Το παραμύθι της βροχής

Παρασκευή 27 Μαΐου 2022

Το Ποτάμι** στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Να μιλάτε στους γονείς σας, στους φίλους, στους αγαπημένους σας. Να προσέχετε τις λέξεις που πληγώνουν και σαν ειπωθούν δεν έχουν γυρισμό. Να βοηθάτε τους ανήμπορους και να μπαίνετε συχνά στη θέση των άλλων ν για να καταλαβαίνετε τι νιώθει…

**Το Ποτάμι, Tom Percival, εκδόσεις Ίκαρος

 Ρόουαν είναι ένα μικρό αγόρι που ζει σε τόπο ζηλευτό κι ένα ποτάμι καθορίζει τη μέρα, τη ζωή, την ψυχή του, τα συναισθήματά του. Κάποιες μέρες το ποτάμι είναι ήσυχο, άλλοτε ζωηρό και παιχνιδιάρικο ή άγριο και θυμωμένο, όπως κι ο Ρόουαν. Ώσπου ήρθε εκείνος ο βαρύς χειμώνας με χιόνι, αέρα και κρύο πολύ που το ποτάμι πάγωσε! Κανείς και τίποτα δεν μπορούσε να βοηθήσει το ποτάμι και τον Ρόουαν να μην νιώθουν τόση παγωνιά και λύπη… Ίσαμε το επόμενο φθινόπωρο που ένας απλός ήχος μέσα από τις φυλλωσιές της βατομουριάς ήταν αρκετός να τα αλλάξει όλα. Το μικρό πληγωμένο πουλάκι έδωσε νόημα στη ζωή του Ρόουαν ώσπου έγινε τελείως καλά και ο μικρός μας φίλος το ελευθέρωσε…


Το γέλιο επέστρεψε από σιγανό σε πλατύ και τρανταχτό, τόσο πολύ  που η επιφάνεια του ποταμιού έσπασε σε μεγάλα κομμάτια! Και τότε ο Ρόουαν κατάλαβε…

Άλλη μια μαγική, τρυφερή, συγκινητική κι αληθινή ιστορία από το μάγο των συναισθημάτων στα βιβλία Tom Percival.
Με εξαιρετικό και απλό λόγο και με εικονογράφηση που μαγνητίζει βλέμματα και ψυχές ο συγγραφέας αποδίδει πλήρως μια συναισθηματική κατάσταση με πολλές διακυμάνσεις, αλλαγές και λύτρωση.

Συμβολικό το ποτάμι, πηγή ζωής, φιλοσοφίας απόσταγμα και παράδειγμα εναλλαγής καταστάσεων.

Ένα βιβλίο που θα δώσει έναυσμα στην σχολική τάξη για να μπορέσουν τα παιδιά να εκφράσουν δικές τους συναισθηματικές καταστάσεις. Η φιλία, η αλληλεγγύη, η προσφορά. Η λύπη, η μοναξιά, η κακή διάθεση που αναζητούν μικρές καθημερινές χαρές.  Όταν επικεντρωθούμε σε ένα στόχο καταφέρνουμε πολλά από εκείνα που μας ήταν  αδύνατον να καταλάβουμε πως ήμασταν ικανοί.

ü  Μπείτε στον κόσμο του Tom Percival και του Ρόουαν

ü  Ζωγραφίστε τα συναισθήματα σας

ü  Μιλήστε για όσα σας απασχολούν

ü  Δώστε χρώματα και πινέλα στα παιδιά και φτιάξτε το δικό σας ποτάμι και δέντρο της ζωής

ü  Μιλήστε για τα ζώα, αδέσποτα, πληγωμένα και βρείτε τρόπους να τα βοηθήσετε

ü  Παρατηρείστε τις εναλλαγές του ποταμιού ή της θάλασσας που είναι δίπλα σας, ανάλογα με τον καιρό, τις εποχές, την ώρα.

ü  Βρείτε τρόπους έκφρασης των συναισθημάτων που δεν είναι οι συνήθεις.

Ψάξτε το βιβλίο και μαγευτείτε από τις εικόνες και το κείμενο. Απαραίτητο βιβλίο σε μια σχολική βιβλιοθήκη.

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα  : https://issuu.com/ikarosbooks/docs/9789605724320


Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 28 Μαϊου 2022, εδώ  :https://www.cretalive.gr


Η μέρα που η αλεπού έγινε κόκκινη* ... στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Να μιλάτε στους γονείς σας, στους φίλους, στους αγαπημένους σας. Να προσέχετε τις λέξεις που πληγώνουν και σαν ειπωθούν δεν έχουν γυρισμό. Να βοηθάτε τους ανήμπορους και να μπαίνετε συχνά στη θέση των άλλων ν για να καταλαβαίνετε τι νιώθει…

*Η Μέρα που η Αλεπού έγινε κόκκινη, Λίλη Λαμπρέλλη, εικ Κέλυ Ματαθία Κόβο, εκδ. Πατάκη

Μια φορά κι έναν παλιό καιρό οι αλεπούδες είχαν διαφορετικό χρώμα από όσο τις ξέρουμε στις μέρες μας. Ήταν γκριζωπές! Μύριζαν επίσης, άσχημα πολύ! Εκείνον  λοιπόν τον καιρό γεννήθηκε μια αλεπουδίτσα κι ήταν τόσο χαρούμενη και παιχνιδιάρα που η έγνοια της ήταν να παίζει με τα λουλούδια και να στολίζει το λαιμό της με γιρλάντες. Μια μέρα μέσα στο δάσος ενώ περπατούσε, τρεις ασβοί της έκλεισαν το δρόμο. Και τί δεν της είπαν… Για την ασχήμια της, μίλησαν, για την απαίσια  μυρωδιά της και για την γελοία εμφάνισή της. Η Αλεπουδίτσα στεναχωρήθηκε τόσο που ζάρωσε κι έγινε μια μικρή χνουδωτή γκρίζα μπάλα. Κι όσο κι αν έκλαψε και αν παραπονέθηκε η κοροϊδία συνεχίστηκε χωρίς σταματημό. Ώσπου την κλώτσησαν μακριά και ψηλά και τότε ήρθαν τα χειρότερα. Βρέθηκε σε ένα βούρκο που τσαλαβουτούσαν μέσα του γουρούνια. Κι εδώ η ίδια αντιμετώπιση. Κι εδώ το φευγιό της ήταν βίαιο και ταπεινωτικό.


Εκείνη ακριβώς τη στιγμή της μεγάλης απογοήτευσης εμφανίστηκαν οι τρεις Μοίρες που με τον τρόπο τους ξαναμοίραναν την αλεπουδίτσα με νέες ευχές που της άλλαξαν τη ζωή…

Θάρρος, περηφάνεια και γενναιότητα της χάρισαν…

Ομορφιά και ζηλευτή χάρη στη θωριά της απόκτησε…

Εξυπνάδα, χαρά και πονηριά περισσή …

Κι όλοι εκείνοι που την πλήγωσαν απέκτησαν όσα τής καταλόγισαν και την κορόιδεψαν.

Παραμύθι «μαγικό» από την αγαπημένη παραμυθού των πολλών και συγγραφέα  Λίλη Λαμπρέλλη. Παραμύθι σύγχρονο αλλά με  εκείνη τη στόφα των παλιών καλών ιστοριών.

Με τις δοκιμασίες, τον από μηχανής θεό, τον ήρωα, την κάθαρση και την διδαχή που του πρέπει.

Η γκρίζα αλεπουδίτσα  είναι όλοι εκείνοι οι μικροί ή μεγάλοι άνθρωποι που γεννήθηκαν  με κάποια ιδιαιτερότητα και η κοινωνία μας δεν τους αποδέχθηκε. Είναι εκείνα τα μικρά παιδιά που χλευάζονται για το τίποτα. Που κάποιοι δεν βλέπουν τις δικές τους ατέλειες και ελαττώματα  και πληγώνουν ασύστολα τους άλλους.

