Με ένα λευκό φτερό *… με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία!

 

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Με αφορμή αυτήν την ημέρα «Τα παραμύθια του Σαββάτου» και στην δράση τους για όλον τον Δεκέμβριο (Κάθε μέρα κι ένα βιβλίο) παρουσιάζεται  ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο.

Μια ιστορία με θέμα την αναπηρία, τη διαφορετικότητα, τη φιλία, τις ίσες ευκαιρίες και τα δικαιώματα στη ζωή για όλους, ανθρώπους και ζώα.

*Με ένα λευκό φτερό, Ελένη Μπετεινάκη, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Η Μυρσίνη είναι ένα κοριτσάκι με κινητικά προβλήματα. Κάθεται σε αναπηρικό αμαξίδιο,  κι είναι γεμάτη με όνειρα, αγάπη για τη ζωή και φαντασία. Κατεβαίνει κάθε πρωί στην όχθη μιας  λίμνης που χωρίζει ένα δάσος στα δυο. Μαζί της πάντα, ακούραστη βοηθός, η αδελφή της Ελευθερία. Εκεί στα καταγάλανα νερά της λίμνης βλέπει πάντα  έναν ολόλευκο κύκνο που κολυμπάει μόνος του. Όλα τα πουλιά πετούν ψηλά, ενώ εκείνος πάντα μένει στη λίμνη…

Μια μέρα, ένα φτερό του κύκνου παρασύρθηκε από τον άνεμο και βρήκε αποκούμπι πάνω στα γόνατα του κοριτσιού.

Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά ένα ταξίδι φαντασίας, με οδηγό το λευκό φτερό. Ένα μαγικό χαλί εκπληρώνει επιθυμίες, όνειρα και περιπέτειες με ταξιδιώτες την Μυρσίνη, την Ελευθερία και τον κατάλευκο κύκνο.

Ένα ταξίδι σαν γύρος του κόσμου και της ψυχής, πιο πάνω απ’ τα σύννεφα, πιο πάνω απ’ τα όνειρα. 

Βασικός στόχος βιβλίου: Να κατανοήσουν τα παιδιά αλλά, γιατί όχι, και οι μεγάλοι πως  :  

Η αναπηρία δεν είναι αδυναμία!

 

Σύνδεση βιβλίου με τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων του Ι.Ε.Π.:

Α.Ζω καλύτερα – Ευ ζην , Ψυχική και Συναισθηματική Υγεία - Πρόληψη

Γ. Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ - Κοινωνική συναίσθηση και Ευθύνη            

Συμπερίληψη - Αλληλοσεβασμός, διαφορετικότητα

Οδηγίες για γονείς και εκπαιδευτικούς :

•             Βρίσουμε ένα λευκό φτερό κι αρχίζει η δική μας ιστορία

α) Κλίνω τα μάτια, ονειρεύομαι τι;

Β) Σε τι θα ήθελα να μεταμορφωθεί το φτερό μου

•             Σε χαρτί λευκό (κόλλα Α4) που έχει την έννοια του χαλιού ( χαρτί του μέτρου για ομαδική εργασία) ζωγραφίζω ή γράφω μια επιθυμία, όνειρο, που θα ήθελα να εκπληρωθεί…

•             Σχεδιάζω και κόβω ένα λευκό φτερό πάνω σε λευκό κάνσον. Τι θα ζωγράφιζα πάνω του και θα το έβαζα (μαζί με των άλλων παιδιών) σε ένα πανί που θα το ταξιδέψει…

•             Βλέπω την βραβευμένη ταινία : The Present https://www.youtube.com/watch?v=3XA0bB79oGc 

•             Ακούω Τραγούδια: Φοίβος  Δεληβοριάς – Γιατί είμαστε οικογένεια : https://www.youtube.com/watch?v=c0nJKtl8iKs  

Δικαίωμα : https://www.youtube.com/watch?v=ZIFySEF5i68 

•             Μιλάμε για συναισθήματα: Μοναξιά, φιλία, αγάπη, αλληλεγγύη

•             Μιλάμε για δικαιώματα παιδιών – ζώων.

