Το δικό μου λουλούδι*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τον θυμάστε τον μικρό σκίουρο; (https://www.cretalive.gr/politismos/i-kiki-o-zak-o-kleftis-ton-fyllon-kai-terataki-ton-hromaton-sta-paramythia-toy-sabbatoy)

Μόλις τώρα ξεκινά μια νέα περιπέτεια ζωής για μια διαφορετική εποχή του χρόνου. Η πρώτη δουλειά του μόλις ξυπνήσει είναι να καλημερίσει τη μέρα, τον ήλιο, τα φύλλα κι όλα τα ζωντανά  τριγύρω από το σπίτι του. Και τότε ακούει τιτιβίσματα και μικρές φωνές και μια «φασαρία» που δεν την καταλαβαίνει. Ο φίλος του, «το Πουλί», θα του λύσει τις απορίες του και θα του υπενθυμίσει πως όλα όσα βλέπει και ακούει προμηνύουν πως ήρθε η Άνοιξη. Και τότε το βλέπει μπροστά του. Ένα μικρό κίτρινο λουλούδι ανάμεσα στα δέντρα που ζουν οι δυο φίλοι και που ο σκίουρος το υιοθετεί σαν…δικό του! Αρχίζει λοιπόν από την επόμενη μέρα να το φροντίζει υπερ-προστατεύοντας το. Φοβάται μην το φυσήξει ο αέρας, μην το «κτυπήσει» η βροχή, μην το δαγκώσει η μέλισσα… Και το Πουλί του εξηγεί πως όλα τούτα που προσπαθεί να τα διώξει μακριά κάνουν καλό στο λουλούδι κι επίσης πως ένα αγριολούλουδο όπως αυτό ανήκει σε όλους. Όμως ο σκίουρος επιμένει στην δική του άποψη και κρύβει το μικρό λουλουδάκι κάτω από ένα κουβά. Όπως ήταν φυσικό, εκείνο μαράζωσε και κόντεψε να χαθεί τελείως. Τότε μόνο ο σκίουρος κατάλαβε πώς για να ζήσει το λουλούδι (και ο άνθρωπος), χρειάζεται αέρα, φως και χώρο να αναπνεύσει και να  αναπτυχθεί.

Οι τύψεις και η στεναχώρια βαραίνουν τον μικρό Σκίουρο που δε  μπορεί να κοιμηθεί όλη τη νύχτα. Το πρωί μια έκπληξη τον περιμένει κι ας επιμένει πως το μικρό εκείνο λουλουδάκι το κίτρινο ήταν μόνο δικό του!

Μια ανοιξιάτική και πολύ τρυφερή ιστορία της Alice Hemming γεμάτη χρώμα, μυρωδιές, συναισθήματα και συμβουλές.

Ποιος μας βοηθάει στα δύσκολα; Ο φίλος μας που θα είναι εκεί να μας ακούσει, να μας συμβουλέψει και να μας αποτρέψει όσο γίνεται από τις κακοτοπιές.

Ότι υπάρχει στη Φύση δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Ο Μικρός σκίουρος επιμένει με τον εγωισμό να νικάει την λογική σε ότι αφορά την κίτρινη μαργαρίτα.

Θυμόμαστε  τον Μικρό Πρίγκιπα με το τριαντάφυλλό του και την ιδιαίτερη σχέση της αγάπης, της προσοχής, του νιασίματος αλλά και ότι αφορά την  ιδιοκτησία.

Η Alice Hemming με το κείμενό της βοηθάει τα μικρά παιδιά να αντιληφθούν τι συμβαίνει στη Φύση την Άνοιξη και να μπουν στη διαδικασία να ψάξουν περισσότερα για τη ζωή των λουλουδιών, είτε αυτά καλλιεργούνται σε σπίτια και κήπους, είτε είναι αγριολούλουδα. Θα μάθουν τους εχθρούς και φίλους τους, τους τρόπους προστασίας και τι κάνουν οι μέλισσες με αυτά. Με χιούμορ και πολύ πρωτότυπο τρόπο θα μας αποκαλύψει τις  αλλαγές γύρω μας την Άνοιξη.

