Ο κύριος Ούφ ,οι ανεμόμυλοι και ένας μικρός νυχτόγατος...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Tης Ελένης Μπετεινάκη

Για την μαγεία και το όνειρο…

Για την ανιδιοτελή αγάπη και τις ξεχασμένες αξίες…

Για τις ανησυχίες μας που μικραίνουν σαν τις μοιραστούμε…

Για τα καλά βιβλία που πρέπει να τα αναζητήσουμε…

Η κοιλάδα των ανεμόμυλων, Noelia Blanco, εικ : Valeria Docampo, εκδ. Ερευνητές

Μια φορά κι έναν καιρό στην κοιλάδα των Ανεμόμυλων μόλις εμφανίστηκαν οι Τέλειες Μηχανές σταμάτησαν τα Όνειρα. Όλα γίνονταν και εξαρτιόνταν από τα …κουμπιά. Κι αφού ξεχάστηκαν οι παραδοσιακές συνήθειες, έπαψε ακόμα κι ο Άνεμος να φυσά. Κι οι ανεμόμυλοι ακούνητοι πια κοιμούνταν με τα χέρια ανοιχτά. Μόνο η Άννα η μοδίστρα του χωριού συνέχισε να ονειρεύεται. Η δουλειά της μπορεί να λιγόστεψε αλλά η φαντασία της μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ. Σαν να γίνονταν αστέρια τα κουμπιά και τα παλτά της να πως ήταν φτιαγμένα από σύννεφα. Κι ένα βράδυ όπως κοιτούσε πέρα προς τους ανεμόμυλους βλέπει εκείνον τον γίγαντα στη σκιά του φεγγαριού που όλοι τον έλεγαν άνθρωπο-πουλί. Κι εκείνος ήθελε να πετάξει ψηλά να χορέψει με τα σύννεφα αλλά δεν μπορούσε αφού ο Άνεμος είχε χαθεί. Η Άννα χαμογέλασε και του υποσχέθηκε πως θα του έραβε ένα κουστούμι για να μπορεί να πετάξει… Κι αρχίζει να ψάχνει τις μαγικές κλωστές και θα φτάσει μέχρι τον Κήπο των Πικραλίδων και ως τη Χτένα του Ανέμου. Από μια πικραλίδα θα ξεκινήσει το όνειρο και τα νήματα θα ετοιμαστούν. Τότε θα συμβεί εκείνο το θαύμα που θα φέρει πίσω τον Άνεμο, θα ξυπνήσει όλες τις ξεχασμένες ευχές κι επιθυμίες.  Το  κουστούμι του γίγαντα θα φτάσει σε Εκείνον μέσα από τα «χέρια » των Ανεμόμυλων και  θα γίνει ο χορευτής του Ανέμου να ακουμπήσει τα σύννεφα….

Είναι από εκείνες στις ιστορίες που σε κάνουν να ονειρεύεσαι κι εσύ. Που νιώθεις πως τίποτα δεν χάνεται ή ξεχνιέται αν υπάρχει έστω και ένα κορίτσι, ένα αγόρι, ένας και μόνο ένας άνθρωπος που πιστεύει στα όμορφα, στα απίθανα και στα όνειρα. Όσο και αν η τεχνολογία έχει κυριεύσει τις ζωές των ανθρώπων υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί να τα προσφέρει. Είναι οι μυρωδιές, τα συναισθήματα, την φαντασία και το όνειρο. Ένα υπέροχο βιβλίο από την Noelia Blanco για τη δύναμη της ψυχής, την ελπίδα που δεν σβήνει ποτέ, τις επιθυμίες και τα όνειρα που μόνο σαν κάποιος δώσει όλη του την πίστη και την δύναμη μπορεί να τα καταφέρει.

Για τις αξίες και τις παραδόσεις που δεν πρέπει να χαθούν ποτέ. Για την έμπνευση που κατοικεί πολλές φορές στα ασήμαντα και μικρά, την ομορφιά της φύσης που αναζωογονεί και προσφέρει ζωή.

