Ιστορίες για γυναίκες επαναστάτριες... Ρούμπι Νελ Μπρίτζες

 

«Μην ακολουθείτε το μονοπάτι που υπάρχει. Χάραξε ένα δικό σου!»  Ρούμπι Νελ Μπρίτζες

Μια φορά κι έναν καιρό στην Νέα Ορλεάνη γεννήθηκε ένα κοριτσάκι στις 8 Σεπτεμβρίου 1954. Το γενναίο αυτό κορίτσι το έλεγαν Ρούμπι. Ήταν αναγκασμένη να περπατάει χιλιόμετρα για να πηγαίνει στο σχολείο τη, παρόλο που υπήρχε και ένα πιο κοντά στο σπίτι της. Αλλά εκείνο το σχολείο ήταν μόνο για λευκούς μαθητές και η Ρούμπι ήταν μαύρη. «Δεν μπορείτε να εμποδίσετε το παιδί μου να πάει σχολείο εξαιτίας του χρώματος του δέρματος της», έλεγε η μαμά της Ρούμπι. «Είναι λάθος, είναι παράνομο».

Παρόλο που μέλη της διεύθυνσης του σχολείου δεν ήθελαν να το παραδεχτούν, ήξεραν ότι η μαμά της Ρούμπι είχε δίκιο. Πέρασαν την Ρούμπι από αυστηρές εξετάσεις ελπίζοντας πως θα αποτύχει. Αλλά η Ρούμπι δεν ήταν μόνο γενναία, ήταν και έξυπνη, και πέρασε τις εξετάσεις με άριστα.

Ήταν ενθουσιασμένη που θα πήγαινε στο καινούργιο της σχολείο, αλλά, όταν έφτασε με τη μαμά της την πρώτη μέρα, βρήκαν ένα θυμωμένο πλήθος να φωνάζει ρατσιστικά συνθήματα στην είσοδο. «Δεν είχα ιδέα τι γινόταν. Νόμιζα  ότι ήταν κάποια γιορτή», θυμάται η Ρούμπι. Ήταν μόλις έξι ετών.

 

Κάθε μέρα η Ρούμπι πήγαινε στο σχολείο με τέσσερις αστυνομικούς για προστασία. Η θέα του μικρού αυτού κοριτσιού με τους σωματοφύλακες στο πλάι της ενέπνευσε τον καλλιτέχνη Νόρμαν Ρόκγουελ να ζωγραφίσει τον διάσημο πίνακα: « Το πρόβλημα με το οποίο ζούμε όλοι».

Η Ρούμπι μεγαλώνοντας έγινε μια καταπληκτική ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων του πολίτη. Επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο για αν συναντήσει τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και μαζί στάθηκαν μπροστά στον πίνακα του Ρόκγουελ  που κρεμόταν έξω από το Οβάλ Γραφείο. « Δεν πρέπει ποτέ να κοιτάζουμε και αν κρίνουμε ένα άνθρωπο από το χρώμα του δέρματός του», έλεγε η Ρούμπι. «αυτό είναι το μάθημα που πήρα στην πρώτη Δημοτικού»

Ιστορίες της καληνύχτας για επαναστάτριες, Νο 2,Φραντζέσκα Καβάλο, Έλενα Φαβίλι, εκδόσεις Ψυχογιός Εδώ!