Τα Παραμύθια του Σαββάτου ζωντάνεψαν τον Δεκέμβριο του 2018 στις Φυλλο…σοφίες!

Καλικάντζαροι, ξωτικά, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, βασιλιάδες κι άγιο Βασίληδες ζωντάνεψαν τον Δεκέμβριο του 2018 στα Παραμύθια του Σαββάτου στις Φυλλο…σοφίες.

Δυο παραμύθια, διασκευές με την αφήγηση της Ελένης Μπετεινάκη πήραν σάρκα και οστά παρέα με κούκλες και μπόλικη φαντασία. Η παραμυθόσκονη του πιο αγαπημένου μήνα του χρόνου απλώθηκε στο ιστορικό γλυκοπωλείο και σκορπίστηκε σε κάθε γωνιά, σε κάθε παιδική ψυχή, σε κάθε χαμόγελο μεγάλου …ανθρώπου.

Ένας κουραμπιές διαφορετικός...ζωντάνεψε το Σάββατο 8 του Δεκέμβρη στις 17.00 το απόγευμα στον Α΄ όροφο  στις Φυλλο…σοφίες και  μύρισε το μοσχοκάρυδο, η κανέλα, το βούτυρο , το ψημένο αμύγδαλο και … η ζάχαρη Άχνη! Στο ζαχαροπλαστείο του κυρ Γιάννη τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες είχαν την τιμητική τους. Μόνο που συνέχεια μάλωναν για το ποιος είναι ο καλύτερος, ο πιο νόστιμος και ο πιο λαχταριστός. 

Ένας κουραμπιές, κάπως διαφορετικός, όμως, δεν ασχολούταν  με κανένα άλλο παρά μονο με τον εαυτό του και ο κ. Μελομακαρόνης καμάρωνε για τα δικά του αρώματα και υλικά και τον συμβούλευε  πως πρέπει να κοιτάει πότε πότε και τους άλλους. Τσακώνονταν συνέχεια και από την πολύ φασαρία που έκαναν δεν είχαν καταλάβει πως οι μέρες περνούσαν και κανένας δεν ήθελε  να τους αγοράσει για να στολίσει το χριστουγεννιάτικο τραπέζι του….Η νεράιδα Άχνη εμφανίστηκε  τότε και λέγοντας τους ένα μυστικό τους έκανε  να σκεφτούν πως έπρεπε να δράσουν αμέσως για να α αποκτήσουν ξανά την χαμένη τους αξιοπρέπεια!

Και τι δεν έγινε σε εκείνο το παραμύθι! Όλοι κατάλαβαν την αξία της φιλίας, της αλληλεγγύης, της συγνώμης και της προσφοράς.

Και αφού δοκιμάσαν όλοι οι παρευρισκόμενοι  τους φοβερούς κουραμπιέδες που έφτιαξαν με την μυστική συνταγή  της νεράιδας Άχνης οι …μάγειροι στις Φυλλο…σοφίες τα παιδιά δημιούργησαν την πιο παράξενη κατασκευή. Χάρτινους  κουραμπιέδες και μελομακάρονα …διαφορετικά, φτιαγμένοι με υλικά της φαντασίας μας!

Το δεύτερο παραμύθι  ζωντάνεψε το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018 το απόγευμα στις 17.00 κι είχε τίτλο : «Άγιος Βασίλης έρχεται…!». Ακούσαμε τα πιο παράξενα και ασύλληπτα νέα! Πως ο Αϊ Βασίλης πριν γίνει αυτός που όλοι ξέρουμε άλλαξε ένα σωρό δουλειές. Διώχτηκε, ξενύχτησε, απολύθηκε πολλές φορές και κάποια στιγμή ακολούθησε την καρδιά του αφού γέμισε εμπειρίες και …όνειρα! Και ποιοι δεν έγιναν βοηθοί του; Τα ξωτικά, οι νάνοι, οι καλικάντζαροι μόνο που είχαν ένα παράπονο. Τα παιδιά δεν αναγνώριζαν την αξία τους και κανένα δεν τους είχε στείλει ποτέ κάτι εκεί στον παγωμένο Βόρειο Πόλο, μια ζωγραφιά, μια γραφή, ένα ευχαριστώ!