Ένα βιβλίο εικονογραφημένο μοναδικά από την Valeria Docampo. Αξεπέραστες ονειρικές φιγούρες με ονειρική ατμόσφαιρα.

Ένα βιβλίο σαν παλιό παραμύθι σε σύγχρονη εποχή.

Αναζητείστε το στα μικρά και μεγάλα βιβλιοπωλεία και χαθείτε στην μαγεία του ονείρου και της πεθυμιάς.

Δείτε εδώ : https://www.greekbooks.gr/i-koilada-ton-anemomylon.html

Ο κύριος Ουφ, Anna Walker, μετάφραση: Μαριάννα Ψύχαλου, εκδ. Μικρή Σελήνη

«Συννεφιά με πιθανότητα βροχής», έτσι ξεκίνησε και τη μέρα του ο Μπίλυ.

Κακόκεφος, μουρτζούφλης και με πολλά κακά προαισθήματα. Ακόμα κι όταν έφτασε στην τάξη του ένιωθε σαν κάποιος να τον ακολουθούσε συνέχεια. Και ήρθε κι η λύπη και φώλιασε στην ψυχή του και δεν μπορούσε να τη μοιραστεί με κανέναν. Ούτε για εκείνο το περίεργο πράγμα που τον ακολουθούσε όλη μέρα ήθελε και μπορούσε να μιλήσει. Κι εκείνο δεν έφευγε από πουθενά, τόσο που έγινε βάρος ασήκωτο στον Μπίλυ  και  του δώσε κι ένα όνομα. Τον αποκαλούσε πια, κύριο Ουφ. Ήταν παντού, σκιά του έγινε. Τον τρόμαζε, τον νεύριαζε και τον έκανε να νιώθει περίεργα και στενάχωρα συνεχώς. Κι όταν πια αγανάκτησε τόσο που φώναξε στον κύριο Ούφ πως τον μισεί μέσα στο δάκρυ του ήταν σαν να είδε το πρόβλημα και τον εαυτό του ο μικρός Μπίλυ. Και τότε συνέβη ένα μικρό θαύμα…

Ανησυχία, άγχος, φόβος  κι ένα σωρό αρνητικά συναισθήματα που κάνουν τη ζωή κάποιες μέρες να μοιάζει σαν ένα τεράστιο γκρίζο σύννεφο περιγράφονται στο βιβλίο της Anna Walker. Η ίδια η συγγραφέας είναι και η εικονογράφος του που πραγματικά εντυπωσιάζει με την σύλληψη και τις φιγούρες της. Ένα βιβλίο που θίγει και παρουσιάζει με πολύ ιδιαίτερο τρόπο μια ψυχική νόσο όπως η κατάθλιψη που δυστυχώς πλήττει ακόμα και πολύ νεαρές ηλικίες. Μια νόσος που δεν μπορεί να την καταλάβει και να την περιγράψει ένα μικρό παιδί παρά μόνο σχηματικά. Η Anna Walker πετυχαίνει με τον κύριο Ούφ της να εισχωρήσει στην παιδική ψυχή και γιατί όχι να ταυτοποιηθεί ο «ήρωάς» της με ανάλογες περιπτώσεις.  

Για παιδιά που αισθάνονται θλίψη που δεν ξέρουν πως να αντιμετωπίσουν τη λύπη τους και δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την ανησυχία και το άγχος τους. 

Η συμφιλίωση με τον εαυτό μας. Η αποδοχή ακόμα και των «κακώς κείμενων» είναι η μόνη λύση που θα μας βοηθήσει να  απαλλαγούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα και άμεσα από κάθε αρνητική σκέψη και κάθε βάρος.

