Ο κύριος Ούφ ,οι ανεμόμυλοι και ένας μικρός νυχτόγατος...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Tης Ελένης Μπετεινάκη

Για την μαγεία και το όνειρο…

Για την ανιδιοτελή αγάπη και τις ξεχασμένες αξίες…

Για τις ανησυχίες μας που μικραίνουν σαν τις μοιραστούμε…

Για τα καλά βιβλία που πρέπει να τα αναζητήσουμε…

Η κοιλάδα των ανεμόμυλων, Noelia Blanco, εικ : Valeria Docampo, εκδ. Ερευνητές

Μια φορά κι έναν καιρό στην κοιλάδα των Ανεμόμυλων μόλις εμφανίστηκαν οι Τέλειες Μηχανές σταμάτησαν τα Όνειρα. Όλα γίνονταν και εξαρτιόνταν από τα …κουμπιά. Κι αφού ξεχάστηκαν οι παραδοσιακές συνήθειες, έπαψε ακόμα κι ο Άνεμος να φυσά. Κι οι ανεμόμυλοι ακούνητοι πια κοιμούνταν με τα χέρια ανοιχτά. Μόνο η Άννα η μοδίστρα του χωριού συνέχισε να ονειρεύεται. Η δουλειά της μπορεί να λιγόστεψε αλλά η φαντασία της μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ. Σαν να γίνονταν αστέρια τα κουμπιά και τα παλτά της να πως ήταν φτιαγμένα από σύννεφα. Κι ένα βράδυ όπως κοιτούσε πέρα προς τους ανεμόμυλους βλέπει εκείνον τον γίγαντα στη σκιά του φεγγαριού που όλοι τον έλεγαν άνθρωπο-πουλί. Κι εκείνος ήθελε να πετάξει ψηλά να χορέψει με τα σύννεφα αλλά δεν μπορούσε αφού ο Άνεμος είχε χαθεί. Η Άννα χαμογέλασε και του υποσχέθηκε πως θα του έραβε ένα κουστούμι για να μπορεί να πετάξει… Κι αρχίζει να ψάχνει τις μαγικές κλωστές και θα φτάσει μέχρι τον Κήπο των Πικραλίδων και ως τη Χτένα του Ανέμου. Από μια πικραλίδα θα ξεκινήσει το όνειρο και τα νήματα θα ετοιμαστούν. Τότε θα συμβεί εκείνο το θαύμα που θα φέρει πίσω τον Άνεμο, θα ξυπνήσει όλες τις ξεχασμένες ευχές κι επιθυμίες.  Το  κουστούμι του γίγαντα θα φτάσει σε Εκείνον μέσα από τα «χέρια » των Ανεμόμυλων και  θα γίνει ο χορευτής του Ανέμου να ακουμπήσει τα σύννεφα….

Είναι από εκείνες στις ιστορίες που σε κάνουν να ονειρεύεσαι κι εσύ. Που νιώθεις πως τίποτα δεν χάνεται ή ξεχνιέται αν υπάρχει έστω και ένα κορίτσι, ένα αγόρι, ένας και μόνο ένας άνθρωπος που πιστεύει στα όμορφα, στα απίθανα και στα όνειρα. Όσο και αν η τεχνολογία έχει κυριεύσει τις ζωές των ανθρώπων υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί να τα προσφέρει. Είναι οι μυρωδιές, τα συναισθήματα, την φαντασία και το όνειρο. Ένα υπέροχο βιβλίο από την Noelia Blanco για τη δύναμη της ψυχής, την ελπίδα που δεν σβήνει ποτέ, τις επιθυμίες και τα όνειρα που μόνο σαν κάποιος δώσει όλη του την πίστη και την δύναμη μπορεί να τα καταφέρει.

Για τις αξίες και τις παραδόσεις που δεν πρέπει να χαθούν ποτέ. Για την έμπνευση που κατοικεί πολλές φορές στα ασήμαντα και μικρά, την ομορφιά της φύσης που αναζωογονεί και προσφέρει ζωή.

