Ο Νυχτερινός περίπατος της γιαγιάς στα Παραμύθια της Πέμπτης!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ένα βιβλίο καταστάλαγμα ζωής της Άλκης Ζέη…

Αν ζούσε σήμερα θα ήταν 95  χρονών.  Περίεργο το συναπάντημα….Η  Άλκη Ζέη γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1925 και την ίδια μέρα του 2020 το πρωί έφθασε το τελευταίο της βιβλίο στα χέρια μου. Σαν μνημόσυνο σε μια γυναίκα που είχα την τύχη να γνωρίσω, να συναντήσω, να φιλοξενήσω με παρουσιάσεις των βιβλίων της στον τόπο μας και να πορευτώ μια ολόκληρη ζωή με τα έργα της.

Ο νυχτερινός περίπατος της γιαγιάς είναι το τελευταίο της βιβλίο. Δεν το είδε τυπωμένο αλλά μάλλον ήξερε πως ήταν ο επίλογος μιας ζωής πλήρης ημερών. Σαν επικήδειος από την ίδια σε μια πολυτάραχη διαδρομή που τα είχε όλα. Μια βόλτα λοιπόν στις Βρυξέλλες εκεί που κτυπά η καρδιά της Ευρώπης. Κάθε χειμώνα παρέα με τους ανθρώπους της. Με τη ζεστασιά της οικογένειας που αν και ενηλικιώθηκε παραμένει ενωμένη και πιστή σε συνήθειες που δεν άλλαξαν ποτέ. Παρατηρεί η γιαγιά (Άλκη) τα πάντα. Και μαζί της μοιραζόμαστε κι εμείς στιγμές και αντικείμενα.  

Την αγαπημένη της πολυθρόνα με κοραλλί βελούδο. Φοράει το άσπρο της μάλλινο πουλόβερ που έχει πάνω του στη δεξιά πλευρά καρφιτσωμένη την καρφίτσα της, εκείνη που παριστάνει ένα πουλί με κόκκινες και μαύρες χάντρες και που θα μείνει πίσω από εκείνα τα πράγματα που ναι γεμάτα θύμησες….

Το αγαπημένο της βιβλίο εκεί… «Η μελαγχολία του σκαντζόχοιρου». Κι εκείνο το χτενάκι στα μαλλιά της, πόσο δικό της και πόσο σημαντικό για αυτούς που μένουν πίσω…

Όλα έχουν σημασία λίγο πριν το τέλος. Όλα αποκτούν μια άλλη αξία κι αποτυπώνονται πιο έντονα σε μυαλό και ψυχή. Κι η παραμικρή λεπτομέρεια αποκτά μεγαλύτερη αξία, όπως το να κοιτάς έξω από ένα παράθυρο ώρα πολύ δυο γάτες που παίζουν, παλεύουν, προχωρούν…. Κι όταν βγαίνει κι εκείνη να τα συναντήσει από κοντά τα μάτια τους την ακολουθούν μέχρι το τέλος. Εκεί  στο τελευταίο σκαλί που κάθισε κι εκείνη και τέλειωσαν όλα… Η καρφίτσα της γιαγιάς ταξιδεύει με τη μια από τις δύο γάτες σε ένα «ξέφωτο».

Ύπνος βαθύς, αξύπνητος ….

Η πολυθρόνα παραμένει στην ίδια γωνιά απέναντι από το παράθυρο.

Και το βιβλίο εκεί…

Κι ο σκαντζόχοιρος λυπημένος κοιτάει έξω …

Ο Μεγάλος περίπατος όχι του Πέτρου αυτή τη φορά αλλά της ίδιας της Άλκη Ζέης…

Ένα βιβλίο που όπως λέει και το οπισθόφυλλό του κλείνει τον κύκλο μιας γεμάτης ζωής. Χωρίς περιττά λόγια ,μα ς ταξιδεύει στη σιωπή σε μια μελαγχολική χειμωνιάτικη στιγμή που όλα σταματούν. Απλά, λιτά, όμορφα χωρίς καν να νιώσει ο αναγνώστης  την πίκρα ή τη λύπη. Σαν φυσικό επακόλουθο ο θάνατος, η απώλεια που αφήνει όμορφες στιγμές, που τελειώνει μια ζωή χωρίς βαρύγδουπες δηλώσεις, καταστάσεις …κλάματα.

Ένα βιβλίο που μένει σαν σφραγίδα ζωής μιας γυναίκας που όλοι έχουμε μέσα μας με το έργο της και που θα μας θυμίζει πάντα το μεγαλείο της πένας της Σαν να προέβλεπε η ίδια  και ήθελε, κάπως έτσι το δικό της τέλος.

Η εικονογράφηση του Νικόλα Χατζησταμούλου είναι απλώς μαγευτική. Σε ταξιδεύει, σε γεμίζει συναισθήματα χαράς, ονείρου κι ομορφιάς….

Το βιβλίο γράφτηκε λίγο πριν το τέλος για ένα τέλος που όμως δεν είναι συναισθηματικά φορτισμένο με θλίψη. Αντίθετα δείχνει πόσο εύκολο είναι το πέρασμα στην αιωνιότητα και πόσο απλό, καθημερινό, στιγμιαίο…

Ένα βιβλίο καταστάλαγμα ζωής….

Αν το ψάξετε να θυμάστε πως μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις του βιβλίου θα διατεθούν στον ΟΔΥΣΣΕΑ για την υποστήριξη της δράσης του. Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε από τη Δάφνη Βλουμίδη και Γερμανούς φίλους του ξενοδοχείου «Βότσαλα» στη Μυτιλήνη. Από την ίδρυσή του το 2012 (στο Βερολίνο) ξεκίνησαν προγράμματα απασχόλησης, μάθησης και επικοινωνίας για νέους πρόσφυγες που βρίσκονται στο νησί της Λέσβου.

*Ο Νυχτερινός περίπατος της γιαγιάς, Άλκη Ζέη, εικ: Νικόλας Χατζησταμούλος, εκδ. Μεταίχμιο

Δείτε εδώ και ξεφυλλίστε μερικές από τις σελίδες του βιβλίου: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CE%BD%CF%85%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CF%82

 

Και μην ξεχνάτε ειδικά τώρα που τα βιβλιοπωλεία είναι ανοιχτά πως φέτος τα Χριστούγεννα τα δώρα μας θα είναι βιβλία!