Βιβλία για τις ανησυχίες των παιδιών υπάρχουν αρκετά στις μέρες μας που με το παράδειγμα τους και την ιστορία τους μας οδηγούν να αντιληφθούμε πως δεν είμαστε μόνοι μας στα δύσκολα. Ο κύριος Ουφ και ο κάθε γκρίζος κύριος μας προτρέπει να ερμηνεύσουμε και να καταλάβουμε με τι περίπου μοιάζει το ασήκωτο βάρος για  όλες εκείνες στις μέρες που τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά. Να τις αντέξουμε, να τις «αγκαλιάσουμε» και να συμβιβαστούμε πως μόνο αν συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη των αρνητικών σκέψεων και καταστάσεων θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε. Θάρρος θέλει, δύναμη, τόλμη και απόφαση μεγάλη. Η ζωή δεν είναι πάντα γλυκιά και όμορφη. Κάποιες μέρες είναι διαφορετικές και ίσως αυτό να της δίνει ουσία, περιεχόμενο και χαμόγελα για όταν όλα αλλάζουν και πάλι.

Ένα βιβλίο που μπορεί να ξεκινήσεις πολλές συζητήσεις στην ολομέλεια μιας τάξης για την κάθε δυσκολία που περνάει ένα παιδί και που δεν μπορεί να καταλάβει πως προέρχεται και πως θα την αντιμετωπίσει.

Για να μπορέσει να βγάλει από μέσα του το πρόβλημα. Η λύση είναι η κουβέντα, η συνδρομή βοήθειας από άλλους, μεγαλύτερους, ειδικούς ή ακόμα και συνομήλικους που θα σταματήσουν να ακούσουν και να δεχτούν το πρόβλημα.

Αποδοχή του εαυτού μας…

Βάλτε τα μικρά παιδιά μπροστά σε έναν καθρέφτη. Πείτε τους τι βλέπουν. Αφήστε τα να σας περιγράψουν πως εκείνα βλέπουν το πρόσωπο  αλλά και το σώμα τους. Δώστε τους μια λευκή κόλλα χαρτί να ζωγραφίσουν τον εαυτό τους. Να ζωγραφίσουν μια μέρα που νιώθουν άσχημα ή περίεργα. Να γράψουν σαν σε ημερολόγιο τις πιο βαθιές σκέψεις τους για οτιδήποτε τα απασχολεί. Να μιλήσετε για συναισθήματα. Να σχηματοποιήσετε την λύπη. Να Μιλάτε μαζί για κάθε πρόβλημα.

Δείτε κάποιες δραστηριότητες στο site της Μικρής Σελήνης : https://mikriselini.wordpress.com/2020/12/04/%CE%BF-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BF%CF%85%CF%86/

Δείτε ένα μικρό δείγμα από την δουλειά της Anna Walker για το βιβλίο εδώ  : https://youtu.be/0XganveY7Us

Για παιδιά από 4 χρόνων

Ο μικρός νυχτόγατος, Σόνια Ντανόφσκι, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Ένα μικρό αγόρι, ο Αντώνης!

Η γιορτή του καλοκαιριού στο καταφύγιο των ζώων!

Μια ζωγραφιά  για τη λαχειοφόρο αγορά που εικόνιζε έναν πάνθηρα!

Δεν ήταν όμως αρκετή για να φέρει χρήματα για ένα τόσο σπουδαίο σκοπό κι έτσι ο Αντώνης σκέφτηκε να χαρίσει όλα του τα χνουδωτά ζωάκια που πραγματικά λάτρευε ώστε να αυξηθούν οι συμμετοχές και η ζήτηση ενός μικρού κι αδέσποτου ζώου. Η πράξη του Αντώνη ήταν παράδειγμα προς μίμηση. Η διευθύντρια του καταφύγιου ενθουσιάστηκε και αποφάσισε να μην κληρώσει την υπέροχη ζωγραφιά του αλλά να την κρεμάει στον τοίχο τους. Η γιορτή του καλοκαιριού ήταν έτοιμη με την μαμά του Αντώνη να συμμετέχει στη μικτή συναυλία με το τσέλο της. Οι γάτες πολλές στο καταφύγιο, μια όμως ήταν ξεχωριστή για τον μικρό Αντώνη. Ο Γκριζέλος έκλεψε την καρδιά του και τα χνουδωτά ζωάκια του έγιναν ανάρπαστα στο παζάρι….