Ένα βιβλίο εικονογραφημένο μοναδικά από την Valeria Docampo. Αξεπέραστες ονειρικές φιγούρες με ονειρική ατμόσφαιρα.

Ένα βιβλίο σαν παλιό παραμύθι σε σύγχρονη εποχή.

Αναζητείστε το στα μικρά και μεγάλα βιβλιοπωλεία και χαθείτε στην μαγεία του ονείρου και της πεθυμιάς.

Δείτε εδώ : https://www.greekbooks.gr/i-koilada-ton-anemomylon.html

Ο κύριος Ουφ, Anna Walker, μετάφραση: Μαριάννα Ψύχαλου, εκδ. Μικρή Σελήνη

«Συννεφιά με πιθανότητα βροχής», έτσι ξεκίνησε και τη μέρα του ο Μπίλυ.

Κακόκεφος, μουρτζούφλης και με πολλά κακά προαισθήματα. Ακόμα κι όταν έφτασε στην τάξη του ένιωθε σαν κάποιος να τον ακολουθούσε συνέχεια. Και ήρθε κι η λύπη και φώλιασε στην ψυχή του και δεν μπορούσε να τη μοιραστεί με κανέναν. Ούτε για εκείνο το περίεργο πράγμα που τον ακολουθούσε όλη μέρα ήθελε και μπορούσε να μιλήσει. Κι εκείνο δεν έφευγε από πουθενά, τόσο που έγινε βάρος ασήκωτο στον Μπίλυ  και  του δώσε κι ένα όνομα. Τον αποκαλούσε πια, κύριο Ουφ. Ήταν παντού, σκιά του έγινε. Τον τρόμαζε, τον νεύριαζε και τον έκανε να νιώθει περίεργα και στενάχωρα συνεχώς. Κι όταν πια αγανάκτησε τόσο που φώναξε στον κύριο Ούφ πως τον μισεί μέσα στο δάκρυ του ήταν σαν να είδε το πρόβλημα και τον εαυτό του ο μικρός Μπίλυ. Και τότε συνέβη ένα μικρό θαύμα…

Ανησυχία, άγχος, φόβος  κι ένα σωρό αρνητικά συναισθήματα που κάνουν τη ζωή κάποιες μέρες να μοιάζει σαν ένα τεράστιο γκρίζο σύννεφο περιγράφονται στο βιβλίο της Anna Walker. Η ίδια η συγγραφέας είναι και η εικονογράφος του που πραγματικά εντυπωσιάζει με την σύλληψη και τις φιγούρες της. Ένα βιβλίο που θίγει και παρουσιάζει με πολύ ιδιαίτερο τρόπο μια ψυχική νόσο όπως η κατάθλιψη που δυστυχώς πλήττει ακόμα και πολύ νεαρές ηλικίες. Μια νόσος που δεν μπορεί να την καταλάβει και να την περιγράψει ένα μικρό παιδί παρά μόνο σχηματικά. Η Anna Walker πετυχαίνει με τον κύριο Ούφ της να εισχωρήσει στην παιδική ψυχή και γιατί όχι να ταυτοποιηθεί ο «ήρωάς» της με ανάλογες περιπτώσεις.  

Για παιδιά που αισθάνονται θλίψη που δεν ξέρουν πως να αντιμετωπίσουν τη λύπη τους και δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την ανησυχία και το άγχος τους. 

Η συμφιλίωση με τον εαυτό μας. Η αποδοχή ακόμα και των «κακώς κείμενων» είναι η μόνη λύση που θα μας βοηθήσει να  απαλλαγούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα και άμεσα από κάθε αρνητική σκέψη και κάθε βάρος.

