Ήμουν με τις μέλισσες*…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ε λοιπόν, ναι! Αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο. Το ξεκινάς κι αυτό σε οδηγεί σε παράξενα μονοπάτια γιατί πρέπει εσύ να αποφασίσεις για την συνέχεια της ιστορίας. Έχει δύο επιλογές στο τέλος του κάθε κεφαλαίου και διαλέγεις πως θέλεις να εξελιχθεί η πλοκή. Αν πάλι μετανιώσεις για την διαδρομή που διάλεξες, το ξεκινάς από την αρχή ή και την μέση με άλλες επιλογές. Κι όλες οι αποφάσεις σου μπορούν να σε οδηγήσουν σε 19 διαφορετικές ιστορίες! Κι αυτή είναι μια ιδιαιτερότητα που το κάνει ακόμα πιο συναρπαστικό από ότι μπορείς να φανταστείς.΄

Ποιο είναι το κεντρικό θέμα της αρχικής ιστορίας που γύρω του εμπλέκονται τα διλλήματα;

Ένα απαγορευμένο βιβλίο (Όλιβερ Τουίστ του Καρόλου Ντίκενς) που το καθεστώς της πόλης (απολύτως αυταρχικό και παντελώς δικτατορικό) το οδηγεί στην πυρά και τιμωρεί αυστηρά όσους μπορεί να το έχουν στην κατοχή τους. Εκείνο το πρωινό στο σχολείο του Ντάνιελ, η κυρία Μαρκέλλα είχε επιλέξει για το μάθημα της λογοτεχνίας την ανάγνωση του παραπάνω βιβλίου που είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία του, λίγη ώρα πριν… Την ανάγνωση είχε ξεκινήσει ένα νεόφερτο κορίτσι στην τάξη, η Ελένα Μαρτίν. Την στιγμή που το βιβλίο έφτασε στα χέρια του Ντάνιελ έγινε η «συμφορά». Τρεις αστυνομικοί κι ο Διευθυντής του σχολείου φωνάζοντας τον υποχρεωτικό χαιρετισμό :«Ζήτω ο ηγέτης μας, Αλεξάντερ Κρούτς!» μπήκαν στην αίθουσα κι όλοι πάγωσαν. Το Απαγορευμένο Βιβλίο έπρεπε πάραυτα να αποσυρθεί και να καεί στην πλατεία Ευγενίας Κρουτς μαζί με στοίβες άλλων βιβλίων. Όλοι έτρεξαν στην πλατεία μαζί κι η Ελένα αλλά και ο Ντάνιελ που παρακολουθώντας το βιβλίο με το κόκκινο βελούδινο εξώφυλλο συνειδητοποίησε πως ήταν στην άκρη άκρη του σωρού. Ήθελε τόσο πολύ να μάθει τη συνέχεια, που σκέφτηκε εντελώς παρορμητικά να σώσει το βιβλίο από τις φλόγες. Πως θα το έκανε όμως που όλοι τον παρακολουθούσαν;  Κι αν κάποιος τον έβλεπε,θα κατέληγε σίγουρα στη φυλακή. Και εδώ  μπαίνει το πρώτο δίλλημα. Ο αναγνώστης καλείται να αποφασίσει για την συνέχιση της ιστορίας.

Τι να κάνει ο Ντάνιελ;

Να  σώσει το βιβλίο από τις φλόγες κι ό,τι βγει; Ή Να μην κάνει τίποτα μένοντας ασφαλής;

Η ιστορία ξετυλίγεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μια μεγάλη περιπέτεια ξεκινά. Κάθε φορά που η πλοκή βρίσκεται σε κομβικό σημείο ο Αναγνώστης καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε δυο εκδοχές – διλήμματά για να συνεχίσει την ροή της.

Ο Ντάνιελ πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε μεγάλα ηθικά διλήμματα, όπως το να πει αλήθειες για όσα έχει δει και ξέρει στο καθεστώς και να κερδίσει την εύνοιά τους ή να πει ψέματα και να βοηθήσει την φίλη του Ελένα;

Να μιλήσει στην μητέρα του ή όχι για όλα όσα έχουν συμβεί;

Η μητέρα του τι ρόλο παίζει στην όλη Ιστορία;

Τι είναι η κιβωτός βιβλίων;

Κι οι Μέλισσες, τι ακριβώς ήταν;

Θα τον κυνηγήσει το καθεστώς;

Αγωνία, μυστικά, σιωπές, αντίσταση. Φόβος, συλλογικότητα, τόλμη και θάρρος, αλληλεγγύη. Ένα βιβλίο που σε κρατά σε εγρήγορση. Πρωτοποριακό, ασυνήθιστο, με την ενεργό συμμετοχή του αναγνώστη. Ένα βιβλίο με 19 διαφορετικά φινάλε άρα με 19 διαφορετικές ιστορίες, που καλλιεργεί την κριτική σκέψη, ενισχύει την υπευθυνότητα.

Η ιστορία του Γιώργου Παναγιωτάκη διαπραγματεύεται πολλές έννοιες και οι νεαροί αναγνώστες έρχονται αντιμέτωποι με αυτές καλώντας τους να συμμετάσχουν στην λήψη αποφάσεων για την έκβασή της. Η έννοια του φόβου είναι διάχυτη αλλά διαχειρισιμη και ωφέλιμη,  αφού κρατάει σε εγρήγορση τους πρωταγωνιστές αλλά και τους αναγνώστες. Υπάρχουν επίσης έννοιες,  όπως η υπακοή απέναντι σε καταπιεστικά καθεστώτα, η ατομική ευθύνη  και η αξία της αντίστασης. Ο Ντάνιελ ρισκάρει για το κοινό καλό, παίρνει και μαζί του κι εμάς στις  αποφάσεις του. Το βιβλίο πετυχαίνει να δείξει στον αναγνώστη ότι η λογοκρισία δεν είναι μια θεωρητική έννοια του παρελθόντος, αλλά μια διαρκής απειλή που απαιτεί εγρήγορση και ατομική ευθύνη για να αντιμετωπιστεί. Η λογοτεχνία εδώ δημιουργεί μια πολιτική αφύπνιση και μάλιστα ο συγγραφέας δίνει την δυνατότητα σε μας να ζήσουμε αυτή την εμπειρία, να αποφασίσουμε, να εμπιστευτούμε, να καταγγείλουμε ή όχι και σε τελική ανάλυση μάς καλεί να πάρουμε μέρος σε μια μορφή αντίστασης ενάντια στη βία.

Η εικονογράφηση της Ναταλίας Μαυρωτά λειτουργεί σαν παράλληλος αφηγητής που σχολιάζει βιωματικά τη δυστοπία της ιστορίας. Χρησιμοποιεί μαύρους και γκρίζους τόνους που σε παραπέμπουν σε graphic novel, ιδιαίτερα ελκυστικό στην νέα γενιά.

Το χάρτινο διακοσμητικό στοιχείο) σε σχήμα μέλισσας που συνοδεύει το βιβλίο είναι γεμάτο από συμβολισμούς. Νομίζω συνδέεται άμεσα με την μυστική οργάνωση αντίστασης που προστατεύει τα απαγορευμένα βιβλία στην ιστορία μας και ίσως θυμίζει  παλαιότερα φυλλάδια αντίστασης που δημιουργήθηκαν  σε  παραδοσιακά χειροκίνητα  τυπογραφεία παραπέμποντας μας σε άλλες εποχές.