Η ιστορία συνεχίζεται με τον μικρό Αντώνη να αναζητεί κάποια στιγμή μια χνουδωτή αγκαλιά και ο Πάκο το μικρό χνουδωτό γατάκι της μαμάς, εκείνο των δικό της παιδικών χρόνων να μπει στην ζωή και την καρδιά του μικρού Αντώνη.

Και όχι μόνο, μαζί του θα έρθει και μια μεγάλη έκπληξη που θα την συντηρεί κάθε βράδυ ο ήχος από το τσέλο της μαμάς και το τραγούδι του μικρού νυχτόγατου ….

Μια υπέροχη και τρυφερή ιστορία της Σόνιας Ντανόφσκι για την χαρά και τη δύναμη της προσφοράς. Ένα βιβλίο που σε μαγνητίζει η εικονογράφηση του τόσο πολύ, που δύσκολα το αποχωρίζεσαι. Η δύναμη των εικόνων εκτός από την μαγεία τους σε κάνουν να μπεις στη θέση του μικρού Αντώνη. Να νιώσεις, να σκεφτείς και να παραδειγματιστείς από το μέγεθος της δικής του προσφοράς και …ψυχής.

Ένα βιβλίο που θα σας συγκινήσει με τα πολλάπλά μηνύματα.

Για την υιοθεσία των ζώων. Για την αλληλεγγύη και την χαρά του να δίνεις δεύτερες ευκαιρίες σε ζωντανά πρόσωπα – ζώα και πράγματα. Η κούκλα αγκαλιάς είναι γνωστή σε όλους μας. Το μικρό χνουδωτό ζωάκι των παιδικών μας χρόνων είναι μια παρηγοριά, μια άσβηστη ανάμνηση και ένας  βοηθός στα δύσκολα. Εδώ ο Αντώνης και κάθε Αντώνης δείχνει το μεγαλείο της ψυχής τους δωρίζοντας όλα του τα πολύτιμα για ιερό σκοπό. Να βρουν σπίτι όλα τα ζωάκια ή έστω να καλυτερέψουν τη ζωή τους στο καταφύγιο όπου ζουν. Η ανταμοιβή του όμως χαρίζει πολλά περισσότερα συναισθήματα και χαρές.

Η δύναμη λοιπόν της προσφοράς, της μουσικής, της αποδοχής των μικρών αδέσποτων ζώων. Η φιλοζωία σε μια πολύ δυνατή της στιγμή.

Να το ψάξετε το βιβλίο…

Να μαγευτείτε με τις εικόνες.

Να νιώσετε πως καμμιά φορά το δόσιμο των πολύτιμων πραγμάτων σας έχει τεράστια αξία και πολλά περισσότερα οφέλη στην ψυχή σας.

Να σιγοτραγουδήστε το τραγούδι του μικρού νυχτόγατου ή και να το παίξετε στο τσέλο, το πιάνο ή την κιθάρα σας. Να σας ταξιδέψει η μουσική με την παρτιτούρα που υπάρχει στο τέλος του βιβλίου.

Την μετάφρασή του έχει κάνει η Εύη Γεροκώστα και η απόδοσή του είναι άρτια!

Δείτε εδώ περισσότερα http://www.kokkiniklostibooks.gr/book.php?id=5efa020dc79c7

Για παιδιά και ενήλικες

Τι είναι πολύτιμο, τι είναι σημαντικό;

Τα παραμύθια του Σαββάτου….γράφει η Ελένη Μπετεινάκη!