Βιβλία για τις ανησυχίες των παιδιών υπάρχουν αρκετά στις μέρες μας που με το παράδειγμα τους και την ιστορία τους μας οδηγούν να αντιληφθούμε πως δεν είμαστε μόνοι μας στα δύσκολα. Ο κύριος Ουφ και ο κάθε γκρίζος κύριος μας προτρέπει να ερμηνεύσουμε και να καταλάβουμε με τι περίπου μοιάζει το ασήκωτο βάρος για  όλες εκείνες στις μέρες που τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά. Να τις αντέξουμε, να τις «αγκαλιάσουμε» και να συμβιβαστούμε πως μόνο αν συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη των αρνητικών σκέψεων και καταστάσεων θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε. Θάρρος θέλει, δύναμη, τόλμη και απόφαση μεγάλη. Η ζωή δεν είναι πάντα γλυκιά και όμορφη. Κάποιες μέρες είναι διαφορετικές και ίσως αυτό να της δίνει ουσία, περιεχόμενο και χαμόγελα για όταν όλα αλλάζουν και πάλι.

Ένα βιβλίο που μπορεί να ξεκινήσεις πολλές συζητήσεις στην ολομέλεια μιας τάξης για την κάθε δυσκολία που περνάει ένα παιδί και που δεν μπορεί να καταλάβει πως προέρχεται και πως θα την αντιμετωπίσει.

Για να μπορέσει να βγάλει από μέσα του το πρόβλημα. Η λύση είναι η κουβέντα, η συνδρομή βοήθειας από άλλους, μεγαλύτερους, ειδικούς ή ακόμα και συνομήλικους που θα σταματήσουν να ακούσουν και να δεχτούν το πρόβλημα.

Αποδοχή του εαυτού μας…

Βάλτε τα μικρά παιδιά μπροστά σε έναν καθρέφτη. Πείτε τους τι βλέπουν. Αφήστε τα να σας περιγράψουν πως εκείνα βλέπουν το πρόσωπο  αλλά και το σώμα τους. Δώστε τους μια λευκή κόλλα χαρτί να ζωγραφίσουν τον εαυτό τους. Να ζωγραφίσουν μια μέρα που νιώθουν άσχημα ή περίεργα. Να γράψουν σαν σε ημερολόγιο τις πιο βαθιές σκέψεις τους για οτιδήποτε τα απασχολεί. Να μιλήσετε για συναισθήματα. Να σχηματοποιήσετε την λύπη. Να Μιλάτε μαζί για κάθε πρόβλημα.

Δείτε κάποιες δραστηριότητες στο site της Μικρής Σελήνης : https://mikriselini.wordpress.com/2020/12/04/%CE%BF-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BF%CF%85%CF%86/

Δείτε ένα μικρό δείγμα από την δουλειά της Anna Walker για το βιβλίο εδώ  : https://youtu.be/0XganveY7Us

Για παιδιά από 4 χρόνων

Ο μικρός νυχτόγατος, Σόνια Ντανόφσκι, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Ένα μικρό αγόρι, ο Αντώνης!

Η γιορτή του καλοκαιριού στο καταφύγιο των ζώων!

Μια ζωγραφιά  για τη λαχειοφόρο αγορά που εικόνιζε έναν πάνθηρα!

Δεν ήταν όμως αρκετή για να φέρει χρήματα για ένα τόσο σπουδαίο σκοπό κι έτσι ο Αντώνης σκέφτηκε να χαρίσει όλα του τα χνουδωτά ζωάκια που πραγματικά λάτρευε ώστε να αυξηθούν οι συμμετοχές και η ζήτηση ενός μικρού κι αδέσποτου ζώου. Η πράξη του Αντώνη ήταν παράδειγμα προς μίμηση. Η διευθύντρια του καταφύγιου ενθουσιάστηκε και αποφάσισε να μην κληρώσει την υπέροχη ζωγραφιά του αλλά να την κρεμάει στον τοίχο τους. Η γιορτή του καλοκαιριού ήταν έτοιμη με την μαμά του Αντώνη να συμμετέχει στη μικτή συναυλία με το τσέλο της. Οι γάτες πολλές στο καταφύγιο, μια όμως ήταν ξεχωριστή για τον μικρό Αντώνη. Ο Γκριζέλος έκλεψε την καρδιά του και τα χνουδωτά ζωάκια του έγιναν ανάρπαστα στο παζάρι….

