Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας....

Για τον παππού και τη γιαγιά…

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

1^η Οκτωβρίου κι έχει καθιερωθεί κάθε χρόνο να γιορτάζουν οι ηλικιωμένοι άνθρωποι. Η ημερομηνία αυτή υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 κι από τότε η μέρα αυτή γιορτάζεται ανελλιπώς, τουλάχιστον στα σχολεία. Ονομάζεται χαρακτηριστικά «Ημέρα Ηλικιωμένων» ή «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία».

Ένα μικρό αφιέρωμα στους αγαπημένους όλων μας 

 παππού και γιαγιά μέσα από παιδικά βιβλία δείχνει την αγάπη, την φροντίδα, την έννοια, τη στοργή και την πολυτιμότητα αυτών των ανθρώπων.

Η γιαγιά Τερματοφύλακας, Σοφία Μαντουβάλου, εικ :Δέσποινα Καραπάνου, εκδ. Μεταίχμιο

"Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια γιαγιά ή μάλλον μια σούπερ γιαγιά και ένας εγγονός επίσης πολύ σούπερ. Οι δυο τους είχανε μια σχέση ζηλευτή γεμάτη απίθανες ιδέες, στιγμές και  κόλπα παράξενα. Η γιαγιά σε ρόλο μαθητή και ο εγγονός προπονητής της  στο ποδόσφαιρο. Τα ευτράπελα ατέλειωτα, τα ατυχήματα επίσης και οι παράξενες εμφανίσεις της γιαγιάς άκρως ξεκαρδιστικές. Συνομωσίες μεταξύ κατεργαραίων για να μην καταλάβει τίποτα η σούπερ μαμά που όταν φωνάζει της αφαιρείται ο τίτλος …σούπερ, και ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τον μπαμπά ή την αδελφή. Αν θέλετε κι εσείς να μάθετε τι φοβερό συμβαίνει σε αυτήν την ιστορία ή πως να φτιάξετε οδοντόπαστα για ελέφαντες και γλυκό από φύλλα τριαντάφυλλου τότε πρέπει οπωσδήποτε να τη διαβάσετε. Αν πάλι θέλετε να γνωρίσετε έναν εκκολαπτόμενο συγγραφέα παραμυθιών και μια γιαγιά συγγραφέα από τις πιο σούπερ που υπάρχουν πάλι πρέπει να αναζητήσετε τούτη την ιστορία. Το σίγουρο είναι πως τα δικά μας γκολ θα είναι απανωτά σε γέλιο και καρφώματα αγάπης και στη δική σας καρδιά." Δείτε εδώ όλο το κείμενο!

Ο δικός μου παππούς, Μάκης Τσίτας, εικ: Λίλα Καλογερή, εκδ. Πατάκης

Ο δικός μου ο παππούς είναι ξεχωριστός. Και είναι βέβαια ο καλύτερος! Το ξέρω κι εγώ, αλλά το ξέρουν και όλοι οι άλλοι. Μαζί του όλα είναι ωραία και συναρπαστικά!

Ένα βιβλίο πολύ τρυφερό για τους « δυο φορές μπαμπάδες» της ζωής μας. Με μικρό αφαιρετικό κείμενο, που όμως τα λέει όλα και με εκπληκτική εικονογράφηση από την Λίλα Καλογερή που συμπληρώνει όσα δεν λέγονται με λόγια.

Για παιδιά από 4 χρόνων…

Η Γιαγιά ξεχνάει, Paul Russell & Nicky Jonston, εκδ. Ερευνητές

Η γιαγιά είναι λίγο παραπάνω ξεχασιάρα απ’ ό,τι συνήθως.

Δεν θυμάται ότι η οικογένεια μαζεύεται κάθε Κυριακή για φαγητό ή ότι παλιά συνήθιζε να πηγαίνει στην παραλία με το γαλάζιο της αυτοκίνητο.

Ξεχνάει πώς παίζονται τα παιχνίδια μας και συχνά κρύβει τα κλειδιά του μπαμπά. Δεν πειράζει όμως! Εμείς θα φτιάξουμε καινούριες αναμνήσεις για τη γιαγιά!

Μια αισιόδοξη ιστορία για μια οικογένεια δεμένη με τόση αγάπη, που δεν αφήνει τίποτα να ξεχαστεί.

https://www.greekbooks.gr

Μεγαλώνω τη γιαγιά μου, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εικ: Κάτια Βαρβάκη, εκδ. Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη

«Δεν μπορώ. Αφού ξέρεις, μεγαλώνω το παιδί.» Μια φράση που όλοι κάπου, κάποια στιγμή την έχουμε ακούσει σε κάποιο ελληνικό σπίτι, αν όχι στο δικό μας. Εκείνες  οι μαγικές γιαγιάδες που κάνουν τα πάντα γιατί οι γονείς, τα παιδιά τους,  δουλεύουν. Οι γιαγιάδες που δεν χαλούν χατίρι, που δεν παραπονιούνται σχεδόν ποτέ, που αγωνιούν διπλά, που θυσιάζονται για τα πάντα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες των παιδικών μας χρόνων, που δεν μπορεί κανένας να τους αντικαταστήσει.

Εκείνα τα πολύ τρυφερά και συχνά ρυτιδιασμένα χέρια που ήταν και είναι πάντα εκεί. Στο σπίτι, στα κάγκελα του σχολείου, στις χαρές, στις λύπες , στις αγκαλιές που δεν προλαβαίνουν οι γονείς. Οι γιαγιάδες των παραμυθιών, της περιπέτειας, εκείνου του μαγικού κόσμου της κλασσικής κάποτε λογοτεχνίας, των μοναδικών κεντημένων σελιδοδεικτών και των ατελείωτων βιβλιοπαιχνιδιών.

Κι ύστερα σαν περάσουν τα χρόνια κι αλλάξει η ζωή πάλι η γιαγιά θα παραμείνει η αγαπημένη των βιβλίων, της ψυχής και των παιδικών χρόνων. Κι όταν αρρωστήσει πολύ, οι ρόλοι θα αλλάξουν. Η γιαγιά πια δεν μπορεί πια να κάνει σχεδόν τίποτα όμως θα μπορεί το μεγάλο της …εγγόνι. Κι  εκείνο το μικρό αγόρι που μεγάλωσε θα φροντίζει πια να διαβάζει συνέχεια στη γιαγιά του, στην αρχή μεγάλα κείμενα κι όσο περνά  ο καιρός μικρότερα. Και θα της διαβάσει  και παραμύθια και ιστορίες για μικρά αλλά και μεγάλα « παιδιά»!

Γιατί κάποια στιγμή «όποιος φίλος τηλεφωνεί για να βγούμε του λέω: Δεν μπορώ. Αφού ξέρεις, μεγαλώνω τη γιαγιά».

Ένα βιβλίο που έχει εικονογραφήσει μοναδικά η Κάτια Βαρβάκη, σαν πίνακες ζωγραφικής γεμάτοι  ποίηση, ομορφιά και αισιοδοξία. Μια νέα σειρά βιβλίων από την Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη με τίτλο : Μικρά Βήματα, Μεγάλοι δρόμοι που επιμελείται ο  Βαγγέλης Ηλιόπουλος:https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2016/10/blog-post_14.html

Ο γενναίος ιππότης και η Χαμογελαστή βασίλισσα, Μάκης Τσίτας, εικ :Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης

Ένα βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη, οικογενειακές στιγμές και αλήθειες. Η γιαγιά, μια πολύ σημαντική σχέση της ζωής του κάθε ανθρώπου περιγράφεται με τόσο υπέροχο τρόπο από τον Μάκη Τσίτα, όπως ταιριάζει σε έναν τόσο ξεχωριστό άτομο. Ένα παραμύθι πλέκει ο συγγραφέας για χάρη της που δείχνει την σημαντική θέση που έχει η γιαγιά στην ψυχή ενός παιδιού.Μια ιστορία τρυφερή, αληθινή και ας μοιάζει με παραμύθι εικονογραφημένη υπέροχα και πολύ ιδιαίτερα από τον Κώστα Θεοχάρη. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-28-09-2019-1058

Η μικρή πολύχρωμη γιαγιά μου, Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, εικ: Ελίζα Βαβούρη, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Η μικρή πολύχρωμη γιαγιά των παραμυθιών, των χρωμάτων, του κρυφτού, του κυνηγητού, των χατιριών, του κολάζ, των πάρτι, των ατελείωτων ωρών χαράς ,είναι η γιαγιά που ξέρουμε ή θέλουμε όλοι. Είναι ο φύλακας άγγελος των παιδιών, είναι η ίδια η ζωή και  το μεγάλο τους αποκούμπι στις ατελείωτες ώρες απουσίας των γονέων. Είναι η …δύο φορές μαμά, είναι  η σούπερ γιαγιά που δεν κουράζεται ποτέ. Είναι η γιαγιά όλων, είναι η αδυναμία όλων και για αυτήν την ιστορία, είναι η μία και μοναδική γιαγιά , η κ. Λότη της  Ίριδας, αλλά νομίζω και όλων μας! https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-75

Πάντα θα σ΄ αγαπώ παππού, Πηγή Γρύλλη, εικ: Μάρω Αλεξάνδρου, εκδ. Σαϊτης

Ο μικρός Νικόλας είναι πολύ δεμένος με τον παππού του. Περνούν αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο τους μαζί, διασκεδάζουν, τραγουδούν και παίζουν μουσική. Όταν, όμως, ο παππούς αρχίζει να ξεχνά και δυσκολεύεται να θυμηθεί ως και το όνομα του εγγονού του, εκείνος θυμώνει…

Μια ιστορία για την πολύτιμη και ξεχωριστή σχέση παππού και εγγονού, για την αξία και σημασία των οικογενειακών δεσμών και για το σεβασμό στην τρίτη ηλικία, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές της. Το 2017 απέσπασε Έπαινο Ιστορίας Βραχείας Φόρμας για παιδιά 3-6 ετών, από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Η συγγραφέας Πηγή Γρύλλη είναι κοινωνική λειτουργός και δασκάλα. Κείμενά της έχουν διακριθεί σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Η εικονογράφος Μάρω Αλεξάνδρου είναι αυτοδίδακτη και έχει εικονογραφήσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 150 παιδικά βιβλία κάθε είδους.

Για παιδιά από 5 ετών. https://saiti.gr/product/panta-tha-s-agapo-pappoy?

Η γιαγιά μου και ο παππούς μου, Ράνια  Μπουμπουρή. Εκδ. Ψυχογιός

H γιαγιά μου… με περιμένει, όταν πάω να τη δω, μ’ ανοιχτή την αγκαλιά της, κι εγώ σφίγγω τα χέρια στον λαιμό της και μυρίζω τα μαλλιά της.Ο παππούς μου… δε βλέπει λέξη να διαβάσει αν δε φοράει τα γυαλιά του, αλλά αστράφτει, όταν με βλέπει, απ’ τη χαρά του.Η γιαγιά μου και ο παππούς μου… δεν είναι πλούσιοι, σπουδαίοι, διάσημοι κι αστραφτεροί, μα νιώθω τυχερή γιατί τους έχω κι εκείνοι νιώθουν εξίσου τυχεροί. https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1003492/h-giagia-moy-kai-o-pappoys-moy

Ο παππούς ο Σούπερμαν και ένα κερασάκι, Άννα Κουππάνου, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Κέδρος

 Ε λοιπόν, άκουσον άκουσον! Οδηγίες χρήσεως, διαβίωσης ή κανόνες για να γίνει  κάποιος πολύ καλός παππούς. Καταπληκτική ιδέα, πρωτότυπη αλλά και δύσκολη. Υπάρχει σχολειό για παππούδες και γιαγιάδες;  Μάλλον όχι ! Και τότε πως λύνεται ο πανικός στο άκουσμα μιας αναγγελίας που κρύβει μέσα της όλη τη χαρά του κόσμου όπως αυτήν: «Μπαμπά, θα γίνεις παππούς!». Δύο φορές μπαμπάς δηλαδή κι όμως τώρα είναι που αρχίζουν τα δύσκολα, οι αμφιβολίες, οι ανασφάλειες, η άγνοια, ο φόβος, η πιο πρωτόγνωρη αγάπη. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2018/08/blog-post_10.html

Παραμύθια με καρπούζι, Ιωάννα Μπαμπέτα, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Μεταίχμιο

Παιδικές αναμνήσεις, καλοκαίρια αξέχαστα, κόκκινα σαν καρπούζι, γαλάζια σαν τη θάλασσα, χρυσαφιά σαν τα παραμύθια της γιαγιάς. Της γιαγιάς που πάντα ήξερε να περιμένει, να δροσίζει, να χαρίζει αγάπη, χαμόγελα και κόσμους φανταστικούς. Όλα αυτά συνέβαιναν τα καλοκαίρια ίσαμε την αρχή της εφηβείας. Τότε που ο Λεωνίδας δεν ήταν  πια ένα αγόρι που προκαλούσε εκνευρισμό, αλλά ιδιαίτερος φίλος. Κι η γιαγιά πια σταμάτησε να λέει  παραμύθια γιατί η πολυθρόνα με τα ξεθωριασμένα λουλούδια έμεινε άδεια. ..Η γιαγιά έφυγε για να συναντήσει  τους κόσμους των παραμυθιών, όμως η εικόνα, η ψυχή , οι ιστορίες της συνεχίζονται για πάντα. Και το καρπούζι είναι  εκεί να θυμίζει τις μυρωδιές, τα αρώματα, τις γεύσεις μιας ολόκληρης εποχής. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-19-5-2018

Μέχρι τον ουρανό και πίσω, Αλεξία Βερνίκου, εικ: Σοφία Τουλιάτου, εκδ. Ίκαρος

Η Έλλη είναι ένα κοριτσάκι με ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια που μεγαλώνει όπως όλα τα κορίτσια της ηλικίας της  και που αγαπάει πολύ τη γιαγιά της. Μια γιαγιά θυσία, παιχνίδι, δημιουργία, χαρά , ζωή, μυστικά  και …τα πάντα-όλα  για το μικρό της εγγονάκι. Κι όταν έμεναν  μαζί γέμιζε ο κόσμος με χρώματα, ομορφιά, γλυκούς ψίθυρους, παραμύθια και …αταξίες σαν πειρασμούς. Όπως έλεγε η μικρή Έλλη, αγαπούσε τόσο πολύ τη γιαγιά της «μέχρι τον ουρανό και πίσω και τρεις κωλοτούμπες». https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-78

Φιλαράκια, Μάνος Κοντολέων, εκδ. Ψυχογιός

Ένας παππούς και ο εγγονός του. Ο ένας προσφέρει την πείρα της ζωής. Ο άλλος το παιχνίδι της. Μαζί μαθαίνουν τι σημαίνει να προσφέρεις βοήθεια και αγάπη σε όσους υποφέρουν. Συμπαράσταση σε όσους πονάνε. Kαι ακόμα τη γοητεία των φανταστικών ταξιδιών, τη δύναμη των ονείρων. Και στο τέλος καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν και τη μεγάλη απώλεια∙ απλώς την καταργούνε. Ίδια όπως όταν παίζει κανείς κρυφτό και βρίσκει αυτόν που έχασε και του φωνάζει: «Φτου ξελευτερία! Σε βλέπω!» Ένα μυθιστόρημα σε τρία κεφάλαια. Ένα παιδί που ανακαλύπτει τον κόσμο. Ένας συγγραφέας που τον μαθαίνει γράφοντας τις δικές του ιστορίες. https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1005362/filarakia

Το δικό τους ταξίδι, Αργυρώ Πιπίνη, εικ : Μαριλένα Μελισσηνού, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Τα χρόνια περνούν κι όλα αλλάζουν. Άνθρωποι καταστάσεις και πράγματα,. Ο Κοσμάς και η Λουκία αγαπούν πολύ τον παππού τους. Μαζί του ζουν το δικό τους παραμύθι μέχρι που κάτι αλλάζει στη συμπεριφορά του. Μεγαλώνει, γερνάει και… δεν φτάνει μόνο  αυτό. Χάνει την γιαγιά τους κι αυτό τον γεμίζει με περισσότερη θλίψη και …άνοια. Εκείνοι, θυμούνται πόσα όμορφα έχουν ζήσει μαζί του, στιγμές  και μνήμες ανεξίτηλες.  Κι όταν αυτός μεγαλώνει πολύ, « εισπράττουν» τη θλίψη, τη μοναξιά του και κάποιες φορές δεν μπορούν να την καταλάβουν.

Κι έρχεται κι εκείνη η στιγμή που ο παππούς  φεύγει από τη ζωή… Τότε όλα πάλι αλλάζουν ακόμη πιο πολύ χωρίς την φυσική του παρουσία. Βιώνουν την απώλεια αλλά και την αγάπη. Έχουν τις αναμνήσεις, τις ιστορίες και την ψυχή τους γεμάτη από αυτόν. Όπου και να  πάνε, όπου και να σταθούν υπάρχει κάτι που είναι…παππούς! https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/09/blog-post_4.html

Το τριαντάφυλλο της αγάπης, Λίτσα Ψαραύτη, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Ψυχογιός

Η Μαρκέλλα είναι ένα κοριτσάκι στην ηλικία των παιδιών που θα πάνε στο νηπιαγωγείο. Εχει μάθει τους αριθμούς μέχρι  το δέκα , όμως βιάζεται να μάθει   ίσαμε  το τριάντα για αν μετράει τα πέταλα του τριαντάφυλλου που είναι το αγαπημένο λουλούδι της γιαγιάς της. Της γιαγιάς που υπεραγαπά και που ξέρει να φροντίζει μοναδικά τα λουλούδια της και ιδιαίτερα τα τριαντάφυλλα στον κήπο της.

Σύντομα η μικρή Μαρκέλλα  θα βιώσει την απώλεια με το χαμό της αγαπημένης της γιαγιάς. Το μπουμπούκι που της είχε χαρίσει κι εκείνη πλέον φρόντιζε εδώ και πολύ καιρό, ένα πρωινό έχασε τα πέταλα του. Για το κοριτσάκι ήταν ένα σημάδι, πως η γιαγιά της δεν ήταν πια στη ζωή. Μαζεύοντας ατ πέταλα που σκόρπισε ο άνεμος από το ανοιχτό παράθυρο του σπιτιού της στο δρόμο  για το νηπιαγωγείο, κατάλαβε πως δεν θα ξεχνούσε ποτέ την αγαπημένη της γιαγιά… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/09/blog-post_4.html

Το νησί του παππού, Benji Davies (Απόδοση Αντώνης Παπαθεοδούλου)εκδ. Ίκαρος

Μία περιπέτεια, όπως είναι κι η ίδια η ζωή, σε ένα νησί. Όχι  οποιοδήποτε νησί αλλά το νησί του παππού του Σίντ, τροπικό, με καταρράκτες, με καλύβες, δεντρόσπιτο και θαύματα πολλά. Ένα νησί που θα « ταξιδέψει » ο παππούς του και θα μείνει για πάντα. Και το καράβι της επιστροφής θα΄χει για καπετάνιο και μοναδικό οδηγό τον Σίντ και μόνο. Όμως ο παππούς θα είναι παντού, στην ψυχή, στην καρδιά, στην κάθε μέρα και …στη φαντασία του μικρού αγοριού. Γιατί η αγάπη δεν χάνεται ποτέ, δεν τελειώνει ακόμα κι όταν οι άνθρωποι μας φύγουν για πάντα από την πραγματική ζωή. :https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2016/10/blog-post.html

Το παραμύθι της μάγισσας γιαγιάς , Δημητριάδου Κική, εκδ. Λιβάνης

Τι κάνει μια γιαγιά να είναι μάγισσα; Μα τι άλλο; Αυτή η τέχνη της να επικοινωνεί με ό,τι κινείται κι αναπνέει.Αλλά και με τα άψυχα το ίδιο καλά να τα καταφέρνει...Τι κάνει μια γιαγιά να είναι μάγισσα τελικά; Μα τι άλλο;Αυτή η τέχνη της ν’ αγαπάει... http://www.livanis.gr

Η μυστική συνταγή της  Έλλης, Μαρία Παπαγιάννη, εκδ Πατάκη

Η Έλλη τρελαίνεται να φτιάχνει γλυκά με τη γιαγιά της. Μα ποιος τα τρώει όλα αυτά; αναρωτιέται. Όμως η γιαγιά της ετοιμάζει μια έκπληξη για σήμερα. Θα την πάρει μαζί της σε μία επίσκεψη. Θα φτάσουν άραγε για όλους τα ψωμάκια που έφτιαξαν; http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=704344

Γιαγιά στο ψυγείο, Βούλα Μάστορη, εικ: Ιρις Σαμαρτζή, εκδ Ψυχογιός

Μια μικρή θεατρική παράσταση όπως εκείνες που στήνουν καθημερινά τα παιδιά είναι και τούτη η ιστορία. Πρωταγωνιστές μια « σούπερ» γιαγιά και τα δύο της τα εγγόνια , οι γενναίοι ιππότες Λέανδρος και Φαίδων.  Μόνο που σαν την « σκοτώνουν», ανησυχούν πάρα πολύ, και τότε αρχίζουν οι έννοιες, , οι σκέψεις , τα σχέδια για να μην χάσουν ποτέ τη γιαγιά από κοντά τους.  Πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό είναι  να τη βάλουν σ΄ένα βάζο με νερό, όπως τα τριαντάφυλλα για να μην « ξεραθεί» ποτέ. Ύστερα σκέφτηκαν πως θα ήταν καλύτερα να την βάλουν στην μπανιέρα ώστε  να παίζουν και μαζί της. Μετά να την αλείψουν με μια κρέμα, να διατηρηθεί πολύν καιρό. Τέλος η καλύτερη λύση νομίζουν πως ήταν  αυτή του ψυγείου, αρκεί να την έπειθαν. Εκεί σίγουρα θα έμενε αμάραντη… Τότε η γιαγιά ανοίγοντας την αγκαλιά της τους εξήγησε με τα πιο απλά και γλυκά λόγια πως ζωή σημαίνει…  ολόκληρη ζωή από τη γέννηση μέχρι τα  γηρατειά. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2014/10/blog-post_10.html