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του κυρίου Γουιλόμπι* και η Μιρέιγ** στα Παραμύθια της Δευτέρας!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Σήμερα ανοίγουν ξανά τα βιβλιοπωλεία…

Όλο αυτό το διάστημα , σχεδόν ένα μήνα τα «Παραμύθια του Σαββάτου» , σας ενημερώνουν καθημερινά για βιβλία που αξίζουν την προσοχή σας…

Αναζητείστε λοιπόν, ώρα τους είναι και γεμίστε την ψυχή και το μυαλό με αγάπη, γνώση, απόλαυση και χρόνο μαζί με τα παιδιά σας. Με κάθε απαραίτητο μέτρο προστασίας επισκεφθείτε τα βιβλιοπωλεία της πόλη σας και να θυμάστε πως φέτος, επιτέλους, είναι καιρός να δωρίσουμε όλοι βιβλία σε παιδιά και μεγάλους!

**Μιρέιγ, Αν-Φλερ Ντριγιόν, Εικονογράφηση:Ερίκ Πιμπαρέ, μετάφραση:Εύη Γεροκώστα, εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Η Μιρέιγ ήταν ένα χελιδόνι και φίλη αγαπημένη ενός μικρού αγοριού που ονειρεύεται ιπτάμενες μηχανές για να πετάξει. Το αγόρι έπαιζε μόνο του ή  με παρέα τους γλάρους τα καλοκαίρια  ίσαμε εκείνη τη φορά που ήρθε σε ένα  μικρό και ασυνήθιστο  άσπρο σπίτι δίπλα τους, ένας ηλικιωμένος κύριος με παράξενο περπάτημα και ύφος. Κι είχε και άλλα παράξενα παλιά πράγματα ο κύριος Λεόν που μια μέρα που έλειπε, το μικρό αγόρι πλησίασε το αλλόκοτο σπίτι και άρχισε να ψάχνει κάτω από ένα σωρό παλιά πράγματα. Βρήκε ένα ποδοκίνητο αυτοκίνητο και πολλά ρολά από λουλουδάτα χαρτιά κι ήταν σαν να ανακάλυψε έναν άλλο κόσμο. Άρχισε να πειραματίζεται, να δημιουργεί και η πρώτη του μηχανή ο Γητευτής των πουλιών ήταν ετοιμάστηκε πολύ γρήγορα. Εμφανίστηκε τότε ο κύριος Λεόν και έδωσε στο μικρό αγόρι έναν έλικα. Η προσπάθεια και των δυο τους έφερε πολλά γέλια και το αποτέλεσμα της  κατέληξε σε ένα χωράφι με σιτάρια κατακίτρινα. Κι έτσι ξεκίνησε μια μοναδική φιλία. Μαζί μαστόρευαν, έψαχναν, δημιουργούσαν. Η δεύτερη μηχανή ο Συννεφοκυνηγός είχε περίπου την ίδια τύχη με την πρώτη. Η διαφορά ήταν πως ετούτη προσγειώθηκε πάνω σε  ένα λιόδεντρο. Σαν γνώρισε ο Λεόν την Μιρέιγ εμπνεύστηκε από τα φτερά της και δημιούργησε μια νέα μηχανή που είχε δυο τεράστιες βεντάλιες η Ανίκητη, αλλά αν και κατάφερε να σηκωθεί στον αέρα κι εκείνη κατέληξε στην στέγη του σπιτιού του μικρού αγοριού. Όμως η διάθεση, το πείσμα, οι ιδέες δεν εγκατέλειψαν ποτέ τους δυο φίλους. Πάντα έβρισκαν κάτι να προσθέσουν στις μηχανές τους. Το μικρό αγόρι ήταν εξερευνητής και ο Λεόν κατασκευαστής Ευτυχίας. Ίσαμε το τέλος του καλοκαιριού… Κάτι άλλαξε με τον ερχομό του φθινοπώρου. Ο Λεόν, η Μιρέιγ; Ποιος ξέρει που να βρίσκεται πια η Ευτυχία… Ίσως στην προσμονή του επόμενου καλοκαιριού!

Αυτή είναι μια δουλειά που θ άθελα πολύ να έχω και να κάνω κι εγώ στη ζωή μου. Κατασκευαστής Ευτυχίας, μόνο αυτό. Στο μικρό αριστούργημα που χώρεσε σε ένα τεράστιο σε σχήμα βιβλίο της Αν- Φλερ Ντριγιόν είναι κρυμμένα όλα τα μυστικά μίας ευφάνταστης ιστορίας για τα όνειρα, τη φιλία, την απώλεια, την προσμονή, την χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ένα βιβλίο γεμάτο ελπίδα και φαντασία. Όνειρα που δεν σταματούν ποτέ. Φιλίες που κρατάνε για πάντα και σκέψεις που χρειάζονται δυο για να  ευοδωθούν, να γίνουν πραγματικότητα, να αναπτυχθούν και εν τέλει να βοηθήσουν κάποιον  να ακουμπήσει  την ευτυχία. Για τις μεγάλες φιλίες της ζωής… Για τα μικρά θαύματα που γίνονται πελώρια σαν τους δώσεις την δική σου πνοή…

Για τον πολύτιμο χρόνο που περνάς με αγαπημένους ανθρώπους ή ακόμα και ζώα.

Ένα βιβλίο όνειρο….

Ένα βιβλίο γεμάτο χρώμα, εικόνες και ελευθερία.

Πέταγμα ψηλά στον ουρανό, στο άπιαστο, στο άγνωστο, στην περιπέτεια, στην τόλμη και τη φαντασία.

Ένα βιβλίο για σχέσεις ζωής, για αναμνήσεις καλοκαιρινών διακοπών που χαράζονται για μια ζωή στη ψυχή και την μνήμη.

Ένα βιβλίο που ξεφυλλίζεις συνεχώς χωρίς να χορταίνεις τις εικόνες και την ιστορία του. Ο Ερίκ Πιμπαρέ , ο εικονογράφος έχει απλά μεγαλουργήσεις σε εικόνα  και χρώμα όσο κανείς από όλους γνωρίζω τα τελευταία χρόνια.

Για τα ανεξίτηλα σημάδια στη μνήμη όταν έρθει η απώλεια αγαπημένων. Για την προσμονή, τη χαρά της ζήσης, την ανακάλυψη των μικρών αλλά σημαντικών πραγμάτων.

Στους φίλους αφιερωμένο όλο το βιβλίο. Στους φωτεινούς φάρους της ζωής μας!

