Το παραμύθι της βροχής

Ετικέτες

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας....


Για τον παππού και τη γιαγιά…

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

1η Οκτωβρίου κι έχει καθιερωθεί κάθε χρόνο να γιορτάζουν οι ηλικιωμένοι άνθρωποι. Η ημερομηνία αυτή υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 κι από τότε η μέρα αυτή γιορτάζεται ανελλιπώς, τουλάχιστον στα σχολεία. Ονομάζεται χαρακτηριστικά «Ημέρα Ηλικιωμένων» ή «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία».
Ένα μικρό αφιέρωμα στους αγαπημένους όλων μας 
 παππού και γιαγιά μέσα από παιδικά βιβλία δείχνει την αγάπη, την φροντίδα, την έννοια, τη στοργή και την πολυτιμότητα αυτών των ανθρώπων.

Ο δικός μου παππούς, Μάκης Τσίτας, εικ: Λίλα Καλογερή, εκδ. Πατάκης

Ο δικός μου ο παππούς είναι ξεχωριστός. Και είναι βέβαια ο καλύτερος! Το ξέρω κι εγώ, αλλά το ξέρουν και όλοι οι άλλοι. Μαζί του όλα είναι ωραία και συναρπαστικά!
Ένα βιβλίο πολύ τρυφερό για τους « δυο φορές μπαμπάδες» της ζωής μας. Με μικρό αφαιρετικό κείμενο, που όμως τα λέει όλα και με εκπληκτική εικονογράφηση από την Λίλα Καλογερή που συμπληρώνει όσα δεν λέγονται με λόγια.

Για παιδιά από 4 χρόνων…







Μεγαλώνω τη γιαγιά μου, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εικ: Κάτια Βαρβάκη, εκδ. Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη

«Δεν μπορώ. Αφού ξέρεις, μεγαλώνω το παιδί.» Μια φράση που όλοι κάπου, κάποια στιγμή την έχουμε ακούσει σε κάποιο ελληνικό σπίτι, αν όχι στο δικό μας. Εκείνες  οι μαγικές γιαγιάδες που κάνουν τα πάντα γιατί οι γονείς, τα παιδιά τους,  δουλεύουν. Οι γιαγιάδες που δεν χαλούν χατίρι, που δεν παραπονιούνται σχεδόν ποτέ, που αγωνιούν διπλά, που θυσιάζονται για τα πάντα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες των παιδικών μας χρόνων, που δεν μπορεί κανένας να τους αντικαταστήσει.
Εκείνα τα πολύ τρυφερά και συχνά ρυτιδιασμένα χέρια που ήταν και είναι πάντα εκεί. Στο σπίτι, στα κάγκελα του σχολείου, στις χαρές, στις λύπες , στις αγκαλιές που δεν προλαβαίνουν οι γονείς. Οι γιαγιάδες των παραμυθιών, της περιπέτειας, εκείνου του μαγικού κόσμου της κλασσικής κάποτε λογοτεχνίας, των μοναδικών κεντημένων σελιδοδεικτών και των ατελείωτων βιβλιοπαιχνιδιών.
Κι ύστερα σαν περάσουν τα χρόνια κι αλλάξει η ζωή πάλι η γιαγιά θα παραμείνει η αγαπημένη των βιβλίων, της ψυχής και των παιδικών χρόνων. Κι όταν αρρωστήσει πολύ, οι ρόλοι θα αλλάξουν. Η γιαγιά πια δεν μπορεί πια να κάνει σχεδόν τίποτα όμως θα μπορεί το μεγάλο της …εγγόνι. Κι  εκείνο το μικρό αγόρι που μεγάλωσε θα φροντίζει πια να διαβάζει συνέχεια στη γιαγιά του, στην αρχή μεγάλα κείμενα κι όσο περνά  ο καιρός μικρότερα. Και θα της διαβάσει  και παραμύθια και ιστορίες για μικρά αλλά και μεγάλα « παιδιά»!
Γιατί κάποια στιγμή «όποιος φίλος τηλεφωνεί για να βγούμε του λέω: Δεν μπορώ. Αφού ξέρεις, μεγαλώνω τη γιαγιά».
Ένα βιβλίο που έχει εικονογραφήσει μοναδικά η Κάτια Βαρβάκη, σαν πίνακες ζωγραφικής γεμάτοι  ποίηση, ομορφιά και αισιοδοξία. Μια νέα σειρά βιβλίων από την Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη με τίτλο : Μικρά Βήματα, Μεγάλοι δρόμοι που επιμελείται ο  Βαγγέλης Ηλιόπουλος:https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2016/10/blog-post_14.html

Ο γενναίος ιππότης και η Χαμογελαστή βασίλισσα, Μάκης Τσίτας, εικ :Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης

Ένα βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη, οικογενειακές στιγμές και αλήθειες. Η γιαγιά, μια πολύ σημαντική σχέση της ζωής του κάθε ανθρώπου περιγράφεται με τόσο υπέροχο τρόπο από τον Μάκη Τσίτα, όπως ταιριάζει σε έναν τόσο ξεχωριστό άτομο. Ένα παραμύθι πλέκει ο συγγραφέας για χάρη της που δείχνει την σημαντική θέση που έχει η γιαγιά στην ψυχή ενός παιδιού.Μια ιστορία τρυφερή, αληθινή και ας μοιάζει με παραμύθι εικονογραφημένη υπέροχα και πολύ ιδιαίτερα από τον Κώστα Θεοχάρη. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-28-09-2019-1058





Η μικρή πολύχρωμη γιαγιά μου, Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, εικ: Ελίζα Βαβούρη, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Η μικρή πολύχρωμη γιαγιά των παραμυθιών, των χρωμάτων, του κρυφτού, του κυνηγητού, των χατιριών, του κολάζ, των πάρτι, των ατελείωτων ωρών χαράς ,είναι η γιαγιά που ξέρουμε ή θέλουμε όλοι. Είναι ο φύλακας άγγελος των παιδιών, είναι η ίδια η ζωή και  το μεγάλο τους αποκούμπι στις ατελείωτες ώρες απουσίας των γονέων. Είναι η …δύο φορές μαμά, είναι  η σούπερ γιαγιά που δεν κουράζεται ποτέ. Είναι η γιαγιά όλων, είναι η αδυναμία όλων και για αυτήν την ιστορία, είναι η μία και μοναδική γιαγιά , η κ. Λότη της  Ίριδας, αλλά νομίζω και όλων μας! https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-75