Η ιστορία συνεχίζεται με τον μικρό Αντώνη να αναζητεί κάποια στιγμή μια χνουδωτή αγκαλιά και ο Πάκο το μικρό χνουδωτό γατάκι της μαμάς, εκείνο των δικό της παιδικών χρόνων να μπει στην ζωή και την καρδιά του μικρού Αντώνη.

Και όχι μόνο, μαζί του θα έρθει και μια μεγάλη έκπληξη που θα την συντηρεί κάθε βράδυ ο ήχος από το τσέλο της μαμάς και το τραγούδι του μικρού νυχτόγατου ….

Μια υπέροχη και τρυφερή ιστορία της Σόνιας Ντανόφσκι για την χαρά και τη δύναμη της προσφοράς. Ένα βιβλίο που σε μαγνητίζει η εικονογράφηση του τόσο πολύ, που δύσκολα το αποχωρίζεσαι. Η δύναμη των εικόνων εκτός από την μαγεία τους σε κάνουν να μπεις στη θέση του μικρού Αντώνη. Να νιώσεις, να σκεφτείς και να παραδειγματιστείς από το μέγεθος της δικής του προσφοράς και …ψυχής.

Ένα βιβλίο που θα σας συγκινήσει με τα πολλάπλά μηνύματα.

Για την υιοθεσία των ζώων. Για την αλληλεγγύη και την χαρά του να δίνεις δεύτερες ευκαιρίες σε ζωντανά πρόσωπα – ζώα και πράγματα. Η κούκλα αγκαλιάς είναι γνωστή σε όλους μας. Το μικρό χνουδωτό ζωάκι των παιδικών μας χρόνων είναι μια παρηγοριά, μια άσβηστη ανάμνηση και ένας  βοηθός στα δύσκολα. Εδώ ο Αντώνης και κάθε Αντώνης δείχνει το μεγαλείο της ψυχής τους δωρίζοντας όλα του τα πολύτιμα για ιερό σκοπό. Να βρουν σπίτι όλα τα ζωάκια ή έστω να καλυτερέψουν τη ζωή τους στο καταφύγιο όπου ζουν. Η ανταμοιβή του όμως χαρίζει πολλά περισσότερα συναισθήματα και χαρές.

Η δύναμη λοιπόν της προσφοράς, της μουσικής, της αποδοχής των μικρών αδέσποτων ζώων. Η φιλοζωία σε μια πολύ δυνατή της στιγμή.

Να το ψάξετε το βιβλίο…

Να μαγευτείτε με τις εικόνες.

Να νιώσετε πως καμμιά φορά το δόσιμο των πολύτιμων πραγμάτων σας έχει τεράστια αξία και πολλά περισσότερα οφέλη στην ψυχή σας.

Να σιγοτραγουδήστε το τραγούδι του μικρού νυχτόγατου ή και να το παίξετε στο τσέλο, το πιάνο ή την κιθάρα σας. Να σας ταξιδέψει η μουσική με την παρτιτούρα που υπάρχει στο τέλος του βιβλίου.

Την μετάφρασή του έχει κάνει η Εύη Γεροκώστα και η απόδοσή του είναι άρτια!

Δείτε εδώ περισσότερα http://www.kokkiniklostibooks.gr/book.php?id=5efa020dc79c7

Για παιδιά και ενήλικες

Η Μίσα, η Ρούμπι, ο Τομ και ο Νόρμαν ….στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τέσσερα μοναδικά βιβλία για συναισθήματα από έναν συγγραφέα που θα λατρέψετε. Τον γνωρίσαμε με τα Φτερά του Νόρμαν, την Ανησυχία της Ρούμπι, τον Θυμό του Τόμι και τον αγαπήσαμε πολύ γιατί τα βιβλία του έχουν μια διαφορετική προσέγγιση στα  συναισθήματα. Κι όλα αυτά με τρόπο μαγικό, με ιστορίες που διαβάζονται σαν παραμύθια, με λόγο  απλό και φαντασία που «πετάει» πολύ ψηλά και μακριά. Οι εικόνες όλων των βιβλίων του που τις ζωγραφίζει ο ίδιος είναι  γεμάτες χρώμα, ζωντάνια και  πρωτοτυπία όπως και οι ιστορίες του.