Μια περιπέτεια ξεκίνησε  στο χωριό του Αι Βασίλη γεμάτη χιούμορ, ανατροπές και πολλή πολλή παραμυθόσκονη.

Και σαν λύσαμε τα προβλήματα των ξωτικών φτιάξαμε  μαγικά…γλειφιτζούρια από εκείνα που λατρεύουν μικροί και μεγάλοι!

Ίσαμε την επόμενη φορά που τα «Παραμύθια του Σαββάτου»  θα μιλήσουν για τις σκανταλιές του Χειμώνα ,στον ίδιο χώρο πάντα!

Οι κούκλες όπως πάντα ήταν από το Κουμπί και το Βελόνι και την μοναδική Εύη Αλμπαντάκη!

*Διασκευή από τον Γκρινιάρη Κουραμπιέ της Σόφης Κώττη  του Κουραμπιέ Γιεσγιές της Αυγής Βάγια, ένας Κουραμπιές διαφορετικός της Ελένης Μπετεινάκη και τις Καλικαντζαροσκανταλιές της Μαριλένας Καββαδά!

Τα «Παραμύθια» στο άνοιγμα του χρόνου ....

Τα Παραμύθια του Σαββάτου…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Ιστορίες για μικρούς και μεγάλους. Η καθημερινότητα ενός  παιδιού, δασκάλου, μάννας. Όχι, απαραίτητα όμορφη , όχι απαραίτητα καλή. Τα «Παραμύθια» στο άνοιγμα του χρόνου συναντούν τον αληθινό κακό λύκο που ζει δίπλα μας, την μοχθηρή μητριά που μπορεί να είναι και μητέρα που ξέρει μόνο να επιπλήττει και να φωνάζει. Τις καζούρες των παιδιών στο σχολείο σε ένα δάσκαλο που ονειρεύεται καλύτερο αύριο για όλους!

Ας μιλήσουμε για κουκουνάρες, Βασίλης Κουτσιαρής, εικ: Θέντα Μιμηλάκη, εκδ. Ελληνοεκδοτική!

Ένα σχολείο, ένας δάσκαλος, εκατό παιδιά και μια …εφημερία. Όσοι έχουν κάνει κάτι αντίστοιχο στη ζωή τους γνωρίζουν πολύ καλά πως το να έχεις την ευθύνη τόσο πολλών παιδιών  έστω και για δεκαπέντε λεπτά και την ίδια στιγμή να έχεις λαρυγγίτιδα, δεν είναι και το ευκολότερο  πράγμα στον κόσμο. Πόσο μάλλον αν τα παιδιά προσπαθούν να αποδείξουν στον εαυτό τους και στους φίλους τους  πως μπορούν να καταφέρουν  να τα αλλάξουν όλα στην αυλή ή και στην τάξη. Στην τάξη που ο αριθμός παιδιών είναι συγκεκριμένος και όλοι γνωρίζουν καλύτερα τους άλλους η …καζούρα είναι ευκολότερη. Τι κι αν γνωρίζουν κι αγαπούν όπως λένε τον δάσκαλό τους. Η διάθεση για μάθημα είναι λιγοστή. Κι ας μιλούν για δέντρα…Το στοίχημα των παιδιών το κερδίζουν με τις … κουκουνάρες.

Μια ιστορία ολοκαίνουργια του Βασίλη Κουτσιαρή για την σχολική ζωή, τις δυσκολίες , την καθημερινότητα, την ανατροπή, την έκπληξη  και τη σωστή αντιμετώπιση. Τα παιδιά γνωρίζουν πάντα τα όρια του δασκάλου τους και όσο κι αν τον σέβονται ή τον αγαπούν δοκιμάζουν σχεδόν καθημερνά τις αντοχές του. Επίσης προτιμούν την εύκολη λύση και …το διάλλειμα, εκτός και αν βρεθεί στο δρόμο τους ένας φωτισμένος και ασυνήθιστος εκπαιδευτικός. Η «Τάξη»  στο σχολείο μα και στη ζωή μπορεί να είναι ο κανόνας , όμως οι εξαιρέσεις είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά. Κι όταν ο δάσκαλος καταλαβαίνει πως η ομάδα του «μπάζει νερά», πρέπει να  την οδηγεί σε στεγανά μέρη και να αλλάζει τις συνήθειες, το πρόγραμμα και τα τετριμμένα και παρωχημένα.