Πάντα θα σ΄ αγαπώ παππού, Πηγή Γρύλλη, εικ: Μάρω Αλεξάνδρου, εκδ. Σαϊτης

Ο μικρός Νικόλας είναι πολύ δεμένος με τον παππού του. Περνούν αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο τους μαζί, διασκεδάζουν, τραγουδούν και παίζουν μουσική. Όταν, όμως, ο παππούς αρχίζει να ξεχνά και δυσκολεύεται να θυμηθεί ως και το όνομα του εγγονού του, εκείνος θυμώνει…
Μια ιστορία για την πολύτιμη και ξεχωριστή σχέση παππού και εγγονού, για την αξία και σημασία των οικογενειακών δεσμών και για το σεβασμό στην τρίτη ηλικία, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές της. Το 2017 απέσπασε Έπαινο Ιστορίας Βραχείας Φόρμας για παιδιά 3-6 ετών, από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.
Η συγγραφέας Πηγή Γρύλλη είναι κοινωνική λειτουργός και δασκάλα. Κείμενά της έχουν διακριθεί σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.
Η εικονογράφος Μάρω Αλεξάνδρου είναι αυτοδίδακτη και έχει εικονογραφήσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 150 παιδικά βιβλία κάθε είδους.
Για παιδιά από 5 ετών. https://saiti.gr/product/panta-tha-s-agapo-pappoy?

Η γιαγιά μου και ο παππούς μου, Ράνια  Μπουμπουρή. Εκδ. Ψυχογιός

H γιαγιά μου… με περιμένει, όταν πάω να τη δω, μ’ ανοιχτή την αγκαλιά της, κι εγώ σφίγγω τα χέρια στον λαιμό της και μυρίζω τα μαλλιά της.Ο παππούς μου… δε βλέπει λέξη να διαβάσει αν δε φοράει τα γυαλιά του, αλλά αστράφτει, όταν με βλέπει, απ’ τη χαρά του.Η γιαγιά μου και ο παππούς μου… δεν είναι πλούσιοι, σπουδαίοι, διάσημοι κι αστραφτεροί, μα νιώθω τυχερή γιατί τους έχω κι εκείνοι νιώθουν εξίσου τυχεροί. https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1003492/h-giagia-moy-kai-o-pappoys-moy

Ο παππούς ο Σούπερμαν και ένα κερασάκι, Άννα Κουππάνου, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Κέδρος
 Ε λοιπόν, άκουσον άκουσον! Οδηγίες χρήσεως, διαβίωσης ή κανόνες για να γίνει  κάποιος πολύ καλός παππούς. Καταπληκτική ιδέα, πρωτότυπη αλλά και δύσκολη. Υπάρχει σχολειό για παππούδες και γιαγιάδες;  Μάλλον όχι ! Και τότε πως λύνεται ο πανικός στο άκουσμα μιας αναγγελίας που κρύβει μέσα της όλη τη χαρά του κόσμου όπως αυτήν: «Μπαμπά, θα γίνεις παππούς!». Δύο φορές μπαμπάς δηλαδή κι όμως τώρα είναι που αρχίζουν τα δύσκολα, οι αμφιβολίες, οι ανασφάλειες, η άγνοια, ο φόβος, η πιο πρωτόγνωρη αγάπη. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2018/08/blog-post_10.html

Παραμύθια με καρπούζι, Ιωάννα Μπαμπέτα, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Μεταίχμιο

Παιδικές αναμνήσεις, καλοκαίρια αξέχαστα, κόκκινα σαν καρπούζι, γαλάζια σαν τη θάλασσα, χρυσαφιά σαν τα παραμύθια της γιαγιάς. Της γιαγιάς που πάντα ήξερε να περιμένει, να δροσίζει, να χαρίζει αγάπη, χαμόγελα και κόσμους φανταστικούς. Όλα αυτά συνέβαιναν τα καλοκαίρια ίσαμε την αρχή της εφηβείας. Τότε που ο Λεωνίδας δεν ήταν  πια ένα αγόρι που προκαλούσε εκνευρισμό, αλλά ιδιαίτερος φίλος. Κι η γιαγιά πια σταμάτησε να λέει  παραμύθια γιατί η πολυθρόνα με τα ξεθωριασμένα λουλούδια έμεινε άδεια. ..Η γιαγιά έφυγε για να συναντήσει  τους κόσμους των παραμυθιών, όμως η εικόνα, η ψυχή , οι ιστορίες της συνεχίζονται για πάντα. Και το καρπούζι είναι  εκεί να θυμίζει τις μυρωδιές, τα αρώματα, τις γεύσεις μιας ολόκληρης εποχής. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-19-5-2018

Μέχρι τον ουρανό και πίσω, Αλεξία Βερνίκου, εικ: Σοφία Τουλιάτου, εκδ. Ίκαρος

Η Έλλη είναι ένα κοριτσάκι με ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια που μεγαλώνει όπως όλα τα κορίτσια της ηλικίας της  και που αγαπάει πολύ τη γιαγιά της. Μια γιαγιά θυσία, παιχνίδι, δημιουργία, χαρά , ζωή, μυστικά  και …τα πάντα-όλα  για το μικρό της εγγονάκι. Κι όταν έμεναν  μαζί γέμιζε ο κόσμος με χρώματα, ομορφιά, γλυκούς ψίθυρους, παραμύθια και …αταξίες σαν πειρασμούς. Όπως έλεγε η μικρή Έλλη, αγαπούσε τόσο πολύ τη γιαγιά της «μέχρι τον ουρανό και πίσω και τρεις κωλοτούμπες». https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-78

Φιλαράκια, Μάνος Κοντολέων, εκδ. Ψυχογιός

Ένας παππούς και ο εγγονός του. Ο ένας προσφέρει την πείρα της ζωής. Ο άλλος το παιχνίδι της. Μαζί μαθαίνουν τι σημαίνει να προσφέρεις βοήθεια και αγάπη σε όσους υποφέρουν. Συμπαράσταση σε όσους πονάνε. Kαι ακόμα τη γοητεία των φανταστικών ταξιδιών, τη δύναμη των ονείρων. Και στο τέλος καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν και τη μεγάλη απώλεια∙ απλώς την καταργούνε. Ίδια όπως όταν παίζει κανείς κρυφτό και βρίσκει αυτόν που έχασε και του φωνάζει: «Φτου ξελευτερία! Σε βλέπω!» Ένα μυθιστόρημα σε τρία κεφάλαια. Ένα παιδί που ανακαλύπτει τον κόσμο. Ένας συγγραφέας που τον μαθαίνει γράφοντας τις δικές του ιστορίες. https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1005362/filarakia