Πόσα συναισθήματα είναι γεμάτο τούτο το βιβλίο; Πόσες διδαχές ;

Φόβος, ντροπή, χαμηλή αυτοπεποίθηση, κοροϊδία, ψέμα, κακομεταχείριση, προσβολές και ελάχιστη ως ανύπαρκτη εν συναίσθηση. Από την άλλη μεριά έχει εκείνη τη μαγική στιγμή που συμβαίνει σε όλους, που μια ασήμαντη λεπτομέρεια, μια κουβέντα, μια κίνηση δίνει δύναμη, ώθηση προς τα πάνω και η λύπη αντικαθίσταται από τη χαρά. Η περιφρόνηση από τον θαυμασμό, η ασχήμια γίνεται  ομορφιά της όψης μα και της ψυχής.

Κανείς δεν πρέπει να μιλάει άσχημα σε κανένα. Κανείς δεν πρέπει να πληγώνει τον άλλο. Ο κάθε άνθρωπος είναι μια προσωπικότητα μοναδική και ξεχωριστή και δεν έχουμε το δικαίωμα να τον κρίνουμε για την εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά του. Μόνο ίσως για το έργο του…


Η Λίλη Λαμπρέλλη  γράφει ένα παραμύθι γεμάτο αλήθειες και συμβολισμούς.

Θέλει θάρρος να αντιμετωπίσεις τους εχθρούς σου. Θέλει κότσια να ξαναρχίσεις από το μηδέν. Έχει όμως μεγάλη σημασία να το κάνεις και να μην παραδοθείς στην μιζέρια και την κακή επιρροή από τον άλλο.

Το ξέρατε πως τα μικρά αλεπουδάκια γεννιούνται με γκρίζο τρίχωμα και την ημέρα της ενηλικίωσής τους γίνονται …κόκκινα;  Να λοιπόν ένας ακόμη συμβολισμός του πολύ σπουδαίου παραμυθιού της Λίλης Λαμπρέλλη. Το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ενήλικη μέσα από «χρώμα», αδυναμίες, και μαθήματα ζωής… 

Η Κέλλυ Ματαθία Κόβο ζωγράφισε πάλι μια αλεπού που αποκλείεται να ξεχαστεί. Χρώμα, σχέδιο και έμπνευση ζηλευτή. Αρμονία, σύνθεση και αποτέλεσμα μοναδικά.   Ο συνδυασμός της εικόνας με το κείμενο απόλυτα ταιριαστός. Πάρα πολύ δυνατές και απερίγραπτα όμορφες εικόνες. Εξαιρετική η εμφάνιση ενός μικρού κοριτσιού διακριτικά σε πολλά σαλόνια εικονογράφησης με αποκορύφωμα το …τέλος!

Για εκείνο το «Βulling» που καλά κρατεί στα σχολεία, περισσότερο από ποτέ ακόμα και την φετινή χρονιά η μικρή αλεπουδίτσα είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση. Να μιλάτε για αυτά που σας κάνουν. Οι συμβουλές των ανθρώπων που μας αγαπούν ή μας γνωρίζουν καλά είναι βάλσαμο ψυχής και ανάταση στην ψυχολογία μας.

Λίλη Λαμπρέλλη  καταπληκτικό και αυτό το παραμύθι. Τροφή για σκέψη και πράξεις!

Εργαλείο ξεχωριστό η ανάγνωσή του σε μια σχολική τάξη!

Δραματοποίηση με εναλλαγή ρόλων, πολλή κουβέντα για συναισθήματα ιδιαίτερα για τη  απόρριψη και την αποδοχή. Παιχνίδια με την αλεπού και συνέχιση της ιστορίας.

(Πιάσαμε το παραμύθι από το τέλος ! Συναντήσαμε στο δάσος την μικρή γκρίζα αλεπού και το κάθε παιδί ήταν ένα διαφορετικό ζώο. Ο καθένας είπε την γνώμη του για το πως την βλέπει. Στο τέλος που η αλεπού μεταμορφώνεται πάλι είπαμε την άποψη μας)

Να το διαβάσετε σε όλα τα παιδιά…

Άλλωστε οι καλές ιστορίες πρέπει να μοιράζονται και να φτάνουν παντού!

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.patakis.gr/files/1194832.pdf

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 28 Μαϊου 2022, εδώ :https://www.cretalive.gr


 

Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

Ένα Μπαμπούρι* κινδυνολόγος …στα «Παραμύθια του Σαββάτου»!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Και μόνο που αρχίζει ένα βιβλίο με την αξεπέραστη φράση «Μια φορά κι έναν καιρό», κάθεσαι αναπαυτικά στην πολυθρόνα ή τον καναπέ σου, ανοίγεις τις πόρτες της δικής σου φαντασίας και ενσυνειδητότητας και απολαμβάνεις ένα πολύ δυνατό και πρωτότυπο ανάγνωσμα.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα δάσος όπου ένα μικρό αρκούδι έχει πέσει σε χειμερία νάρκη χωρίς, όπως ήταν φυσικό, να καταλάβει πως ένα κουρασμένο και ανεμοδαρμένο μπαμπούρι θα έβρισκε καταφύγιο στη σπηλιά του και ακόμα πιο συγκεκριμένα στο ρουθούνι του. Εγκαταστάθηκε χωρίς καμία δυσκολία. Ξεπακέταρε όλα του τα υπάρχοντα και άρχισε να μελετάει  απρόσκοπτα, όσο καιρό συνεχιζόταν ο ύπνους του αρκουδιού. Είχε όνειρα τούτο το θαρραλέο μπαμπούρι. Ήθελε να γίνει κινδυνολόγος, δηλαδή να προβλέπει και να προειδοποιεί τους άλλους για ενδεχομένους κινδύνους. Το μόνο που χρειαζόταν εκτός από μελέτη ήταν να έχει πειθώ, πολλή φαντασία κι ένα υποψήφιο «θύμα» να εφαρμόσει όλα όσα διάβαζε και πειραματιζόταν. Ο καιρός πέρασε ή καλύτερα ζέστανε αρκετά και το μικρό αρκούδι ετοιμαζόταν να ξυπνήσει. Καταλαβαίνετε την έκπληξή του όταν είδε τούτον τον απρόσκλητο επισκέπτη πάνω στη μύτη του. Λίγο το ξάφνιασμα, λίγο η πείνα, λίγο ο καιρός του μεγάλου ύπνου, έκαναν το αρκούδι να μην ασχοληθεί πολύ με το μπαμπούρι, τουλάχιστον στην αρχή. Όμως τα πράγματα άρχισαν να περιπλέκονται σαν κίνησε να βγει από τη σπηλιά του. Το μπαμπούρι  ανέλαβε αμέσως δράση και απέτρεψε με κάθε τρόπο αυτήν την έξοδο.

Το τι ακολουθήσε είναι …απίστευτο. Το Μπαμπούρι έβγαλε όλη του την πειθώ και το αρκούδι μας άρχισε να φοβάται να βγει έξω από το σπίτι του μην και του συμβεί κάποιο κακό…Κι αυτό κράτησε μέρες πολλές. Παρά το θάρρος και το θράσος του μπαμπουριού να  διαφεντεύει  την ζωή της αρκούδας μας οι αμφιβολίες και οι φοβίες βρήκαν πρόσφορο έδαφος. Το αρκούδι έμεινε διαρκώς εγκλωβισμένο στη σπηλιά με πολλές αρνητικές σκέψεις και καθόλου δράση. Κι αρχίσαν να του λείπουν οι φίλοι, η ζωή, η σωστή τροφή και η ανεξαρτησία του… Έτσι κάποια στιγμή βρήκε το θάρρος να σκεφθεί πιο ψύχραιμα και ανεπηρέαστα ώστε να ξεπεράσει τον φόβο, τον πανικό, τις άσχημες σκέψεις και τους δισταγμούς του. Το μυαλό λειτούργησε σωστά και οι λύσεις αρχίσαν να φαίνονται αλλάζοντας τη ζωή και των δύο «φίλων» με συζητήσεις, αμοιβαίες υποχωρήσεις και καλή διάθεση.

Πρωτότυπη ιστορία, άκρως ιδιαίτερη και μοναδικά εμπνευσμένη από την συγγραφέα και ψυχοθεραπεύτρια Βέρα Πρατικάκη. Μια ιστορία που διαβάζεται απνευστί με χιούμορ, αλήθειες, γεγονότα και λύσεις για ένα θέμα που σπάνια κάποιος γράφει ή ασχολείται.


Τι είναι η ενσυνειδητότητα; Μα, διαχείριση συναισθημάτων και σκέψεων. Κι όπως γράφει η Βέρα Πρατικάκη στα Παραρτήματα της στο τέλος του βιβλίου, οι περισσότερες σκέψεις μας έρχονται ξαφνικά και δεν είναι πάντα όλες ωραίες. Κάποιες  μάλιστα μπορεί και να είναι ενοχλητικές και να  μας εμποδίζουν να κάνουμε ότι θέλουμε. Γίνονται τότε έμμονες ιδέες και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα.

Κεφάλαιο – κεφάλαιο μέσα από το Αρκούδι (τον εαυτό μας) και το Μπαμπούρι (αρνητικές σκέψεις) καταλαβαίνουμε πως ακριβώς επηρεαζόμαστε κι πως λειτουργεί το μυαλό, η σκέψη, η συνείδηση, οι επιρροές και οι εμμονές.  Μας κυριεύουν και η διαχείριση τους είναι αρκετά δύσκολη. Υπάρχουν τεχνικές που δίνονται με πολύ παραστατικό τρόπο μέσα στην ιστορία και πολύ αναλυτικά στο παράρτημα ώστε να υπερισχύσει  η εμπιστοσύνη, η αυτοπεποίθηση και να καταφέρουμε να νιώσουμε ελεύθεροι και δυνατοί.

Και το βιβλίο είναι πολύ δυνατό. Έξοχο παράδειγμα η σχέση αρκούδας και μικροσκοπικού μπαμπουριού που γίνεται εύκολα κατανοητή από τους μικρούς αναγνώστες.


Έννοιες επίσης όπως συναισθηματική αυτορρύθμιση, μια δεξιότητα που μαθαίνεται από πολύ μικρή ηλικία, περιγράφεται έξοχα από την Βέρα Πρατικάκη και μαζί της τρόποι για δημιουργήσουμε  ή να  αυξήσουμε την ασφαλή συναισθηματική νοημοσύνη.

Και μην ξεχνάμε τη δύναμη των παραμυθιών στην καλλιέργεια και διαχείριση συναισθημάτων.

Στο βιβλίο θα βρούμε αρκετές συμβουλές για γονείς και δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε μαζί με το παιδί μας για την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και για εμπέδωση της ιστορίας. Λύσεις, παιχνίδια, βιωματικές ασκήσεις που διευκολύνουν στην επίλυση δυσάρεστων καταστάσεων και εμμονών.

Ψάξτε το αυτό το βιβλίο και μπείτε στην θέση του άλλου για να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας, τον κόσμο και τις δύσκολες σκέψεις που συχνά μας γίνονται αφόρητο βάρος αλλά που μόνο εμείς μπορούμε να τις απομακρύνουμε.  

*Τι δουλειά έχει ένα μπαμπούρι πάνω στη μύτη μου; Βέρα Πρατικάκη, εικ : Ρένια Μεταλληνού, εκδ. Ψυχογιός

Δείτε το εδώ  : https://www.psichogios.gr/el/ti-doyleia-exei-ena-mpampoyri-panw-sth-myth-moy.html

Την έξοχη εικονογράφηση έχει κάνει η Ρένια Μεταλληνού!

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 7 Μαϊου 2022  :https://www.cretalive.gr/

Κυριακή 8 Μαΐου 2022

Στις μάνες του κόσμου...

 Το΄χω γράψει πολλές φορές παλιότερα χρόνια σε κείμενά μου, πώς μόνο τούτη τη γιορτή θα ‘θελα να ΄χα.

🌟🌺🌻🌹
Αυτήν της μητέρας, τη μάννας, της γυναίκας που γέννησε ή ανάθρεψε ένα, δυο, τρία όσα παιδιά της χαρίστηκαν από τη ζωή. 👩‍👩‍👧👩🏻‍🤝‍👩🏻👩‍👦
Μόνο εκείνο το μητριά, δεν χώνεψα ποτέ. Μου θύμιζε τα παλιά παραμύθια που είχαν πάντα να κάνουν με «κακές» μάγισσες και γυναίκες που δεν γνώρισαν ποτέ τους την αγάπη. 🧶

Μάνα καρδιάς είναι πιο σωστός ο τίτλος κι αυτόν κράτησα κι εγώ στη ζωή μου… ❤
Και για όλες εκείνες τις μάνες η μέρα η σημερινή που επέλεξαν να μεγαλώσουν παιδιά που στερήθηκαν χάδι, που πόνεσαν άδικα, που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε λάθος τόπο…👩‍👩‍👧👩‍👦
Όλες οι γυναίκες μπορούν να γίνουν μάνες αρκεί να θέλουν…
Χιλιάδες τα παιδιά τα μοναχά δίπλα μας…👩🏻‍🤝‍👩🏻
Το καλό σας το φόρεμα να βάλετε σήμερα και κοκκινάδι στα μάγουλα και κατακόκκινο κραγιόν. 👗👠💄


Και γλυκό του κουταλιού, βύσσινο, από τα χέρια της δικής μου μαμάς θέλω να σας κεράσω… 🍯

Και Κόκκινα τριαντάφυλλα να κόψω από τον κήπο και να στολίσω το σπίτι…🌹

Τούτη η γιορτή έχει τιμή μεγάλη γιατί είναι δώρο πολύτιμο να γίνεις μάνα και να σε συντροφεύει τούτος ο τίτλος για όλη σου τη ζωή.
Χρόνια μας πολλά…
Κι όσοι τις χάσαμε νωρίς ή αργά, δεν έχει σημασία, να κοιτάτε συχνά τ΄αστέρια στον ουρανό. Εκεί κατοικούν και πάλι μας φροντίζουν και μας συμβουλεύουν. 🌟🌟
Χρόνια πολλά μαμά…❤💋

Παρασκευή 6 Μαΐου 2022

Ημέρα της Μητέρας ή Γιορτή της Μητέρας…


Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Όσα βιβλία κι αν γραφούν για τις μαμάδες πάντα θα ΄ναι λίγα. Κι αφού ετούτη η γιορτή είναι τόσο ξεχωριστή τα «Παραμύθια του Σαββάτου» κάνοντας  ένα μικρό αφιέρωμα στο πιο αγαπητό πρόσωπο της ζωής μας, στις Μαμάδες που γιορτάζουν κάθε χρόνο τη 2η Κυριακή του Μάη, ξεχώρισαν τα πιο αγαπημένα, παλιά και καινούργια! 

1. Η εξωγήινη μαμά μου, Αλεξάνδρα Μητσιάλη, εικ :Έφη Λαδά, εκδ. Πατάκης


https://www.patakis.gr/product/646643/patakis-nees-kuklofories/H-eksoghinh-mama-mou/

«Οι άνθρωποι στο σπίτι μου χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε γήινους και σε εξωγήινους. Εγώ, ο μπαμπάς και τα αδέρφια μου ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία. Όλη η οικογένεια δηλαδή…εκτός από τη μαμά μου!»

Έτσι ξεκινάει η περιγραφή μιας καθημερινότητας σε ένα σπίτι που απαρτίζεται από μια μαμά, έναν μπαμπά, δυο αγόρια κι ένα κορίτσι. Μια κλασική οικογένεια με εργαζόμενους και τους δύο γονείς και με το βάρος της τακτοποίησης και γενικότερα του νοικοκυριού στην μητέρα. Οι αντιδράσεις της και τα συναισθήματα της σαν επιστρέφει στο σπίτι κατάκοπη από την δουλειά της  για το ένα από τα αγόρια της οικογένειας φαντάζουν εξωπραγματικά. Η μαμά παίρνει άλλη μορφή στα μάτια του, τα μαλλιά της και το χρώμα του προσώπου της αλλάζουν όταν βλέπει  τι ακριβώς την περιμένει στο σπίτι. Ζαρώματα, σφιξίματα, τσιριχτές φωνές, παίρνουν σειρά κι όλη η όψη της μαμάς αγριεύει και μεταμορφώνεται. Μέχρι και ροδάκια βγαίνουν στα πόδια της για να προλάβει το συμμάζεμα. Κι είναι τόσο έντονο όλο αυτό που ζουν όλοι τους που για το αγόρι η φαντασία του φτιάχνει ακόμα και το αυτοκίνητο της να μοιάζει σαν διαστημόπλοιο που ετοιμάζεται να φύγει…

Και τότε αρχίζουν οι δεύτερες και πιο ώριμες σκέψεις στην οικογένεια που έχουν να κάνουν με την …συμμετοχή! Κι η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει τόσο πολύ που τα χαμόγελα φωτίζουν τα πρόσωπα, τα χρώματα αποκαθίστανται όπως και τα μαλλιά της μαμάς και  υπάρχει πια  χρόνος για παραμύθια τα βράδια…

Δείτε εδώ  :Η εξωγήινη μαμά μου!

2.Η μαμά μου κι εγώ, Μάνια Καπλάνογλου, εικ : Τζουλιάνο Φέρρι, εκδ. Πατάκης

«Η μεγάλη αρκούδα μετράει χρόνια.
Η μικρή αρκούδα μετράει πεφταστέρια»
Γονείς και παιδιά, μικροί και μεγάλοι, κόσμοι αντίθετοι που όμως πορεύονται μαζί. Σχέσεις μοναδικές, χάσματα γενεών που πάντα θα υπάρχουν, διαφορετική αντίληψη ζωής μα πάντα σχέσεις δυνατές που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει.
Ένα βιβλίο έξυπνο, διαφορετικό,  που προσεγγίζει με πολύ ιδιαίτερο τρόπο την μοναδική αυτή σχέση του γονέα με το παιδί του. Όχι, τυχαία, η επιλογή ζώου, ενός μεγαλόσωμου αλλά πολύ αγαπητού στα παιδιά που παρά το μέγεθος του η τρυφερότητα του είναι μοναδική. Όλοι είχαμε  κάποτε ένα αρκουδάκι λούτρινο για παιχνίδι κι ακόμα έχουν τα περισσότερα  παιδιά, πόσο μάλλον όταν αυτό το αρκουδάκι ζωντανεύει  μέσα από μια ιστορία και τους δείχνει πράγματα που κι εκείνα νοιώθουν, καθώς  και τις μεγάλες αντιθέσεις της ζωής που μόνο η αγάπη μπορεί να τις αντέξει και να τις …ενώσει. Ευρηματική η Μάνια Καπλάνογλου και πολύ περιεκτική με μια ικανότητα φιλοσοφίας και απλού αλλά όχι απλοϊκού λόγου που μέσα σε δυο γραμμές λέει όλες τις μεγάλες αλήθειες της ζωή μας. Δυο γραμμές σε κάθε σελίδα συνοδευόμενες από μια εικονογράφηση ρετρό στυλ,  σχεδόν μαγική από τον Τζουλιάνο Φέρρι.
Τρυφερό, ευαίσθητο, ειλικρινές και πολύ ιδιαίτερο κείμενο που θα συγκινήσει, θα αγαπηθεί και θα ξεχωρίσει από πολλά βιβλία που έχουν σαν θέμα τους την σχέση μάνας – παιδιού!

3. Θέλω μια άλλη μαμά, Ναντίν Ρομπέρ, εικ: Ζενεβιέβ Γκαντμπού, εκδόσεις Ερευνητές.

Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στον Γρηγόρη, το γλυκό αγόρι με τις κίτρινες μπότες, το αρκουδάκι και τη μεγάλη καρδιά! Ο Γρηγόρης είναι ένα πολύ πολύ δραστήριο παιδί. Τόσο πολύ, που μερικές φορές η μαμά του πιστεύει ότι το παρακάνει. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, ο Γρηγόρης φτάνει στο σημείο να ξεστομίσει ότι θέλει μια άλλη μαμά, και η μαμά του απαντάει ότι ξέρει κάποια που θα του ταίριαζε. Ο Γρηγόρης φεύγει θυμωμένος. Όταν αρχίζει να ονειρεύεται ότι ζει μια περιπέτεια με την καινούρια του μαμά, ξεπερνάει τον φόβο και τη μοναξιά. Με έξυπνο και γλυκό τρόπο, το Θέλω μια Άλλη Μαμά! είναι μια όμορφη ιστορία για την ανεξαρτησία, τη φαντασία αλλά και τη βαθιά αγάπη που υπάρχει ανάμεσα στο παιδί και στον γονιό του.
Μια ιστορία που μας δείχνει πως τα παιδικά πείσματα κρατούν πολύ λίγο και πως η αγάπη για την δική μας μαμά είναι αναντικατάστατη. Μια ιστορία καθημερινότητας σε πολλές οικογένειες  γεμάτη έντονα συναισθήματα, μυρωδιές και φαντασία.

Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει υπέροχα η Ζενεβιέβ Γκαντμπού.

Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας κάθε χρόνο την δεύτερη Κυριακή του Μάϊου το βιβλίο αποτελεί μια πρόταση και αφορμή για πολλές συζητήσεις με θέμα του την μητρική αγάπη, τις συμπεριφορές και τους φανταστικούς κόσμους των μικρών παιδιών.

Κι αν θέλετε να το ακούσετε και να πάρετε ιδέες για δημιουργικές κατασκευές δείτε εδώ : https://youtu.be/qvXuSDKzcAE


4. Μαμά, Ελέν Ντελφόρζ και Κεντέν Γκρεμπάν,εκδ Φουρφούρι

«Μαμά. Μια μοναδική λέξη, μια παγκόσμια λέξη.Μια λέξη συνώνυμη με την αγάπη, την τρυφερότητα, την ανάγκη, την ελπίδα, αλλά και μερικές φορές με την έλλειψη και την απουσία.Υπάρχουν στον κόσμο τόσο πολλές μητέρες, τόσο διαφορετικές, καθεμία για ένα παιδί που γεννιέται.Όταν μια μαμά κρατάει στην αγκαλιά της το μωρό της, η εικόνα είναι πάντα η ίδια.
Μια υπέροχη συλλογή πορτρέτων αφιερωμένη στη μία και μοναδική... μαμά! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ένα εκπληκτικό βιβλίο με σκέψεις μαμάδων από διαφορετικά μέρη του πλανήτη. Μαμάδων που ζουν σε πόλεμο, σε ειρήνη, δουλεύοντας, αγωνιώντας, διασκεδάζοντας, αγαπώντας αλλά πάντα με την ίδια λαχτάρα και σκέψη κι αγάπη για τα παιδιά τους…
Εκπληκτικά πορτρέτα, μοναδική η εικονογράφηση από τον Κεντέν Γκεμπράν. Ένα δώρο πολύτιμο και υπέροχο για κάθε μαμά…

5.Η μαμά πετάει, Ναταλία Καπατσούλια, εκδόσεις Διάπλαση

Ποια είναι η καλύτερη μαμά στο κόσμο; Μα φυσικά η δική μου,  λέει το μικρό αγόρι της ιστορίας. Κι είναι τούτη η μάμα η πιο καλή και η πιο όμορφη. Μόνο που  κάποιες φορές δεν του δίνει σημασία…
Ένα πολύ τρυφερό βιβλίο της Ναταλίας Καπατσούλια με δική της  εικονογράφηση που μας δίνει και την άλλη διάσταση της …μαμάς.
Η μαμά είναι γυναίκα, σύντροφος, φίλη που αγαπάει εκτός από το παιδί της, τον εαυτό της και κάποιους άλλους. Τα παιδιά μέσα από τον εγωκεντρισμό που τα διακρίνει θεωρούν και θέλουν τη μητέρα τους αποκλειστικά δική τους. Η Ναταλία μας υπενθυμίζει πως εκτός από το ρόλο της μητέρας το παιδί πρέπει να καταλάβει και την αξία του πιο αγαπημένου του προσώπου και την ανάγκη του να είναι μαζί με άλλους και να κάνει πράγματα για τον εαυτό του. Η μαμά έχει πολλούς ρόλους. Είναι εργαζόμενη, είναι οικοδέσποινα όταν έρχονται οι φίλοι στο σπίτι, είναι γυναίκα του μπαμπά και …το άλλο του μισό.
Δύσκολο να τα δεχτεί όλα αυτά  ένα παιδί που πολλές φόρες αντιδρά αρνητικά  όταν η προσοχή της μάνας είναι στραμμένη σε κάτι άλλο, έστω και για λίγο. Αρχίζουν οι αρνητικές σκέψεις, η ανασφάλεια και ο φόβος μην και δεν το αγαπά. Καταστάσεις και συναισθήματα που όλες οι μαμάδες του κόσμου όποια γλώσσα και να μιλούν κι όπου κι ζουν, γνωρίζουν και βιώνουν πολύ καλά. Ωστόσο τα παιδιά  ξέρουν… Ξέρουν να τραβούν την προσοχή όλη πάνω τους, ξέρουν να πατούν εκείνα τα κουμπιά που φέρνουν τη μαμά αμέσως δίπλα τους.
Κι ο κόσμος τους γίνεται ξανά μικρός και την ίδια στιγμή απέραντος… Σα ένα κόκκινο μπαλόνι που το κρατά μια κλωστή που μόλις λίγο χαλαρώνει με ένα τράβηγμα είναι  πάλι εκεί.
Εκτός από το τόσο απλό μα σπουδαίο κείμενο της Ναταλίας που με λίγες λέξεις τα λέει όλα, νομίζω είναι περιττό να  πούμε και για την καταπληκτική της εικονογράφηση. Η Ναταλία ζωγραφίζει κι εδώ με την ψυχή και την αγάπη ενός μεγάλου παιδιού και δημιουργεί για μια ακόμα φορά σκίτσα ντυμένα με έντονα χρώματα και αγαπημένες φιγούρες που ξεχωρίζουν.
Να θυμάστε όλες οι μαμάδες πως έχουμε χώρο για όλους και για όλα και ποτέ μα ποτέ να μην παραμελούμε τους εαυτούς μας .Το λέει κι η Ναταλία, άλλωστε…