Η σχέση μαθητή και δασκάλου που δοκιμάζεται, συγκρούεται, καλυτερεύει ή και τελματώνεται κάποιες φορές. Μια ιστορία που μπορεί να  είναι βιωματική. Μια ιστορία που καταγράφει με πολύ σαφήνεια την αλλαγή και την ικανότητα των δασκάλων να τα καταφέρνουν στα δύσκολα και να βρίσκουν τις λύσεις που ικανοποιούν …όλους.

Με την εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη που συμπληρώνει άρτια το κείμενο!

Για παιδιά και …δασκάλους!

Και βγάζω το καπέλο μου…Μάκης Τσίτας, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Ένας πολύ φιλικός, συμπαθητικός και μόνος κύριος μπαίνει στην παρέα τριών μικρών παιδιών που παίζουν στο πάρκο στην άλλη μεριά της πόλης. Τα παιδιά χρειάζονται ένα τέταρτο μέλος για το παιχνίδι τους το «Λύκε, λύκε είσ΄  εδώ;» κι εκείνος προσφέρθηκε στη στιγμή! Έγινε αυτός ο λύκος και το παιχνίδι ξεκίνησε. Πρώτα έβγαλε τη γενειάδα του, μετά το καπέλο του, μετά τα γυαλιά του και τελευταία άνοιξε το στόμα του αρχίζοντας να τα κυνηγά! Ναι, ήταν αυτός ο λύκος, ο κακός, όπως καταλάβατε όλοι, των παραμυθιών! Ευτυχώς που το πάρκο είχε φύλακα και ο λύκος πιάστηκε κι οδηγήθηκε στη φυλακή. Είχε ξεχάσει όμως τη γενειάδα, το καπέλο και τα γυαλιά του στο πάρκο κι εμφανίστηκε άλλος ένας…την επόμενη μέρα!  

Μέσα σε λίγες γραμμές ο Μάκης Τσίτας τα είπε όλα. Έναν από τους χειρότερους εφιάλτες παιδιών και γονέων. Ένας ξένος που με φιλική διάθεση εισχωρεί σε μικρά, ανυποψίαστα και αθώα παιδιά. Φαινόμενα της εποχής που τείνουν να γίνουν καθημερινά.

Ένα ευφυές βιβλίο ως προς την ιδέα της ιστορίας, τους χαρακτήρες και τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Βιβλίο αφύπνισης για παιδιά και γονείς. Παραλληλισμός με τον κακό λύκο των παραμυθιών και το πασίγνωστο λαϊκό παιχνίδι που έχει μεγαλώσει δεκάδες  γενιές. Αφύπνιση λοιπόν τούτη η ιστορία. Προσοχή! Ο κίνδυνος είναι παντού και δίπλα μας. Έχει καμουφλαρισμένο πρόσωπο πίσω από ευγένεια, τρόπους και φιλική διάθεση. Και ποιος είναι ο πιο σωστός τρόπος αντιμετώπισης σαν βρεθεί μπροστά μας; Η φωνή είναι δύναμη σε τέτοιες  περιπτώσεις, η έκκληση βοήθειας, χωρίς φόβο αλλά με ένταση και πάθος. Ξύπνημα σκέψης και ετοιμότητα. Ο κίνδυνος είναι παντού και πρέπει να το εξηγούμε συνεχώς χωρίς απαραίτητα να σπέρνουμε φόβο. Μόνο σωστή καθοδήγηση και επιλεκτικότητα σε παρέες με αγνώστους και πολύ κουβέντα με τα παιδιά μας..