Τα παιδιά θα μάθουν νέες λέξεις και θα αναζητήσουν πιθανόν να μάθουν περισσότερα και για τα έντομα, τα πουλιά και τις μεταβολές του καιρού.

Επίσης θα καταλάβουν πως την Φύση την σεβόμαστε και φροντίζουμε να την διατηρούμε καθαρή, ζωντανή και να την χαιρόμαστε για όσα μας προσφέρει. Τίποτα απ΄ ότι  γεννιέται γύρω μας δεν μας ανήκει. Ούτε καν τα παιδιά μας. Είναι ζωή, δημιουργία, σκοπός και οξυγόνο…

Φροντίδα, εν συναίσθηση, χαρά, ομορφιά είναι μερικά από τα συναισθήματα που μας δημιουργεί η ανάγνωση του βιβλίου. Η εικονογράφηση του Nicola Slater εντείνει αυτά τα συναισθήματα μας και μας γεμίζει αισιοδοξία, ομορφιά και ζωντάνια.

Διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://ikarosbooks.gr/1133-diko-moy-loyloydi.html

*Το δικό μου λουλούδι, Alice Hemming, εικ: Nicola Slater, (μετάφραση : Φίλιππος Μανδηλαράς) εκδ. Ίκαρος

 

https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/

Τα μικρά μεγάλα θαύματα του κόσμου* σ΄ ένα βάζο μέσα**…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Οι στιγμές που ζούμε είναι πολύτιμες αναμνήσεις για όλη μας τη ζωή. Πως μπορείς να τις κρατήσεις για πάντα; Μπορείς να μάθεις να παρατηρείς τα μικρά και μεγάλα θαύματα που συμβαίνουν στη φύση. Να τα βάλεις σε ένα γυάλινο βάζο, να γευτείς, να μυρίσεις, να δημιουργήσεις και να τα μοιραστείς. Πασπαλισμένα με φαντασία, αγάπη κι όμορφες λέξεις θα παραμένουν στην ψυχή και το μυαλό …για πάντα!

Τα μικρά μεγάλα θαύματα του κόσμου *( Μια ιστορία για την ελπίδα), Holly M. McGhee, εικ: Pascal Lemaitre, Μετάφραση: Αναστασία Μακρή, εκδ. ΑΓΚΥΡΑ

Ένα λαγουδάκι κι ένα κουνελάκι, δυο φίλοι μπροστά στα μικρά και μεγάλα θαύματα της φύσης. Πρώτο καρδιοχτύπι στη θέα του χιονιού που θέλουν να θυμούνται για πάντα. Μια χιονόμπαλα «ολοστρόγγυλη σαν τις ουρές τους και μεγάλη σαν τη φιλία τους» που άρχισε να φτιάχνει το κουνελάκι για το αγαπημένο του λαγουδάκι θα τους έκανε να μην ξεχάσουν τη στιγμή! Τα αρώματα και τα λουλούδια της Άνοιξης έγιναν στεφάνι κι ήταν ένα δώρο γης φτιαγμένο με αγάπη. Το καλοκαίρι μάζεψαν τα μικρά χόρτα από την άκρη της θάλασσας,τα αλμυρίκια, που ήταν «δροσερά και τραγανά, αλμυρά και πικρούτσικα» και δέχτηκαν πάλι με χαρά το μικρό – μεγάλο θαύμα της φύσης. Το μεγαλείο της φάνηκε και το φθινόπωρο στα πεσμένα φύλλα με το χρυσοπράσινο χρώμα και το παχύ χαλί που βοηθούσε τους δύο φίλους να παίζουν, να χοροπηδούν και να γιορτάζουν την ομορφιά, τα δώρα τα πολύτιμα  στη ζωή!

Κι ο κύκλος της ζωής ξεκινά από την αρχή. Η μια εποχή διαδέχεται την άλλη προσφέροντας σε όλους απλόχερα την ομορφιά και τα δώρα τους, αρκεί να τα παρατηρούμε και να «γευόμαστε» την κάθε μικρή χαρά.

Υπέροχη η ιστορία της Holly M. McGhee γεμάτη εικόνες του Pascal Lemaitre, γεμάτη μικρά θαύματα και συναισθήματα. Ένα βιβλίο που εξηγεί στα παιδιά τα δώρα της φύσης, την απλότητα των στιγμών και την έννοια του …πάντα.  Ο χρόνος που αφιέρωσες για να την φτιάξεις και η δύναμη της αγάπης είναι τα συστατικά που θα σου δημιουργήσουν την ανάμνηση και θα την κρατήσουν στην ψυχή σαν εικόνα και αίσθηση.

