Θέρος - Τρύγος - Πόλεμος*

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κι όλα αρχινούσανε αμέσως μετά της Παναγίας, την επαύριον του Δεκαπενταύγουστου.

Η μεγάλη προετοιμασία για την βεντέμα των Αρχανιωτών!

Το φορτηγό του κυρ Γιάννη,του πάτερα μου, έκανε καθημερινά πια δρομολόγια στη Χώρα (το Ηράκλειο) για να γεμίζει το μπακάλικο με όλα όσα χρειάζονταν εκείνες τις μέρες οι «αθρώποι» των Αραχνών.

Ίσαμε πιο πάνω κι από τα κάγκελα της καρότσας φτάνανε τα πράματα…

Κι όσα πρωινά δεν προλάβαινα να ξυπνήσω χαράματα, να με πάρει μαζί του ο μπαμπάς στις Αγορές του μεγάλης πόλης, να περάσουμε για μία στιγμή  από το Κάστρο των Παραμυθιών μου, τον Κούλε,  για μια Αρχανιώτικη καλημέρα, τον περίμενα το μεσημέρι πάνω στην ταράτσα. Εκεί γύρω στις 12.00 κρατώντας τα κιάλια μου, παρατηρούσα τον αμαξωτό δρόμο κάτω στον Κάμπο και μόλις αντίκρυζα το παλιό OPEL δεν με κρατούσαν τα ποδάρια μου. Κουτρουβαλούσα τις σκάλες να προλάβω να με πάρει κι εμένα στο μαγαζί. Κι έπεφτε το μάτι μου στην νάιλον τσάντα που ‘χε στο μπροστινό κάθισμα. Εκεί ήταν πάντα  μια πολύτιμη λιχουδιά. Συνήθως τέτοιες μέρες παγωτό γρανίτα από του Κιούλπαλη κι ας είχε λιώσει από την κάψα…

Στο μαγαζί μεγάλος αναβρασμός επικρατούσε…

Ήταν τόσο φορτωμένο κι εκείνο με τα χρειαζούμενα των ημέρων που περνούσες μόνο πλαγιαστά στους διαδρόμους.

Νάιλον και σταφιδόχαρτα τυλιγμένα σε ρολά κι ακουμπισμένα απέξω πάνω στις ξύλινες πόρτες. Δίπλα ακριβώς μεγάλα τσουβάλια ή φάρδοι όπως τα λέγαμε, σε ψηλές ντάνες. Και προχωρώντας προς τα μέσα άλλα τσουβάλια γεμάτα ποτάσα και σκεπασμένα προσεκτικά :

«-Μην πάει να δοκιμάσει κανείς και βρούμε τον μπελά μας!», έλεγε ο μπαμπάς.

Στη σειρά τα τσιγκάκια, σιδερένια και πλαστικά. Ακριβώς δίπλα στοιβαγμένες οι ντενέκες με σαρδέλες, το έδεσμα το βασικό του τρύγου. Μεγάλα καφάσια με ντομάτες (του περιβολιού μας πάντα) και μπλε βαρέλια πλαστικά γεμάτα με ελιές Καλαμών, σταφιδοελιές και γυάλινα βάζα με τις τσακιστές, της μαμάς σπεσιαλιτέ. Λίγο παραδίπλα και ο πάγκος με τα πιο ιδιαίτερα πράγματα. Κουτιά με τσαπράζια, οδοντωτά και μη,  παιδικά και για μεγάλους, γράδα, γάντια με χοντρή πλέξη και πλαστικά σε όλα τα μεγέθη.

Στο μεγάλο ψυγείο που άνοιγε από πάνω σε συρταρωτό καπάκι έβαζε την φέτα ΔΩΔΩΝΗ. Μόνο αυτή έφερνε ο μπαμπάς γιατί ήταν η καλύτερη, κι ας ήταν πιο ακριβή.

Ετοιμάζαμε σακούλια χάρτινα με καφέ από του Τσιχλάκη και του Δανδάλη των 100 και 200 γραμμαρίων και άλλα με ζάχαρη του ενός και των δυο κιλών. Να είναι όλα έτοιμα.

Παραδίπλα ήταν οι σκούπες και τα φαράσια. Παρασύρες τις λέγαμε εκείνες τις χωρίς κοντάρι που σκουπίζανε καλλίτερα τους οψιγιάδες. Και άλλα μεγάλα νάιλον πιο χοντρά για να  σκεπάζουν την υγρή σταφίδα μαζί με μεγάλες κουλούρεςς σχοινιά που πουλιούνταν όλα με το μέτρο. Και στο βάθος του μαγαζιού τα μεγάλα ξύλινα βαρέλια με κρασί και ρετσίνα. ρύγος χωρίς μια κούπα κρασί το μεσημέρι ή ρετσίνα δεν λογαριάζονταν.

Τα απογεύματα στο παντοπωλείο επικρατούσε το αδιαχώρητο. Ο θείος ο Γιώργος, ο θείος ο Νίκος κι ο μπαμπάς με τις υφαντές ποδιές τους δεμένες στη μέση δεν σταματούσαν στιγμή να εξυπηρετούν. Καμμιά φορά με βάζανε κι έγραφα τα βερεσέδια αναλυτικά με το επώνυμο ή το παρατσούκλι του πελάτη. Ο λογαριασμός γινόταν πάνω σε ένα χασαπόχαρτο κι έπρεπε απλά να τον αντιγράψω με αντιστοιχία προϊόντος και τιμής.  Η πληρωμή θα γινόταν όταν παίρνανε τα πρώτα λεφτά από τη σταφίδα, από τον Συνεταιρισμό… Οκτώβρης πήγανε μέχρι να ξεχρεωθεί όλο τούτο αλλά δεν τον ένοιαζε τον πατέρα μου γιατί ήξερε πως όλοι οι πελάτες του ήταν τίμιοι άνθρωποι και πάντα κρατούσαν το λόγο τους. Κι ο «πόλεμος» τούτος άδειαζε όλα τα ράφια κάθε βράδυ.

Εμείς ξεκινούσαμε τον τρύγο πιο αργά από τους άλλους. Στη Σύλαμο, στα δικά μας αμπέλια αργούσανε να «καμωθούν» τα σταφύλια. Γύρω στις 25 του Αυγούστου παίρναμε κι εμείς τον κατηφορικό δρόμο για την δική μας βεντεμιάτικη μάχη.  Λίγες μέρες πριν φτιάχναμε μια μικρή καλύβα με καλάμια και τέσσερεις μεγάλους πασσάλους. Ξαναχτίζαμε την παρασιά από μπλόκους στην άκρη του αμπελιού και ξεχορταριάζαμε ένα μεγάλο κομμάτι που θα γινόταν η «τραπεζαρία» μας.

Το προηγούμενο βράδυ φορτώναμε το φορτηγό με δικά μας  συμπράγκαλα.

«Τα χρειαζούμενα», έλεγε ο μπαμπάς και καρέκλες, σοφράδες και το δικό μου μικρό καρεκλάκι που δεν το αποχωριζόμουν ποτέ. Φοβόμουνα τα φίδια και απέφευγα να κάθομαι στο χώμα …

Πάνω στην καρότσα στοιβάζαμε προσεκτικά και την μεγάλη αλουσουδιάστρα αλλά και  τσικάλια,  τηγάνια, πιατικά, γαλέτια και νερό, μπόλικο νερό σε νταμιτζάνες που ήτανε τυλιγμένες με λινάτσα.

Το εγερτήριο ήταν 6.30 χαράματα, να προλάβουμε τη ζέστη για το ξεφόρτωμα και η καρότσα γέμιζε φωνές, χαρούμενα πρόσωπα, τραγούδια και … τον Ντορή μας. Ναι, ανεβάζαμε ακόμα και τον γάιδαρο του θείου του Μανολάκη, δανεικός και απαραίτητος. Από την τρομάρα μου καθόμουν στο πιο ψηλό κι απόμακρο σημείο της καρότσας γιατί σε κάθε λακκούβα του χωματόδρομου, ο Ντορής γλιστρούσε, παραπατούσε,  έδειχνε τα δόντια του και γκάριζε δυνατά.

 Πανηγύρι σωστό, φολκλορικές εικόνες της δεκαετίας του ‘70 και του ‘80, αλησμόνητες και πολύτμες.

Νιώθω ακόμα τη γεύση του μοναδικού δεκατιανού με ντομάτα που μοσχομύριζε, φέτα, σαρδέλες, αγγούρια μπόλικα, ελιές και παξιμάδια. Και νερό, ποσό παγωμένο και «νόστιμο»!

Κάποιες μέρες ερχόταν μαζί και η γιαγιά Ελένη και τότε τρώγαμε τις ωραιότερες τηγανητές πατάτες στην παρασιά. Εμείς μαζεύαμε τις ξερές κουρμούλες και τα λιανοκλάδια για προσάναμμα. Εξαιρετική μαγείρισσα  και η θεία η Ειρήνη. Σπεσιαλιτέ το βραστό κρέας με  κριθαράκι ή χόντρος με χοχλιούς.  Στο διπλανό μας μετόχι είχαν και ξυλόφουρνο και πάντα έφερναν και σε μας μια πιατέλα με το ωραιότερο ψητό γουρονόπουλο κι εμείς τους το ανταποδίδαμε με μια νταμιζάνα κρασί κόκκινο, δικής μας παραγωγής.

Η δική μου συνδρομή στις μέρες του τρύγου ήταν στο «άπλωμα». Κατείχα την τέχνη,  έλεγε ο θείος αφού πρόσεχα  να τα σκίζω με τέτοιο τρόπο ώστε  να μπορούν να αναπνέουν και να τα φτάνει ο ήλιος από παντού…

Τα μεσημέρια που όλοι ξεκουράζονταν εμείς εξερευνούσαμε τους τράφους για να μαζέψουμε λιανούς χοχλιούς ή να τρυγήσουμε την μαστίχα από κάποιο είδος γαϊδουράγκαθου με μωβ αγκάθια. Στοιχήματα για το ποιος θα ανεβεί πάνω στο πιο ψηλό κλαδί της ελιάς και πόσα πουκάμισα τζιτζικιών να έβαζε στις τσέπες τους. Είχα δικό μου μαχαίρι (τσαπράζι) με ροζ λαβή και χαρασαμε ονόματα και καρδιές πάνω στους κορμούς των ελιών. Το να κρατώ τσαπραζάκι  ήταν απόλυτο φυσιολογικό αφού είχα μάθει να τρυγώ από τα έξι μου χρόνια και είχα και δική μου σειρά κουρμούλων στο αμπέλι την ώρα του τρυγητού.

Αξέχαστες επίσης οι πειρατικές εκπομπές με αφιερώσεις που ακούγαμε από το μικρό φορητό τραντζιστοράκι που έπαιζε στη διαπασών.

Και τα τραγούδια με μεγάλο σουξέ της εποχής το  «A far l'amore comincia tu» της Ραφαέλλας Καρά. Ξεσηκώναμε τις φιγούρες και προσπαθούσαμε να την μιμηθούμε εκεί ανάμεσα στα σταφύλια και στα τζιγκάκια, πετώντας ψηλά τα καπέλα σα θεατρίνες στις πιο μεγάλες πίστες.

Κι όσο έπεφτε ο ήλιος αποκαμωμένα εμείς τα παιδιά παίρναμε ένα υπνάκο κάτω από την μεγάλη ελιά μας που σαν μεγάλωσα την έβαλα στα παραμύθια μου. Η «γριά Ασημένια» υπάρχει ακόμα…

Τα αμπέλια μας αλλάξαν μορφή από τότε. Τώρα πια είναι κρεμαστά και σε μεγάλη έκταση υπάρχουν μόνο ελιές. Έφυγαν και οι περισσότεροι άνθρωποι…

Όμως εκείνος ο «πόλεμος» που είχε χρώμα ξανθό σαν την σταφίδα μας,  παραμένει ανεξίτηλα γραμμένος στην μνήμη μου για πάντα…

 

*«Λόγια του αέρα», Ελένη Μπετεινάκη, υπό έκδοση

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ στις 21  Αυγούστου 2023 : Εδώ!

 

 

 

Κάθε εποχή μια βόλτα*…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Καινούργιο, πολύχρωμο, καλαίσθητο το νέο βιβλίο της Χριστίνας Αποστολίδη!

Μια ολόκληρη χρονιά, τέσσερις εποχές, νοσταλγικές αναμνήσεις μέσα σε πολύ λίγες γραμμές.

Ένας Αύγουστος που μυρίζει βροχή!

Ένα καλοκαίρι στο τέλος  του που κανείς δεν κατάλαβε πως πέρασε.

Διακοπές στο χωριό που δεν θες να τελειώσουν.

Ένας Σεπτέμβρης σχολικός με αντάμωμα φίλων και μια επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα.

Σε αναμονή των Χριστουγέννων, των Δώρων της παραμονής της Πρωτοχρονιάς και των Αποκριών που έρχονται λίγο πριν το τέλος του Χειμώνα.

Η Άνοιξη στα πέταλα μιας μαργαρίτας και στα φτερά μιας πασχαλίτσας .

 Κι η γιαγιά που πάντα υπάρχει στη σκέψη και οι υποσχέσεις για το Πασχαλινό αντάμωμα.

Τα κόκκινα αυγά βαμμένα από χέρια παιδικά, και ο Μάης με τις τελευταίες σχολικές μέρες και την προσμονή ενός ακόμη καλοκαιριού. Για την αμμουδιά, την θάλασσά, το χωριό…

Ο αέναος χρόνος με τα μάτια ενός παιδιού.

Ένα βιβλίο της Χριστίνας Αποστολίδη με την εξαιρετική εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση που μας ταξιδεύει και στα δικά μας παιδικά χρόνια, στην ανεμελιά, την νοσταλγία, την προσμονή της επόμενης στιγμής... Ένα κείμενο φροντισμένο, συγκινητικό, περιεκτικό, γεμάτο όμως εικόνες και συναίσθημα.

Μια βόλτα στο χρόνο, ένας κύκλος εποχών, ζωής και πάλι από την αρχή.

*Κάθε εποχή μια βόλτα, Χριστίνα Αποστολίδη, Εικ: Γιώτα Κοκκόση, εκδ. Ψυχογιός

Και αν θέλετε να ανακαλύψετε πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό με δραστηριότητες σε παιδιά μπείτε εδώ : https://www.psichogios.gr/el/kathe-epoxh-mia-bolta.html?srsltid=AfmBOop2-T5kmAAdWa-EWjG9iAHrme3VR1HVAMblGSX00ih8GR1rxZh0

 

 

Η μάγισσα Χρωματούσα* … μπαίνει στις τάξεις και μοιράζει χρώματα, μαγεία, συναισθήματα!

 

Με χίλιες δυο ιδέες για δημιουργική απασχόληση!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μπήκε ο Σεπτέμβρης κι ανοίγουν τα σχολεία. Η μάγισσα Χρωματούσα ανυπομονεί να γνωρίσει όλα τα παιδιά με την χρωματιστή της παλέτα. Με ξόρκια μαγικά να φτιάξετε χρώματα και να μπείτε σε όποιο παραμύθι θέλετε να "φρεσκάρετε "τα χρώματα του, 

Αλήθεια! Πείτε μου, εσείς την  ξέρετε τη Μάγισσα Χρωματούσα;

Είναι η πιο πολύχρωμη και η πιο αγαπητή μάγισσα των μικρών παιδιών. Ο λόγος που την παρουσιάζω εγώ ή ίδια σε σας είναι γιατί εκτός της αδυναμίας και της  αγάπης που της έχω, είναι εκείνη η μάγισσα που συνήθως ξεκινάει και μπαίνει στις καρδιές των παιδιών  από πολύ νωρίς και χαρίζει μόνο χαρά και χρώμα στις μέρες και στις νύχτες τους!

