Θα σε φροντίσω* της Λορέτας Τζιράλντο …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι ένα καιρό ένας μικρούλης σπόρος, φοβισμένος και μόνος μέσα στην απεραντοσύνη του κόσμου. Και τότε πρώτη πρώτη η Γη του τάξε πως θα τον φροντίσει και τον έκρυψε απαλά στο χώμα της. Κι ύστερα το Νερό τού έριξε μερικές σταγόνες για να του δείξει το δικό του νοιάξιμο. Ο Ουρανός τον καθησύχασε στέλνοντας του την ζέστη του Ήλιου. Κι ο σπόρος ένιωσε ασφάλεια και αφέθηκε στο χρόνο και στην δύναμη της Φύσης. Κι έγινε δέντρο μεγάλο με κλαδιά, φύλλα και άνθη. Κι όταν στα κλαδιά του μια μέρα κάθισε ένα μικρό πουλί, ήταν η σειρά του να το καθησυχάσει και άρχισε εκείνο πια να το φροντίζει. Και το πουλάκι γέννησε ένα αυγό και η αλυσίδα της ζωής και της …φροντίδας, όπως γινόταν από αιώνες, συνεχίστηκε. Έβγαλε κάποια στιγμή και καρπούς, το δέντρο. Ο Άνεμος φρόντισε τον σπόρο που έμεινε από το ένα και μοναδικό μήλο του, να φτάσει όπου έπρεπε. Κι όταν σκάλωσε στα βράχια,  το πουλάκι βοήθησε τον σπόρο και τον μετέφερε στο στο σωστό μέρος.

Μια πολύ δυνατή και όμορφη ιστορία της Μαρία Λορέτας Τζιράλντο για τον κύκλο της ζωής παραλληλίζοντας τον με αυτόν του δέντρου. Για να καταλάβουν τα παιδιά τι χρειάζεται για να μεγαλώσει, να προχωρήσει, να θεριέψει, να αναπαραχθεί η ίδια η ζωή. Με το παράδειγμα του σπόρου που γίνεται δέντρο, ανθίζει, καρποφορεί και γεννά πάλι ζωή συνειδητοποιούν  πως η ίδια η Γη, ο Ήλιος, το Νερό, ο Άνεμος αλλά και η φροντίδα, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός  οδηγούν στην ολοκλήρωση και την ασφαλή ενηλικίωση. Όταν κάποιος δεχθεί βοήθεια, φροντίδα ( τονίζεται συνεχώς στο βιβλίο) και αγάπη, τότε κι ο ίδιος μπορεί να τα προσφέρει όλα αυτά και η αλυσίδα της ζωής να κρατηθεί γερά.

Ένα υπέροχο βιβλίο  γραμμένο με λιτό τρόπο, απόλυτα κατανοητό και με δεκάδες μηνύματα σε κάθε λέξη του. Πέρα από το βασικό του μήνυμα για την εξέλιξη της ζωής και των θετικών συναισθημάτων που όλοι χρειαζόμαστε το βιβλίο αναφέρεται και στην  οικολογική φροντίδα και στην αφύπνιση συνειδήσεων.

Μιλάει για την αλληλεγγύη, την εν συναίσθηση, την καλοσύνη, την υπομονή και το νοιάξιμο. Αρετές και αξίες τονίζονται, παρουσιάζονται με χρώμα και λέξεις, που μαγεύουν.

Με μια εξαιρετική εικονογράφηση της Νικολέτας Μπερτέλε το κείμενο απογειώνεται και μαγεύει μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Έντονος χρωματισμός, κίνηση και τεχνοτροπία που θυμίζει έργα μεγάλων ζωγράφων (Πάουλ Κλεέ) που με αριστουργηματικό τρόπο θαυμάζουν και κατανοούν και τα παιδιά.

Το βιβλίο ιδανικό για τις μικρές τάξεις Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου για όλα αυτά που αναφέραμε παραπάνω και για ακόμη περισσότερη δημιουργικότητα μιας και τα θέματα και μηνύματα που περικλείει είναι αρκετά.

Αναζητήστε το σα βιβλιοπωλεία έχει ένα πολύ ξεχωριστό εξώφυλλο και σχήμα και κάντε κι εσείς την σκέψη «Θα σε φροντίσω!» οδηγό σας, να καλυτερέψουμε όλοι μαζί τον κόσμο μας!

*Θα σε φροντίσω, Μαρία Λορέτα Τζιράλντο, εικ: Νικολέτα Μπερτέλε, (μεταφ. Μάρω Ταυρή) εκδ. Μεταίχμιο

Διαβάσαμε, ξεχωρίσαμε και προτείνουμε βιβλία στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Το καλοκαίρι είναι μπροστά μας… 

Ο καιρός και οι συνθήκες ευνοούν για περισσότερο διάβασμα  αρκεί να μπορούμε να ανακαλύψουμε μικρές αναγνωστικές απολαύσεις που αξίζουν πραγματικά την προσοχή μας.

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε δικές μας επιλογές από καινούργιες εκδόσεις και σεις απλά…αναζητείστε της.

Πετάνε οι αρουραίοι; Συγγραφέας Συρμώ Μιχαήλ, εικ: Μαριάννα Φραγκούλη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Ο  κύριος Ράτης, ένας παμφάγος καλοφαγάς αρουραίος θέλει εκείνο το πρωινό να φάει αυγά και αφού έχει ξεσκαλίσει ένα σωρό συνταγές αποφασίζει την πιο σίγουρη και εύκολη, δηλαδή να φάει αυγά μελάτα. Πηγαίνει στο κοντινό κοτέτσι αλλά λίγο πριν μπει μέσα βλέπει στην άκρη του περιβολιού μερικά αυγά, λίγο μεγαλούτσικα με καφέ πιτσιλιές πάνω τους. Τα παίρνει πολύ προσεκτικά μέσα στον σάκο του κι επιστρέφει στη φωλιά του. Τα βάζει να βράσουν σε μια κατσαρόλα και σκόπευε να τα αφήσει  μονάχα τρία λεπτά…

Ούτε ένα λεπτό  δεν είχε περάσει όταν το ένα από αυτά σαν να κουνήθηκε λιγάκι και μέσα σε μια στιγμή εσπασε κι ένα μικρό υγρό κεφαλάκι μόλις ξεπρόβαλε…

Ο κύριος Ράτης τα έχασε. Έκλεισε γρήγορα το μάτι της κουζίνας και ξαφνικά όλα τα αυγά ..ζωντάνεψαν. Τρία μικρά χηνόπουλα έτρεξαν κοντά του φωνάζοντας όλα μαζί την απίστευτη για εκείνον λέξη :Μαμά!
Από εκείνη την στιγμή δεν τον άφησαν καθόλου ήσυχο. Τον ακολουθούσαν παντού.

Σκέφτηκε να τα πάει πίσω στι κοτέτσι, να κρυφτεί να μην τον βρίσκουν, να μεταμφιεστεί, να σκαρφαλώσει ψηλά, όμως τίποτα δεν άλλαξε. Εκείνα συνέχισαν να τον αναζητούν και να μην τον αφήνουν ούτε για μια στιγμή.
Πώς θα ξεφύγει απ’ αυτή την άβολη κατάσταση; Ή μήπως δε θα ξεφύγει;

Διαβάστε εδώ τις πρώτες του σελίδες: https://www.metaixmio.gr/el/products/petane-oi-arouraioi 

Η κίτρινη ομπρέλα του Βαλεντίνου, Τζένη Κουτσοδημητροπούλου, εικ: Γιάννης Σκουλούδης, εκδ. Ελληνοεκδοτική  

Ο Βαλεντίνος είχε μια κίτρινη ομπρέλα. Ήταν δώρο του παππού του.
Του την είχε δώσει όταν ήταν μικρό παιδί ακόμα.
Με την πρώτη ψιχάλα, ο Βαλεντίνος την πήρε στα χέρια και βγήκε στην αυλή.
«Μυρίζει βροχή» είπε ο παππούς.
Ο Βαλεντίνος άνοιξε την ομπρέλα με τη βοήθειά του.
Ταπ, ταπ, ταπ ακούγονταν οι σταγόνες πάνω στο πανί.

Μια τρυφερή ιστορία για τον κύκλο της ζωής, για τις γενιές που διαδέχονται η μια την άλλη, για τους διαφορετικούς ρόλους που μας «αναθέτει» ο χρόνος που κυλά σε σχέσεις που ζούμε και ξαναζούμε, από διαφορετική θέση κάθε φορά... (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ξεφυλλίστε εδώ τις πρώτες σελίδες   : https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/i-kitrini-omprela-tou-valentinou 

Ξέρεις που ζει η αγάπη; Λίζα Βάισμπροντ, εικ: Νίνι Αλάσκα, εκδ. Μεταίχμιο

Ο Τομ θέλει να μάθει πώς μοιάζει η αγάπη. Πώς θα το βρει όμως; Η αγάπη δεν έχει διεύθυνση, ούτε τηλέφωνο. Τότε ο παππούς έχει μια ιδέα. Πηγαίνει τον Τομ σε όλες τις στιγμές που το αγόρι μπορούσε να δει, να γευτεί και να νιώσει την αγάπη. Γιατί η αγάπη βρίσκεται στη νόστιμη μαρμελάδα φράουλα που φτιάχνει η γιαγιά, στο χαμόγελο του μπαμπά, σ’ ένα φιλικό χέρι βοήθειας…

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα και μερικές εκτυπώσεις δραστηριότητες: https://assets.metaixmio.gr/files/EKTYPOSIMES_DRASTIRIOTHTES_KSEREIS_POY_ZEI_H_AGAPH.pdf

Ο Ουρανός μιλά ελληνικά, Λίτσα Τότσκα, εικ: Μαρία Μανουρά, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Το ξέρεις ότι ο Ουρανός μιλά ελληνικά; Πολλοί αστερισμοί έχουν ονόματα θεών, ηρώων και πλασμάτων από την Ελληνική μυθολογία. Πάμε μια βόλτα με την Αστρονομούλα για να τους ανακαλύψουμε; 

Φαντάσου ότι τα άστρα είναι τελείες. Ένωσε τις τελείες και σχημάτισε εικόνες! Όπως έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες τις νύχτες με καθαρό ουρανό. Είχαν πλούσια φαντασία αλλά και πολλές απορίες. Πώς γεννήθηκε η φύση; Γιατί κάθε ζώο είναι διαφορετικό; Γιατί αλλού κυλούν ποτάμια κι αλλού μας βρέχει η  θάλασσα; Τι είναι ο άνθρωπος; Για ν’ απαντήσουν στις απορίες τους επινόησαν ιστορίες  για κατορθώματα αλλά και για έρωτες θεών και θνητών. Αυτές οι ιστορίες είναι οι μύθοι.  

Για  να μην τελειώσει ποτέ αυτό το ταξίδι, τις ξάστερες νύχτες όταν θα σηκώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό θα ξανασυναντάς τους αγαπημένους αστερισμούς σου και τους ήρωές τους!

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/o-ouranos-mila-ellinika-oi-asterismoi-sthn-elliniki-mythologia 

(Σύντομα αναλυτικά, στα Παραμύθια του Σαββάτου)

Εμείς, Paloma Valdinia, (Μετάφραση : Πετρούλα Γαβριηλίδου) εκδ. Μάρτης

Ένα υπέροχο βιβλίο με ιδιαίτερες εικόνες για όσους έχουν ζήσει το Εμείς και διατηρούν δεσμούς που υπερβαίνουν τον χρόνο, πέρα από καλοκαίρια και χειμώνες. 

Εμείς, μια λέξη τόσο απλή κι όμως τόσο σημαντική. Ακόμα κι αν φύγεις μακριά,
ακόμα κι αν ο χρόνος μάς αλλάξει, εγώ κι εσύ, μητέρα και παιδί, θα είμαστε μαζί…
θα είμαστε πάντα Εμείς.

https://www.martis.gr/shop/emeis/ 

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 1 Ιουνίου 2024 : https://www.cretalive.gr

Το ταξίδι της άγριας ρίγανης στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τι μας λείπει από τη ζωή σαν μεγαλώνουμε; Τι ξεχνάμε με τα χρόνια και τις πολλές υποχρεώσεις μας; Πατρίδα είναι οι αναμνήσεις και τα παιδικά μας χρόνια;

Κι οι μυρωδιές, οι εικόνες, τα μικρά καθημερινά πράγματα τι ρόλο παίζουν στη ζωή μας;

Ένα ταξίδι αναζήτησης, μια ιστορία που ακουμπά τον καθένα μας είναι τούτη η γραφή της Μαρίας Χρυσικού που θα σας κάνει να σκεφτείτε ιστορίες από εκείνο τον παλιό καλό καιρό, θα συγκινηθείτε και θα γεμίσετε μυρωδιές νοσταλγικές.

Ένα ταξίδι στο χρόνο, τη ζωή, τις εμπειρίες, τα πρόσωπα και τα μέρη που μας σημαδεύουν και μας θυμίζουν πολύτιμες στιγμές. Σαν φωτογραφικός φακός με ιδιαίτερα εσταντανέ που αποτυπώνονται για πάντα στην ψυχή και το μυαλό.

Λένε πως οι μυρωδιές είναι αυτό που μας μένει από ανθρώπους και πράγματα που έχουμε συναντήσει στο διάβα μας από την ώρα της γέννησής μας.

Αλήθεια είναι κι αν βάλουμε λίγο το μυαλό μας να θυμηθεί πρόσωπα, κάποιες μυρωδιές τους θα μας συντροφεύουν. 

Το βιβλίο…

Ο κύριος Ιάκωβος κάνει ένα ταξίδι στο παρελθόν μέσα από  μια ιδιαίτερη ιστορία που έχει σαν έναυσμα την…ρίγανη. Και μάλιστα την άγρια ρίγανη που είναι το βασικό συστατικό στο αγαπημένο του φαγητό, την φακή. Εκείνη την Παρασκευή που ο κύριος Ιάκωβος πήγε να γευματίσει στο εστιατόριο που συνήθιζε,  η αλλαγή του σεφ τον γέμισε με μια μικρή ανησυχία. Κι όταν το πιάτο του ήρθε στο τραπέζι κι αφού «ζύγισε» όλα τα υλικά κι ήταν όπως συνήθως, στη γεύση κάτι είχε αλλάξει. Κατάλαβε πως ο νέος σεφ δεν είχε βάλει άγρια ρίγανη στη φακή αλλά εκείνη …του εμπορίου. Ο κύριος Ιάκωβος σηκώθηκε με μιας και ανακοίνωσε σε όλους πως θα πάει ο  ίδιος να φέρει το αγαπημένο μπαχαρικό, χωρίς να χάσει ούτε μια στιγμή….

Το ταξίδι της αναζήτησης και των αναμνήσεων ξεκινά…

Πρώτα πήγε στην αποθήκη μπαχαρικών του Μπαχτιάρ που υπήρχε από το 1922! Στην επιβεβαίωση του ιδιοκτήτη για την προσωρινή έλλειψη του μπαχαρικού ο επόμενος προορισμός ήταν να πάει στο βουνό «Αραπέλια». Έπρεπε να πάρει το λεωφορείο γιατί το ταξίδι ήταν μακρύ και πολύωρο, τόσο που θα προλάβαινε να πάρει κι έναν υπνάκο. Φτάνοντας και μην ξέροντας που να βρει την άγρια ρίγανη ακολούθησε τις οδηγίες του λεωφορειατζή και πλησίασε έναν ναύαρχο που οδηγούσε ένα ποδήλατο σαν να ήταν  το καράβι που είχε κάποτε…

Και το ταξίδι της αναζήτησης γίνεται πιο συναρπαστικό όταν  ο ναύαρχος του επισημαίνει πως ψάχνει να βρει «τη χαρά του βουνού», δείχνοντας του ένα μονοπάτι και δίνοντάς του για  δώρο δύο καρύδια. Τα τρώει σχεδόν αμέσως και αφήνει τα καρυδότσουφλα σε ένα θάμνο.  

«Ο κύκλος της ζωή πρέπει να συνεχίζεται!» έλεγε κάποτε πριν πολλά πολλά χρόνια ο παππούς του και εκείνη η γεύση και η κίνησε τον πήγε πίσω στην παιδική του ηλικία.

Ένας μελισσοκόμος θα του δώσει ψωμί για το δρόμο πασπαλισμένο με ζάχαρη…

Ο Γιάννης ο κοτοπουλάς  που θα τον πάρει στο φορτηγό του θα τον κεράσει πετροκέρασα…

Από το μονοπάτι που θα συνεχίσει και την λάμψη του ήλιου πάνω στη ρίγανη θα γεννηθεί άλλη μια ανάμνηση

Και τότε θα καταλάβει…΄

Αυτό το ταξίδι αναζήτησης  είναι μοναχικό…

Έχει σταθμούς, μικρές βοήθειες, ανηφόρα και πολλές θύμησες…

Έχει πολύ εσωτερικό ψάξιμο για να καταλάβει κάποιος πως τα σημαντικά στη ζωή είναι τα απλά και καθημερινά πράγματα. Είναι οι άνθρωποι που μας μεγάλωσαν, είναι η οικογένεια μας, οι ρίζες, οι όμορφες στιγμές που μοιραζόμαστε.

Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει η Zafouko Yamamoto με χρώματα που σε παραπέμπουν στη φύση και στον παλιό καιρό.

Υπέροχη ιστορία, γεμάτη νοσταλγία, περιπέτεια και αισθήσεις.

Να το ψάξετε και διαβάστε εδώ ένα μικρό απόσπασμα : https://www.patakis.gr/product/676728/vivlia-paidika--efhvika-paidikh-neanikh-logotexnia/To-taksidi-ths-agrias-riganhs/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 23 Μαρτίου 2024 : Εδώ!