 Τέλος, ο τίτλος του βιβλίου «Ήμουν με τις μέλισσες» νομίζω από μια σύντομη έρευνά μου, πως είναι μια άμεση αναφορά σε μια  ιστορική φράση που χρησιμοποιήθηκε στην πολύ νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, η οποία προέρχεται από την συγκλονιστική δικαστική αγόρευση του δικηγόρου πολιτικής αγωγής των Αιγύπτιων αλιεργατών Θανάση Καμπαγιάννη  στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Υπάρχει σχετικό βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αντίποδες **.

Ο Γιώργος  Παναγιωτάκης προφανώς δανείζεται αυτή τη φράση και τη μετατρέπει σε σύνθημα αντίστασης για τους ήρωές του. Είναι σαν να επιλέγει την ελευθερία της σκέψης απέναντι στον φόβο και την υποταγή.

Αν αναλογιστούμε το παρελθόν, ακόμα και το πρόσφατο θα δούμε πως το βιβλίο μάς παραπέμπει ακόμα,  έμμεσα, σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα της παγκόσμιας και ελληνικής Ιστορίας σε σχέση με παλαιότερες δημόσιες καταστάσεις που βιβλία οδηγήθηκαν στην πυρά όπως :

Στην  Ναζιστική Γερμανία από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1933. Φοιτητές και καθηγητές έκαψαν χιλιάδες βιβλία αντιγερμανικού πνεύματος,  αρχή γενομένης στις 10 Μαΐου του ίδιου έτους, στην πλατεία  Μπέμπελπλατς στο Βερολίνο και ταυτόχρονα σε 18 άλλες γερμανικές πόλεις.  Κάηκαν βιβλία 282 φιλοσόφων, επιστημόνων, ποιητών, μυθιστοριογράφων και πολιτικών συγγραφέων. Ανάμεσά τους έργα του Καρλ Μαρξ και του Καρλ Κάουτσκι, του Άλμπερτ Αϊνστάιν, της Έλεν Κέλερ, και του Μάγκνους Χίρσφελντ.

Στην Ελλάδα, στην Δικτατορία του Μεταξά στα 1936 το καθεστώς έκαψε δημόσια βιβλία σε κεντρικές πλατείες (π.χ. στον Λευκό Πύργο), ανάμεσα στα οποία ήταν έργα του Πλάτωνα, του Θουκυδίδη και του Γκαίτε.

Την διάρκεια της επταετίας  πάλι, στην Δικτατορία των Συνταγματαρχών 1967-1974, επιβλήθηκε αυστηρή προληπτική λογοκρισία σε εφημερίδες, τραγούδια και μουσικές όπως του Μίκη Θεοδωράκης. Απαγορεύτηκαν  βιβλία αλλά ακόμα και η χρήση πολλών λέξεων.

Κι αν θέλουμε να διαβάσουμε βιβλία που μας παραπέμπουν σε άλλες απαγορεύσεις βιβλίων ας ανατρέξουμε στο περίφημο «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι  που κυκλοφορεί σε graphic Novel από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και είναι το απόλυτο κλασικό βιβλίο για τη λογοκρισία.

Επίσης το βιβλίο : Η Κλέφτρα των Βιβλίων του Μάρκους Ζούσακ, εκδόσεις Ψυχογιός. Στη ναζιστική Γερμανία, ένα μικρό κορίτσι βρίσκει παρηγοριά και δύναμη κλέβοντας βιβλία που προορίζονται για την πυρά, αναδεικνύοντας τη δύναμη των λέξεων ενάντια στο σκοτάδι.

Να το διαβάσετε οπωσδήποτε!

*Ήμουν με τις μέλισσες, Γιώργος Παναγιωτάκης, εικ: Ναταλία Μαυρωτά, εκδ. Πατάκης https://www.patakis.gr/books/9786180714487-imoun-me-tis-melisses/

**Με τις μέλισσες ή με τους λύκους, Θανάσης Καμπαγιάννης, εκδ. Αντίποδες https://antipodes.gr/book/me-tis-melisses-i-me-tous-lykous/

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 4 Ιουλίου 2026 : Εδώ!

 

Ο φυσητής των ονείρων* … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ο Ζορζί Μπαλαρί είναι ένα μικρό αγόρι, ορφανό και μαθητευόμενος του Πιέτρο Σπαλάτο, ονομαστός μάστορας στη Βενετία. Ήθελε μεγαλώνοντας να γίνει ένας φυσητής γυαλιού, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια για τον μικρό Ζορζί. Στα δεκαπέντε του χρόνια, ένα κομμάτι γυαλί του τραυματίζει το πόδι και του αφήνει μια μικρή αναπηρία. Κουτσαίνει πια κι αυτό σημαίνει πως δεν κάνει για Φυσητής Γυαλιών αφού δεν θα μπορεί να σταθεί στα δύο του πόδια. Ο Πίετρο Σπαλάτο τον διώχνει από το εργαστήρι του. Κανείς δεν τον θέλει στη δουλειά του  κι ο Ζορζί δεν έχει που να πάει. Ταυτόχρονα όλοι τον κοροϊδεύουν πια  επειδή σέρνει το πόδι του και του προσάπτουν το παρατσούκλι «Ο Χορευτής».

Όμως τα όνειρα των ανθρώπων δεν σταματούν πότε να υπάρχουν, όσες αναποδιές και να τους τύχουν. Έτσι ο Ζορζί βρίσκει  τρόπο και μπαίνει τις νύχτες στα εργαστήρια των άλλων μαστόρων προσπαθώντας  να  μάθει μόνος  του να χειρίζεται το φυσοκάλαμο.

Τότε έρχεται στη ζωή του ο  Τζάκομο ένα δεκάχρονο αγόρι, ζητιάνος, κι όλα για τον Ζορζί Μπαλαρί θα αλλάξουν. Ο νεαρός μάστορας  για να κάνει χαρούμενο το μικρό αγόρι θα φτιάξει για πρώτη φορά στη ζωή του με το φυσοκάλαμό του από ένα κομμάτι γαλάζιο γυαλί,  μια τεράστια μπάλα  που μέσα της είχε …ένα  όνειρο. Κι ο Τζάκομο θα μαγευτεί και θα διαλαλήσει παντού την άλλη μέρα πώς κάπου  υπάρχει ένας Φυσητής ονείρων κι όλα τα παιδιά θα θέλουν να τον γνωρίσουν…

Μια νέα περιπέτεια θα αρχίσει για τον Ζορζί, τον Τζάκομπο…

Τι θα γίνει όταν το ανακαλύψουν οι άλλοι μάστορες;  

Ποια θα είναι η τύχη του Ζορζί και του Τζάκομπο;

Η συνέχεια στο βιβλίο : https://www.martis.gr/product/o-fyshths-twn-oneirwn/

Μια φανταστική ιστορία, σαν παραμύθι από τον Bernard Villiot για τα όνειρα και τη δύναμη της φαντασίας.

Για τα ταξίδια του νου και της ψυχής.

Για όλα όσα φαντάζουν αδύνατα και κάποια στιγμή παίρνουν σάρκα και οστά...

Για τις επιθυμίες που εκπληρώνονται αρκεί να πιστέψουμε στο εαυτό μας.

Για κάθε αναποδιά που μπορεί να συμβεί αλλά που δίνει περισσότερη δύναμη και πείσμα για καλύτερη ζωή.

Ένα ταξίδι, όλο το βιβλίο, στην Βενετία, στο μοναδικό νησάκι της, το Μουράνο, στο χρώμα και στην ομορφιά της τέχνης. Της τέχνης του φυσητού γυαλιού που΄ ναι αλήθεια μάστορες του είδους,  οι Βενετοί.

Μια ιστορία που έχει πάθη, κακίες, μίση, μοναξιά μα και αγάπη, κι ομορφιά και θέληση κι απ΄όλα.