Τι είναι πολύτιμο, τι είναι σημαντικό; Να κυνηγάς τα όνειρα σου παντοτινά. Να αγαπάς αυτό που έχεις, αυτό που κάνεις και να τολμάς. Να φτάνει η φωνή σου ίσαμε τα πέρατα του κόσμου και ας νομίζεις πως είναι σιγανή. Η δύναμη της θα σε εκπλήξει. Να κοιτάς γύρω σου, να παρατηρείς τον κόσμο και τους ανθρώπους. Να μοιράζεσαι, να αγαπάς και να προσφέρεις.

Αμάλια, Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Ίκαρος

Αμάλια Ροντρίγκεζ μια βασίλισσα της μουσικής ενός είδους, του φάδο,  που σε μας δεν και τόσο γνωστό. Γεννιέται στα 1920 πριν από εκατό περίπου χρόνια στη Λισαβώνα της Πορτογαλίας.  Από πολύ φτωχή οικογένεια η καταγωγή της αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της μουσικής παγκοσμίως. Για να ζήσει η ίδια και η οικογένειά της σαν ήταν παιδάκι ακόμα, αναγκαζόταν μαζί με την αδελφή της την Σελεστέ  και τη μητέρα της να πουλάνε φρούτα στην αγορά Cais de Rocha της πόλης που τη γέννησε. Λένε πως τραγουδούσε όση ώρα πουλούσε την πραμάτεια της κι η φωνή της τραβούσε όλο τον κόσμο κοντά στον πάγκο τους. Μόλις στα 16 της χρόνια είχε αποκτήσει μια φήμη που είχε ξεπεράσει τα σύνορα της πόλης της και στα είκοσί της γίνεται γνωστή και στην Ισπανία. Η λέξη Fado, που σημαίνει μοίρα-πεπρωμένο, συνδέθηκε άρρηκτα με τα βάσανα και τη φτώχεια του λαού, με το χωρισμό, τον πόνο, την αβεβαιότητα, τον έρωτα, την ίδια τη ζωή και σαν μουσικό είδος παίζεται με ένα πολύ ιδιαίτερο στυλ με πορτογαλική κιθάρα κάτι σαν 12χορδο μαντολίνο ή με bandoneon, με  ακορντεόν και με βιολί. Η μουσική αυτή  ντύνει τραγούδια για να τα ακούς, κι όχι να τα χορεύεις. Να ζεις τις ιστορίες που περιγράφουν και να τα αισθάνεσαι. Μοναδική η ερμηνεία της Αμαλία Ροντρίγκεζ στο πασίγνωστο Summertime…

Τούτο το βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου είναι αφιερωμένο στην Αμάλια (Αμάλια Ροντρίγκεζ) εκείνα τα χρόνια της φτώχειας σε μια λαϊκή αγορά με τα πολλά φρούτα. Ένα μικρό κορίτσι που κανείς δεν προσέχει ανάμεσα σε πολλά καφάσια με φρούτα και λαχανικά και φωνές που διαλαλούν εμπόρευμα. Φωνές άγριες, τσιριχτές, μονότονες, ανυπόφορες στα παιδικά αυτιά και όχι μόνο. Μέχρι που το μικρό μας κορίτσι ξεπερνά κάθε εμπόδιο κι αρχίζει με τη δική του φωνή που είναι σκέτη μελωδία να  τραγουδά. Δεν είχε σημασία το τραγούδι ως προς τους στίχους (τα λεμόνια της διαφήμιζε),όσο η υπέροχη χροιά και μελωδία που όλοι ξεχώρισαν. Κι έτσι γρήγορα μαγνήτισε  τις ψυχές όλων και το εμπόρευμά της έγινε …καπνός. Αρχίζει τότε μια μεγάλη αλλαγή σε εκείνη την λαϊκή αγορά. Ο ρυθμός, το τραγούδι και η ομορφιά απλώνονται παντού. Και φυσικά όλοι ξεπουλούν και τα δικά τους εμπορεύματα, όσοι ανακάλυψαν τη δύναμη της ομορφιάς, της μουσικής και …του μικρού κοριτσιού!

