Στη φωλιά του Ιππόκαμπου*…!

Γράφει η  Ελένη Μπετεινάκη

Επειδή για τα καλά βιβλία «Ζητούνται Αναγνώστες» και πρέπει να φτάνουν παντού!

«Η μνήμη είναι το πιο αυστηρό δικαστήριο» είπε ο Κόκκινος σκύβοντας πάνω από την οθόνη του υπολογιστή μου…

Στη δική μου μνήμη έρχονται συχνά όλες οι ιστορίες του Χάρη Κόκκινου του ιδιαίτερου κι αγαπημένου αστυνομικού από την δημιουργό τους, Ευτυχία Γιαννάκη.   Από το πρώτο της βιβλίο ίσαμε το τωρινό δεν σταματά να μας εκπλήσσει, να μας γοητεύει με τη γραφή της, να μας δημιουργεί χιλιάδες εικόνες και προβληματισμούς και να μας βάζει σε καταστάσεις που μπορεί να συμβαίνουν ακόμα και στην διπλανή μας πόρτα.

Στη φωλιά του Ιππόκαμπου ο  τίτλος του δεύτερου βιβλίο της «Τριλογίας του Βυθού» που διαβάζεται και τούτο απνευστί και δημιουργεί χιλιάδες εικόνες, συμπτώσεις και αναστοχασμούς με την σημερινή κατάσταση που όλοι βιώνουμε. Μοιάζει να΄ναι πραγματικά τα γεγονότα κι όχι προϊόν φαντασίας και μυθοπλασίας μιας καταξιωμένης πλέον συγγραφέας αστυνομικών και κοινωνικών μυθιστορημάτων.

Ιππόκαμπος, το αλογάκι της θάλασσας που κολυμπάει πάντα κάθετα και κόντρα στο ρεύμα και τους «αέρηδες». Με παράξενη ζωοτοκία αφού τα αυγά του θηλυκού τα παραλαμβάνει το αρσενικό και τοποθετώντας τα σε ειδικό σάκο στην κοιλιά του, τα εκκολάπτει. Δεν έχει φωλιά ο ιππόκαμπος στην πραγματικότητα, μόνο στηρίζεται σε μικρά κλαδάκια του βυθού να ξεκουραστεί. Γιατί διαλέχτηκε σαν τίτλος; Για πολλούς λόγους  φαντάζομαι, που κάποιους εξηγεί μέσα στο βιβλίο η συγγραφέας αλλά κι επειδή παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο αφού έχει γίνει τατουάζ στο ένα από τα κύρια θύματα του βιβλίου, αλλά και στην κολλητή της φίλη. Αλλά ίσως και για ένα ακόμη λόγο : «Στα Μάνταλα, τα γεωμετρικά σχέδια των Βουδιστών που συμβολίζουν το σύμπαν ο ιππόκαμπος σημαίνει αγάπη και φροντίδα!»

Ένα πινέλο με κόκκινη μπογιά, ένα μικρό παιδί που καταφέρνει να περάσει το διαχωριστικό δυο μπαλκονιών. Πίνακες ζωγραφικής στο διπλανό διαμέρισμα και μια γυναίκα δημοσιογράφος με ανδρικό κουστούμι επιπλέει νεκρή στην πισίνα. Η Μαριάννα Αγγελοπούλου θα ειδοποιήσει τις αρχές κι ύστερα θα την συναντάμε ανώνυμα στην αρχή κάθε κεφαλαίου να προσπαθεί να βρει δύναμη και τρόπο να ξεφύγει από την βαλτώδη σχέση της… Ομηρικοί καυγάδες και βία σε σχεδόν καθημερινό πλάνο.

Νεκρή μια γνωστή δημοσιογράφος, η Ζωή Μαυρίδη που θα είναι το τελευταίο θύμα από μια σειρά δολοφονιών που ξεκίνησαν πριν από τριάντα οκτώ χρόνια στο νησί της Ύδρας και όλη αυτήν την υπόθεση -τραγωδία θα εξιχνιάσει  και θα φτάσει στο τέλος της η γνωστή πια ομάδα του Χάρη Κόκκινου, της Λίνας, του Αλμπάνη και η πένα της Ευτυχίας Γιαννάκη.