Το δικό τους ταξίδι, Αργυρώ Πιπίνη, εικ : Μαριλένα Μελισσηνού, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Τα χρόνια περνούν κι όλα αλλάζουν. Άνθρωποι καταστάσεις και πράγματα,. Ο Κοσμάς και η Λουκία αγαπούν πολύ τον παππού τους. Μαζί του ζουν το δικό τους παραμύθι μέχρι που κάτι αλλάζει στη συμπεριφορά του. Μεγαλώνει, γερνάει και… δεν φτάνει μόνο  αυτό. Χάνει την γιαγιά τους κι αυτό τον γεμίζει με περισσότερη θλίψη και …άνοια. Εκείνοι, θυμούνται πόσα όμορφα έχουν ζήσει μαζί του, στιγμές  και μνήμες ανεξίτηλες.  Κι όταν αυτός μεγαλώνει πολύ, « εισπράττουν» τη θλίψη, τη μοναξιά του και κάποιες φορές δεν μπορούν να την καταλάβουν.
Κι έρχεται κι εκείνη η στιγμή που ο παππούς  φεύγει από τη ζωή… Τότε όλα πάλι αλλάζουν ακόμη πιο πολύ χωρίς την φυσική του παρουσία. Βιώνουν την απώλεια αλλά και την αγάπη. Έχουν τις αναμνήσεις, τις ιστορίες και την ψυχή τους γεμάτη από αυτόν. Όπου και να  πάνε, όπου και να σταθούν υπάρχει κάτι που είναι…παππούς! https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/09/blog-post_4.html

Το τριαντάφυλλο της αγάπης, Λίτσα Ψαραύτη, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Ψυχογιός

Η Μαρκέλλα είναι ένα κοριτσάκι στην ηλικία των παιδιών που θα πάνε στο νηπιαγωγείο. Εχει μάθει τους αριθμούς μέχρι  το δέκα , όμως βιάζεται να μάθει   ίσαμε  το τριάντα για αν μετράει τα πέταλα του τριαντάφυλλου που είναι το αγαπημένο λουλούδι της γιαγιάς της. Της γιαγιάς που υπεραγαπά και που ξέρει να φροντίζει μοναδικά τα λουλούδια της και ιδιαίτερα τα τριαντάφυλλα στον κήπο της.
Σύντομα η μικρή Μαρκέλλα  θα βιώσει την απώλεια με το χαμό της αγαπημένης της γιαγιάς. Το μπουμπούκι που της είχε χαρίσει κι εκείνη πλέον φρόντιζε εδώ και πολύ καιρό, ένα πρωινό έχασε τα πέταλα του. Για το κοριτσάκι ήταν ένα σημάδι, πως η γιαγιά της δεν ήταν πια στη ζωή. Μαζεύοντας ατ πέταλα που σκόρπισε ο άνεμος από το ανοιχτό παράθυρο του σπιτιού της στο δρόμο  για το νηπιαγωγείο, κατάλαβε πως δεν θα ξεχνούσε ποτέ την αγαπημένη της γιαγιά… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/09/blog-post_4.html


Το νησί του παππού, Benji Davies (Απόδοση Αντώνης Παπαθεοδούλου)εκδ. Ίκαρος

Μία περιπέτεια, όπως είναι κι η ίδια η ζωή, σε ένα νησί. Όχι  οποιοδήποτε νησί αλλά το νησί του παππού του Σίντ, τροπικό, με καταρράκτες, με καλύβες, δεντρόσπιτο και θαύματα πολλά. Ένα νησί που θα « ταξιδέψει » ο παππούς του και θα μείνει για πάντα. Και το καράβι της επιστροφής θα΄χει για καπετάνιο και μοναδικό οδηγό τον Σίντ και μόνο. Όμως ο παππούς θα είναι παντού, στην ψυχή, στην καρδιά, στην κάθε μέρα και …στη φαντασία του μικρού αγοριού. Γιατί η αγάπη δεν χάνεται ποτέ, δεν τελειώνει ακόμα κι όταν οι άνθρωποι μας φύγουν για πάντα από την πραγματική ζωή. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-26

Το παραμύθι της μάγισσας γιαγιάς , Δημητριάδου Κική, εκδ. Λιβάνης

Τι κάνει μια γιαγιά να είναι μάγισσα; Μα τι άλλο; Αυτή η τέχνη της να επικοινωνεί με ό,τι κινείται κι αναπνέει.Αλλά και με τα άψυχα το ίδιο καλά να τα καταφέρνει...Τι κάνει μια γιαγιά να είναι μάγισσα τελικά; Μα τι άλλο;Αυτή η τέχνη της ν’ αγαπάει... http://www.livanis.gr











Η μυστική συνταγή της  Έλλης, Μαρία Παπαγιάννη, εκδ Πατάκη

Η Έλλη τρελαίνεται να φτιάχνει γλυκά με τη γιαγιά της. Μα ποιος τα τρώει όλα αυτά; αναρωτιέται. Όμως η γιαγιά της ετοιμάζει μια έκπληξη για σήμερα. Θα την πάρει μαζί της σε μία επίσκεψη. Θα φτάσουν άραγε για όλους τα ψωμάκια που έφτιαξαν; http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=704344










Γιαγιά στο ψυγείο, Βούλα Μάστορη, εικ: Ιρις Σαμαρτζή, εκδ Ψυχογιός

Μια μικρή θεατρική παράσταση όπως εκείνες που στήνουν καθημερινά τα παιδιά είναι και τούτη η ιστορία. Πρωταγωνιστές μια « σούπερ» γιαγιά και τα δύο της τα εγγόνια , οι γενναίοι ιππότες Λέανδρος και Φαίδων.  Μόνο που σαν την « σκοτώνουν», ανησυχούν πάρα πολύ, και τότε αρχίζουν οι έννοιες, , οι σκέψεις , τα σχέδια για να μην χάσουν ποτέ τη γιαγιά από κοντά τους.  Πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό είναι  να τη βάλουν σ΄ένα βάζο με νερό, όπως τα τριαντάφυλλα για να μην « ξεραθεί» ποτέ. Ύστερα σκέφτηκαν πως θα ήταν καλύτερα να την βάλουν στην μπανιέρα ώστε  να παίζουν και μαζί της. Μετά να την αλείψουν με μια κρέμα, να διατηρηθεί πολύν καιρό. Τέλος η καλύτερη λύση νομίζουν πως ήταν  αυτή του ψυγείου, αρκεί να την έπειθαν. Εκεί σίγουρα θα έμενε αμάραντη… Τότε η γιαγιά ανοίγοντας την αγκαλιά της τους εξήγησε με τα πιο απλά και γλυκά λόγια πως ζωή σημαίνει…  ολόκληρη ζωή από τη γέννηση μέχρι τα  γηρατειά. https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2014/10/blog-post_10.html