Ο ψεύτης Παππούς, Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

Ο δεκάχρονος Αντώνης και ο παππούς του ο Μάριος περνούν όλα σχεδόν τα απογεύματα μαζί. Ο παππούς, συνταξιούχος ηθοποιός, του διηγείται πολλές και απίθανες ιστορίες από όλα όσα έχει ζήσει. Ο Αντώνης όμως δεν τον πιστεύει, γιατί τις περισσότερες φορές οι ιστορίες του φαίνονται υπερβολικές και απίστευτες. https://www.metaixmio.gr

Παιχνίδια με τον Παππού, Σοφία Τσιάμη, εικ: Θέντα Μιμηλάκη , εκδ. Ελληνοεκδοτική

Αν ήταν ο παππούς εδώ…Μια φράση που τη  ακούμε συχνά, σαν γονείς, σαν εκπαιδευτικοί, σαν άνθρωποι. Ένα πολυαγαπημένο πρόσωπο  όλων και ιδιαίτερα των μικρών παιδιών που συχνά η ζωή ακολουθώντας τον δικό της ρυθμό και τον κύκλο της, μας τον στερεί. Και τότε πώς να διαχειριστεί κάποιος την απώλεια, πώς να απαλύνει το τεράστιο κενό και τον μεγάλο πόνο μέσα στην ψυχή; Η Σοφία Τσιάμη διάλεξε ένα τρόπο από τους πιο δυνατούς και τους πιο πολύχρωμους. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-55

Το μαγικό καπέλο της γιαγιάς μου, Κατερίνα Τζαβάρα,εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Διάπλους

Όσοι είχαμε την τύχη στη ζωή μας να γνωρίσουμε γιαγιάδες που έλεγαν παραμύθια μαγικά, καταλαβαίνουμε απόλυτα την Ηρώ και την συνονόματη γιαγιά της. Μια γιαγιά διαφορετική, μια γιαγιά πολύχρωμη, γελαστή, παιχνιδιάρα και παραμυθού. Μια γιαγιά που μεταμορφώνει όλα τα πλάσματα και τα αντικείμενα αρκεί να φορέσει εκείνο  το καπέλο το μαγικό. Όλα τότε ζωντανεύουν, όλα γίνονται διαφορετικά κι ακόμα πιο πολύ όταν η Ηρώ χώνεται στην μοσχομυριστή αγκαλιά αυτής της τόσο σπουδαίας  γιαγιάς.

Τούτο το καπέλο χάνει τις ιδιότητες του σαν το φορέσει οποιοσδήποτε άλλος. Κι αυτό γιατί μόνο οι γιαγιάδες ίσως να έχουν το προνόμιο αυτό. Οι μαμάδες συχνά το ξεχνούν και μοιάζει σα να πρέπει κι άλλο να μεγαλώσουν , να μην ξεχνούν και  να δουν κι αυτές κάτω απ αυτό το καπέλο. Ακόμα κι όσες φορές η μικρή Ηρώ το φόρεσε, τίποτα θαυμαστό και αξιοπερίεργο δεν συνέβη. Γι αυτό υπάρχουν οι γιαγιάδες λοιπόν… Γιατί μόνο αυτές γνωρίζουν το μεγάλο μυστικό… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/04/blog-post_24.html

Παππού; Κώστας Πούλος,εκδ. Μεταίχμιο

Ένα από τα πιο αγαπημένα μέλη της οικογένειας είναι ο πάππους. Εκείνος που σχεδόν πάντα το μόνο που τον νοιάζει και ασχολείται πολύ είναι τα εγγόνια του. Τούτος ο παππούς είχε αγάπη εκτός από τον εγγονό του, στον κήπο του και στους αριθμούς. Είναι εκείνος που με τεράστια υπομονή, εξηγεί, λέει αστεία, φτιάχνει απίθανους συνδυασμούς για να «διδάξει », όλα όσα ξέρει, παίζει όλα τα παιχνίδια και πιο πολύ κρυφτό και κυνηγητό. Αγαπάει πολύ την Κίκα του, ένα φυτό που αγόρασε την ημέρα που γεννήθηκε ο μικρός της ιστορίας και συγχρόνως έφυγε από τη ζωή η γιαγιά. Τούτο το φυτό το φροντίζει με αγάπη περισσή, όλες τις εποχές, ακόμα κι όταν ξεραίνεται κι ο κηπουρός εξηγεί πως δεν έχει άλλη ζωή. Μέχρι μια Κυριακή που ένα μικρό πράσινο φύλλο κάνει την εμφάνισή του κι ύστερα δύο και τρία και τόσα που φθάνουν μέχρι το …άπειρο. Κι ο χρόνος περνά, οι μήνες τρέχουν και οι αριθμοί βρίσκουν τρόπο να εξηγούνται μέσα από στιχάκια και τραγούδια. Ήρθε και ο καιρός που ο Ερρίκος πήγε στο σχολείο αλλά πάλι δεν κατάφερε να μάθει τι είναι…. http://fractalart.gr/eleni-beteinaki-fairytales/

Το Μωρό μας, ο Παππούς, Λίτσα Ψαραύτη, εικ :Ελίζα Βαβούρη, εκδ. Ψυχογιός

Ο παππούς Γεράσιμος αρχίζει να ξεχνάει. Δε θυμάται να γυρίσει σπίτι του και οι δικοί του ανησυχούν γιατί ο γιατρός είπε ότι έχει άνοια. Η πρόταση της μαμάς να τον βάλουν σε ίδρυμα εξοργίζει τον μπαμπά. Η λύση θα βρεθεί στο πρόσωπο της κυρίας Όλγας, μετανάστριας από την Ουκρανία, που ανέλαβε να φροντίζει τον παππού, να τον προσέχει και να τον βγάζει περίπατο.

Μια συγκινητική ιστορία για παππούδες που μεγαλώνουν και εγγόνια που στέκονται πλάι τους με σεβασμό και αγάπη.

https://www.psichogios.gr

Στο λαχανόκηπο με τον παππού και τη γιαγιά , Gerda Muller, εκδ Καλειδοσκόπιο

Η Σοφία είναι παιδί της πόλης, περνά όμως όλες τις διακοπές της στην εξοχή, στον παππού και στη γιαγιά, που έχουν έναν υπέροχο λαχανόκηπο με όλων των ειδών τα λαχανικά. Φέτος, μάλιστα, ο παππούς θα της δώσει εργαλεία στο μπόι της για να φυτέψει τα δικά της φυτά. Σιγά σιγά, η Σοφία θα μάθει όλα τα μυστικά της κηπουρικής και θ’ ανακαλύψει τη χαρά να παρακολουθείς τα φυτά σου να μεγαλώνουν, να προστατεύεις τα χρήσιμα ζωύφια του κήπου και, βέβαια, να απολαμβάνεις τους κόπους σου στο πιάτο!