Την μετάφραση του βιβλίου από τα Γαλλικά  την έχει κάνει η Εύη Γεροκώστα

Δείτε το εδώ : http://www.kokkiniklostibooks.gr/book.php?id=5efa03f3a5d03

*Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο του κυρίου Γουιλόμπι, Robert Barry,(Μετάφραση -απόδοση: Ντίνα Γεωργούλια),εκδ. ΑΓΚΥΡΑ

Τούτο το δέντρο δεν θα πιστέψετε αλλά ήρθε στο σπίτι του κυρίου Γουίλομπι με Κούριερ. Το μεγαλύτερο δέντρο που είχε δει ποτέ κανείς. Μόλις όμως στερεώθηκε στη γωνιά του ένα μικρό προβληματάκι έκανε την εμφάνισή του. Η κορυφή του δέντρου άγγιζε το ταβάνι κι έγερνε προς τα κάτω. Ο Μπάξτερ ο μπάτλερ έτρεξε αμέσως και την έκοψε. Την έβαλε πάνω σε ένα ασημένιο δίσκο και την πρόσφερε σαν δώρο στην καμαριέρα του κυρίου Γουιλόμπι την Αδελαϊδα. Κι εκείνη έκοψε πάλι λίγο την κορυφή του νέου δέντρου λίγο πριν το στολίσει. Στα σκουπίδια την πέταξε κι εκεί την βρήκε ο Τιμ ο κηπουρός που την πήγε δώρο στη γυναίκα του κι εκείνη συνέχισε αυτό το παράξενο κόψιμο. Πετώντας  την δική της κορυφή από το δέντρο έξω από το παράθυρο βρίσκει αποδέκτη τον Μπαρνάμπι την Αρκούδα. Και συνεχίστηκε το κόψιμο ή μοίρασμα ή  «κατά λάθος» προσφορά στην Φρίσκι την Αλεπού στον Μπέντζαμιν το Κουνέλι, στο Γκι το Ποντίκι κι όλοι μα όλοι έγιναν χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και γιορτινοί…

Μια πρωτότυπη χριστουγεννιάτικη ιστορία γεμάτη αγάπη και προσφορά. Τα Χριστούγεννα η πιο αγαπημένη γιορτή όλων για να γίνει μαγική χρειάζεται πάντα ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αν όμως κάτι πάει στραβά υπάρχει μια λύση που όλα τα διορθώνει. Κόβεις με μιας ότι  ενοχλεί και που ξέρεις ίσως αυτό που για σένα είναι περιττό για κάποιον άλλον να είναι πολύ χρήσιμο. Η αιτία λοιπόν της προσφοράς είναι το περίσσευμα ή η ασχήμια κάποιου άλλου. Και συμβαίνει συχνά. Κάτι που για μας είναι εντελώς άχρηστο κάποιος άλλος θα γεμίσει χαρά σαν το αποκτήσει.

Μοίρασμα, δόσιμο, αγάπη και προσφορά δεν είναι τα ιδανικά δώρα για τα Χριστούγεννα; Μέσα λοιπόν από τούτη την υπέροχη ιστορία μαθαίνουμε  πιο είναι το πραγματικό μοίρασμα. Στο δάσος  που διαδραματίζεται το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας με όλα τα ζώα από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό συνειδητοποιούμε πως η οπτική γωνία και η αντίληψη του καθενός είναι διαφορετική.

Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά με αγγλικό κείμενο στα 1963. Στη συνέχεια επανεκδόθηκε στα 1991 και το 2000. Είναι ένα  από τα δημοφιλέστερα βιβλία για παιδιά του Ρόμπερτ Μπάρι  και έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Το 1995 έγινε ταινία με Muppets και ηθοποιούς και υπήρξε μια πολύ μεγάλη χριστουγεννιάτικη επιτυχία.

 Δείτε εδώ την ταινία : https://www.youtube.com/watch?v=htfmTSgdKfY

Για παιδιά  και μεγάλους…

Βρείτε εδώ το βιβλίο για περισσότερες λεπτομέρειες : https://e-agyra.gr/index.php?route=product/product&product_id=1618

Ο Τρακατρούκας ο καλικάντζαρος*… στα Παραμύθια της Κυριακής!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

«Τα Παραμύθια του Σαββάτου» για όλο τον Δεκέμβριο θα σας παρουσιάζουν καθημερινά βιβλία που αξίζουν την προσοχή και να διαβαστούν από όλους!

Είναι ο αγαπημένος μου…

Είναι ο πρωταγωνιστής των Χριστουγέννων…

Είναι ο πιο διάσημος παραμυθοκαλικάντζαρος που ανεβαίνει στη γη να σκορπίσει μαγεία, περιπέτειες και στάσεις ζωής!

Ε, ναι λοιπόν είναι οι μέρες των Χριστουγέννων, οι μέρες των Καλικάντζαρων και τα παραμύθια που μιλούν για τούτα τα τριχωτά, κακομούτσουνα και παμπόνηρα πλασματάκια είναι δεκάδες. Κι ευτυχώς στις πιο σύγχρονες ιστορίες δεν είναι τόσο φοβερά και ανατριχιαστικά.  Κάποια έχουν μια μορφή διαφορετική που δύσκολα μπορεί να ξεχαστεί. Έτσι λοιπόν γεννήθηκε κάποτε στη φαντασία ενός παιδιού ένας κατακόκκινος καλικάντζαρος που ΄χε την εξυπνάδα και τη λαλιά ανθρώπου, την ψυχή ενός  μικρού αγοριού και το ένα του πόδι λίγο πιο κοντό από το άλλο…

Κι είναι  ανήμερα Χριστουγέννων, κι ο μικρός Τρακατρούκας ετοιμάζεται να ανέβει για πρώτη φορά στη γη.

Τρακ και τρουκ κτυπά δυνατά η καρδιά του….

Τρακ και τρουκ ακούγονται τα βήματα του στο στενό πέρασμα που θα τον οδηγήσει στο…όνειρο.

