητα, το πάντρεμα τόσων λαών σε μια πολύβουη πόλη, τις ταξικές διαφορές και την άνθηση του καπνού που έφερε ένα αέρα κοσμοπολίτικο στην αρχόντισσα της Θράκης.

H Μουσική στο σαλόνι του σπιτιού του Ισαάκ Ντανιέλ ήταν κάτι σαν τρόπος ζωής. Στα χέρια του ίδιου και των εκλεκτών φίλων του, το πιάνο έπαιρνε και χάριζε ομορφιά, απόλαυση και άγγιγμα ψυχής. Σε μια από τις σπουδαίες μουσικές βραδιές η κ. Αλτουνιάν, δασκάλα Μουσικής και προσωπική φίλη του οικοδεσπότη,  θα παίξει  και θα τραγουδήσει μπροστά σε κόσμο αν και δεν το συνήθιζε, το περίφημο Αρμένικο τραγούδι, το Partezum** και το πιάνο μας θα νιώσει για μια ακόμα φορά, σπουδαίο!

Κι ύστερα θα έρθουν οι νιόφερτοι στην πόλη του Βορρά, ο κύριος Γιώργος, δικηγόρος από το Ρέθυμνο και η κυρία Αλίκη Αδριανουπολίτισσα και μια μεγάλη φιλία θα δημιουργηθεί ανάμεσα στις δυο οικογένειες…

Μονο που ξαφνικά η Ζωή έχει άλλα σχέδια… Ο Ισαάκ Ντανιέλ θα αρρωστήσει βαριά και το αρχοντικό του, η κ. Σολλ και το αγαπημένο του πιάνο θα σιωπήσουν…

Κι εδώ αρχίζει μια καινούργια ιστορία για όλους…

Εκείνο το μικρό αγόρι, ο Εμμανουήλ, που λάτρευε τους ήχους των καθημερινών πραγμάτων, που στεκόταν ώρες δίπλα στο παράθυρο να ακούει ψαλμωδίες, άραγε πια σχέση θα είχε με το πιάνο της κ.Σολλ;

Κι αυτή η πόλη, η ξακουστή, οι άνθρωποι, τα κτίρια πόσες ομορφιές να κρύβουν ακόμη;

Ποιος ο ρόλος της κ. Άννας Αλτουνιάν στην ιστορία;

Κι εκείνο το «Βύσσινο γλυκό» και η κασετίνα με τα ασημένια κουταλάκια;

Πόσο συναίσθημα μπορεί να χωρέσει στις λέξεις; Πόσες εικόνες μπορεί να δημιουργήσει μια ιστορία; Πόσο σπουδαίο να γνωρίζει κανείς μικρές ιστορίες που γίνονται  η αφορμή για κάτι πολύ μεγάλο, μέσα από αφηγήσεις, με μια πένα, αυτή της Δήμητρας Πυργελή που σε παρασύρει σε ένα απίστευτο λογοτεχνικό ταξίδι.

Ένα αφήγημα για μεγάλους που χωρά ζωές ανθρώπων που έγραψαν Ιστορία. Ζωές σαν παραμύθι, άλλες αληθινές κι άλλες προϊόν μυθοπλασίας, εξίσου όμως πολύτιμες στη ροή μιας ιστορίας που σε συναρπάζει.

Περπάτησα μαζί με την Δήμητρα και τους ήρωες της στην Ιστορία της Ξάνθης στις αρχές του 20^ου αιώνα. Με πήρε από το χέρι και μου γνώρισε την πόλη της, τους ανθρώπους, τα καλντερίμια, την αρχοντιά, τον πλούτο, την πολύβουη αγορά, τα σπίτια, τις συνήθεις, τους κήπους. Μύρισα τις μυρωδιές, άκουσα τους ήχους του μοναδικού πιάνου, σαν να ήμουν κι εγώ καλεσμένη στις μουσικές βραδιές του αρχοντικού του κ. Ισσάκ. Ένιωσα την καρδιά του πιάνου με όλα τα συναισθήματα που μου δημιούργησε. Γεύτηκα τους χυμούς από τα φρούτα του κήπου της κ. Αλτουνιάν. Στάθηκα σε εκείνο το ψηλό παράθυρο ακούγοντας τους ήχους, τις γλώσσες, την μουσική της πόλης. Γνώρισα κι εγώ τον μικρό Εμμανουήλ, την κ. Αλίκη, την Μιράντα, την Μαριγώ, την Βαϊτσα.  Ακούμπησα κι εγώ τα σκληρά πλήκτρα του μοναδικού πιάνου κι άκουσα εκείνες τις πρώτες μουσικές νότες  του αγοριού. Και γεύτηκα γλυκό βύσσινο στο γλυκοπωλείο της εγγονής της Βαϊτσας με εκείνο το ασημένιο κουταλάκι…

 Και στο τέλος με την τεράστια συγκίνηση που ένιωσα, κατάλαβα πως αυτή η γραφή θα μείνει ανεξίτηλη μέσα μου. Για το ταξίδι, τη γνώση, την απόλαυση της ανάγνωσης ενός υπέροχου αφηγήματος.

Κι όταν ένα βιβλίο καταφέρνει να σε συγκινήσει τόσο πολύ κι όσες φορές και αν το έχεις διαβάσει να τρέχουν δάκρυα από τα μάτια σου, τότε ο σκοπός του έχει επιτευχθεί.

«Γεννήθηκα στην Ξάνθη!  Μα η Κρήτη κυκλοφορεί μέσα στο αίμα μου!» είπε κάποτε σε συνέντευξή του στην ελληνική εφημερίδα «Αίγυπτος (Ταχυδρόμος)» της Αλεξάνδρειας ο Μάνος Χατζιδάκις.

Παραφράζοντας αρκετά την ρήση του, τολμώ να πω ταπεινά κι εγώ πως «Γεννήθηκα στην Κρήτη μα η Ξάνθη εδώ και χρόνια είναι στην ψυχή μου!»  Μπορεί να βρίσκεται αρκετά μακριά γεωγραφικά αλλά όσες φορές την έχω επισκεφθεί έχω νιώσει την μαγεία της, την μοναδικότητα και το λόγο που την λένε Αρχόντισσα της Θράκης.

Διαβάζοντας ξανά και ξανά το αφήγημα της Δήμητρας Πυργελή ταξίδεψα και πάλι και σας παροτρύνω να κάνετε ψάξετε αυτό το βιβλίο γιατί είναι ένα πολύτιμο μικρό κόσμημα στις λογοτεχνικές γραφές!!

Ο μικρός Εμμανουήλ, με το ναυτικό κουστούμι, την καλοχτενισμένη χωρίστρα, και τα μαγικά δάκτυλα, θα γράψει κάποτε με νότες το υπέροχο τραγούδι: Μια πόλη Μαγική…

Κι είχε πολύ δίκιο, γιατί αυτή η γενέθλια πόλη του, η Ξάνθη, είναι ιδιαίτερη!

Το βιβλίο θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία της γειτονίας και της πόλης σας. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηλίβατον σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της έκδοσης, εκτός από το «καλό» χαρτί,  είναι η χρήση μουσικών συμβόλων στη θέση συγκεκριμένων  γραμμάτων στις επικεφαλίδες των κεφαλαίων!

Δήμητρα Πυργελή, αγαπημένη καπετάνισσα των βιβλίων και της Ξάνθης, μάς συγκίνησες βαθιά με τις μικρές άγνωστες λεπτομέρειες της πόλης σου και της μεγαλύτερης μουσικής ιδιοφυίας της Ελλάδας, του Μάνου Χατζιδάκι!

*Ένα πιάνο χωρίς ουρά διηγείται, Δήμητρα Πυργελή, εκδόσεις Ηλίβατον

*Dark eyes: https://www.youtube.com/watch?v=fkazGCLF7nA

**Partezum: https://www.youtube.com/watch?v=9vACpvZRmvY

Grand Maison – οικία Γέννησης Μάνου Χατζιδάκι: https://www.cityofxanthi.gr/episkeptes/axiotheata/xanthi/oikia-manou-xatzidaki

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 12 Οκτωβρίου 2026 : Εδώ!

Η καρδιά και το μπουκάλι…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ένα συγκινητικό και αληθινό βιβλίο από έναν πολύ σπουδαίο συγγραφέα και εικονογράφο, τον :Oliver Jeffers

Το βιβλίο, «Η καρδιά και το μπουκάλι»  είναι μια αποθήκη συναισθημάτων. Άλλες φορές η πόρτα είναι ορθάνοιχτη, μπαίνει το φως, η ζωή, οι χαρές, η αγάπη, η θάλασσα και τ΄αστέρια. Κι άλλες φορές έρχεται η λύπη, η μοναξιά, το σκοτάδι, η ανησυχία, η απώλεια.

Ένα μικρό κορίτσι πρωταγωνιστεί σ αυτήν την ιστορία που όπως όλα τα μικρά παιδιά είναι γεμάτο με απορίες για τη ζωή και τον κόσμο. Αγαπά και βρίσκει νόημα στα μικρά και καθημερινά πράγματα, στα όνειρα , την φαντασία και στα θαυμαστά της Φύσης . Σ αυτά που είναι δίπλα μας αλλά οι  μεγάλοι δεν τα παρατηρούν συχνά. Κι η ομορφιά με την ανεμελιά και την πληρότητα δίνει τη σκυτάλη ξαφνικά στην  απώλεια, την θλίψη και την αδυναμία να χειριστεί το συναίσθημα της χαράς ξανά. Είναι τότε που γκρεμίζεται ξαφνικά ο κόσμος, που χάνει το στήριγμα και την σιγουριά,  και σαν  κλειδώνεται η καρδιά κι η ψυχή. Κι όπως εκείνος ο ναυαγός που βάζει το μήνυμά του σε ένα μπουκάλι και τ΄ αφήνει στη θάλασσα, το κοριτσάκι που μεγάλωσε απότομα φυλακίζει την καρδιά του σε ένα άλλο μπουκάλι, κουβαλώντας την πάντα μαζί του, νομίζοντας πως έτσι την  προστατεύει.

Και σαν να σταμάτησε λίγο ο χρόνος και μαζί το ενδιάφεραν για τα απλά καθημερινά πράγματα κι ίσως και για τα μεγάλα. Και μεγάλωσε απότομα το κορίτσι κι ήταν σφιγμένο, χαμένο και μόνο. Μέχρι τη στιγμή που ένα άλλο μικρό κορίτσι που είχε απορίες για τη ζωή και τα θαυμαστά της πράγματα, μπόρεσε με τη δύναμη της αθωότητας και της απλότητας  να «ανοίξει» το μπουκάλι και να ελευθερωθεί η καρδιά.

Η απώλεια μας οδηγεί συχνά στην άρνηση, στην κατάθλιψη και την απότομη αλλαγή συναισθημάτων και καταστάσεων. Το πένθος και ο πόνος που το συνοδεύει χρειάζονται χρόνο και μικρά βήματα για να επουλωθούν και να μαλακώσουν μέσα μας.

Ο Oliver Jeffers μας δίνει ένα ακόμα μικρό αριστούργημα με αυτό το βιβλίο και καταφέρνει να εξηγήσει την απώλεια και το πένθος στα παιδιά, χωρίς ίχνος διδακτισμού ή περιττού μελοδραματισμού. Ακόμα και στον μεγαλύτερο πόνο  έρχεται η στιγμή που η ελπίδα μπορεί να ανθίσει .

Στο υπέροχο αυτό βιβλίο βλέπουμε συμβολισμούς, βαθιά νοήματα και πληθώρα συναισθημάτων με απλότητα και πλήρως κατανοητά στα παιδιά.

Το μπουκάλι λειτουργεί ως μια τέλεια μεταφορά για την άμυνα που χτίζουμε όταν πληγωνόμαστε. Μας θυμίζει πως  ο πόνος είναι μέρος της ζωής και ότι το να κλεινόμαστε στον εαυτό μας μάς στερεί τη χαρά και την περιέργεια.

Η εικονογράφηση του Oliver Jeffers είναι ευφυής. Όσα δεν εγραψε τα είπε με τις εικόνες του. Το πένθος και η απώλεια συνοψίζονται στην μεγάλη, κόκκινη, άδεια πολυθρόνα. Ένα  οπτικό κενό που δείχνει το μέγεθος της απουσίας χωρίς να τρομάζει τα παιδιά. Οι φιγούρες των ανθρώπων έχουν τα πολύ λεπτά χαρακτηριστικά ειδικά στα χέρια και τα  πόδια αλλά και στο πρόσωπο. Παρά την απλότητά τους, οι στάσεις του σώματος τους, ειδικά του κοριτσιού, επικοινωνούν άμεσα τη μοναξιά, το κλείσιμο στον εαυτό και, τελικά, την ανακούφιση. Το μπουκάλι που κρέμεται στον λαιμό του κοριτσιού έχει σχεδιάζει να φαίνεται βαρύ, άβολο και δυσκίνητο. Το κορίτσι σκύβει  από αυτό το βάρος δείχνοντας έτσι στα παιδιά πώς οι συναισθηματικές άμυνες τελικά μας καταπονούν σωματικά.

Κι όπως διάβαζα και ξαναδιάβαζα τούτο το μοναδικό βιβλίο σκέφτηκα πως η ιδέα με το μπουκάλι θα μπορούσε άνετα να χρησιμοποιηθεί σε μια δραστηριότατα με τα παιδιά στην τάξη ή ακόμα και με τους γονείς στο σπίτι.

Το μπουκάλι των συναισθημάτων, είτε πραγματικό (άδειο)  είτε σχεδιασμένο πάνω σε χαρτί του μέτρου θα μπορούσε να γεμίσει με μικρά πολύχρωμα χαρτάκια σε σχήμα καρδιάς που κάθε ένα θα αντιπροσώπευε ένα συναίσθημα. Είτε κλείνουμε το αληθινό μπουκάλι με το πώμα του ή σκεπάζουμε με μια διάφανη μεμβράνη αυτό που έχουμε σχεδιάσει. Σε μικρά χαρτάκια γράφουμε τρόπους, τα λεγόμενα κλειδιά, για βοηθήσουν στο άνοιγμα του μπουκαλιού, όταν θα είμαστε έτοιμοι. Φιλοφρονήσεις, μικρές συμβουλές, συναισθήματα, λέξεις που δίνουν δύναμη κ.α.

Να το ψάξετε τούτο το  βιβλίο. Απαραίτητο ειδικά για τους εκπαιδευτικούς, μικρών και μεγάλων τάξεων!

https://ikarosbooks.gr/el/catalogue/i-kardia-kai-mpoykali_6630/?srsltid=AU7gw4Vj3Mp8CY1m-ClOnjecZII3cNaafUGrL0N7y63AjKzS-Wum7SMW

 

Το μυστικό του Ομπλίκ*… του Λάζαρου Αλεξάκη!

Ζητούνται Αναγνώστες* για σπουδαία λογοτεχνικά βιβλία!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Όσοι γνωρίζουμε τον Λάζαρο Αλεξάκη, συντοπίτη και αγαπημένο φίλο, ξέρουμε πως κάθε φορά που εκδίδεται κάποιο βιβλίο του, έχει φτάσει  η ώρα να απολαύσουμε το μοναδικό του χιούμορ και μια ιστορία που θα μας προβληματίσει ή θα μας συγκινήσει. Το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε το 2026 και έχει τον τίτλο:  Το μυστικό του Ομπλίκ από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Με το Ομπλίκ είχαμε «συστηθεί» και σε ένα  παλιότερο βιβλίο του κι επειδή ίσως να μην θυμάστε ή να μην το έχετε διαβάσει θα σας πω λίγα λόγια για την υπόθεση!

Το Ομπλίκ είναι ένα νησί εντελώς φανταστικό, άγονο, ξηρό, με πάρα πολλά φύκια και με κατοίκους που ίσως κι οι ίδιοι να μην μπορούν να καταλάβουν τι τους κρατεί  εκεί.  Γράφει  ο Λάζαρος στο πρώτο βιβλίο, πως αφετηρία για την ύπαρξή- έμπνευση του, ήταν η γεωγραφική θέση του χωριού του Αστερίξ, από το οποίο τράβηξε μια γραμμή προς τα Δυτικά του Παρισιού κάπου πεντακόσια χιλιόμετρα και το τοποθέτησε στο πέλαγος του Ιρουάζ. Εδώ ευδοκιμεί η Σαμπατάτα, ένα λαχανικό σαν την πατάτα, που τυχαία φύτρωσε κάποτε το 1934 σ αυτόν τον ξερό, βραχώδη, άγονο τόπο. Κι αυτό γιατί χρειαζόταν ελάχιστο χώμα, πλύσιμο με θάλασσα όποτε είχε παλίρροια, φύκια για λίπασμα και δυο σκύλους να κατουράνε  πάνω στο φυτό επιμελώς και επί εικοσιτετράωρου βάσεως. Άρα οι συνθήκες είναι ιδανικές.

Στο νέο βιβλίο του βιβλίο το Όμπλικ που θεωρούνταν απομονωμένο νησί αλλάζει ξαφνικά και με τόσο γοργούς ρυθμούς μόλις η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφει το ενδιαφέρον της επάνω του, παρασύροντας τα ΜΜΕ και δημιουργώντας μια απίστευτη κατάσταση.

Θα προσπαθήσω ξετυλίγοντας λίγο από το κουβάρι της υπόθεσης και πλοκής του μυθιστορήματος να ξεκινήσω από όσα άρεσαν σε μένα και ειδικά από τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν και συμπάθησα περισσότερο.

Ρομπέρ : Υπουργός Περιβάλλοντος στο Παρίσι. Ανίκανος να διαχειριστεί οποιαδήποτε κατάσταση και για αυτό από μεγάλα γεγονότα ή αποφάσεις είναι απών.  Έχει εφιάλτη σχεδόν καθημερινό τα Φασολάκια και μιλάει μαζί τους σαν να είναι …κολλητοί. Έχει γυναίκα την Ζυλιέτ, αλλά και ερωμένη, την Σαμπίν, που την γνώρισε σε ένα ξέφρενο πάρτι υπουργών και  όλη  την ημέρα κρυφοκοιτάζει την φωτογραφία της. Της έχει μεγάλη αδυναμία, εκείνη εκμεταλλεύεται καταστάσεις λόγω της θέσης του για να κάνει τη ζωή της καλύτερη, αλλά θα είναι και αυτή  που θα …τον καταστρέψει. Ομολογώ πως ο Ρομπέρ μού είναι απολύτως συμπαθής γιατί αν και μονίμως γελοιοποιείται, είναι παντελώς ανίκανος, αδιάφορος και κατά τύχη πολιτικός, θα γίνει το εξιλαστήριο θύμα μιας απίστευτης πολιτικής διαπλοκής.

Η περιπέτεια του αρχίζει όταν τον καλεί στο τηλέφωνο ο Πρωθυπουργός υπενθυμίζοντάς του πως τελειώνει η προθεσμία υποβολής της πρότασης στην Επιτροπή Προστατευόμενων Καλλιεργειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αμέσως ψάχνει να βρει τους συμβούλους του που του επιβεβαιώνουν πως η μοναδική πρόταση που είχαν αφορούσε μια  μικρή  καλλιέργεια βόρεια του Μονπελιέ. Τι υπήρχε εκεί; Ένας κήπος με τρεις σειρές  ντοματιές στο εξοχικό του Υπουργού Εργασίας που απέτυχαν να καρποφορήσουν λόγω αναπάντεχων δυσκολιών. Υποστήριξαν κάποιοι πως τις κατούρησε ο γείτονας. Ο Ρομπέρ  γίνεται έξαλλος,  γιατί ξαφνικά συνειδητοποιεί πως δεν υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο για να  επιδοτηθεί και να αποσπάσει οιοιδήποτε ποσό,   μιας και οι σύμβουλοί του, τού επισημαίνουν πώς οι  Οικολόγοι έχουν μπει μπροστά να προστατεύσουν τα πάντα. Πανικοβάλλεται και αναθέτει στον βοηθό του τον Γκαμπριέλ να βρει ένα συνταρακτικό και πρωτότυπο θέμα να το καταθέσουν στην Επιτροπή Προστατευόμενων Καλλιεργειών της Ευρωπαικής ένωσης.

Γκαμπριέλ και Μισέλ : Συνεργάτες – βοηθοί του Ρόμπερ  που προσπαθούν να βρουν την τέλεια  ιδέα – θέμα και το καταφέρνουν. Η Μισέλ δηλαδή.  Παρουσιάζει στον Γκαμπριέλ το ασήμαντο και συνάμα διάσημο πριν μερικά χρόνια Ομπλίκ και το εκπληκτικό μοναδικό  βρώσιμο προϊόν, την Σαμπατάτα, κάτι σαν πατάτα μωβ χρώματος  που έμοιαζε με εξόγκωμα, είχε κάτι σαν μάτια και μπορεί και να κινούταν ή να θύμωνε ή έτσι νόμιζαν. Το σίγουρο ήταν πως οι κάτοικοι του Ομπλίκ χρησιμοποιούσαν το φλούδι της για να σολιάζουν τα παπούτσια τους, για ενίσχυση στους αγκώνες των παλτών τους και τα παιδιά τα έβαζαν σαν επιγονατίδες. Στο Ομπλίκ  ακόμα οι κάτοικοι έφτιαχνα το σατυρί από φύκια και το σαψωμί από αλεύρι σαμπατάτας.

Μόλις άκουσε όλα  αυτά ο Ρομπέρ  διέταξε να  φύγουν αμέσως για το παράξενο Νησί για μια ολοκληρωμένη άποψη και για να φτιάξουνε μια πλήρη πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  

 Έτσι ξεκινά μια ξεκαρδιστική περιπέτεια με εκρηκτικές στην πραγματικότητα καταστάσεις και με απολαυστική ανάγνωση για  όλους μας.

Η Φρανσουάζ είναι δημοσιογράφος της εφημερίδας του Ομπλίκ, του Μαχητή,  την οποία η Μισέλ  γνωρίζει από παλιά,  κι αυτό θα βοηθήσει πολύ στην συλλογή πληροφοριών και στη διεξαγωγή της ερευνάς τους.

Φτάνουν στο νησί πολύ γρήγορα και οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές…

Θα σταθώ λίγο στην μοναδική εφημερίδα τον Μαχητή που εκτός από την Φρανσουάζ  την απαρτίζουν, στο ρεπορτάζ ο Πιερό, στην αθλητική στήλη ο Ζερόμ  και στα ζώδια η Αντελίν. Όλα προς το παρόν είναι νωχελικά στο Νησί. Ο Ζερόμ μιας και η αθλητική κίνηση του Ομπλίκ είναι μηδενική, περνάει το χρόνο του καλλιεργώντας στο σπίτι του βότανα που τα πουλάει σε εξευτελιστικές τιμές.

Και δείτε τα μοναδικά τους ονόματα  και τις επιπτώσεις της χρήσης τους στους κατοίκους του νησιού.

Σα Τσάι :Το βάζουν στη σούπα και βοηθά  να ηρεμήσουν όλοι και να αντέξουν το χειμώνα στο άγριο νησί. Χρειάζεται προσοχή στη αραίωση γιατί τα αποτελέσματα ίσως να είναι καταστροφικά.

Το  Περίπου Μέντα, δεν τους αρέσει ιδιαίτερα κι όταν και αν το βράσουν και το πιούν  τους βρίσκουμε  στις άκρες του νησιού να μιλούν με τα φύκια .

Το  Ίσως Φασκόμηλο είναι το αγαπημένο τους. Το καπνίζουν, το μασούν, το βράζουν  ή το κάνουν  ότι τους έρχεται  στο μυαλό.

Η Φρανσουάζ επίσης καπνίζει τσιγάρα Ζιτάν και πίνει Σαβότκα που την φτιάχνει μόνη της  σε δικό της αποστακτήριο δηλαδή στο γκαράζ του σπιτιού της.  Προσοχή : πάρα τις πολλές και ενδιαφέρουσες της ιδιότητες,  αν έριχνες μέσα στο ποτό αυτό λίγες σταγόνες λεμονιού ή λάιμ ένιωθες πως έπινες Λονγκ Άιλαντ Αις Τι,  ενώ σε δάγκωναν στο λαιμό ταραντούλες …γλυκά όμως! Επίσης η κατανάλωση της έχει εκρηκτικά αποτελέσματα. Γελάει κοροϊδευτικά με τα χάλια σου, θα χρειαστείς σίγουρα δικηγόρο και μάλιστα πολύ έμπειρο μόλις ξεπεράσεις τα 4-5 ποτά  και μια από τις πολλές και σοβαρές της παρενέργειές είναι το Σα Σεξ, η αίσθηση δηλαδή πως έκανες σεξ χωρίς αυτό να έχει συμβεί. Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στο βιβλίο…

Τις Σαμπατάτες τις καλλιεργούσε ο Μαρσέλ κι ήξερε ακριβώς τα …χούγια τους γι αυτό διάλεγε εκείνος ποιες ήταν ώριμες και ποιες λιγότερο επικίνδυνες.

Όλα τα προϊόντα, πράγματα, άνθρωποι, συνήθειες, φαγητά ή ποτά στο Ομπλίκ ήταν αλλόκοτα, παράξενα και γι αυτό μοναδικά.

Ο Γκαμπριελ και η Μισέλ αφού συλλέγουν αρκετές πληροφορίες επιστρέφουν στο Παρίσι με ένα τσουβάλι μωβ Σαμπατάτες, πολλά σακουλάκια από τα βότανα του Ζερόμ τέσσερις σελίδες με οδηγίες για το πώς θα μπορούσαν να τις ψήσουν   και μια απίστευτη περιπέτεια – παρωδία ξεκινά για όλους ….

Οι επιδράσεις των βοτάνων, για όσους τα δοκιμάζουν  φέρνουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις που φτάνουν στα όρια εξευτελισμού των δημοσίων πολιτικών προσώπων και συνεργατών τους  που θα σας κάνουν να γελάσετε πολύ.

Συγχρόνως θα αναλογιστείτε και θα παραλληλίσετε τα γεγονότα αυτά με την δική μας πολιτική σκηνή αλλά κι όλα όσα συμβαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  θα σκεφτείτε μοιραία τα δικά μας πολιτικά σκάνδαλα και διαπλοκή και τα γνωστά απίθανα που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη δική μας χώρα.

Πολιτικοί ανίκανοι, υπάλληλοι σε λάθος θέση, fake news, σκάνδαλα, διαπλοκές, μυστικά, διαχειρίσεις πρις όφελος ολίγων κι όλα αυτά με το απίστευτο χιούμορ του Λάζαρου που θα σας κάνει να γελάτε μέχρι δακρύων  σε κάθε σελίδα.

Φανταστείτε λίγο το εξής σκηνικό : Σε μια μεγάλη  αίθουσα Συνεδρίων όλοι οι Εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταφθάνουν με τους σοφέρ τους, τους γραμματείς, τους συμβούλους τους και με προτάσεις που πιστεύουν πως θα καταφέρουν να πάρουν τα χρήματα που χρειάζονται και έχουν υπολογίσει, και ξαφνικά η πρόταση της Γαλλίας για την Σαμπατάτα και το άγονο νησάκι του Ομπλίκ να τους μηδενίζει όλους και τα χρήματα να τα παίρνει η Γαλλία...

Συγχρόνως όσοι δοκίμασαν μια  κούπα Σα τσάι η συμπεριφορά τους γίνεται αλλόκοτη,  τους  οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις που επίσης θα σας διασκεδάσουν απίστευτα!

Στο νησί του Ομπλίκ η ισορροπία διαταράσσεται. Αρχίζουν να συρρέουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο, δημοσιογράφοι, οικολόγοι, οπορτουνιστές, περίεργοι, ερευνητές, αναλυτές, αδίστακτοι Παρτιζάνοι, Γερμανοί, κληρικοί και πολλοί άλλοι,  κι όλοι θέλουν να καταλάβουν πως ευδοκιμεί η σαμπατάτα. Ο Γκαμπριέλ και η Μισέλ πηγαίνουν ξανά κι αυτοί στο νησί να δουν ιδίοις όμματί τα όσα αλλοπρόσαλλα συμβαίνουν.

Αυτή την φορά  και τυχαία κάπως η Μισέλ και η Φρανσουάζ ανακαλύπτουν μια περίεργη σπηλιά στα έγκατα του νησιού. Εκεί κρύβεται ένα μυστικό που θα δώσει πολλές απαντήσεις για την διάσημη πια Σαμπατάτα, τον  Μαρσέλ και πολλά πολλά άλλα.

Προσοχή, προσοχή! Η συνέχεια φέρνει γέλιο μέχρι δακρύων!

Είναι ένα βιβλίο με ανόθευτο γέλιο, με απίστευτες δόσεις πολιτικής σάτιρας,  καλογραμμένο, αλληγορικό, έξυπνο, σύγχρονο αν και  γεμάτο φαντασία, με καλοστημένους διαλόγους, γνώριμους και συμπαθέστατους χαρακτήρες, κωμικοτραγικές καταστάσεις, περιπέτεια, διαπλοκές,  μυστικά. Θα τολμούσα επίσης  να πω, πώς η υπόθεσή του και οι απίθανες καταστάσεις που διαβάζουμε  δεν απέχουν και πολύ από την δική μας πραγματικότητα.

Κάθε πρόταση, κάθε παράγραφος είναι μια απόλαυση. Εφευρετικό, απίθανο, πρωτότυπο και άκρως λογοτεχνικό.

Ξέρετε αγαπητοί φίλοι, κυρίες και κύριοι ζούμε σε μια εποχή που το γέλιο, η φαντασία, η ομορφιά μας είναι απαραίτητα, περισσότερο από ποτέ. Η  καθημερινότητα μας έχει δυσκολέψει, η γκρίνια έχει αυξηθεί, οι σχέσεις των ανθρώπων συχνά παραπαίουν, το τρέξιμό μας αδιάκοπο. Και πάνω από τα κεφάλια μας πια,  η παγκόσμια απειλή, ο πόλεμος που γίνεται στις γειτονιές του κόσμου,  η κλιματική αλλαγή που  φέρνει τεράστια πλημμυρικά φαινόμενα και την ίδια στιγμή καύσωνες και ξηρασία, μάς κάνουν επιτακτική την ανάγκη  πένες σαν του Λάζαρου Αλεξάκη να πρέπει να συνταγογραφούνται.

Να το ψάξετε οπωσδήποτε. Υπάρχει σε όλα τα βιβλιοπωλεία και είμαι σίγουρα πως θα το απολαύσετε μέχρι την τελευταία του σελίδα!

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.dioptra.gr/vivlia/elliniki-logotexnia/to-mystiko-tou-omplik?flipbook=open

*Ζητούνται Αναγνώστες: https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 7 Οκτωβρίου 2026 : Εδώ!

Το Τετράδιο της Χριστίνας Αποστολίδη …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Όλα ξεκινήσαν ένα πρωινό στο Γ1 τμήμα του Γυμνασίου που πήγαινε η Χαρά, η Άλεξ και οι  Τρεις Witches. Το Τετράδιο εκθέσεων της Χαράς είχε εξαφανιστεί από την έδρα. Η φιλόλογος κ. Γκίνη ήταν σίγουρη πως το Τετράδιο ήταν μέσα στην αίθουσα αφού πριν λίγο το είχε διορθώσει και μάλιστα βάζοντας τον καλύτερο βαθμό της τάξης, στην έκθεση του κοριτσιού. Και μέσα σε αυτό το Τετράδιο υπήρχε και το κείμενο που θα έστελνε το σχολείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εφηβικού Διηγήματος, πράγμα που έκανε τον Διευθυντή του Γυμνασίου να ανησυχήσει ακόμα περισσότερο. Ο λόγος ήταν  γιατί κινδύνευαν να χάσουν ένα βραβείο που πίστευαν πως για εκείνη  τη χρονιά θα το έπαιρνε το σχολείο τους.

Η Χαρά είχε πρόσφατα έρθει στο Ηράκλειο λόγω μετακόμισης της οικογένειάς της από την Αθήνα και στο σχολείο είχε γίνει αγαπητή σε όλους από την πρώτη μέρα. Μα περισσότερο ήθελε την παρέα της η Αλεξ, ένα μοναχικό κορίτσι  που οι συμμαθήτριές τους δεν την συμπαθούσαν πολύ.

Τα δυο κορίτσια σύντομα απέκτησαν μια αμοιβαία συμπάθεια ειδικά όταν η Χαρά είδε στο σημειωματάριο της Άλεξ πως της άρεσε πολύ να σχεδιάζει χαρακτήρες manga.

Το Τετράδιο τελικά βρίσκεται από την καθαρίστρια μετά από δυο μέρες στην  αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και έτσι η τιμωρία του Διευθυντή της απαγόρευσης της επίσκεψης της τάξης στο escape room σταμάτησε..

Όμως το ερώτημα  παραμένει. Ποιος και γιατί πήρε το Τετράδιο της Χαράς;

Οι χαρακτήρες που χρησιμοποιεί η Αλεξ  έχουν επηρεαστεί από τον περίγυρό τους και από πολύ γνωστούς ήρωες αγαπημένων Comic. Στην ουσία έχει μετατρέψει τις δύσκολες εμπειρίες της στο σχολείο σε μια ιστορία manga και η ίδια φαντάζεται τον εαυτό της ως την «Εκλεκτή» που πρέπει να τις αντιμετωπίσει. Τα δύο κορίτσια έρχονται πιο κοντά, συζητούν πια σχεδιάζουν μαζί την ιδέα της Αλεξ και αυτό κάνει τη φιλία τους πιο δυνατή με τα πάνω και τα κάτω τους. Η δημιουργικότητά τους στο ζενίθ και το εγχείρημά τους  προχωράει με γοργούς ρυθμούς.  Η Χαρά ψάχνει ονόματα ηρώων και περιόδων και η Άλεξ σχεδιάζει. Οι συναντήσεις τους τα Σαββατοκύριακα γίνονται πιο συχνές είτε στο φεστιβάλ Comic Con είτε στο σπίτι της Αλεξ και πιο σπάνια στο σπίτι της Χαράς…

Κι ενώ όλα δείχνουν υπέροχα ξαφνικά κάτι συμβαίνει και η φιλία δοκιμάζεται έντονα!

Η συνέχεια έχει αγωνία, αποκαλύψεις και έντονη πλοκή που θα τη διαβάστε στο βιβλίο.

Γιατί να διαβάσει ένας έφηβος αυτό το βιβλίο;

Μα γιατί μιλάει τη γλώσσα του, τα ενδιαφέροντα του και κάπου ίσως ταυτιστεί με τους ήρωες. Ανατροπές πολλές, μυστικά και ψέματα. Φιλίες που δοκιμάζονται. Συμπεριφορές που αλλάζουν, σχέσεις που δυναμώνουν και απομακρύνονται, συναισθήματα που εκδηλώνονται με ένταση και μια εφηβεία στο προσκήνιο με όλες τις σύγχρονες ανησυχίες και ενδιαφέροντα. Οι προκλήσεις των εφήβων, οι φοβίες σε ότι αφορά την συμπεριφορά, την αποδοχή του εαυτού τους, την δυσκολία να αντιμετωπίσουν τους άλλους.

Επίσης αν τον ενδιαφέρουν τα Comic και ειδικά ο κόσμος των Manga θα παρακολουθήσει πως γεννιέται μια ιδέα , ένα σενάριο, οι χαρακτήρες και ο σχεδιασμός τους κι αυτό σίγουρα είναι συναρπαστικό!  Επίσης η  σύνδεση πραγματικότητας που ζουν οι ήρωες του βιβλίου με ένα manga δίνει έναν πιο δημιουργικό τρόπο να ακουμπήσει και να μιλήσει η συγγραφέας για θέματα όπως η σχολική πίεση, η αυτοπεποίθηση και η φιλία.

Η Χριστίνα Αποστολίδη γράφει ένα σπουδαίο εφηβικό, νεανικό, κοινωνικό και σύγχρονο μυθιστόρημα που ακουμπά πολύ ευαίσθητα θέματα με σχέσεις φιλίας, αντιπαλότητες,  τον αποκλεισμό, την αποδοχή, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη που μπορούν να ασκούν οι συνομήλικοι μεταξύ τους. Χειρίζεται όλες τις καταστάσεις με γνώση του συναισθηματικού κόσμου των εφήβων κι αυτό κάνει το μυθιστόρημα της ξεχωριστό και άκρως ενδιαφέρον στις τις ηλικίες που απευθύνεται. Περιγράφει την σχολική ζωή όπως πραγματικά τη ζουν οι  έφηβοι σήμερα με τα θέματα τους, τις αντιζηλίες, τα προβλήματα, τις καταστάσεις, τις εντάσεις, τις συνήθειες  που τους απασχολούν.

Το πιο  ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του βιβλίου η δημιουργία μιας νέας ιστορίας – manga, μέσα στην ίδια την ιστορία που διαβάζουμε , προκειμένου οι πρωταγωνιστές του να κατανοήσουν  και να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, τις σχέσεις τους με τους άλλους αλλά και την αποδοχή του εαυτού τους.

Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί από τον Δημήτρη Πανταζή, εξαιρετικό κομίστα και μας βοηθά να δούμε το Manga που δημιούργησαν τα δυο κορίτσια σε πραγματική εικόνα.

Το βιβλίο απευθύνεται και σε ενήλικο κοινό που θα εντρυφήσει σε ένα μεγάλο κομμάτι της εφηβικής σκέψης και ζωής, στον συναισθηματικό τους κόσμο, και πως βιώνουν την φιλία, την αποδοχή και τις προκλήσεις της ηλικίας τους.

Να το ψάξετε οπωσδήποτε!

Ένα σύγχρονο κοινωνικό εφηβικό μυθιστόρημα που θα λατρέψουν και οι μεγάλοι!

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.psichogios.gr/el/to-tetradio.html?srsltid=AU7gw4VFEcJnzluJpfYlGQ2FosF-QYNYtv9qdZ49oQ6f6I_--5ZIF44i

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 3 Οκτωβρίου 2026 :
εδώ!