Τα μικρά και μεγάλα θαύματα όλα συμβαίνουν στη φύση, απρόσκοπτα και με σειρά που εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα ανακαλύψουμε και μαζί τους να δημιουργήσουμε ….αναμνήσεις.

Ένα βιβλίο για την φιλία, την γενναιοδωρία και την αγάπη.

Μια τρυφερή ιστορία για την ελπίδα και τον κύκλο των εποχών.

Ξεφυλλίστε λίγες από τις σελίδες του βιβλίου εδώ: https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1762

Για παιδιά από 4 χρόνων

Σ΄ένα βάζο μέσα**, ( Κείμενο και εικονογράφηση) Ντέμπορα Μαρσέρο, μετάφραση Μάρω Ταυρή, εκδ. Μεταίχμιο

Το να είσαι συλλέκτης είναι ένα υπέροχο και συγκλονιστικό ταξίδι ζωής. Το να συλλέγεις όμως στιγμές αυτής της ζωής και να τις κλείνεις μέσα σε γυάλινα βάζα έχει μια επιπλέον γοητεία, λίγο παραμύθι, πολλά όνειρα και τεράστια φαντασία με ψυχή! Αυτό ακριβώς είναι ο Λουέλιν. Ένας συλλέκτης πολύτιμων στιγμών. Μάζευε ό,τι τον εντυπωσίαζε  κι είχε πολλά βάζα, αμέτρητα βάζα στο σπίτι του. Ίσαμε εκείνο το απόγευμα που συνάντησε μια μικρή λαγουδίνα, την Έβελιν. Το βυσσινί χρώμα του ηλιοβασιλέματος κλείστηκε σε ένα μικρό βάζο κι ήταν δώρο για την καινούργια του φίλη. Κι αρχίσαν τότε τα μικρά θαύματα της φιλίας, του έρωτα, της δυνατής αγάπης. Όλα τα άπιαστα απέκτησαν ξαφνικά άλλη αίσθηση κι ήταν σαν να μπορούσες να τα κρατήσεις για πάντα μέσα στο γυάλινο βάζο. Ουράνια τόξα, χρώματα, αστέρια, ήχοι κι εποχές. Το σπίτι του Λουέλιν γέμιζε συνεχώς βάζα κι αγάπη… Κι όταν ήρθε το δυσάρεστο νέο πως η Εβελιν θα έπρεπε να μετακομίσει σε άλλη πολιτεία η καρδιά του Λουέλιν έγινε σαν άδειο βάζο….Όμως σαν θέλει πολύ η ψυχή να πετάξει, σαν μεγαλώσει η μοναξιά, η ανάμνηση κι η θέληση τότε αρχίζουν άλλα θαύματα που εκμηδενίζουν την απώλεια και την απόσταση!

Μια τρυφερή ιστορία αγάπης και φιλίας γεμάτη αρώματα, μαγεία και θαύματα. Τι μπορεί να κάνει ο έρωτας, η φιλία κι η αγάπη; Μα τα αδύνατα, δυνατά. Μέχρι και να φυλακίσει τους ήχους, τα χρώματα, τα συναισθήματα μέσα σε γυάλινα βάζα.

Μια ιστορία για τους φίλους που αναπάντεχα χάνουμε από δίπλα μας. Μια ιστορία δυνατή που βρίσκει τρόπους επικοινωνίας, που δεν ξεχνά τις πολύτιμες εμπειρίες και στιγμές. Μια ιστορία που δεν έχει τέλος, όπως και η αληθινή αγάπη.

Για τις αναμνήσεις που χτίζουμε και φέρνουμε συχνά στο μυαλό στα δύσκολα.

Για την αγάπη  που δεν γνωρίζει αποστάσεις ή εμπόδια.

Για όλα τα συναισθήματα που είναι χρωματιστά…

Για τους φίλους που είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε αφού είναι δική μας επιλογή!