Όμως εκεί τον περιμένει ο πιο μεγάλος φόβος των καλικάντζαρων εκτός από το νερό, η φωτιά. Κι εκεί που νομίζει πως δεν θα τα καταφέρει, εμφανίζεται η νεραΐδα των καλικάντζαρων η κατάλευκη Άχνη δίνοντας του  βοήθεια και την αγάπη της. Κι ο Τρακατρούκας βρίσκεται μέσα σε μια στιγμή σε ένα τεράστιο γραφείο-βιβλιοθήκη και …μαγεύεται. Το διάβασμα ήταν όλη του η ζωή κι ο θησαυρός των βιβλίων του συγκεκριμένου χώρου ανεκτίμητος. Ξεχνιέται κι αρχίζει να  διαβάζει  συνεχώς. Οι μέρες περνούν κι εκείνος δεν έχει ξεμυτίσει από την βιβλιοθήκη, ώσπου ένα πρωί λίγο πριν την Πρωτοχρονιά μια ιδέα τού έρχεται στο μυαλό. Μια ιδέα που όμως χρειάζεται βοήθεια να την πραγματοποιήσει… Να κλέψει όλον τον θησαυρό της βιβλιοθήκης, τα βιβλία και θα τα μεταφέρει στο καλικαντζαροχωριό. Για αυτήν την σκανταλιά του ίσως και να του δώσουν το πρώτο βραβείο, στο μεγάλο διαγωνισμό που διοργανώνουν σαν επιστρέψουν στα σπίτια τους οι καλικάντζαροι. Όμως συμβαίνει κάτι ακόμα πιο μαγικό. Οι ήρωες όλων των παραμυθιών ζωντανεύουν κι αρχίζουν να του εξηγούν πως η κλοπή δεν είναι  σκανδαλιά…

Εκείνος όμως δεν τους ακούει και βγαίνει στο δρόμο να βρει τους φίλους του και να τους πει την πρωτότυπη ιδέα του. Όλοι τους όμως έχουν δουλειά. Ο Πι, ο Φι, ο Μπιρλιμπίμ, ο Κατράμης, ο Κουτσοδόντης, ο Σταχτής, είναι πολύ απασχολημένοι με τις δικές τους σκανταλιές… Σαν γυρίζει πίσω στην βιβλιοθήκη λίγο απογοητευμένος τον περιμένει η μεγαλύτερη έκπληξη…

Μια ιστορία πρωτότυπη, γεμάτη  καλικάντζαρους, Χριστούγεννα και μηνύματα πολλά. Μηνύματα για την αγάπη, την φιλία, τη συντροφικότητα. Μηνύματα για την φιλαναγνωσία, την διαφορετικότητα,  για τις καλές και κακές πράξεις της ζωής μας. Για τις δεύτερες σκέψεις, τις αποφάσεις,  τις συγγνώμες τη χαρά, για τα βιβλία και τα παραμύθια.

Μια ιστορία που γεννήθηκε στα δικά μου παιδικά χρόνια, στο σπίτι της γιαγιάς μου δίπλα στην παραστιά στο τζάκι της κουζίνας που ΄χει εκείνο το άρωμα της νοσταλγίας, των παλιών παιχνιδιών και τη μυρωδιά από κάποια παλιά Χριστούγεννα  που ‘χε μπακάλικα πολλά το χωριό μου και κρεοπωλεία και μανάβικα και φούρνους που πήγαιναν οι νοικοκυράδες τις λαμαρίνες με τα μελομακάρονα, με τη σειρά για να ψηθούν. Και μύριζε ο αέρας βούτυρο και κανέλα, και μέλι.

Μια περιπέτεια μαγική, κατακόκκινη, και διαφορετική με ήρωες όλους τους αγαπημένους των παραμυθιών σύγχρονων και λαϊκών γραμμένη από την Ελένη Μπετεινάκη και εικονογραφημένη  επίσης εκπληκτικά από την Ναταλία Καπατσούλια.

Το παραμύθι μπορεί κανείς να το ακούσει  από την ίδια την συγγραφέα  και από το τάμπλετ ή το κινητό του με την εγκατάσταση QR Codereader.

Κι επειδή είναι μέρες προσφοράς και δώρων και αγάπης :Ακούστε εδώ την ιστορία του εντελώς δωρεάν κι αν σας αρέσει να την βρείτε και σε βιβλίο που έχει μαγική εικονογράφηση!

https://www.youtube.com/watch?v=TXfEPcKON6U

Για παιδιά από 4 χρόνων …

*Ο Τρακατρούκας ο καλικάντζαρος, Ελένη Μπετεινάκη, εικ :Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Βρείτε εδώ το βιβλίο : https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/o-trakatroykas-o-kalikantzaros

Κι από αύριο που ανοίγουν τα βιβλιοπωλεία ΞΑΝΑ αναζητείστε τον και μην ξεχάσετε πως όλοι μας αυτά τα Χριστούγεννα δωρίζουμε βιβλία σε παιδιά και μεγάλους!

https://zhtunteanagnostes.blogspot.com/

 

Ο σάκος του Αϊ Βασίλη... μια χριστουγεννιάτικη ιστορία στο Youtube!

ΠΡΕΜΙΕΡΑ στα Παραμύθια του Σαββάτου που ζωντανεύουν και πάλι για τις μέρες των γιορτών στο Youtube!

Άλλωστε είπαμε πως ο Δεκέμβριος είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών!

Τα Παραμύθια του Σαββάτου "ζωντανεύουν" με αναγνώσεις βιβλίων και αφηγήσεις παραμυθιών με κούκλες και μας κρατούν συντροφιά όσο ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ και ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020 στις 12.00 μ.μ.

Μπείτε στον παρακάτω σύνδεσμο  : https://youtu.be/Ujg9Rxscd04

Και δείτε- ακούστε το παραμύθι: Ο σάκος του Αϊ Βασίλη!

Διαβάζει η Ελένη Μπετεινάκη https://www.facebook.com/elenibetinaki

Το παραπάνω βίντεο δημιουργήθηκε «με την ευγενική παραχώρηση σχετικής άδειας, χωρίς αμοιβή από τις εκδόσεις Ψυχογιός στην Ελένη Μπετεινάκη».

Ανακαλύψτε σε αυτή τη συλλογή  17 παραμυθιών : Οι Αγαπημένες μου Ιστορίες για τα Χριστούγεννα!

Πολλές όμορφες και τρυφερές γιορτινές ιστορίες, που θα ενθουσιάσουν τους μικρούς αναγνώστες και θα γεμίσουν τα όνειρά τους με τη μαγεία των Χριστουγέννων.

Βρείτε το βιβλίο εδώ: https://www.psichogios.gr/el/oi-agaphmenes-moy-istories-gia-ta-xristoygenna.html

Κάνετε εγγραφή στο κανάλι μας να  ακούσετε πολλές ιστορίες και παραμύθια! :https://www.youtube.com ΕΛΕΝΗ ΜΠΕΤΕΙΝΑΚΗ

Καλά Χριστούγεννα κ. Ντίκενς* και της Αλήθειας τ΄Αερικό** …στα Παραμύθια της Παρασκευής!