Ακούστε το βιβλίο σε Podcast στην εκπομπή 10 λεπτά ακόμα, στο Γ΄πρόγραμμα, με την Βάσια Χατζηγιαννάκη στο Ertecho.gr Εδώ: https://www.ertecho.gr/radio/trito/show/10-akoma/podcast/683290/10-lepta-akomi-tetarti-15-maiou-2024/

 

Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες : https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/me-ena-leuko-ftero

Και αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία!

Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού!

                                20 Νοεμβρίου…

Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

Με αφορμή την σημερινή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας για τα Δικαιώματα του Παιδιού, «Τα παραμύθια του Σαββάτου», παρουσιάζουν και προτείνουν βιβλία κατάλληλα για παιδιά σχετικά με το θέμα!

Να θυμηθούμε πως η συγκεκριμένη  επέτειος ορίστηκε το 1989 από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και η Ελλάδα επικύρωσε την Σύμβαση αυτή στις 2 Δεκεμβρίου 1992.

Τα 54 άρθρα της Σύμβασης αφορούν Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Συμμετοχής!

Τα βιβλία που αναφέρονται στα Δικαιώματα των παιδιών είναι:

1.    Έχω δικαίωμα, έχω δικαίωμα, Πάνος Χριστοδούλου – Στέλα Στεργίου, εκδ. Μικρή Σελήνη

Έχω δικαίωμα; Να είμαι όπως θέλω εγώ; Να έχω ταυτότητα; Να εκφράζομαι ελεύθερα; Να είμαι μέλος μιας οικογένειας; Να έχω σπίτι; Να πηγαίνω σχολείο, αλλά και στον γιατρό; Είναι το παιχνίδι δικαίωμα;

Ναι! Έχω δικαίωμα

https://mikriselini.gr/product/ex-dikaioma-vivlio-gia-ta-dikaiomata-tou-paidioufi/

2.Δικαίωμα στη μάθηση- Η ιστορία της Μαλάλα Γιουσαφζάι, Rebecca Langston-George,εικ:  Janna Bock, εκδ. Λιβάνη

H ιστορία ενός κοριτσιού που έγινε σύμβολο Ειρήνης σε ολόκληρο τον κόσμο, που συγκίνησε, που αγαπήθηκε και που εμπνέει χιλιάδες άλλα παιδιά ώστε να μην σταματήσουν ποτέ να πιστεύουν σε ιδέες, ιδανικά, στα δικαιώματα που έχουν, στην ισότητα, τις διακρίσεις και στα μη παράλογα τούτου του κόσμου. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2017/09/blog-post_22.html 

3. Το μήνυμα του φτερωτού Ερμή. Ένα χαρμόσυνο μήνυμα για τα δικαιώματα των παιδιών, Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου,εικ: Γιώργος Ναζλής, εκδ. Πατάκη

4. Η Περ αποφασίζει (Εγώ και οι άλλοι) Μαριέττα Κόντου, εικ :Χρύσα Σπυρίδωνος, εκδ. Μεταίχμιο

Η Περ είναι το παιδί που όλοι μεγαλώνουμε. Έχει απορίες, δισταγμούς, μπερδέματα, αλλά κυρίως έχει συναισθήματα, ανάγκες και όρια που την προστατεύουν. Από εμάς χρειάζεται μια ασφαλή καθοδήγηση, έναν οδηγό αγάπης για να ξέρει ακριβώς τι είναι καλό για εκείνη και τι όχι. Να μάθει να εμπιστεύεται τους σωστούς ανθρώπους γύρω της αλλά και τον εαυτό της, τα θέλω της, το ένστικτο και τα όριά της. Η σωστή και ασφαλής διαμόρφωση αυτών των ορίων είναι δουλειά όλων μας! Η Περ είναι ένα παιδί σαν εσένα.

https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B5%CF%83%CF%85-%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82

 5. Παιδικά όνειρα, Μαρίνας Μιχαηλίδου-Καδή, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Πατάκη

Ήταν λοιπόν μια φορά κι ένα καιρό ένα κορίτσι που ονειρευόταν να ακουμπήσει τα  αστέρια κι ένα αγόρι που ήθελε να πετάει ψηλά σαν πουλί. Ένα άλλο κορίτσι που έκτιζε πύργους στην άμμο κι ένα αγόρι που έσκαβε βαθιά στη γη να βρει το θησαυρό που ονειρευόταν.