 Επιστρέφοντας από την εξοχή, η Σοφία αποφασίζει να κάνει την κηπουρό… στο μπαλκόνι της. Ένας μικρός λαχανόκηπος γεννιέται στην πόλη… https://kaleidoscope.gr/el/books-on-nature/9789604710768-sto-laxanokipo-432.html

Που πήγε ο Παππούς, Στέλλα Μιχαηλίδου, εκδ. Παπαδόπουλος

Γιαγιά, πού πήγε ο παππούς; Ένα βιβλίο σχεδιασμένο με φροντίδα που απαντάει με τρυφερά και καθησυχαστικά λόγια σε ερωτήματα σχετικά με την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

Η υπέροχη ολοζώντανη εικονογράφηση συμπληρώνει το κείμενο προσδίδοντας αισιοδοξία και ανακούφιση. https://www.epbooks.gr/

Σ΄ ευχαριστώ γιαγιά Σούλα Τσιάτσου, Εικ:Κατερίνα Χαδουλού, εκδ. ΑΓΚΥΡΑ

Η μικρή Βαλέρια ρωτά τη γιαγιά της για πράγματα που την ανησυχούν καθώς περπατούν στον πανέμορφο, γεμάτο χρώματα κήπο τους. Εκείνη τότε της μιλά για την πραγματική αγάπη των δικών μας ανθρώπων, για όσα μας προσφέρει η φύση και πρέπει να τα εκτιμούμε σωστά, αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να τρεφόμαστε υγιεινά.

https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1473

Οι παλιές μηχανές του παππού, Romont Villy, εκδ.
Ο παππούς προσφέρεται να βοηθήσει τον εγγονό του στο διάβασμα, αλλά εκείνος δεν δέχεται τη βοήθειά του επειδή ο υπολογιστής του κάνει τα πάντα. Μέχρι που κόβεται το ρεύμα... και οι παλιές μηχανές του παππού προσφέρουν τη λύση! Μια τρυφερή ιστορία, γραμμένη με χιούμορ και εξαιρετική εικονογράφηση, που δείχνει ότι και οι μεγαλύτεροι έχουν πολλά να προσφέρουν με την αγάπη τους και την εμπειρία ζωής.

https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1530

Σ΄Αγαπώ Παππού, εκδόσεις Ψυχογιός    -   Σ΄Αγαπώ γιαγιά, Εκδ. Ψυχογιός 

Ακολουθήστε τον Παππού Αρκούδο και την γιαγιά Αρκουδίτσα και το αξιαγάπητο εγγονάκι τους στις συναρπαστικές τους περιπέτειες. Είτε ψαρεύουν είτε πετούν χαρταετό, είτε απολαμβάνουν λιχουδιές είτε τσαλαβουτούν στη θάλασσα, για τον παππού και το εγγονάκι του κάθε στιγμή που περνούν μαζί είναι μοναδική!

Με τη γιαγιά Αρκουδίτσα επίσης είτε λένε ιστορίες είτε παίζουνε κρυφτό, είτε κοιτούν τα σύννεφα είτε απολαμβάνουν λιχουδιές, για τη γιαγιά και το εγγονάκι της κάθε στιγμή που περνούν μαζί είναι μοναδική!

Για παιδιά από τριών χρόνων!

Η λίστα συμπληρώνεται και ανανεώνεται συνεχώς ...

Δείτε εδώ την παρουσίαση για την Ημέρα της Τρίτης Ηλικίας στην εκπομπή Καλό Μεσημέρι τον Οκτώβριο του 2018 : https://www.youtube.com

Οι ψηλοκάραβοι… στα Παραμύθια του Σαββάτου*

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κάθε μέρα κι ένα βιβλίο…κάθε βράδυ ένα παραμύθι!

Κι αφού περνάμε πρωτόγνωρες εποχές με πολλούς περιορισμούς και προσοχή μεγάλη, τα «Παραμύθια του Σαββάτου» θα σας κρατούν καθημερινά παρέα με πολλές αναρτήσεις και πολλά βιβλία που αξίζει να διαβάσουμε και να «παρηγορηθούμε».

Οι Ψηλοκάραβοι είναι ένα βιβλίο-παραμύθι επίκαιρο , υπέροχο και πολυαγαπημένο. Το έχουμε παρουσιάσει και στο παρελθόν αλλά το βάζουμε πρώτο πρώτο στη λίστα των βιβλίων για να το θυμηθείτε και να το αναζητήσετε…

Ο Μπάτης κι ο Βοριάς! Οι αέρηδες που παίρνουν τα λόγια των ανθρώπων αλλά δεν τα σκορπούν απλά τα φυλάσσουν για τις δύσκολες ώρες, για τις στιγμές που πρέπει να ακουστούν ξανά. Μια χώρα, ένα λιμάνι, ένας εγωιστής, παράλογος, ακαμάτης και σπάταλος βασιλιάς. Ένα νησί που δεινοπαθεί από τα καμώματά του. Οι συμβουλάτορες του βασιλιά  το μόνο που θέλουν είναι η δική τους καλοπέραση. Κι ένας λαός που υπακούει, φοβάται, σιωπά και  δεν αντιδρά. Η απερισκεψία διώχνει τη γνώση που κατοικεί στα γερασμένα κεφάλια κι η χώρα μένει ορφανή. Παράλογες διαταγές κι ανήκουστα φιρμάνια. Κι έρχεται η πείνα, η μιζέρια, η εγκατάλειψη της προσπαθείς, της ελπίδας, της χαράς. Φόβος που δύσκολα νικάται από τους δήθεν συνετούς.  Φόβος που δεν γνωρίζουν τα νιάτα, τα παιδιά.

Κι έτσι καταφέρνουν να φέρουν ξανά την γαλήνη, την ομορφιά, τη δικαιοσύνη, την αγάπη τους παππούδες και τις γιαγιάδες, τα παραμύθια, το γέλιο και τη χαρά στον πονεμένο τόπο. Στο νησί που  είχαν εξοριστεί όλα τα πολύτιμα κι είχαν κρυφτεί  πίσω από το φαλακρό βουνό!