 Της Ελένης Μπετεινάκη

Μιας κι ο Δεκέμβρης είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών, "Τα Παραμύθια του Σαββάτου" θα σας προτείνουν κάθε μέρα ένα με δυο βιβλία. Παλαιότερες εκδόσεις που αγαπήσαμε και διαβάζουμε ξανά και νέες που μόλις έχουν κυκλοφορήσει....

*Καλά Χριστούγεννα κύριε Ντίκενς!, Ελένη Κατσαμά, εικ: Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Πατάκη

Ο Τσαρλς ήταν το πρώτο στη σειρά αγόρι που γεννήθηκε στην οικογένεια Ντίκενς. Ζούσαν όλοι τους τότε σ’ ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα του Πόρτσμουθ σε μια ήσυχη γειτονιά. Εκείνα τα Χριστούγεννα, μόλις που είχε γεννηθεί το μικρό αγόρι, είχαν στολίσει οι γονείς του ένα μεγάλο δέντρο στο σαλόνι γεμάτο ζαχαρωτά. Πέρασε ο καιρός κι ο Τσαρλς απέκτησε πολλά αδέλφια. Πριν απ΄αυτόν είχε γεννηθεί η Φάνι και μετά ακολούθησαν η Λετίσια, ο Φρέντερικ και ο Άλφρεντ. Ήταν όλοι τους μια πολλή ευτυχισμένη οικογένεια. Τα Χριστούγεννα συνέχιζαν να είναι πολύ μαγικά και σπουδαία κι ο μικρός Τσαρλς απολάμβανε το πυκνό

χιόνι και τις μικρές εξερευνήσεις του στον μικρόκοσμο των εντόμων. Παρατηρούσε τα πάντα μέσα και έξω από το σπίτι. Η παραμικρή λεπτομέρεια κάθε κίνησης, κάθε συμβάντος έγιναν κομμάτια των ιστοριών του αργότερα. Αγαπούσε πολύ την σοφίτα του σπιτιού τους που ήταν γεμάτη βιβλία. Για τον Τσαρλς ήταν σχολείο, καταφύγιο και τόπος μελέτης με τον δάσκαλο του τον κ. Ουίλλιαμ Γκάλις που θα συμπεριληφθεί κι αυτός αργότερα στα βιβλία του. Κάποια άλλα Χριστούγεννα μετακόμισαν στο Λονδίνο κι ο Τσαρλς συνεχώς παρατηρούσε έναν κύριο με ημίψηλο καπέλο, μικρή καμπούρα κι ένα μαύρο μπαστούνι. Σκληρός, ανέκφραστος, νευρικός και τσιγγούνης. Το είδε με τα μάτια του να αδιαφορεί για ένα άλλο  μικρό αγόρι που του ζήτησε λίγα χρήματα. Ήταν μοιραία η εικόνα για να γεννηθεί αργότερα ο Εμπενίζερ Σκρουτζ. Κάποια άλλα Χριστούγεννα σε βόλτα με την μητέρα του για τα ψώνια της πιο γιορτινής μέρας του χρόνου, έγινε θεατής μιας σκηνής ανάμεσα σε  δυο κύριους και ενός μικρού χαμινιού. Το μικρό αγόρι  με μεγάλη επιδεξιότητα αφαίρεσε το πορτοφόλι του ενός κυρίου από την τσέπη του και εξαφανίστηκε. Ζωντάνεψε όλο αυτό χρόνια μετά στα βιβλία του Ντίκενς σαν τον πασίγνωστο κι αγαπημένο Όλιβερ Τουίστ. Ακολουθήσαν δύσκολα Χριστούγεννα για τον Τσαρλς. Η οικονομική καταστροφή της οικογένειας του, η φυλάκιση όλων των μελών εκτός του ιδίου και η εκποίηση- δέσμευση όλων των επίπλων και πραγμάτων του σπιτιού τους. Ο Τσαρλς έμεινε με την θεία του την Κλαρίσα κι έπρεπε να δουλεύει σκληρά για να ξεπληρώσει το χρέος του πατέρα του. Κι έτσι άθελα του μεγάλωσε απότομα. Δεν σταμάτησε όμως ποτέ να ελπίζει, να προσπαθεί και να φαντάζεται ένα άλλο κόσμο. Μέσα από τα βιβλία πάντα χανόταν ίσαμε που άρχισε να γράφει τις δικές του ιστορίες χαρίζοντας σε όλους μας απλόχερα ένα ταλέντο που δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο μέχρι τις μέρες μας….

Η συναρπαστική ζωή του Τσαρλς Ντίκενς, η συνεχεία και όλες οι παιδικές αναμνήσεις του σε μια αξιόλογη και πέρα για πέρα μυθιστορηματική γραφή από την Ελένη Κατσαμά. Η συγγραφέας επίσης μας χαρίζει μια συναρπαστική ατμόσφαιρα στην Αγγλία του 19^ου αιώνα. Η βιογραφία του πιο διάσημου συγγραφέα  της βικτωριανής εποχής του Λονδίνου μέσα από τα Χριστούγεννα της ζωής του. Χριστούγεννα που έμελλε να φωτίσουν την φαντασία του όσο δύσκολα και να τα πέρασε και να χαρίσει σε εμάς μοναδικά λογοτεχνικά έργα που σηματοδοτούν  εποχές και καταστάσεις για πάντα.

Λόγος που ρέει, πολύχρωμος και απόλυτα κατανοητός από κάθε ηλικία. Κείμενο που κάθε σελίδα του αποτελεί και μια ιστορία ξεχωριστή. Συναρπαστική η ζωή του Ντίκενς, συναρπαστική και η αφήγηση της Ελένης Κατσαμά. Κλείνεις τα μάτια και μεταφέρεσαι σε έναν άλλο κόσμο που αν κι όλα ήταν γκρίζα το φως των Χριστουγέννων και της φαντασίας την γεμίζουν χρώμα. Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει πολύ ατμοσφαιρικά ο Βασίλης Κουτσοιγιάννης μεταφέροντας μας σε όλη εκείνη την μοναδική ατμόσφαιρα των περασμένων αιώνων αλλά και των βίβλων του πολυδιάστατου συγγραφέα.

Ανάγνωσμα κατάλληλο για κάθε ηλικία που προσφέρει γνώση, αξίες ήθη κι έθιμα μιας ολόκληρης εποχής και φυσικά απόλαυση ανάγνωσης που διαρκεί …

Να το ψάξετε τούτες τις μέρες που οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες είναι τόσο επίκαιρες αλλά και όλο τον χρόνο για να καταλάβετε πως όλα στη ζωή κερδίζονται με κόπο αλλά και με όραμα ή όνειρα για καλύτερες μέρες. Η ζωή ενός  μικρού παιδιού από την παιδικότητα στην ενηλικίωση με «βίαιο» τρόπο και στερήσεις τού προσφέρεται στη συνέχεια απλόχερα χαριστική και ευτυχώς για μας μυθιστορηματικά άψογη.

Βρείτε εδώ το βιβλίο τι 1^ο της σειράς : Οι Μεγάλοι όταν ήταν Μικροί, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη: https://www.patakis.gr/bkm/12494

Κατάλληλο  για παιδιά από 6 χρόνων…

Δείτε εδώ την ταινία : https://www.youtube.com/watch?v=yLtq5NE56cg

**Της Αλήθειας το Αερικό, Ματ Χεϊγκ, εικ :Κρις Μόουλντ, εκδ. Πατάκη

Σε μια χώρα που είναι δυο χιλιάδες μίλια μακριά και που το χιόνι δεν λείπει ποτέ ζουν ένα σωρό τρολ και τελώνια και ξωτικά. Εκεί ζει κι ένα αερικό που έχει τρανταχτώ αδερφούς και δεκαεννιά αδερφές και μία νονά, την θεία Τζούλια που του ‘κανε μαγικά σαν ήτανε μωρό. Έτσι τούτο το Αερικό θα έλεγε σε όλη του τη ζωή την αλήθεια και για καλό και για κακό. Μι έτσι το ονομάσανε της Αλήθεια το αερικό κι είχε πρόβλημα μεγάλο με αυτό. Ότι κι αν έβλεπε ακόμα και στραβό το ξεστόμιζε αμέσως μόλις το ρωτούσαν και κανείς μα κανείς δεν το ήθελε για φίλο του. Ένιωθαν πως τους πλήγωνε η αλήθεια κι εκείνο το μοναχικό αερικό είχε μόνο μια παράξενη συντροφιά. Ένα καφέ ποντικάκι που άκουγε στο όνομα Μαάρτα και κατοικούσε, αν είναι δυνατόν, στα μαλλιά του μικρού μας αερικού. Προσπάθησε να μην μιλά, να μην τα λέει όλα όσα σκέφτεται ή βλέπει μα δεν μπορούσε να τα καταφέρει και στο τέλος πάντα κάτι πήγαινε στραβά. Κι έτσι κλείστηκε στο σπίτι και τον εαυτό του κι η λύπη έγινε αχώριστος σύντροφός του.  Αποφάσισε να φύγει από το μικρό του το χωριό και στην πόλη να πάει με βήμα γοργό…Σκύβει το κεφάλι και ξεκινά μα στο δρόμο βρίσκει ένα ξωτικό και εκείνο ρωτά της Αλήθειας το αερικό αν είναι καλά… Και μιλά και λέει πολλά και το ξωτικό φεύγει μακριά. Κι ύστερα σαν προχωρεί στο δάσος όποιο ξωτικό και αν συναντά την Αλήθεια του λέει κατάμουτρα και τον διώχνουν όλοι μακριά… Κι όταν συναντά  ένα τρολ που έχει ύψος 10 μέτρα νιώθει χαμένο. Κι όταν το τρομερό το πανύψηλο τρολ ζητάει από  της Αλήθεια το αερικό να  του πει μια ιστορία τότε τα πράγματα γένονται πολύ δύσκολα. Γιατί δεν φοβάται όπως λέει το Τρολ  τις αλήθειες να ακούσει αλλά το μικρό μας αερικό μόλις τις ξεστομίζει το τρολ από τα νευρά του το εκσφενδονίζει πέρα μακριά, πολύ μακριά στην πόλη του Ελσίνκι. Και θα βρεθεί στο παραθύρι ενός δωματίου, ενός κοριτσιού. Ένα κορίτσι η Άαντα που είναι πολύ λυπημένη γιατί σε δύο μέρες θα πρέπει να μετακομίσει. Κι όταν ρωτάει το μικρό αερικό αν τα πράγματά θα πάνε καλά εκείνο την αποστομώνει με άρνηση μεγάλη…

Η στεναχώρια κυβερνά και της Αλήθειας το αερικό λέει πράγματα πολύ σοβαρά και σπουδαία στην Άαντα που δύσκολα μπορεί να νιώσει και να καταλάβει στα εφτά της χρόνια. Λέει όμως τούτη τη φορά αλήθειες που δεν πονούν τόσο πολύ. Της λέει πως όσο κι αν στεναχωρηθεί ή πληγωθεί θα έρθουν και μέρες καλές, και φίλοι, και καινούργιες αγκαλιές. Και πως «μόνο τη θλίψη αν μάθεις θα βρεις την ευτυχία». Και τότε με όλα τούτα τα αληθινά η Άαντα νιώθει ξαφνικά πως το αερικό το θέλει στη ζωή της φύλακα, και φίλο και συντροφιά για να μην νιώθει πια τόση μοναξιά. Και το χαμόγελο στα χείλη του κοριτσιού είναι ο λόγος που ο μπαμπάς του θα δεχτεί κι οι τέσσερεις να ζήσουν μαζί. Και το μικρό της Αλήθειας αερικό θα νιώσει και αυτό πρώτη φορά πως η αλήθεια μπορεί και να μην πονά…

Μαγική και τούτη η ιστορία του πολυαγαπημένου Ματ Χεϊγκ. Αλήθειες που πονάνε, αλήθειες που δεν κρύβονται. Λόγια που σαν ειπωθούν δεν έχουν γυρισμό και άνθρωποι που δεν αντέχουν να ακούν τα πράγματα με το όνομά τους. Ένα βιβλίο που λέει την αλήθεια για την μοναξιά που βιώνουν όσοι δεν μπορούν να κρυφτούν ή να πουν ψέματα. Ένα βιβλίο γεμάτο μαγεία, συναισθήματα και πικρές αλήθειες. Απλό, κατανοητό και περιεκτικότατο. Ανταμοιβή σε όσους  αντέχουν την αλήθεια του άλλου η φιλία, η αποδοχή και η αγάπη. Για τα χαμόγελα  που διαλύουν σύννεφα και άσχημες περασμένες στιγμές.

Για την αποδοχή του ιδίου μας του εαυτού. Γιατί πάντα μπορεί κάτι να είναι χειρότερο από αυτό που συμβαίνει σε μας. Γιατί όταν βρεις έναν φίλο αληθινό δεν θέλεις τίποτα άλλο και δεν μπορείς να αντέξεις να τον χάσεις …ποτέ.

Τον Ματ Χέϊγκ τον γνωρίσαμε από την τριλογία του που μας μάγεψε : Το αγόρι που τον είπαν Χριστούγεννα, Το κορίτσι που έσωσε τα Χριστούγεννα και το Ο πατέρας Χριστούγεννα κι εγώ. Όλα κυκλοφορούν από τις  εκδόσεις Πατάκη και αν δεν τα έχετε διαβάσει να τα ψάξετε τα φετινά Χριστούγεννα ( κι όχι μόνο), και να καταλάβετε την μαγεία της γραφής του συγγραφέα και την φαντασία του που μας ταξιδεύει με ονειρικούς τόπους.

Της Αλήθειας το Αερικό έχει εικονογραφήσει με σκίτσα ανεπανάληπτα ο Κρις Μόουλντ και για μια ακόμα φουρά τούτο θα σας πως : Είναι ένα υπέροχο βιβλίο, γλυκό, συγκινητικό, γεμάτο  ψυχή και 100% αληθινό!

Και φυσικά δεν ξεχνάμε πως την μοναδική του μετάφραση και απόδοση  έχει κάνει η Αργυρώ Πιπίνη.

Για παιδιά και μεγάλους

Βρείτε το εδώ : https://www.patakis.gr/product/614375/vivlia-paidika--efhvika-paidikh-neanikh-logotexnia/Ths-Alhtheias-to-Aeriko/

Και μην ξεχνάτε  και αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή.

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 11 Δεκεμβρίου 2020 :https://www.cretalive.gr/politismos/kala-hristoygenna-k-ntikens-kai-tis-alitheias-taeriko

Τα Παραμύθια του Σαββάτου προτείνουν Χριστουγεννιάτικα βιβλία... (Μέρος 1ο)

Τα Παραμύθια του Σαββάτου προτείνουν Χριστουγεννιάτικα βιβλία και… ζωντανεύουν στο Youtube με πολλά παραμύθια!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Οι Αγαπημένες μου Ιστορίες για τα Χριστούγεννα!

Μια συλλογή με δεκαεπτά μικρά παραμύθια για παιδιά από τριών χρόνων!

«Τα Παραμύθια του Σαββάτου» κάνοντας πρεμιέρα το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020 με αφηγήσεις παραμυθιών στο κανάλι τους στο Youtube «διαβάζουν» μια τέτοια ιστορία που διαρκεί ακριβώς 5 λεπτά : Ο σάκος του Αι Βασίλη!

Διαβάζει η Ελένη Μπετεινάκη https://www.facebook.com/elenibetinaki

Η Μαγεία των Χριστουγέννων, των δώρων, του χειμώνα, των δασών και των παιχνιδιών ζωντανεύουν και γεμίζουν χαρά κι ομορφιά τις παιδικές ψυχές.

Για να δούμε όμως ποιες ιστορίες υπάρχουν μέσα σε ένα τόσο χριστουγεννιάτικο βιβλίο :

1.       Τα χριστουγεννιάτικά σοκολατάκια μου!

2.       Χο! Χο! Χο!

3.      

Ο σάκος του Αϊ Βασίλη : https://www.youtube.com/watch?v=Ujg9Rxscd04

4.       Η λευκή Αρκούδα

5.       Μην ξεχνάς το σπίτι μας Αϊ Βασίλη

6.       Το γραμματοκιβώτιο

7.       Το τέρας στο βάθος της λίμνης

8.       Τα παλιά παιχνίδια

9.       Ο Ασπρούλης

10.   Λουκάς ο πελώριος γκρίζος λύκος

11.   Ένα αστείο δώρο

12.   Μικρές παντόφλες, μεγάλα δώρα

13.   Ένα σπίτι για τον Όσκαρ

14.   Μελίνα

15.   Το αρκουδάκι που χάθηκε στο δάσος

16.   Η Βρομοπορδαλού

17.   Στον μάρσιπο της γιαγιάς

Βρείτε το βιβλίο εδώ: https://www.psichogios.gr/el/oi-agaphmenes-moy-istories-gia-ta-xristoygenna.html

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν επίσης :

Τη νύχτα πριν την Πρωτοχρονιά, Κες Γκρέυ

Ο Αϊ-Βασίλης έχει πολλές δουλειές λίγο προτού έρθει η Πρωτοχρονιά – δώρα να τυλίξει, ταράνδους να ξυπνήσει και ένα έλκηθρο να βάλει μπρος. Αλλά μήπως κάτι ξεχνά;

https://www.psichogios.gr/el/th-nyxta-prin-apo-th-nyxta-prin-apo-thn-prwtoxronia.html

Η νύχτα μετά την πρωτοχρονιά, Κες Γκρέυ

Είναι η νύχτα µετά την Πρωτοχρονιά,
κι ο Αϊ-Βασίλης µε τα ξωτικά του έχουν τελειώσει τη δουλειά.
Τα δώρα έχουν µοιραστεί, το έλκηθρο µπήκε στο κουτί , έχει έρθει η ώρα για τη µεγάλη… τη γιορτή!

https://www.psichogios.gr/el/h-nyxta-meta-thn-prwtoxronia.html

Ο Καρυοθραύστης, ένα μαγικό παραμύθι

Ζήστε μαγικές γιορτινές στιγμές διαβάζοντας
ένα από τα ωραιότερα χριστουγεννιάτικα παραμύθια
και απολαμβάνοντας την υπέροχη εικονογράφηση.

Για παιδιά από τριών χρόνων! https://www.psichogios.gr/el/o-karyothraysths-ena-magiko-paramythi.html

Το τερατάκι των Χριστουγέννων, Τζάιλς Αντρέ

Όταν ο Aϊ-Βασίλης αποφασίζει να κάνει ένα διάλειμμα από τη δουλειά του, ένα μικρό, ενθουσιώδες τερατάκι σπεύδει να τον βοηθήσει. Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα· όλοι το φοβούνται! Θα καταφέρει το τέρας των Χριστουγέννων να πείσει τον κόσμο να δει πέρα από την εμφάνισή του και να εκτιμήσει την καλοσύνη που κρύβει στην καρδιά του;

https://www.psichogios.gr/el/to-terataki-twn-xristoygennwn.html

Γιορτινά κουδουνίσματα

https://www.psichogios.gr/el/giortina-koydoynismata.html#description

 

 

Τα Χριστούγεννα στον Αϊ Νικόλα…

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Κι είναι οι μέρες γιορτινές αλλά μια πιο μοναχικές από πότε…

Με κωδικό μόνο η επίσκεψη μου στο χωριό. Με κωδικό το περπάτημα και τα ψώνια. Τουλάχιστον  το κοίταγμα είναι «ελεύθερο» κι οι σκέψεις, τα όνειρα, κι οι αναμνήσεις μας. Έκανα βόλτα μεγάλη, γέμισα πάλι χρώματα κι αρώματα εκείνων των εποχών που μοιάζουν σαν να ΄ταν ζωντανά παραμύθια όσα ζήσαμε. Σταμάτησα στην Απάνω αγορά, όλα κλειστά. Γάτες και σκυλιά συναντάς μόνο και φώτα σβηστά. Σαν να ΄χει σταματήσει ο χρόνος και περιμένει…

Στα σοκάκια που τρέχαμε πιτσιρίκια περπάτησα, στα μαγαζιά που ερήμωσαν και ξεφτήσαν οι τοίχοι και τα παντζούρια τους.

Κι έφτασα ίσαμε τον Αι Νίκολα. Κι ήταν οι πόρτες ερμητικά κλειστές. Κι ας έψαλλαν μέσα για την μεγάλη γιορτή του τόπου μας. Πολιούχος των Αρχανών τούτος ο Άγιος. Καπετάνιος δικός μας στα δύσκολα, ακόμα και τώρα που γιορτάζει …μόνος του!

Κι άθελα μου θυμήθηκα μια μικρή ιστορία που συνέβη κάποτε. Έτσι όπως πήρα την μεγάλη ανηφόρα ζωντάνεψαν μπροστά μου αλλοτινοί καιροί…

Ήταν Χριστούγεννα, κάπου εκεί στις αρχές της Δεκαετίας του 70…

Θυμάμαι πως ξυπνούσαμε λίγο πριν τα ξημερώματα, μια μέρα που ήταν για μας μαγική.  Τα τζάμια θαμπωμένα από τις ανάσες μας και το κρύο της νύχτας. Ούτε σόμπα άναβε, ούτε μαγκάλι. Κι έπρεπε να  βάλουμε τα πιο γιορτινά μας ρούχα, να τυλιχτούμε σφιχτά με το παλτό, τα γάντια και το κασκόλ και σχεδόν νηστικοί να πάρουμε το δρόμο, να ανηφορήσουμε ίσαμε τον Αι Νικόλα. Το κρύο μας περόνιαζε τα κόκκαλα όμως είχα βρει τον τρόπο να μην σκέφτομαι τίποτα εκείνη την ώρα. Δίπλα μου ο αδελφός μου τυλιγμένος κι αυτός με ρούχα ζεστά. Έβλεπα την ανάσα του σαν κατάλευκο καπνό να βγαίνει από το στόμα. Χαζεύαμε τα παράθυρα των σπιτιών καθώς περπατούσαμε και βλέπαμε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα λαμπιόνια που αναβόσβηναν χαρίζοντας μικρές λάμψεις  που φάνταζαν  με πολύχρωμα αστέρια στα παιδικά μας μάτια. Θυμάμαι που μετρούσα πόσα θα συναντούσαμε  σ’ όλη τη διαδρομή και ύστερα τα ‘βαζα στο μυαλό μου στη σειρά, να τα ταξινομήσω, να δω ποιο θα έβγαζα το καλύτερο δέντρο του χωριού. Πάντα νικούσε εκείνο στην μπαλκονόπορτα της θείας Πόπης που είχε και μια φάτνη με ένα φωτεινό αστέρι φτιαγμένη από γύψο και ασημόχαρτο. Ήταν πανύψηλο εκείνο το δέντρο. Κι ήταν αληθινό έλατο, πολυτέλεια για όλους μας εκείνα τα χρόνια. Και είχε το σπίτι και ζωγραφισμένα παράθυρα με άσπρο σπρέι και  αγγελάκια χάρτινα, φιγούρες  βγαλμένες από παραμύθια και σπάνιες πια στις μέρες μας. 

Και σαν φτάναμε πια στην εκκλησιά όλη η μαγεία και η ομορφιά της μέρας ήταν κλεισμένη στην φάτνη μπροστά στο ιερό, με τεράστιες  φιγούρες στο δικό μας ύψος. Νόμιζα με το αθώο μυαλό μου πως ήταν η αληθινή φάτνη   που γεννήθηκε ο Χριστός, με τα άχυρα, το πλέγμα και τα δώρα που κρατούσαν οι μάγοι. Κι έμεναν τα μάτια μου καρφωμένα εκεί, χωρίς να υπάρχει χρόνος, μόνο η απόλυτη σιωπή και οι ψαλμωδίες ίσαμε να τελειώσει όλη η λειτουργία και να επιστρέψουμε σπίτι όπου η γιαγιά μας είχε ετοιμάσει το πιο απίστευτο χριστουγεννιάτικο πρωινό. Ένα φλιτζάνι με  ζωμό από κρέας με μπόλικο λεμόνι και παξιμάδι και ζεστά μελωμένα ξεροτήγανα, καρύδια, αμύγδαλα. Κι ύστερα μας μάζευε όλους γύρω από το μαγκάλι και ξεκινούσε τις ιστορίες με τους καλικάντζαρους που της χαλούσαν συνέχεια το ψωμί και τους κουραμπιέδες και είχε κανονίσει το βράδυ να τους μαντρώσει, έλεγε,  με μια παγίδα που είχε φτιάξει και να μας τους δείξει το πρωί… Κάπως έτσι, τότε περίπου, γεννήθηκαν στο μυαλό μου κι οι δικοί μου καλικάντζαροι, ο Τρακατρούκας, ο Πι, ο Φι, ο Σταχτής, ο Κατράμης, ο Κουτσοδόντης, ο Πέρα Πέρα, ο Εδώ και ο Αλλού, ο Έτσι κι ο Αλλιώς, που τώρα πια ζουν και βασιλεύουν στα δικά μου παραμύθια…

Κι όλα αυτά συνέβαιναν μια φορά κι έναν καιρό.

Κοίταξα το παράθυρο της εκκλησιάς και φαινόταν μόνο τα αναμμένα φώτα από τους μικρούς πολυέλαιους. Άδεια στασίδια και καρέκλες …

Ας κρατήσουμε τουλάχιστον ζωντανές τις αναμνήσεις κι όλα θα ξαναγίνουν κάποια στιγμή …κανονικά!

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ στις 7 Δεκεμβρίου 2020!