«Οι δασκάλες είναι πλάσματα που κατοικούν στα σχολεία»… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Αν ρωτήσεις ένα μικρό παιδί να σου πει για την δασκάλα του, σίγουρα έχει να διηγηθεί πολλά πολλά πράγματα. Κι αν του ζητήσεις να σου πει πού μένει τότε σίγουρα θα εκπλαγείς. Γιατί τα περισσότερα παιδιά θεωρούν πως οι δασκάλες «είναι κάτι πλάσματα που κατοικούν στα σχολεία. Δημιουργούνται εκεί…φτιάχνονται από γράμματα, αριθμούς, χρώματα και γέλια παιδιών.»

Κι έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάσουμε το βιβλίο της Αναϊς Ζαφειροπούλου για να δούμε πως τα περισσότερα παιδιά κι ο ήρωας  του, ο Κωνσταντίνος, αυτό πιστεύουν και μερικά ακόμα  απίθανα αλλά πολύ φυσιολογικά για αυτά πράγματα. Σίγουρα δεν τρώνε, ούτε πίνουν νερό ποτέ ,αφού σπανια τις βλέπουν να κάνουν κάτι τέτοιο. Όσο για τον καφέ τους,  δεν τελειώνει ποτέ. Μάλλον μένουν για πάντα στο σχολείο, δεν έχουν κανέναν δικό τους να τους περιμένει, ζουν πολλά χρόνια και ίσως γεννήθηκαν στα αρχαία χρόνια, με τόσα παράξενα που γνωρίζουν.

Ώσπου μια μέρα ο Κωνσταντίνος την συνάντησε σε ένα κατάστημα παιχνιδιών. Η έκπληξη του ήταν τόσο μεγάλη που του κόπηκε η φωνή. Κι ύστερα τον πλημμύρισαν παράξενες σκέψεις και χάθηκε μέσα τους τελείως. Το χειρότερο πάντως ήταν πως μαζί της είχε κι ένα κοριτσάκι που την φώναζε «μαμά».

Η συνέχεια; Συναρπαστική!

Ένα βιβλίο γεμάτο χιούμορ, αληθινά συναισθήματα και σκέψεις που όσοι από μας είμαστε εκπαιδευτικοί, τα έχουμε βιώσει. Για ένα παιδί που ο εγωκεντρισμός του δεν το αφήνει να σκεφτεί πέρα από τον μικρόκοσμό του, ο δάσκαλος, που είναι μόνο δικός του, δεν μπορεί να υπάρχει έξω από το σχολείο. Η Αναϊς Ζαφειροπούλου με τόσο εύστοχο, τρυφερό και ξεκαρδιστικό τρόπο περιγράφει με αρκετή  δόση φαντασίας μια τέτοια συνθήκη.

Ένα μικρό παιδί, προσχολικής ή πρώτης σχολικής ηλικίας θεωρεί την δασκάλα του το πιο κοντινό του άτομο μετά την μητέρα του και δένεται τόσο μαζί της που η οποιαδήποτε νέα κατάσταση μπορεί να του δημιουργήσει άγχος. Ο μικρός Κωνσταντίνος μετά  το πρώτο σοκ όταν ανακαλύπτει πως η δασκάλα του έχει ζωή και έξω από την τάξη, αρχίζει να φοβάται μήπως δεν επιστρέψει στο σχολείο την άλλη μέρα. Έχει ανάγκη να νιώσει σιγουριά, εμπιστοσύνη και σταθερότητα  και αυτά τα συναισθήματα μας δίδονται στη ιστορία της Αναϊς, όταν ο μικρός μαθητής ξαναβλέπει την δασκάλα του, με το γνωστό της ύφος, χαμόγελο  και ντύσιμο στην τάξη.

Ο Βασίλης Κουτσογιάννης με την υπέροχη εικονογράφησή του, ακουμπά την παιδική ψυχή στο έπακρο δίνοντας κάθε συναισθηματική έξαρση στη σωστή της διάσταση με τα πινέλα του, δημιουργώντας επίσης ένα δικό του εικονικό σύμπαν που δένει απόλυτα με την χαρισματική ιστορία της Αναϊς Ζαφειροπούλου.

Ένα βιβλίο για μικρά παιδιά και για ενήλικες που κάποτε ήταν παιδιά και έχουν νιώσει όλα τα συναισθήματα του μικρού Κωνσταντίνου.

Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα στο παρακάτω Link :

*Οι δασκάλες είναι πλάσματα που κατοικούν στα σχολεία, Αναϊς Ζαφειροπούλου, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Ίκαρος  https://ikarosbooks.gr/1371-oi-daskales-einai-plasmata-poy-katoikoyn-sta-scholeia.html?srsltid=AfmBOopihgnHzzyFTAk6hGrRVIOWvvT6h-p5Gc1rGnJ3ACTaW2yccHK7

Δημοσιε΄θτηκε στο Cretalive.gr στις 4 Απριλίου 2026 :εδώ!