Και τα όνειρα γεννιόντουσαν κι οι άνθρωποι, οι «μεγάλοι» αποκάρδιωναν τους μικρούς , όμως τα παιδιά δεν τους έδιναν σημασία. Και μεγάλωσαν κάποια στιγμή και τα όνειρα τους γίνανε αστέρια, θησαυροί, πουλιά, πανύψηλα κτίρια, χαμόγελα κι ελπίδα για τον κόσμο… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2016/09/blog-post_63.html

6..Έχω ένα μήνυμα για όλα τα παιδιά της γης, Κατερίνας Τζαβάρα, εικ Δημήτρης Ρίζος,εκδ. Διάπλους

7.Ενας καλύτερος κόσμος: τα δικαιώματα του παιδιού , Ρόμπερτ Κορμιέρ – Isabel Otter, εκδ. Παπαδόπουλος

8. Μαλάλα ένα γενναίο κορίτσι, Ικμπάλ  ένα γενναίο αγόρι: εικ Jeanette Winter
Εκδ: Παπαδόπουλος.

Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για την βία, την αδικία, την γενναιότητα, την τιμή, τη ζωή και τον θάνατο; Πώς να μιλήσεις για τα εγκλήματα ενάντια σε αυτά  τα παιδιά που  γεννήθηκαν κορίτσια και  τόλμησαν να πάνε σχολείο; Τι να πεις για εκείνη την άδικη, παράλογη και καταδικαστέα παιδική εργασία και μάλιστα με συνθήκες που δεν αρμόζουν σε κανένα ζωντανό πλάσμα σε αυτήν τη γη; Μόνο με ιστορίες και αληθινά παραμύθια. Κι ύστερα για να αλαφρώσει η ψυχή, κι αφού μάθει με τρόπο απλό μεγάλες αλήθειες και μάχες που συγκλόνισαν τον τόπο μας, μια ιστορία με νεράιδες, ασημόσκονη και μπόλικο χιούμορ θα τα ταξιδέψει στον κόσμο που όλοι μας πρέπει αν φροντίζουμε για να …τον έχουμε!

https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/09/blog-post_25.html

9.. Με ένα λευκό φτερό, Ελένη Μπετεινάκη, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια λίμνη που χώριζε ένα δάσος στα δυο. Απέραντη, με καταγάλανα νερά, γεμάτη νούφαρα στην επιφάνειά της…

Εκεί ζούσε ένας ολόλευκος κύκνος.

Στην αντίπερα όχθη ερχόταν κάθε πρωί η Μυρσίνη, και μαζί της πάντα, ακούραστη βοηθός, η αδελφή της Ελευθερία. Όνειρο της Μυρσίνης ήταν να πετάξει μακριά, πέρα απ’ τη λίμνη. Κάποια μέρα, ένα φτερό του κύκνου παρασύρθηκε από τον άνεμο και βρήκε αποκούμπι πάνω στα γόνατα του κοριτσιού.

Έτσι ξεκινά το μαγικό ταξίδι τους,πιο πάνω απ’ τα σύννεφα, πιο πάνω απ’ τα όνειρα!

Μια ιστορία με θέμα την αναπηρία, τη διαφορετικότητα, τις ίσες ευκαιρίες και τα δικαιώματα στη ζωή για όλους, ανθρώπους και ζώα.

https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/me-ena-leuko-ftero

10.Εχω πάντα δικαίωμα, Συλλογικό έργο, εκδ: Έναστρον

11. Το γιατί των παιδιών φέρνει την ελπίδα, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Εικ :Έφη Λαδά, εκδ. Πατάκη

12. Δεν, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εικ: Έφη Λαδά, εκδ. Πατάκης

Δεν…Μια λέξη με τρία γράμματα, λένε τα παιδιά, μια μόνο συλλαβή που μέσα στης κρύβει θυμό, απογοήτευση, λύπη, μοναξιά  και χαμένα όνειρα.