Κυκλώματα διάσημων και μη πινάκων ζωγραφικής, ενδοοικογενειακή βία, αρρωστημένες σχέσεις φιλίας και έρωτα. Μικρές κοινωνίες που κλείνουν τα στόματα, οικογένειες που μένουν μαζί από φόβο, θέσεις εξουσίας που αποκαλύπτονται να συμμετέχουν σε βρώμικα κόλπα και καταστάσεις. Διαστρεμμένα μυαλά που κινούν παράξενα νήματα και αποκαλύψεις που κόβουν ανάσες καθώς το μυθιστόρημα φτάνει στο τέλος του. Καλά κρυμμένα μυστικά που καταστρέφουν ζωές, που δυναμώνουν πάθη και κατατρώγουν ψυχές, σώματα, συνειδήσεις.

Ύδρα, Αθήνα και τούμπαλιν. Σχέσεις στο προσκήνιο, λαβωμένες, παθιασμένες, κακοφτιαγμένες από την αρχή. Ο ρόλος της οικογένειας από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου, οι μεταξύ των μελών της σχέσεις, και η διαμόρφωση υγιών ή όχι χαρακτήρων που δημιουργούν εγκλήματα πάθους, αισχροκέρδειας  και διαταραγμένων προσωπικοτήτων.

Εντυπωσιακό το πάντρεμα της Ευτυχίας Γιαννάκη του μύθου με την δική της συμμετοχή. Μιλάει η ίδια με τους ήρωές της, «παίζει» διακριτικά και δυνατά μέσα στην ιστορία δίνοντας μια πρωτοπορία στην σύλληψη και γραφή του μυθιστορήματος που γοητεύει διπλά. Σαν να μας αποκαλύπτει τις δικές της αγωνίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα στην όλη πλοκή.

Λάτρεψα για μια ακόμη φορά την αυτοκυριαρχία του Χάρη Κόκκινου, την στάση της Λίνας που αιωρείται ανάμεσα στο καθήκον, τη δουλειά, τον έρωτα, το συναίσθημα  γενικώς, τις συνήθειες και τις αποδοχές. Ένιωσα τον παλμό και των δύο πρωταγωνιστών. Συναντήθηκα κι εγώ με την Τζέλα κι άκουσα τις συμβουλές της σαν άνθρωπος που έχει ζήσει πολλά κι απίθανα στη ζωή της.

Λάτρης της λαογραφίας, δήλωσα εντυπωσιασμένη με την ερμηνεία του «Θεριστή» Ιούνη, του εθίμου του Κλήδονα και του αμίλητου νερού. Παρατηρήματα, πατήματα, επιρροές και εμμονές που συνθέτουν και υποκινούν ψυχικές διαταραχές που φτάνουν σε εγκλήματα. 

Ένα βιβλίο που θα διαβάσετε χωρίς καμιά διακοπή. Ένα αστυνομικό και άκρως κοινωνικο-συναισθηματικό  μυθιστόρημα που ασχολείται με το σάπιο κομμάτι της κοινωνία μας , το αρρωστημένο και βαθιά πληγωμένο από την παιδική του ηλικία.  Ένα βιβλίο που θα μπορούσε να είναι  προάγγελος σημερινών ανεξιχνίαστων μέχρι στιγμής κλοπών και εγκλημάτων. Εντυπωσιακή η σύμπτωση όταν την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας του η Ελληνική Αστυνομία ανακαλύπτει τον δράστη της εξαφάνισης γνωστού πίνακα του Πικάσο που κλάπηκε από την  δική μας Εθνική Πινακοθήκη πριν από εννέα ακριβώς χρόνια. Με κομμένη την ανάσα διαβάζουμε το σενάριο της Ευτυχίας που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ακριβώς έτσι και στην πραγματικότητα.

Εντυπωσιακό επίσης το θέμα της γυκαικοκτονίας που αν και συνέβαινε πάντα, στις μέρες μας είναι ακόμα πιο επίκαιρο. Ίσως γιατί το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί και μόνο σπάζοντας τη σιωπή θα δούμε τα πράγματα να αλλάζουν. Γυναικοκτόνοι και άμοιροι της μοίρας και των δικών τους κόσμων. Κοινωνικά προβλήματα που πάντα ενδιαφέρουν την Ευτυχία που πατά σταθερά στη λογοτεχνία και στις μεγάλες αλήθειες και προβλήματα της ζωής .