Και πια ιστορία δεν γεμίζει την ψυχή και ο μυαλό μαγεία κι ομορφιά σαν ξεκινά με εκείνο το χιλιοειπωμένο :Μια φορά κι ένα  καιρό; Κι είναι το παραμύθι της Γεωργίας Γαλανοπούλου μοναδικό κι από εκείνα που διαβάζεις, ξαναδιαβάζεις και μπαίνεις κι εσύ στην ιστορία και γίνεσαι ένα  με όλους τους ήρωες και αγωνιάς, και λυπάσαι και συλλογιέσαι και προχωράς. Ένα παραμύθι καταπληκτικό! Μια ιστορία τόσο παλιά όσο και σύγχρονη. Αλήθειες γραμμένες όπως λίγοι μπορούν να το κάνουν και μαγεία στο λόγο, στη σκέψη, στην πλοκή  σε όλη τη ροή της ιστορίας των…αέρηδων. Πόσο «σήμερα» να χωρέσει σε ένα Ψηλοκάραβο;  Σε ένα καράβι, σε όλα τα καράβια που ΄ναι η ζωή μας; Μια ιστορία τόσο ξεχωριστή, αλληγορική και γεμάτη από συμπεριφορές, πράξεις και καταστάσεις που εικονίζουν και τη δική μας πραγματικότητα. Γεμάτο συμβολισμούς, γεμάτο συναισθήματα και καμπανάκια συνείδησης. Ιστορία που δεν σταματά ούτε στιγμή να μας θυμίζει την αξία των ανθρώπων που μας μεγάλωσαν. Που γέρασαν, που έχουν την γνώση από εμπειρίες της ζωής, που αγαπούν αγνά και ξέρουν να ξεχωρίζουν πιο εύκολα το δίκαιο από το άδικο. Μια ιστορία για ανθρώπους που δεν κουράζονται κι ας περνούν τα χρόνια, που δεν σταματούν να ελπίζουν, να δημιουργούν,να ζουν!  Μια ιστορία για τις φουρτούνες και τα παράλογα του κόσμου. Για την υπεροψία, την αλαζονεία, την κακοδιαχείριση των …Αρχόντων και των δημόσιων πόρων. Μια ιστορία που θα λατρέψουν μικροί και μεγάλοι. Που θα συγκινηθούν, θα απορήσουν, θα συνειδητοποιήσουν διαφορές και ομοιότητες με το σήμερα, θα συναισθανθούν !

Ένα παραμύθι που μαγεύει με την ροή της αφήγησης, τον τόπο και το χρόνο και που συμπληρώνει απίστευτα η Κατερίνα Χαδουλού. Ίσως από τις πιο δυνατές, μοναδικές, εκπληκτικές εικονογραφήσεις των τελευταίων χρόνων. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να δούμε με χρώμα τις εικόνες  αλλά κι έτσι ασπρόμαυρες είναι έργα τέχνης μοναδικά. Τέτοιες ιστορίες  πρέπει να ταξιδεύουν σε όλα τα παιδιά, σε όλους όσους αγαπούν τα καλά παραμύθια και τέτοιες εικόνες δημιουργούν υψηλή αισθητική και φινέτσα σε κάθε παιδική ή ενήλικη σκέψη και ψυχή.

Η Γεωργία Γαλανοπούλου δίκαια θεωρείται μια από τις καλύτερες συγγραφείς που έχει ο τόπος μας. Με κάθε παραμύθι της γνωρίζουμε πως θα μας ταξιδέψει μοναδικά και θα μας πει όλες τις αλήθειες με ένα ιδιαίτερο τρόπο.

Όλοι να το ψάξετε τούτο το βιβλίο, όλοι να το διαβάσετε. Διπλή η μαγεία του από δυο ταλαντούχους ανθρώπους.

Η εν συναίσθηση στην πιο καλή της γραφή!

Η τέχνη του παραμυθιού στην πιο καλή της ώρα.

Το βιβλίο έχει διακριθεί με : Βραβείο Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου - Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ «Φανή Αποστολίδου» σε συγγραφέα εκτενούς αφηγήματος για παιδιά μεγάλων τάξεων Δημοτικού και Γυμνασίου 2019

Και Έπαινο Εικονογράφησης ΕΒΓΕ 2019

Για παιδιά και μεγάλους!

*Οι Ψηλοκάραβοι, Γεωργία Γαλανοπούλου, εικ :Κατερίνα Χαδουλού, εκδ.Πατάκη

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου : Τι να ’ταν οι Ψηλοκάραβοι; Να ’ταν κακούργοι; Να ’ταν ληστές; Ή αιμοβόροι πειρατές; Και γιατί ήταν καταζητούμενοι και επικηρυγμένοι; Τα παιδιά της ιστορίας ήθελαν να μάθουν, μα κάθε φορά που ρωτούσαν τους μεγαλύτερους έπαιρναν για απάντηση τη σιωπή τους. Και σαν με το σούρουπο ένα παράξενο τραγούδι αντιλαλούσε στο λιμάνι και στις πλατείες της μικρής τους χώρας, έτρεχαν φοβισμένα στα σπίτια τους να κρυφτούν.)

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 11 Μαρτίου 2020:https://www.cretalive.gr/politismos/oi-psilokaraboi-sta-paramythia-toy-sabbatoy

Η Γιασεμιά, Η Μαγισσούλα των Αριθμών, Του Φεγγαριού η κόρη και το Νησί του παππού στα Παραμύθια του Σαββάτου!

… γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Η μαγεία των παραμυθιών που πάντα γεμίζει με παρηγοριά την ψυχή μικρών και μεγάλων. Ιστορίες για την αγάπη, τον έρωτα, τη ζωή, τη φαντασία, τη λύπη και το θάνατο. Παραμύθια μαγικά για τα ακατόρθωτα που γίνονται πράξεις, γεγονότα και δύναμη για την καρδιά, την ψυχή και τον νου.

Παραμύθια γεμάτα αισιόδοξες σκέψεις που  τόσο έχουμε  ανάγκη εμείς, τα παιδιά,  η εποχή μας, Για τον ουρανό και άστρα εκείνες τις νύχτες με φεγγάρι που όλα είναι δυνατά και πασπαλισμένα με ασημόσκονη!

Για τις μεγάλες αλήθειες που τόσο καλά κρύβονται στις ιστορίες κι εμείς κρατάμε εκείνο το μαγικό ραβδί που τις ελευθερώνει…

Η Γιασεμιά και τα Αστεράκια, Ευδοκία Σκορδαλά – Κακατσάκη, εικ :Κριστίν Μενάρ, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Μια γιασεμιά που φυτεύτηκε ένα πρωινό πλάι σε έναν γέρο φράκτη ήταν η αφορμή  για  ξεκινήσει να ονειρεύεται  και να αναπολεί τη νιότη του. Στην αρχή η νεαρή γιασεμιά ένοιωσε όμορφα που ήταν δίπλα του κι ο φράκτης κράτησε τη σιωπή του. Ήξερε εκείνος πως οι νέοι είναι βιαστικοί και παρασύρονται εύκολα από την… επιφάνεια των πραγμάτων. Κι  ήρθε ο καιρός που οι κουβέντες τους έγιναν ότι πιο όμορφο και σπουδαίο είχαν κι οι δύο τους ονειρευτεί και ας τους χώριζε εκείνο το χάσμα γενεών  που όλοι γνωρίζουμε καλά.

Κι άρχισαν τα όνειρα που ακουμπούσαν το στερέωμα, οι ερωτήσεις για τη ζωή, τον κόσμο, τον ουρανό και τα αστέρια του.