Μια ιστορία του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, το δεύτερο βιβλίο μιας τριλογίας, όπως λέει ο ίδιος, για εκείνα τα παιδιά που δεν τα έχουν όλα. Για εκείνα τα παιδιά που θέλουν αλλά δεν μπορούν να έχουν κάτι από αυτά που οι περισσότεροι από μας θεωρούμε δεδομένα.. .Που προσπαθούν αλλά δεν τα καταφέρνουν. Που ονειρεύονται πιασμένα μόνο από τον χαρταετό των ονείρων  τους. Εκείνον τον   χαρταετό που κουβάλα στην ουρά του χαρά, φίλους, αγάπη, ψυχή, ομορφιά, ελευθερία και εκατοντάδες ναι… Γιατί στ΄ αλήθεια υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν σπίτι, που δεν έχουν το δικό τους καταφύγιο. Παιδιά που δεν έχουν γιορτές στη ζωή τους, παραμύθια να διαβάσουν, παιχνίδια να παίξουν. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2017/03/blog-post_10.html

13. Το γελαστό μπαλόνι, Γιώργος Κατσέλης, εικ :Μάρω Αλεξάνδρου, εκδ. Ψυχογιός

14.Μπανταουί, ένα παιδί από την έρημο, Μοχέντ Αλτράντ, εκδ.Καλέντης.

15.Το μαγικό μολύβι της Μαλάλα, της Μαλάλα Γιουσαφζάι, εικ :Kerascoet, εκδ. Πατάκη

16.Η κούκλα που ταξίδευε στον κόσμο, Αλεξάνδρα Μητσιάλη, εικ: Κατερίνα Χαδουλού, εκδ.Παπαδόπουλος

17. Το παλιόπαιδο, Αγγελική Δαρλάση, εικ: Ίρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκη

Ήταν κάποτε ένα παιδί που μεγάλωσε με ελάχιστα χάδια και φιλιά, με λίγο φαί και κάποια τραγούδια. Φορώντας ένα γκρίζο τεράστιο και δανεικό παλτό που η μάννα του του είχε πει πως σαν έφτανε να τον χωράει  κανονικά, ίσως να γινόταν κάποιος και ίσως και να αντάμωνε την ευτυχία. Εκείνο το παιδί κοίταζε πάντα τα άστρα και τον ουρανό και περίμενε… Κι η ευτυχία αργούσε και εκείνο επειδή όταν πεινούσε, δεν είχε που να κοιμηθεί ή έπαιζε με τα παρατημένα παιχνίδια άλλων παιδιών, του κόλλησαν   το όνομα «Παλιόπαιδο». Το αποδέχτηκε σχεδόν ξεχνώντας  το πραγματικό του όνομα. Κάποτε μπήκε σε μια συμμορία εκείνη του Ραούλ ή « Τίγρη» κι ένοιωσε κι εκείνο πως επιτέλους ανήκε κάπου. Κι όταν άλλαξε το γκρίζο του παλτό με ένα μπλε μπουφάν ή μάννα δάγκωσε τα χείλη και τα αστέρια παρέμειναν βουβά κι εκείνο το παιδί πείσμωσε και θύμωσε ακόμα πιο πολύ.  Όμως σαν φτάσει μια στιγμή που νομίζεις πως έχει φτάσει πολύ χαμηλά κάτι συμβαίνει κι όλα μπορούν να ανατραπούν. Τα αστέρια μέσα από της χαράς τα δάκρυα θα αρχίσουν να χορεύουν από μια νέα συνάντηση στο δρόμου του που θα του ξαναφέρει το πραγματικό του όνομα και μια ολοκαίνουργια ζωή. Κι όλα αυτά με τη δύναμη της μουσικής, ενός  βιολιού κι ενός  ανθρώπου που μπόρεσε να καταλάβει τι έκρυβαν τα μεγάλα λαμπερά μάτια , σαν κάρβουνα, του Φέλιξ. Και το γκρίζο παλτό πια θα είναι χαρούμενο και τα αστέρια ακόμα πιο λαμπερά στον ουρανό …κι η ζωή θα γίνει όμορφη ξανά. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/03/t.html

18. Το δικό μας σπίτι, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εικ :Μαρίνα Στελλάτου, εκδ. Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη

19. Μόνο αν θέλω, Γιώτα Αλεξάνδρου, εικ :Σάντρα Ελευθερίου, εκδ. Μίνωας

Αχ αυτές οι αγκαλιές και τα φιλιά κι όλα τα χάδια σαν προέρχονται από αγαπημένα πρόσωπα πόσο πολύ ψηλώνουν τις ψυχές και τα χαμόγελα στα πρόσωπα μικρών και  μεγάλων. Κι η Έλλη ένοιωθε ευτυχισμένη σαν την αγκάλιαζε η δασκάλα της. Κι η μαμά ακόμα κι ο μπαμπάς κι ας ένοιωθε  πως τραμπαλίζεται. Όμως δεν αντέχει καθόλου τα φιλιά και τα τσιμπήματα και τις αγκαλιές από τις θειες κι όλους όσους πιστεύουν  πως μπορούν να την αγγίζουν όποτε εκείνοι  θέλουν. Έτσι λοιπόν μια μέρα που ήταν για την Έλλη  σημαδιακή και πολύ σημαντική, μια επίσκεψη έφταιγε, κι  άλλαξαν όλα. Έφταιγε κι  εκείνο το άγαλμα, η Κόρη, στο Μουσείο, που απαγορευόταν να την ακουμπήσει κάνεις. Έτσι κι εκείνη σαν επέστρεψε σπίτι κι άρχισαν οι οικογενειακές συγκεντρώσεις  το δήλωσε γραπτά και προφορικά, πως,ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΩ θα συμβαίνει αυτό. Ήταν τότε που  και γινήκανε τα πράγματα στην ευρύτερη οικογένεια άνω κάτω… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2018/10/blog-post_5.html

20. Η Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Ruth Rocha,εικ: Otavio Roth,εκδ: Μεταίχμιο

21. Και βγάζω το καπέλο μου, Μάκης Τσίτας, εικ :Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Ένας πολύ φιλικός, συμπαθητικός και μόνος κύριος μπαίνει στην παρέα τριών μικρών παιδιών που παίζουν στο πάρκο στην άλλη μεριά της πόλης. Τα παιδιά χρειάζονται ένα τέταρτο μέλος για το παιχνίδι τους το «Λύκε, λύκε είσ΄  εδώ;» κι εκείνος προσφέρθηκε στη στιγμή! Έγινε αυτός ο λύκος και το παιχνίδι ξεκίνησε. Πρώτα έβγαλε τη γενειάδα του, μετά το καπέλο του, μετά τα γυαλιά του και τελευταία άνοιξε το στόμα του αρχίζοντας να τα κυνηγά! Ναι, ήταν αυτός ο λύκος, ο κακός, όπως καταλάβατε όλοι, των παραμυθιών! Ευτυχώς που το πάρκο είχε φύλακα και ο λύκος πιάστηκε κι οδηγήθηκε στη φυλακή. Είχε ξεχάσει όμως τη γενειάδα, το καπέλο και τα γυαλιά του στο πάρκο κι εμφανίστηκε άλλος ένας…την επόμενη μέρα!  https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2019/01/blog-post_5.html

22. Το αγόρι που δάμασε τον άνεμο, KamKwamba William – Mealer Bryan,εικ: Hymas Anna, εκδ.Παπαδόπουλος

23.Που κρύβονται τα δικαιώματα; Μαρίζα Ντεκάστρο, εικ: Άνα Μάτεγιτς, εκδ. Μεταίχμιο

Τι είναι το Σύνταγμα; Πλατεία, λέξη, νόμος, υποχρέωση; Και η λέξη πάλι δικαίωμα, τι σημαίνει; Ποιος έχει δικαιώματα; Ολοι, ένας, κανείς; Και πως ξεκίνησε τούτη η ιστορία με τους νόμους, τις υποχρεώσεις, τον σεβασμό του ενός προς τον άλλο; Πως φτιάχνονται οι  νόμοι; Παλιώνουν ποτέ; Κι η Δημοκρατία τι ακριβώς είναι; Πολλές οι ερωτήσεις κι ανάλογα πολλές κι οι απαντήσεις…