Για να μην σταματάμε ποτέ να ελπίζουμε, για τα όνειρα που δίνουν ζωή, για τη ζωή που πάντα ονειρεύεται. Πότε δεν πρέπει να μας πτοούν οι δυσκολίες, αντίθετα να μας γεμίζουν δύναμη και συνεχή προσπάθεια. Και τότε ναι, το θαύμα μπορεί να συμβεί…

Να πιστεύουμε στον εαυτό μας , στα όνειρα και γιατί όχι …στα παραμύθια!

Να το ξεφυλλίσετε πολλές φορές, να θαυμάσετε την υπέροχη εικονογράφηση.

Να αφεθείτε στο όνειρο…

Για παιδιά και μεγάλους που δεν το βάζουν κάτω ΠΟΤΕ!΄

Η εικονογράφηση του Thibault Prugne ονειρική. Δημιουργεί μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα, οι μορφές θυμίζουν καρτούν, με υπέροχες αποχρώσεις χρωμάτων και ιδιαίτερη προσοχή στην αποτύπωση λεπτομερειών.

Να το ψάξετε!

 

*Ο φυσητής των ονείρων, Bernard Villiot – Thibault Prugne, εκδ. Μάρτης

Δημοσιεύητηκε στο Cretalive.gr στις 27 Ιουνίου 2026 :Εδώ!

Το Μεταξένιο* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ο Δεκέμβριος λένε πως είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών και εμείς θα σας παρουσιάζουμε «Κάθε μέρα κι ένα βιβλίο», στη στήλη των Παραμυθιών του Σαββάτου, μέχρι την Πρωτοχρονιά.

*Το Μεταξένιο, Κυριάκος Χαρίτος, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο

«Μια φορά ήταν ένα μεταξένιο αγόρι… Του ΄λεγε η μάνα του, η μεταξομάνα του. Μεταξένιο μου κι απαλένιο μου, εσύ δεν είσαι σαν τα άλλα…»

Έτσι ξεκινάει την ιστορία του ο Κυριάκος Χαρίτος σε ένα διηλικιακό βιβλίο που από την πρώτη του σελίδα σε βάζει σε έναν τόπο και χρόνο του παλιού καλού καιρού  και την ίδια στιγμή σε τοποθετεί στο σήμερα. Με στοιχεία από τα λαϊκά, τα μαγικά και τα σύγχρονα παραμύθια, μαγεύεσαι με τις λέξεις, την πλοκή, το θέμα, την ροή, τις έννοιες και την εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη.

Τι Πραγματεύεται η ιστορία;

Πώς να καταλάβει ένα Παιδί (το Μεταξένιο) την ταυτότητά τα του, την πραγματική του αξία και υπόσταση. Η μάνα το μεγαλώνει σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον που όλα σχεδόν τα πράγματα γύρω του συνοδεύονται από την λέξη  «πρόσεχε» και «μη».

Εσύ δεν είσαι σαν τα άλλα…

Ένα τεράστιο πέπλο – σύμπαν κλουβιών με έναν πελαργό  ίσως, που απειλητικά με το ράμφος του προσπαθεί να σπάσει τον υμένα της προστασίας ( Εικόνα του Βασίλη Κουτσογιάννη, συγκλονιστική).

Οι λέξεις – ρήματα συνθλίβουν και τελικά κομματιάζουν όλον τον ψυχισμό. Και η σιωπή του Μεταξένιου συνεχίζεται κυριευμένη από το φόβο.

Κι όλα αλλάζουν σε μια μόνο στιγμή, για μια συνήθως ασήμαντη αφορμή {…ο βασιλιά της χώρας θυμήθηκε που είχε βάλει τις παντόφλες του…}, που όμως γίνεται σημαντική όταν ανοίξει η ψυχή με μια αχτίδα φωτός {…Αποφάσισε να κάνει μια γιορτή…}

Και το Μεταξένιο μετά από μεγάλή πάλη με τον εαυτό του αποφασίζει να βγει από (την σπηλιά, το σκοτάδι, το στόμα του τέρατος ή καρχαρία) και να πάει κι αυτό στη γιορτή. Να ζήσει, να απολαύσει, να αγγίξει και να νιώσει…

Και τότε όλα ξαφνικά αλλάζουν, όταν πια αντιμετωπίζει τη ζωή, μόνος, οι άλλοι πέφτουν πάνω του. Γιατί οι δικές του άμυνες είναι ελάχιστες. Η εμπειρία ζωής, ανύπαρκτη. Η διαφορετικότητα προκαλεί αντιδράσεις, χάος κάποιες φορές,  μοναξιά και πολύ πόνο.

Μια τσαλακωμένη προσωπικότητα το …Μεταξένιο, που αναζητά τις «κλωστές» να τυλιχθεί, να πλεχτεί από την αρχή. Φτάνει μονάχα ένα άλλο παιδί, μικρό, στο δικό σου ύψος να βρεθεί στο δρόμο σου και να βοηθήσει να μαζέψει ξανά τις ξηλωμένες ραφές και κλωστές. Ένα «ραφτάκι» που θα του δώσει εκείνο το κάτι, το έναυσμα , την αρχή της ανανέωσης, το πέρασμα στην αυτονομία, στην σωστή του ταυτότητα, στην ενηλικίωση του…

Και τότε βρίσκει τις ισορροπίες, αποδέχεται τον εαυτό του με τις αλλαγές και βγαίνει επιτέλους από την νύχτα στο φως του ήλιου.

Κι ο πελαργός ισιώνει το ράμφος του, σε μια οριζόντια γραμμή, όχι πια απειλητική! ( Επίσης συγκλονιστική εικόνα).

Ένα βιβλίο με πολλαπλές αναγνώσεις, ιδιαίτερα νοήματα, καταπέλτης στο ρόλο της μάνας στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού της. Με λόγο ποιητικό, αρκετές φορές κοφτό και λιτό αποκαλύπτονται αλήθειες, φόβοι, παιδικά τραύματα και χιλιάδες συναισθήματα θετικά και αρνητικά που παλεύουν μέχρι να βρεθεί η τόλμη να ξεφύγει κάνεις από καταπίεση, παρωχημένες αντιλήψεις, φοβίες και εμπόδια. Το βήμα στην ενηλικίωση και τελικά στην αποδοχή και χτίσιμο από την αρχή του εαυτού σου.

Γεμάτη συμβολισμούς η ιστορία. Στοιχεία μαγικών παραμυθιών : βασιλιάς, αριθμοί, χρόνος άχρονος! Όλες οι αισθήσεις σε εγρήγορση και αλήθειες. Αλήθειες που πονάνε, που λυτρώνουν, που λέγονται.

Κείμενο και ιστορία άρτια δοσμένα. Λέξεις, λέξεις που καταρρακώνουν και ανυψώνουν. Που συνθλίβουν και ξαναδίνουν ζωή. Εικόνες δυνατές, απίστευτές, μικρά (ΤΕΡΑΣΤΙΑ) έργα Τέχνης. Όσα δεν λένε οι λέξεις του Κυριάκου Χαρίτου ( που πιστέψτε με, τα λένε όλα) τα λένε οι εικόνες του Βασίλη Κουτσογιάννη.  

Μια αριστουργηματική συνεργασία με πολλαπλά οφέλη για όλους μας.

Ένα βιβλίο που το διαβάζεις ξανά και ξανά. Όσες φορές κι αν το έχω διαβάσει εγώ,  πάντα κάτι καινούργιο ανακαλύπτω. Όσες φορές και αν παρατηρήσω τι εικόνες πάλι άλλη ερμηνεία θα δώσω.

