Μαζί σαν ένα …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα δάσος ζούσε μια οικογένεια. Μην φανταστείτε πως ήταν οικογένεια ζώων, πουλιών ή εντόμων! Κάθε άλλο. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη οικογένεια με την μαμά Πέτρα, τον μπαμπά Βράχο και το μικρό τους, το Βοτσαλάκι. Κι ήταν πολύ δεμένοι μεταξύ τους, σαν να όλοι τους ένα πράγμα! Μια μέρα ή μαμά έφυγε για να δουλέψει μακριά από το σπίτι τους. Και το βοτσαλάκι αν και περνούσε υπέροχα με τον μπαμπά, την νύχτα του έλλειπε πολύ η μαμά. 

Ένα άλλο πρωινό έπρεπε να φύγει ο μπαμπάς , επίσης ένα ταξίδι μακρινό, και το βοτσαλάκι ένιωθε πάλι ανασφάλεια και μοναξιά τη νύχτα. Ώσπου έφτασε η στιγμή που έπρεπε να πάει κάπου μακριά και το βοτσαλάκι για να μάθει μια τέχνη! Και τώρα πια οι γονείς έμειναν μόνοι…

Η συνέχεια στο πολύ τρυφερό βιβλίο της Κατερίνας Σωτηροπούλου «Μαζί σαν ένα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη

Πρόκειται για μια πολύ τρυφερή ιστορία  που καταπιάνεται με ένα δύσκολο θέμα για μικρά παιδιά: την απουσία ενός μέλους της οικογένειας και τις αλλαγές που αυτή φέρνει στα συναισθήματα και στην καθημερινότητα όλων. Η Κατερίνα Σωτηροπούλου καταφέρνει με λόγο απλό και απόλυτα κατανοητό ακόμα και από πολύ μικρά παιδιά να μιλήσει για συναισθήματα χωρίς να προσφέρει  εύκολες λύσεις ή να τα μεγιστοποιήσει. Απλά, όπως πραγματικά είναι!

Βασικό της θέμα η οικογένεια, η αγάπη και το δέσιμο των μελών της. Η σημασία του «μαζί» ακόμα κι όταν ο άλλος είναι μακριά. Συμβολισμούς αρκετούς συναντάμε στο βιβλίο. Η Πέτρα είναι σκληρό υλικό, και σε πολλές αναφορές  θεωρείται «άψυχο» και σκληρό  υλικό, όμως στην ιστορία μας αποκτά ανθρώπινη μορφή και έχει συναίσθημα...

Δίνει έμφαση στις αλλαγές, περνώντας της μέσα από τις εποχές. Στέκεται πάντα στο συναίσθημα που δημιουργεί η απουσία, έστω και προσωρινή, η προσμονή, η αλλαγή και η επανένωση.

Φόβος, ανασφάλεια, επιθυμία, μοναξιά και την επόμενη στιγμή νιώθεις πληρότητα, ασφάλεια, αγάπη και ολοκλήρωση.

Έξυπνο βιβλίο χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές αλλά πολύ προσιτό και ευχάριστο σε μικρές ηλικίες. Εικονογραφημένο από την ίδια την συγγραφέα σε γήινους τόνους και απαλές αποχρώσεις σε ένα λιτό φυσικό περιβάλλον εναρμονισμένο απόλυτα με το ύφος της ιστορίας.

Προτείνεται για μικρά παιδιά που δεν κατανοούν εύκολα την μερική απουσία των γονέων για δουλειά ή μικρό ταξίδι χωρίς την δική τους παρουσία!

 

Αναζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα : https://www.patakis.gr/books/9786180716054-mazi-san-ena/

 

Ο Νόι και η σπουδαία φάλαινα*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κι όταν οι ιστορίες μας δυναμώνουν, μας συγκινούν και μας χαρίζουν όμορφες στιγμές, δεν περιμένουμε τα Σάββατα για να σας τις προτείνουμε…

*Ο Νόι και η σπουδαία φάλαινα, Benji Davies, εκδ. Ίκαρος

Με μια υπέροχη αφιέρωση στη μητέρα του ο Benji Davies μας χαρίζει ένα ακόμα μικρό βιβλιο-αριστούργημα: «Καθένας μας έχει μια ιστορία να διηγηθεί…»

Τον θυμάστε τον Νόϊ; Ένα μικρό αγόρι που ζει στην παραλία μαζί με τον μπαμπά του και έξι γατιά; Ε λοιπόν σε αυτήν την ιστορία η γιαγιά του έχει έρθει να τους επισκεφθεί. Εκείνο το βράδυ που ο αγέρας φυσάει πολύ δυνατά , ο Νόι θυμήθηκε την φάλαινα που είχαν σώσει μαζί με τον μπαμπά του σε μια άλλη, μεγάλη καταιγίδα. Ένιωθε τόσο παράξενα που ο ύπνος δεν ερχόταν και τότε η γιαγιά του άρχισε να του λέει μια ιστορία. Η πρωταγωνίστρια αυτής της ιστορίας ήταν ένα κορίτσι που κι αυτό ζούσε σε ένα νησί και κάποτε είχε συναντήσει μια φάλαινα που με τον καιρό γίνανε φίλες. Με μια φλογέρα που της είχε φτιάξει ο παππούς της συντρόφευε το τεράστιο κήτος όποτε ερχόταν  κοντά στη στεριά. Ένα καλοκαίρι η φάλαινα δεν εμφανίστηκε. Και το κορίτσι την έψαχνε κάθε μέρα. Στη στεριά, στη θάλασσα, στα γύρω νησιά, αλλά μάταια. Κι ένα βράδυ που ξέσπασε μια άγρια καταιγίδα, άλλαξαν τα πάντα για το μικρό κορίτσι. Το σπίτι τους χάθηκε κι ευτυχώς πρόλαβε όλη η οικογένεια της κι οι γείτονες τους  να μπουν  σε ένα σωστικό πλοίο και να βρεθούν σε ένα άλλο νησί… Δεν είχε τίποτα σωθεί από την προηγούμενη ζωή τους, ούτε καν η ξύλινη φλογέρα. Κι αρχίσαν πάλι από το τίποτα να φτιάχνουν σπίτι, χαμόγελα, ζωή, σε έναν νέο τόπο. Και το κορίτσι σκεφτόταν αν θα έβλεπε ποτέ ξανά την φάλαινά του… Κι όπως περνούσαν οι μέρες, ένα πρωί ένα αντικείμενο γνώριμο ξεβράστηκε στην ακτή. Και κάθε μέρα όλο και κάποια κομμάτια εμφανίζονταν που είχαν άμεση σχέση με εκείνα που υπήρχαν στο σπιτικό τους… Και το κορίτσι ήθελε να ανακαλύψει, πως και με ποιο τρόπο έρχονταν όλα εκείνα τα πράγματα στο νέο τους νησί. Και τότε άρχισαν οι εκπλήξεις και τα πολύτιμα μικρά- μεγάλα της ζωής που ξεδίπλωσαν μυστικά κι αλήθειες και συγκινήσεις μοναδικές.

Ποιο ήταν αυτό το κοριτσάκι;

Τι σχέση έχει ο μικρός Νόϊ με την φάλαινα και το κορίτσι;

Πόσες ιστορίες κρύβουν οι ζωές των ανθρώπων;

Πόσα πράγματα συμβαίνουν που μας σημαδεύουν για πάντα; Γνωρίζουμε όλοι από πρόσφατες έρευνες πως τα μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά όπως οι  φάλαινες και οι φυσητήρες επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μιας δικής τους διαλέκτου με σφυρίγματα εκδηλώνοντας συγχρόνως συνεργασία, εν συναίσθηση και μια εκπληκτική «συζήτηση» στην αγέλη τους και στην εκπαίδευση των μικρών τους. Κάτι ανάλογο βλέπουμε στην ιστορία του Benji Davies.

Τούτη η  ιστορία του αγαπημένου συγγραφέα και εικονογράφου είναι γεμάτη συναισθήματα και στάσεις ζωής. Είναι η τέταρτη στη σειρά που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και μας μιλάει και πάλι για την οικογένεια, το δέσιμο των μελών της και τις καταστάσεις που τους κάνουν πιο δυνατούς. Μια ιστορία για τη δύναμη της μουσικής και της αγάπης, της φιλίας ανάμεσα στα ζώα και τους ανθρώπους.

Συναισθηματικές καταστάσεις με θέμα την απώλεια. Εκεί που νομίζεις πως όλα έχουν χαθεί ίσως να είναι η  αρχή για κάτι καινούργιο. Πως το καλό πάντα θριαμβεύει και την κατάλληλη στιγμή σου δίνεται …πίσω.

Μυστικά που αποκαλύπτονται και δυναμώνουν ακόμα περισσότερο τις σχέσεις. Συγκινητική ιστορία γεμάτη τρυφερότητα, αγάπη και μικρά θαύματα. Γιατί οι ιστορίες των ανθρώπων πρέπει να λέγονται, να περνούν από γενιά σε γενιά, για να γνωρίζουμε όλοι τις ρίζες, την καταγωγή, τις συνθήκες της σημερινής μας κατάστασης, όποια κι αν είναι.

Άλλη μια ιστορία του Νόι, άλλη μια εξαιρετική εικονογράφηση από το Benji Davies.

Μπείτε εδώ για να διαβάστε ένα απόσπασμα : https://ikarosbooks.gr/1167-o-noi-kai-i-spoydaia-falaina.html

Κι εδώ να δείτε τη σελίδα του βραβευμένου συγγραφέα: https://benjidavies.squarespace.com/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 23 Οκτωβρίου 2023 :Εδώ!

Το Μεταξένιο* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Ο Δεκέμβριος λένε πως είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών και εμείς θα σας παρουσιάζουμε «Κάθε μέρα κι ένα βιβλίο», στη στήλη των Παραμυθιών του Σαββάτου, μέχρι την Πρωτοχρονιά.

*Το Μεταξένιο, Κυριάκος Χαρίτος, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο

«Μια φορά ήταν ένα μεταξένιο αγόρι… Του ΄λεγε η μάνα του, η μεταξομάνα του. Μεταξένιο μου κι απαλένιο μου, εσύ δεν είσαι σαν τα άλλα…»

Έτσι ξεκινάει την ιστορία του ο Κυριάκος Χαρίτος σε ένα διηλικιακό βιβλίο που από την πρώτη του σελίδα σε βάζει σε έναν τόπο και χρόνο του παλιού καλού καιρού  και την ίδια στιγμή σε τοποθετεί στο σήμερα. Με στοιχεία από τα λαϊκά, τα μαγικά και τα σύγχρονα παραμύθια, μαγεύεσαι με τις λέξεις, την πλοκή, το θέμα, την ροή, τις έννοιες και την εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη.

Τι Πραγματεύεται η ιστορία;

Πώς να καταλάβει ένα Παιδί (το Μεταξένιο) την ταυτότητά τα του, την πραγματική του αξία και υπόσταση. Η μάνα το μεγαλώνει σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον που όλα σχεδόν τα πράγματα γύρω του συνοδεύονται από την λέξη  «πρόσεχε» και «μη».

Εσύ δεν είσαι σαν τα άλλα…

Ένα τεράστιο πέπλο – σύμπαν κλουβιών με έναν πελαργό  ίσως, που απειλητικά με το ράμφος του προσπαθεί να σπάσει τον υμένα της προστασίας ( Εικόνα του Βασίλη Κουτσογιάννη, συγκλονιστική).

Οι λέξεις – ρήματα συνθλίβουν και τελικά κομματιάζουν όλον τον ψυχισμό. Και η σιωπή του Μεταξένιου συνεχίζεται κυριευμένη από το φόβο.

Κι όλα αλλάζουν σε μια μόνο στιγμή, για μια συνήθως ασήμαντη αφορμή {…ο βασιλιά της χώρας θυμήθηκε που είχε βάλει τις παντόφλες του…}, που όμως γίνεται σημαντική όταν ανοίξει η ψυχή με μια αχτίδα φωτός {…Αποφάσισε να κάνει μια γιορτή…}

Και το Μεταξένιο μετά από μεγάλή πάλη με τον εαυτό του αποφασίζει να βγει από (την σπηλιά, το σκοτάδι, το στόμα του τέρατος ή καρχαρία) και να πάει κι αυτό στη γιορτή. Να ζήσει, να απολαύσει, να αγγίξει και να νιώσει…

Και τότε όλα ξαφνικά αλλάζουν, όταν πια αντιμετωπίζει τη ζωή, μόνος, οι άλλοι πέφτουν πάνω του. Γιατί οι δικές του άμυνες είναι ελάχιστες. Η εμπειρία ζωής, ανύπαρκτη. Η διαφορετικότητα προκαλεί αντιδράσεις, χάος κάποιες φορές,  μοναξιά και πολύ πόνο.

Μια τσαλακωμένη προσωπικότητα το …Μεταξένιο, που αναζητά τις «κλωστές» να τυλιχθεί, να πλεχτεί από την αρχή. Φτάνει μονάχα ένα άλλο παιδί, μικρό, στο δικό σου ύψος να βρεθεί στο δρόμο σου και να βοηθήσει να μαζέψει ξανά τις ξηλωμένες ραφές και κλωστές. Ένα «ραφτάκι» που θα του δώσει εκείνο το κάτι, το έναυσμα , την αρχή της ανανέωσης, το πέρασμα στην αυτονομία, στην σωστή του ταυτότητα, στην ενηλικίωση του…

Και τότε βρίσκει τις ισορροπίες, αποδέχεται τον εαυτό του με τις αλλαγές και βγαίνει επιτέλους από την νύχτα στο φως του ήλιου.

Κι ο πελαργός ισιώνει το ράμφος του, σε μια οριζόντια γραμμή, όχι πια απειλητική! ( Επίσης συγκλονιστική εικόνα).

Ένα βιβλίο με πολλαπλές αναγνώσεις, ιδιαίτερα νοήματα, καταπέλτης στο ρόλο της μάνας στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού της. Με λόγο ποιητικό, αρκετές φορές κοφτό και λιτό αποκαλύπτονται αλήθειες, φόβοι, παιδικά τραύματα και χιλιάδες συναισθήματα θετικά και αρνητικά που παλεύουν μέχρι να βρεθεί η τόλμη να ξεφύγει κάνεις από καταπίεση, παρωχημένες αντιλήψεις, φοβίες και εμπόδια. Το βήμα στην ενηλικίωση και τελικά στην αποδοχή και χτίσιμο από την αρχή του εαυτού σου.

Γεμάτη συμβολισμούς η ιστορία. Στοιχεία μαγικών παραμυθιών : βασιλιάς, αριθμοί, χρόνος άχρονος! Όλες οι αισθήσεις σε εγρήγορση και αλήθειες. Αλήθειες που πονάνε, που λυτρώνουν, που λέγονται.

Κείμενο και ιστορία άρτια δοσμένα. Λέξεις, λέξεις που καταρρακώνουν και ανυψώνουν. Που συνθλίβουν και ξαναδίνουν ζωή. Εικόνες δυνατές, απίστευτές, μικρά (ΤΕΡΑΣΤΙΑ) έργα Τέχνης. Όσα δεν λένε οι λέξεις του Κυριάκου Χαρίτου ( που πιστέψτε με, τα λένε όλα) τα λένε οι εικόνες του Βασίλη Κουτσογιάννη.  

Μια αριστουργηματική συνεργασία με πολλαπλά οφέλη για όλους μας.

Ένα βιβλίο που το διαβάζεις ξανά και ξανά. Όσες φορές κι αν το έχω διαβάσει εγώ,  πάντα κάτι καινούργιο ανακαλύπτω. Όσες φορές και αν παρατηρήσω τι εικόνες πάλι άλλη ερμηνεία θα δώσω.

Ένα είναι σίγουρο. Είχα πολύ καιρό να απολαύσω ένα τόσο καλογραμμένο και μοναδικά εικονογραφημένο βιβλίο που απευθύνεται σε κάθε ηλικία μέχρι τα βαθιά μας γεράματα, για την αγάπη , κάθε είδους αγάπη ,την φροντίδα και τελικά την ολοκλήρωση και αποδοχή του εαυτού μας.

Αναζητείστε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία και δείτε εδώ τις πρώτες του σελίδες : https://www.metaixmio.gr/el/products/to-metaxenio 

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 1 Δεκεμβρίου 2024 : εδώ!

Ο Νόϊ και η Φάλαινα τον χειμώνα...στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Ο Νόϊ και η Φάλαινα τον χειμώνα, Benji Davies, (απόδοση: Αντώνης Παπαθεοδούλου), εκδ. Ίκαρος

Ποιος φοβάται τη μοναξιά; Το σκοτάδι; Την αγριεμένη θάλασσα το χειμώνα; Πολλοί άνθρωποι μικροί ή μεγάλοι, όχι όμως ο Νόι. Το αγόρι που κάποτε έσωσε ένα μικρό φαλαινάκι που μια καταιγίδα το είχε ξεβράσει στην ακτή. Κι αφού εκείνο γύρισε στην οικογένεια του ασφαλής και σώο, ο μικρός Νόι το σκέπτεται και το αποζητά συχνά. Ο χειμώνας αρχίζει να γίνεται  βαρύς σιγά σιγά κι ο μπαμπάς του Νόι αποφασίζει να πάει για τελευταία φορά για ψάρεμα με το καΐκι του. Όμως αργεί να γυρίσει κι ο Νόι ανησυχεί και αρχίζει να τον ψάχνει.  Κι εκεί στην παγωμένη θάλασσα και στο απόλυτο σκοτάδι μια αγαπημένη οικογένεια φαλαινών θα εμφανιστεί και θα τον βοηθήσει. Το φαλαινάκι, ο φίλος του που φυσικά δεν τον ξέχασε, σχεδόν θα τον σώσει…

Η δεύτερη ιστορία του Benji Davies για τον Νόι και το φαλαινάκι του. 

Απλή, τρυφερή, υπέροχη και γεμάτη συναισθήματα. Θάρρος, τόλμη, φόβος, μοναξιά, φιλία, αγάπη. Αγάπη για τον γονιό, αγάπη για τα ζώα , αγάπη γα την περιπέτεια. Με λόγια λίγα, και πολύ απλά μια ιστορία συγκλονιστική. Μια ιστορία που δείχνει πως το θάρρος οδηγεί σε δύσκολα μονοπάτια κάποιες φορές και πως η αγάπη δεν φοβάται ούτε τους χειμώνες, ούτε τις σκοτεινές νύχτες , ούτε τα παγωμένα νερά. Συμβολισμοί, αξίες και πίστη στους στόχους και στους σκοπούς. Φιλίες που αν και ανόμοιες μοιάζουν να κρατούν καλά. Οικογενειακή ιστορία, δεσμοί αίματος άλυτοι και μεγαλείο ψυχής. 

Εικονογράφηση από τον ίδιο τον συγγραφέα που μαγεύει παιδιά και μεγάλους. Μια ιστορία που θα διαβάσετε πολλές φορές στα παιδιά γιατί απλά θα σας τη ζητούν συνέχεια!

Δείτε το εδώ : https://ikarosbooks.gr/

Καληνύχτα, μαμά* … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη 

*Καληνύχτα, μαμά, Μαρία Παπαγιάννη, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Πατάκη

Η ώρα του ύπνου, δηλαδή του αποχωρισμού εντελώς από την μαμά είναι η δυσκολότερη για την Ματίνα. Και για πολλά παιδιά!

Η Ματίνα φοβάται το σκοτάδι και προκειμένου να καθυστερήσει να πάει στο κρεβάτι της σκαρφίζεται χίλια δυο πράγματα, προσπαθώντας να τα καταφέρει. Όλα τα κάνει πολύ αργά. Να πιει το γάλα της, να πλύνει τα δόντια της, να βάλει πιτζάμες και να φτάσει στην ώρα των παραμυθιών. Το καλύτερό της! Τώρα μπορεί  να ζητήσει από την μαμά της πολλά, πολλά  παραμύθια να της πει…

Και αμέσως μετά αρχίζουν οι ερωτήσεις. Για τους ήρωες όλων των παραμυθιών. Για τις δικές τους φοβίες και συνήθειες. Για τα όνειρα που προτιμούν το σκοτάδι για να …έρθουν!

Μια τρυφερή και πολύ αληθινή ιστορία της Μαρίας Παπαγιάννη που όπως λέει η ίδια, ενηλικιώθηκε αφού περάσανε τα χρόνια και εκδίδεται ξανά. Κι ευτυχώς,  για να την θυμηθούν όσοι ήταν μικρά παιδιά όταν η δική τους μαμά τούς την διάβαζε. Αλλά και για την γνωρίσουν οι νεότερες μαμάδες και να τη διαβάσουν στα δικά τους παιδιά.

Μια ιστορία όπως λέει ο τίτλος της για την στιγμή της καληνύχτας. Του αποχωρισμού θα προσθέσω εγώ και η στιγμή που έχει πάντα ….καθυστέρηση. Η στιγμή της αλήθειας, των παραμυθιών, της αγκαλιάς και των ονείρων.

Διαβάστε το κι εσείς σαν καληνύχτα στο παιδί σας. Απολαύστε μετά και τις δικές του ερωτήσεις. Και βάλτε εσείς τα όρια  στην αποχώρηση.

Κι όπως ξεφυλλίζετε το βιβλίο δείξετε τους και τις υπέροχες εικόνες της Ντανιέλας Σταματιάδη,  να καταλάβει ακόμα περισσότερο πως κι άλλα παιδιά νιώθουν όπως αυτό.

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://www.patakis.gr/product/679062/vivlia-paidika--efhvika-paidikh-neanikh-logotexnia/Kalhnuxta-mama-epanekdosh/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive. gr στις 13 Ιουλίου 2024 : Εδώ!

Διαβάσαμε, ξεχωρίσαμε και προτείνουμε βιβλία στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Το καλοκαίρι είναι μπροστά μας… 

Ο καιρός και οι συνθήκες ευνοούν για περισσότερο διάβασμα  αρκεί να μπορούμε να ανακαλύψουμε μικρές αναγνωστικές απολαύσεις που αξίζουν πραγματικά την προσοχή μας.

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε δικές μας επιλογές από καινούργιες εκδόσεις και σεις απλά…αναζητείστε της.

Πετάνε οι αρουραίοι; Συγγραφέας Συρμώ Μιχαήλ, εικ: Μαριάννα Φραγκούλη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Ο  κύριος Ράτης, ένας παμφάγος καλοφαγάς αρουραίος θέλει εκείνο το πρωινό να φάει αυγά και αφού έχει ξεσκαλίσει ένα σωρό συνταγές αποφασίζει την πιο σίγουρη και εύκολη, δηλαδή να φάει αυγά μελάτα. Πηγαίνει στο κοντινό κοτέτσι αλλά λίγο πριν μπει μέσα βλέπει στην άκρη του περιβολιού μερικά αυγά, λίγο μεγαλούτσικα με καφέ πιτσιλιές πάνω τους. Τα παίρνει πολύ προσεκτικά μέσα στον σάκο του κι επιστρέφει στη φωλιά του. Τα βάζει να βράσουν σε μια κατσαρόλα και σκόπευε να τα αφήσει  μονάχα τρία λεπτά…

Ούτε ένα λεπτό  δεν είχε περάσει όταν το ένα από αυτά σαν να κουνήθηκε λιγάκι και μέσα σε μια στιγμή εσπασε κι ένα μικρό υγρό κεφαλάκι μόλις ξεπρόβαλε…

Ο κύριος Ράτης τα έχασε. Έκλεισε γρήγορα το μάτι της κουζίνας και ξαφνικά όλα τα αυγά ..ζωντάνεψαν. Τρία μικρά χηνόπουλα έτρεξαν κοντά του φωνάζοντας όλα μαζί την απίστευτη για εκείνον λέξη :Μαμά!
Από εκείνη την στιγμή δεν τον άφησαν καθόλου ήσυχο. Τον ακολουθούσαν παντού.

Σκέφτηκε να τα πάει πίσω στι κοτέτσι, να κρυφτεί να μην τον βρίσκουν, να μεταμφιεστεί, να σκαρφαλώσει ψηλά, όμως τίποτα δεν άλλαξε. Εκείνα συνέχισαν να τον αναζητούν και να μην τον αφήνουν ούτε για μια στιγμή.
Πώς θα ξεφύγει απ’ αυτή την άβολη κατάσταση; Ή μήπως δε θα ξεφύγει;

Διαβάστε εδώ τις πρώτες του σελίδες: https://www.metaixmio.gr/el/products/petane-oi-arouraioi 

Η κίτρινη ομπρέλα του Βαλεντίνου, Τζένη Κουτσοδημητροπούλου, εικ: Γιάννης Σκουλούδης, εκδ. Ελληνοεκδοτική  

Ο Βαλεντίνος είχε μια κίτρινη ομπρέλα. Ήταν δώρο του παππού του.
Του την είχε δώσει όταν ήταν μικρό παιδί ακόμα.
Με την πρώτη ψιχάλα, ο Βαλεντίνος την πήρε στα χέρια και βγήκε στην αυλή.
«Μυρίζει βροχή» είπε ο παππούς.
Ο Βαλεντίνος άνοιξε την ομπρέλα με τη βοήθειά του.
Ταπ, ταπ, ταπ ακούγονταν οι σταγόνες πάνω στο πανί.

Μια τρυφερή ιστορία για τον κύκλο της ζωής, για τις γενιές που διαδέχονται η μια την άλλη, για τους διαφορετικούς ρόλους που μας «αναθέτει» ο χρόνος που κυλά σε σχέσεις που ζούμε και ξαναζούμε, από διαφορετική θέση κάθε φορά... (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ξεφυλλίστε εδώ τις πρώτες σελίδες   : https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/i-kitrini-omprela-tou-valentinou 

Ξέρεις που ζει η αγάπη; Λίζα Βάισμπροντ, εικ: Νίνι Αλάσκα, εκδ. Μεταίχμιο

Ο Τομ θέλει να μάθει πώς μοιάζει η αγάπη. Πώς θα το βρει όμως; Η αγάπη δεν έχει διεύθυνση, ούτε τηλέφωνο. Τότε ο παππούς έχει μια ιδέα. Πηγαίνει τον Τομ σε όλες τις στιγμές που το αγόρι μπορούσε να δει, να γευτεί και να νιώσει την αγάπη. Γιατί η αγάπη βρίσκεται στη νόστιμη μαρμελάδα φράουλα που φτιάχνει η γιαγιά, στο χαμόγελο του μπαμπά, σ’ ένα φιλικό χέρι βοήθειας…

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα και μερικές εκτυπώσεις δραστηριότητες: https://assets.metaixmio.gr/files/EKTYPOSIMES_DRASTIRIOTHTES_KSEREIS_POY_ZEI_H_AGAPH.pdf

Ο Ουρανός μιλά ελληνικά, Λίτσα Τότσκα, εικ: Μαρία Μανουρά, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Το ξέρεις ότι ο Ουρανός μιλά ελληνικά; Πολλοί αστερισμοί έχουν ονόματα θεών, ηρώων και πλασμάτων από την Ελληνική μυθολογία. Πάμε μια βόλτα με την Αστρονομούλα για να τους ανακαλύψουμε; 

Φαντάσου ότι τα άστρα είναι τελείες. Ένωσε τις τελείες και σχημάτισε εικόνες! Όπως έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες τις νύχτες με καθαρό ουρανό. Είχαν πλούσια φαντασία αλλά και πολλές απορίες. Πώς γεννήθηκε η φύση; Γιατί κάθε ζώο είναι διαφορετικό; Γιατί αλλού κυλούν ποτάμια κι αλλού μας βρέχει η  θάλασσα; Τι είναι ο άνθρωπος; Για ν’ απαντήσουν στις απορίες τους επινόησαν ιστορίες  για κατορθώματα αλλά και για έρωτες θεών και θνητών. Αυτές οι ιστορίες είναι οι μύθοι.  

Για  να μην τελειώσει ποτέ αυτό το ταξίδι, τις ξάστερες νύχτες όταν θα σηκώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό θα ξανασυναντάς τους αγαπημένους αστερισμούς σου και τους ήρωές τους!