Όλα αυτά με μια πολύ απλή, κατατοπιστική και ολοκάθαρη ιστορία της Μαρίζας Ντεκάστρο, που ξεκαθαρίζει στο μυαλό και τη σκέψη των μικρών παιδιών  τις πιο δύσκολες έννοιες του …πολίτη. Ένας βιβλιοδηγός  που δεν κουράζει καθόλου, ούτε δυσκολεύει κανέναν.  Με αφορμή μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας αρχίζουν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις που μαθαίνουν, ξεδιαλύνουν και καθοδηγούν τους μικρούς πολίτες αυτή της χώρας. Άκρως απαραίτητο βιβλίο σε κάθε μικρό μαθητή, σε κάθε μικρό σκεπτόμενο άτομο που διψά να μάθει, να καταλάβει, να γνωρίσει  δύσκολες έννοιες και λέξεις. Απλότητα αλλά όχι απλοϊκότητα σε τούτη τη γραφή. Πολύτιμη γραφή, γραμμένη στη γλώσσα των παιδιών, στις απορίες και αναζητήσεις τους. Σαν ένα μικρό παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού. Θησαυρός και οι έννοιες  τούτες. Υπέροχη η ιδέα της Μαρίζας Ντεκάστρο να τις «φτιάξει» σε βιβλίο.  Απαραίτητες στην καθημερινότητα και των μικρών παιδιών,  που εμείς οι μεγάλοι δύσκολα θα σκεφτόμασταν πως να τις εξηγήσουμε.

Με την πολύ όμορφη εικονογράφηση από την Άνα Μάτεγιτς οι μικροί πολίτες της χώρας γνωρίζουν πια και καταλαβαίνουν καλύτερα τι είναι και που κρύβονται τα …δικαιώματα! Για παιδιά από πέντε χρόνων https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2019/03/blog-post.html

24. Με ένα κόκκινο κουμπί, Ελένη Μπετεινάκη, εικ: Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Κλειδάριθμος

Ο Ασίντ είναι ένα παιδί πρόσφυγας. Όταν ξεσπάει πόλεμος στην πατρίδα του, αρχίζει να φοβάται κι ας είναι ατρόμητος (Ασίντ σημαίνει λιοντάρι). Μια νύχτα, φεύγει εντελώς μόνος του και η βάρκα που τον μεταφέρει τον αφήνει σ’ ένα νησί.

Θα βρεθεί σε μια ακτή με μόνη συντροφιά του ένα κόκκινο κουμπί με δυο τρύπες που γίνεται φίλος του, παιχνίδι, παρέα του και μεταμορφώνεται κάθε φορά σε ό,τι του λείπει, ό,τι αγαπά, ό,τι χρειάζεται.

Εκεί έρχεται συχνά κι ένα θαλασσοπούλι κατάμαυρο, με ράμφος παράξενο και μακρύ. Είναι ο Αριστοτέλης ο θαλασσοκόρακας. Ώσπου ξαφνικά, ένα πρωί ο Ασίντ χάνει το κουμπί του.

Μια ιστορία που έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε θέματα προσφύγων. Επίσης θα  τα βοηθήσει να ξεχωρίσουν και να καταλάβουν έννοιες όπως πόλεμος, μετανάστης, πρόσφυγας. Θα νιώσουν και θα αντιληφθούν πως όλα τα πλάσματα της γης έχουν δικαιώματα και χρειάζονται αγάπη, φροντίδα, οικογένεια και φίλους.

25. Imagine, John Lenon, εκδ: Μίνωας

26. Τα κορίτσια έχουν το δικαίωμα No 1, Elisabeth Brami, εκδ. Διόπτρα

27. Τα κορίτσια έχουν το δικαίωμα No 1, Elisabeth Brami, εκδ. Διόπτρα

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr  στις 19 Νοεμβρίου :

Το βιβλίο : Με ένα λευκό Φτερό ...στο Βιβλιοδρόμιο!

 

Γράφει η Ελευθερία Καλούδη

Δύσκολο πολύ να γράψεις για τον εαυτό σου ή για έναν πολύ δικό σου άνθρωπο. Θα γράψω λοιπόν γιατί πιστεύω πως τα παιδιά αγαπούν τόσο πολύ τα βιβλία της Ελένης που είναι πάντα στην κορυφή της ζήτησης στο Βιβλιοδρόμιο.