Ένα είναι σίγουρο. Είχα πολύ καιρό να απολαύσω ένα τόσο καλογραμμένο και μοναδικά εικονογραφημένο βιβλίο που απευθύνεται σε κάθε ηλικία μέχρι τα βαθιά μας γεράματα, για την αγάπη , κάθε είδους αγάπη ,την φροντίδα και τελικά την ολοκλήρωση και αποδοχή του εαυτού μας.

Αναζητείστε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ τις πρώτες του σελίδες : https://www.metaixmio.gr/el/products/to-metaxenio 

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 1 Δεκεμβρίου 2024 : εδώ!

Κι αν με φάει μια φάλαινα; … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Κι αν με φάει μια φάλαινα; Σουσάννα Ίσερν, εικ: Ροθίο Μπονίγια, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Ο Μάρκος είναι ένα μικρό αγόρι με μεγάλη φαντασία. Κι όπως όλα τα παιδιά συχνά στο μυαλό του μπαίνουν παράξενες ιδέες που όλες τους αρχίζουν από την ίδια πάντα ερώτηση: Κι αν;

Φοβάται ο Μάρκος, φοβάται πολλά πράγματα κι αυτόν τον κάνει να δειλιάζει για καινούργιες εμπειρίες. Λίγο πριν ξεκινήσει κάτι νιώθει την καρδιά του να χτυπάει πολύ γρήγορα και δυνατά και το σώμα του όλο να τρέμει σαν ψάρι έξω απ΄το νερό.

Φοβάται να πάει ακόμα και σε πάρτι φίλων του μήπως και ξαφνικά σκάσουν τα μπαλόνια που έχουν στολίσει ό το δωμάτιο.

Ούτε που το σκέφτεται να πάει στην τελική εκδρομή της τάξης του. Μπορεί, φαντάζεται, να πέσει πάνω του κανένα πεύκο ή να φύγουν απότομα όλοι οι συμμαθητές  του από εκεί που είναι όλοι μαζεμένοι κι εκείνος να μείνει ολομόναχος. Άσε που μπορεί να πέσει μέσα στο νερό του ωκεανού και τότε ίσως να εμφανιστεί μια φάλαινα που μπορεί και να τον φάει…

Και με αφορμή αυτό ξεκινάει η φαντασία του να καλπάζει. Σα να βλέπει πως τον απαγάγουν πειρατές  που μπορεί και να τον ρίξουν στους καρχαρίες, εξωγήινοι που τον πάνε στον Άρη, ή τον  αρπάζει κάποιος δράκος που μπορεί και να τον ρίξει πάνω σε ένα δέντρο. Και ….και… και…

Τι και αν η μαμά  του προσπαθεί να τον καθησυχάσει και να του παρουσιάσει την άλλη πλευρά των πραγμάτων. Εκείνος είναι ανένδοτος!

Ώσπου μια μέρα παίρνει μια μεγάλη απόφαση. Ποια;

Θα διαβάσετε τη συνέχεια στο υπέροχο βιβλία της Σουσάνας Ίσερν. Μια ιστορία για τις ανησυχίες των παιδιών και τους φόβους τους που συχνά γιγαντώνονται μέσα τους και δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά. Μια μαμά που είναι πάντα εκεί και καταλαβαίνει το παιδί της προσπαθώντας να το καθησυχάσει μέσα από ένα υπέροχο ταξίδι φαντασίας και «αποκαλύψεων».

Με χιούμορ και φαντασία η συγγραφέας γράφει αυτή την ιστορία θέλοντας να παρουσιάσει την φαντασία και τις σύνθετες σκέψεις των παιδιών που δυσκολεύονται να κάνουν άλματα στο…άγνωστο. Την ίδια στιγμή πρέπει να καταλάβουν πως πρέπει να τολμούν γιατί η ζωή έχει πολλές ομορφιές, ευκαιρίες, απρόοπτα και δεν γίνεται να παραμένουμε στάσιμοι και …φοβισμένοι.

Η εικονογράφηση του βιβλίου από τον Ρόθιο Μπονίγια δίνει ακόμα μεγαλύτερα φτερά στη φαντασία και με την λεπτομερή απεικόνιση του κειμένου με υπέροχα σχέδια και χρωματικές παλέτες ολοκληρώνουν ένα βιβλίο που σίγουρα θα αγαπηθεί από πολλά παιδιά και μπορεί και να ταυτιστούν με τον Μάρκο.

Ψάξτε το στα βιβλιοπωλεία και δείτε ένα μικρό απόσπασμα εδώ : https://kokkiniklostibooks.gr/product/ki-an-me-faei-mia-falaina/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 4 Νοεμβρίου 2023 Εδώ!

Ο μικρός φόβος… *στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Είναι νύχτα κι ο Σαμ ετοιμάζεται για ύπνο. Και λίγο πριν η νύστα του κλείσει τα βλέφαρα άφησε έναν μικρό φόβο να μπει μέσα στο δωμάτιο του και να μείνει εκεί τη νύχτα. Κι όταν χρειάστηκε να πάει στην τουαλέτα λίγο αργότερα, παρατήρησε πως ο επισκέπτης του είχε αρχίσει να «ζωντανεύει» παράξενα. Και τι δεν έκανε πάνω στο κρεββάτι του! Από κωλοτούμπες μέχρι και μουσικά όργανα βαρούσε. Συγκεκριμένα ένα μονότονο τύμπανο… Κι όσο κι αν προσπάθησε το επόμενο πρωί ένιωθε και κουρασμένος και πιο…φοβισμένος. Αν και τον έκλεισε σε ένα κουτί, εκείνος (ο φόβος δηλ) πετάχτηκε αμέσως έξω και τετραπλασιάστηκε σε όγκο. Ή μήπως εκατονταπλασιάστηκε; Κι έγινε τελικά τόσο μεγάλος που έμοιαζε να κρύβει μέχρι και τον ήλιο. Κι έγινε η σκιά του Σαμ και το μικρό αγόρι έπρεπε να βρει τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει. Πήρε λοιπόν έναν φακό, το κράνος και το ΘΑΡΡΟΣ του και βήμα βήμα βγήκε μπροστά… Και τότε συνέβη κάτι σχεδόν απίθανο. Ο Φόβος άρχισε να μικραίνει με ταχύτητα τέτοια που έγινε πάλι τόσο μικρούλης σαν να ήταν ανύπαρκτος.

Μια ιστορία γεμάτη συναισθήματα του Luke Schriven που μας δίνει την πιο σωστή λύση για το πώς να λύσουμε  ένα πρόβλημα. Με τον πιο απλό τρόπο. Να το αντιμετωπίσουμε. Ακόμα και αν η λύση είναι δύσκολη ή όποια προσπάθεια θα μας ανταμείψει.

Ο Luke Schriven μας το λέει ξεκάθαρα. Οπλίσου με θάρρος και μην φοβάσαι πως δεν θα βγεις νικητής. Η τόλμη, η δύναμη της θέλησης και το πείσμα πάντα φέρνουν τα πιο αίσια και σπουδαία αποτελέσματα.

Τα μικρά παιδιά έχουν περισσότερους φόβους από μας τους μεγαλύτερους. Επειδή δεν έχουν την δική μας μυϊκή, λεκτική και γνωστική ικανότητα κάποιες φορές δεν τολμούν. Άλλες πάλι μας βάζουν τα γυαλιά… Όμως πολλά από αυτά τρέμουν το σκοτάδι, τους εφιάλτες, τους δράκους και τις αράχνες. Με την ιστορία του ο συγγραφέας κάνει τον φόβο πιο εύκολο. Μέσα από το παιχνίδι τον διώχνει και εξοπλίζει τους μικρούς αναγνώστες με θάρρος και δύναμη.