Μια φωνή ακούγεται σε όλο το βιβλίο. Η φωνή που πασχίζει να πουλήσει, να τραβήξει κόσμο, να μαγνητίσει, να ακουστεί, να αφυπνίσει… Ακούγεται  και μια μουσική που αλλάζει ψυχές, νοοτροπίες, κατεστημένα. Ένα βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου που καταφέρνει με ελάχιστα λόγια να μας ξυπνήσει την συνείδηση και την ομορφιά. Ένα βιβλίο άρρηκτα δεμένο με την εκπληκτική εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη. Εικόνες με τεράστια δύναμη και εκφραστικότητα που μιλούν από μόνες τους χωρίς καν να χρειάζονται κείμενο. Θα μπορούσε άνετα να χαρακτηρίζει το βιβλίο σαν ένα από τα λεγόμενα silent books που έχουμε δει τον τελευταίο χρόνο σε αρκετές διεθνείς εκθέσεις παιδικών βιβλίων να κερδίζουν έδαφος και εντυπώσεις  και σιγά σιγά να έρχονται ή να δημιουργούνται και στην Ελλάδα με.

Ωστόσο με τον τόσο λιτό του λόγο ο Αντώνης Παπαδεοδούλου μας έβαλε σε μια σπουδαία ιστορία. Να καταλάβουμε πως η δύναμη της κάθε φωνής δεν είναι στην ένταση αλλά στο τρόπο που ακούγεται, στο ρυθμό και την χροιά-ομορφιά που την κάνει να ξεχωρίζει.  Το μήνυμα του βιβλίου είναι τεράστιο. Και χωρίς να ξέρει κάποιος από ποιο θέμα εμπνεύστηκε ο συγγραφέας να γράψει αυτό το μικρό και πρωτότυπο κείμενο, νιώθει την ξεχωριστή του δύναμη. Οι λέξεις σαν φεύγουν από το στόμα του καθενός μας σκορπίζονται παντού και φέρνουν ανάλογα συναισθήματα στους ακροατές τους. Άλλοτε το μήνυμα τους είναι ηχηρό, άλλοτε προσβλητικό κι άλλοτε γεμάτο αγάπη, θαυμασμό και θάρρος. Κι όταν κρύβει την δύναμη της ψυχής και την ομορφιά της, γίνεται σύμβολο, γιγαντώνεται κι απλώνει τις ρίζες και τα φτερά του στα πέρατα της γης. Λέμε συχνά πως η ομορφιά θα μας σώσει. Αλήθεια είναι, η ομορφιά που κατοικεί μέσα μας, στη σκέψη, στις πράξεις, στην καθημερινότητα μας. Τα μικρά γίνονται μεγάλα όταν πιστέψουμε σε αυτά κα όταν δεν εγκαταλείψουμε ποτέ το στόχο και το όνειρό μας.

Ένα μικρό κορίτσι έφερε τα πάνω κάτω στις συνήθεις και στην «ασχήμια» σε μια υπαίθρια αγορά που θα μπορούσε να είναι σε οποιαδήποτε χώρα της γης. Η μαγεία της  αγνότητας, της αθωότητας, το πάθος της μουσικής και της ομορφιάς άλλαξαν το κατεστημένο παρασύροντας κι άλλους να κάνουν το ίδιο ακριβώς. Να πιστέψουν στη δική τους φωνή και να δουν τον κόσμο τους με άλλα μάτια.

Η εικονογράφηση του βιβλίου είναι πραγματικά εντυπωσιακή, ιδιαίτερη  και εκφραστικότατη. Περνάει πάρα πολλά μηνύματα στα παιδιά, παρακινώντας τα να φτιάξουν δικές τους ιστορίες και να εμπνευστούν για όσα οι μεγάλοι ούτε καν φαντάζονται…

Κι όλα τούτα εμπνευσμένα από τους δυο δημιουργούς από μια φράση του Martin Luther King: Almost always the creative, dedicated minority has made the world better!