Ο πιο βασικός λόγος νομίζω πως είναι γιατί πλάθει παραμύθια με την παλιά, παραδοσιακή συνταγή της γιαγιάς. Ιστορίες με μαγεία, με πλοκή, αρχή μέση και τέλος που μπορούν να διαβαστούν σιωπηλά από έναν μικρό αναγνώστη χωρίς τη διαμεσολάβηση ενός ενήλικα. Δε γράφονται πια παραμύθια στις μέρες μας κι εκείνα τα παλιά που μεγάλωσαν πολλούς από εμάς έχουν πέσει σε δυσμένεια γιατί δεν θεωρούνται πολιτικά ορθά.

Ο δεύτερος είναι γιατί η ίδια είναι γεμάτη ιστορίες από έναν τόπο και μια εποχή που δεν υπάρχει πια. Με ένα μυστικό νεύμα μπορεί να καλέσει νεράιδες και ξωτικά, καλικάντζαρους και σκιάχτρα να τη συντροφέψουν, ακριβώς όπως το έκαναν οι παλιοί παραμυθάδες γύρω από τη φωτιά. Όποιος την έχει δει να αφηγείται σε παιδιά μπορεί να το καταλάβει. Άλλωστε συχνά την αναφέρω ως παράδειγμα για τη δύναμη της αφήγησης καθώς δεν υπάρχει παιδί που να μην υποκύψει στη γοητεία της ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Την ιστορία της Μυρσίνης μου τη διάβασε από το τηλέφωνο μια από εκείνες  τις δύσκολες μέρες της καραντίνας. Ακούγοντας τη έφτιαχνα τις δικές μου εικόνες πριν από τη μαγική εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου. Εντελώς τυχαία βρέθηκα λίγες μέρες μετά στη λίμνη του Ζαρού για πρώτη φορά. Ανάσα βαθιά την εποχή που οι ανάσες μας ήταν κοφτές και ρηχές από τον φόβο. Ένα τοπίο βγαλμένο από παραμύθι. Ήμουν σίγουρη πως αυτή ήταν η λίμνη που η Μυρσίνη γνώρισε τον κύκνο της.

Κι όταν ένα φτερό, κι ας μην ήταν λευκό,  προσγειώθηκε στα χέρια μου, το κράτησα να το κάνω δώρο στην Ελένη, έτσι για το καλό ταξίδι στην καινούρια της ιστορία.

Κι αν κάπου εκεί είμαι κι εγώ, ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Πάντα ονειρευόμουν να τρυπώσω σε ένα παραμύθι…😉

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένη Μπετεινάκη  και της Αιμιλίας Κονταίου από την Ελληνοεκδοτική.

https://ellinoekdotiki.gr

Η Περ αποφασίζει*... στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Πάμε να γνωρίσουμε την οικογένεια της Περ! Πόσοι άνθρωποι μένουν στο σπίτι και πόσοι τελικά την αποτελούν; Τρεις, πέντε, επτά ή μήπως πάρα πολλοί που μάλιστα είναι και φασαριόζοι;

Αλλά ας τους πάρουμε έναν έναν με τη σειρά: Ξεκινώντας από τον Όλιβερ τον σκύλο της Περ. Αμέσως μετά μαθαίνουμε τα χαρακτηριστικά της Σερενάτας, της γάτας της. Και τα δυο ζωάκια είναι στη ζωή της Περ, πολύτιμα, και ας μην μοιάζουν μεταξύ τους. Σε κάποια σημεία όμως, στην κοινωνικότητα, ας πούμε, η Περ συμπεριφέρεται πότε όπως ο  ένας (σκύλος) και πότε όπως η άλλη( γάτα).

Η Περ αγαπάει τις αγκαλιές που συχνά διαφέρουν μεν από πρόσωπο σε πρόσωπο  αλλά …τις ξέρει και γι αυτό τις αποζητά! Μόνο εκείνες που δεν θέλει αρνείται να τις πάρει ή να τις δώσει. Το ίδιο γίνεται και με τα φιλιά. Μόνο όταν ΘΕΛΕΙ.