Ο Luke Schriven εικονογραφεί επίσης αυτήν την δυνατή ιστορία με πολλή φαντασία και χρώμα δημιουργώντας ακόμα πιο έντονα συναισθήματά σε όλους. Το πράσινο μικρό τερατάκι ακόμα κι όταν μεγαλώνει παραμένει …άφοβο κι ας προσπαθεί αν «επιβληθεί». Το ότι δεν έχει στόμα αλλά μόνο μάτια …τα λέει όλα. Εκεί φαίνεται ο φόβος, τα μάτια μεγαλώνουν …

Συγκινητική, απλή, ιδιαίτερα και ευρηματική στιγμή η γένεσή της.

Απολαύστε ένα μικρό απόσπασμα εδώ κι αναζητείστε την στα βιβλιοπωλεία: https://ikarosbooks.gr/1151-o-mikros-fobos.html

Δημοσιεύτηκε στις 22 Ιουλίου 2023 στο Cretalive.gr :Εδώ!

Όχι μόνο Μπλε…

Συχνά όταν διαβάζουμε βιβλία που θέλουμε να τα μοιραστούμε με πολύ κόσμο δεν περιμένουμε να έρθει το Σάββατο και να σας τα πούμε…

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα μικρό αγόρι που ζούσε σε μια μπλε πολιτεία, σε ένα γαλάζιο σπίτι που ότι υπήρχε μέσα σ΄αυτό ήταν…μπλε! Κι από το παράθυρο ό,τι και να κοιτούσε είχε μόνο αυτό το χρώμα. Δρόμοι, δέντρα, σπίτια, αυτοκίνητα …ήταν μπλε!  Εκείνος όμως δεν αγαπούσε το μπλε και δεν άντεχε να το βλέπει παντού. Αγαπούσε πολύ το κίτρινο χρώμα, αλλά σε ποιον να το πει που φοβόταν πολύ.

Και μια μέρα στο σχολείο που έπρεπε να πεταχτεί οτιδήποτε ήταν πολύχρωμο και να υπάρχουν μόνο μπλε παιχνίδια, καρέκλες και θρανία, το αγοράκι έκρυψε στην τσάντα του ένα κίτρινο παπί.

Και σαν πήγε σπίτι του το έκρυψε μέσα στην ντουλάπα του μαζί με άλλους κίτρινους θησαυρούς. Ήθελε να το εξομολογηθεί στον μπαμπά του αλλά τρόμαζε και μόνο στην ιδέα. Έτσι σαν κοιμήθηκαν όλοι άνοιξε την κρυψώνα του και το …κίτρινο πλημμύρισε το δωμάτιο. Και ξαφνικά άνοιξε η πόρτα… Ο μικρός δεν ήξερε πως να φερθεί από ντροπή και φόβο. Ο μπαμπάς του έμεινε έκπληκτος αλλά συγχρόνως σκέφτηκε κάτι πολύ δυνατό και τολμηρό. Καθησυχάζοντάς τον γιο του πρώτα και στη συνέχεια υλοποιώντας μια ιδέα μοναδική.

Μια μεγάλη αλλαγή στο σπίτι τους ήταν η αρχή μιας ακόμα πιο τεράστιας σε ολόκληρη την πολιτεία…

Κι έφυγε η λύπη κι ήρθε η χαρά, το χρώμα, η αγκαλιά,  η αυτοεκτίμηση!

Μια υπέροχη ιστορία με  έμμετρο ρυθμό του Ρόμπερτ Τρέγκονινγκ για την διαφορετικότητα, την ενθάρρυνση, την αγάπη, την τόλμη και την εμπιστοσύνη. Για την διαφορετική οπτική γωνία και την δύναμη της έκφρασης των δικών  μας απόψεων  και πεποιθήσεων.

Για όλα αυτά που δεν τολμούμε να πούμε, να διεκδικήσουμε, γιατί τα στερεότυπα και οι κανόνες μας το απαγορεύουν.

Για τα ανείπωτα που κάποια στιγμή βγαίνουν στη επιφάνεια. Για συναισθήματα που καταπιέζονται και σαν εκδηλωθούν αλλάζει ο τρόπος ζωής και η αντίληψη για παρωχημένες ιδέες.

Για το θάρρος αλλά και την ενθάρρυνση στην αποδοχή της διαφορετικότητας.

Για όλους εκείνους τους «διαφορετικούς» ανθρώπους που χρειάζονται περισσότερη αγάπη και αποδοχή. Γιατί ο κόσμος γίνεται πολύχρωμος μόνο σαν καταλάβουμε πως ο καθένας μας έχει την μοναδικότητα του, την διαφορετική του άποψη και το δικαίωμα στην χαρά.

Με την υπέροχη εικονογράφηση της Στεφ Μέρφι  που σίγουρα θα σας συνεπάρει…

Mια μικρή ώθηση, μια καλή κουβέντα, φέρνει πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα και επιδρά ευεργετικά όχι μόνο στον εαυτό μας αλλά και στη σκέψη των άλλων…

Δείτε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου και τις δραστηριότητες που προτείνονται από τον εκδοτικό οίκο : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B5

Και αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία!

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 22 Φεβρουαρίου 2023 :εδώ!

Το Μαγικό Φτερό…

*Το Μαγικό Φτερό, Σάντρα Ντίκμαν, εκ. Ψυχογιός

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας μικρός Αρκούδος που δεν είχε όνομα ακόμη και ζούσε μέσα στο σκοτεινό δάσος . Η οικογένειά του αποτελούνταν από την μαμά Φωτεινή, την μεγάλη του αδελφή την Αστραπή και τον μεγάλο του αδελφό Αστέρη.  Ο μικρός Αρκούδος είχε ένα μυστικό που δεν μπορούσε να το εκμυστηρευτεί σε κανέναν.

Φοβόταν! Φοβόταν να κάνει πράγματα όπως οι άλλοι. Δεν τολμούσε καν να προσπαθήσει…

Και μια νύχτα που προμήνυε καταιγίδα μεγάλη κι ο Αρκούδος χωρίς όνομα δεν μπορούσε να κοιμηθεί, συνέβη κάτι παράξενο, ασυνήθιστο και …μαγικό. Ένα πουλί της Φωτιάς κατευθύνθηκε στο μέρος που βρισκόταν ο μικρός Αρκούδος και του άφησε δίπλα του ένα φτερό που έλαμπε…

Αυτό ήταν η αρχή μιας μεγάλης αλλαγής για τον μικρό μας φίλο. Το φτερό αυτό τον συντρόφευε σε κάθε του κίνηση, σε κάθε του σκέψη και άρχισε να καταφέρνει πολλά και ασυνήθιστα για εκείνον πράγματα.

Δεν φοβόταν πια ακόμα κι όταν συνειδητοποίησε πως το φτερό του είχε χαθεί…

Είχε βρει όμως το όνομα που θα τον συντρόφευε για πάντα. Ο μικρός Σπίθας ήταν πια ένα γενναίο αρκουδάκι που είχε πραγματοποιήσει το όνειρό του! Είχε βρει τον εαυτό του!

Μια πολύ δυνατή ιστορία της Σάντρας Ντίκμαν για τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας.

Για τους φόβους που συχνά δεν μας αφήνουν να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας.

Για την φιλία, την μητρική αγάπη, για την τόσο δα μικρή αφορμή που μας κάνει να αλλάξουμε οπτική γωνία, να τολμήσουμε, να πάμε πολύ παραπέρα απ’ όσα ξέρουμε…

Μια ιστορία γεμάτη φως, νέους δρόμους και αλλαγές…

Εικονογραφημένη από την ίδια την συγγραφέα και μεταφρασμένη από το αγγλικό κείμενο από τον Αντώνη Παπαθεοδούλου.