Για τις εποχές που διαδέχονται η μία την άλλη …

Για να παρατηρούμε τις μικρές αλλαγές στην κάθε μέρα …

Μια ιστορία που θα σας μαγέψει και θα σας κάνει να συνειδητοποιήσετε  πως η μαγεία και το όνειρο είναι φτιαγμένα από μικρές  στιγμές.

Κι αν ρωτήστε τα μικρά παιδιά τι θα έβαζαν στα γυάλινα τους βάζα θα καταλάβετε πόσο πολύ δίκιο είχε κι ο Λουέλιν.
Ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί τους εκτός από τα συναισθήματα , την φιλία και την αγάπη για το τι σημαίνει συλλογή. Ίσως και να τα παροτρύνουμε να ξεκινήσουν να μαζεύουν τα δικά τους πολύτιμα αντικείμενα, πράγματα, στιγμές…

Όμορφη και η εικονογράφηση του βιβλίου που την έχει κάνει η ίδια  η συγγραφέας, πολύ ιδιαίτερη, με πολλές λεπτομέρειες και χρώματα.

Να το αναζητήσετε στα βιβλιοπωλεία!

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%83-%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CE%B6%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B1

Για παιδιά από 4 χρόνων

 

Η Φυλή των Βρομύλων* ….στα «Παραμύθια του Σαββάτου!»

 

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Την γνωρίζετε αυτήν την φυλή; Όχι; Αααα…νομίζω πως θα σας ενθουσιάσει πολύ!

Ζουν στο δάσος στην πίσω πλευρά του βουνού των Μεγάλων Πεύκων κοντά σε ένα κουφάρι αεροπλάνου που έπεσε εκεί στα 1938! Μία απίστευτη κοινωνία μικρών παιδιών που ζουν αυτόνομα κοντά στη Φύση και εκμεταλλεύονται ότι εκείνη τους χαρίζει απλόχερα. Ξέρουν να ψαρεύουν, να ανάβουν φωτιά, να εντοπίζουν πηγές με καθαρό νερό και να μαζεύουν τα σκουπίδια  όσων ανόητων τα πετούν στο ποτάμι. Φτιάχνουν αυτοσχέδια παιχνίδια, μαθαίνουν να διαβάζουν «αποκρυπτογραφώντας τα συστατικά στις συσκευασίες από τα πατατάκια» και φτιάχνουν μαγειρικά σκεύη από κονσερβοκούτια. Έξυπνοι, δραστήριοι, παιχνιδιάρηδες, ατρόμητοι και πολύ πολύ βρώμικοι. Ακριβώς αυτός είναι και ο λόγος που ονομάστηκε έτσι οι Φυλή τους. «Βρομύλοι» λοιπόν, γιατί ποτέ τους δεν κάνουν  μπάνιο! Αρχηγός τους η Φανέτ Ντυκούπ η οποία κρατάει σε απόσταση την Υβόν Καρέ, διευθύντρια του ορφανοτροφείου του διπλανού χωριού. Σε αντίθεση με του Βρομύλους, τα πάντα στο ορφανοτροφείο είναι πεντακάθαρα. Το όνειρο και ο σκοπός της ζωής της κ. Υβόν είναι να πιάσει τα παιδιά της φυλής και να τα βάλει μέσα στο ορφανοτροφείο της. Να έχει κάποιον να βάζει τιμωρία, και επιτέλους να διδάξει τους δήθεν καλούς της τρόπους. Κι έφτιαξε ένα ειδικό πλυντήριο για «βρόμικα παιδιά» ώστε να καταφέρει να τα βάλει να πλυθούν. Το σχέδιο και όνειρό  της μεγαλοφυές, αλλά δεν πετύχαινε ποτέ. Σκέφτηκε τότε κάτι ακόμα πιο σατανικό για να τα καλοπιάσει. Κανένα παιδί δεν αντιστέκεται  στα γλυκίσματα, στις πίτσες και στα μικρά …πόνι! Και αυτή ήταν η παγίδα που τους έστησε πετυχαίνοντας  να τραβήξει την προσοχή τους  και τα ίδια τα παιδιά στο πεντακάθαρο «άντρο» της. Μόνο ένα πανούργο έξυπνο και επίμονο κορίτσι, η μικρή Φανέτ της ξέφυγε…. για αρχή! Το τι ακολούθησε δεν θα σας το αποκαλύψω αλλά η περιπέτεια που εξελίσσεται θα σας  γεμίσει γέλιο, έξυπνες ατάκες, και μεγάλες αλήθειες…

Καταπληκτική ιστορία, υπέροχη εικονογράφηση και πρωτότυπη ιδέα σύλληψης καταστάσεων και ιδεών που  δίνουν τροφή για σκέψη όχι μόνο σε παιδιά αλλά περισσότερο στους ενήλικες. Χιούμορ, σεβασμός στα ατομικά δικαιώματα, ελευθερία κίνησης και σκέψης και ιδανικές συνθήκες διαβίωσης.

Η ζωή στη Φύση παρουσιάζεται με τον πιο παραστατικό και διασκεδαστικό τρόπο. Καταλαβαίνουμε πόσο απλή είναι στην πραγματικότητα η ζωή και πως μπορεί ακόμα κι ένα παιδί να βρει τρόπους και λύσεις για την διαβίωση, την ανάπτυξη και την εξέλιξη του, όπως ακριβώς συνέβαινε τα πολύ παλιά χρόνια. Το βιβλίο μας μιλάει για την οργάνωση ομάδας, την αλληλεγγύη, τους προβληματισμούς, την κατανομή καθηκόντων και αρμοδιοτήτων, την υπευθυνότητα, την συλλογικότητα και τρόπους αντιμετώπισης πιο δύσκολων καταστάσεων. Πως επηρεάζει το περιβάλλον την εξέλιξη της προσωπικότητας; Πως λειτουργεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης; Οι ενήλικες λόγω δικών τους ενοχών, λόγω υπερπροστασίας ή και έλλειψης χρόνου δεν δίνουν πολλές πρωτοβουλίες στα παιδιά θεωρώντας πως είναι «μικρά» και ανίκανα να αυτοεξυπηρετηθούν ακόμα και σε βασικές λειτουργιές φροντίδας και περιποίησης του εαυτού τους. Εδώ καταστρατηγούνται όλες οι εκδοχές και φόβοι των ενηλίκων και τονίζεται η ελευθερία του ατόμου ακόμα και στην παιδική του ηλικία. Η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός στα παιδιά, η δυνατότητα αυτό-εξέλιξης μέσα από δικά τους λάθη.

Αυθόρμητα μου ήρθε στο μυαλό η πολύ γνωστή ατάκα «Ζακέτα να πάρεις» που δείχνει την αντίληψη  και υπερπροστατευτική στάση των ενηλίκων απέναντι στα παιδιά τους όποια ηλικία και αν έχουν, που περικλείει και μια ολόκληρη φιλοσοφία εντελώς αντίθετη με τους κανόνες της Φύσης και όλα όσα μας λέει το βιβλίο της Elise Gravel.

Το βιβλίο είναι μια μεγάλη γροθιά στους γονείς. Θα το χαρακτήριζα ένα σπουδαίο βιβλίο που μοιάζει να  γράφτηκε και για γονείς και ενήλικες από μια συγγραφέα που γνωρίζει την ψυχοσύνθεση και ικανότητά των παιδιών για επιβίωση και  αυτοσυντήρηση. Ένα βιβλίο όσους φοβούνται να δώσουν την αυτονομία και αυτοεξυπηρέτηση και συχνά πληγώνουν τον αυθορμητισμό και την εξέλιξη της προσωπικότητας των παιδιών τους. Εμείς οι δάσκαλοι μικρών παιδιών συχνά λέμε στους γονείς να μην επεμβαίνουν συνεχώς και να προσφέρουν πάντα έτοιμες λύσεις. Να αφήνουν τα παιδιά να κάνουν λάθη, να γρατζουνάνε τα πόδια τους, να πέφτουν και να σηκώνονται ξανά, να μεγαλώσουν όπως και εμείς οι παλιότεροι χωρίς «μη», «άστο», «δεν μπορείς», «δεν ξέρεις».

Τα παιδιά μας διδάσκουν συνεχώς αρκεί να τα ακούσουμε, να τα προσέξουμε και να μην τα αποπαίρνουμε. Οι Βρομύλοι είναι η επιθυμία κάθε παιδιού. Αντιπροσωπεύουν την  η ελευθερία τους που συχνά καταπιέζεται. Που δεν αντέχουν  το αποστειρωμένο περιβάλλον (και δεν μιλάμε για την περίοδο της πανδημίας) , που πρέπει να μάθουν μόνα τους από τα ίδια τους τα λάθη τις υποχρεώσεις και ευθύνες τους.  

Το βιβλίο μας προτρέπει να «ακούσουμε» τα παιδιά μας και να έρθουμε εμείς κοντά τους.

Η εικονογράφηση της Magali Le Hunce μας θυμίζει παλιά κόμικς και δένει άρτια με το κείμενο. Το βιβλίο θα μπορούσε να δίνεται σε σχολές γονέων και να  χρησιμοποιείται σαν οδηγός επιβίωσης με παιδιά. Οι ρυθμοί του σύγχρονου τρόπου ζωής έχουν φέρει πολλές αναστολές και καταπιεστικές καταστάσεις στα παιδιά που συχνά μεγαλώνουν κλεισμένα σε σπίτια και δωμάτια με μοναδική απασχόληση ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ή μια τηλεόραση.

Αφήστε τα παιδιά να κυλιστούν στα πατώματα, στην άμμο, τα χώματα , το γρασίδι. Αφήστε τα να λερωθούν πολύ…

Να το πάρετε οπωσδήποτε το βιβλίο…

Και δείτε πόσα πράγματα μπορείτε να κάντε αμέσως μετά που θα το διαβάστε:

·         Θα κλείσετε την τηλεόραση και τους υπολογιστές και θα βγείτε όλοι σας μια βόλτα στη Φύση

·         Θα γίνεται μικροί εξερευνητές στον μικρόκοσμο που ζει σε ένα χωράφι, μια πέτρα ή και κάτω από αυτή, έναν φράκτη, κοντά στη θάλασσα, στην όχθη ενός ποταμού ή μιας λίμνης.

·         Θα σκεφτείτε να μείνετε σε μια σκηνή και να περάσετε μια νύχτα στην παραλία με συντροφιά τα αστέρια και το φως του φεγγαριού.

·         Θα θέλετε να ανεβείτε σε  ένα βουνό και μυρίσετε όλα τα βότανα και τα αγριολούλουδα.

·         Θα φτιάξετε ένα φυτολόγιο με μικρά  ανθάκια, φύλλα, σπόρους και κλαράκια.

·         Θα ανακαλύψετε μέρη με πηγές που τρέχει γάργαρο νερό ακόμα και τις μέρες μας.

·         Θα μάθετε πολλά είδη φυτών, θα συγκρίνετε μεγέθη φύλλων, θα φτιάξετε  αρώματα από άνθη λουλουδιών.

·         Θα προστατεύετε περισσότερο το περιβάλλον, μαζεύοντας πάντα τα σκουπίδια σας.

·         Θα σκεφτείτε πόσα παιχνίδια μπορείτε να φτιάξετε από ανακυκλώσιμα υλικά.

·         Θα μαγειρέψετε με αυτοσχέδια σκεύη ίσως και  σε μια παραστιά, όπως εκείνον τον παλιό καλό καιρό.

·         Θα παίξετε παιχνίδια ομαδικά, θα μάθετε ή θα θυμηθείτε τα παραδοσιακά μας παιχνίδια που είναι και πάρα πολλά.

 

Τα καλά βιβλία πρέπει να τα μοιραζόμαστε και αν τα λέμε σε όλους για να γεμίζουν τις ψυχές των παιδιών με όμορφα μηνύματα, απόλαυση ανάγνωσης και φαντασία ανεξάντλητη.

Το βιβλίο έχει αποσπάσει διάκριση White Raven για το 2018.

Δείτε εδώ περισσότερες λεπτομέρειες για το βιβλίο: *Η Φυλή των Βρομύλων, Elise Gravel, εικ :Magali Le Huche, εκδόσεις Μικρή Σελήνη

https://mikriselini.gr/product/%CE%B7-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CF%81%CE%BF%CE%BC%CF%8D%CE%BB%CF%89%CE%BD/

Και αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία!

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 17 Απριλίου 2021 : https://www.cretalive.gr/