Στο μπάνιο πάλι της αρέσει η αυτονομία και η ιδιωτικότητα. Άλλωστε είναι μεγάλη πια. Κι όταν κάποια φίλη της της κρατεί το χέρι επίμονα και σχεδόν επίπονα η Περ της εξηγεί πως δεν θέλει κι εκείνη ευτυχώς, καταλαβαίνει…

Έτσι κάνει πάντα η Περ, εξηγεί. Και δεν αφήνει περιθώρια.  Δεν επιτρέπει σε κανένα να κάνει κάτι που δεν της αρέσει,  γιατί ΔΕΝ θέλει να νιώθει άβολα ή  να πονάει χωρίς λόγο, και να κάνει πράγματα μόνο και μόνο για να ευχαριστήσει τους άλλους.

Η Περ νιώθει φιλικά μόνο με τους ανθρώπους που γνωρίζει. Με τους αγνώστους δεν θέλει ούτε κουβέντες ούτε …τίποτα. Θέλει εκείνη να αποφασίζει να το ποιος, που, πως, αν, μπορούν να την αγγίξουν. Kαι θέλει να μαθαίνει από τους ανθρώπους που εμπιστεύεται, ρωτώντας τους, δηλαδή την μαμά, τον μπαμπά, την δασκάλα της, τον Όλιβερ και την Σερενάτα.

Κι αν θέλετε να μάθετε πολλά περισσότερα για την Περ, και πως αντιμετωπίζει τη ζωή, τον εαυτό της, τους άλλους ώστε να  νιώθει ελεύθερη, ασφαλής κι ευτυχισμένη, αναζητείστε το βιβλίο της Μαριέττας Κόντου:

*Η Πέρ αποφασίζει (Εγώ και οι άλλοι) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση της Χρύσας Σπυρίδωνος.

Ένα βιβλίο οδηγός για μικρά κι ίσως, γιατί όχι,  και για μεγάλα παιδιά. Για συμπεριφορές και όρια που βάζουμε οι ίδιοι στους άλλους, στον εαυτό μας και σε τακτικές ή συνήθειες που δεν μας αρέσουν. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αναγκάζει ένα παιδί ή και έναν ενήλικα ακόμα, να κάνει κάτι χωρίς την θέλησή του. Να παίξει οπωσδήποτε ένα παιχνίδι, να δεχτεί αγκαλιά ή φιλί από κάποιον που μπορεί να είναι και γνωστός αλλά δεν του έχει δοθεί το δικαίωμα ή η συναίνεση.

Το βιβλίο βοηθάει τα παιδιά να αντιληφθούν τα δικαιώματα τους και πως να πουν όχι ή βάλουν όρια στους άλλους. Με απλό, κατανοητό τρόπο, χωρίς ντροπή, ενοχή ή φόβο.

Επίσης να μπορέσουν να εκφράσουν συναισθήματα θετικά ή αρνητικά. Να μιλήσουν με θάρρος, γνώση και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Ένα βιβλίο πολύ χρήσιμο και αρκετά αξιοποιήσιμο σε μια σχολική τάξη. Ενδεικτικά στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν αρκετές δραστηριότητες για το σπίτι ή το σχολείο.

Ευκαιρία για να μιλήσουμε για συναισθήματα, για πράγματα που μας αρέσουν και δεν μας αρέσουν. Να μοιράσουμε ρόλους και να μπουν τα όρια στα λόγια και τις πράξεις, τις δικές μας μα και των άλλων.   Το «φανάρι» του Ναι και του Όχι αναβοσβήνει ανάλογα με την επιθυμία, την οδηγία, και την κατάσταση που θα βρεθούμε. (Το φτιάχνουμε με χρώματα που επιλέγουν τα ίδια τα παιδιά)

Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο από την Χρύσα Σπυρίδωνος και εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να το αναζητήσετε  στα βιβλιοπωλεία.

Πραγματικά είναι ένα βιβλίο που θα ενθουσιάσει και μικρούς και μεγάλους.

Μπορείτε ακόμα να ξεφυλλίστε εδώ τις πρώτες σελίδες: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B5%CF%83%CF%85-%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 25 Νοεμβρίου 2023 : Εδώ! 

και στο fractal.gr στις 28 Νοεμβρίου 2023 : Εδώ!