Της Ελένης Μπετεινάκη
31η Δεκεμβρίου…
Μια μέρα σαν αυτή δεν θα μπορούσε να κλείσει πιο όμορφα,
παραμυθένια και πρωτοχρονιάτικα χωρίς αυτό το βιβλίο που ακουμπά την επιθυμία,
την προσμονή, το απίθανο, το ακατόρθωτο, την ελπίδα, την προσφορά και την
μαγεία
*Την Νύχτα που συνάντησα τον Αϊ Βασίλη,Μπεν Μίλερ, μετάφραση Σοφία Γρηγορίου, εκδόσεις Ψυχογιός
Διαβάζουμε το οπισθόφυλλο του βιβλίου :
{…Ο Τζάκσον ξέρει τα πάντα για τους ιπτάμενους ταράνδους, τα
ξωτικά και το μυστικό εργαστήρι στον Βόρειο Πόλο, καθώς και για τη μαγεία που
επιτρέπει στον Αϊ-Βασίλη να μοιράζει δώρα σε όλο τον κόσμο σε μία μόλις νύχτα.
Ένα μόνο δεν ξέρει. Πώς έγινε ο Αϊ-Βασίλης… Αϊ-Βασίλης; Όλα αυτά αλλάζουν όταν,
την παραμονή των Χριστουγέννων, ο Τζάκσον συναντά τον Αϊ-Βασίλη και ακούει μια
απίστευτη ιστορία. Μπορεί να μην είναι η ιστορία που περίμενε, αλλά, και πάλι,
αυτό δε συμβαίνει με όλες τις καλές ιστορίες;…}
Η αλήθεια είναι πως θα ήθελα κι εγώ να συναντούσα τον Αϊ Βασίλη
των παιδικών μου χρόνων. Μ αυτό το βιβλίο ένιωσα ξανά την δική μου παιδικότητα,
τις τότε δικές μου προσμονές, τις σκέψεις της πιο μαγικής βραδιάς του χρόνου,
που όλα τα αδύνατα μπορούσαν να συμβούν.
Πάμε να δούμε τις τωρινές σκέψεις διαβάζοντάς το!
Το βιβλίο λοιπόν του Μπεν Μιλερ, Τη νύχτα που συνάντησα τον Αϊ Βασίλη, δεν επιχειρεί απλώς να αφηγηθεί μια χριστουγεννιάτικη ιστορία, προσπαθεί και νομίζω πως τα καταφέρνει να συλλάβει εκείνη τη λεπτή στιγμή που η παιδική φαντασία συναντά την ανάγκη για πίστη, ασφάλεια και θαύμα.
Η αφήγηση κινείται σε ήρεμους ρυθμούς, θυμίζοντας τον τρόπο που τα παιδιά βιώνουν τη
νύχτα. Όχι σαν χρόνο δράσης, αλλά σαν χώρο προσμονής. Ο Άγιος Βασίλης δεν
παρουσιάζεται ως εντυπωσιακή φιγούρα υπερδυνάμεων. Είναι μικρούλης και προσιτός
στα ανθρωπινά. Ο Μπεν Μίλερ τον παραδίδει σε μας σαν σύμβολο τρυφερότητας και
σιωπηλής παρουσίας. Κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του
βιβλίου, αποφεύγει την υπερβολή και
επιλέγει τη συναισθηματική αλήθεια.
Ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι η ιστορία αφήνει σκόπιμα ανοιχτό το ερώτημα αν η συνάντηση είναι πραγματική ή προϊόν της παιδικής φαντασίας Υπενθυμίζει ότι, στην παιδική ηλικία, η φαντασία δεν είναι ψέμα αλλά τρόπος κατανόησης του κόσμου.
Το κείμενο ρέει με μια απλότητα, χωρίς να υστερεί σε τίποτα λογοτεχνικό. Οι λέξεις επιλέγονται προσεκτικά, ώστε να είναι απόλυτα κατανοητές στα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα να συγκινούν και τον ενήλικα αναγνώστη. Πρόκειται για εκείνη τη σπάνια κατηγορία παιδικών βιβλίων που διαβάζονται διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία του αναγνώστη.
Αν υπάρχει ένα σημείο όπου το βιβλίο θα μπορούσε να τολμήσει
περισσότερο, αυτό είναι η εμβάθυνση στον εσωτερικό κόσμο του παιδιού-αφηγητή.
Ωστόσο, η επιλογή της λιτότητας φαίνεται συνειδητή και λειτουργεί τελικά υπέρ
της ατμόσφαιρας.
Η εικονογράφηση της Ντανιέλας Γιαγκλένκα Τερατσινι,
ατμοσφαιρική, ζωντανή πιάνοντας ακριβώς τις μαγικές στιγμές της ιστορίας. Μας
δημιουργεί εκείνη την μοναδική αίσθηση του παραμυθιού, την μεταφορά μας στο
χρόνο, σε άλλους κόσμους εντελώς φανταστικούς, κι ας είναι ασπρόμαυρες όλες οι εικόνες.
Καλή Πρωτοχρονιά, να αφήσετε λίγη μαγεία να καθίσει στα
κλαδιά του χριστουγεννιάτικου δέντρου και τουλάχιστον ένα μπισκότο για τον Αι
Βασίλη απόψε!
Εμείς θα τα πούμε ξανά του χρόνου!
Δημοσιεύτηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2025 Εδώ!





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου