Το παραμύθι της βροχής

Τρίτη 10 Μαρτίου 2015

« Ένα παραμύθοδεντρο και ένα παραμυθοπούλι… δύο ιστορίες !»



...Πέταξε εκείνο το πουλί, το παραμυθοπούλι τούτη τη φορά και κάθισε σε ένα παράξενο δέντρο, σε ένα δέντρο παραμυθάς της κ. Λότης Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου. Και άκουσε όλες τις ιστορίες που είχαν να πουν οι ρίζες, ο κορμός και τα κλαδιά του κι ήρθε και τις ψιθύρισε στ΄ αυτί  της Ελένης Μπετεινάκη κι εκείνη πάλι τις αφηγήθηκε στα παιδιά. 

Συναντήθηκαν τα παραμύθια και ταξίδεψαν και σταμάτησαν  σε εκείνη την ιστορία του νάνου του Ζαβολίνου που αγαπούσε τόσο τις σκανταλιές και τον εαυτό του μέχρι που στο τέλος κατάλαβε πως οι φίλοι και ο σεβασμός απέναντί τους είναι πιο πολύτιμα από τα χρυσάφια και τα δώρα όλου του κόσμου.
 Κι ύστερα ήρθε κι ο Φριφρής το μικρό χελιδόνι που φοβόταν να πετάξει και δεν ήξερε πώς να τα καταφέρει. Η Πλουμιστή η  φίλη του, μια πολύχρωμη πεταλούδα, άθελα της τον έκανε θαρραλέο, δυνατό και ριψοκίνδυνο …


Κι όλα τούτα συνέβησαν το Σάββατο 7 του Μάρτη 2015 στις 11.30 το πρωί, στα «Παραμύθια του Σαββάτου », στο βιβλιοπωλείο «Δοκιμάκης».

Και σαν τέλειωσαν οι ιστορίες και φτιάξαμε ένα σωρό χελιδόνια και πεταλούδες, το παραμυθοπούλι πέταξε μακριά …

Είχε ακούσει για ένα παράξενο πουλί που δεν ήθελε ούτε να πετάξει, ούτε να κελαηδήσει ούτε να …ζήσει μια κανονική ζωή. Αγαπούσε μόνο τους υπολογιστές και την τηλεόραση.  Ήταν « Ένα πουλί….στην Πρίζα »της Λήδας Βαρβαρούση κι ήθελε πάρα πολύ να το γνωρίσει…Ήθελε ακόμα  να συναντήσει κι ένα τρομερό φίδι, ένα γουρούνι με ταλέντο , μια παράξενη αγελάδα , ένα βιαστικό ποντικό, ένα πρόβατο που αγαπούσε πολύ το παγωτό…



Κι αν τα κατάφερε θα μας το πει το άλλο Σάββατο 14 του Μάρτη  στις 13. 15 το μεσημέρι. Άκουσε πως κι η Λήδα θα είναι  στα «παραμύθια του Σαββάτου», στο βιβλιοπωλείο …Και θα μας πει χίλια δυο μέσα από τα πινέλα της, κι εμείς θα σκεφτούμε όλοι τα κλουβιά της ζωής μας και μια καινούργια ιστορία θα κυλήσει …



Δημοσιεύσεις:
http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1218518&srv=116
 http://www.cretalive.gr/culture/view/ta-paramuthia-tou-sabbatou68/230820
Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ : http://www.patris.gr/articles/277984#.VQZeQo6o1l0



Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015

Τα παραμύθια του Σαββάτου ...!

...Γράφει και παρουσιάζει η Ελένη Μπετεινάκη *


Ιστορίες, παραμύθια, ψέματα να είναι ή αλήθεια, είναι γεμάτα και  τούτα τα « Παραμύθια του Σαββάτου». Ιστορίες που ακουμπούν σύγχρονα θέματα και προβλήματα όπως εκείνα της μοναξιάς, της απομόνωσης και της εικονικής πραγματικότητας που όλοι ζούμε. Μιας πραγματικότητας που δύσκολα αντιλαμβανόμαστε και που χρειάζεται συνεχή αφύπνιση. Ιστορίες για την διαφορετικότητα του κάθε ατόμου, τις ιδιαιτερότητες και τα ταλέντα του που σε κατάλληλο περιβάλλον και με πείσμα, δύναμη, θάρρος και αποφασιστικότητα φτάνουν στον στόχο και σκοπό τους. Αλλά και ιστορίες για πολύ μικρά παιδιά που πρέπει να κατανοήσουν κανόνες συμπεριφοράς και τρόπους που κάνουν την ζωή ομορφότερη…

Ένα πουλί … στην πρίζα! , Λήδα Βαρβαρούση,  εκδ. Παπαδόπουλος 

Αυτό είναι το δωδέκατο βιβλίο από τις Τρελοδαγκωνίτσες της Λήδας Βαρβαρούση κι είναι  μια ιστορία που με ένα εκπληκτικό έμμετρο τρόπο και στίχο παρουσιάζει την σημερινή κατάσταση όχι των παιδιών αλλά των μεγαλύτερων σε ότι αφορά την χρήση των ηλεκτρονικών μέσων. «Ένα Πουλί …στην Πρίζα»… ή θα μπορούσε κανείς να πει «Ένας άνθρωπος …στην Πρίζα». Η ιστορία μιλάει για ένα σύγχρονο πουλί που ζει σε ένα παράξενο κλουβί, χωμένο μέσα σε οθόνες και καλώδια και νομίζει πως είναι ευτυχισμένο. Είναι όμως απομονωμένο και έχει ξεχάσει την πραγματική ταυτότητα και ζωή. Δεν κελαηδά πια, δεν χαίρεται την φύση δεν το ενδιαφέρει τι συμβαίνει στον κόσμο. Ένα περιστέρι θα το βοηθήσει να δει την πραγματικότητα, να σκεφτεί, να δοκιμάσει και ίσως κάποια πράγματα να αλλάξει. Να καταλάβει πως τόσο καιρό νομίζει πως τα έχει όλα αλλά στην ουσία είναι μοναχό. Όταν πια νοιώθει πως ήταν λάθος όλο αυτό που ζούσε, φωνάζει σε όλον τον κόσμο πως πρέπει  να ξεκολλήσουν από τις οθόνες, τις μηχανές και τις πρίζες και να ζήσουν αυτό που λέγεται… ζωή. Ποίηση, βιβλία, μουσική, γλέντι, χορός ,τραγούδι και κουβέντα. Αυτά κάνουν την ζωή όμορφη, ανεκτή και δίνουν νόημα …
Ένα βιβλίο επίκαιρο όσο ποτέ. Ζούμε πραγματικά την εποχή των οθονών, των ηλεκτρονικών φίλων, των μηνυμάτων και της απομόνωσης. Ένα βιβλίο που αφυπνίζει συνειδήσεις, που διδάσκει και που παροτρύνει μικρούς και μεγάλους να ξεκολλήσουν από τηλεοράσεις και υπολογιστές γιατί η πραγματική ζωή είναι μακρά από αυτά και πρέπει να τη ζήσουν.
Η Λήδα Βαρβαρούση είναι η αγαπημένη εικονογράφος και τα τελευταία χρόνια και συγγραφέας παιδικών βιβλίων για χιλιάδες παιδιά.  Έχει δημιουργήσει – ζωγραφίσει  φιγούρες ηρώων πολλών ιστοριών που είναι πια τόσο αναγνωρίσιμες ώστε την κατατάσσει σε μια από τις καλύτερες στο είδος της. Τούτο βιβλίο είναι από τα καλύτερα της σειράς και το πιο προσιτό από πολύ μικρές ηλικίες. Ταλέντο διπλό, συγγραφή και εικονογράφηση δίνουν άριστο  αποτέλεσμα. Η ψυχή μιας ιστορίας είναι η εικόνα που θα δημιουργηθεί κι όταν ο ίδιος την εικονογραφείς είναι αναμενόμενο πως το όποιο βιβλίο θα έχει την  απόλυτη ταύτιση με ότι ήθελε να δώσει ο δημιουργός του. 

Η Λήδα Βαρβαρούση  θα έχει την ελληνική υποψηφιότητα για το βραβείο Andersen 2016 στην κατηγορία της εικονογράφησης παιδικών βιβλίων!

Ο Πρίγκιπας Μισός, Κατερίνα Ανωγιαννάκη, (εικ. Πετρούλα Κρίγκου), εκδ. Μεταίχμιο

Ο Πρίγκιπας Μισός ήταν ένας από εκείνους τους πρίγκιπες που ζουν στα παραμύθια. Είχε μόνο μια  ιδιαιτερότητα. Ότι έκανε το έκανε…μισό. Στην αρχή οι γονείς του δυσκολεύτηκαν  να τον αποδεχτούν, τα χρόνια όμως  πέρασαν και σιγά σιγά έμαθαν να ζουν με την …διαφορετικότητα του παιδιού τους.
Του πρίγκιπα, επίσης, του άρεσε πολύ να παίζει με τα ψαλίδια του παλατιού. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο μετέτρεψε το παλάτι σε οίκο μοντέρνας τέχνης, δίνοντας σχήμα και προσωπικό στυλ σε όλα τα πράγματα. Και σαν να μην έφτανε αυτό , ανακοίνωσε στον πατέρα του πως δεν ήθελε να γίνει ο επόμενος βασιλιάς , αλλά το όνειρό του ήταν να γίνει κομμωτής. Πήγε σε μια από τις καλύτερες σχολές κομμωτικής του Παρισιού και έγινε μαθητής του διάσημου καθηγητή κ. Πουάλ. Το ταλέντο του αναδείχθηκε στον Μεγάλο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Κομμωτικής κερδίζοντας το  βραβείο του πιο πρωτότυπου κουρέματος.Από τότε έγινε διάσημος  και η φήμη μου έφτασε σε τέτοιο βαθμό που έγινε Βασιλιάς …Κομμωτικής.
Μια ιστορία της Κατερίνας Ανωγειαννάκη γραμμένη με πολύ φαντασία και χιούμορ για το θέμα της διαφορετικότητας ενός ατόμου και την αποδοχή και αναγνώριση του ίδιου του του εαυτού. Με υπέροχο τρόπο παρουσιάζει τις ιδιαιτερότητες ενός ανθρώπου και την αποδοχή του  από το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον που του δίνει το δικαίωμα και την δύναμη να αναπτυχτεί και να εξελιχτεί τόσο η  προσωπικότητα του ώστε να φτάσει  σε μέγιστο βαθμό. 
Ένα βιβλίο για παιδιά από 6 χρονών με πολύ ιδιαίτερη εικονογράφηση από την Πετρούλα Κρίγκου που συμπληρώνει απόλυτα την ιστορία, αναδεικνύοντας καίριες λεπτομέρειες και σημεία της.
Γιατί δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα να κυνηγά κανείς τα όνειρά του και να καταφέρνει να τα πραγματοποιήσει ακόμα κι αν στην αρχή δύσκολα τον αποδέχονται…

Η μικρούλα η Μιμή πάντα ξέρει τι θα πει, Γιώτα Φώτου,( εικ: Βίλλυ Καραμπατζιά), εκδ. Ψυχογιός.

Ένα βιβλίο γα πολύ μικρά παιδιά με καλούς τρόπους. Με φράσεις και λέξεις  που είναι πολύ καλό να γνωρίζουν τα παιδιά και να χρησιμοποιούν από πολύ μικρές ηλικίες. Κάθε περίσταση και πράξη μας έχει τα δικά της λόγια και εκφράσεις αν θέλει  να είναι κάποιος ευγενικός και στο συγκεκριμένο βιβλίο τη μικρή Μιμή γνωρίζει που , πως και πότε να χρησιμοποιήσει.
Πότε είναι η στιγμή να πει καλημέρα, ευχαριστώ, παρακαλώ αλλά και συγγνώμη , συγχαρητήρια και αντίο.
Επειδή όλοι έχουμε κώδικες στην συμπεριφορά μας και στην επικοινωνία μας με τους άλλους που κάνουν τη ζωή ομορφότερη.
Το βιβλίο ανήκει  στη σειρά κατανόησης απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 2 έως 4 ετών.

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 7 Μαρτίου 2015 : εδώ !

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

"Δύο κουκιά και τρία ρεβίθια έφτιαξαν 5 παραμύθια!" ...με την Ελένη Μπετεινάκη.


Ένας μύθος λέει ότι το παραμύθι είναι πλάσμα ζωντανό που μοιάζει με πουλί. Έχει φτερά και πετά στον τόπο και στο χρόνο. Κάποια στιγμή έρχεται και κάθεται στον ώμο σου κι εσύ τότε  δύο πράγματα μπορείς να κάνεις : Να το διώξεις ή να το αφηγηθείς…

Το Σάββατο λοιπόν, στις 28 του Φλεβάρη 2015, στις 11.30 το πρωί, στο βιβλιοπωλείο «Δοκιμάκης» (Καντανολέων 4, Ηράκλειο), στα « Παραμύθια του Σαββάτου »,
η Ελένη Μπετεινάκη συνάντησε  ένα …παραμυθοπούλι που της ψιθυρίσε παραμύθια από την λαϊκή μας παράδοση που είναι γεμάτος ο τόπος μας και εκείνη με την σειρά της τα αφηγείθηκε στα μικρά και μεγάλα παιδιά. Της εμπιστεύτηκε  ίσαμε πέντε ιστορίες…
Της μίλησε για  τον Μάρτη τον ευκολόπιστο, για την μία και μοναδική Υφάντρα, για τον Ήλιο και το Φεγγάρι , για το μαγεμένο τριαντάφυλλο, και
για την πεντάμορφη βασιλοπούλα με τον αχόρταγο δράκο!

Κι αν είναι ψέματα κι αν είναι αλήθεια όλα τούτα, κανείς δεν ξέρει να το πει με σιγουριά!

Κι επειδή τούτα τα παραμύθια σώθηκαν από στόμα σε στόμα και κάνεις δεν τους έδωσε ποτέ μορφή και εικόνα, προσπαθήσαμε και το κάναμε εμείς αφήνοντας την φαντασία μας να
ζωγραφίσει ότι ήθελε και άκουσε , πάνω στο χαρτί!











«Ένας πρίγκιπας Χαρταετός στο νησί του …Πηγαινέλα!»


«…Στην μέση μέση του μεγάλου ωκεανού της Φαντασίας στη Χώρα των Παραμυθιών υπήρχε ένα παράξενο νησί. Το νησί του Πηγαινέλα. Ένα νησί με τους πιο ιδιόμορφους κατοίκους ολόκληρου του κόσμου. Άνθρωποι που όλη μέρα γλένταγαν, γελούσαν , έπαιζαν και τραγουδούσαν. Και δούλευαν  μόνο όταν είχαν κέφι και διάθεση. Στην μέση αυτού του νησιού που το χαμόγελο ήταν διάχυτο παντού ήταν το μεγάλο παλάτι του βασιλιά Γαργαλίτσα του Α΄. Γυναίκα του ήταν η πιο χαρούμενη, η πιο γελαστή ή πιο χορευταρού βασίλισσα, η Αποκριά… Είχαν γιο τους ένα παλικάρι που τα όνειρα του ήταν πέρα από τα σύννεφα και τον γαλάζιο ουρανό του νησιού. Ο πρίγκιπας Χαρταετός  ήθελε μια μέρα να φύγει πολύ μακριά  αλλά δεν είχε υπολογίσει τα σχέδια της « Βρώμικης Δευτέρας» της μάγισσας του δάσους που…»




Η συνέχεια μαθεύτηκε το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015, στις 11.30 το πρωί στο βιβλιοπωλείο «Δοκιμάκης» στα «Παραμύθια του Σαββάτου». 

Και σαν τελείωσε το παραμύθι κι όλα βρήκαν το δρόμο τους, όπως γίνεται σχεδόν πάντα,εμείς φτιάξαμε τους δικούς μας χαρταετούς και ονειρευτήκαμε πως τούτο το μικρό πολύχρωμο χαρτί ίσως μια μέρα να συναντήσει τον Πρίγκιπα σε εκείνο το παράξενο νησί του Πηγαινέλα…

Μια ακόμα ιστορία της Ελένης Μπετεινάκη με κούκλες που ζωντάνεψαν και με λέξεις που μαζεύτηκαν προσεχτικά,με μια κόκκινη κλωστή δεμένη, από τις σκέψεις των παιδιών, μας κράτησε συντροφιά, ώρα πολλή...

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι είναι τα παραμύθια!