Θα γραφτούν πολλά για την Ευτυχία και τα βιβλία της. Είμαι σίγουρη πως όλοι θα συμφωνήσουν πως είναι μια συγγραφέας με σύγχρονη ματιά και μεστό λόγο που ακουμπά συνειδήσεις, ψυχές και θέματα που ενδιαφέρουν όλους μας. Δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως για μένα ανήκει στους πιο σπουδαίους νέους Έλληνες συγγραφείς με το ταλέντο της να ξεδιπλώνεται το ίδιο απλόχερα στα παιδικά της βιβλία που είναι γεμάτα μυστήριο και περιπέτεια όσο και στα βιβλία ενηλίκων που νομίζω με γοήτευσε από το πρώτο της.

Να την διαβάσετε, να την  γνωρίσετε. Το χαμόγελο της που πάντα την συντροφεύει να το βάλετε κι εσείς μέσα στην ψυχή σας. Δημιουργεί ήρωες που δεν τους λείπει το χιούμορ ακόμα και μέσα στην τραγικότητα τους και το ταλέντο της θα το ανακαλύψετε σε κάθε ιστορία της.

Κρίμα που τέλειωσε κι αυτό το βιβλίο. Από τα καλύτερα  για ανάγνωση τούτη τη χρονιά. Δεν έχει νόημα να σας περιγράψω μια υπόθεση που μπορείτε εύκολα να διαβάσετε από το οπισθόφυλλο ή σε πολλές απόψεις που θα γράφουν.

Θα σας προτρέψω μόνο να διαβάσετε ό,τι έχει γράψει γιατί πραγματάκια αξίζει τον χρόνο και την προσοχή μας.

Ευτυχία μου καλοτάξιδος κι ο Ιππόκαμπος  κι ας κολυμπά κόντρα στο ρεύμα μέχρι να σπάσει η καρδιά του… Εμείς τον αγαπήσαμε πολύ σαν ιστορία!

*Στη φωλιά του Ιππόκαμπου, Ευτυχία Γιαννάκη, εκδ. Ίκαρος

Δείτε εδώ περισσότερα για το βιβλίο : https://ikarosbooks.gr/1000-sti-folia-toy-ippokampoy.html

Και ανακαλύψτε την Ευτυχία Γιαννάκη, όσοι δεν την ξέρετε εδώ : https://giannaki.com/

 Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 11 Ιουλίου 2021 : Εδώ!

Ένα μυστικό και μια κατάσκοπος βιβλίων… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Tης Ελένης Μπετεινάκη

Ανοίγουν ξανά τα βιβλιοπωλεία. Είναι μια σπουδαία είδηση για όλους εμάς τους βιβλιόφιλους. Ευκαιρία να αναζητήσουμε βιβλία που αξίζουν και  περιπέτειες που θα μας ταξιδέψουν.  Τα Παραμύθια του Σαββάτου θα προσπαθήσουν να σας ενημερώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα για νέες και ενδιαφέρουσες εκδόσεις…

Μείνετε συντονισμένοι…

Το μυστικό της κολλητής μου, Μαρία Ρουσάκη, εικ: Πέτρος Χριστούλιας, εκδ. Κέδρος.

Μια υπέροχη ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή. Ένα σχολείο, δυο φίλες, μια μικρή περιπέτεια και ένα μυστικό που το κρατάνε φυλακτό δυο φίλες. Πολύτιμο μυστικό που όμως βάζει σε μπελάδες την Νενη ( Νικολέτα – Ελένη) σαν της το αποκαλύπτει η …Σωτήρια. Η Νένη γράφει ημερολόγιο κι αμέσως μετά την αποκάλυψη του μεγάλου μυστικού από τη  κολλητή της φίλη που το γράφει μέσα στις σελίδες του τετραδίου, το χάνει. Όλα τα προβλήματα της οικογένειας γίνονται ασήμαντα ξαφνικά. Ούτε η γκρίνιας της μικρής αδελφής της Νένης, ούτε τα λιγοστά φιλιά της μαμάς, ούτε ο νεοφερμένος σκύλος θα την απασχολήσουν τόσο όσο το να βρει το χαμένο ημερολόγιο….