Ας θυμηθούμε τα παλαιότερα κι ας γνωρίσουμε και την Μίσα που θέλει πολύ να έχει φίλους!

Η ανησυχία της Ρούμπι, Τομ Πέρσιβαλ, εκδ. Ψυχογιός

Η Ρούμπι είναι ένα συνηθισμένο κοριτσάκι που της αρέσει να είναι ο εαυτός της. Παίζει, τραγουδάει και χαίρεται, μέχρι εκείνη την ημέρα που στη ζωή της μπαίνει μια μικρή, μια τόση δα ανησυχία. Στην αρχή δεν της έδωσε και πολύ σημασία, εκείνη όμως ήταν πάντα δίπλα της κι άρχισε χωρίς να το καταλαβαίνει η Ρούμπι, να μεγαλώνει σιγά σιγά. Δεν την άφηνε ούτε λεπτό από δίπλα της κι ας μην την έβλεπε κανείς, ούτε καν η ίδια η Ρούμπι. Κι όμως ήταν εκεί κι όλο μεγάλωνε, μεγάλωνε. Κι έφτασε να γίνει …τεράστια και στερούσε πια από την Ρούμπι την ευτυχία. Ίσαμε την ημέρα που το κοριτσάκι μας  συνάντησε τυχαία στο πάρκο ένα μικρό αγόρι που ήταν πολύ λυπημένο. Κι άρχισε να μοιράζεται την ανησυχία της μαζί του και να συνειδητοποιεί πως δεν ήταν η μόνη που ένιωθε ανήσυχη. Κι ένα μικρό θαύμα άρχισε τότε να εμφανίζεται…

Ένα μικρό αριστούργημα και τούτο το βιβλίο του Τομ Πέρσιβαλ. Μια ιστορία καθόλου ανησυχητική αφού ξεδιαλύνει το πρόβλημα της …Ανησυχίας. Με την δική του επίσης καταπληκτική εικονογράφηση, η Ρούμπι γίνεται ένας χάρτινος ήρωας αξιαγάπητος. Τι είναι η ανησυχία, πως «κάθεται» μέσα μας και πως μπορεί κάποιος να τη διώξει; Μια κουβέντα θέλει, μια συντροφιά, λίγο παραπάνω  θάρρος και τόλμη να μιλήσεις για αυτό. Να μοιραστείς το πρόβλημα, να νιώσεις πως δεν είσαι ο μόνος που το έχει κι ύστερα όλα βρίσκουν το δρόμο τους. Πάντα  ο διάλογος καταφέρνει και λύνει τα περισσότερα αδιέξοδα. Οι σκέψεις που απλά τυραννούν αν δεν εξωτερικευτούν, γιγαντώνονται και συχνά γίνονται βάσανο.

Τρυφερή, ευαίσθητη, καλογραμμένη ιστορία. Ιστορία αλήθειας, ιστορία οδηγός ευτυχίας για  μικρά απιδιά. Δείχνει έναν δρόμο που στρώνεται με ανακούφιση, χαρά και μοίρασμα…

Για παιδιά που ανησυχούν κι όχι μόνο….

Τα φτερά του Νόρμαν, Τομ Πέρσιβαλ, εκδ. Ψυχογιός

«Ο Νόρμαν ήταν πάντα φυσιολογικός- απολύτως φυσιολογικός. Μέχρι που μια μέρα…έβγαλε φτερά!»