Εξαιρετική γραφή με  εκπληκτική εικονογράφηση από την Ντανιέλα Σταματιάδη. Ολοζώντανες οι εικόνες, μιλάνε μόνες τους αλλά μαζί με το κείμενο του Μάκη Τσίτα το βιβλίο σχεδόν …απογειώνεται.

Όλοι να το διαβάσετε, μικροί και μεγάλοι, δάσκαλοι, γονείς και μαθητές. Πραγματικά ο κακός λύκος των παραμυθιών δεν ζει μόνο στο δάσος αλλά στα περισσότερα πάρκα, αυλές, στη διπλανή μας πόρτα.

Το βιβλίο αποτελεί τεράστιο εργαλείο σε τάξη με μικρά ή και μεγάλα παιδιά που θα ξεκινήσει πολλές συζητήσεις, πολλά παραδείγματα και θα προβληματίσει όλους ακόμα και για τους διπλανούς μας γείτονες ή φίλους!

Για παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς! Για όλο τον κόσμο!

Γιατί κλαις; Βασίλης Αλεξάκης, εικ: Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο

“Βάλε το παλτό σου; Που είναι τα παπούτσια σου; Πήγαινε να βρεις τα παπούτσια σου! Τι θέλεις τώρα, να φας κανένα σκαμπίλι; Τι με κοιτάς έτσι; Πήγανε να βρεις τα παπούτσια σου, είπα!  Αν δεν τα βρεις, θα μείνουμε σπίτι! Θες να μείνουμε σπίτι; Εγώ πάντως να ξέρεις, καμιά διάθεση δεν έχω να βγω μ΄ αυτό το βρομόκαιρο. Κι έχω μπόλικες δουλειές να κάνω στο σπίτι, μπόλικες! ”

Θα μπορούσε να είναι ένα μονόλογος της διπλανής πόρτας ή και του σπιτιού μας ακόμα. Σίγουρα κάπου θα τον έχουμε ακούσει ή ακόμα χειρότερα μπορεί να τον έχουμε  ξεστομίσει σε κάποιον! Μην μας ξενίζει, είναι μια ακόμα σημερινή ή και από πάντα,  πραγματικότητα.

Κι έχει και συνέχεια. Συνέχεια που δεν σταματάει…η φωνή. Που μιλάει ακατάπαυστα λέγοντας λόγια που πληγώνουν, που μιζεριάζουν, που κανείς δεν θέλει να ακούει. Όλα Εκείνη τα κάνει, όλες οι κατηγορίες σε εκείνο το παιδί. Χαρακτηρισμοί, απειλές, νουθεσίες απαγορεύσεις. Δυνατή γραφή, αλήθειες πικρές, λόγια σκληρά!

Μονόλογος του πιο σπουδαίου έργου του θεάτρου, της ίδιας της ζωής! Μονόλογος με  ερωτήσεις κι απαντήσεις  χωρίς την ύπαρξη του άλλου χωρίς την πιο απλή συνείδηση πως αυτός ο άλλος μπορεί να  είναι …παιδί. Μονόλογος ανωριμότητας, λανθασμένης συμπεριφοράς, αγανάκτησης και οπωσδήποτε προσβλητικός και προβληματικός.

Σπουδαίο βιβλίο. Βιβλίο καθρέφτης, της κοινωνίας, της μάννας που δεν καταλαβαίνει, του πατέρα που δεν ενδιαφέρεται, του γείτονα που φωνάζει στα παιδιά του με το παραμικρό, του δασκάλου που απειλεί μόνο νομίζοντας πως έχει το αλάθητο.

Σπουδαία  γραφή για κανονικά παιδιά που το μόνο τους λάθος είναι πως είναι…παιδιά. Που θέλουν απλά να μεγαλώσουν και για γονείς που δεν καταλαβαίνουν δεν ξέρουν, δεν νοιάζονται παρά μόνο για τον εαυτό τους.

Βιβλίο και για μεγάλους με εξαιρετική εικονογράφηση του Νικόλα Ανδρικόπουλου. Το κόκκινο , το λατρεμένο του χρώμα σ΄ αυτό το βιβλίο θυμώνει, σκύβει το κεφάλι, κλαίει κι αφυπνίζει μυαλά που δυστυχώς είναι πολύ ….στενά.

Συγκλονιστικός ο λόγος του Βασίλη Αλεξάκη. Λέξεις η ζωή, λέξεις που σαν ειπωθούν δυστυχώς αποτυπώνονται σε ψυχή και μυαλό. Λέξεις φλύαρες, ανούσιες και συναισθηματικά κακά φορτισμένες.

Κι όπως λέει και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: Ένα βιβλίο για ώριμα παιδιά και ανώριμους γονείς!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο Cretaline.gr στις 5 Ιανουαρίου 2019: https://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-5-01-2019

O Τρακατρούκας, ο καλικάντζαρος*, στο Σιέλ καφέ στο Talos Plaza!

Και τελειώνουν όπου να ΄ναι οι γιορτές κι οι καλικάντζαροι μετρούν τις μέρες να δουν πόσες έμειναν από  τις δωδεκαήμερες διακοπές τους στη γη. 

Πρώτος πρώτος  ήθελε να βγει από το μυστικό του πέρασμα ο Τρακατρούκας σαν κτύπησε η τρομπέτα του αρχιμουσικού!

Ένας καλικάντζαρος λίγο διαφορετικός και κατακόκκινος. Μια περιπέτεια μοναδική θα ζήσει όσο διάστημα θα μείνει στον απάνω κόσμο με πρωταγωνιστές ένα σωρό διάσημους ήρωες καλικάντζαρων και παραμυθιών. Ο Μολυβένιος στρατιώτης, η μπαλαρίνα του, ο ποντικός από τον Καρυοθραύστη, ο βασιλιάς Αρθούρος, η Κοκκινοσκουφίτσα, η νεράιδα Άχνη και φυσικά τα πιο σκανταλιάρικα καλικαντζαράκια ο Πι και ο Φι, ο Σταχτής ήρθαν την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018, στις 17.00 στο ΣΙΕΛ καφέ στο Talos Plaza.

Η  Ελένη Μπετεινάκη αφηγήθηκε  το παραμύθι του  μοναδικού καλικάντζαρου που φέρνει τα πάνω κάτω σε μια …βιβλιοθήκη!

Ένα ταξίδι αρκετά ενδιαφέρον  στην πιο παραμυθένια ιστορία των Χριστουγέννων!

Επειδή ο Δεκέμβρης είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών...Κάθε μέρα και μια ιστορία!

Δεκέμβρης, ο Πατέρας των Παραμυθιών!

Κάθε μέρα…και μια ιστορία…

Ο Δεκέμβρης του 2018 ήταν γεμάτος ιστορίες και παραμύθια. Βιβλία που φιλοξενήθηκαν καθημερινά στην εφημερίδα Πατρίς σε όλη τη διάρκεια του μήνα, θυμίζοντας μας πως οι ιστορίες και τα παραμύθια δεν παλιώνουν και δεν τελειώνουν ποτέ.

Με την επιμέλεια της Ελένης Μπετεινάκη που μέσα από «Τα παραμύθια του Σαββάτου» γράφει για βιβλία και ιστορίες που αξίζει να διαβαστούν και να υπάρχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες βιβλιοθήκες!

Πάμε λοιπόν με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν :

3 Δεκεμβρίου 2018: “Ένας Αρκούδος μια φορά” Αφιερώμενο στη μνήμη της Μαρίας Αργυριάδη : https://www.patris.gr/2018/12/03/enas-arkoydos-mia-fora/

4 Δεκεμβρίου 2018 : Η πεταλούδα της σκιάς: https://www.patris.gr/2018/12/04/epeidi-o-dekemvrios-einai-o-pateras-ton-paramythion/

5 Δεκεμβρίου 2018 :Το χελιδόνι που περίμενε τα Χριστούγεννα: https://www.patris.gr/2018/12/05/to-chelidoni-poy-perimene-ta-christoygenna/

6 Δεκεμβρίου 2018 : Ο Καλοκάντζαρος σώζει το καλικαντζαροχωριό: https://www.patris.gr/2018/12/06/o-kalokantzaros-sozei-to-kalikantzarochorio/

7 Δεκεμβρίου 2018  : Το φεγγάρι γλίστρησε στην καμινάδα,https://www.patris.gr/2018/12/07/kathe-mera-kai-mia-istoria/

8 Δεκεμβρίου 2018 : Ξωτικομπερδέματα, https://www.patris.gr/2018/12/08/xotikomperdemata/

9 Δεκεμβρίου 2018: Χριστουγεννιάτικα δώρα στην Ταραχώρα : https://www.patris.gr/2018/12/10/christoygenniatika-dora-stin-tarachora/

11 Δεκεμβρίου 2018 : Ο Αχτιδοϋφαντής  : https://www.patris.gr/2018/12/11/o-achtidoyfantis/

12 Δεκεμβρίου 2018  :Φον Κουραμπιές εναντίον Κόμη Μελομακαρόνη: https://www.patris.gr/2018/12/12/fon-koyrampies/

13 Δεκεμβρίου 2018 : Μια ζαχαρένια συνταγή : https://www.patris.gr/2018/12/13/mia-zacharenia-syntagi/

14 Δεκεμβρίου 2018  : Καλικαντζαροσκανταλιές  : https://www.patris.gr/2018/12/14/kalikantzaroskantalies/

14 Δεκεμβρίου 2018 : Ας μιλήσουμε για καλικάντζαρους κι ας γνωρίσουμε τον διαφορετικό Τρακατρούκα : https://www.patris.gr/2018/12/15/as-milisoyme-gia-kalikantzaroys-ki-as-gnorisoyme-ton-diaforetiko-trakatroyka/

17 Δεκεμβρίου 2018  :Ο Ξυλαράκης, https://www.patris.gr/2018/12/17/o-xylarakis/

18 Δεκεμβρίου 2018  :  Η Μουσική των Χριστουγέννων, https://www.patris.gr/2018/12/18/h-moysiki-ton-christoygennon/

19 Δεκεμβρίου 2018: Η ευχή του Νικόλα : https://www.patris.gr/2018/12/19/i-eychi-toy-nikola/

20 Δεκεμβρίου 2018  : Μια χιονονιφάδα και το δέντρο το  μοναχό : https://www.patris.gr/2018/12/20/mia-chiononifada/

21  Δεκεμβρίου 2018  : Της Κοκκώνας το σπίτι : https://www.patris.gr/2018/12/21/tis-kokkonas-to-spiti/

22 Δεκεμβρίου 2018 :Τα κάλαντα των Χριστουγέννων  https://www.patris.gr/2018/12/22/ta-kalanta-ton-christoygennon/

24 Δεκεμβρίου 2018 : Ο Νάνος και η Αλεπού : https://www.patris.gr/2018/12/24/o-nanos-ki-i-alepoy/

27 Δεκεμβρίου 2018  :Νύχτες Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς : https://www.patris.gr/2018/12/27/nychtes-christoygennon-kai-protochronias/

28 Δεκεμβρίου 2018 : Ο Κατεργάρης των Χριστουγέννων : https://www.patris.gr/2018/12/28/o-katergaris-ton-christoygennon/

29 Δεκεμβρίου 2018:Ο παππούς Ευτύχης : https://www.patris.gr/2018/12/29/o-pappoys-eytychis/

31 Δεκεμβρίου 2018 : Ο Αϊ Βασίλης στη φυλακή με τους 83 μικρούς αρουραίους : https://www.patris.gr/2018/12/31/o-ai-vasilis-sti-fylaki/

Έτσι λοιπόν τούτο το αφιέρωμα φτάνει στο τέλος του! Εικονογράφοι, παραμυθάδες, εκδότες τούτων των ιστοριών και όλων των άλλων που μας «χαρίζετε», μέσα από την ψυχή μας :

Χρόνια Πολλά και καλή μας χρονιά!

Ο Αϊ Βασίλης στη Φυλακή...

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κάθε μέρα ….και μια ιστορία, μιας κι ο Δεκέμβρης  εκτός όλων των άλλων είναι κι ο Πατέρας των Παραμυθιών! Έτσι λοιπόν τούτο το αφιέρωμα φτάνει στο τέλος του! Εικονογράφοι, παραμυθάδες, εκδότες τούτων των ιστοριών και όλων των άλλων που μας «χαρίζετε», μέσα από την ψυχή μας :

Χρόνια Πολλά!

Πάντα να σκέφτεστε όλα τα παιδιά του κόσμου που σας έχουν ανάγκη, όχι μόνο τις  άγιες μέρες, αλλά όλο το χρόνο για να μην στερέψει ποτέ η φαντασία κι η … «γλώσσα» μας !

Ποιος είπε πως ο Αϊ Βασίλης αν και αντί για αυτοκίνητο έχει έλκηθρο, μπορεί να γλυτώσει από το παράνομο παρκάρισμα; Η διασταύρωση Μπουρμπουλήθρας και Μουσταλευριάς  θα είναι εκείνη που θα παίξει τον πιο σπουδαίο ρόλο σε τούτη την πρωτότυπη πρωτοχρονιάτικη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά . Τι και αν είναι Άγιος κι  ο  πιο αγαπημένος των παιδιών; Στη γη, δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά με τους ανθρώπους και τις παραξενιές τους. Θα τον περάσουν για κλέφτη σαν χτυπήσει ο συναγερμός ενός σπιτιού, μόλις μπει και πάει να αφήσει ένα δώρο. Θα τον κυνηγήσουν σαν λωποδύτη. Θα πάρει κλήση για παράνομη στάθμευση και φθορά κρατικής ιδιοκτησίας, για το καπέλο του αστυνομικού που φαγώθηκε από ένα τάρανδο του. Θα διαπομπευτεί από μια οργάνωση οικολόγων λόγω υπερφόρτωσης δώρων και συνεπώς κακομεταχείρισης των ταράνδων και δεν θα γλιτώσει ούτε στιγμή από την συνομοσπονδία εισαγωγέων και εμπόρων παιχνιδιών που τους χαλάει την αγορά με τα δωρεάν του …παιχνίδια. Θα καταλήξει στο αυτόφωρο και από κει στη φυλακή παρέα με 83 αρουραίους. Τότε ακριβώς ξεσηκώθηκαν ΟΛΑ  τα παιδιά. Μην μπορώντας να κάνει αλλιώς ο διευθυντής της φυλακής αφού οι εντολές έρχονται από παντού, πρωθυπουργό και πρόεδρο της  Δημοκρατίας ακόμα, θα τον

ελευθερώσει  και τα παιδιά θα ξαναβρούν το δίκιο και τη χαρά τους !

Απίστευτη περιπέτεια από έναν απίστευτο παραμυθά. Ίσως από τις πιο ξεκαρδιστικές πρωτοχρονιάτικες ιστορίες. Εικόνες άκρως γιορταστικές και χαρούμενες από τον  Βαγγέλη Ελευθερίου. Μια ιστορία που θα διαβάζεται κάθε χρόνο και για πολλά ακόμα, από τα χιλιάδες παιδιά που ήδη την ξέρουν ,αλλά και εκείνα που θα θέλουν να τη μάθουν για ένα Άγιο Βασίλη πολύ πολύ ανθρώπινο και πάντα αγαπητό!

*Ο Αϊ Βασίλης στη φυλακή με τους 83 αρουραίους, Ευγένιος Τριβιζάς (Εικ. Βαγγέλης Ελευθερίου), εκδ. Μεταίχμιο

Καλή μας χρονιά !

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ στις 31 Δεκεμβρίου 2018 :https://www.patris.gr/2018/12/31/o-ai-vasilis-sti-fylaki/

Ο Παππούς Ευτύχης...*

Της Ελένης Μπετεινάκη

«Όταν ήμουν μικρός, προσπαθούσα να κρατήσω τα βλέφαρά μου ανοιχτά για να σε δω!..»

Και ποιος δεν ήθελε να δει τον Αι Βασίλη σαν ήταν μικρό παιδί; Και πάντα , πάντα κάτι γινόταν και δεν τον βλέπαμε ποτέ. Τον νοιώθαμε όμως, τον καταλαβαίναμε. Θέλαμε να είναι εκεί, τον περιμέναμε με αγωνία, λαχτάρα και …σιγουριά! Σαν τον παππού Ευτύχη που θυμάται όλες εκείνες τις παραμονές πρωτοχρονιάς με το αχνιστό γάλα στο ποτήρι και τα κουλουράκια της μαμάς… Κι έτσι μεγάλος πια του γράφει άλλο ένα γράμμα ρωτώντας τον όλες εκείνες τις απορίες που πάντα τον βασάνιζαν…Αυτό θα ήταν πια το δώρο του για τα φετινά Χριστούγεννα. Οι γραπτές απαντήσεις του Αϊ Βασίλη μέσα σε ένα φάκελο…

Και σε εκείνο το γράμμα το μαγικό γράφει κι ο παππούς Ευτύχης τα δικά του θέλω, τη δική του πορεία, τις δικές του εξηγήσεις για τυχόν απορίες του Αϊ Βασίλη και για τη δική του πίστη. Μια ολόκληρη ζωή που ‘χε για οδηγό τη μαγεία, τη γνώση, τη φαντασία , τη χαρά της οικογένειας, το πιο πολύτιμο περιτύλιγμα της ζήσης του. Και έγινε πάλι παιδί σαν γεννήθηκε ο γιος του πατέρα Ευτύχη. Και ανακάλυψε ξανά το παιχνίδι, τα παραμύθια και …τον Αϊ Βασίλη. Κι ο κύκλος της ζωής κύλησε ξανά και πάλι αχνιστό το γάλα και τα κουλουράκια μιας άλλης μαμάς τούτη τη φορά. Όμως όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, η αγάπη κι η προσμονή στη μαγεία και την προσφορά δεν σταμάτησαν ποτέ. Κι έτσι παρά τα άσπρα μαλλιά και τις ρυτίδες και τα …αρθριτικά, ακόμα ζει κι υπάρχει εκείνος ο ένας και  . μοναδικός άγιος που ίσως και να απαντήσει σε τούτο το γράμμα, του παππού πια Ευτύχη, το γράμμα  μιας ολόκληρης ζωής!

Μια τρυφερή χριστουγεννιάτικη – πρωτοχρονιάτικη ιστορία της Δήμητρας Πυργελή που δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Ένα γράμμα ανασκόπησης ζωής, μια ελπίδα που δεν σβήνει ποτέ. Μια υπόσχεση που προσπαθεί να κρατηθεί ζωντανή κι ατόφια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Αϊ Βασίλη που συμβολίζει για τους μεγάλους τη μαγεία και τα δώρα της ίδιας της ζωής. Μια νοσταλγία, μια ανακούφιση, ένα όνειρο που κρατά τον καθένα ζωντανό. Η αναμονή της μεγάλης γιορτής, η προσμονή του άγνωστου, του άπιαστου. Η μαγεία και το αλάτι  της ζωής που συχνά έχει ένα μοναδικό περιτύλιγμα. Κάποιες φορές μπορεί να έχει χρώμα θαμπό αλλά στα μεγάλα γεγονότα είναι πολύχρωμο και γράφει με μεγάλα γράμματα :Ευχαριστώ!

Για να μην ξεχνάμε, για να ευγνωμονούμε τη ζωή για τα δώρα της. Για να μην πάψουμε ποτέ να πιστεύουμε στα παραμύθια, στα δώρα, στα όνειρα στην μαγεία και φαντασία όση μας έμεινε!

Ένα βιβλίο γεμάτο υποσχέσεις κι εγώ μαζί του σας υπόσχομαι πως θα νοιώσετε όλα τα συναισθήματα  του Παππού Ευτύχη και θα καταλάβετε γιατί κι αυτός …κι η Δήμητρα, κι εγώ πιστεύουμε ακόμα στον Αϊ Βασίλη!

*Ο Παππούς Ευτύχης, Δήμητρα Πυργελή, εκδ. Λιβάνη

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ στις 29 Δεκεμβρίου 2018 :https://www.patris.gr/2018/12/29/o-pappoys-eytychis/