Που πάνε τα αστέρια όταν πέφτουν; Ρώτησε η μικρή γιασεμιά κι άρχισε να πιστεύει πως εκείνα ήταν που χάριζαν χρυσό φως στα μαλλάκια των παιδιών κάθε πρωί που πήγαιναν σχολείο…. Κι ήθελε κι εκείνη να πάρει ένα αστέρι στην αγκαλιά της. Και περίμενε …περίμενε, ώσπου ένα βράδυ, σαν πέρασαν χρόνια πολλά κάτι παράξενο συνέβη στον τόπο της. Ήταν Άνοιξη και γιόρταζαν τα γενέθλια της γης και του ουρανού μια μαγική βραδιά. Όλα τα λουλούδια και οι θάμνοι είχαν δηλώσει συμμετοχή στα καλλιστεία της χρονιάς. Όλα, εκτός της γιασεμιάς. Σαν έφτασε η μεγάλη στιγμή των αποτελεσμάτων συνέβη κάτι πρωτάκουστο. Δυο μικρά αστεράκια  γλίστρησαν και βρεθήκαν στον μεγάλο κήπο. Κι άρχισαν τα μουρμουρητά, οι φόβοι , το διώξιμο… Μόνο η Γιασεμιά τα καλοδέχτηκε  κι η  συνέχεια του παραμυθιού έγινε ακόμη πιο λαμπερή, γεμάτη μαγικές ψιχάλες …

Ένα παραμύθι γεμάτο τρυφερότητα, μαγεία, αγάπη κι ομορφιά. Ένα παραμύθι σαν εκείνα του παλιού καλού καιρού με τη ζωντάνια της νύχτας, των φεγγαροακτίδων, της μαγείας και της δύναμης της ψυχής. Μια ιστορία γεμάτη ποίηση, γλύκα και κατορθώματα που μπορούν μόνο όσοι  έχουν καλοσύνη να καταφέρουν. Κι ας μπλέκονται τα γεγονότα κι ας συμβαίνουν  τόσες ανατροπές. Και ας μην μαθαίνει ποτέ κανείς ποιος είναι  ο νικητής ενός τόσο σημαντικού για τα λουλούδια διαγωνισμού. Σημασία περισσότερη από οποιονδήποτε ανταγωνισμό έχει η συμπεριφορά, ο χαρακτήρας και η αληθινή όψη των πραγμάτων , όχι η φτιαγμένη και επιφανειακή. Μια ιστορία για όλους τους υπερόπτες που σκέπτονται μόνο τον εαυτό τους και την πατάνε πολύ άσχημα στο τέλος. Για το όνειρο που δεν σβήνει ποτέ σε όσους έχουν τη δύναμη να το κυνηγήσουν, να περιμένουν, να μην τα παρατήσουν ούτε για μια στιγμή. Για την ανταμοιβή λοιπόν της υπομονής. Για τις επιθυμίες όλων που όσο κι αν αργούν κάποια στιγμή παίρνουν σάρκα και οστά.

Συγγραφέας  αυτής της τόσο γλυκιάς ιστορίας η Ευδοκία Σκορδαλά – Κακατσάκη. Με τόσο απλό και τρυφερό τρόπο έγραψε ένα παραμύθι,  σαν ποίημα. Υπέροχες και οι εικόνες που τις απέδωσε  μοναδικά  η Κριστίν Μενάρ ,παραστατικές, ζωντανές και πολύ παραμυθένιες.

Για μικρούς αναγνώστες από 4 ετών!

Η μαγισσούλα που έτρωγε αριθμούς, Χρυσάνθη Τσιαμπαλή, εικ : Ανδριάνα Ρούσσου, εκδ. Ψυχογιός

Στον πύργο της αρχιμάγισσας Αναφανδίνας μαζεύτηκαν όλες οι γνωστές και «μεγάλες» μαγισσούλες  για να γιορτάσουν τη λήξη των μαθημάτων  της πρώτης τάξης του σχολείου τους. Ανάμεσα τους εκλεκτοί καλεσμένοι και φυσικά ο ξακουστός Μάγος Αριθμός 0 με τους απόλυτους αριθμούς - βοηθούς του για να ξεκινήσουν μια μοναδική παράσταση.

Το πρώτο μαγικό που ανακοίνωσε ήταν η Πρόσθεση. Μια θαλασσοταραχή που δεν …πέτυχε. Ο Μάγος Αριθμός 0 που είχε βάλει όλη τη μαγική του σοφία και τέχνη σάστισε κι απτόητος συνέχισε με το δεύτερο μαγικό του ετοιμάζοντας μια χιονοθύελλα. Μα και πάλι απογοήτευση για εκείνον και τους καλεσμένους. Ούτε με την καταιγίδα τα κατάφερε, ούτε με το …καλοκαίρι. Έτσι εκνευρισμένος και στενοχωρημένος  προσπάθησε να κάνει και άλλα μαγικά τούτη τη φορά με την αφαίρεση. Η απογοήτευση του έφτασε στο ζενίθ της ώσπου κάτι ακούστηκε σαν να ερχόταν από τα βάθη μιας σπηλιάς και όλοι κατάλαβαν τι είχε συμβεί. Η μικρή μάγισσα Πριφινέλα ήταν κάπου εκεί, αυτουργός όλων των παράξενων μαγικών αποτυχιών. Οι δικαιολογίες της δεν έπεισαν την αρχιμάγισσα και η παραδειγματική τιμωρία της, της στέρησε το αγαπημένο της ραβδί…

Μια πανέξυπνη ιστορία της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή. Μια ιστορία για τις πρώτες απλές μαθηματικές πράξεις με τρόπο μοναδικό και …μαγικό. Μια ιστορία γεμάτη χιούμορ και τεχνάσματα που παρακινεί τα παιδιά για ακόμα περισσότερες ασκήσεις με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο. Μια ιστορία που θυμίζει ακόμα και τα καιρικά φαινόμενα και τις συνέπειες των πράξεων μας για  κάθε ενέργεια  που βλάπτει τους άλλους. Μια ιστορία με γλυκό τέλος σαν γλειφιτζούρι και με υπόθεση που θα κάνει τα παιδιά να λατρέψουν τα …μαθηματικά και γιατί όχι να τα παρακινήσει να εξασκηθούν περισσότερο με όπλο της την φαντασία  και τη διάθεση να βρουν νέους τρόπους κατανόησης κάποιων πράξεων που τους δυσκολεύουν. Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει η Ανδριάννα Ρούσσου με πολύ όμορφα σκίτσα και έντονα χρώματα όπως ταιριάζουν στον κόσμων των ατίθασων μαγισσών και πραγματικά θα ξεκαρδιστείτε από τα γέλια   με την υπόθεση και τη ζωντάνια του.

Για παιδιά από 5 ετών και για όλους όσους αγαπούν τα μαθηματικά και τις μάγισσες!