6
.Γεια, μαμά! Polly Dunbar, μετάφραση: Μάρω Ταυρή,εικ: Polly Dunbar

https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%BC%CE%B1

Ένα πρωτότυπο εικονογραφημένο «ημερολόγιο» για τη μητρότητα από τη βραβευμένη αγγλίδα εικονογράφο Polly Dunbar: με χιούμορ, ειλικρίνεια και τρυφερότητα αποτυπώνει τη χαρά αλλά και την κούραση και την αγωνία που νιώθει κάθε μητέρα καθώς το παιδί της μεγαλώνει.

«Γράφω και εικονογραφώ παιδικά βιβλία από τότε που αποφοίτησα από τη σχολή καλών τεχνών, αλλά δεν είχα σκεφτεί ποτέ να ζωγραφίσω κάτι για μεγάλους, μέχρι που έκανα τα παιδιά μου. Δεν ήθελα όλες εκείνες οι ξεκαρδιστικές και όμορφες στιγμές της παιδικής τους ηλικίας να χαθούν σαν να τις πήρε ο άνεμος. Ένιωσα ότι ο μόνος τρόπος να τις απαθανατίζω ήταν μέσα από βιαστικά σκιτσάκια, κάτι σαν ημερολόγιο με εικόνες, αν θέλετε. Αυτά τα σκιτσάκια γίνονταν ως επί το πλείστον υπερβολικά νωρίς το πρωί, μ’ έναν καφέ στο χέρι, με το μπλοκ μου στα πόδια μου, με τα αγόρια να σκαρφαλώνουν πάνω μου και να «δανείζονται» τα μολύβια μου.

Ελπίζω ότι, εκτός από την ολοκληρωτική εξάντληση και το απόλυτο πανδαιμόνιο που χαρακτηρίζουν τη μητρότητα, κατάφερα να απεικονίσω ένα μέρος της μαγείας όλης αυτής της περιόδου». (από το οπισθόφυλλο)

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα  : https://www.youtube.com/watch?v=gmv52bkiV5U


7.Βόλτα με τη μαμά, Κατερίνα Τζαβάρα, εικ: Ρένια Μεταλληνού, εκδ. Διάπλους

"Βόλτα με τη μαμά μου πάω, σε όλο τον κόσμο εγώ πετάω, κι αν θες μαζί μου να πετάξεις, μπες στο βιβλίο μου να ψάξεις..." Το μυστικό βρίσκεται εκεί! Στις μικρές καθημερινές βόλτες μέσα στην αγκαλιά της μαμάς σου... Στα παιχνίδια που παίζετε μαζί, κρυφά από τον μπαμπά... Στα βιβλία που σας ταξιδεύουν σε όλο τον πλανήτη... Στο σπίτι, στη γειτονιά, στη ζούγκλα, στο μουσείο. Παντού υπάρχει μια μαμά, έτοιμη για περιπέτειες μόνο για εσάς τους δύο! Μια ιστορία-παιχνίδι, ένα ανατρεπτικό εικονοβιβλίο για την ιδιαίτερη σχέση μητέρας-παιδιού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

8.Αγάπη μου, Astrid Desdorders, εικ: Pauline Martin, εκδ. Κόκκινο

Είναι ώρα για ύπνο. Η μαμά του Παύλου τον καληνυχτίζει με μια αγκαλίτσα. – Καληνύχτα, αγάπη μου, του λέει. – Μαμά, πες μου… θα μ’ αγαπάς πάντα; ρωτά ο Παύλος. – Ε, αφού ρωτάς, θα σου πω ένα μυστικό…, του απαντά η μαμά.
Σ’ αγαπώ από τότε που σε γνώρισα, και από πιο πριν. Σ’ αγαπώ όταν το βλέπεις, κι όταν δεν το βλέπεις.(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)








9.Την μαμά μου αγαπώ, Τζοάνα Γουόλς & Τζούντι Άμποτ, εκδ. Μεταίχμιο.

Η μαμά είναι  ένας  κόσμος ολόκληρος ιδιαίτερα για τα πολύ μικρά παιδιά. Η μαμά τίγρης που είναι πάντα πολύ δυνατή μπορεί την ίδια στιγμή να είναι πολύ τρυφερή. Ένας ιδιαίτερος συμβολισμός  στο βιβλίο των Τζοάνα Γουόλς & Τζούντι Άμποτ που περιγράφει την καθημερινότητα μιας δυναμικής οικογένειας ζώων που λίγο διαφέρει από …τη δική μας. Η μαμά είναι αυτή που φροντίζει, παίζει, τρέχει παντού, προστατεύει, μαγειρεύει, πλύνει και είναι πάντα εκεί, στα δύσκολα, στα ίδια, στα πολλά, στα λίγα.
Με στιχάκια που λατρεύουν τα μικρά παιδιά μαθαίνουν ή καλύτερα  συνειδητοποιούν την σχέση παιδιού μητέρας , την προστασία της και την καθημερινότητα της. Η αγάπη τους είναι δεδομένη όσο μπορούν να την εκφράσουν και η  παρουσία της  παντού θεωρείται αναγκαία για την ύπαρξή τους. 
Με εικονογράφηση εξαιρετική, ιδιαίτερα προσεγμένη για τέτοιες ηλικίες το βιβλίο αυτό θα εντυπωσιάσει πολύ τους μικρούς φίλους του αλλά και τις μαμάδες τους!


10
.Τι είναι η αγάπη; Λίνα Σωτηροπούλου, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Μεταίχμιο

Σ΄αγαπάω κάθε μέρα… Γιατί τι είναι η  αγάπη; Τι χρώμα άραγε έχει; Μυρίζει;  Έχει γεύση είναι κρύα ή ζεστή; Μπορούμε να τη δούμε; Μας μιλάει ; Την έχει ακούσει κανείς; 

Τελειώνει ποτές η αγάπη; Φοβάται; Και αν φύγει κάποιος μακριά εκείνη τι κάνει; Κι ως πότε θα υπάρχει; 

Από τα πιο τρυφερά και αληθινά βιβλία που έχουν γραφτεί για παιδιά με θέμα τους την αγάπη. Η Λίνα Σωτηροπούλου σε ένα διάλογο με τον εαυτό της, ένα παιδί και …την ίδια την αγάπη. Όλα  όσο θα μπορούμε να ρωτήσει ένα παιδί για την αγάπη για να σιγουρευτεί πως υπάρχει, για να την ορίσει και να την καταλάβει.

Ένα βιβλίο που αφήνει ελεύθερη την φαντασία που δημιουργεί ένα σωρό εικόνες και απόψεις… εικονογραφημένο απίστευτα και μοναδικά από την Ντανιέλα Σταματιάδη με πολύ ζωντανά χρώματα και  σκίτσα, όπως ταιριάζουν στους πρωταγωνιστές της αγάπης. 

Κι αν το βιβλίο δουλευτεί μέσα στην τάξη( αυτά που θα διαβάσετε είναι από την δική μας **) τότε θα καταλάβεις πως το χρώμα της αγάπης είναι βαθύ κόκκινο, φούξια και πολύχρωμο… Πώς μυρίζει σαν τριαντάφυλλο που έχει γεύση καραμέλας, μελιού, σοκολάτας τούρτας παγωτού, φράουλας μαρμελάδας της γιαγιάς και γλειφιτζουριού από μήλο. Η αγάπη δεν μιλάει πολύ λέει όμως κάθε μέρα «Σ΄αγαπώ» και το λέει πολύ δυνατά. Και μας χαρίζει απλόχερα φιλιά κι αγκαλιές. Τελειώνει μόνο σαν έρχεται ο χειμώνας  και την τρομάζει πολύ ο πόλεμος, τα σπαθιά, ο φόβος, η λύπη, ο θυμός και μια μεγάλη νυχτερίδα. 

Και αν θέλετε να δείτε λίγα περισσότερα για το βιβλίο που αγαπήσαμε πολύ όλοι μας δείτε εδώ : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7


Πηγή: https://www.cretalive.gr/politismos/i-agapi-protagonistis-sta-paramythia-toy-sabbatoy


11.Θα σ΄αγαπώ ό,τι κι αν γίνει, Depi Gliori, (απόδοση Φίλιππος Μανδηλαράς), εκδ. Πατάκη

Μια αλεπού κι ένα μικρό αλεπουδάκι. Μια μάννα και το μικρό παιδί της. Ένα παιδί που απορεί, φοβάται και ρωτά επίμονα να μάθει, να σιγουρευτεί και να  επιβεβαιώσει την αγάπη της μάνας. Την δοκιμάζει πολύ, γίνεται ακατάστατο, γκρινιάρικο κι ανάποδο όπως λέει, αλλά εκείνη πάντα απαντά πως πολύ το αγαπά. Ακόμα κι αν γινόταν κάποιος άλλος, ένας αρκούδος, ένα έντομο, ένας κροκόδειλος. Κι είναι οι απορίες ατελείωτες ίσαμε τον ουρανό, τα αστερια και τη ζήση. Και αν χαθεί η αγάπη; Αυτός κι αν είναι φόβος. …
Υπόσχεση παντοτινή, αν υπάρχει το …για πάντα. Τρυφερό, αληθινό κι αξεπέραστο βιβλίο. Με πολλές εκδόσεις στο ενεργητικό του, κλασσική αξία πια, αποτελεί έναν ύμνο αγάπης πραγματικής και μοναδικής, αυτής της μητρικής. Ίσως από εκείνες τις αγάπες που δεν τελειώνουν ποτέ, που δεν γνωρίζουν κόπο, φόβο, γινάτι. Κι από εκείνες τις υποσχέσεις που ποτέ δεν θα σε προδώσουν…
Το καλύτερο βιβλίο για τη γιορτή της μητέρας με  υπέροχη εικονογράφηση και με αλήθειες των αστεριών που λάμπουν ….για πάντα!

12.Η καλύτερη μαμά, Ιωάννα Μπαμπέτα, εικ: Σοφία Τουλιάτου, εκδ.Πατάκης

Ποια είναι η καλύτερη μαμά σε ολόκληρο τον πλανήτη του …μικρού εξωγήινου; Θα μπορέσει να τη ζωγραφίσει όπως τη φαντάζεται για εκείνη την εργασία του στο σχολείο;
Κι αρχίζει να σκέπτεται όπως εκείνος μόνο ξέρει ποια μπορεί να είναι η καλύτερη μαμά … Είναι εκείνη που τα μαλλιά της είναι απαλά σαν σύννεφο, που βλέπει και προλαβαίνει τα πάντα, που είναι πάντα χαμογελαστή, που ακούει ακόμα κι αυτά που δεν της έχεις πει, που μοσχοβολάει Άνοιξη. Που έχει αγκαλιά για όλους, που έχει μακριά πόδια να τρέχει γρήγορα στις δύσκολες ώρες που είναι …η καλύτερη μαμά του κόσμου!
Ένα  ακόμα μικρό τρυφερό, όμορφο, πανέξυπνο και μοναδικό βιβλίο της Ιωάννας Μπαμπέτα για την καλύτερη μάμα του κόσμου. Ποια είναι; Μα, η δική μου μαμά, η δική σου μαμά, η μαμά του καθενός που είναι  πάντα εκεί , όσα χρόνια και αν περάσουν. Που η ύπαρξη, η αγάπη, η θύμησή της ξεπερνά και τούτον τον πλανήτη, που ταξιδεύει πάντα στο χρόνο, στο χώρο …στο άπιαστο και στο άπειρο. Τούτη η ιστορία είναι πολύ συγκινητική γιατί είναι γεμάτη αγάπη, τρυφερότητα, μυρωδιές, αγκαλιές και όλα τα συναισθήματα που ξυπνάει μέσα μας κάθε μάνα. Είναι η ψυχολογία του κάθε μικρού παιδιού, που η μαμά του είναι η καλύτερη του κόσμου. Είναι τα απλά πράγματα που γίνονται μεγάλα, που δίνονται απλόχερα χωρίς να αγοράζονται ή  να πουλιούνται,  που όλα τα περιλαμβάνει μια απλή, μικρή ζωγραφιά  με μια καρδιά… στην καλύτερη μαμά του κόσμου.  Στην πιο αγαπημένη μαμά -  συγγραφέα  Ιωάννα Μπαμπέτα.
Την ιστορία του μικρού εξωγήινου και της μαμάς του εικονογράφησε με τον πιο σπουδαίο κι απλό τρόπο , με τα πιο τρυφερά και γλυκά χρώματα η Σοφία Τουλιάτου.

13.Μάντεψε πόσο σ΄ αγαπώ, Sam McBratney, εικ: Anita Jeram, εκδ. Παπαδόπουλος

Ένας μεγάλος καστανός Λαγός και ένα μικρό καστανό λαγουδάκι προσπαθούν να μετρήσουν την αγάπη! Μετριέται όμως τούτο το συναίσθημα ; Με ποιό τρόπο; Με αγκαλιές; Με ψηλά πηδήματα; Με τεντωμένα χεριά ψηλά; Μέχρι το ποτάμι; Μέχρι τον ουρανό;
Κι είναι η αγάπη τι; Ποιος μπορεί να μαντέψει; Πόσο δυνατή, μεγάλη, ατελείωτη; Σκέψεις μικρών και μεγάλων, τρόποι έκφρασης και περιγραφές γνωστές αλλά πάντα «σίγουρες».
Μέχρι τον Ουρανό και πάλι πίσω… μια φράση που όσοι αγαπάμε, την έχουμε πει πολλές φορές και ίσως να την έχουμε ακούσει άλλες τόσες.
Άλλο ένα κλασικό βιβλίο για την αγάπη με πολλές πολλές εκδόσεις…
Για όλα τα παιδιά, για όλες τις μαμάδες …

14.Η καινούργια μου μαμά κι εγώ, Ρενάτα Γκαλίντο, μετάφραση: Δομινίκη Σάνδη, εκδ. Ψυχογιός

Τούτη η καινούργια μαμά του μικρού σκυλάκου, η τίγρης είναι  μάνα καρδιάς… Κάνει ότι και οι άλλες μαμάδες και ας μην της μοιάζει το παιδί της. Το φροντίζει μοναδικά, παίζει μαζί του, θυμώνει, υπόσχεται και προσπαθεί. Μαθαίνουν μαζί και ας είναι  τόσο διαφορετικοί, πώς να είναι οικογένεια…
Σπουδαίο βιβλίο για πολύ μικρά παιδιά που με πολύ λίγες λέξεις τα λέει όλα για την υιοθεσία. Δείχνει την αγάπη που δεν γνωρίζει χρώματα, αποχρώσεις, μεγέθη και διαφορές,  σε μια μορφή που ακουμπά το πιο ιδανικό. Οι μάνες της καρδιάς είναι πολύτιμες γιατί επέλεξαν συνειδητά να γίνουν μάνες παιδιών που ατύχησαν στη ζωή να έχουν την φυσική τους μητέρα αλλά την ίδια στιγμήν σταθήκανε τυχερά να γνωρίσουν και να αγαπηθούν από άλλους ανθρώπους.
Για μικρά και μεγάλα παιδιά…


15.Η μαμά κάνει απεργία, Λίτσα Ψαραύτη, εικ: Ελίζα Βαβούρη, εκδ. Ψυχογιός

Αυτή τη μαμά, αυτή τη γυναίκα, την ξέρουμε όλοι. Κάπου την έχουμε συναντήσει, κάτι μας θυμίζει  από τη δική μας μαμά, από εκείνες τις γυναίκες που κάνουν τα πάντα και είναι παντού. Μια πολυμελής οικογένεια γεμάτη απαιτήσεις. Δυο κορίτσια η Ανθή και η Γιούλη, ο Διονύσης που μεγάλωσε πια, δυο μωρά δίδυμα  που δεν σταματούν ποτέ να θέλουν ντάντεμα και ένας μπαμπάς που μόνο …διατάζει. Μια μαμά που πρέπει να πάει  το σκύλο βόλτα, να καθαρίσει τον παπαγάλο, τα χρυσόψαρα,  να συγυρίσει, να μαγειρέψει, να ψωνίσει, να τους τρέξει όλους παντού και να ξεχάσει πως είναι και …γυναίκα. Ώσπου ένα πρωί, ένας φορτηγατζής που θα της φερθεί πολύ άσχημα  θα είναι η αιτία να ξεκινήσει μια …απεργία που θα τα φέρει  όλα τα πάνω,  κάτω, και η ζωή  θα κυλήσει  λίγο ανώμαλα στην  αρχή….αλλά με άλλη οπτική ματιά απ΄όλους στη συνέχεια!
Ίσως ένα μικρό « ευαγγέλιο » για κάθε μαμά. Μια ιστορία καθημερινής τρέλας με μπόλικο χιούμορ , με χιλιάδες αλήθειες και με την υπογραφή της Λίτσας Ψαραύτη που θα κάνει όλες τις μαμάδες του κόσμου να χαμογελάσουν και όλα τα παιδιά να ξανασκεφτούν τις …απαιτήσεις τους!
Πανέξυπνο βιβλίο, άξια βραβευμένο και αυτό και φυσικά με λόγο που ρέει, που «μαστιγώνει»  και που λέει όλες τις αλήθειες με τα όνομά τους. Η εικονογράφηση αν και στο βιβλίο είναι  ασπρόμαυρη, που θα του ταίριαζε ίσως το χρώμα,  είναι από την Ελίζα Βαβούρη κι αν το βρείτε κάπου αυτό το βιβλίο, να ξέρετε  πως δεν είναι τυχαίο πως έχει κάνει ένδεκα ανατυπώσεις, μέχρι σήμερα. Πραγματικά απολαυστικό!
Για παιδιά από 9 χρόνων… και για μαμάδες και μπαμπάδες που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα!

16.Μια μέρα, Άλισον ΜακΓκι & Πίτερ Χ. Ρέυνολντς, εκδ: Mamaya

Μια στιγμή ξεκινούν όλα, μια μέρα. Μια ολόκληρη ζωή που νοιώθεις, ακούς, ακουμπάς, γεύεσαι τις μοναδικές χαρές που σου δίνει ένα παιδί… Η ζωή που μεγάλωσε μέσα σου, η ζωή που μεγαλώνει δίπλα σου την κάθε μέρα. Μια μέρα που όλα φαντάζουν μακρινά, άπιαστα και δυνατά. Το πρώτο χάδι, το πρώτο άγγιγμα, το πρώτο φιλί. Η κάθε μέρα που περνά και μια στιγμή γίνεται χρόνος που πέρασε κι εσύ ανακαλύπτεις πως μεγάλωσε η …ζωή σου. Και ανησυχείς, και παρατηρείς και ζεις  μαζί του. Και μια μέρα ανακαλύπτεις  πως μεγάλωσε και σου κρατά το χέρι και μαζί περνάτε τους δρόμους, τις δυσκολίες, τα σκιρτήματα που πρωτοαντικρίζει που πρωτοζεί. Τολμά, πέφτει, σηκώνεται, γελά, κλαίει. Και τα χρόνια περνούν και μια μέρα φεύγει μακριά σαν τον άνεμο κι ανακαλύπτει πως όλα όσα κάποτε φάνταζαν τεράστια, τώρα πια είναι μικρά…
Και ο κύκλος της ζωής θέλει την κόρη να γίνεται μάνα, να ζει κι αυτή όλες τις συγκινήσεις, τις χαρές τις λύπες ίσαμε τα βαθιά γεράματα…
Όλα τα είπε η Άλισον Μακ Γκι με τη θαυμαστή της γραφή κι ο Πίτερ Χ. Ρέινολντς έδωσε σχήμα και χρώμα στις λέξεις, στο συναίσθημα στην χαρά της ζωής της κάθε γυναίκας, της κάθε μάνας…
Ποτέ κανείς  με τόσα λίγα δεν είπε τόσα πολλά για τη μητρική αγάπη, τη φροντίδα, το έργο, τη σκέψη. Ένα βιβλίο για το μοίρασμα, για την κάθε μέρα που περνά και πρέπει να χαίρεσαι γιατί απλά… τελειώνει και τίποτα δεν ξαναγίνεται. Ένα βιβλίο που αν και μπορεί να μας μελαγχολήσει την ίδια στιγμή θα μας γεμίσει αγάπη μπόλικη και στιγμές που έρχονται, χάνονται,  ξαναγεννιούνται και αξίζει που κάποτε, κάπως, κάπου,  τις ζήσαμε.

Για τις κόρες της ζωής μας που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, αγαπήσαμε, που γνωρίσαμε, που χάσαμε, που τους δόθηκε το χάρισμα της  ύπαρξης και ομόρφυναν τις μέρες μας!

17. Η καλύτερη μαμά απ’  όλες, Σοφία Τσιάμη, εικ: Ανδριάνα Ρούσσου, εκδ. Ψυχογιός
Μια όμορφη, ηλιόλουστη μέρα το καμηλοπαρδαλάκι, το ελεφαντάκι και το μικρό τσιτάχ πηγαίνουν βόλτα με τις μαμάδες τους στην παιδική χαρά. Κι εκεί που παίζουν χαρούμενα και ανέμελα, μια μικρή διαμάχη εξελίσσεται σε μεγάλο καβγά. Κι ευτυχώς που ξέσπασε μια μπόρα, γιατί θα μάλωναν ακόμη μέχρι τώρα! Ποια είναι η καλύτερη μαμά;
Η ψηλότερη; Η δυνατότερη; Η γρηγορότερη; Ή μήπως… η δική σου;




18. Η μαμά μου η μάγισσα, Λίνα Σωτηροπούλου, εικ: Νίκη Λεωνίδου, εκδ. Μεταίχμιο
Αρχή σχολικής χρονιάς. Αρχή μιας ρουτίνας που θέλει συχνά τα μαθήματα να μην τελειώνουν στο σχολείο, αλλά να υπάρχει και κάποια εργασία στο σπίτι. Πώς να συνηθίσει ένα μικρό παιδί να « στρωθεί» στη δουλειά, όταν μπορεί με πολύ απλό τρόπο να κρύψει τις εργασίες του κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του και έτσι η ώρα για παιχνίδι να είναι …όλη δική του. Ώσπου η μαμά αποφάσισε να παίξει ένα παιχνίδι με τον αγαπημένο της γιό. Θα έπαιζαν εκείνο το ένα και μοναδικό παιχνίδι της μάγισσας. Μπορεί να μην κατάφερε να εμφανίσει μέσα από το τεράστιο καπέλο της ένα παγωτό, όμως πως στο καλό βρέθηκαν μέσα σ΄αυτό όλες οι εργασίες που είχαν ταχτοποιηθεί κάτω από το στρώμα και μάλιστα χωρίς να έχουν φύγει ποτέ από εκεί; Και τότε έπρεπε να στρωθεί ο μικρός πονηρός της ιστορίας μας και να φτιάξει όλες του τις εργασίες. Είχε όμως συνέχεια την απορία μέσα στο μυαλό του για τις μαγικές ικανότητες της μαμάς του. Κι ακόμα όταν σχεδόν την έλυσε , κατάλαβε πως θα ήταν καλύτερα να έχει το νου και να μην κάνει τέτοιες ζαβολιές , γιατί ποιος ξέρει πόσα μπλεξίματα μπορεί να του έφερναν στη συνέχεια.
Μια έξυπνη, ευρηματική και πρωτότυπη ιστορία της Λίνας Σωτηροπούλου που μαζί με την Νίκη Λεωνίδου την εικονογράφο , έφτιαξαν ένα πολύ δυνατό βιβλίο για παιδιά που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Για τη σχολική ζωή που έχει τα δικά της γινάτια και κάποιες φορές γίνεται « βάρος » για τα παιδιά, που μηχανεύονται τρόπους για να γλιτώσουν από τις εργασίες του σπιτιού. Υπάρχει όμως και η γνωστή παροιμία που λέει « Εκατό η αλεπού , εκατό ένα το αλεπουδάκι, γίνεται; Δεν γίνεται!». Έτσι οι μαμάδες που όλα τα ξέρουν κι όλα τα ανακαλύπτουν πρωταγωνιστούν και σε αυτή την ιστορία που εκτός από τα σχολικά θέματα αγγίζει και τις οικογενειακές σχέσεις . Απολαυστική και διδακτική λοιπόν η ιστορία της Λίνας.
Στο τέλος του βιβλίου θα βρείτε και δραστηριότητες - παιχνίδι για την καλύτερη εμπέδωση της. Για παιδιά από 6 χρονών!

19. Μια καρδιά, Μαρίνα Γιώτη, εκδ. Διόπτρα

«Αυτό το βιβλίο ξεκίνησε από ένα γράμμα που έγραψα στην κόρη μου όταν ήταν μόλις δύο χρονών. Καθώς η σχέση μεταξύ μητέρας και κόρης συχνά περνάει από σαράντα κύματα εκεί κοντά στην εφηβεία, ήθελα να θυμάται πως, ό,τι κι αν γίνει, θα είμαι πάντα δίπλα της, ο φύλακας άγγελός της, ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της.
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μεγάλη σειρά των γυναικών που εναλλάσσονται στη θέση της μάνας και της κόρης. Για όλα όσα θα θέλαμε να πούμε στις κόρες μας και στις μητέρες μας, αλλά συχνά το αφήνουμε για μια άλλη στιγμή, που δεν έρχεται ποτέ…(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)




20.Πασχαλιά και Πασχαλίτσα, Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου,Εικ: Γιώργος Σγουρός, εκδ, Ψυχογιός
Ένα ζουζουνάκι κόκκινο με μαύρες βούλες μένει ολομόναχο έπειτα από μια καταιγίδα. Ο άνεμος το ρίχνει πάνω σε μια Πασχαλιά, που το φροντίζει με αγάπη και του λέει ότι το θέλει για παιδί της. Το ζουζουνάκι δέχεται, γιατί περνάει καλά μαζί της κι αρχίζει να την αγαπάει κι αυτό. Μα το σαλιγκάρι, το σκουλήκι και η κερασιά τού λένε πως η Πασχαλιά δεν κάνει για μαμά του, επειδή δε μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους. Θα τους πιστέψει το μικρό ζουζούνι; Ή θα μείνει με την Πασχαλιά, που το λατρεύει και θέλει να το βαφτίσει Πασχαλίτσα, για να μοιάζουν τα ονόματά τους; (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)







21
.
Σ΄αγαπώ μαμά, Eric Karle, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, με φωτεινά, χαρούμενα χρώματα, ο Έρικ Καρλ βοηθά τα μικρά παιδιά να εκφράσουν την αγάπη για την μητέρα τους.

Κάθε ζωάκι νιώθει την αγάπη της μαμάς του με διαφορετικό τρόπο και στις σελίδες του βιβλίου η Πολύ Πεινασμένη Κάμπια συντροφεύει την κουκουβάγια και το κουκουβαγιάκι της, την ελεφαντίνα με το ελεφαντάκι της, την πάπια με τα μικρά της…

Αυτό το τρυφερό βιβλίο είναι ο τέλειος τρόπος να πεις:


Σ' ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ ΜΑΜΑ ΜΟΥ

365 μέρες τον χρόνο!

Δείτε εδώ : https://kaleidoscope.gr/el/picturebooks/9789604712199-agapao-mama-674.html

22.Η μαμά είναι σαν σπίτι, Κείμενο & Εικονογράφηση: Aurore Petit, Μετάφραση: Θανάσης Πέτρου, εκδόσεις Κόκκινο

Η μαμά είναι σαν σπίτι

Η μαμά είναι σαν σπίτι.

Η μαμά είναι σαν μελωδία.

Η μαμά είναι σαν καθρέφτης.

 

Ακολουθήστε ένα παιδάκι και τη μαμά του,

από τη γέννησή του ως τα πρώτα του βήματα,

μέσα από χαμόγελα και συναισθήματα!

 

Το δώρο μας: το κάλυμμα του εξωφύλλου

ξετυλίγεται και γίνεται μια όμορφη αφίσα! ( Από το οπισθόφυλλο)

Δείτε εδώ : https://ekdoseis-kokkino.gr/vivlia/i-mama-einai-san-spiti/

 


23. Εδώ είναι η μαμά! Στέργια Κάββαλου, εικ: Σοφία Γαλή, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Η Μάντη από το πρωί που θα ξυπνήσει

μέχρι το βράδυ που θα πάει για ύπνο φωνάζει «Μαμά!»

Θέλει συνέχεια να ακούει τη φωνή της,

να χώνεται στην αγκαλιά της και να βλέπει το προσωπάκι της.

Και όταν αυτά δεν συμβαίνουν, η Μάντη ανησυχεί.

Μέχρι που καταλαβαίνει ότι η μαμά, όπου κι αν είναι, είναι πάντα «εδώ»(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/edw-einai-h-mama



24. Μια στιγμή, Μαρίνα Γιώτη, εκδ. Διόπτρα

Από τη στιγμή που γεννιούνται, τους χαρίζουμε την καρδιά µας χωρίς δεύτερη κουβέντα για να τους προστατεύει από κάθε αναποδιά.
Στα πέντε, µας κοιτάνε στα µάτια και στην εφηβεία οποιαδήποτε τρυφερότητα είναι αιτία πολέμου, αλλά στα τριάντα ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι «μάνα είναι µόνο μία».
Έτσι, σε μια μόνο στιγμή, χωρίς να το καταλάβουμε, οι ρόλοι αντιστρέφονται και είμαστε εμείς πια υπό την προστασία τους.

Αυτό είναι ένα βιβλίο για να πούμε όλα όσα θα θέλαμε στην πιο αδιαπραγμάτευτη αγάπη της ζωής µας, τους γιους μας.( Από το οπισθόφυλλο)

Δείτε εδω :https://www.dioptra.gr



25. Αγαπημένη μου μαμά - Ένα βιβλίο από μένα για σένα,
Κατερίνα Χριστόγερου, εικ : Γιώργος Πετρίδης, εκδ. Μεταίχμιο


Αγαπηµένη µου ΜΑΜΑ

Όσα νιώθω για σένα είναι δύσκολο να χωρέσουν σε ένα βιβλίο. Επειδή όμως θέλω να τα μοιραστώ μαζί σου, τα κατάφερα!

Σου χαρίζω αυτό το βιβλίο για να σου εκφράσω τα συναισθήματά μου, τις σκέψεις μου, να σου θυμίσω τις όμορφες στιγμές μας.

Στις σελίδες του έκανα πολύχρωμες ζωγραφιές, σου έγραψα μηνύματα γεμάτα αγάπη, κόλλησα τις φωτογραφίες μας και πέρασα υπέροχα γιατί σκεφτόμουν διαρκώς εσένα, την καλύτερη μαμά του κόσμου!

Ένα πρωτότυπο βιβλίο-δώρο µε πλούσια εικονογράφηση και ποικίλες δραστηριότητες για την ανάπτυξη της δημιουργικότητας των μικρών παιδιών και την ενίσχυση της σχέσης τους µε τον γονιό.

Για τη γιορτή της, τα γενέθλιά της, τη Γιορτή της Μητέρας, και όχι µόνο!


Δείτε το εδώ  :https://www.metaixmio.gr

 



*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός