Cozy Christmas*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

30^η Δεκεμβρίου

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κι όσο η χρονιά κοντεύει να τελειώσει, η χαρά, η διασκέδαση και η ξεκούραση από όλα, επιβάλλεται.

Σήμερα μια διαφορετική πρόταση από τα παραμύθια του Σαββάτου!

Πάρτε μαρκαδόρους, καλή διάθεση, πολλά χριστουγεννιάτικα μπισκότα και … χαλαρώστε με :*Cozy Christmas, Coco Wyo, εκδόσεις Πεδίο

Πως μπορεί ένα βιβλίο με χρωμοσελίδες για πολύ μικρά παιδιά να έχει καταφέρει να κατακτήσει τον κόσμο και να επανεκδίδεται συνεχώς;

Γίνεται και μπορεί, όταν έχει μπει στην σκέψη και το συναίσθημα των παιδιών και φέρει την υπογραφή της Coco Wyo.

Είναι παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο και η μεγάλη του επιτυχία έγκειται στην καλαίσθητη έκδοση και στις ζωντανές σελίδες του. Με θέματα που λατρεύουν τα παιδιά, πολύ κοντά στον ψυχισμό τους.

Όμως το παράξενο και αξιοσημείωτο είναι πως τo αγαπούν το ίδιο και τα μεγαλύτερα παιδιά αλλά και οι ενήλικες.

Η σειρά όλη με τίτλους Cozy cutes, vibes, day κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο περίπου σε πολλές χώρες του κόσμου και την σημερινή που σας παρουσιάζουμε στα Παραμύθια του Σαββάτου, είναι η χριστουγεννιάτική έκδοση.

Τυλίξτε τον εαυτό σας στη μαγεία των Χριστουγέννων με τα μαρκαδόρους ζωγραφικής κα με την  πιο ζεστή κουβέρτα σας, καθώς εξερευνάτε το ολοκαίνουργιο βιβλίο ζωγραφικής Cozy Christmas, της Coco Wyo. Είναι το τέλειο δώρο για όποιον θέλει να χαλαρώσει και να απολαύσει λίγη εορταστική χαρά.

Με απλές, χαριτωμένες σελίδες που μπορείτε να συμπληρώσετε σε μια στιγμή είναι το τέλειο χριστουγεννιάτικο δώρο ή ένα δώρο στον εαυτό σας για να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε και να ξεφύγετε.

Κι αν προλάβετε να το προμηθευτείτε, κυκλοφορεί σε ειδική έκδοση με μαρκαδόρους σε χριστουγεννιάτικα χρώματα.

Η αλήθεια είναι πως κόλλησα κι εγώ κι ένιωσα πραγματικά σαν παιδί!

Μπείτε εδώ να ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες https://www.pediobooks.gr/el/products/cozy-christmas?srsltid=AfmBOoqFV9OZlZW8eZtGqx2Jv8QEjKODBr41E_4yDVKps-_GzHLnyQmJ

Καλή μας διασκέδαση

Δημοσιεύτηκε στι Cretalive.gr στις 30 Δεκεμβρίου 2025 : εδώ!

 

 

Έρχονται οι Καλικάντζαροι!

Της Ελένης Μπετεινάκη

«Η τρομπέτα ήχησε ξανά. Άνοιξαν κι άλλα μικρά περάσματα, και τα καλικαντζαράκια έτρεξαν σαν σίφουνες να μπουν απ’  όπου μπορούσαν. Έπρεπε όλοι να προλάβουν! Ο Πι κι ο Φι τόσο γρήγοροι που ήταν μπήκαν πρώτοι στη μεγάλη δίνη που θα τους έφερνε στον Απάνω Κόσμο. Από την φτέρνα του αγάλματος του Λεοντοκαλικάντζαρου του Α ΄ήταν το πιο γρήγορο πέρασμα.* Ο Τρακατρούκας πάλι έφτασε σε έναν μικρό θάμνο που είχε ένα άνοιγμα. Μπήκε μέσα και προχώρησε αργά μέσα στο σκοτάδι, με μάτια μισόκλειστα. Όλα ήταν άγνωστα για εκείνον. Ξαφνικά ένιωσε να ζεσταίνεται. Σε κάθε βήμα του άκουγε παράξενους θορύβους … Κρακ, Κρατς…

-Ωωω! Φωτιά, φωτιά: Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό σε μένα! Φοβάμαι τη φωτιά, όλοι οι καλικάντζαροι φοβούνται την φωτιά! Πως θα βγω τώρα στη Γη; φώναξε ο Τρακατρούκας, κρατώντας σφιχτά τον μικρό του σάκο, που ήθελε να τον γεμίσει με εμπειρίες και πράγματα από τον απάνω κόσμο και προσπαθώντας να μην χάσει την ψυχραιμία του… »*

Φέτος τα πράγματα γίνανε ακόμα πιο δύσκολα. Οι καλικάντζαροι αυξήθηκαν πολύ και κάποιοι το έσκασαν από το χωριό τους, το διάσημο Ζερζεβούτι, λίγο πιο νωρίς για να ανέβουν στον Απάνω κόσμο. Ο Πι και ο Φι , ο Εδώ κι ο Αλλού ήδη τριγυρίζουν στα σπίτια και στα μαγαζιά!**

Καλικάντζαροι, καλιβρούσηδες, καλακάντζουρα, παγανά, εξαποδώ, καρακάντζαλε, δαιμόνια, καλκάνια, κωλοβελόνηδες…Όποια κι αν είναι  η ονομασία τους είναι εκείνα τα κακομούτσουνα, τριχωτά, κοντοστούπικα, μαυριδερά πλάσματα με τα κόκκινα μάτια, τα χέρια της μαϊμούς και τα στραβοκάνικα πόδια που εμφανίζονται κάθε χρόνο στη γη την παραμονή των Χριστουγέννων κάνοντας τον επάνω κόσμο άνω-κάτω, μέχρι το ξημέρωμα των Φώτων λίγο πριν αγιάσει ο παπάς τα νερά… Λέει ο μύθος πως όλο το χρόνο κάτω από τη γη πριονίζουν το δέντρο που την κρατά «σταθερή» και μόλις είναι έτοιμη να πέσει φτάνει η παραμονή των Χριστουγέννων και πρέπει να ανέβουν στη γη. Ο κορμός όσες μέρες λείπουν ξαναγίνεται από την αρχή γερός και μόλις επιστρέψουν ξαναρχίζουν από την αρχή.

Καλικάντζαρους έλεγαν και τα παιδιά που γεννιούνταν την ημέρα των Χριστουγέννων  και ειδικά αν η σύλληψή τους είχε γίνει την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις 25 Μαρτίου, αλλά δεν είχαν και πολύ σχέση με τούτα δω τα παράξενα πλάσματα.

Τι λέει όμως ο λαός μας για τους καλικάντζαρους ;

Πολλά και διάφορα, προλήψεις, παρατηρήματα και χίλιες δυο παραδόσεις σώζονται ως τις μέρες μας. Άλλοι τα θεωρούν βλαβερά και φέρνουν κακή τύχη σε όποιον τα συναντήσει κι άλλοι πως είναι μόνο πλάσματα της λαϊκής φαντασίας ή της μυθολογίας μας. Οι ρίζες τους κρατούν από τα χρόνια τα πολύ παλιά. Λένε πως τα δαιμόνια τούτα είναι οι ψυχές που κατοικούσαν στον Άδη, οι Κήρες, οι οποίες πίστευαν στην Αρχαία Αθήνα πως στην γιορτή των Ανθεστηρίων, που ο Κάτω Κόσμος  ήταν ανοιχτός επέστρεφαν στη γη  με διάφορους τρόπους και ενοχλούσαν τους ανθρώπους κυρίως μολύνοντας τις τροφές τους.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας πίστευαν πως κατέβαιναν μόνο από τις καμινάδες  και κρατούσαν καντάρι για να μετρήσουν το γνέσιμο των κοριτσιών κι αν το έβρισκαν λειψό τα πείραζαν και τα «βασάνιζαν» με τις σκανταλιές τους. Αλλού πάλι πείραζαν μόνο τους τεμπέληδες, τους μεθυσμένους τους κακούς και τα άτακτα παιδιά. Το σίγουρο ήταν ένα... Εμφανίζονται κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων και μένουν στη γη δώδεκα μέρες και νύχτες ίσαμε την ημέρα των Φώτων, κι είναι το γνωστό σε όλους μας Δωδεκαήμερο.

Ο φόβος των καλικαντζάρων μέχρι και πρόσφατα υπέβαλλε τους ανθρώπους σε διάφορες μεθόδους απομάκρυνσής τους. Άλλοι κρεμούσαν πίσω από τη πόρτα του σπιτιού ή μέσα στην καμινάδα ένα κατωσάγονο χοίρου που πίστευαν πως είχε αποτρεπτική δύναμη, άλλοι έκαιγαν αλάτι ή ένα παλιοπάπουτσο στην φωτιά. Άλλοι έδεναν  ένα σκουλί λινάρι στο κρικέλι της πόρτας που μέχρι να μετρήσουν τις ίνες του λαλούσε ο πετεινός κι εξαφανίζονταν. Άλλοι έβαζαν ένα κόσκινο κοντά στη φωτιά που επίσης μέχρι να μετρηθούν οι τρύπες του, χάνονταν στον λογαριασμό, έτσι κυκλικό που ήταν και τους έβρισκε το ξημέρωμα. Άλλοι έκαναν γλυκά με στάρι, αλεύρι, σταφίδες, ζάχαρη και καρύδια ,σύκα και κανέλα και τα μοίραζαν στα γύρω σπίτια. Η προσφορά αυτή κρατούσε μακριά τα παγανά. Αλλά την πιο μεγάλη δύναμη την έχει η φωτιά…

Η φωτιά των αβάπτιστων ημερών δηλαδή του δωδεκαήμερου είναι αναμμένη στην εστία του σπιτιού μέρα και νύχτα. Λένε πως οι καλικάντζαροι την φοβούνται γιατί η δύναμή της είναι τόσο μεγάλη που τους κρατάει πολύ πολύ μακριά. Την παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν κάθε νοικοκύρης φέρνει και τοποθετεί στο τζάκι  του ένα χοντρό ξύλο κομμένο από ξύλο αγκαθωτό όπως είναι η αχλαδιά ή η αγριοκερασιά. Τα αγκάθια και γενικά ότι είναι αγκαθωτό απομακρύνουν όλα τα δαιμονικά. Το κούτσουρο αυτό το λένε Χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτη ή σκάρντζαλο. Λίγο πριν το τοποθετήσουν  στο τζάκι το ραίνουν με καρπούς, αμύγδαλα και καρύδια. Το κούτσουρο αυτό θα πρέπει να ανάβει συνεχώς για δώδεκα μέρες και οι καλικάντζαροι δεν πρόκειται να πλησιάσουν το σπίτι τους. Σε αλλά μέρη πάλι σταύρωναν  τα ξύλα, ένα μεγάλο ίσιο, αρσενικό, κι ένα με παραφυάδες δηλ. θηλυκό, έριχναν από πάνω λίγο λάδι και λίγο κρασί  κι έκαναν το λεγόμενο πάντρεμα της φωτιάς.

Παρόλα αυτά οι καλικάντζαροι επιμένουν αν και όπως είπαμε  φοβούνται τη φωτιά να κατεβαίνουν από τις καπνοδόχους. Η καπνοδόχος έχει ένα συμβολισμό. Στις λαϊκές παραδόσεις Ελλήνων και Σλάβων είναι η «οδός» για τον Άδη, ο τρόπος και το μέσον επικοινωνίας με τον κάτω κόσμο. Κι όλοι οι επισκέπτες του σπιτιού έρχονται από κει, ο «Βραχνάς» ή εφιάλτης, η μάγισσα, οι δράκοι ακόμα και ο Άγιος Βασίλης που θεωρείται καλός οιωνός και αγωγός για την οικογένεια. Οι καλικάντζαροι λοιπόν δεν θα μπορούσαν να έχουν κανέναν άλλο καλύτερο δρόμο να ανέβουν στην γη και μάλιστα αφού γνωρίζουμε την μεγάλη αδυναμία που έχουν για τις στάχτες. Από την στάχτη έρχονται και στη στάχτη κρύβονται και μάλιστα λένε πως τα μικρά καλικαντζαρούδια εκεί γεννιούνται. Γονιμοποιός η δύναμη που έχει η στάχτη και για αυτό και οι μέρες του δωδεκαήμερου που η φωτιά δεν σβήνει η στάχτη που μένει φυλάσσεται προσεκτικά και την παραμονή των Φώτων μαζεύεται όλη και ρίχνεται στα δέντρα, στα περιβόλια, στα χωράφια και στα ζώα. Ακόμα και στις γωνιές των σπιτιών γιατί πίστευαν πως το σπίτι θα είχε ευτυχία, η χρονιά σε καρπό θα πήγαινε καλά και τα ζώα θα γεννοβολούσαν γερά μικρά. Κι επειδή οι μέρες του δωδεκαήμερου ήταν μέρες μεταμφιέσεων και παραλλαγών των καλικάντζαρων, όσοι άνθρωποι μεταμφιέζονταν το έκαναν γιατί παρίσταναν τους νεκρούς προγόνους και μαζί τους κουβαλούσαν σακούλες με στάχτη που χτυπούσαν μ αυτές τους περαστικούς και τις στείρες γυναίκες,  αφού την θεωρούσαν γονιμοποιό δύναμη.

Υπάρχουν ωστόσο κάποια μέρη στην Ελλάδα που οι καλικάντζαροι για να έρθουν στη γη δεν περνούσαν από τη στάχτη και τη φωτιά αλλά από το νερό. Μια υπέροχη λαϊκή παράδοση από την Σκιάθο λέει πως την πρώτη μέρα του σαρανταημέρου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να έρθουν στο νησί. Την πρώτη μέρα έκοβαν τα ξύλα στο δάσος και τα ετοίμαζαν και ακούγονταν παντού οι κούφιοι κτύποι από τα μαδέρια. Σαν πλησιάσουν τα Χριστούγεννα, του έβαζαν  πίσσα, το καλαφάτιζαν και την τελευταία μέρα το έριχναν  στο γιαλό. Σ΄ άλλα νησιά έρχονται πλέοντας μέσα σε καρυδότσουφλα ή παλιά καΐκια κι έρχονταν από την θάλασσα.

Οι καλικάντζαροι την σημερινή εποχή είναι πιο πολύ γνωστοί σε μας μέσα από τα παραμύθια και σκαρώνουν χίλιες δυο σκανταλιές στα σπίτια και στα μαγαζιά των ανθρώπων. Τρομάζουν  τους περαστικούς και τους μοναχικούς ανθρώπους και θεωρούνται οι κατεξοχήν παραδοσιακοί μουσαφίρηδες και καλοπερασάκηδες των δώδεκα ημερών μέχρι την ημέρα των Φώτων. Στις 6 του Γενάρη ο αγιασμός των υδάτων έχει και την έννοια της απαλλαγής από την επίδραση τους. Ο φόβος νικιέται και πάλι θριαμβεύει το καλό και το κακό σκορπιέται ή επιστρέφει κάτω απ’ τη γη ως την επόμενη χρονιά…

Εσείς καλού κακού αφήστε λίγη ζάχαρη άχνη, κανένα κουραμπιέ ή μελομακάρονο  πάνω στο τραπέζι …Τρελαίνονται να βουτάνε μέσα, να «πουδράρονται » και να γλείφουν τα δάκτυλα από την γλυκασιά…

Μην ξεχνάτε έρχονται Χριστούγεννα και τέτοιες μέρες χωρίς καλικαντζαράκια …τι θα απογίνουν τόσοι παραμυθάδες στον Απάνω κόσμο;

Καλά Χριστούγεννα !

ΠΗΓΕΣ :

Δημ. Σ. Λουκάτου,«Χριστούγεννα και των Γιορτών », εκδ. Φιλιππότη, 1997

Γ. Α. Μέγας, Ελληνικές γιορτές και έθιμα της Λαϊκής Λατρείας, , εκδ. Εστία 2013

*Ελένη Μπετεινάκη, «Ο Τρακατρούκας ο Καλικάντζαρος!» εκδ. Ελληνοεκδοτική,2016

**Ελένη Μπετεινάκη, Σκανταλιές στο Πι και Φι, εκδ. Ελληνοεκδοτική, 2021

Ελένη Μπετεινάκη, Τα Χριστούγεννα του Εδώ και του Αλλού, εκδ. Ελληνοεκδοτική 2022

Κύριε Αϊ – Βασίλη*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Σκεφτείτε τώρα να έχει έρθει ο Αι Βασίλης στο σπίτι να αφήσει τα δώρα του και να βρεθεί μπροστά σε ένα κοριτσάκι που τον βομβαρδίζει με ερωτήσεις.

Η έκπληξη και των δύο είναι τεράστια, όμως το κορίτσι είναι αυτό που δεν σταματάει να μιλάει ούτε για μια στιγμή …

Θέλει να μάθει αν διάβασε το γράμμα του. Αν του αρέσουν τα μελομακάρονα, αν προτιμά για κατοικίδιο σκύλο ή γάτα. Αν μιλάνε οι τάρανδοι…

Θέλει να τον διασκεδάσει και τον ρωτά αν θέλει να του πει ένα τραγούδι με τη φλογέρα του. Κι ύστερα θέλει να ανέβει στο έλκηθρο και να ζήσει το όνειρο χιλιάδων παιδιών…

Ρωτάει τα πιο απίθανα πράγματα, όπως : «Τι γεύση έχουν τα σύννεφα;» « Σταματάς στα κόκκινα φανάρια; » « Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;»

Κι ύστερα τι θα συμβεί όταν της ξεφύγει ένα χασμουρητό ;

Ενα υπέροχο τρυφερό βιβλίο με αύρα του ονείρου, της νοσταλγίας, της επιθυμίας και της πρωτοχρονιάτικής προσμονής.

Ο Jarvis γράφει και εικονογραφεί το όνειρο εκατομμυρίων παιδιών που θέλουν να δουν από κοντά τον Άγιο Βασίλη. Το κορίτσι ρωτά χωρίς να πάρει καμία απάντηση. Είναι  σαν να λειτουργεί η διαίσθηση, η λογική, τα ρητορικά ερωτήματα  και τα πινέλα του Jarvis που δίνουν την απάντηση σε κάθε εικόνα.

Λέξεις απλές, νοήματα που ακουμπούν την παιδική ψυχή, εύλογες απορίες μικρών ανθρώπων.

Ένα βιβλίο που θα αγαπηθεί από μικρούς και μεγάλους, για δικούς τους λόγους κάθε ηλικιακό φάσμα.

Να το ψάξετε οπωσδήποτε και μετά τις γιορτές!

*Κύριε ΑϊΒασίλη, Jarvis, εκδόσεις Άμμος

Μπείτε εδώ και διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα: https://www.martis.gr/shop/kurie-ai-vasili/

Ο Άγιος Βασίλης αγνοείται*…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

30^η ημέρα του Δεκέμβρη!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

“Ο Άγιος Βασίλης αγνοείται εδώ και κάμποσες ημέρες! Υποψιαζόμαστε ότι έχει κρυφτεί στις σελίδες αυτού του βιβλίου.

Αν τον εντοπίσετε, επικοινωνήστε με τη Λουδοβίκη στη γραμματεία του Βόρειου Πόλου.

Ευχαριστούμε θερμά εκ των προτέρων, τα ξωτικά, που ανησυχούν πολύ.” Λουδοβίκη

Αν δεν γνωρίζετε τον καθηγητή Βουλπέν, ήρθε η στιγμή να τον μάθετε και είμαι σίγουρη πως δεν θα τον ξεχάσετε ποτέ! Έχει κάνει διάφορα πράγματα στη ζωή του, μάλλον ασυνήθιστα, και τώρα ήρθε η στιγμή που πρέπει να «σοβαρευτεί» και να βρει αμέσως δουλειά για να θρέψει την πολυπληθή του οικογένεια. Οι αγγελίες που διαβάζει δεν του ταιριάζουν. Είναι ή πολύ επικίνδυνες ή αναξιοπρεπείς. Σταματάει μονάχα σε μια απρόσμενη που γράφει:  

« Ζητείται αντικαταστάτης του Αγίου Βασίλη για τη νύχτα της 31^ης Δεκεμβρίου. Μισθός ικανοποιητικός, μειωμένο ωράριο (μία μέρα το χρόνο). Θέση άμεσα διαθέσιμη, συστάσεις μη απαραίτητες. Θα προτιμηθούν άτομα μη αλλεργικά στα ξωτικά ».

Κι επειδή ήταν ήδη 30 Δεκεμβρίου και η θέση δεν είχε καλυφθεί ακόμα, στο τηλέφωνο το μόνο που του είπαν ήταν πως προσλαμβάνεται επιτόπου! Κι έτσι αποχαιρέτησε βιάστηκα την οικογένεια του και παίρνοντας μαζί του πέντε από τα ζωάκια του (κουνέλι, νυχτερίδα, κόκκινο πάντα, κροκόδειλο και μαϊμού) επιβιβάζεται στο αεροπλάνο για τον Βόρειο Πόλο. Στο αεροδρόμιο τον υποδέχεται η Λουδοβίκη, Διευθύντρια του Τμήματος Προσωπικού και τον οδηγεί κατευθείαν στο εργαστήριο του Αι Βασίλη. Στη διαδρομή ρωτάει ασταμάτητα να μάθει γιατί και πως εξαφανίστηκε ο Άγιος Βασίλης και μέχρι να φτάσουν επικρατεί ένας μικρός χαμός από τα ζωάκια του Βουλπέν και όλα τα νέα πράγματα που συναντούν . Πρώτα επισκέπτεται το σπίτι του Αγίου Βασίλη, μαθαίνει πως ξεκίνησε όλη αυτή η παράδοση, πως εξελίχθηκε, αναπτύχθηκε και επεκτάθηκε. Αμεσως μετα γνωρίζει το εργαστήριο των ξωτικών και την ιστορία τους, το θερμοκήπιο, το εργαστήριο ραπτικής για τις κάλτσες και τα πουλόβερ, το τμήμα που φτιάχνεται το χαρτί περιτυλίγματος, την αίθουσα μουσικής και την κουζίνα.

Φυσικά και δεν λείπουν τα απρόοπτα σε όλη αυτήν την διαδρομή με τα πολυπληθή ξωτικά και τις απίθανες συνθέσεις, καταστάσεις και γεγονότα. Και αμέσως μετα ο Βουλπέν γνωρίζει την καρδιά του βασιλείου των Χριστουγέννων, δηλαδή την τεράστια αίθουσα των παιχνιδιών. Τα όνειρα και τις ελπίδες κάθε παιδιού. Όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή κάποιος φαίνεται αν το βάζει στα πόδια…

Ακολουθεί η περιήγηση στον Πύργο Ελέγχου που βομβαρδίζεται με ερωτήσεις της τελευταίας στιγμής για το μοναδικό ταξίδι στον κόσμο των παιδιών και ο Βουλπέν αρχίζει να καταλαβαίνει πως κάποιος τον παρακολουθεί…

Τι θα συμβεί στο στάβλο των ταράνδων; Θα εμφανιστεί ο Άγιος Βασίλης ή θα τον αντικαταστήσει τελικά ο Βουλπέν;

Ένα τεράστιο βιβλίο σε μέγεθος και σε μαγεία. Ένα βιβλίο χορταστικό με απίθανο σενάριο και εικόνες. Εικόνες που θα χαθείς και χρειάζεσαι πολλές ώρες για να δεις τα πάντα σε  κάθε σελίδα του. Ένα βιβλίο ψάξε- βρες που πάντα έχει να σου πει νέες ιστορίες που θα φτιάξεις μόνο σου ή που θα τις ανακαλύψεις παρατηρώντας την κάθε εικόνα.  Ένα βιβλίο που δεν θες να αφήσεις από τα χέρια σου για κανένα λόγο. Ζεις την μαγεία στις  λεπτομέρειες των εικόνων και με την αχαλίνωτη φαντασία του συγγραφέα.

Το καλύτερο πρωτοχρονιάτικό δώρο για μικρά και μεγάλα παιδιά. Ατελείωτες ώρες χαράς, περιπέτειας, μαγείας και παραμυθιού. Δεν υπάρχει κανένα άλλο βιβλίο σαν αυτό. Που να γεμίζει χαρά και μόνιμα επιφωνήματα όποιον το ξεφυλλίζει.

Να το ψάξετε να το χαρίσετε και στον εαυτό σας και σε όλα τα παιδιά!

*O Άγιος Βασίλης Αγνοείται, Loïc Clément, εικ: Anne Montel, εκδ. Άμμος

Ξεφυλλίστε το εδώ : https://ammoskids.gr/product/o-agios-vasilis-agnoite/

Και αναζητήστε το, οπωσδήποτε!

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 30 Δεκεμβρίου 2024:εδώ!

 

 

Το λεξικό του Αϊ Βασίλη ….στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Καλύτερο βιβλίο για την πρώτη μέρα του καινούργιου χρόνου ίσως και να μην υπάρχει…

Ένα κλασικό βιβλίο σε τετράγωνο – μικρό σχήμα  που αγαπήθηκε πολύ και που τιμήθηκε με το βραβείο Bologna Ragazzi το μακρινό  1993.

Την έχω ακόμα αυτήν την έκδοση και τώρα την απόκτησα ξανά από τις εκδόσεις  ΑΜΜΟΣ.

«Το Λεξικό του Αϊ – Βασίλη»,  που έγραψε και εικονογράφησε ο Grégoire Solotareff : https://ammoskids.gr/writers-illustrators/gregoire-solotareff/ μας εξηγεί πολλά για τον αγαπημένο Άγιο των παιδιών. Με ιδιαίτερο χιούμορ και απρόσμενες συνήθειες ή καταστάσεις προκαλεί το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων

Στο γράμμα Ε : Εντύπωση «Τίποτα δεν ξαφνιάζει τον Αϊ Βασίλη : Έχει δει τόσα πολλά στη ζωή του…Το μόνο που του κάνει ακόμα εντύπωση, είναι οι αγιοβασιλιάτικες πεταλούδες»

Διασκευασμένο από τη Μαριανίνα Κριεζή.

Αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και ξεφυλλίστε το εδώ: https://ammoskids.gr/product/to-lexiko-tou-ai-vasili/

Ήρθε! σας λέω...ήρθε κι ο Γενάρης κι ο Χρόνος κι ο Αι Βασίλης με τα δώρα του!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

Ε, λοιπόν τον είδα χθες βράδυ! Τον Άγιο Βασίλη λέω, τον αγαπημένο μας…

Την έστησα στη γωνία του καναπέ, σκεπασμένη με μια καρό κουβέρτα και σχεδόν ακούνητη τον περίμενα. Η φλόγα στο τζάκι λίγο αδύνατη, τα λαμπιόνια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο τρεμόσβηναν ρυθμικά κι εγώ…περίμενα!  Όλο το υπόλοιπο σπίτι σκοτεινό, απόλυτη η σιωπή. Την ανάσα μου κράτησα για δευτερόλεπτα γιατί άκουσα έναν γνώριμο ήχο. Εκείνα τα κουδουνάκια, τα μαγικά των ταράνδων… Έστρεψα το βλέμμα μου στην μπαλκονόπορτα κι ένα δυνατό φως που δεν θυμάμαι πόση ώρα κράτησε,  μού έκλεισε τα μάτια…

Κατακόκκινος ήταν, αναψοκονισμένος και χαρούμενος. Τεράστιο το σακούλι, απόρησα πως μπόρεσε χώρεσε εδώ μέσα και πως ήρθε τόσο γρήγορα στο δικό μου σπιτικό, από που μπήκε;

Κι είδα να βγάζει από το σάκο του μια κούκλα με γαλάζιο φόρεμα, γαλάζια μάτια και φιογκάκια στα καστανά της μαλλιά. Ένα φορητό σινεμά σε σχήμα κώνου με μικρές μπομπίνες από παραμυθοταινίες αγαπημένες. Ζωντάνεψε ο Πήτερ Παν, η Τίγκερμπελ, ο Αλαντίν  με το ιπτάμενο χαλί του και το μαγικό λυχνάρι. Στον απέναντι τοίχο κινούνταν όλοι με το γνωστό ήχο της μανιβέλας…Κι ύστερα τράβηξε ένα άλλο πολύτιμο κουτί που ΄χε μέσα ένα μικρό πιανάκι κατάμαυρο με λευκά πλήκτρα… Κι έναν Τυχερούλη, ολορόζ και χαμογελαστό. Έναν κουμπαρά σε σχήμα πάπιας κι εκείνος ροζ χρώμα κι ένα γαλάζιο για τον αδελφό μου. Κι ύστερα το πιο μαγικό απ’ όλα. Ένα τρενάκι τηλεκατευθυνόμενο με μεγάλες μπαταρίες κι ένα μοχλό και καλώδιο. Κι ένα αστυνομικό αυτοκίνητο που αναβόσβηνε μια σειρήνα. Και τέλος το πιο μεγάλο και το πιο βαρύ του πακέτο μου το άφησε δίπλα μου κοιτώντας με μέσα στα μάτια! Ήταν το πρώτο, το μεγάλο, το μπλε μου ποδήλατο, η «Λόλα» μου, κι είχε και ταχύτητες και φως και κόρνα δυνατή. Χάιδεψα την κατάμαυρη σέλα, το τιμόνι και γύρισα να του πω ένα τεράστιο ευχαριστώ  για όλα τα πολύτιμα του χρόνου και του σάκου του…

Κι ύστερα έβαλα στη σειρά τα καλικαντζαράκια μου, κουρασμένα πολύ από τις πολλές σκανταλιές και παρουσιάσεις, τα σκέπασα με χουχουλιάρικα παπλώματα και κάθισα δίπλα στο τζάκι να τους μιλήσω για τους ανθρώπους, τους βιαστικούς, τους μικρούς, τους μεγάλους, τους παράξενους, τους γκρινιάρηδες, τους αισιόδοξους…όλους, τέλος πάντων!

Για τα παιδιά τους μίλησα, για τα παιδιά που δεν θέλω να τα στεναχωρεί κανείς…

Για τα όμορφα της ζωής που κρύβονται στα απλά και καθημερινά πράγματα…

Για τις λέξεις που πρέπει να προσέχουμε όταν τις λέμε, πού και πως …

Για τις αγκαλιές που πρέπει απλόχερα να χαρίζουμε σε όλους τους αγαπημένους μας…

Για τα όνειρα που είναι τροφή για εμάς τους ανθρώπους για αν μπορούμε να συνεχίζουμε τη ζήση μας…

Για το μοίρασμα σε ότι περίσσευμα έχουμε είτε συναίσθημα είτε υλικό αγαθό…

Για την αγάπη, την ελπίδα, τα ταξίδια και τα σπουδαία του Απάνω κόσμου που δεν αγοράζονται με χρήματα …

Κι εκείνα χαμογελαστά αποκοιμήθηκαν και έριχνα μπόλικη  παραμυθόσκονη μαζί με την Αγαπώ, το κατακόκκινο ξωτικό μου, την Χρουχρού τη μάγισσα των Χριστουγέννων και την η νεράιδα των καλικάντζαρων, την Άχνη. Χάδια απαλά κι αέρινα σχεδόν στους παραμυθένιους μου κόσμους και ήρωες ίσαμε την στιγμή που κάτι πήρε το μάτι κάτω απ’ το ΄δέντρο…

Δεν το είχα δει πιο πριν. Ένα μεγάλο κουτί με κυπαρίσσι περιτύλιγμα και μπορντό κορδέλα!

Χαμογέλασα πλατιά κι έστρεψα το βλέμμα στην μπαλκονόπορτα…

Η χρυσόσκονη από το ιπτάμενο έλκηθρο ίσα που φαινόταν!

Έλυσα γρήγορα την κορδέλα, ξεκόλλησα απαλά το σελοτέιπ από το περιτύλιγμα και ειδα το νέο μου Laptop.

Επιτέλους θα μπορούσα να γράφω ξανά τις ιστορίες μου <3

Καλώς όρισες 2025…

Να, αυτή είναι η πρώτη της χρονιάς <3

Ήρθε σας λέω… Ο Άγιος Βασίλης, ο αγαπημένος μας!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

Δεν πρόσεξα αν κρατούσε χαρτί και καλαμάρι, μπορεί να είχε μαζί του ένα κινητό Samsung Galaxy S21 5G μιας κι έχει εκσυγχρονιστεί στις μέρες μας, αλλά εγώ δίνω όρκο πως τον είδα…

Όχι, όχι δεν μιλάω για  τον Άγιο Βασίλη που λένε οι Γραφές, αλλά τον άλλο τον παραμυθένιο, τον σύγχρονο, που ναι ακριβώς 90 χρονών σήμερα*.

Αυτόν, αυτόν  είδα χθες βράδυ! Τον αγαπημένο μας…

Την έστησα στη γωνία του καναπέ, σκεπασμένη με μια καρό κουβέρτα και σχεδόν ακούνητη τον περίμενα. Η φλόγα στο τζάκι λίγο αδύνατη, τα λαμπιόνια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο τρεμόσβηναν ρυθμικά κι εγώ…εκεί!  Όλο το υπόλοιπο σπίτι σκοτεινό, απόλυτη η σιωπή. Και τότε , ξαφνικά, άκουσα έναν γνώριμο ήχο! Την ανάσα μου κράτησα για δευτερόλεπτα.  Εκείνα τα κουδουνάκια πρέπει να ΄ταν,  τα μαγικά των ταράνδων… Έστρεψα το βλέμμα μου στην μπαλκονόπορτα κι ένα δυνατό φως που δεν θυμάμαι πόση ώρα κράτησε μου έκλεισε τα μάτια…

Κατακόκκινος ήταν, αναψοκοκκινισμένος και χαρούμενος. Τεράστιο το σακούλι που κρατούσε. Απόρησα πως θα χωρούσε τώρα  από την καμινάδα ή την κλειδαρότρυπα; Πως ήρθε τόσο γρήγορα στο δικό μου σπιτικό, από που μπήκε; Κι ύστερα θυμήθηκα εκείνο το βιβλίο που τα εξηγούσε όλα και …κατάλαβα!

Και τότε μπροστά στα έκθαμβα μάτια μου, μια ολόχρυση σερπαντίνα, φαρδιά  με άρωμα καμένης ζάχαρης, μελιού, κανέλας και χειμωνιάτικης νύχτας με πανσέληνο άρχισε να ξετυλίγεται…

Κι είδα να βγάζει από το σάκο του ο αγαπημένος άγιος της βραδιάς μια κούκλα με γαλάζιο φόρεμα, γαλάζια μάτια και φιογκάκια στα καστανά μακριά  της μαλλιά. Ένα φορητό σινεμά σε σχήμα κώνου με μικρές μπομπίνες από παραμυθοταινίες αγαπημένες. Ζωντάνεψε ο Πήτερ Παν, η Τίγκερμπελ, ο Αλαντίν  με το ιπτάμενο χαλί του και το μαγικό λυχνάρι. Η Χιονάτη με τους επτά νάνους κι η Αλίκη με ένα παράξενο λαγό κι ένα σωρό τραπουλόχαρτα γύρω της. Στον απέναντι τοίχο κινούνταν όλοι με το γνωστό ήχο της μανιβέλας…

Κι ύστερα τράβηξε ένα άλλο πολύτιμο κουτί που ΄χε μέσα ένα μικρό πιανάκι κατάμαυρο με λευκά πλήκτρα… Κι έναν Τυχερούλη, ολορόζ και χαμογελαστό. Έναν κουμπαρά σε σχήμα πάπιας κι εκείνος ροζ χρώμα κι ένα γαλάζιο για τον αδελφό μου. Κι ύστερα το πιο μαγικό απ’ όλα. Ένα τρενάκι τηλεκατευθυνόμενο με μεγάλες μπαταρίες με μοχλό και καλώδιο. Κι ένα αστυνομικό αυτοκίνητο που αναβόσβηνε μια σειρήνα μπλε και κόκκινη.  Τρία βιβλία σταχωμένα με αγαπημένα παραμύθια, τις ιστορίες του Δαβίδ Κόπερφιλντ, τις Μικρές Κυρίες και το Από τη Γη στη Σελήνη του Ιουλίου Βερν που ήταν σπάνιο απόκτημα και δεν το έβρισκες πουθενά …  

Κι ύστερα μ΄άφησε ένα μουσικό κουτί, ανοιχτό, κι η μουσική πλημμύρισε όλο το σπίτι. Η μικρή μπαλαρίνα στροβιλιζόταν ρυθμικά και σκορπούσε χαμόγελα κάθε φορά που συναντιόταν τα πρόσωπά μας…

Και τέλος το πιο μεγάλο και το πιο βαρύ του πακέτο μου το άφησε δίπλα μου κοιτώντας με μέσα στα μάτια! Ήταν το πρώτο, το τεράστιο, το δικό μου ποδήλατο, η «Λόλα» μου, κι είχε και ταχύτητες και φως και κόρνα δυνατή. Χάιδεψα την κατάμαυρη σέλα, το τιμόνι και γύρισα να του πω ένα πελώριο ευχαριστώ  για όλα τα πολύτιμα του χρόνου και του σάκου του….

Κανείς όμως δεν  φαινόταν πουθενά. Μόνο μια αχνή χρυσή σκόνη πλανιόταν στον αέρα Κοίταξα γύρω και σκέφτηκα πως βιάστηκε μάλλον να φύγει για να προλάβει να  πάει και σε άλλα σπίτια, που ΄ταν μυριάδες! Να χαρίσει, να θυμίσει εκείνα τα παλιά, τα όμορφα, τα απίθανα… Μα αυτός δεν είναι που δίνει τη χαρά, το γέλιο, την αγάπη, την προσμονή και την ελπίδα;  Είδα τα ίχνη της μαγικής νεραϊδόσκονης που φυλάσσει στο μπροστινό μέρος του έλκηθρου του σκορπισμένη παντού. Κατάλαβα, ήταν για να μην μαρτυρήσω σε κανέναν πως τον είδα, να ξεχάσω…

Όμως εγώ που πιστεύω τόσο στα παραμύθια πως να ξεχάσω; Έμεινα με εκείνη τη γλύκα της νοσταλγίας, της άδολης χαράς, της εμπιστοσύνης, της μαγείας…

Ήρθε σας λέω, μια στιγμή, και μου ‘φερε όλη την πραμάτεια των παιδικών μου δώρων. Και με γέμισε χαρά, και δάκρυα κι ομορφιά…

Κι ύστερα κοίταξα κάτω από το δέντρο. Μαγεία και εδώ… Έλειπε ένα μπισκότο!

Αλήθεια σας λέω, ήρθε… Κι άφησε κι ένα ακόμα πιο πολύτιμο δώρο εκεί δίπλα στο πιάνο. Μια φωτογραφία ενός μωρού, με εκείνο το αχνό χαμόγελο στο πουθενά. Του πιο ελπιδοφόρου μηνύματος της ζωής. Ένα θείο δώρο, ένα μωρό στην οικογένεια, που γεννήθηκε λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Κι έφερε την ελπίδα, την χαρά, την προσμονή, την αγάπη για το αύριο σε όλους μας…

Ήρθε σας λέω και φέτος είχε ΖΩΗ μπόλικη να χαρίσει…

Κι όσο και αν δύσκολα μπαίνει το 2022, να του χαμογελάτε πλατιά! Να προχωράτε μπροστά με μάτια και ψυχή ανοιχτά και να μην φοβάστε!  Όλα περνούν, αξίζουν οι στιγμές , ακόμα κι οι παράξενες, οι άνθρωποι μας και …οι πολύτιμες αναμνήσεις που μας καθορίζουν. Βάλσαμο και πατρίδα για μας και  πιο πολύ για τα παιδιά…

Να πιστεύετε στα θαύματα του μυαλού και της ψυχής και να αγαπάτε τους ανθρώπους, όπως είναι!

Καλή και τυχερή να ΄ναι η καινούργια χρονιά…

2022… απίστευτο μου φαίνεται!

*Το 1931 ο Αμερικανός σχεδιαστής Haddon Sundblom παρουσίασε την συγκεκριμένη μορφή, τη σημερινή, του Αι Βασίλη στην  εταιρεία αναψυκτικών Coca-Cola φέροντας   πρωτοχρονιάτικα δώρα τα προϊόντα της εταιρείας στα χρώματα του κόκκινου και του άσπρου, με λευκή γενειάδα, μαύρες μπότες και λίγα παραπάνω κιλά.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ στις 2 Ιανουαρίου 2022 : Εδώ!

Εξετάσεις για την Αϊ-Βασιλική Ακαδημία*…στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Τι χρειάζεται αλήθεια για να γίνεις σωστός Άγιος Βασίλης;

Υπάρχει σχολή; Πανεπιστήμιο; Κι αν ναι, πώς γίνεσαι…φοιτητής;

Περνάς από εξετάσεις; Τι προσόντα κρίνονται άκρως απαραίτητα;

Σαν αρχή σίγουρα θα πρέπει να έχεις θάρρος για να κτυπήσεις την πόρτα του μεγάλου «Σχολείου» και να βρεθείς μπροστά στον πρώτο ξωτικό – βοηθό του Αϊ Βασίλη.

Υπάρχει ανακοίνωση της σχολής για το Dress code της πρώτης μέρας … Μόνο που ο δικός μας ήρωας – υποψήφιος φοιτητής έχει μαζί του μόνο το χαμόγελο και την τσάντα του.

Τα μικρά ξωτικά αναλαμβάνουν δράση να δουν τις γνώσεις του υποψήφιου.,

 Αν γνωρίζει από χάρτες, πορείες, χρόνο…

Ποια ζώα θεωρεί κατάλληλα για το έλκηθρο!

Τι δώρο άραγε ταιριάζει σε κάθε παιδί; Μια απλή άσκηση παρατηρητικότητας δείχνει την «μέτρηση» καταλληλότητας.

Σε πόση ώρα δένεται ένας φιόγκος;

Και …και…και!

Γράμματα, σάκοι, καμινάδες, κουδουνάκια, παρκαρίσματα και προσωπική εξέταση  συναισθηματικής φύσεως  κρίνουν αυτήν την τόσο σπουδαία εξεταστική διαδικασία.

Θα τα καταφέρει ο συγκεκριμένος υποψήφιος να μπει στην μοναδική αυτή σχολή;

Θα το διαβάσετε, πάντα με παρέα ένα παιδί και θα τα μάθετε όλα!

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου με το αστείρευτο χιούμορ και την φαντασία του, πλάθει μία ιστορία πρωτότυπη, διασκεδαστική, πανέξυπνη και ιδιαίτερη που θα  λατρεύψουν όλα τα παιδιά όταν την διαβάσουν.

Μια ιστορία που γίνεται παιχνίδι ανάμεσα σε μικρές ή μεγάλες ομάδες παιδιών ή και μέσα στην οικογένεια. Στοιχηματίσουμε, ψάχνουμε, αναρωτιόμαστε,  να βρούμε  αν θα τα καταφέρναμε κι εμείς με όλα αυτά τα «πολύπλοκα» που χρειάζονται για να καταφέρεις …την μαγεία.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε ομοιοκατάληκτα στιχάκια που αποστηθίζουν πανεύκολα τα μικρά παιδιά και εικονογραφημένο με τα ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά σκίτσα και χρώματα από την Μυρτώ Δεληβοριά.

Ένα κατακόκκινο, καταπράσινο, κατά-πολύχρωμο βιβλίο που χαρίζει μόνο χαρά, γέλιο και τόνους παραμυθόσκονης και μαγείας.

Να το ψάξετε…

*Εξετάσεις για την Αϊ-Βασιλική Ακαδημία, Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικ: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδ. Παπαδόπουλος

 https://www.epbooks.gr/shop/paidika-neanika-biblia/eikonografimena-biblia-gia-paidia/aivasiliki-akadimia/

 

Των Χριστουγέννων τα βιβλία …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Σκεφτείτε, λέει, να είχαμε Χριστούγεννα  κάθε μέρα! Όλος ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός κι ίσως, ίσως, σκεφτόμασταν όλοι σαν παιδιά.

Μέρες που τα Παραμύθια μαγεύουν πιότερο και ζωντανεύουν θρύλοι και παραδόσεις!

Μερικά από τα Χριστουγεννιάτικα βιβλία  που θεωρούμε πως αξίζει να χαρίσετε, να γεμίσουν τις βιβλιοθήκες και να διαβαστούν από πολλά πολλά παιδιά σας ξεχωρίσαμε από την φετινή βιβλιοπαραγωγή :

1.    

Ο Κουρέας των Χριστουγέννων, Σταυρούλα Παγώνα, εικ: Βασίλης Γρίβας, εκδ. Ελληνοεκδοτική

«Η συγγραφέας  έφτιαξε μια τέτοια χριστουγεννιάτικη ιστορία. Γεμάτη νοσταλγία για τα δικά μας παιδικά Χριστούγεννα. Γεμάτη λάμψη και φως που  προσφέρεται με την καλοσύνη, την αγάπη και το δόσιμο χωρίς μεμψιμοιρίες και άλλου είδους γκρίνια. Ένα ξεχωριστό χριστουγεννιάτικο παραμύθι γεμάτο μαγεία, χρυσόσκονη, μυρωδιές κολόνιας, φρεσκάδας, μελιού και κανέλας…» https://www.cretalive.gr/politismos/o-koyreas-ton-hristoygennon-sta-paramythia-toy-sabbatoy

2.    

Τα Χριστούγεννα του Εδώ και του Αλλού, Ελένη Μπετεινάκη, εικ: Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Ποιοι είναι οι δυο καινούργιοι καλικάντζαροί μου; Αυτοί ζουν εντελώς στη σημερινή εποχή μας. Γεννήθηκαν πολύ πρόσφατα στη φαντασία μου, την περίοδο της καραντίνας κι ήθελαν μόνο ένα πράγμα. Να δώσουν χαρά και μαγεία στα παιδιά. Στα παιδιά που πρέπει να είναι πάντα χαρούμενα και ποτέ λυπημένα ειδικά μέρες των γιορτών, μέρες δοσίματος και παιχνιδιού. Ο Αλέξανδρος είναι ένα αγόρι που ζει μόνο με τη μαμά του η οποία όμως δουλεύει πολύ και δεν έχει προλάβει να στολίσει το Χριστουγεννιάτικό δέντρο στο σπίτι τους. Την ανυπομονησία του Αλέξανδρου την «σκεπάζει» η κούραση της μαμάς και ο γλυκός ύπνος στον καναπέ του σαλονιού… Τα δυο καλικαντζαράκια Ο Εδώ και ο Αλλού, έχουν τρυπώσει στο σπίτι από τα ξημερώματα και έχουν κρυφτεί μέσα στην κούτα με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια. Σαν ησυχάζει το σπίτι,  ο Αλλού προσπαθεί να πείσει τον Εδώ πως είναι η στιγμή να κάνουν μια καλή πράξη. Αντί να χαλάσουν τα Χριστούγεννα όπως συνηθίζεται τούτες τις μέρες από τους καλικάντζαρους εκείνοι θα τα έφτιαχναν για τον μικρό Αλέξανδρο που ήθελε τόσο πολύ ένα στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Η περιπέτεια πάνω στα κλαδιά του δέντρου ξεκινά και ότι συνέβη εκείνο το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων κανείς δεν ξέρει να πει αν ήταν ψέματα ή αλήθεια, γιατί αυτό το μαθαίνεις μόνο στα μαγικά …παραμύθια!

Δείτε εδώ  :https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/ta-xristougenna-tou-edw-kai-tou-allou

3.  

Η μελωδία των Χριστουγέννων, Αναστασία Μακρή, εικ: Μιχάλης Λουκιανός, εκδ. Άγκυρα

Ο Πέτρος είναι ένας φηµισµένος παπουτσής. Στην πολιτεία που µένει, όλοι τον εκτιµούν για τη δουλειά του. Ο γιος του, ο Φωτεινός, είναι ένα έξυπνο αγόρι µε τρυφερή καρδιά, αλλά, µε ό,τι κι αν καταπιάνεται, βαριέται εύκολα. Μέχρι τη στιγµή που ένας σπουδαίος βιολιστής, ο Τάλαντος, µετακοµίζει µε την οικογένειά του στο διπλανό σπίτι και καθηµερινά ερµηνεύει θαυµάσιες µελωδίες στο βιολί του. Χαίρεται να τον ακούει όλη η γειτονιά. Το ίδιο και ο Φωτεινός. Οι γονείς του απορούν. Πρώτη φορά ο γιος τους δείχνει τόσο αφοσιωµένος σε κάτι. Άραγε τι πρόκειται να συµβεί, µόλις ο Φωτεινός κατορθώσει να γνωρίσει τον Τάλαντο; Θ’ αλλάξει κάτι στη ζωή του; Θα κατορθώσει να πραγµατοποιήσει το πρώτο όνειρό του και πώς;

 

ΠΕΡΙΕΧΕΙ CD με δραματοποιημένη αφήγηση και μουσική επένδυση : https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1852

4.      

Το ποντικάκι που ονειρευόταν να συναντήσει τον Αϊ Βασίλη, Christine Beigel, Εικ: Herve Le Goff, εκδ. Κλειδάριθμος

Παραμύθια της γιαγιάς κότας

Μια όμορφη χριστουγεννιάτικη ιστορία από την αγαπημένη σειρά «Τα παραμύθια της γιαγιάς κότας». Τρυφερά παραμύθια με όμορφα μηνύματα, ιδανικά για διάβασμα πριν από τον ύπνο.   Για δώρο Χριστουγέννων το ποντικάκι ονειρεύεται να συναντήσει τον Αϊ-Βασίλη. Πάει για ύπνο νωρίς, αλλά κοιμάται με το ένα μάτι ανοιχτό. Ταπ ταπ ταπ… αποφασίζει να πάει να τον βρει.   Θέλετε να μάθετε αν θα τον συναντήσει; Υπομονή, η γιαγιά κότα όλα θα σας τα πει. Μια ιστορία για όνειρα γλυκά! https://www.klidarithmos.gr/to-pontikaki-pou-oneirevotan-na-synantisei-ton-ai-vasili

5.      

Υπάρχουν στ΄αλήθεια ξωτικά; Λούσι Ροουλάνι, εικ: Κέϊτι Χαλφορντ, εκ. Ψυχογιός

Πρέπει να υπάρχουν στ΄ αλήθεια ξωτικά! Εξάλλου, όλοι ξέρουν ότι βοηθούν τον Αϊ-Βασίλη να φτιάξει τα δώρα! Όμως, για να αποδείξει το αγοράκι του βιβλίου ότι τα ξωτικά είναι πράγματι αληθινά, θα χρειαστεί ένα χριστουγεννιάτικο θαύμα. Υπάρχουν στ’ αλήθεια ξωτικά; Αν κοιτάξεις προσεκτικά, ίσως ανακαλύψεις κι εσύ ένα…

https://www.psichogios.gr/el/yparxoyn-st-alhtheia-kswtika.html

 

6.      

Τα πρώτα Χριστούγεννα του Κάπτεν Τζιμ, Πάνος Χριστοδούλου, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Ίκαρος

Ο Πάνος Χριστοδούλου και η Ντανιέλα Σταματιάδη δημιούργησαν την πιο ανατρεπτική χριστουγεννιάτικη ιστορία μέσα από τα μάτια ενός αστείου γάτου, του Κάπτεν Τζιμ!

 

Πώς είναι να έρχεται στο σπίτι ένα δέντρο χωρίς ρίζες και ξαφνικά να το στολίζουν με χρωματιστές μπάλες, κορδέλες και φωτάκια; Ελάτε να εξερευνήσουμε κάθε ένα από τα στολίδια μαζί με τον Τζιμ. Σίγουρα θα είναι τα πιο αξέχαστα Χριστούγεννα!

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα : https://ikarosbooks.gr/1090-ta-prota-christoygenna-toy-kapten-tzim.html

7.     

Το μικρό κόκκινο έλκηθρο, Erin Guendelsberger, εικ: Eliaveta Treyakova, εκ Άγκυρα

«Το Μικρό Κόκκινο Έλκηθρο», είναι μια χριστουγεννιάτικη ιστορία γραμμένη από καρδιάς που νοιώθεις την ανάγκη να τη διαβάσεις ξανά και ξανά. Γεμάτη χαρά και χριστουγεννιάτικη μαγεία, θα σου υπενθυμίζει ότι μπορείς να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου αρκεί να τα πιστεύεις. Το Μικρό Κόκκινο ήξερε, βαθιά στην καρδιά του, τι μπορούσε να κατορθώσει! Μπορούσε να μάθει οτιδήποτε! Μπορούσε να γίνει ό,τι επιθυμούσε! Μπορούσε να συναντήσει, ακόμα, και τον Άη Βασίλη και να πετάξει! Ήταν μια χιονισμένη παραμονή Χριστουγέννων, μια νύχτα που τα όνειρα θα έβγαιναν αληθινά… https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1850

 

8.     

Το Φαρδύ Πουλόβερ, Αρμέλ Μονιερέ , εκδ: Μεταίχμιο

Είναι Παραμονή Χριστουγέννων και κύριος Αρκούδος βρίσκει στη σοφίτα ένα πουλόβερ της γιαγιάς του. Ό,τι πρέπει για τον χειμώνα! σκέφτεται. Το πουλόβερ όμως του είναι πολύ μεγάλο, κι έτσι κόβει κομμάτια και δίνει το μαλλί που περισσεύει στη γειτόνισσά του. Αυτή με τη σειρά της φτιάχνει γκέτες και το υπόλοιπο μαλλί το χαρίζει στη φίλη της, που φτιάχνει μια κουβέρτα… Το μαλλί αλλάζει χέρια, και ζεσταίνει το σώμα και την ψυχή όσων το μοιράζονται. Ένα πανέμορφο βιβλίο για τη σημασία της φιλίας αλλά και της ικανότητας να μοιραζόμαστε.

https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%B4%CF%85-%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%B5%CF%81

9.      

Τα Χριστούγεννα με Ντορεμί, Τζιτιζκομέρμηγκες μαζί!Γλυκερία Γκρέκου, εικ: Αλεξία Λουγιάκη, εκδ. Σαϊτη

«…Θα διαβάσετε αυτή την καταπληκτική ιστορία της Γλυκερίας Γκρέκου και θα νιώσετε κι εσείς πως η μαγεία είναι παντού, όταν υπάρχει καλοσύνη, μοίρασμα, αλληλεγγύη, όνειρο και πεθυμιά μεγάλη! Μια χριστουγεννιάτικη μεν ιστορία που κρύβει μέσα της όλο το νόημα της μεγάλης γιορτής και διαβάζεται όλο το χρόνο. Γιατί; Μα πρώτα απ’ όλα γατί έχει μια πρωτοτυπία, είναι διασκεδαστική, έχει πλοκή, περιπέτεια και πολύ χιούμορ. Καταλύει τα στερεότυπα που καλά κρατούν ακόμα και στις μέρες μας. Οι ταμπέλες που όλοι βάζουμε χωρίς να έχουμε προσωπική άποψη κάποιες φορές, καταρρίπτονται εντελώς…» https://www.cretalive.gr/politismos/hristoygenna-me-ntoremi-tzitzikomermigkes-mazi

10.   Ο Άγιος Βασίλης και οι τρεις Αρκούδες, Λου Πίκοκ, εικ: Μαργκαρίτα Κουκτίνα, εκδ. Μεταίχμιο

Είναι σχεδόν Παραμονή Πρωτοχρονιάς, και ο Άγιος Βασίλης, αποκαμωμένος καθώς είναι, αποκοιμιέται στο σπίτι των Τριών Αρκούδων. Δεν καταφέρνουν να τον ξυπνήσουν με τίποτα, κι ας έχει μείνει ακόμα ένας σάκος με δώρα που πρέπει να παραδοθούν! Ευτυχώς το Αρκουδάκι ξέρει ποιους πρέπει να καλέσει για βοήθεια.

https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B5%CF%82

11.  

Όταν ο Αϊ-Βασίλης ήταν μωρό, Linda Bailey, εικ: Genevieve Godbout, εκδ. Κλειδάριθμος

Ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο χιούμορ, έξυπνη πλοκή και μοναδικές vintage εικόνες.Μια πρωτότυπη ιστορία και εξήγηση για την προσωπικότητα του Αι Βασίλη και την σημαντικότητα των πρώτων χρόνων της ζωής του που δείχνει πως διαμορφώνονται συνήθειες και χαρακτήρας.

Ένα βιβλίο που θα διασκεδάσει τα παιδιά και θα τα εντυπωσιάσει με την ευστροφία και την έννοια της διαφορετικότητας.

https://www.cretalive.gr/politismos/otan-o-ai-basilis-itan-moro

12.  

Τα μικρά μεγάλα δώρα, Τζένιφερ Κόουλμαν, εκδ Μεταίχμιο

Τα Χριστούγεννα είναι πιο όμορφα σαν τα γιορτάζουμε παρέα!

Ο Ποντικός και ο Αρκούδος περιμένουν με ανυπομονησία τα Χριστούγεννα: Και φέτος ειδικά ο Αρκούδος έχει αποφασίσει να μην πέσει σε χειμερία νάρκη, ώστε να μπορέσει να ανταλλάξει δώρα με τον φίλο του. Τι όμορφα! Να όμως που ο Αρκούδος παίρνει το δώρο του Ποντικού και επιστρέφει στη σπηλιά του χωρίς να το ανοίξει. Γιατί άραγε; Μήπως δεν του αρέσει;

Υπάρχει όμως κάτι που ο Ποντικός δεν ξέρει: Ο Αρκούδος, με τα τεράστια χέρια του, δεν μπορεί να ανοίξει το μικροσκοπικό πακέτο – και μάλιστα νιώθει άσχημα γι’ αυτό. Ευτυχώς, τα ζώα του δάσους ξέρουν πώς να τον βοηθήσουν.

Στο τέλος όλοι οι φίλοι μαζί, ζωάκια τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, κάθονται να γιορτάσουν παρέα την υπέροχη, λαμπρή γιορτή. https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B1-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B1?gclid=Cj0KCQiAwJWdBhCYARIsAJc4idDL2wXx08zxvEu-qahp-FS0tAUAlbYq3Lz9SW_FI0VSZTpTgIhHhs4aAj4bEALw_wcB

13.  

Η Μαγισσούλα των Χριστουγέννων, Ρένα Ρώσση- Ζαϊρη, εικ: Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Ψυχογιός

Η Λαλαμπρίνα είναι η πιο άτακτη μαγισσούλα του κόσμου. Κουνάει το μαγικό της ραβδάκι και κάνει του κόσμου τις σκανταλιές. Κι όταν παραμονές Πρωτοχρονιάς επισκέπτεται τη θεία της τη Λιλί, φάλαινες με ροζ φουστίστες κάνουν πιρουέτες στο μπάνιο, σκουλήκια νιαουρίζουν, κόκκινοι δράκοι ξερνούν κατακόκκινα μπαλόνια, τα παιχνίδια του Αϊ-Βασίλη μεταμορφώνονται σε βατραχάκια που λένε τα κάλαντα κι ολόκληρος ο Βόρειος Πόλος γίνεται άνω κάτω!

 

14. 

  Οι δώδεκα μήνες και ο Φαντασμένος βασιλιάς, Ο μάγος με τα άδεια χέρια, Ο κρυμμένος τροχός του χρόνου, Νίκος Ψιλάκης, εικ: Τάκης Μόσχος, εκδ. Καρμάνωρ

Τρία ολοκαίνουργια παραμύθια του Νίκου Ψιλάκη που θα σας παρουσιάσουμε αναλυτικά την επόμενη εβδομάδα…

 

Δείτε εδώ το αφιέρωμα στο Cretalive. Gr : https://www.cretalive.gr/politismos/tria-nea-paidika-biblia-toy-nikoy-psilaki 

15.  

Σκανταλιές στο Πι και Φι, Ελένη Μπετεινάκη, εικ: Ναταλία ΚΑπατσούλια, εκδ.   Ελληνοεκδοτική

Ένα παραμύθι σαν εκείνα που παλιού καλού καιρού, μια ξεκαρδιστική  περιπέτεια των πιο διάσημων ηρώων  των Χριστουγέννων που θα γεμίσει μαγεία, χαμόγελα και γιορτινή διάθεση όλα τα παιδιά!

Το παραμύθι μάς λέει την ιστορία δυο μικρών παμπόνηρων καλικάντζαρων που μπλέκονται σε πολλές περιπέτειες με τα καμώματά τους και όπως γράφει στο οπισθόφυλλο :

«Χριστούγεννα ξημέρωνε, λίγο ήθελε ακόμα κι ο Πι μαζί με τον Φι,  δυο δίδυμα μικρά καλικαντζαράκια, είχαν αγωνία μεγάλη. Κρατούσαν το μεγάλο πριόνι και με μανία έκοβαν το δέντρο της γης. Ξαφνικά σταμάτησαν και κοίταξαν ο ένας τον άλλον. Ήταν η στιγμή που ονειρεύονταν όλη τη χρόνια. Να ανέβουν πρώτοι πάνω στη γη και να πάρουν το καλύτερο πόστο. Έτρεξαν στο πι και φι και κρύφτηκαν στο άγαλμα του Λεοντοκαλικάντζαρου του Α΄, του πιο σπουδαίου ήρωα της καλικαντζαροχώρας. Κι όταν το σύνθημα δόθηκε βρέθηκαν στη στιγμή μέσα στην μεγάλη σφαίρα που θα τους οδηγούσε στον απάνω κόσμο.

Σε ένα πανέμορφο καταστόλιστο χωριό προσγειώθηκαν και οι σκανταλιές ξεκίνησαν αμέσως…Και που δεν πήγαν … Μόνο που χωρίς το καταλάβουν μπλέχτηκαν σε μεγάλες περιπέτειες που δεν ήξεραν να ήταν όνειρο ή αλήθεια! Όπως ακριβώς συμβαίνει …στα παραμύθια!»

https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/skantalies-sto-pi-kai-fi?gclid=Cj0KCQiAwJWdBhCYARIsAJc4idBbc91_VBCf2Cqv9QPdnXIOJPR1HU0t8T1wc5WNef6zNkXFwZk2c10aAkbKEALw_wcB

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα !

Χρόνια μας πολλά !

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 24 Δεκεμβρίου 2022 :Εδώ!