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα :  https://www.psichogios.gr/el/to-magiko-ftero.html

«Ούτε νότα»… του Θοδωρή Παπαϊωάννου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Κι όταν στο δρόμο μας συναντάμε ένα καλό βιβλίο δεν περιμένουμε …το Σάββατο, για να σας το πούμε!

*Ούτε νότα, Θοδωρής Παπαϊωάννου, εικ: Βασίλης Σελιμάς, εκδ. Ίκαρος

Πάμε να ανοίξουμε κι εμείς ένα βιβλίο γεμάτο με μουσικά όργανα…

Παρέα με την ηρωίδα  του Θοδωρή Παπαϊωάννου ας διαλέξουμε ποιο «μάς» ταιριάζει.

Αλλά προσέξτε, όχι κάποιο πολυδιαφημισμένο και συνηθισμένο.

Τι θα λέγατε για το όμποε; Το μόνο που χρειάζεσαι, μας λέει το βιβλίο, είναι να φυσάς και με τα δάκτυλα και να ανοιγοκλείνεις κάτι …τρύπες. Τ’  αποτέλεσμα θα είναι κάπως έτσι : Η μικρή σας αδελφή να ενθουσιαστεί και να χορεύει ακατάπαυστα αλλά οι γονείς σας να κλείνουν τα αυτιά τους συνεχώς.

Για να αλλάξουμε όργανο! Τι λέτε για ένα κόρνο; Μοιάζει στο παίξιμο με το όμποε και οι αντιδράσεις της οικογένειας ακριβώς ίδιες, όπως και πριν. Με μια μικρή διαφορά. Την επίσκεψη των γειτόνων στο σπίτι για «αδιευκρίνιστους » λόγους, ή μήπως όχι;

Πάμε τότε να μάθουμε γιουκαλίλι… Κι εδώ τα πράγματα δεν πήγαν πολύ … χειρότερα. Οι ίδιες αντιδράσεις και οι ίδιες επισκέψεις. Τόσο που το κορίτσι μας αναρωτήθηκε αν είχαν όλοι πρόβλημα με τα αυτιά τους. Άλλαξε τότε το όργανο κι έγινε ένα πιο απαλό με δοξάρι. Καλά καταλάβατε το βιολί μπήκε στη ζωή του αγοριού. Δυσκόλεψαν τα πράγματα όταν κατέφθασαν στο σπίτι περισσότεροι γείτονες, «θαυμαστές». Μάλλον τελικά ενοχλούσαν οι νότες και η μελωδία του…

Κι έτσι πήρε την μεγάλη απόφαση. Το όργανο που τους ξεκούφανε όλους ήταν…

( Θα διαβάσετε και θα μάθετε…)

Ένα βιβλίο για το «Τολμώ», τις δοκιμές, τα όνειρα και τη μουσική. Ένα βιβλίο του Θοδωρή Παπαϊωάννου με αστείρευτο χιούμορ και ιδιαίτερη κατάληξη που σίγουρα θα λατρέψουν τα παιδιά και θα προβληματίσει τους μεγάλους για τους το διαβάσουν. Γιατί; Μα επειδή οι νότες είναι καλά φυλαγμένες στα βιβλία της μουσικής και ο σαματάς είναι παντού και ακούγεται πολύ πολύ δυνατά. ‘Έξυπνο, πρωτότυπο και σαν ιστορία καθημερινής τρέλας που όλοι μας κάποια στιγμή την έχουμε ζήσει.

Για παιδιά που πειραματίζονται…

Για γονείς που η υπομονή είναι μεγάλο προσόν …

Για τη μουσική που πρέπει να ανακαλυφθεί…

Για τα όνειρα που πρέπει να μη τα παρατάμε με τις όποιες δυσκολίες.

Για όλα τα παιδιά που νομίζουν πως ο δυνατός και παράφωνος ήχος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της …ανατροφής και καλλιέργειας της μουσικής τους παιδείας.

Ένα βιβλίο πείραμα και πολύ αληθινό!

Εικονογραφημένο από τον Βασίλη Σελιμά με εικόνες που αντανακλούν όλο το συναίσθημα που διαχέεται στο βιβλίο, με μπόλικο χιούμορ, και με ιδιαίτερα σκίτσα που τονίζουν την έντονη προσωπικότητα της ηρωίδας και της οικογένειας των «μουσικών».

Στη λίστα μας για τον Σεπτέμβριο…

Βρείτε το εδώ : https://ikarosbooks.gr/1076-oyte-nota.html

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr Στις 14 Ιουλίου 2022 Εδώ!

Το ταξίδι της γραμμής*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ένας μεγάλος μαύρος κύκλος! Με τι μοιάζει; Για να του δώσεις τη σωστή ερμηνεία θέλει πολλή παρατήρηση και φαντασία…

Πολλές μικρές τελείες, στρυμωγμένες και ξάφνου μια, μόνο μία κάτι κάνει! Κινείται, προσπαθεί να τεντωθεί και αλλάζει μέγεθος, φορά, κίνηση, σχήμα…

Γίνεται μια γραμμή!

Κι αλλάζει διαρκώς και γνωρίζει καινούργιους κόσμους, ικανότητες, συναισθήματα, διαδρομές…

Ταξιδεύει, γνωρίζει, φοβάται, ανεβαίνει, βρέχεται…αντέχει!

Κι ύστερα συναντά το χρώμα, τον ουρανό, το ουράνιο τόξο και σταματά να νιώθει απέραντη μοναξιά ακόμα κι όταν μείνει μόνη ξανά. Είχε μάθει πια πως όταν ξεκινάς ένα ταξίδι θα πρέπει να φτάσεις στον προορισμό σου. Να περάσει δυσκολίες, να δοκιμάσει, να τραβήξει όσο ποιο μακριά μπορεί …τη γραμμή!

Ένα βιβλίο γρήγορο, αναπάντεχο και σημαντικό. Με λέξεις – ρήματα μας οδηγεί στα σπουδαία της ζωής. Το ξεκίνημα, ο φόβος και η λαχτάρα για το άγνωστο, οι αλλαγές, τα τολμήματα. Οι φίλοι  και οι ξένοι, οι άγνωστοι, οι ταιριαστοί κι όλοι όσοι συνοδοιπόροι στη ζωή θα δώσουν μια πινελιά άλλοτε πολύχρωμη, άλλοτε μικρή και άλλες φορές με ένταση και πάθος.

Ένα βιβλίο ποίημα στην τόλμη! Για να προτρέψει κι άλλους να ξεκολλήσουν από τα σίγουρα. Να αποκτήσουν το θάρρος να δεχτούν αλλαγές στη ζωή τους, να προχωρήσουν παρά τις όποιες δυσκολίες. Ίσαμε το τέλος, ίσαμε τη στιγμή που θα αράξουν ή θα ξέρουν τι θέλουν όπως ο μαύρος κύκλος που κάνοντας ένα τεράστιο ταξίδι αποφασίζει πως θέλει να γίνει φωτεινός και πια τα σκοτάδια του να μην τον τρομάζουν.

Ένα βιβλίο γεμάτο με ιδέες, λέξεις, προτροπές και σημεία που θα μας κάνουν να αναλογίσουμε τις δυνάμεις, τις διαθέσεις και  θα μας βάλει στον πειρασμό να φτάσουμε σε πιο εσωτερικά μονοπάτια. Να ανακαλύψουμε τα θέλω, τα πώς, τα μπορώ και τα όρια του εαυτού μας. Τις προτιμήσεις, τα άλματα, τις επιθυμίες μας…

Το βιβλίο είναι γραμμένο από δυο συγγραφείς την Μαρία Δασκαλάκη και τον Μάνο Ταμιωλάκη. Δύσκολο εγχείρημα η συνεργασία με κοινό στόχο στη γραφή ωστόσο στο συγκεκριμένο βιβλίο φαντάζει πως η συνεργασία τους ήταν πολύ εποικοδομητική. Το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί και να «δουλευτεί» σε μια τάξη σχολείου γιατί δίνει πάρα πολλά ερεθίσματα για συζητήσεις, παιχνίδια και ανακαλύψεις.

Εννοείται πως στο ταξίδι αυτογνωσίας θα μπουν και οι γονείς που θα διαβάσουν τα βιβλίο στο παιδιά τους αλλά και τα μεγαλύτερα παιδιά που έχουν κατακτήσει την δεξιότητα της ανάγνωσης!

Το ταξίδι της γραμμής είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας, περιπέτειας και εμπειριών! Είναι ένα βιβλίο που θα αγαπηθεί πολύ από μικρούς και μεγάλους γιατί παρουσιάζει χωρίς διδακτισμό αλλά με πολύ εύστοχο και ευφάνταστο τρόπο την διαδρομή από το τίποτα στο πιο ψηλό επιθυμητό αποτέλεσμα.

Έχει πολύ δυνατή επίσης εικονογράφηση από τον Νίκο Γιαννόπουλο που θα σας καθοδηγήσει να ακολουθήσετε την γραμμή- φίδι με το κόκκινο κασκόλ! Μια γραμμή που ελίσσεται σαν «όφις», αλλάζει δέρμα, μεταμορφώνεται και εύκολα είτε προσαρμόζεται είτε προχωρά μέχρι την τελική της μετάλλαξη – μορφή και προορισμό!

Αν και τα σχολεία έκλεισαν για τις καλοκαιρινές διακοπές τους, στο μυαλό μου γρήγορα γρήγορα σχηματίστηκαν δυο- τρεις δραστηριότητες που σίγουρα θα δώσουν έναυσμα για πολύ περισσότερες με την νέα σχολική χρονιά.

·         Το κάθε παιδί μέσα σε έναν κύκλο συζητά τους φόβους και τα …μη!

·         Μια κλωστή που ξετυλίγεται και παίρνει διαφορά σχήματα; Tι μπορεί να γίνει;

·         Σε χαρτί του μέτρου με ανάλογη μουσική ( δυνατή, γρήγορη, έντονη, απαλή κ.α.) ξεκινάμε να ζωγραφίζουμε μια γραμμή και αναλόγως την ένταση και το συναίσθημα που δημιουργείται από το συγκεκριμένο σημείο φτάνοντας ίσαμε όπου… (μέσα σε ένα λεπτό)

·         Διαλέγομε χρώμα και ξεκινάμε να ζωγραφίζουμε μια …γραμμή!

·         Μιλάμε για συναισθήματα, όνειρα, φανταστικά ή αληθινά ταξίδια που θέλουμε να πάμε… (Τα ζωγραφίζουμε)

Αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ την περίληψη από το οπισθόφυλλο:

*Το ταξίδι της Γραμμής, Μαρία Δασκαλάκη- Μάνος Ταμιωλάκης, εικ: Νίκος Γιαννόπουλος, εκδ. Μίνωας

https://minoas.gr/product/to-taxidi-tis-grammis/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 25 Ιουνίου 2022 :https://www.cretalive.gr/

Το αρνάκι που ήθελε να γίνει λύκος….στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Σσσς Ησυχία!... Η Κόκκινη και η πόλη στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Με καινούργια βιβλία κι αγαπημένες εκδόσεις!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

«Η πόλη και η Κόκκινη" είναι ένα βιβλίο που αγαπήσαμε πολύ και υπήρξε και παλιότερα στις επιλογές μας στα «παραμύθια του Σαββάτου». Αλλά αφού το ζητήσατε τόσο πολύ σας το παρουσιάζουμε ξανά με όλες τις δικές μας ιδέες για εμπέδωση και επεξεργασία του κειμένου. Το βιβλίο της ησυχίας είναι ολοκαίνουργιο και φυσικά κρύβει εκπλήξεις και μηνύματα πολύ δυνατά.

Να θυμάστε πως τα καλά βιβλία δεν παλιώνουν ποτέ… ούτε τα παραμύθια!

Σσσς! Ησυχία, Νικολά Κινεάρ, (μετάφραση Μάρω Ταυρή) εκδόσεις Μεταίχμιο

Μια μικρή μικρή και ήσυχη αλεπουδίτσα σε ένα δάσος μια φορά κι ένα καιρό σκαρφιζόταν πολλές ιστορίες κι ήθελε να τις μοιράζεται με τα υπόλοιπα ζώα και με φίλους. Μόνο που οι φίλοι της όλοι ήταν φασαριόζικοι πολύ και κανείς δεν κατάφερνε να την ακούσει ό,τι και αν τους έλεγε. Ώσπου μια μέρα που την είδαν λυπημένη, εκείνη τους είπε το πρόβλημά της και προσπάθησαν για πρώτη φορά να παραμείνουν ήσυχοι και να την ακούσουν. Μα δεν πρόλαβε να ξεκινήσει  και σχεδόν στις πρώτες λέξεις μόλις άκουσαν την ιστορία πως είχε να κάνει με μια  αρκούδα ξεσηκώθηκαν κι αρχίσαν πάλι να απομακρύνονται και να φωνάζουν  και να προσπαθούν να μιμηθούν το μεγαλόσωμο ζώο. Κι όσο εκείνοι έτρεχαν κι έπαιζαν και φώναζαν η μικρή αλεπουδίτσα παρατήρησε πως ίχνη αρκούδας αληθινής υπήρχαν παντού. Κι αφού δεν την άκουγαν με τίποτα που με την χαμηλή της φωνή προσπαθούσε να τους προειδοποιήσει για τον κίνδυνο, μάζεψε όλες της τις δυνάμεις και επιτέλους φώναξε κι εκείνη δυνατά: Σσσς; Ησυχία!!! Και τότε πέρα από το φόβο τους όλοι έμειναν έκπληκτοι με την αποκάλυψη μιας πραγματικής αρκούδας… Άρχισε τότε να αφηγείται μια ιστορία η μικρή αλεπουδίτσα που ‘φερε παρηγοριά, και νύστα και ησυχία σε ολόκληρο το δάσος. Κι έζησαν όλοι τους καλά και η αρκούδα ακόμα καλύτερα.

Μια υπέροχη πρωτότυπη ιστορία του Nicola Kinnear για τη δύναμή της δικής μας φωνής. Για το θάρρος, την τόλμη και την αξία της κάθε προσωπικότητας που με υπομονή και εξυπνάδα βρίσκει τρόπο να καταφέρει να πει την άποψή της και να επικρατήσει εκεί που αρμόζει.  Μια ιστορία για τα ζώα του δάσους, για να μπουν τα παιδιά στην έννοια του τι σημαίνει χειμερία νάρκη και να ψάξουν να δουν ποια «πέφτουν» σ΄ αυτήν  κάθε χειμώνα. Ευκαιρία να χωρίσουν σε κατηγορίες τα ζώα: Του δάσους, του σπιτιού, της εξοχής, της θάλασσας, των βουνών.

Ευκαιρία να μιλήσουν και για τον εαυτό τους, τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν εύκολα.

Να θυμηθούν τη δύναμη των ιστοριών και της αφήγησης που πραγματικά φέρνει λύτρωση και παρηγοριά σε πολλά προβλήματα και δύσκολες καταστάσεις.

Ένα βιβλίο κατάλληλο για παιδιά από τριών χρόνων που θα τους μάθει ακόμα πως κάποιες φορές πρέπει να σηκώσουν ψηλά το ανάστημα και τη φωνή τους για να ακουστούν, να διεκδικήσουν τα θέλω τους και να υπερασπίσουν την γνώμη και άποψη τους.

Επίσης μια καλή ιστορία να ησυχάσουν λίγο πριν τον…ύπνο!

Δείτε το εδώ : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%83%CF%83%CF%83%CF%82-%CE%B7%CF%83%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%B1

Και αναζητείστε και το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα : Μια σταλιά θάρρος που σίγουρα θα σας αρέσει πολύ!

*Η Κόκκινη και η Πόλη, Marie Voigt, (Μετάφραση :Αντώνης Παπαθεοδούλου),εκδ.Ίκαρος

Μια φορά κι έναν καιρό ένα μικρό κορίτσι. Το όνομα του ήταν Κόκκινη και έμοιαζε πολύ στην κλασσική ηρωίδα του Σαρλ Περώ και των Αδελφών Γκριμ, της Κοκκινοσκουφίτσας. Μια καινούργια ιστορία για την σύγχρονη Κόκκινη που θέλει να επισκεφθεί τη γιαγιά της και σαν ευγενικό κορίτσι τής κρατάει ένα κέικ φτιαγμένο από την μαμά της. Η μητέρα της δίνει οδηγίες πως να αποφύγει τις κακοτοπιές στη διαδρομή της ακολουθώντας μόνο τα κόκκινα λουλούδια-καρδούλες. Η Κόκκινη δεν ξεκινάει το ταξίδι μόνη της. Έχει συντροφιά της και συνοδοιπόρο της τον πιστό της σκύλο τον Γούντι. Η διαδρομή ξεκινά με πολλές συμβουλές από την μαμά και όπως είναι φυσικό θα γίνουν πολλές με παρεκκλίσεις που μπορεί και να αποβούν μοιραίες. Η μικρή Κόκκινη θα πεινάσει, θα φάει το κέικ-δώρο, θα ψάξει να βρει μόνη της λύση στο πρόβλημα που δημιούργησε και θα αλλάξει πορεία. Το τι θα συναντήσει, τι θα νιώσει, πως θα βιώσει τα νέα δεδομένα και πως θα καταφέρει να συνεχίσει το δρόμο της θα το διαβάσετε στην πολύ όμορφη και δυνατή ιστορία της Marie Voigt…

Ένα μικρό αριστούργημα που πατάει σε μια χιλιοδιαβασμένη και χιλιοειπωμένη ιστορία που υπάρχει εδώ και αιώνες στον κόσμο και μας χαρίζει πια η Marie Voigt μια σύγχρονη εκδοχή  της παλιάς Κοκκινοσκουφίτσας. Μια ιστορία που έγραφε με πολύ συναίσθημα, αληθείς και αλλιώτική πλοκή η Marie Voigt και εικονογράφησε η ίδια, εκπληκτικά. Η πορεία ζωής ενός μικρού κοριτσιού που κάνει τα πρώτα του βήματα στην εφηβεία. Οι συμβουλές, το άγνωστο, οι κίνδυνοι, οι πρώτες εμπειρίες και ανακαλύψεις, οι λύσεις που πρέπει να βρεθούν χωρίς την βοήθεια της μάνας ή οποιουδήποτε μέλους της οικογένειάς. Τα λάθη, οι παρεκτροπές, οι επιθυμίες και τα συναισθήματα. Το καταστάλαγμα, η προσωπικότητα του καθενός, η διαφορετική οπτική γωνία, οι διαδρομές του στη ζωή. Όλα αυτά σε μια ιστορία γεμάτη χρώμα …κόκκινο. Γκρίζο, λευκό μαύρο και κόκκινο είναι όλα τα χρώματα των εικόνων του βιβλίου. Είναι τα χρώματα που συχνά κυριαρχούν και στη ζωή. Και που δηλώνουν την αμφιβολία, το φόβο, το άγχος, την αθωότητα, τη χαρά, τον θυμό, την προσδοκία, την ελπίδα και σε τελική ανάλυση τους στόχους και τις επιθυμίες που επιτέλους κατακτούνται ή εκπληρώνονται. Παραλληλισμοί, αλήθειες και έντονα συναισθήματα μικρών και μεγάλων.

Ο φόβος της μάνας για  λάθος διαδρομές. Οι άγνωστοι λύκοι- κίνδυνοι της πορείας στη νέα ζωή. Οι λόγοι ή οι αιτίες που μπορεί να πληγωθεί η κάθε Κόκκινη από  αγνώστους, από χίλιες αιτίες λόγω ελλιπές εμπειριών και η έκθεση σε κάθε νέα πρόκληση είναι θέματα που περιγράφονται μέσα στην ιστορία με πολύ απλό και ιδιαιτέρα  αριστοτεχνικό τρόπο. Αναζητήσεις, νέα σχέδια, λάθη και παραλείψεις. Πορείες ζωής που χαράζονται μόνο πάνω σε ατομικά βήματα. Παρεκτροπές που σίγουρα υπάρχουν για να αποκτηθούν οι προσωπικές εμπειρίες ώστε στο τέλος να έχεις την δική σου διαδρομή το δικό σου βίωμα και να φτάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Ένα βιβλίο που μιλάει για τις ισχυρές σχέσεις της οικογένειας, τους ρόλους, τις αξίες και τις διαφορές του κάθε μέλους της. Φαίνονται και τονίζονται οι ισχυροί δεσμοί αίματος και οι ανταλλαγές απόψεων που δημιουργούν σχέσεις ακλόνητες και γεμάτες έντονα συναισθήματα.

Το βιβλίο είναι αφορμή για πολλές συζητήσεις μέσα μια σχολική τάξη  με πολλά ερεθίσματα για δραματοποίηση, κατασκευές και άλλες δραστηριότητες.

Σε χαρτί του μέτρου χαράζουμε μια διαδρομή , έναν δρόμο και λέμε στα παιδιά να ζωγραφήσουν τι συναντά το καθένα μέχρι το τέλος του. Μπορούν να σχεδιάσουν σε διάφορα σημεία ένα σπίτι, ένα δάσος, ένα κάστρο, ένα δέντρο, λουλούδια, καταστήματα, ζώα,… δράκους!

Φτιάχνουμε με χαρτόκουτες μια πόλη, και δημιουργούμε γειτονιές.

Φτιάχνουμε με διαφορετικά χαρτιά λουλούδια σε σχήμα καρδιάς και πάνω μπορούμε να γράψουμε τις δικέ μας επιθυμίες.

Παίρνουμε τον χάρτη μιας πόλης και χρωματίζουμε διαδρομές από ένα συγκεκριμένο σημείο σε ένα άλλο. Γράφουμε μια φανταστική ιστορία για το τι συναντάμε στην πορεία μας μέχρι τον τερματισμό.

Μιλάμε για συναισθήματα… Τους δίνουμε ζωή και τα ζωγραφίζουμε!

Η εικονογράφηση του βιβλίου από την ίδια την συγγραφέα είναι πολύ ιδιαίτερη, προσεγμένη, ευρηματική και πολύ εκφραστική.

Το βιβλίο έχει μεταφράσει στα Ελληνικά ο Αντώνης Παπαθεοδούλου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Διαβάστε ένα απόσπασμα και βρείτε το βιβλίο εδώ : https://ikarosbooks.gr/927-i-kokkini-kai-i-poli.html

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 19 Σεπτεμβρίου 2020  :https://www.cretalive.gr/politismos/sta-paramythia-toy-sabbatoy-me-kainoyrgia-biblia-ki-agapimenes-ekdoseis