Η Χρωματούσα έχει  πάντα μαζί της ένα τεράστιο  μαγικό πινέλο, αντί για σκούπα που έχουν οι άλλες μάγισσες και χαρίζει χρώμα στην κάθε μέρα, μήνα και εποχή. Φοράει ένα υπέροχο πολύχρωμο φόρεμα και έχει βοηθό της την  κατακόκκινη γάτα της την Καμέλια, που μαζί φτιάχνουν εκατοντάδες αποχρώσεις όλων των χρωμάτων από λουλούδια, καρπούς και φύλλα που μαζεύουν στο δάσος και από μαγικά ξόρκια που δεν έχουν ποτέ σαν υλικά τους βατραχοπόδαρα, νυχτερίδες, αράχνες και άλλα …παράξενα. Κι αφού τελειώσουν με το «βάψιμο» της μέρας και απλωθούν παντού όλα τα χρώματα της πλάσης, αργά το βράδυ πια μπαίνουν μέσα στα παραμύθια κι εκεί η Χρωματούσα δίνει ζωή και ζωντάνια σε καθετί ξεθωριασμένο, ξεχασμένο ή μοναχικό. Μόνο που ένας Μάγος ο Αταίριαστος, που κανείς δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια του έχει άλλα σχέδια για τα χρώματα, την μάγισσα, τις εικόνες και τα παραμύθια.  Όπου βρεθεί απλώνει το μαύρο της ψυχής του και «καταστρέφει» την ομορφιά!

Κι επειδή πάντα υπάρχει, κάπου, ένα μικρό αστέρι που κουβαλά ελπίδα, λάμψη και χαρά   αν διαβάστε ή ακούσετε αυτό το παραμύθι ίσως να καταλάβετε  ποιος ευθύνεται για τεράστιες αλλαγές που θα συμβούν και που κατοικεί η αληθινή μαγεία …

Εδώ, θα ακούσετε όλο το παραμύθι ( μια προσφορά από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική): https://youtu.be/17bRUu0Jvkk

Ένα παραμύθι σύγχρονο που απευθύνεται σε όσους αγαπούν τα χρώματα, τις  εποχές και για όσους τολμούν να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία ακόμα και σε εκείνους  που τους πλήγωσαν. Για την αιώνια μάχη ανάμεσα στην επικράτηση του καλού ή του κακού, για την φιλία, την αγάπη, την αυτογνωσία, τη συγνώμη που συχνά ξεχνάμε να ζητήσουμε,  και την διαφορετικότητα.

Για παιδιά από 5 μέχρι 12 χρόνων και για όσους αγαπούν τα παραμύθια!

Ένα παραμύθι που μπορείς να δραματοποιήσεις στην τάξη, να «διδάξεις» χρώματα, εποχές, και αξίες.

Ιδέες αξιοποίησης του παραμυθιού στην τάξη:

1. Παίζουμε το παιχνίδι των ερωτήσεων:

α) Αν ήσουν η μάγισσα Χρωματούσα τι θ’ άλλαζες στον κόσμο;

β) ποιος είναι ο αγαπημένος σου ζωγράφος;

γ) ποια εποχή αγαπάς περισσότερο και πως θα την αποτύπωνες στο χαρτί;

δ) Γράψε μια ιστορία για την αγαπημένη σου εποχή και γίνε ο/η ίδιος/α εικονογράφος της ιστορίας σου!

2. Φαντάσου πως έχεις το μαγικό πινέλο της Χρωματούσας. Σε ποιον ήρωα παραμυθιού θα ήθελε να μεταμορφωθείς; 

3. Ζωντάνεψε  μια εικόνα για κάθε εποχή του χρόνου με παντομίμα με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. ( ενδεικτικά βάζουμε τη μουσική από τις 4 εποχές του Vivaldi)

Φθινόπωρο...

4.Μαθαίνω τα βασικά χρώματα και τις αποχρώσεις τους με την παλέτα της μάγισσας Χρωματούσας.

5. Ζωγραφίζω με τα θερμά και τα ψυχρά χρώματα και εκφράζω συναισθήματα.

6. Παιχνίδια με τις σκιές. Παίζω με τη σκιά μου μ’ ένα σεντόνι και φακό και παίρνω αστείες πόζες.

7. Ζωγραφίζω με μαύρο και γκρι χρώμα και αποτυπώνω τις σκιές από αντικείμενα στο χαρτί.

8. Φτιάχνω το δικό μου παλετολούλουδο με τ’ αγαπημένα μου χρώματα.

Χειμώνας....

9. Ζωγραφίζω  μια σκηνή που μου άρεσε από το παραμύθι και βάζω την υπογραφή μου σαν σπουδαίος καλλιτέχνης ή το αποτύπωμα του δείκτη μου!

10. Διοργανώνουμε μια έκθεση ζωγραφικής στην τάξη μας (ή στο σπίτι μας) με τα χρώματα της φύσης.

11. Φτιάχνω χρώματα με φυσικά λουλούδια.

12 Με χαρτί γκοφρέ ή μεταξόχαρτο κόβω ένα τετράγωνο κομμάτι όποιο χρώμα μου αρέσει και το τυλίγω σαν χωνί.  Τσακίζω τις άκριες του και φτιάχνω ένα μικρό καπέλο για την Χρωματούσα.

13. Φτιάχνω κούκλες μικρές με γλωσσοπιάστρες και κεφάλι από βαμβάκι, γυψόγαζα (μάγος, μάγισσα, γάτα) και φτιάχνω το δικό μου κουκλοθέατρο!

Παλετολούλουδο!

14. Κόβω  με διαφορετικά χρώματα μεγάλα τετράγωνα κομμάτια από χαρτί ( μεταξόχαρτο, γκοφρέ , εφημερίδες που χρωματίζω ). Τα τοποθετώ το ένα πάνω στο άλλο χωρίς να αγγίζει η μία άκρη την άλλη. Τα πιάνω σαν μπουκέτο και τυλίγω στο κέντρο τους με ένα σύρμα πίπας. ( γίνεται και βραχιόλι ή καρφίτσα).

15. Φτιάχνω στεφάνια (κάπελα) λωρίδες και μια μικρή μορφή μιας γάτας κολλημένη πάνω τους και παίζω παιχνίδια παντομίμας, ή κυνήγι θησαυρού  έχοντας κρύψει μικρά χρωματιστά χαρτάκια σε διάφορα μέρη της αυλής, της τάξης ή του σπιτιού.

16. Φτιάχνω στολές από χαρτόνι τον μάγο και τη μάγισσα και αφήνω περιθώριο στο πρόσωπο και τα χέρια. Φωτογραφίζομαι και γίνομαι ο Αταίριαστος ή η Χρωματούσα!

Καπέλο Μάγισσας

17. Χρωματίζω τις σελίδες που σχεδίασε ο εικονογράφος της Χρωματούσας Graham Hodgetts.

( Σχεδιασμός εργασιών: Elniplex (Δώρα Πουρή), Ελένη Μπετεινάκη, Ζαμπία Λαζανάκη, Ελευθερία Καλούδη)

Το παραμύθι έχει εικονογραφήσεις μοναδικά ο Graham Hodgetts!

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ :  https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/i-magissa-xromatousa

Αν κι εσείς έχετε κάποια ιδέα εμπνευσμένη από το βιβλίο της Μάγισσας Χρωματούσας στείλτε μας  εδώ : elenbet@gmail.com

Μην ξεχάσετε να μας καλέσετε στην τάξη σας (Δια ζώσης ή διαδικτυακά)  να παίξουμε μαζί με το μαγικό πινέλο της Χρωματούσας, να γνωρίσετε  όλες τις φιγούρες (σε κούκλες) του παραμυθιού και να δημιουργήσουμε νέες ιδέες και χρώματα …

Σας φιλώ με χρωματιστά φιλιά κι ασημένιες αγκαλιές!

Φθινόπωρο

Το χρώμα του καλοκαιριού* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Εκτάκτως σήμερα στα «Παραμύθια του Σαββάτου» με το βιβλίο της Μαρίας Ανδρικοπούλου και του Βασίλη Κουτσογιάννη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο,  μιας και το καλοκαίρι συνεχίζεται κι ας είμαστε σε διακοπές!

Ένα τρυφερό, πολύχρωμο και ξέγνοιαστο βιβλίο που μάς ταξιδεύει μέσα από έναν αγαπημένο ζωγραφικό πίνακα στα καλοκαίρια της νοσταλγίας, της Ελλάδας, της ανεμελιάς και μοναδικών χρωμάτων. Και επειδή το χρώμα, η γεύση και οι μυρωδιές του καλοκαιριού κοντεύουν να φύγουν σε λίγο,  είπαμε να σας το παρουσιάσουμε πριν το φθινόπωρο.

Πάμε λοιπόν να δούμε γιατί μας άρεσε τόσο πολύ αυτό το βιβλίο!

Μα γιατί είναι το καλοκαίρι από μόνο του γεμάτο διακοπές, ελευθερία, παιχνίδι, καρπούζι, ζέστη, φως και χρώμα. Είναι το καλοκαίρι στο χωριό, στο νησί, στο σπίτι της  γιαγιάς με εκείνα τα ατέλειωτα βαρετά μεσημέρια, τα νωχελικά και αμήχανα που γεννούσαν στο μυαλό εικόνες και σκέψεις διαφυγής στο όνειρο. Οι παραινέσεις της γιαγιάς να μην περιπατεί κανείς ξυπόλυτος και να φοράει πάντα καπέλο, φέρνουν στο μυαλό και στα μάτια της συγγραφέα  τον πίνακα που ήταν κρεμασμένος στον τοίχο του σπιτιού των διακοπών της. Πρόκειται μάλλον για το νησί της Τήνου και το αντίγραφο του διάσημου πίνακα του Νίκου Λύτρα «Το ψάθινο καπέλο».  Ένα πίνακας που έχει χαρακτηριστεί σαν το ιδεόγραμμα του ελληνικού καλοκαιριού. Και μέσα από το όνειρο, τη ραστώνη, την γραφή της Μαρίας Ανδρικοπούλου και τα πινέλα του Βασίλη Κουτσογιάννη ταξιδεύουμε  στον πίνακα και ζούμε μαζί με το κορίτσι με το ψάθινο καπέλο στιγμές που θυμίζουν το μοναδικό ελληνικό καλοκαίρι. Στιγμές χρωμάτων του κίτρινου σε όλες του τις αποχρώσεις. Του γαλάζιου που με το παχύ του πινέλο ο Νικόλαος ή Νίκος Λύτρας προσπαθεί να μας εμπνεύσει με το πιο ελληνικό χρώμα αυτό της θάλασσας, του Ουρανού, της γαλήνης και της αγριάδας του τόπου μας. Κομμάτι κομμάτι μας αναλύει το παιδί ( η συγγραφέας δηλαδή) τον πίνακα ξεκινώντας από την πάνω του μεριά που το κίτρινο τής φέρνει την ζέστη του μεσημεριανού ήλιου  και ένα ύπνο γεμάτο με φωτεινά όνειρα. Άλλες φορές πιάνει κουβέντα με το κορίτσι του πίνακα και μιλάνε για παρέες, για βόλτες για αναζήτηση δροσιάς σε ένα ποτήρι παγωμένου νερού. Κι έτσι κουβέντα στην κουβέντα και δρασκελιά στα όνειρα ακολουθεί το μικρό παιδί στο εργαστήρι του ζωγράφου. Γίνεται μάρτυρας της δημιουργίας του πίνακα που ο νεαρός  ζωγράφος με επιμονή προσπαθεί μέσα από ένα πιάτο που κλείνει όλη την Ελλάδα μέσα του, να ζωντανέψει στον καμβά του το χρώμα του καλοκαιριού. Ελιά-ντομάτα-κάππαρη- αγκινάρα τυρί και ζυμωτό ψωμί. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Τι θεσπέσια σύναξη αισθήσεων. Και μας γεμίζει συναισθήματα, αγωνία και σκέψεις τούτη η συνάντηση. Μοιραζόμαστε το πάθος για δημιουργία, την αύρα της δικής του έμπνευσης και αναζήτησης.

Μια βάρκα καταμεσής του πελάγους…

Ένα κατάσπαρτο με στάχυα τόπο κι ένα να φρούτο διάφανο που ‘χει στη μέση του την καρδιά του καλοκαιριού…

Κι είναι Κυκλάδες όλος ο πίνακας με ασβεστωμένα σπίτια κι αυλές, με το πιο αγνό ζώο αλλοτινών καιρών, τον γαϊδουράκο, να περπατά πάνω στο καλντερίμι. Κι όσο αναζητά την σπίθα που θα απογειώσει το έργο του φτάνει εκείνη η μοναδική στιγμή μπροστά στο παράθυρό του. Το πλατύγυρο ψάθινο καπέλο στο κεφάλι ενός κοριτσιού. Και το χρώμα και η έμπνευση ολοκληρώνεται…

Μια πανδαισία σκέψεων και χρωμάτων πάνω σε  μια ιστορία που κρύβει τον πιο διάσημο πίνακα του Ελληνικού καλοκαιριού. Με πινελιές και θέματα κι από άλλους πίνακες του Νικολάου ή Νίκου Λύτρα διαβάζουμε το πιο φωτεινό και πολύχρωμο βιβλίο του καλοκαιριού. Η Μαρία Ανδρικοπούλου μας ταξιδεύει. Στο χθες, στο σήμερα, στην ομορφιά, στη φύση, στην Ελλάδα των ποιητών και των ζωγράφων. Ένα  κείμενο έμπνευση και μαγιά για πολλές δραστηριότητες μέσα σε μια σχολική τάξη, μόλις επιστρέψουμε,  που θα σχετίζονται  με τα χρώματα, τις αναμνήσεις και καινούργιους συνδυασμούς και συνθέσεις.

Λόγος να μάθουμε τα έργα και άλλων Ελλήνων ζωγράφων και ποιητών…

Ένα βιβλίο που μυρίζει μόνο ελληνικό καλοκαίρι και έχει αποδώσει μαγικά με τα πινέλα του ο Βασίλης Κουτσογιάννης. Σαν να είχε δάσκαλο του τον Νικόλαο Λύτρα , ακολουθεί τις δικές του γραμμές, τα χρώματα, το ύφος και πραγματικά μας συνεπαίρνει.

Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι βιογραφική και συνυφασμένη με τα χρόνια και της παιδικής ηλικίας και με ανάλογα ή και ίδια βιώματα.

Πάρτε τα πινέλα και τα μολύβια σας και γράψτε ή ζωγραφίστε το δικό σας καλοκαίρι. Βάλτε τα παιδιά σας να σας πουν, να ζωγραφίσουν, να γράψουν τα δικά τους σύμβολα και σημεία  που συνθέτουν το καλοκαίρι τους και αφήστε τα να χαθούν στην δική τους φαντασία, δημιουργικότητα και αναμνήσεις.

Το βιβλίο προτείνεται ευρέως να διαβαστεί από μικρούς και μεγάλους και να αφεθείτε όλοι στα όνειρα, στα χρώματα στις δυνατές στιγμές.

Πριν σας αφήσουμε να συνεχίσετε την δική σας ( και δική μας) καλοκαιρινή ανεμελιά να θυμηθούμε ποιος ήταν  ο Νικόλαος Λύτρας!

Ήταν  Έλληνας ζωγράφος των αρχών του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στα 1883 στην Αθήνα και πέθανε μόλις στα 44 του χρόνια τον Μάιο του 1927. Σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας από το 1902 έως το 1906, με δάσκαλους τον πατέρα του Νικηφόρο Λύτρα και τον Γεώργιο Ιακωβίδη. Άλλωστε οι επιρροές του από αυτούς τους δύο μεγάλους ζωγράφους είναι εμφανέστατες. Στη συνέχεια φεύγει για το Μόναχο όπου ασπάζεται τον Γερμανικό εξπρεσιονισμό μέχρι ην επιστροφή του στην Αθήνα στα 1912. Από το 1923 μέχρι και τον θάνατό του, λόγω φυματίωσης, υπήρξε καθηγητής στη Σχολή καλών Τεχνών.

Μπείτε σε ένα βιβλιοπωλείο και αναζητήστε το βιβλίο :

*Το χρώμα του καλοκαιριού, Μαρία Ανδρικοπούλου, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Υδροπλάνο  : https://ydroplanobooks.gr/product/to-hroma-tou-kalokairiou/

Ραντεβού τον Σεπτέμβριο με πολλά πολλά βιβλία και παραμύθια!

Δημοσιεύτηκε στις 22 Αυγούστου 202 στο Cretalive.gr : Εδώ!

Το ψάθινο καπέλο, 1923-26, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη

Βάρκα με πανί (Πάνορμος, Τήνου), π. 1925, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη

Νικόλαος Λύτρας, Πεύκο, Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων

Πετάει, πετάει ο Χειμώνας;*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Να ένα ποίημα για μια ολόκληρη εποχή, για τον χειμώνα. Ένα ταξίδι με λόγια και εικόνες με αφορμή ένα πασίγνωστο παιδικό παιχνίδι το «Πετάει, πετάει…»

Είστε έτοιμοι; Πάμε να πετάξουμε μαζί με τη Λυδία κι έναν κοκκινολαίμη. Να δούμε πόσο λευκό γεμίζει τον τόπο ο πρώτος μήνας του Χειμώνα .

Κι ας πετάξουμε μαζί με μίαν ευχή με ό,τι σκεφτεί κανείς για τα Χριστούγεννα.

Να φωλιάσουν τούτες οι ευχές στα δέντρα...

Να γεμίσει χαρά, αγκαλιές, αγάπη και παιχνίδια ο νέος χρόνος που θα ‘ρθει.

Πετάει πετάει…το δώρο! Ναι, και γεμίζει η ψυχή πολύχρωμα χαρτιά και μοίρασμα. Κι έρχονται χίλιες λέξεις στο μυαλό και την ψυχή. Μυρωδιές και μουσικές από τραγούδια που μόνο τον Δεκέμβρη ακούγονται.

Κι εκεί ανάμεσα σε αστέρια και λαμπιόνια άλλη μια λέξη πετάει γρήγορα και μαγικά: Οι τάρανδοι… Κι ακολουθούν τα έλκηθρα, το χιόνι και τα παιχνίδια που προσφέρει στα παιδιά!

Χιονάνθρωποι, κάστανα, σκούφος, κασκόλ, γάντια και μπουφάν παίζουν στο λεκτικό παιχνίδι τον Γενάρη…

Η αμυγδαλιά στο πρώτο πλάνο του Φλεβάρη μαζί με μασκαρέματα κι αποχαιρετισμούς μιας εποχής που μας ντύνει στα λευκά και μας νανουρίζει σε ζεστές αγκαλιές.

Ίσαμε την επόμενη χρονιά!

Το βιβλίο της Σεβαστής Χατζησαββίδου μάς γνωρίζει τον χειμώνα. Μας προτρέπει να ακολουθήσουμε τις χάρες και τα «πολύτιμα» του, παίζοντας με τις λέξεις.

Μάς ταξιδεύει εκτός από το λόγο της συγγραφέως και οι υπέροχες εικόνες της Έφης Κοκκινάκη.

Ένα βιβλίο που θα δώσει ερέθισμα σε πολλούς εκπαιδευτικούς να παρουσιάσουν στα παιδιά την πιο κρύα εποχή του χρόνου με τον πιο ζεστό και παιχνιδιάρικο τρόπο.

Κάθε σελίδα του κι  ένα διαφορετικό θέμα σαν ημερολόγιο και παιχνίδι.

Οι λέξεις του Χειμώνα ζωντανεύουν  και δημιουργούν μικρά ποιητικά θαύματα, εικόνες και συζητήσεις που μυρίζουν κανέλα και λάμπουν σαν χρυσόσκονη!

Αναζητείστε το από τις ολοκαίνουργιες εκδόσεις Σιέλ και δείτε εδώ ένα μικρό δείγμα της καλαίσθητης έκδοσης :

https://cielbooks.gr/shop/ciel-books/petaei-petaei-o-xeimonas/#

*Πετάει, πετάει ο Χειμώνας; Σεβαστή Χατζησαββίδου, εικ: Έφη Κοκκινάκη, εκδ. Σιέλ

 

 

 

Η Κίκι, ο Ζακ, ο κλέφτης των φύλλων και το τερατάκι των Χρωμάτων στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Συναισθήματα, ομορφιά και χρώμα είναι γεμάτα τούτα τα βιβλία που παρουσιάζουμε στα Παραμύθια του Σαββάτου. Οργάνωση, τακτοποίηση, χαρά και ικανοποίηση για τα αποτελέσματα που πέτυχαν με οδηγό την βοήθεια και την καλή πρόθεση δική μας και φίλων μας. 

Ο Κλέφτης των φύλλων, Alice Hemming, εικ: Nicola Slater, εκδ. Ίκαρος

Το φθινόπωρο ήρθε και ένα μικρούλης σκίουρος χαίρεται με τα χρώματα που έχουν πάρει τα φύλλα στο δέντρο που ζει. Έρχεται όμως μια στιγμή που τον πιάνει πανικός. Χάνει ένα από τα φύλλα του! Ποιος το πήρε άραγε; Φωνάζει για βοήθεια τον φιλαράκο του το πουλί που μένει δίπλα του κι εκείνο τον καθησυχάζει δείχνοντάς του τι ακριβώς έχει συμβεί. Όμως ο σκίουρος πιστεύει πως κάποιος κλέφτης είναι εκεί κοντά αφού και τις επόμενες μέρες χάνονται όλο και περισσότερα από τα «φύλλα του». Το πουλί σαν πιο ψύχραιμο τον βοηθά να χαλαρώσει, να μην κατηγορεί άδικα τα ζωάκια στο δάσος και του δείχνει ποιος ευθύνεται πραγματικά  για το χάσιμο των φύλλων.

Μια φθινοπωρινή ιστορία αρκετά έξυπνη, αστεία και πρωτότυπη. Μια πρώτη γνωριμία των παιδιών με τα χρώματα του φθινοπώρου, με το τι συμβαίνει αυτήν την εποχή και τους λόγους που τα φύλλα αλλάζουν χρώμα και πέφτουν από τα δέντρα. Οι εναλλαγές των εποχών, οι μεταβολές της φύσης και η συνειδητοποίηση σε ποιον ανήκει τι, πως και γιατί. 

Ένα βιβλίο που θα απολαύσουν ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά  κατανοώντας τις αλλαγές που φέρνει στην χλωρίδα και πανίδα ενός τόπου το φθινόπωρο. Τα οδηγεί ακόμα να μην βγάζουν εύκολα συμπεράσματα για τους άλλους προτού δουν τι και ποιος ευθύνεται για το τι συμβαίνει γύρω τους. Ευκαιρία για πολλές συζητήσεις που αφορούν την φύση, τις εναλλαγές των εποχών, τα ζώα, τη χειμερία νάρκη, τα χρώματα του φθινοπώρου  και τα είδη δέντρων.

Πολλά τα παιχνίδια με φύλλα που θα μαζέψουμε από μια βόλτα μας στην εξοχή και θα τα ζωντανέψουμε χρησιμοποιώντας όποιο υλικό μας αρέσει, δίνοντάς τους μια δεύτερη ζωή – χρήση. Ταξινομήσεις ανάλογα με το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα τους.

Μαθαίνουμε τα χρώματα και προσπαθούμε να βρούμε νέους συνδυασμούς.

Ψάχνουμε να μάθουμε ποια ζώα πέφτουν σε χειμερία νάρκη το φθινόπωρο, ποια πουλιά μεταναστεύουν και πως τρέφονται τη διάρκεια του χειμώνα.

Ένα βιβλίο εικονογραφημένο με υπέροχες φιγούρες και πολύ ζωντανά χρώματα από την Νίκολα Σλάτερ και μεταφρασμένο από την αγγλική γλώσσα στα ελληνικά από τον Φίλιππο Μανδηλαρά.

Μπορείτε αν δείτε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ : https://ikarosbooks.gr/955-o-kleftis-ton-fyllon.html

Για παιδιά από 3 χρόνων

Το τερατάκι των χρωμάτων, Άννα Λιένας, μετάφραση : Μαρία Παπαγιάννη), εκδ. Πατάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα τερατάκι πολύ συμπαθητικό και παιχνιδιάρικο. Μόνο που μια μέρα σαν ξύπνησε ένιωσε παράξενα και δεν μπορούσε να καταλάβει τι του είχε συμβεί. Είχε μπερδέψει πάνω και μέσα του  τα χρώματα και τα συναισθήματα  και η μορφή του είχε γίνει αγνώριστη. Κάποιος έπρεπε να το βοηθήσει να τα βάλει όλα στη σειρά, σε τάξη ή μήπως στο βάζο που ταίριαζε το καθένα;

Τι χρώμα θα μπορούσε να έχει η χαρά που είναι  μεταδοτική και λάμπει σαν τον ήλιο; Η λύπη πάλι, που σαν ερχόταν να το βρει κρυβόταν  και ήθελε να μείνει μόνο του; Ο θυμός που είναι ζωντανός και δυνατός και καίει και αρπάζεται και…και … Αυτός σίγουρα θα πρέπει να έχει κόκκινο χρώμα. Ο φόβος είναι γκρίζος ή μήπως μαύρος κι η ηρεμία μοιάζει με τα φύλλα που χορεύουν απαλά με το πρώτο αεράκι. Έχει χρώμα μάλλον πρασινωπό και είναι τόσο ανάλαφρη που ο αέρας την κάνει να χορεύει.  Κι όμως υπάρχει ένα χρώμα που το κάνει να νιώθει …γεμάτο, όμορφα και σίγουρο για τα πάντα; Θα το βρείτε εσείς στο τέλος του βιβλίου που το κερατάκι είναι πανέμορφο, ήρεμο και χαρούμενο πολύ…

Ένα βιβλίο από την πολυτάλαντη  Άννα Λιένας που την  είχαμε γνωρίσει με το σκαθάρι της τον Λόλο και την Πυγολαμπίδα  τη Ρίτα στο βιβλιο :Σ΄αγαπάω, σχεδόν πάντα : (https://www.cretalive.gr/politismos/oi-koykles-tis-zoi-mas-o-lolo-skathari-kai-i-rita-i-pygolampida-sta-paramythia-toy ).

Σε τούτο το βιβλίο δημιουργεί ένα μοναδικό τερατάκι για να μας γνωρίσει τα συναισθήματα και τα χρώματα. Κι επειδή τα μικρά παιδιά μπερδεύουν τα συναισθήματα, μα και τα χρώματα πολύ συχνά, η ιστορία αυτή τα βοηθάει να τα  ξεχωρίσουν . Δεν είναι κακό να μην ξέρεις κάποια φορά πως νιώθεις. Έχεις ανάγκη να μιλήσεις, να μοιραστείς το πρόβλημα ή τη χαρά σου και ίσως κάποιον να βάλει τάξη, οργάνωση και σειρά σε όλα ώστε να έρθει η πολυπόθητη ανακούφιση και ηρεμία.

Ευρηματική ιδέα το μικρό τερατάκι της Άννας Λιένας και άκρως ενδιαφέρουσα η σχέση των χρωμάτων με τα συναισθήματα. Άλλωστε κι η ίδια τα τελευταία χρόνια εργάζεται σαν δασκάλα και θεραπεύτρια με ειδίκευση στη σχέση τέχνης και συναισθημάτων.  Χωρίς κανένα  διδακτισμό αλλά με φαντασία, χρώμα και καλή αύρα …μπαίνουν όλα στη θέση τους. Η ανησυχία και το μπέρδεμα που συμβαίνει  και στην πραγματική ζωή βρίσκουν τη θέση που τους ταιριάζει.

Ένα βιβλίο που θα λατρέψουν γονείς και νηπιαγωγοί με πολλές ιδέες για εμπέδωση και δημιουργικότητα. Φτιάξτε τα δικά σας τερατάκι , χρωματιστό ή μη και ξεκινήστε το δικό σας κουκλοθέατρο με χαρακτήρες που δηλώνουν συναισθήματα και …αγωνίες. Πάρτε κι εσείς βάζα γυάλινα και κρύψτε μέσα ( οργανώστε) τους μικρούς πολύτιμους θησαυρούς που έχουν ίδιο χρώμα. Και φυσικά μην σκεφθείτε ποτέ να πετάξετε χαρτόκουτες, ειδικά εκείνες από τα παπούτσια, αλλά κόψτε τις, δώστε σχήμα και μορφή. Βάψτε τις δημιουργίες σας φτιάξτε ένα κολάζ, ένα αυτοκίνητο, μια κούκλα, ένα υπέροχο τοπίο, μια βάρκα κλπ…Τις παλιές εφημερίδες κάντε τις ό,τι βάζει ο νους κι η φαντασία σας …

Παίξτε με τις λέξεις, δημιουργείστε νέες, δώστε τους μορφή. Φτιάξτε δικά σας «τερατάκια», ζωάκια, δέντρα ή και σύννεφα που μπερδεύονται, νιώθουν ανάκατα συναισθήματα και βάλτε τα στη σειρά.

Με κολλάζ με η εικονογράφηση της Άννας Λιένας, προσιτή στον κόσμο των παιδιών και το αποτέλεσμα  αριστουργηματικό.

Η τέχνη και η δημιουργία σε συνδυασμό με την φαντασία φτιάχνουν πολύτιμες και εκρηκτικές συνθέσεις.

Ψάξτε το εδώ : https://www.patakis.gr/product/619233/vivlia-paidika--efhvika-paidikh-neanikh-logotexnia/To-terataki-ton-xromaton/

Για παιδιά από τριών χρόνων…

Κίκι και Ζακ, η μαγεία της φιλίας, Marie Kondo &Salina Yoon, εικ : Sallina Yoon, εκδ Κλειδάριθμος

Η Κίκι και ο Ζακ είναι πάρα πολύ καλοί φίλοι αλλά  και πολύ διαφορετικοί σε πολλά πράγματα. Στον Ζακ αρέσει πολύ η οργάνωση και τακτοποίηση. Στην Κίκι πάλι αρέσει να μαζεύει πράγματα και να τα αφήνει όπου βρει. Στα πιο απίθανα σημεία εκείνη διαρκώς στοιβάζει τις πραμάτειες, τα ρούχα, τα βιβλία και τα παιχνίδια της. Ώσπου την ημέρα που ο Ζακ την κάλεσε να πάνε μαζί στη θάλασσα. Η Κίκι δεν μπορούσε να βρει που ήταν το μαγιό της. Έψαξε παντού, μα μάταιος ο κόπος της. Ο Ζακ απογοητεύτηκε να την περιμένει και ένιωσε πως η φιλιά τους είχε λίγο κλονιστεί. Πως η Κίκι μάλλον δεν τον ήθελε για παρέα. Έφτιαξε λοιπόν κάτι πολύ ιδιαίτερο, το έβαλε σε να μοναδικό κουτί και την επόμενη μέρα πήγε να της το δώσει. Η Κίκη ήθελε να τον συναντήσει όμως τα πράγματα την δυσκόλευαν να φτάσει ακόμα και ίσαμε την εξώπορτα. Κι όταν τα κατάφερε ήταν λίγο αργά. Ο φίλος της είχε φύγει αλλά το πολύτιμο δώρο του ήταν εκεί… Η συγκίνηση και η χαρά της την έκαναν να τρέξει να τον βρει και να παίξουν σπίτι του με τις ώρες. Μόνο που στο δικό της το σπίτι αυτό ήταν πολύ δύσκολο να συμβεί. Ο Ζακ τότε προσφέρθηκε να βοηθήσει την φίλη του να τακτοποιήσει και τα οργανώσει το δικό της σπιτικό. Τα κατάφερε άραγε;

Ένα υπέροχο βιβλίο για την οργάνωση του χώρου, των συναισθημάτων και της υπευθυνότητας στα μικρά παιδιά. Το χάος των παιδικών δωματίων συχνά φέρνει εκνευρισμό σε μικρούς και μεγάλους και στεναχώρια όταν χάνονται πράγματα που έχουμε ξεχάσει που τα έχουμε αφήσει. Χάνεται επίσης  και πολύτιμος χρόνος όταν η αταξία βασιλεύει και η διάσημη γιαπωνέζα Marie Kondo το γνωρίζει αυτό πολύ πολύ καλά. Έτσι λοιπόν δημιούργησε την μοναδική μέθοδο Konmari επηρεάζοντας και βοηθώντας εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο να μεταμορφώσουν τα σπίτια τους σε χώρους ηρεμίας, χαράς  και δημιουργίας μόνο.

Αυτό συμβαίνει κι εδώ.  Η οργάνωση και η τακτοποίηση δίνουν χώρο στη φιλία, στην ομορφιά και στην απόλαυση. Κι αν θέλετε κι εσείς να μάθετε τρόπους στα παιδιά πως να συμμαζεύουν τον δικό τους χώρο απλά διαβάστε τους τι έκαναν η Κίκι και ο Ζακ. Όλα τα πράγματα έχουν τον τρόπο τους για να λειτουργήσουν αρκεί να τον δείξουμε σε όσους νομίζουν πως δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν.

Παίξτε με το παιδί σας  και βρείτε κι εσείς τον τρόπο φύλαξης, τακτοποίησης και «ζωής σε τάξη» μέσα στο σπίτι. Εκρήξεις, θυμοί και βαριές κουβέντες μπορούν απλά να εξαφανιστούν αρκεί να μάθουμε σωστά τους τρόπους που θα κάνουν τη ζωή όλων ευκολότερη.

Στα νηπιαγωγεία ειδικά, η τακτοποίηση είναι μέρος της διδακτικής διαδικασίας και μαθαίνεται καθημερινά. Οργανωθείτε με τρόπο διασκεδαστικό, βάλτε όρια στο χάος των παιδικών δωματίων και παιχνιδιών. Δώστε αρμοδιότητες στα παιδιά και βοηθήστε τα να γίνουν υπεύθυνα χωρίς φωνές , μαλώματα και τιμωρίες. Η μουσική βοηθάει πάντα, οι όμορφες και απλές λέξεις και φυσικά το κίνητρο που αποτελεί την αφετηρία για να φτάσεις σε έναν στόχο.

Και αν πάλι θέλετε να μάθετε πως διπλώνουν μια μπλούζα ή ένα πουκάμισο με την μέθοδο Konmari θα το βρείτε  στο τέλος του εκπληκτικού αυτού βιβλίου.

Η εικονογράφηση  του βιβλίου έχει γίνει από την βραβευμένη συγγραφέα και εικονογράφο Σαλίνα Γιουν με ζωντανά χρώματα και χαρακτήρες που θα μείνουν αξέχαστοι.

Διαβάστε περισσότερα και ένα μικρό απόσπασμα  εδώ : http://www.klidarithmos.gr/kiki-kai-zak

Η μάγισσα Χρωματούσα ... σας δίνει ιδέες για χίλιες δυο δραστηριότητες!

Η μάγισσα Χρωματούσα* ...

Με χίλιες δυο ιδέες για δημιουργική απασχόληση!

Της Ελένης Μπετεινάκη

ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ…

Κάθε μέρα ένα βιβλίο….κάθε βράδυ ένα παραμύθι!

Εχουν περάσει σχεδόν δυο μήνες πια και η μικρή χρωματιστή μάγισσα δεν έχει πάει …πουθενά!  Μάλιστα μετακόμισε από το σπιτάκι της στο δάσος από τη  πρώτη μέρα στο δικό μου σπιτικό και έχει γίνει αχώριστος σύντροφός μου. Της έχω παραχωρήσει ένα ολόκληρο δωμάτιο και εκεί πειραματίζεται για  καινούργιες αποχρώσεις των χρωμάτων της. Διαβάζει πολύ, κυρίως παλιές συνταγές άλλων μαγισσών και ψάχνει να βρει ξόρκια μαγικά να βοηθήσει τα παιδιά ώστε  να έχουν στον ύπνο τους μόνο όμορφες εικόνες. Ακούει πολλά παραμύθια και με βοηθάει στις αναγνώσεις και στις αφηγήσεις μου στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Έχει το νου της και καθησυχάζει και την Καμέλια την κατακόκκινη γάτα της που όλο θέλει να ξεπορτίζει. Φοράει γάντια, πλένει πολύ συχνά τα χέρια της και …ονειρεύεται ασταμάτητα.  Πριν από δυο τρεις εβδομάδες έστειλε γράμμα στον Μάγο Αταίριαστο γιατί της είχαν μπει ιδέες πως μπορεί και να είχε ανάμειξη σε όλο αυτό το γκρίζο και μαύρο που  υπάρχει παντού σε όλον τον πλανήτη. Πριν δυο μέρες ήρθε απάντηση. Ο Μάγος Αταίριαστος δεν ευθύνεται για τίποτα απολύτως τούτη τη φορά. Ίσα ίσα που φοβάται κι εκείνος για την ζωή του και μένει κλεισμένος στον πύργο του συνεχώς. Άλλωστε γράφει στο γράμμα του πως εκείνο το φωτεινό αστεράκι από το παλετολούλουδο κατέβηκε ξανά στη γη και έχει βρει καταφύγιο στην μεγάλη εξώπορτα του πύργου του. Βιάζεται να σκορπίσει χρώμα και χαρά στις ψυχές όλων και προς το παρόν διώχνει όσο μπορεί πιο μακριά και τη δική του λύπη.

Αλήθεια! Πείτε μου, εσείς την  ξέρετε τη Μάγισσα Χρωματούσα; Είναι η πιο πολύχρωμη και η πιο αγαπητή μάγισσα των μικρών παιδιών. Ο λόγος που την παρουσιάζω εγώ ή ίδια σε σας είναι γιατί εκτός της αδυναμίας και της  αγάπης που της έχω, είναι εκείνη η μάγισσα που συνήθως ξεκινάει και μπαίνει στις καρδιές των παιδιών  από πολύ νωρίς και χαρίζει μόνο χαρά και χρώμα στις μέρες και στις νύχτες τους!

Η Χρωματούσα έχει  πάντα μαζί της ένα τεράστιο  μαγικό πινέλο, αντί για σκούπα που έχουν οι άλλες μάγισσες και χαρίζει χρώμα στην κάθε μέρα, μήνα και εποχή. Φοράει ένα υπέροχο πολύχρωμο φόρεμα και έχει βοηθό της την  κατακόκκινη γάτα της την Καμέλια, που μαζί φτιάχνουν εκατοντάδες αποχρώσεις όλων των χρωμάτων από λουλούδια, καρπούς και φύλλα που μαζεύουν στο δάσος και από μαγικά ξόρκια που δεν έχουν ποτέ σαν υλικά τους βατραχοπόδαρα, νυχτερίδες, αράχνες και άλλα …παράξενα. Κι αφού τελειώσουν με το «βάψιμο» της μέρας και απλωθούν παντού όλα τα χρώματα της πλάσης, αργά το βράδυ πια μπαίνουν μέσα στα παραμύθια κι εκεί η Χρωματούσα δίνει ζωή και ζωντάνια σε καθετί ξεθωριασμένο, ξεχασμένο ή μοναχικό. Μόνο που ένας Μάγος που κανείς δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια του  έχει άλλα σχέδια για τα χρώματα, την μάγισσα, τις εικόνες και τα παραμύθια. Ο Μάγος Αταίριαστο απλώνει το μαύρο της ψυχής του παντού. Ωστόσο επειδή πάντα υπάρχει κάπου ένα μικρό αστέρι  που κουβαλά ελπίδα και που η λάμψη του  μπορεί να αλλάξει τον κόσμο όλο, θα συμβεί κάτι που θα είναι η αρχή μιας σπουδαίας φιλίας, μιας συνεργασίας και μια ιστορίας …μοναδικής!

Εδώ, θα ακούσετε όλο το παραμύθι ( μια προσφορά από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική) :

https://youtu.be/17bRUu0Jvkk

Ένα παραμύθι σύγχρονο που απευθύνεται σε όσους αγαπούν τα χρώματα, τις  εποχές και για όσους τολμούν να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία ακόμα και σε εκείνους  που τους πλήγωσαν. Για την αιώνια μάχη ανάμεσα στην επικράτηση του καλού ή του  κακού, για την φιλία, την αγάπη , την αυτογνωσία, τη συγνώμη που συχνά ξεχνάμε να ζητήσουμε,  και την διαφορετικότητα.

Κι εδώ μπορείτε να δείτε περισσότερα ή να το προμηθευτείτε: https://ellinoekdotiki.gr/

Ένα παραμύθι που μπορείς να δραματοποιήσεις στην τάξη, να «διδάξεις» χρώματα, εποχές, και αξίες.

Πως μπορώ να  αξιοποιήσω το βιβλίο στην τάξη ή στο σπίτι μας παρέα με τους γονείς και τα αδέλφια μου:

1. Παίζουμε το παιχνίδι των ερωτήσεων:

α) Αν ήσουν η μάγισσα Χρωματούσα τι θ’ άλλαζες στον κόσμο;

β) ποιος είναι ο αγαπημένος σου ζωγράφος;

γ) ποια εποχή αγαπάς περισσότερο και πως θα την αποτύπωνες στο χαρτί;

δ) Γράψε μια ιστορία για την αγαπημένη σου εποχή και γίνε ο/η ίδιος/α εικονογράφος της ιστορίας σου!

2. Φαντάσου πως έχεις το μαγικό πινέλο της Χρωματούσας. Σε ποιον ήρωα παραμυθιού θα ήθελε να μεταμορφωθείς;  

3. Ζωντάνεψε  μια εικόνα για κάθε εποχή του χρόνου με παντομίμα με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. ( ενδεικτικά βάζουμε τη μουσική από τις 4 εποχές του Vivaldi)

4.Μαθαίνω τα βασικά χρώματα και τις αποχρώσεις τους με την παλέτα της μάγισσας Χρωματούσας.

5. Ζωγραφίζω με τα θερμά και τα ψυχρά χρώματα και εκφράζω συναισθήματα.

6. Παιχνίδια με τις σκιές. Παίζω με τη σκιά μου μ’ ένα σεντόνι και φακό και παίρνω αστείες πόζες.

7. Ζωγραφίζω με μαύρο και γκρι χρώμα και αποτυπώνω τις σκιές από αντικείμενα στο χαρτί.

8. Φτιάχνω το δικό μου παλετολούλουδο με τ’ αγαπημένα μου χρώματα.

9. Ζωγραφίζω  μια σκηνή που μου άρεσε από το παραμύθι και βάζω την υπογραφή μου σαν σπουδαίος καλλιτέχνης.

10. Διοργανώνουμε μια έκθεση ζωγραφικής στην τάξη μας (ή στο σπίτι μας) με τα χρώματα της φύσης.

11. Φτιάχνω χρώματα με φυσικά λουλούδια.

12 Με χαρτί γκοφρέ ή μεταξόχαρτο κόβω ένα τετράγωνο κομμάτι όποιο χρώμα μου αρέσει και το τυλίγω σαν χωνί.  Τσακίζω τις άκριες του και φτιάχνω ένα μικρό καπέλο για την Χρωματούσα.

13. Φτιάχνω κούκλες μικρές με γλωσσοπιάστρες και κεφάλι από βαμβάκι, γυψόγαζα (μάγος, μάγισσα, γάτα) και φτιάχνω το δικό μου κουκλοθέατρο!

14. Κόβω  με διαφορετικά χρώματα μεγάλα τετράγωνα κομμάτια από χαρτί ( μεταξόχαρτο, γκοφρέ , εφημερίδες που χρωματίζω ). Τα τοποθετώ το ένα πάνω στο άλλο χωρίς να αγγίζει η μία άκρη την άλλη. Τα πιάνω σαν μπουκέτο και τυλίγω στο κέντρο τους με ένα σύρμα πίπας. ( γίνεται και βραχιόλι ή καρφίτσα).

15. Φτιάχνω στεφάνια (κάπελα) λωρίδες και μια μικρή μορφή μιας γάτας κολλημένη πάνω τους και παίζω παιχνίδια παντομίμας, ή κυνήγι θησαυρού  έχοντας κρύψει μικρά χρωματιστά χαρτάκια σε διάφορα μέρη της αυλής, της τάξης ή του σπιτιού.

16. Φτιάχνω στολές από χαρτόνι τον μάγο και τη μάγισσα και αφήνω περιθώριο στο πρόσωπο και τα χερια. Φωτογραφίζομαι και γίνομαι ο Αταίριαστος ή η Χρωματούσα!

17. Χρωματίζω τις σελίδες που σχεδίασε ο εικονογράφος της Χρωματούσας Graham Hodgetts.

18. Κόβω χάρτινα λουλούδια και τα χρωματίζω όπως θέλω

( Σχεδιασμός εργασιών: Elniplex (Δώρα Πουρή), Ελένη Μπετεινάκη, Ζαμπία Λαζανάκη, Ελευθερία Καλούδη)

Το παραμύθι έχει εικονογραφήσεις μοναδικά ο Graham Hodgetts!

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ :  https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/i-magissa-xromatousa

Η σελίδα της Μάγισσας Χρωματούσας ανανεώνεται συνεχώς εδώ: https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2020/04/blog-post_23.html

Αν κι εσείς έχετε κάποια ιδέα εμπνευσμένη από το βιβλίο της Μάγισσας Χρωματούσας στείλτε μας  εδώ : elenbet@gmail.com

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 24 Απριλίου 2020 : https://www.cretalive.gr/politismos/i-magissa-hromatoysa-sta-paramythia-tis-paraskeyis