Μια μικρή προεφηβική περιπέτεια με ένα απρόσμενο τέλος από την αγαπημένη συγγραφέα Μαρία Ρουσάκη. Πολυγραφότατη και πολυτάλαντη μας κρατεί με αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος με το «Μυστικό της κολλητής». Οικογενειακή και σχολική ζωή με ροή ευανάγνωστη και ενδιαφέρουσα. Ένα βιβλίο που θα ενθουσιάσει πολύ τους μικρούς αναγνώστες δίνοντάς τους ιδέες και παραδείγματα για την αξία και δύναμη της φιλίας. Για «παρ ολίγον» λάθη και δεύτερες σκέψεις και συγνώμες που μπορούν να γίνουν αφορμή για μεγάλες αποκαλύψεις και θαρραλέες αποφάσεις.  Για να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και το όνομά μας, την καταγωγή και τις ρίζες μας.

Υποσχέσεις, μυστικά, αγωνίες, συναισθήματα και προεφηβικές ανησυχίες είναι γεμάτο το βιβλίο. Καλογραμμένο, ενδιαφέρον και με εξαιρετική εικονογράφηση από τον Πέτρο Χριστούλια.

Γιατί τα μυστικά καμιά φορά κρύβουν τόση δύναμη που σαν αποκαλυφθούν μας ελευθερώνουν.

Δείτε εδώ ένα απόσπασμα: https://www.kedros.gr/product/9017/mystiko-kollitis.html

Η κατάσκοπος των βιβλίων, Λίνα Μουσιώνη, εικ: Βασίλης Γρίβας, εκδ. Μεταίχμιο

Καλλιπάτειρα Αλεξίου ή Κάλλη είναι η μικρή πρωταγωνίστρια και «κατάσκοπος» των βιβλίων και των …Τεχνών. Ένα κορίτσι όπως όλα τ’ άλλα που διεκδικεί τη μαμά του με κάθε τρόπο. Οι μαμάδες, ξέρετε, δεν επιτρέπεται να κάνουν τίποτα άλλο παρά να μεγαλώνουν τα παιδιά  και να εκπληρώνουν κάθε επιθυμία τους. Σκεφτείτε τώρα μια μαμά που αποφασίζει ξαφνικά να πάρει ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα και θα πρέπει να  διαβάζει ….πολύ. Μια σκέτη καταστροφή για την Κάλλη ή «Καλλιπατάτα». Όλα  τα πράγματα αφήνονται στην τύχη τους  στο σπίτι τόσο πολύ πού κόντεψε ακόμα και να πάρει φωτιά. Οι τύψεις της μαμάς φτάνουν ίσαμε το ταβάνι και τότε η Κάλλη σκαρφίζεται μια φαεινή της ιδέα. Να εγκατασταθεί κι εκείνη στο γραφείο της μαμάς και χωρίς καθόλου να την ενοχλεί να κάνουν παρέα η μία στην άλλη. Έτσι λοιπόν χρίστηκε Αρχιδούκισσα του Γραφείου και πήρε μια γωνιά απέναντι από την βιβλιοθήκη  προσπαθώντας να φτιάξει ένα παζλ χιλίων κομματιών. Κι ύστερα  άρχισε η βαρεμάρα και οι σκέψεις για παιχνίδια με τα βιβλία. Τότε είναι που θυμήθηκε εκείνο το παιχνίδι που έπαιζε με την θεία της την Αγγελική και σκέφτηκε να το εφαρμόσει στην βιβλιοθήκη. Θα γινόταν  κατάσκοπος βιβλίων!  Έβαλε κανόνες, τσέκαρε τις οδηγίες και ξεκίνησε….

Λίνα Μουσιώνη, μια συγγραφέας με αστείρευτο χιούμορ, με σπουδές και αγάπη στην Τέχνη που δεν χάνει ευκαιρία να μας το θυμίζει πλάθοντας ιστορίες ευφάνταστες  και συναρπαστικές. Στο καινούργιο της βιβλίο τα βάζει όλα αυτά και τα συνθέτει με ένα πολύ ευρηματικό και ιδιαίτερο τρόπο ώστε προκαλεί τον αναγνώστη να γίνει κι εκείνος «κατάσκοπος» και να ανακαλύψει σπουδαίους πίνακες ζωγραφικής και ποιήματα.

Ένα βιβλίο για πολυάσχολες μητέρες και ανήσυχα παιδιά.

Για όσους λατρεύουν τα παιχνίδια με τους κρυμμένους θησαυρούς.

Μια ιστορία που έχει μέσα της άλλες τόσες. Έχει πολλή αγάπη για την ποίηση, τους ποιητές, τους πίνακες ζωγραφικής και τα αρχαία αγάλματα και αγγεία. Κάθε ιστορία είναι απόσπασμα από το προσωπικό ημερολόγιο της Κάλλης με τους προβληματισμούς της, με ανησυχίες, τους φόβους, τις  χαρές, και την δική της καθημερινότητα. Η μαμά δεν είναι  εκεί όταν την χρειάζεται και η Κάλλη μηχανεύεται τρόπους «επιβίωσης». Ένας  φανταστικός φίλος όλη της η γραφή ( της Κάλλης και της Λίνας)  που μπορούν να  του εμπιστευτούν  τα δικά τους μυστικά.

Πλούσιος συναισθηματικός κόσμος που ξεδιπλώνεται μέσα από το ταλέντο της Λίνας Μουσιώνη στην πλοκή μιας ιστορίας καθημερινότητας πολλών. Με απίστευτη πλοκή η συγγραφέας προσπαθεί  να μας μυήσει στον κόσμο της Τέχνης, των βιβλίων, της διαφορετικότητας και της οικογένειας. Η φαντασία της πλάθει ιστορίες  με πολύ χιούμορ, με αγωνία, με «χρυσόσκονη» και με σχολαστική παρατηρητικότητα όπως όταν σύγκρινε τον πίνακα του Πικάσο με τη μαμά της. Συγκινητική η ιστορία της Ποδηλάτισσας μαμάς που φέρνει στο μυαλό τον Οδυσσέα Ελύτη κι όλα εκείνα τα όμορφα που λατρεύουν τα παιδιά, τα δελφινοκόριτσα, τα τρελοβάπορα, τα κοχύλια, τα τζιτζίκια , τα μαγισσάκια… Αφωνη για την πλοκή της ιστορίας με τους Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες του Καβάφη. Το Γιασεμί του Σεφέρη και το όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού του Ρίτσου ξεδιπλώνουν με μαεστρία δυο διαφορετικές ιστορίες την ψυχή της Λίνας μέσω της Κάλλης.

Το διάσημο φιλί του Γκούσταφ Κλιμτ τι σχέση μπορεί να έχει με μια τούρτα σοκολάτα; Ή το μήλο του Ρενέ Μαγκρίτ με μια ολόκληρη μηλόπιτα; Ο Κωστής δε, ένας συμμαθητής της Κάλλης που έχει μάτια και εμμονή μόνο για το ρομπότ του έμοιαζε στις γκριμάτσες του με το πίνακα του  Μουνκ τη διάσημη Κραυγή, σαν σφύριξε μέσα στ’ αυτί του ο Ηρακλής. Άδικο και παράλογο που θες να το …φωνάξεις. Και η ιστορία κλείνει με happy end με έμπνευση από τον διάσημο πίνακα του Van Gogh, Έναστρη νύχτα, και μας θυμίζει όλα πόσο ιδιαίτερη είναι η Τέχνη στη ζωή μας.

Η οικογένεια, οι σχέσεις όλων και οι ρόλοι τους είναι το βασικό θέμα του βιβλίου.  Η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας και τα βιβλία εμπνέουν, αναλύονται, δικαιώνονται και …προχωρούν!

Ένα βιβλίο που κρύβει μέσα τους πολλούς θησαυρούς και που θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των νεαρών αναγνωστών μέχρι και την τελευταία του λέξη.

Εικονογραφημένο από τον Βασίλη Γρίβα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο!

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CF%89%CE%BD