Έτσι αρχίζει αυτή η τόσο καταπληκτική και αλληγορική ιστορία. Με ένα μικρό αγόρι που θέλει να πετάξει μακριά, ψηλά και να γνωρίσει τον κόσμο. Μόλις όμως  το δοκιμάζει για πρώτη φορά νοιώθει τα πάντα να τον …πνίγουν. Αντί να σηκωθεί ακόμα ψηλότερα φοβάται, κρύβεται, νοιώθει να μην είναι ο εαυτός του. Ο Νόρμαν και ο κάθε Νόρμαν της ζωής πρέπει να ακολουθεί τα δικά του τα θέλω, τα δικά του βήματα και να μην φοβάται να εκδηλώνει τις δικές του αδυναμίες, τον τρόπο σκέψης του και τις ιδιαιτερότητές του. Το να ακολουθεί κάποιος το κοπάδι έχει μια σιγουριά, όμως ποτέ δεν ζει αυτό που εκείνος επιθυμεί κι ονειρεύεται. Μόνο σαν γίνει ειλικρινής με τον εαυτό του βρίσκει όλες τις ισορροπίες και τότε τα πρέπει, τα λόγια των άλλων και  οι κρυφές ματιές δεν λογαριάζονται.

Να πετάτε και να κοιτάτε ψηλά συμβουλεύουμε τα παιδιά. Αφήστε τα  λοιπόν να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Αυτό μας λέει το βιβλίο, αυτό δίνει στα παιδιά. Την ώθηση να ακούν τη δική τους ψυχή. Να μην φοβούνται για την διαφορετικότητά τους. Να μην καταπιέζουν επιθυμίες, ορμές και όνειρα. Μια μικρή ώθηση, μια κουβέντα είναι αρκετά  κι ο κόσμος θα γεμίσει ελεύθερους πραγματικά  ανθρώπους, παιδιά που αναζητούν τη γνωριμία με τον εαυτό τους, τη ζωή, το παραπέρα….

Για το θάρρος, την τόλμη, τα μεγάλα βήματα προς την ευτυχία …

Για παιδιά που προσπαθούν κι ονειρεύονται… (https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2019/03/blog-post_29.html)  

Ο θυμός του Τόμι, Τομ Πέρσιβαλ, εκδ. Ψυχογιός

Ο Τόμι είναι το μικρότερο παιδί στην οικογένεια του και το πιο κοντό. Αυτό κάποιες φορές του βγαίνει σε καλό και κάποιες άλλες όχι. Υπάρχει κι ένα χαρούμενο σκυλί στο σπίτι με το όνομα Μπισκότος και συχνά τον ξεπερνά στο τρέξιμο και τις σκανταλιές. Πολύ  σύντομα αρχίσανε τα παράξενα για τον Τόμι μιας και δεν προλάβαινε να φτάσει στην ώρα του σε μέρη και σημεία συνάντησης που όλοι οι υπόλοιποι διασκέδαζαν. Ήταν πάντα τελευταίος  στο τρέξιμο και προλάβαινε την χειρότερη θέση στο τρένο. Στο πάρκο πάλι σαν παίζανε όλοι κρυφτό δεν μπορούσε να βρει κανέναν. Το μονόζυγο στην παιδική χαρά ήταν πολύ ψηλό και στην τσουλήθρα δεν τον αφήναν να την κατέβει γιατί ήταν …πολύ μικρός. Το αποκορύφωμα ήταν εκείνη την ήμερα που πήγαν με τον  μπαμπά του να πάρουν παγωτό και δεν πρόλαβε ούτε μια σταλίτσα. Τότε μια τίγρης φοβερή και τρομερή βγήκε από μέσα του και σχεδόν τον μεταμόρφωσε. Τι γρυλίσματα, τι κόκκινες φωτιές από παντού, τι κοφτερά δόντια εμφανίστηκαν ξαφνικά…Κι όλοι πια τον τρέμανε μα και τον άφησαν μόνο του. Έκανε ότι ήθελε, κάνεις δεν τον πλησίαζε όμως τελικά δεν ήταν και τόσο χαρούμενος. Και τότε κατάλαβε….

Έξυπνο, πρωτότυπο, διαφορετικό βιβλίο για το συναίσθημα του θυμού. Η μεταμόρφωση του μικρού αγοριού σε  τίγρη άκρως εντυπωσιακή και ευρηματική στην πλοκή και εξέλιξη της ιστορίας. Ένα βιβλίο που μας μαθαίνει τρόπους για την διαχείριση του θυμού και δείχνει ακριβώς την ένταση του συναισθήματος. Συμπεριφορές, πράξεις, λόγια και σκέψεις που όλοι λίγο πολύ κάνουμε κάτω από την επιρροή νεύρων και απογοήτευσης. Δύσκολη η διαχείριση του θυμού και ακόμα δυσκολότερη η αποδοχή των αρνητικών ενεργειών μας.

Πραγματικά άξιο προσοχής και τούτο το  βιβλίο του Τομ Πέρσιβαλ. Αξίζει να το ψάξετε και να διαβάσετε την βιογραφία του για να δείτε πως εμπνέεται για τα βιβλία και τις εικόνες του: https://www.panmacmillan.com/authors/tom-percival/14042f0f-503b-44da-4271-08d5dd18a1c0

Ένα βιβλίο για εκείνες τις δύσκολες μέρες πού όλα μοιάζουν να έχουν κτυπήσει κατακόκκινο χρώμα. Για παιδιά από τεσσάρων χρόνων.

https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2020/03/blog-post_7.html

Η Μίσα κάνει φίλους, Τόμ Πέρσιβαλ, εκδόσεις Ψυχογιός

Στην Μίσα αρέσει πολύ να φτιάχνει πράγματα όπως εικόνες από αριθμούς και ήχους. Δυσκολεύεται όμως πολύ με τους ανθρώπους κι έτσι δεν έχει φίλους. Απογοητευμένη φτιάχνει ένα δικό της κόσμο με φίλους χάρτινους χρωματιστούς  αλλά…χωρίς ψυχή. Τους παίρνει  μαζί της όπου και να πάει αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα αληθινό και ουσιαστικό παίζοντας τους. Κι όταν  την προσκαλούν σε ένα πάρτι νιώθει μοναξιά κι απομονώνεται σε μια γωνιά με τους χάρτινους φίλους της κλεισμένη στον δικό της και μόνο κόσμο. Εμφανίζεται όμως ένα μικρό αγόρι ο Τζος και πάρα την ανησυχία και το φόβο της Μίσα επιτέλους μια φιλία χτίζεται και τα πράγματα  αρχίζουν να γεμίζουν αγκαλιές, αγάπη και νόημα ….

Το τελευταίο βιβλίο του αγαπημένου μας πια συγγραφέα Τομ Πέρσιβαλ μιλάει για την δυσκολία κάποιων παιδιών να έχουν φίλους. Τις ανησυχίες, τις ανασφάλειες και τους φόβους τους. Συχνά καταφεύγουν σε δικούς τους κόσμους για να προστατευτούν από τυχόν λάθη, απορρίψεις και απογοητεύσεις. Όμως πάντα μια μικρή αλλαγή ή παρόρμηση μπορεί να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και τα συναισθήματα από αρνητικά να γίνουν θετικά.

Υπέροχη και αυτή η ιστορία, πολύ πρωτότυπη και ουσιαστική. Εικονογραφημένη εξαιρετικά από τον ίδιο και  γεμάτη μηνύματα συνεργασίας, αποδοχής και συμπεριφορών κοινωνικοποίησης.

Να τα ψάξετε όλα τα βιβλία στα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς σας και εδώ : https://www.psichogios.gr/el/tom-persibal

 Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 3 Οκτωβρίου 2020  :https://www.cretalive.gr/politismos/i-misa-i-roympi-o-tom-kai-o-norman-sta-paramythia-toy-sabbatoy