Ο ψεύτης Παππούς, Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

Ο δεκάχρονος Αντώνης και ο παππούς του ο Μάριος περνούν όλα σχεδόν τα απογεύματα μαζί. Ο παππούς, συνταξιούχος ηθοποιός, του διηγείται πολλές και απίθανες ιστορίες από όλα όσα έχει ζήσει. Ο Αντώνης όμως δεν τον πιστεύει, γιατί τις περισσότερες φορές οι ιστορίες του φαίνονται υπερβολικές και απίστευτες. https://www.metaixmio.gr

Παιχνίδια με τον Παππού, Σοφία Τσιάμη, εικ: Θέντα Μιμηλάκη , εκδ. Ελληνοεκδοτική

Αν ήταν ο παππούς εδώ…Μια φράση που τη  ακούμε συχνά, σαν γονείς, σαν εκπαιδευτικοί, σαν άνθρωποι. Ένα πολυαγαπημένο πρόσωπο  όλων και ιδιαίτερα των μικρών παιδιών που συχνά η ζωή ακολουθώντας τον δικό της ρυθμό και τον κύκλο της, μας τον στερεί. Και τότε πώς να διαχειριστεί κάποιος την απώλεια, πώς να απαλύνει το τεράστιο κενό και τον μεγάλο πόνο μέσα στην ψυχή; Η Σοφία Τσιάμη διάλεξε ένα τρόπο από τους πιο δυνατούς και τους πιο πολύχρωμους. https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-55






Το μαγικό καπέλο της γιαγιάς μου, Κατερίνα Τζαβάρα,εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Διάπλους
Όσοι είχαμε την τύχη στη ζωή μας να γνωρίσουμε γιαγιάδες που έλεγαν παραμύθια μαγικά, καταλαβαίνουμε απόλυτα την Ηρώ και την συνονόματη γιαγιά της. Μια γιαγιά διαφορετική, μια γιαγιά πολύχρωμη, γελαστή, παιχνιδιάρα και παραμυθού. Μια γιαγιά που μεταμορφώνει όλα τα πλάσματα και τα αντικείμενα αρκεί να φορέσει εκείνο  το καπέλο το μαγικό. Όλα τότε ζωντανεύουν, όλα γίνονται διαφορετικά κι ακόμα πιο πολύ όταν η Ηρώ χώνεται στην μοσχομυριστή αγκαλιά αυτής της τόσο σπουδαίας  γιαγιάς.
Τούτο το καπέλο χάνει τις ιδιότητες του σαν το φορέσει οποιοσδήποτε άλλος. Κι αυτό γιατί μόνο οι γιαγιάδες ίσως να έχουν το προνόμιο αυτό. Οι μαμάδες συχνά το ξεχνούν και μοιάζει σα να πρέπει κι άλλο να μεγαλώσουν , να μην ξεχνούν και  να δουν κι αυτές κάτω απ αυτό το καπέλο. Ακόμα κι όσες φορές η μικρή Ηρώ το φόρεσε, τίποτα θαυμαστό και αξιοπερίεργο δεν συνέβη. Γι αυτό υπάρχουν οι γιαγιάδες λοιπόν… Γιατί μόνο αυτές γνωρίζουν το μεγάλο μυστικό… https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/2015/04/blog-post_24.html

Παππού; Κώστας Πούλος,εκδ. Μεταίχμιο
Ένα από τα πιο αγαπημένα μέλη της οικογένειας είναι ο πάππους. Εκείνος που σχεδόν πάντα το μόνο που τον νοιάζει και ασχολείται πολύ είναι τα εγγόνια του. Τούτος ο παππούς είχε αγάπη εκτός από τον εγγονό του, στον κήπο του και στους αριθμούς. Είναι εκείνος που με τεράστια υπομονή, εξηγεί, λέει αστεία, φτιάχνει απίθανους συνδυασμούς για να «διδάξει », όλα όσα ξέρει, παίζει όλα τα παιχνίδια και πιο πολύ κρυφτό και κυνηγητό. Αγαπάει πολύ την Κίκα του, ένα φυτό που αγόρασε την ημέρα που γεννήθηκε ο μικρός της ιστορίας και συγχρόνως έφυγε από τη ζωή η γιαγιά. Τούτο το φυτό το φροντίζει με αγάπη περισσή, όλες τις εποχές, ακόμα κι όταν ξεραίνεται κι ο κηπουρός εξηγεί πως δεν έχει άλλη ζωή. Μέχρι μια Κυριακή που ένα μικρό πράσινο φύλλο κάνει την εμφάνισή του κι ύστερα δύο και τρία και τόσα που φθάνουν μέχρι το …άπειρο. Κι ο χρόνος περνά, οι μήνες τρέχουν και οι αριθμοί βρίσκουν τρόπο να εξηγούνται μέσα από στιχάκια και τραγούδια. Ήρθε και ο καιρός που ο Ερρίκος πήγε στο σχολείο αλλά πάλι δεν κατάφερε να μάθει τι είναι…. http://fractalart.gr/eleni-beteinaki-fairytales/

Στο λαχανόκηπο με τον παππού και τη γιαγιά , Gerda Muller, εκδ Καλειδοσκόπιο
Η Σοφία είναι παιδί της πόλης, περνά όμως όλες τις διακοπές της στην εξοχή, στον παππού και στη γιαγιά, που έχουν έναν υπέροχο λαχανόκηπο με όλων των ειδών τα λαχανικά. Φέτος, μάλιστα, ο παππούς θα της δώσει εργαλεία στο μπόι της για να φυτέψει τα δικά της φυτά. Σιγά σιγά, η Σοφία θα μάθει όλα τα μυστικά της κηπουρικής και θ’ ανακαλύψει τη χαρά να παρακολουθείς τα φυτά σου να μεγαλώνουν, να προστατεύεις τα χρήσιμα ζωύφια του κήπου και, βέβαια, να απολαμβάνεις τους κόπους σου στο πιάτο!
 Επιστρέφοντας από την εξοχή, η Σοφία αποφασίζει να κάνει την κηπουρό… στο μπαλκόνι της. Ένας μικρός λαχανόκηπος γεννιέται στην πόλη… https://kaleidoscope.gr/el/books-on-nature/9789604710768-sto-laxanokipo-432.html

Που πήγε ο Παππούς, Στέλλα Μιχαηλίδου, εκδ. Παπαδόπουλος
Γιαγιά, πού πήγε ο παππούς; Ένα βιβλίο σχεδιασμένο με φροντίδα που απαντάει με τρυφερά και καθησυχαστικά λόγια σε ερωτήματα σχετικά με την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.
Η υπέροχη ολοζώντανη εικονογράφηση συμπληρώνει το κείμενο προσδίδοντας αισιοδοξία και ανακούφιση. https://www.epbooks.gr/








Σ΄ ευχαριστώ γιαγιά Σούλα Τσιάτσου, Εικ:Κατερίνα Χαδουλού, εκδ. ΑΓΚΥΡΑ

Η μικρή Βαλέρια ρωτά τη γιαγιά της για πράγματα που την ανησυχούν καθώς περπατούν στον πανέμορφο, γεμάτο χρώματα κήπο τους. Εκείνη τότε της μιλά για την πραγματική αγάπη των δικών μας ανθρώπων, για όσα μας προσφέρει η φύση και πρέπει να τα εκτιμούμε σωστά, αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να τρεφόμαστε υγιεινά.

https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1473







Οι παλιές μηχανές του παππού, Romont Villy, εκδ.
Ο παππούς προσφέρεται να βοηθήσει τον εγγονό του στο διάβασμα, αλλά εκείνος δεν δέχεται τη βοήθειά του επειδή ο υπολογιστής του κάνει τα πάντα. Μέχρι που κόβεται το ρεύμα... και οι παλιές μηχανές του παππού προσφέρουν τη λύση! Μια τρυφερή ιστορία, γραμμένη με χιούμορ και εξαιρετική εικονογράφηση, που δείχνει ότι και οι μεγαλύτεροι έχουν πολλά να προσφέρουν με την αγάπη τους και την εμπειρία ζωής.

https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1530


Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

Παραμύθια κι ιστορίες για διάσημους ανθρώπους ....


Τα Παραμύθια του Σαββάτου….γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Παραμύθια κι ιστορίες για διάσημους ανθρώπους και σημαντικούς δικούς μας αγαπημένους. Βιογραφίες και ιστορίες ανθρώπων προσιτές για κάθε ηλικία. Διαφορετικότητα, ευγένεια, συναισθήματα και οικογενειακές σχέσεις είναι μερικά από τα θέματα των βιβλίων που επιλέξαμε τούτη τη φορά.
Αλήθεια γεννιέσαι ιππότης ή γίνεσαι; Η περιέργεια σκοτώνει ή οδηγεί σε μεγάλες ανακαλύψεις; Οι όμορφες κουβέντες φέρνουν ακόμα περισσότερη αγάπη και φίλους ή είναι προτιμότερη η μοναξιά;

Σε μια δέσμη φωτός, Jennifer Berne, εικ : Vladimir Radunsky, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Μια ιστορία για τον Αλμπερτ Αϊνστάιν,  μια βιογραφία του μεγάλου φυσικού επιστήμονα προσιτή σε πολύ νεαρές ηλικίες. Ένα βιβλίο που με λίγα λόγια λέει τόσα  πολλά και τόσο σπουδαία πράγματα. Από την ώρα που γεννιέται τούτος ο ευφυής άνθρωπος η διαφορετικότητά του είναι πολύ εμφανής. Αργεί να πει τις πρώτες του λέξεις. Περιεργάζεται τον κόσμο με τα τεράστια μάτια του. Μοιάζει να καταγράφει όλα τα περίεργα στο μυαλό του. Μια μέρα κάνοντας βόλτα με το ποδήλατό του σε ένα δάσος,  μια δέσμη φωτός θα του δημιουργήσει σκέψεις που θα οδηγήσουν σε συμπεράσματα για την αρχή μιας  ανακάλυψης που θα σώσει τον κόσμο. Η δημιουργία  πολλών θεωριών στη συνέχεια θα δώσουν εξηγήσεις στα μέχρι τότε ανεξήγητα και ανεξερεύνητα. Η ανθρώπινη πλευρά ενός μεγάλου επιστήμονα καταγράφεται στο βιβλίο με λόγια απλά.  Οι αδυναμίες, η καθημερινότητα, το μεγάλωμά του που δεν διαφέρει από των απλών ανθρώπων σε ένα βιβλίο αριστουργηματικό. Η Jennifer Berne  μας παρουσιάζει την μεγαλύτερη ιδιοφυία του κόσμου με τέτοιο τρόπο ώστε να τον γνωρίσουν ακόμα και τα πολύ μικρά παιδιά. Θα καταλάβουν πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο ακόμα και αν κάποιος μεγαλώνει  λίγο διαφορετικά από το σύνηθες. Κατανοούν πως η τύχη και η παρατήρηση πολλές φορές  φέρνουν αποκαλύψεις ή ανακαλύψεις που αλλάζουν σκέψεις, ιδέες και ζωές. Συνειδητοποιούν πως οι απολαύσεις της ζωής είναι  για όλους ακόμα και για τους «τεράστιους» επιστήμονες. Πως στην απλότητα κρύβεται  όλη η  ομορφιά της ζωής, στα μικρά καθημερινά που γεννούν τα πολύ μεγάλα. Την ίδια στιγμή η συγγραφέας με τρόπο ιδιαίτερο, έξυπνο και αρκετά χιουμοριστικό μας δίνει τις πρώτες έννοιες και τύπους της Φυσικής Επιστήμης. 
Μια καλαίσθητη έκδοση με εξαιρετική, πρωτότυπη και άκρως ενδιαφέρουσα εικονογράφηση από τον Vladimir Radunsky.
Πρωτότυπο και το κείμενο, ευφυές και λιτό. Ανάγνωσμα ευανάγνωστο και απόλυτα κατανοητό για κάθε ηλικία. Μια σπουδαία προσωπικότητα σε μια προσιτή και ανθρώπινη διάσταση που δίνει το σπόρο για περαιτέρω εξερεύνηση ενός από τους πλέον διάσημους ανθρώπους – επιστήμονες του πλανήτη μας!
Διαβάστε το να ανακαλύψετε( αν είστε παιδί)  ή να θυμηθείτε, πως όλοι μας και όλα τα πράγματα αποτελούνται από άτομα. Πως όλα κινούνται διαρκώς. Πως η σκέψη δεν σταματάει ποτέ και η μουσική τη βοηθάει να πάει ακόμα παραπέρα.
Πως ένα μπλε φλυτζάνι, ένα βιολί, ένα ζευγάρι παπούτσια, μια πυξίδα, μια πίπα καπνού, ένα ξεχειλωμένο πουλόβερ κι ένα φαρδύ άνετο παντελόνι μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο με αυτές τους τις απλές συνήθειες αγαπητό και ίσως και ιδιοφυΐα. Είναι ο Αλμπερτ Αϊνστάιν που ανακάλυψε την  πιο διάσημη εξίσωση του κόσμου: Ε = mc2
Να το ψάξετε, να γίνει κόσμημα στο μυαλό, την ψυχή  και της βιβλιοθήκης σας, αρκεί να το διαβάσετε κι εσείς και τα παιδιά σας…

Τα ευχαριστώ ενός ιππότη, Ιωάννα Μπαμπέτα, εικ: Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Μεταίχμιο

Ο Αρθούρος είναι ένας σύγχρονος ιππότης που έχει σαν πύργο του ένα πεύκο και κάστρο του ολόκληρη την παιδική χαρά. Η φαντασία του έφτιαχνε ένα σωρό σενάρια. Σαν κάθονταν τα παιδιά στις κούνιες νόμιζε πως σήκωναν τα πόδια τους για να γλυτώσουν από τους κροκόδειλους. Όταν πάλι κατέβαιναν την τσουλήθρα, το έκαναν για να  ξεφύγουν από τους εχθρούς. Κι όταν άρχισε να τους επαίνει για τα κατορθώματά τους εκείνα σταμάτησαν, τον κοίταξαν  και σχεδόν τον αποπήραν κοροϊδεύοντάς τον. Μόνος συνέχισε να παίζει μέχρι τη στιγμή που είδε ένα μικρό κορίτσι να προσπαθεί να κάνει κούνια. Με πολύ γλυκό κι ευγενικό τρόπο της έδειξε τι έπρεπε να κάνει. Κι ύστερα βοήθησε ένα μικρό αγόρι που δυσκολευόταν με την τσουλήθρα να την κατέβει. Τέλος «έσωσε» την αδελφή του που δυσκολευόταν με την αναρρίχηση. Η μοναδική του ευγένεια τον έκανε δημοφιλή και αμέσως πολλά παιδιά ήθελαν να παίξουν μαζί του. Ναι, ‘ήταν ο μόνος πραγματικός ιππότης της παιδικής χαράς, ο ιππότης που είχε μαζέψει τα περισσότερα ευχαριστώ και είχε πει αλλά τόσα «παρακαλώ».
Ένα ολοκαίνουργιο βιβλίο για την ευγενική συμπεριφορά γεμάτο φαντασία, όμορφα λόγια και πράξεις. Ένα μικρό παιδί που πάντα ζει σε έναν κόσμο φανταστικό μπορεί μέσα από το συμβολικό του παιχνίδι να καταλάβει και να βιώσει έννοιες όπως η ευγένεια, η αυτοεκτίμηση και η ενθάρρυνση. Η Ιωάννα Μπαμπέτα με τον γενναίο ιππότη της μας δίνει τρόπο και λύση στη μοναξιά, στην απόρριψη και στην εκτίμηση που μπορούν να έχουν οι άλλοι για εμάς. Η συμπεριφορά μας, οι όμορφες κουβέντες, και η ήρεμη σκέψη πάντα φέρνουν τις πιο σωστές λύσεις και επιθυμητά αποτελέσματα. Ένα βιβλίο λοιπόν για τους καλούς τρόπους, για συναισθήματα και συμμετοχή σε ομάδα. Για παιδιά που δυσκολεύονται  να έχουν φίλους ή να κατανοήσουν τον κόσμο. Για την συνεργασία, την  αλληλοβοήθεια, την ανάληψη ευθυνών, την κατανόηση του εαυτού μας και των  συμπεριφορών ων άλλων.
Ένα βιβλίο που βοηθάει μικρούς αναγνώστες και ακροατές ιστοριών να κατανοήσουν την σκληρή κάποιες φορές κοινωνία των παιδιών και τρόπους αντιμετώπισης δυσκολίων σε θέματα φιλίας, συνεργασίας  και επικοινωνίας.
Εικονογραφημένο εξαιρετικά και πολύ ζωντανά από την Αιμιλία Κονταίου.
Ένα βιβλίο που έχει οδηγίες για γονείς και εκπαιδευτικούς σε θέματα συμπεριφορών και κατανόησης του εαυτού μας. Εργαλείο για μια  σχολική τάξη σε θέματα συνεργασίας  και ομαδικού παιχνιδιού.
Μα πάνω απ’ όλα μια υπέροχη φανταστική ιστορία ΄που θα απολαύσουν μικροί και μεγάλοι!

Για παιδιά από 4 χρόνων….

Ο γενναίος ιππότης και η Χαμογελαστή βασίλισσα, Μάκης Τσίτας, εικ :Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης

Πόσες βασίλισσες υπάρχουν άραγε σε ένα βασίλειο; Μάλλον πάρα πολλές που μπορεί να είναι περίεργες ή ιδιότροπες ή κακομαθημένες ακόμα και απαιτητικές. Ωστόσο υπάρχει μια και μόνο μία που δεν έχει τίποτα απ΄  όλα αυτά. Εκείνη είναι χαμογελαστή, ευγενική, γενναιόδωρη πολύ και απίστευτα γλυκομίλητη. Ξέρει τα πάντα, έχει για όλα λύση, είναι σοφή και αποφασιστική. Την πιο σοφή απόφαση που πήρε ήταν όταν έκανε τον ήρωα του βιβλίου μας ιππότη της. Κι εκείνος υποσχέθηκε να την φροντίζει για πάντα. Και τι δεν κάνει για την βασίλισσά του ο γενναίος ιππότης! Της φέρνει φρούτα, λαχανικά ακόμα και γιαούρτι κι εκείνη του δίνει τα μισά για να δυναμώνει κι αυτός. Την  συνοδεύει στους μεγάλους περιπάτους της. Η βασίλισσα νοιώθει τόσο καλά και ασφαλής που μιλάει με τα καλύτερα λόγια σε όλους για τον μοναδικό της ιππότη και τότε  κι αυτός κάνει τα πάντα για να την προστατεύσει. Όπως τότε που πήρε φωτιά το παλάτι… Πόσο γενναίος φάνηκε ακόμα κι όταν της επιτέθηκε εκείνος ο φοβερός Γίγαντας-Κουνούπι… Κι εκείνη αφού την έσωσε από το βίαιο τσίμπημά του φοβερού εχθρού, τον θεώρησε παντοτινό δικό της ήρωα!
Κι όσοι δεν καταλάβατε ποια είναι αυτή η βασίλισσα η μία και μοναδική, τότε να σπεύσετε να διαβάστε το νέο βιβλίο του Μάκη Τσίτα. Να δείτε εκείνη την αγάπη που τρέφει μια γιαγιά για τον εγγονό της αλλά κι ένας εγγονός για την δυο φορές μαμά του. Ο ρόλος της γιαγιάς, ο καθοριστικός στην οικογένεια, η ασφάλεια και μέρος της δύναμης στην ψυχή ενός μικρού παιδιού. Η γιαγιά που έχει πάντα χρόνο, χώρο κι ι αγάπη ανιδιοτελής να προσφέρει σε ένα εγγόνι που για χάρη του γίνεται όποιος ήρωας παραμυθιού εκείνο θελήσει.
Ένα βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη, οικογενειακές στιγμές και αλήθειες. Η γιαγιά, μια πολύ σημαντική σχέση της ζωής του κάθε ανθρώπου περιγράφεται  με τόσο υπέροχο τρόπο από τον Μάκη Τσίτα, όπως ταιριάζει σε έναν τόσο ξεχωριστό άτομο. Ένα παραμύθι  πλέκει ο συγγραφέας για χάρη της που δείχνει την σημαντική θέση που έχει η γιαγιά στην ψυχή ενός παιδιού.
Μια ιστορία τρυφερή, αληθινή και ας μοιάζει με παραμύθι εικονογραφημένη υπέροχα και πολύ ιδιαίτερα από τον Κώστα Θεοχάρη.
Ευφάνταστη ιστορία και καλογραμμένη. Συγκινητική, με χιούμορ που θα γίνει αγαπημένη πολλών παιδιών.
Λάτρεψα τις εικόνες της και το ίδιο είπαν τα παιδιά μου. Με μια φωνή όλα τους παραδέχτηκαν στο τέλος πως κι η δική τους γιαγιά είναι ξεχωριστή κι όσοι δεν την θεωρούσαν βασίλισσα είπαν πως ήταν αρχόντισσα. Βρείτε εσείς την διαφορά….

Για παιδιά από τεσσάρων χρόνων…

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 28 Σεπτεμβρίου 2019 :https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-28-09-2019-1058044

O Φραντζ Κλάφτα της Κατερίνας Κρις...


Τα Παραμύθια του Σαββάτου….γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Σήμερα τα «Παραμύθια του Σαββάτου» έχουν την τιμή να παρουσιάσουν ένα βιβλίο που ΔΕΝ έχει γραφτεί ακόμα αλλά θεωρείται αριστούργημα και ήδη πουλάει σαν τρελό!
Πρόκειται για ένα βιβλίο άτιτλο που θα σας κόψει την ανάσα, θα σας κάνει αν χαμογελάσετε περίπου 10.000 φορές και θα ξεσηκώσει φανατικούς αναγνώστες και ανερχόμενους συγγραφείς σε μια απίστευτη διαδήλωση ζητώντας επειγόντως τον 2ο μέρος του!


Κυρίες και κύριοι κι αγαπητά παιδιά ψάξτε όλοι τον : Φραντζ Κλάφτα της Κατερίνας Κρις που εκδόθηκε τελικά από τις εκδόσεις Πατάκη!

Αυτός ο ένας και μοναδικός ευφυής συγγραφέας, ο παντελώς άγνωστος, άβιβλος και ατάλαντος Φραντζ Κλάφτα, της, επίσης, ευφυούς και καταπληκτικής Κατερίνας Κρις μου πήρε το μυαλό, την ψυχή και την έκπληξη και τα ταξίδεψε πολύ πέρα κι από τον κόσμο της Φαντασίας. Ένα βιβλίο πραγματικά αριστουργηματικό ως προς την ιδέα και την πρωτότυπη αποτύπωση της πάνω στο χαρτί. Κάθε σελίδα και μια έκπληξη. Κάθε σελίδα και κάτι μη αναμενόμενο. Ένας ήρωας που θα κάνει όλα τα παιδιά, ακόμα κι αυτά που βαριούνται το  διάβασμα, να ασχοληθούν μαζί του κρατώντας τους το ενδιαφέρον ίσαμε  την τελευταία του σελίδα. (Και εννοείται και σε όσους αρέσει το διάβασμα πως θα το απολαύσουν ακόμα πιο πολύ)

Πόσο χιούμορ μπορεί να χωρέσει σε ένα βιβλίο για παιδιά και εφήβους; Πάρα πολύ αν ο συγγραφέας του έχει αυτήν την μοναδική ικανότητα να αυτοσαρκάζεται, να φαντάζεται και να δημιουργεί μικρές  ή και μεγάλες αριστουργηματικές  ατάκες που σίγουρα θα τις θυμάστε για πολύ πολύ καιρό. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από τη αρχή για να καταλάβετε για τι βιβλίο πρόκειται :

Ο Φραντζ Κλάφτα κατάγεται  από γενιά μεγάλων συγγραφέων. Έχει πολλές αδυναμίες και ειδικά στην ορθογραφία, στη γραμματική και σε κάθε μάθημα του σχολείου του. Το βιβλίο που θα ήθελε να γράψει είναι ακόμα …δέντρο! Κι επειδή γνωρίζει πολύ καλά πως τα καλά παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, έχει ήδη τυπώσει αφίσες για να προωθήσει το άτιτλο και άγραφο βιβλίο του δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο συζητήσεις, αγωνία και προσμονή απερίγραπτη.

Ο Φραντζ είναι ένας εργάτης του λόγου. Έχει ένα απίστευτο σχέδιο – πλάνο γραφής που η λέξη τίποτα, κυριαρχεί. Τα βάζει συνέχεια με τον αναβλητικό εαυτό του και επειδή γνωρίζει καλύτερα  από τον καθένα  τι κάνουν οι συγγραφείς, φτιάχνει μια πυραμίδα συγγραφής που περικλείει τα πάντα : Βαρεμάρα, ύπνος, γαριδάκια, τεμπελιά, κινητό, χάζεμα στο διαδίκτυο… Καταλαβαίνετε πόσο πολύ γνώστης των συνηθειών και έμπειρος συγγραφέας είναι…

Έχει ύφος πολυσπούδαστου και διάσημου χαρακτήρα που μπορεί και να είναι σοβαρό και μηχανεύεται χίλιες δυο δικαιολογίες για να καθυστερήσει το γράψιμο. Έχει άγχος πολύ για την έμπνευσή του και ξέρει πως με το ταλέντο που διαθέτει θα βρει ένα τέλειο τέλος για το βιβλίο του (κι ας μην υπάρχει ακόμα η αρχή του). Αποφασίζει να γίνει ένας σκοτεινός συγγραφέας ή μήπως καλύτερα να γράψει ένα « μεσημεριανό μυθιστόρημα» και αν εισάγει ένα νέο είδος γραφής που κανείς ποτέ δεν έχει σκεφτεί.

Κι άλλα πολλά έκανε ο Φραντζ Κλάφτα και πολλές φορές δεν έκανε τίποτα απολύτως. Θυσίες φοβερές όπως ο ύπνος, τα βιντεοπαιχνίδια του, η παρατήρηση ενός δέντρου πάνω σε ένα βάζο δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα στην ιδέα και συγγραφή του βιβλίου του. Μέχρι και μπλοκ συγγραφέων έφτιαξε  αν και μπερδεύτηκε λίγο στην αρχή…

Ώσπου του ήρθε η μεγάλη ιδέα που κόντεψε πάλι να τη χάσει κι έτσι ασχολήθηκε πιο πολύ με τη φωνή και το πρόσωπο του πρωταγωνιστή….

Όμως εγώ θα σταματήσω εδώ τη δική μου αφήγηση γιατί το βιβλίο έχει τόσα πολλά να σας πει που πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε ή   έστω να το πάρετε στα χέρια σας και είμαι σίγουρη πως δεν θα το αφήσετε ούτε στιγμή!( Όχι, δεν έχει βάλει κόλλα η Κατερίνα στο εξώφυλλο), απλά είναι τόσο δυνατό και τόσο χαρούμενο που θα το διαβάσετε πολλές φορές.
Χιούμορ που λείπει απ΄ τη ζωή κι από τις ιστορίες είναι γεμάτο τούτο δω το μικρό -μεγάλο κιτρινόμαυρο βιβλίο. Θα το αγαπήσετε από την πρώτη του σελίδα και θα θαυμάσετε το ταλέντο μιας  συγγραφέως που ξέρει επίσης να σκιτσάρει καταπληκτικά.

Εξάλλου η συγγραφέας μας Κατερίνα Κρις το γράφει μόνη της στο εξώφυλλο:

«Τα λόγια είναι περιττά»!

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=750638

Για παιδιά και μεγάλους …

(Σημαντική πληροφορία: Κυκλοφορεί αναμεσά μας και παντού ακόμα και σε μπλουζάκια, τετράδια κάρτες…παντού σας λέω!)

Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2019 στο Cretalive.gr :https://www.cretalive.gr/culture/ena-biblio-poy-den-echei-graftei-akoma-sta-paramythia-toy-sabbatoy-1050408 

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Τα κρατικά βραβεία στην κατηγορία των παιδικών και εφηβικών βιβλίων για το2018!


«Τα Παραμύθια του Σαββάτου» παρουσιάζουν τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού βιβλίου 2018 (για τις εκδόσεις 2017)!








Το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Γιώργο Κ. Παναγιωτάκη για το έργο με τίτλο Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων, βιβλίο 2. Όταν ήρθαν για εμένα, εκδόσεις Πατάκη.















 Το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου απονέμεται εξ ημισείας στην εικονογράφο Ντανιέλα Σταματιάδη και στον συγγραφέα Βαγγέλη Ηλιόπουλο για το έργο με τίτλο Η βάρκα που τη λένε μνήμη. Η μνήμη ως βάλσαμο της ψυχής και θεμέλιο της κοινωνίας, εκδόσεις Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη. Επίσης απονέμεται και στην εικονογράφο Seng Soun Ratanavanh και στην συγγραφέα Ροδούλα Παππά για το έργο με τίτλο Στη μύτη του κουταβιού μια ακριδούλα… Χαϊκού για τις τέσσερις εποχές, εκδόσεις Νεφέλη.



























Το Κρατικό Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Βαγγέλη Ηλιόπουλο για το έργο με τίτλο Θωμάς Q. BIT. Ταξιδιώτης στο κάτοπτρο του χρόνου, εκδόσεις Πατάκη.















Το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά απονέμεται κατά πλειοψηφία στην Μαρίζα Ντεκάστρο για το έργο με τίτλο Λίγο πριν… λίγο μετά το 1821. Ένας κόσμος σε κίνηση, εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.















Η σύνθεση της αρμόδιας επιτροπής έχει ως εξής:

1. Αναστασία Οικονομίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Πρόεδρος
2. Μένη Κανατσούλη, Καθηγήτρια του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αντιπρόεδρος
3. Τασούλα Τσιλιμένη, Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, συγγραφέας , Μέλος
4. Αγγελική Γιαννικοπούλου, Καθηγήτρια Παιδικής Λογοτεχνίας του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος
5. Σοφία Μαντουβάλου, συγγραφέας, Μέλος
6. Κλαίρη Γεωργέλλη, εικονογράφος, Μέλος
7. Ίρις Σαμαρτζή, εικονογράφος, Μέλος
8. Κατερίνα Δερματά, κριτικός, Μέλος
9. Χρύσα Κουράκη, κριτικός, Μέλος

Επιμέλεια κειμένου : Ελένη Μπετεινάκη


Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Έναν μύθο θα σας πω ή μπορεί και δυο και τρεις... του Αισώπου!

Στο Τέχνη καθ΄οδόν στο μοναδικό χωριό των Παραμυθιών στην Κρήτη, στα Κεράσια....

Είπαμε και τι δεν είπαμε και ψέμματα κι αλήθειες...

Σάββατο 7 του Σεπτέμβρη στα 2019 σε έναν τόπο που θα ζει ο Αίσωπος παντοτινά κι όλα τα παραμύθια σιγά σιγά θα ΄χουν το δικό τους σπιτικό και τοίχο. Εκεί λοιπόν βρεθήκαμε κι  είπαμε ένα σωρό ιστορίες, γνωστές και άγνωστες.

Και πιάσαμε κουβέντα με τον Αίσωπο κι εκείνος μας είπε λίγα λόγια για τη ζωή του. Για περιπέτειες απίστευτες που συνέβησαν 2500 χρόνια πριν. Κι ύστερα ξετυλίχθηκε το κουβάρι όλων των ιστοριών...
Είπαμε για ποντικούς του αγρού και της πόλης. Είπαμε για εκείνο τον μικρούλη ποντικό που τη γλίτωσε τη ζωή του από τα δόντια του λιονταριού  και δεν το ξέχασε ποτέ....
Είπαμε για την παμπόνηρη αλεπού που έβγαλε άχρηστα τα σταφύλια αφού δεν μπορούσε να τα φτάσει και να τα φάει...
Είπαμε για τα καμώματά της με την φιλενάδα της της πελαργίνα...
Είπαμε ακόμα για τον φοβερό στοίχημα του Βοριά και του Ήλιου που μας  θύμισαν πως με την καλοσύνη και τον όμορφο λόγο όλα γίνονται γλυκύτερα κι αντέχονται....
Κι αφήσαμε για το τέλος την ιστορία του Λαγού και της Χελώνας που ακόμα ντρέπονται τα τετρασέγγονα του κυρ Λαγού για το πάθημα του Προ-προ-προ-προ παππού τους....

Κι ήταν πολλά τα παιδιά κι οι μεγάλοι που μας τιμήσανε με την παρουσία τους...
Κι ήτανε το εγχείρημα του Δήμου Ηρακλείου πολύ σπουδαίο...

Κι έχω να πω πολλά ευχαριστώ σε μικρούς και μεγάλους για΄όλα όσα είπανε, για όλα όσα προσφέρανε σε μας με μοναδικά χαμόγελα...

Ίσαμε την επόμενη φορά .... 

Ελένη Μπετεινάκη

Κούκλες δια χειρός Eύης Αλμπαντάκη