Για τη δύναμη, το θάρρος, την ψυχή, την ομορφιά και την σιγανή φωνή που έχει τόσα να πει!

Για παιδιά που ονειρεύονται που τολμούν που αγαπούν τα όμορφα!

Θησαυγό, Μαριέττα Κόντου, εικ: Θέντα Μιμηλάκη, εκδ. Μεταίχμιο

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αυγό. Όχι, οποιοδήποτε αυγό αλλά ένα που είχε μέσα του ένα δάσος φουντωτό! Και να ΄ταν μόνο αυτό; Κι ένα χωριό έκρυβε μέσα του το αυγό για να μην πούμε πως όλος ο κόσμος εκεί έβρισκε αναπαμό. Ταχυδρόμος σε αυτό το φουντωτό χωριό ήταν μια χελώνα που όλη μέρα δούλευε ασταμάτητα να προλάβει και να μοιράσει τα γράμματα σε όλα τα σπίτια…Ο λύκος πάλι σημασία δεν έδινε στο ποιος ή τι ήταν στο δρόμο του εκείνο το πρωινό  που άλλαξαν όλα στο χωριό, γιατί βιαζόταν να κάνει κι εκείνος τις δουλειές  του. Όσο για τον ποντικό, πνιγμένος μέσα στη χαρτούρα του με το ζόρι καλημέριζε τους πάντες που μπαίναν στο γραφείο του. Κανένας, μα κανένας δεν είχε προσέξει ένα μεγάλο αυγό που ΄ταν στημένο στην πόρτα της κυρά Προέδρου του χωριού της Αλεπούς. Όλοι βιαστικοί, όλοι αφηρημένοι, όλοι απρόσεκτοι και σκυθρωποί. Ώσπου σαν πήρε να βραδιάζει η κυρά κουκουβάγια, απρόσεκτη κι εκείνη έπεσε σχεδόν πάνω στο ζεστό λευκό αυγό κι ένα ελάχιστο κρακ ακούστηκε στο λεπτό….Έγινε τότε ένας μικρός χαμός. Όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν το είχαν δει όλη μέρα και πως βρέθηκε εκεί. Κι ακόμα πιο μεγάλη απορία είχαν για το ποιος να άφησε ξαφνικά ένα αυγό σε ένα μεγάλο σκαλοπάτι…μοναχό! Κι αρχίσανε οι κουβέντες και οι έννοιες ποιος θα το πάρει, ποιος θα το έχει σαν παιδί του, ποιος θα είναι ο τυχερός! Κι έγινε σούσουρο πολύ και σκέψεις και ιδέες πολλές ίσαμε….

Θα το διαβάσετε κι εσείς και τότε θα καταλάβετε πόσο σπουδαίο είναι να έχεις  ένα θησαυγό!

Όλη η τρυφερότητα του κόσμου κλεισμένη σε ένα …αυγό. Μα μήπως κάπως έτσι δεν γεννήθηκε ο κόσμος; Μήπως τα πολύτιμα, τα μοναδικά, τα εύθραυστα, τα μικρά και σημαντικά είναι όλα μέσα σε ένα αυγό κλεισμένα και με ένα μικρό κρακ μεγαλώνουν, γιγαντώνουν και γίνονται πολύτιμα στις ζωές μας. Μια «καληνύχτα» αγαπησιάρικη πολύ, μαμαδίστικη και γεμάτη αλήθειες τούτο το βιβλίο. Μια ιστορία που μόλις ξεπήδησε κι εκείνη από το  αυγό της για να γνωρίσει όλους εμάς, για να θυμίσει τα πολύτιμα που πολλές φορές τα προσπερνάμε ή δεν τους δίνουμε σημασία μέχρι εκείνη τη μία  και  μοναδική στιγμή που μπορεί και να αλλάξουν τη ζωή μας.

Μαριέττα Κόντου: Ευφάνταστη πάντα με καλογραμμένες ιστορίες γεμάτες αγάπη και περίσσευμα αγάπης κάποιες φορές. Μια ιστορία της για τα σημαντικά, για εκείνες τις αγκαλιές που λείπουν από κάποιους. Για την ορφάνια που μπορεί να ομορφύνει με την αφοσίωση και την αγάπη. Σημεία των καιρών καταγράφονται μέσα στο δάσος το φουντωτό που κλείνει μέσα του το αυγό. Αφηρημάδα, άγχος να προλάβουμε τα πάντα, βιαστικοί άνθρωποι, στην προκειμένη περίπτωση ζώα, που δεν βλέπουν, δεν παρατηρούν δεν νιώθουν τις μικρές αλλαγές που γίνονται ακόμα και μπροστά στα μάτια τους. Απορροφημένοι όλοι από μια καθημερινότητα που περικλείει κλείσιμο στον εαυτό μας δεν ενδιαφερόμαστε για το διπλανό μας. Μόνο αν αυτό που κάνει είναι σκανδαλώδες.

Γεμάτο σύμβολα το βιβλίο. Το αυγό είναι η γένεση του κόσμου! Είναι οι εύθραυστες ισορροπίες  που χρειάζονται πολύ λεπτούς χειρισμούς για να μην …σπάσουν. Είναι το μικρό κάλυμμα που ραγίζει στην ασχήμια,  με την περιφρόνηση, την αδιαφορία και την κακία του κόσμου. Είναι την ίδια στιγμή η ελπίδα, το όνειρο, η αγωνία του τι θα συμβεί, η αναπάντεχη αναμονή του αγνώστου, του ανέλπιστου!

Ένα τόσο δα λευκό και αδιάφορο αυγό ξυπνά  συναισθήματα. Ενώνει ή χωρίζει ανθρώπους, φτιάχνει φιλίες, δημιουργεί συζητήσεις, και φέρνει αλλαγές σε ζωές που δεν το είχαν φανταστεί. Η ομαδικότητα, οι καλοπροαίρετες ενέργειες, το αίσθημα της ευθύνης, η ομορφιά της ψυχής. Για όλα εκείνα τα μικρά «αυγά» που οι άλλοι εγκαταλείπουν. Για όλες εκείνες στις ψυχές που ήρθαν στον κόσμο και κάποιοι αδιαφόρησαν για αυτό. Για τις παράλληλες μητέρες, για τις αγκαλιές που ξεχαστήκανε. Για όλα τα παιδιά που έχουν δικαίωμα στη ζωή, για όλους εκείνους που προσφέρουν αγόγγυστα για την ευτυχία των άλλων.

Μια ιστορία που θα αγαπήσουν μικροί και μεγάλοι. Για τα πολύτιμα της ζωής, για την αγάπη, τη μητρότητα, τη φιλία, την υιοθεσία. Μια «καληνύχτα» που ξυπνά αντί να κοιμίζει συνειδήσεις. Η ομαδικότητα, η αφοσίωση, οι μικρές κοινωνίες που δένονται και συμπάσχουν. Μάνα συχνά δεν είναι αυτή που γεννά μόνο ,αλλά και αυτή που επιλέγει να γίνει.. μάνα ζωής, χαράς, λύτρωσης και καρδιάς!

Με την εικονογράφηση της αγαπημένης Θέντας Μιμηλάκη που επιλέγει σκίτσα και χρώματα που κρύβουν όλη την ομορφιά της ψυχής. 

Για παιδιά αλλά και μεγάλους που αγαπούν πολύ τα «αυγά». Που ξέρουν να ξεχωρίζουν τα πολύτιμα και τα σπουδαία στη ζωή!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στις 2 Νοεμβρίου 2019 στο Cretalive.gr :https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-1093877