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα: https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/o-ouranos-mila-ellinika-oi-asterismoi-sthn-elliniki-mythologia 

(Σύντομα αναλυτικά, στα Παραμύθια του Σαββάτου)

Εμείς, Paloma Valdinia, (Μετάφραση : Πετρούλα Γαβριηλίδου) εκδ. Μάρτης

Ένα υπέροχο βιβλίο με ιδιαίτερες εικόνες για όσους έχουν ζήσει το Εμείς και διατηρούν δεσμούς που υπερβαίνουν τον χρόνο, πέρα από καλοκαίρια και χειμώνες. 

Εμείς, μια λέξη τόσο απλή κι όμως τόσο σημαντική. Ακόμα κι αν φύγεις μακριά,
ακόμα κι αν ο χρόνος μάς αλλάξει, εγώ κι εσύ, μητέρα και παιδί, θα είμαστε μαζί…
θα είμαστε πάντα Εμείς.

https://www.martis.gr/shop/emeis/ 

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 1 Ιουνίου 2024 : https://www.cretalive.gr

'Ενας Αρκούδος μια φορά...

Ένας Αρκούδος μια φορά, Ελένη Γερουλάνου, Ίρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκη/ Μουσείο Μπενάκη

Ένα κίτρινο, μαδημένο, ταλαιπωρημένο αρκουδάκι που βρέθηκε στο δρόμο και θύμισε στην Μαρία Αργυριάδη το δικό της, σαν ήταν παιδί, ήταν η αιτία για να γράψει τούτη την πολύ τρυφερή, συγκινητική,  αλλά σπουδαία ιστορία η Ελένη Γερουλάνου.

Η αναζήτηση, η εγκατάλειψη, η ανάγκη να ανήκεις κάπου, το ταξίδι της ζωής, η περιπλάνηση, ο προορισμός, η ζεστή αγκαλιά. Όλα τα συναισθήματα στοιβαγμένα σε ένα μικρό χνουδωτό, καφετί αρκουδάκι Λούτρινο, , μαλλιαρό, δεν έχει σημασία, τούτο αρκουδάκι της ιστορίας, της Μαρίας και της Ελένης, ήταν μάλλον ένα από τα χιλιάδες αρκουδάκια αγκαλιάς.  Ίσως και να ναι και το δικό μας αρκουδάκι που σαν μεγαλώσαμε …χάθηκε. Μια αγκαλιά το βιβλίο, μια ενθύμηση ,μια προτροπή , μια ανάγκη και μια υποχρέωση. Που πάνε τα παλιά μας παιχνίδια σαν μεγαλώνουμε; Πόσα από  αυτά σώζονται, πόσα χάθηκαν, αδιάφορο ή άγνωστο που; Πόσες ώρες χαράς, φαντασίας, παιχνιδιού μας χάρισαν όλα εκείνα τα παλιά, τα σύγχρονα, τα αγαπημένα των παιδικών χρόνων;

Μια ιστορία πολύ, μα πολύ συγκινητική! Ένα βιβλίο σημαντικό, αγαπημένο από την πρώτη του σελίδα. Λίγα τα λόγια της Ελένης Γερουλάνου μα απολύτως μαγικά. Ένα βιβλίο που σε γεμίζει νοσταλγία γιατί κάτι , κάτι θα σου θυμίσει από τα παιχνίδια της δικής σου ζωής. Την ίδια στιγμή προσφέρει μια ιστορία που κρύβει μέσα της την περιπλάνηση ενός «παιδιού» που δεν ξέρει, δεν θυμάται, δεν έχει σπίτι. Ίσως και να ΄ναι παραλληλισμός, αλληγορία, ίσως… Για το ταξίδι της ζωής, την αναζήτηση του σπιτιού, του να ανήκεις κάπου, οι ρίζες, το καταστάλαγμα!

Κι ύστερα ερχόμαστε ξανά στα παιχνίδια και  την κατάληξη τους, σαν τα βαρεθούμε, σαν μεγαλώσουμε, σαν χαλάσουν ή και σπάσουν. Κι όμως όλα τα παιχνίδια έχουν ψυχή! Δωρίστηκαν, αγοράστηκαν, παίχτηκαν ατελείωτες ώρες από παιδιά που για αυτά ήταν ότι πολυτιμότερο είχαν κάποτε. Παιχνίδια, που ξέφτισαν, που χάλασαν, που έσπασαν και που κατέληξαν αν ήταν τυχερά στην…. ανακύκλωση, αλλιώς σε μια απλή και τεράστια χωματερή. Ο μικρός Αρκούδος όμως της Μαρίας και της Ελένης θα ζήσει για πάντα. Θα ζήσει σαν παραμύθι, θα ζήσει σαν παιχνίδι που σώθηκε στο Μουσείο Παιχνιδιού του Παλαιού Φαλήρου στην Αθήνα!

Κι αν ακολουθήσεις τούτον τον μοναδικό Αρκούδο στην περιπλάνηση και αναζήτησή του θα μαγευτείς ακόμα πιο πολύ από τις μαγικές, ολοζώντανες, καταπληκτικές εικόνες  της Ίρις Σαμαρτζή. Σαν να΄ναι όλα ζωντανά μπροστά στα μάτια σου! Τα παιχνίδια των καιρών, των χωρών, των ζώων που ίσως και να έχουν χαθεί. Των ατελείωτων απογευματινών ωρών,  εκείνα τα παιχνίδια που δεν υπάρχουν πια. Τις κούκλες τις μοναδικές, τα πλοία που είναι σαν αντίγραφα όλων των σπουδαίων που υπήρξαν κάποτε στ αλήθεια. Την μοναδική αλεπού με την πάπια της που φτιάχτηκε στη Γερμανία την δεκαετία  ανάμεσα  στα 1930 και 1950. Εκεί μέσα στο βιβλίο και στο Μουσείο είναι κι ο Κλούβιος κι η Σουβλίτσα που μεγαλώσαμε μαζί τους. Είναι και τα δικά μας όμορφα κι αθώα χρόνια. Καρουσέλ, χάρτινες  και πορσελάνινες κούκλες, μικρά ξύλινα κουκλοθέατρα. Αεροπλάνα, αλογάκια, τρακατρούκες, μαριονέτες και χίλια δυο καλούδια που κάποτε έπαιρναν ζωή σε χέρια παιδικά….

Ότι κι αν  πω για αυτό το βιβλίο θα΄ναι λίγο. Γέμισε ομορφιά την ψυχή μου. Έφερε δάκρυα χαράς και νοσταλγίας. Έφερε το δικό μου αρκουδάκι στη θύμηση μου. Έφερε θαυμασμό για την Μαρία Αργυριάδη. Για τους Ανθρώπους που οραματίστηκαν και κατάφεραν να φτιάξουν τούτο το Μουσείο και να το παραδώσουν σε μας και τις επόμενες γενιές.

Ελένη Γερουλάνου! Το πιο όμορφο χαμόγελο, το πιο αληθινό από όλους τους ανθρώπους που γνωρίζω και υπηρετούν το βιβλίο, τα παιδιά, την εθελοντική εργασία- προσφορά. Δεν χρειάζεται  ιδιαίτερες συστάσεις. Library4 all , δημιούργημά της! Έχει περάσει τα  σύνορα της Ελλάδας, έχει γεμίσει εκατοντάδες σχολεία και βιβλιοθήκες με χιλιάδες βιβλία και πρωτεργάτης, ακούραστος, και αναντικατάστατος, η Ελένη, όλων μας. Όσοι την γνωρίζουν , την αγαπούν από την πρώτη στιγμή. Γράφει πάντα πολύ ιδιαίτερα βιβλία. Με ήρωες αντικείμενα  Μουσείων,  για ιστορία, για παρελθόν που καταφέρνει να γίνει μέλλον, για πράγματα θαυμαστά και αγαπημένα. Τούτος ο αρκούδος θα σας κάνει να θυμηθείτε τη ζωή που περάσατε , τα απογεύματα των παιδικών σας χρόνων με τα δικά σας παιχνίδια. Θα σας κάνει να αναρωτηθείτε μήπως να γινόσασταν κι εσείς δωρητές παιχνιδιών σε άλλους, σε Μουσεία, σε χώρους που ζουν παιδιά και τα έχουν πολύ πολύ ανάγκη. Τούτη η ιστορία θα σας κάνει να πάτε  στο μοναδικό Μουσείο των παιχνιδιών να δείτε όλους εκείνους τους θησαυρούς που μόνο χαρά μπορούν να σας γεμίσουν, μόνο αγάπη για το ωραίο, το πολύτιμο, το αθώο άλλων εποχών!

Ιρις Σαμαρτζή. Η κοπέλα με τα πινέλα που ζωγραφίζει την …Ιστορία. Ιστορία έχουν και τα παιχνίδια και μόνο η δική της ευαισθησία, ματιά και αγάπη θα μπορούσε να τα αποτυπώσει τόσο αληθινά και ζωντανά.

Την Μαρία Αργυριάδη δεν την έχω γνωρίσει ποτέ. Όμως νομίζω ότι είναι ένα από τα πιο σπουδαία  πρόσωπα που έχει η …χώρα μας. 20.000 παιχνίδια, δικά της, αγορασμένα ή δωρισμένα από φίλους, από ταξίδια, από ….τα σκουπίδια. Κι όλα δώρο στα παιδιά, σε ένα Μουσείο κόσμημα, στα μάτια πολλών κι όχι κρυμμένα σε αποθήκες, σε χαρτόκουτες, στα πατάρια και στο πουθενά. Για να γνωρίσουν τα παιδιά, για να θυμηθούν οι μεγάλοι, για να ζήσουμε ξανά την ιστορία του τόπου μέσα από τις παιδικές συνήθειες και τα παιχνίδια του τότε, που μπορεί κάποια στιγμή να ξαναγίνουν του τώρα.

Ένας Αρκούδος μια φορά… Ενας Αρκούδος για πάντα!

Για παιδιά, για μεγάλους για όλους όσους αγαπούν τα όμορφα και τα πολύτιμα!

Δημοσιεύτηκε για πρωτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 2018 στο www.cretalive.gr

Η Διδώ και η μαύρη βίβλος* … στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ποδαρικό στην νέα χρονιά ένα βιβλίο, γάργαρο, σαν ποταμάκι, για όλα μας τα παιδιά,  τα μικρά και τα μεγάλα που δεν φοβούνται να  εναντιωθούν. Στα παιδιά που δεν θέλουν τα σκοτάδια που τους επιβάλλουν οι άλλοι, αλλά ζητούν το φως, το δίκαιο και την αλήθεια.

Η Διδώ της Μαρίας Παπαγιάννη είναι μια μικρή ηρωίδα- μαθήτρια  που λατρεύει την περιπέτεια, την ζωή, την οικογένεια, την γιαγιά και τον Τσου τον αδελφό της. Κατάφερε να αποδείξει πως γνωρίζει καλά να ξεπερνά φόβους και δύσκολες καταστάσεις.

Αλλά ας δούμε λίγο την ιστορία από την αρχή. Το όνομα Διδώ της το έδωσε ο παππούς της που είναι  αστρονόμος και τον λένε Αρίσταρχο.  Αυτός μάλιστα της έχει μάθει πως υπάρχει στο γαλαξία μας κι ένα αστέρι με το όνομά της, το Dido 209. Μια πληροφορία που όταν την χρησιμοποιήσει στο σχολείο, και συγκεκριμένα στον Διευθυντή της, θα βρει άσχημο μπελά. Στο σπίτι της η Διδώ έχει και άλλα παράξενα. Έναν μπαμπά, τον Όττο, που είναι φιλόσοφος αλλά δουλεύει σε ταξιδιωτικό γραφείο και ακούει πολύ Beetles, μια μαμά τη Λίζη, που νοιάζεται πολύ για το νερό του πλανήτη και μια γιαγιά, την Βικτώρια, που το μυαλό της έχει «κομμάτια παζλ που έχουν χαθεί». Υπάρχει ακόμα μια γάτα στο σπίτι, ο Γκαγκάριν.

Το σχολείο ξεκινά, η Διδώ είναι μαθήτρια της Τρίτης τάξης και ο Τσου της Πέμπτης. Τα πράγματα όμως δεν ξεκινούν καλά. Ο Διευθυντής, ο κύριος Μάχος που είναι πολύ τρομαχτικός. Τους ανακοινώνει πως για κάθε αταξία που θα κάνουν,  θα τους δίνει μια μαύρη κάρτα και μέχρι τρεις ο καθένας. Μετά θα τον τρώει η … Μαύρη Βίβλος. Τα παιδιά όλα νιώθουν την απειλή και τον φόβο συνεχώς μόνο οι «Μπάμιες» ( μια παρέα 3 φίλων που πηγαίνουν στην έκτη τάξη και που νομίζουν πως είναι οι αρχηγοί του σχολείου)  φαίνονται να το αντιμετωπίζουν λίγο πιο ψύχραιμα. Είναι κι αυτοί τρομακτικοί λίγο για τους άλλους και συνεχώς κάνουν παράτολμες και ανεπίτρεπτες ενέργειες.

Η Διδώ έχει ένα όνειρο. Σαν μεγαλώσει να γίνει φωτογράφος άγριων ζώων…

Προς το παρόν έχει ένα καλό νέο με την αρχή της σχολικής χρονιάς. Στο σχολείο θα πηγαίνει με το σχολικό και όχι  με το αυτοκίνητο της μαμάς που τους «ρεζιλεύει» πάντα με την παράξενη όψη του( το έχει ζωγραφίσει η ίδια) μ και τα συνθήματά  του.

Η πιο αγαπημένη στάση πριν πάρουν το σχολικό είναι το κάτι «παραπάνω» που τους βάζει ο παππούς στην τσάντα τους από το σούπερ μάρκες που στο ταμείο πάντα συναντούν την κυρία  «Ένωση» ή κατά κόσμον Νούλη!

 Σε ποιον δεν αρέσει αυτό το «παραπάνω»; 

Στο σχολικό τα μικρότερα παιδιά δέχονται πειράγματα το γνωστό σε όλους μας  bulling αλλά η Διδώ κρατάει πάντα την ψυχραιμία της και μια φωτογραφική μηχανή για να φωτογραφίζει τα παράξενα και τα … νόστιμα Κορνέ που τρώει η Μυρτώ η οδηγός του σχολικού, όταν συγχίζεται!

Το βιβλίο είναι γεμάτο χιούμορ, έξυπνους διαλόγους, και ευφάνταστη πλοκή.

Άλλοι αγαπημένοι χαρακτήρες είναι η γιαγιά Βικτώρια που έχει άνοια και δεν μπορεί να απομακρυνθεί από το σπίτι. Δεν θυμάται πολλά πράγματα αλλά κρατάει μικρά μυστικά, σαν το αετόπουλο στο κομματάκι του παλ. Όλοι της έχουν αδυναμία και την σκέφτονται πολύ.

Είναι η Εστέλλα ο νέος συγκάτοικος στο σπίτι της Διδώς, ένα σκυλάκι που τους …διάλεξε!

Όμως ας μπούμε στη ζωή του σχολείου που κυριαρχεί στο βιβλίο. Τρομοκρατία, φόβος μεγάλος εξαιτίας του διευθυντή που ειρωνεύεται, απειλεί και μοιράζει λεκτική και ψυχολογική βία σε όλα τα παιδιά. Κι εδώ έρχεται πιά η Μαύρη Βίβλος και η Διδώ που μια σειρά από ατυχή γεγονότα την οδηγούν στην …μαύρη ποινή. Ατρόμητη, γεμάτη φως στα σκοτάδια,θα δήξει υπέρμετρο θάρρος και αντοχή και  θα καταφέρει με την βοήθεια του αδελφού της, της ομάδας «Μπάμιες», της κυρίας Ένωσης και του δικού της φωτός να γίνει η Μαύρη βίβλος όσο φωτεινή δεν υπήρξε ποτέ…

Ένα βιβλίο για την φιλαναγνωσία, την αδελφική και οικογενειακή αγάπη, τη σχολική ζωή και τις συμπεριφορές μαθητών αλλά και δασκάλων.  

Ένα βιβλίο που αξίζει να μπει σε όλες τις βιβλιοθήκες για να φανεί η φωτεινή τους πλευρά και ο πραγματικός τους ρόλος. Ένα βιβλίο που πρέπει  να διαβαστεί από κάθε παιδί του δημοτικού και Γυμνασίου για να μάθει να τολμά, να εκφράζεται, να έχει θάρρος και φαντασία και να μην σταματάει στις πρώτες δυσκολίες.

Ένα βιβλίο για τους ΄πολύτιμους παππούδες και γιαγιάδες και για την αγάπη που μας δίνουν και τους δίνουμε… Για τους φίλους, την αλληλοβοήθεια, τις αλήθειες μας.

Ευφάνταστο, αληθινό, ευφυές, περιπετειώδες, με πολύ χιούμορ και δυνατές στιγμές.

Θέλετε κι εσείς να ανακαλύψετε τι είναι η Μαύρη Βίβλος;

Μπορεί και αν υπάρχει και στο δικό σας σχολείο!

Μπορεί και να ήρθε η στιγμή να  τολμήσετε να βρείτε το δίκιο, να εκφράσετε χωρίς φόβο την άποψή σας και να ανακαλύψετε ίσαμε που μπορείτε να φτάσετε…

Ακολουθήσετε τις σελίδες του βιβλίου, αφεθείτε στην υπέροχη πλοκή του  και στην συναρπαστική περιπέτεια  που περιγράφει η Μαρία Παπαγιάννη και σίγουρα θα χαμογελάστε πλατιά…

Και τώρα που το θυμάμαι! Και ποιος δεν έχει κάνει κάποια κόλπα για να …ψηλώσει;

Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί από τον Διονύση Διγώνη.

*Η Διδώ και η μαύρη βίβλος, Μαρία Παπαγιάννη, εικ: Διονύσης Διγώνης, εκδ. Πατάκη

Δείτε εδώ ένα μικρό απόσπασμα και αναζητείστε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία :

https://www.patakis.gr/product/674747/vivlia-paidika--efhvika-paidikh-neanikh-logotexnia/H-Dido-kai-h-maurh-vivlos/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr Στις 6 Ιανουαρίου 2024 : εδώ!

 

 

Οικογένεια Δωματίου*… στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια οικογένεια με τρία παιδιά, μια γιαγιά και μια γάτα,  που είχε το καταπληκτικό επίθετο «Δωματίου».  Πρόσφατα έκαναν μια μετακόμιση σε ένα όμορφο ψηλοτάβανο σπίτι που το μόνο που υπήρχε μέσα ήταν ένα μαλακό χαλί μπροστά σε ένα μεγάλο τζάκι. Όμως αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα για κανέναν. Ίσα ίσα που στη στιγμή ένοιωσαν ακόμα πιο οικογένεια όλοι μαζί. Σύντομα ο καθένας προσπαθούσε να βρει τρόπο να γεμίσει την ώρα του αλλά ο χρόνος κυλούσε αργά και μπήκε μπροστά … η φαντασία! Από μια σκέψη της μαμάς για το πως θα της άρεσε να γεμίσει τα δωμάτια ξεκίνησαν όλα και αρχίσαν να «πέφτουν» ιδέες και όνειρα. Η Λήδα ήθελε μπαλόνια παντού κι ο Ιάσονας σοκολάτες. Η μαμά πάλι που λάτρευε τα πουλιά ήθελε να έχει άπειρα καναρίνια. Ο μπαμπάς είχε την πιο παράξενη ιδέα. Να γέμιζαν τουλάχιστον ένα δωμάτιο με αναποδιές. Ο πεινασμένος και μάλλον λαίμαργος Κίμωνας ήθελε ένα δωμάτιο …μακαρόνια. Όλοι είπαν, και τι δεν είπαν… Μέχρι και η Γάτα, η Σουμάδα είπε τη γνώμη της.

Εγώ,  πάλι,  θα συμφωνούσα με τον Ιάσονα. Ένα δωμάτιο τερατάκια Τρελόσωστα!

Τώρα έπρεπε να βρουν χώρο για όλα αυτά τα δωμάτια της Φαντασίας και πάλι οι ιδέες ήταν πάρα πολλές.  

Ωστόσο η μαμά σκεφτόταν πολύ και μια στιγμή της ήρθε ακριβώς αυτό που τής ταίριαζε απόλυτα!

Θέλετε να το μάθετε κι εσείς; Αναζητείστε αυτό το πολύ ιδιαίτερο βιβλίο και θα το ανακαλύψετε.

Μια ιστορία γεμάτη φαντασία της Μαρίας Γιαγιάννου. Μια ιστορία για την Οικογένεια και τις πολύτιμες στιγμές της. Μια ιστορία για την αγάπη, τη θαλπωρή, το δέσιμο των ανθρώπων που ζουν μαζί και περνούν χρόνο γεμάτο ποιότητα και …φαντασία. Μια ιστορία – ιδέα στις μετακομίσεις μας. Μα πάνω από όλα μια ιστορία …φανταστική, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τον ελάχιστο χρόνο που περνάμε εποικοδομητικά με τους δικούς μας μόνο η κουβέντα, το χιούμορ, η αλληλεπίδραση μας δίνουν  εκείνα που φωλιάζουν μέσα μας για πάντα.

Αυτό κάνει στην ιστορία της η Μαρία Γιαγιάννου. Μας προσφέρει τη χαρά της επικοινωνίας. Τα παιχνίδια της σκέψης, την έκφραση με χίλιους δυο τρόπους των συναισθημάτων μας και την …διαφορετικότητά μας.

Εσείς πως θα διακοσμούσατε ένα άδειο δωμάτιο; Ευκαιρία να παίξετε ένα παιχνίδι κατασκευαστικό (με παλιές κούτες, υφάσματα, χαρτιά πολύχρωμα ή εφημερίδες) ή αληθινό σε ένα από τα δωμάτια που έχετε. Αφήστε την φαντασία σας ελεύθερη για κάτι εντελώς διαφορετικό  και τολμήστε...

Ένα βιβλίο με την εικονογραφική υπογραφή της μοναδικής Ίριδας Σαμαρτζή, που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ευφάνταστη και ζωντανή με τα δικά της σκίτσα και την παλέτα της. Με προσοχή σε λεπτομέρειες με λιτές αλλά ιδιαίτερες γραμμές και με χρώμα που αποπνέει αισιοδοξία και αρμονία.

Ιδέες πολλές στο κείμενο  που αξιοποιούνται στη σχολική τάξη με πολλές κατασκευές ΔΩΜΑΤΙΩΝ με διαφορετικά υλικά. Τροφή για καταιγισμό ιδεών που θα οδηγήσουν την φαντασία των παιδιών να φτιάξουν τα δωμάτια και σπίτια των ονείρων τους.

Να το ψάξετε στα βιβλιοπωλεία. Να το προσθέσετε στις λίστες σας.

*Οικογένεια Δωματίου, Μαρία Γιαγιάννου, εικ :Ίρς Σαμαρτζή, εκδ. Ψυχογιός

Μπείτε εδώ και διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα : https://apps.psichogios.gr/pdf/preview/el/27464

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr : Εδώ!

Τι είπε ο μπαμπάς Άλφονς;

Της Ελένης Μπετεινάκη

Άλλη μια ιστορία του Άλφονς και του μπαμπά του κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μάρτης. Νομίζω είναι η 9^η στη σειρά και αυτήν την φορά μαθαίνουμε και καταλαβαίνουμε  πως όταν βιαζόμαστε, κάποιες φορές, τα πράγματα γίνονται «λάθος».

Ο μπαμπάς του Άλφονς λέει και ξέρει αρκετές παροιμίες. Σήμερα το θέμα στο σπίτι τους είναι η τάξη και η τακτοποίηση. Ωστόσο μιας και είναι Σάββατο ο μπαμπάς της Μίλα και του Άλφονς βιάζεται να τελειώσει τις δουλειές του και να μπουν όλα στη θέση τους για να ξεκουραστεί κι αυτός. Επικρατεί ένας  μικρός πανικός αλλά όλα είναι υπό έλεγχο, ή έστω έτσι νόμιζε ο μπαμπάς. Έχουν πάει από νωρίς και έχουν ψωνίσει και οι τρεις από το σούπερ μάρκετ. Βοηθούν να μπουν τα ψώνια στη θέση τους, τα ρούχα στο πλυντήριο, το παντελόνι στην ντουλάπα και το παγωτό στο ψυγείο. Κι αφού τελειώσουν αρχίζει η χαλάρωση. Ο καθένας πια μπορεί να κάνει αυτό που του αρέσει. Ή μήπως όχι; Ο Άλφονς ανακαλύπτει ξαφνικά κάτι που στάζει μέσα στη ντουλάπα του. Ένα παγωτό που λιώνει πάνω στις κάλτσες του μικρού αγοριού που ο μπαμπάς το έβαλε σε λάθος θέση και τώρα θα πρέπει να καθαριστούν όλα και δεν θα ξεκουραστούν όπως ήθελαν όλοι και ακόμα έχασαν το επιδόρπιο τους για  μετά το φαγητό.

Ή μήπως θα έχουν; Παγωμένο παντελόνι αφού αυτό  μπήκε στην κατάψυξη; Ή κάτι πολύ γλυκό, σοκολατένιο,  γλυκό και φτιαγμένο από τον μπαμπά;

Μια αστεία ιστορία «καθημερινής τρέλας» στα κανονικά σπίτια των κανονικών ανθρώπων. Εκεί που προσπαθούν μαμάδες, μπαμπάδες, μόνοι ή και μαζί να τα έχουν όλα στην εντέλεια, σε τάξη, στη σειρά, να μην παραλείψουν κάτι και πάντα βρίσκεται ένα αδύναμο σημείο. Η ιστορία του Αλφόνς είναι ανακουφιστική και παρήγορη και για μας τους μεγαλύτερους. Μια υπενθύμιση πως δεν υπάρχουν σούπερ μαμάδες ή μπαμπάδες αλλά άνθρωποι που προσπαθούν να τα προλάβουν όλα και κάποιες φορές δεν τα καταφέρνουν.

Τα παιδία ταυτίζονται με τον μικρό Άλφονς και την αδελφή του όπου πρωταγωνιστεί γιατί μοιάζει να καταλαβαίνει τις σκέψεις, τις ικανότητές και τα θέλω τους.

Η ιδιαιτερότητα σε όλες τις ιστορίες του Άλφονς είναι πως πουθενά δεν αναφέρεται η μαμά, χωρίς να έχουμε μάθει ποτέ το λόγο ωστόσο μας καλύπτει και μας αρέσει το μοντέλο της μονογονεϊκότητας με πρωταγωνιστή τον μπαμπά.

Δείτε εδώ : https://www.martis.gr/2020/05/18/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%ce%ac%ce%bb%cf%86%ce%bf%ce%bd%cf%82/

Πολλά  μηνύματα συμπεριφορών, καταστάσεων και συναισθημάτων. Αρετές και αξίες όπως η υπομονή, η πειθαρχία, η τάξη, η συνεργασία, η σημασία της οικογένειας και του σεβασμού στο χώρο και χρόνο του άλλου εκθειάζονται σε κάθε βιβλίο.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε : Η περίφημη σειρά βιβλίων της Gunilla Bergström, με πρωταγωνιστή τον Άλφονς, έχει κατακτήσει εδώ και χρόνια εκατομμύρια μικρούς αναγνώστες κι έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες! Συνεχώς τυπώνονται νέες εκδόσεις. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει παγκοσμίως πάνω από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Η Gunilla Bergström έφυγε από τη ζωή το 2021 .

Μια ακόμα επιτυχία της σειράς είναι η λιτή, ιδιαίτερη και μοναδική και εικονογράφησή της από την ίδια την συγγραφέα.

Αναζητείστε όλα τα βιβλία της σειράς στα βιβλιοπωλεία ή δείτε τα εδώ: https://www.martis.gr/shop/ti-eipe-o-mpampas-alfons/

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 24 Ιουλίου 2023: Εδώ!