Του φεγγαριού η κόρη, Μαρία Σούμπερτ, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Διάπλαση

Υπάρχει ένας αγρότης σε ένα μακρινό χωριό που έχει του κόσμου τα αγαθά στα χωράφια του αλλά κανένας δεν τον καλεί σπίτι του γιατί είναι φτωχός. Εκείνος πάλι ήταν τόσο ερωτευμένος με το φεγγάρι που όταν έκανε κρύο ήθελε να το ζεσταίνει, όταν έβρεχε να του κρατάει  μια ομπρέλα κι όταν έκανε ζέστη ήθελε να το πιτσιλάει με  νερό για να μένει δροσερό. Κι ένα βράδυ συνέβη κάτι μαγικό σαν τον πήρε ο ύπνος χαζεύοντας το όμορφο φεγγάρι του…. Από μια μεταξωτή σκάλα κατέβηκε μια κοπέλα που σαν την αντίκρισε της ζήτησε να τον παντρευτεί. Κι έζησαν καιρό μαζί κι ευτυχισμένοι μόνο που η κοπέλα του ζήτησε μία και μοναδική χάρη:  Μην της ζητήσει ποτέ να του πει το όνομά της, για κα΄νενα λόγο γιατί τότε θα την έχανε. Κι όπως συμβαίνει  πολλές φορές στη ζωή μα και στο παραμύθι της Μαρίας Σούμπερτ, σαν πέρασε ο καιρός και ζήλεψαν οι γείτονες, οι χωρικοί την ευτυχία του ζευγαριού, άρχισαν τα λόγια και έπεισαν τον αγρότη να τη ρωτήσει και τότε… μια νέα περιπέτεια τον περίμενε ίσαμε την άκρη του κόσμου! Η Φεγγαρολουσμένη ήταν η κόρη του Φεγγαριού και στη στιγμή χάθηκε αφήνοντας του σημάδια και λόγια μαγικά αν ήθελε να ψάξει να τη βρει…

Η αγάπη λένε όλα τα νικά κι όλα τα υπομένει. Και τούτο το μαγικό παραμύθι είναι  η απόδειξη της. Η ευτυχία πολλές φορές τυφλώνει επιθυμίες και πάθη, παρασέρνεται από κουβέντες κι υποδείξεις καλοθελητών  και τότε αρκεί μια τόση δα στιγμούλα κι όλα να αλλάξουν. Όμως ό, τι είναι αληθινό ποτέ δεν χάνεται, ποτέ δεν ξεθωριάζει. Μπορεί  να τύχουν εμπόδια, μπορεί να περάσει καιρός, όμως ο σκοπός κι η συνεχής προσπάθεια πάντα φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ένα υπέροχο παραμύθι γραμμένο για τα αστέρια, το φεγγάρι, την αγάπη και την ίδια την ψυχή του ανθρώπου. Εικονογραφημένο από την Αιμιλία Κονταίου ακόμα πιο μαγικά για να μας θυμίζει πως ο δρόμος ίσαμε το πιο μεγάλο συναίσθημα του άνθρωπου είναι στρωμένος με χρώμα, πίστη , δύναμη, επιμονή και κάποιες φορές με μικρές δύσκολες  στροφές που  πρέπει να τις περνά  με προσοχή και μεγάλη αντοχή.

Ένα παραμύθι που θα συνεπάρει μικρούς και μεγάλους σε ένα κόσμο φανταστικό αλλά με τόσες αλήθειες για την αγάπη,  μέσα του!

Για όσους πιστεύουν στα παραμύθια…

Το νησί του παππού, Benji Davies (Απόδοση Αντώνης Παπαθεοδούλου)εκδ. Ίκαρος

Mια περιπέτεια, όπως είναι κι η ίδια η ζωή, σε ένα νησί. Όχι  οποιοδήποτε νησί αλλά το νησί του παππού του Σίντ. Τροπικό, με καταρράκτες, με καλύβες, δεντρόσπιτο και θαύματα πολλά. Ένα νησί που θα « ταξιδέψει » ο παππούς του και θα μείνει για πάντα. Και το καράβι της επιστροφής θα΄χει για καπετάνιο και μοναδικό οδηγό τον Σίντ και μόνο. Όμως ο παππούς θα είναι παντού, στην ψυχή, στην καρδιά, στην κάθε μέρα και …στη φαντασία του μικρού αγοριού. Γιατί η αγάπη δεν χάνεται ποτέ, δεν τελειώνει ακόμα κι όταν οι άνθρωποι μας φύγουν για πάντα από την πραγματική ζωή.

Μια από τις πιο τρυφερές και συγκινητικές ιστορίες για την απώλεια αγαπημένων ανθρώπων. Για τη δύναμη της αγάπης, της ψυχής, της μνήμης. Ένα βιβλίο που αγγίζει με τον πιο υπέροχο τρόπο, τη θλίψη. Πώς να μιλήσεις σε μικρά παιδιά για το χαμό των δικών τους χωρίς υπερβολές, χωρίς ακρότητες, χωρίς πόνο; Δύσκολο εγχείρημα και συχνά ακατόρθωτο. Θέλει πολύ κουβέντα, πολύ συναίσθημα και πολύ τόλμη. Ο Benji Davies κάνει ένα δώρο σε όλους μας με τούτη τη γραφή με τέτοιες εικόνες που πουθενά δεν νοιώθει ή «βλέπει» κάποιος την θλίψη. Μας προτρέπει να μπούμε στον φανταστικό κόσμο των παιδιών και με δικά τους λόγια  και τρόπους σκέψεις ,να τους εξηγήσουμε τα πιο δύσκολα νοήματα της ζωής. Η απώλεια πάντα θα συνοδεύεται από θύμηση για να είναι πιο υποφερτή κι εκεί εστιάζεται το νόημα τούτου του βιβλίου. Τα παιχνίδια του μυαλού και οι αναμνήσεις από αγαπημένους ανθρώπους είναι αυτό που πάντα θα μας δένει μαζί τους και η θύμησή  τους θα κρατηθεί πάντα ζωντανή.

Μια υπέροχη περιπέτεια «ζωής» που με τόσο ανώδυνο τρόπο περιγράφει το πέρασμα   από τη χαρά στη λύπη. Από τη ζωή στο θάνατο, από την πληρότητα στην απώλεια.  Από το χθες στο σήμερα και δίνει λύσεις για το αύριο για να είναι πιο εύκολη η διαχείριση της μοναξιάς, της θλίψης, της απώλειας. Κι είναι παράξενο το τι σου δημιουργεί διαβάζοντας την  τούτη η ιστορία, γιατί νοιώθεις ένα σωρό αισιόδοξα μηνύματα στο πιο λυπηρό γεγονός για την ζωή. Ένα βιβλίο γεμάτο συμβολισμούς που αφήνει και αναπάντητα ερωτήματα για το παιδί, βοηθώντας και τους μεγάλους δείχνοντας τους πως δεν είναι  απαραίτητο να έχουν τα πάντα μια εξήγηση. Το μικρό παιδί θα νοιώσει πως δεν είναι  μόνο, πως κι άλλοι « ήρωες » έχουν βιώσει όπως αυτό, θα ταυτιστεί πιθανόν με το Σίντ και θα φτιάξει το δικό του κόσμο για τους αγαπημένους του που έχασε…

Ένα βιβλίο με πολύ δυνατές εικόνες, αισιόδοξες και σχεδόν  μαγικές που μιλούν με την ζωντάνια, τα χρώματα και τις « εκφράσεις» των ηρώων του.

Αναζητείστε το όχι απαραίτητα αν θέλετε να μιλήσετε για την απώλεια αλλά για να δείτε την αισιόδοξη και διαφορετική ματιά αντιμετώπισης θλιβερών γεγονότων. 

Το βιβλίο έχει αποδώσει στα ελληνικά ο Αντώνης Παπαθεοδούλου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος και έχει ήδη αποσπάσει τα βραβεία:

v  AOI World Illustration Awards 2015

v  Children’s Books Professional -Sainsbury’s Picture Book Award

v  Sainsbury’s Children’s Book of the Year 2015

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός