Παραμύθια που μιλούν για την Ομορφιά, την Τέχνη , τα Σπουδαία της ζωής...

Τα Παραμύθια του  Σαββάτου….γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Παραμύθια που μιλούν για την Ομορφιά, την Τέχνη , τα Σπουδαία της ζωής. Για τις αναποδιές που μας βγαίνουν σε καλό, τις δευτέρες ευκαιρίες και σκέψεις. Παραμύθια γεμάτα αγάπη, φίλους και ζωή. Σύγχρονα και την ίδια στιγμή πολύτιμα! Για την καθημερινότητα, τους φόβους, τις επιθυμίες και το …χρώμα που εμείς δίνουμε στην κάθε μέρα μας!

Κυριάκος ο Σαγονιάς, Peter Jarvis, εκδ. Παπαδόπουλος

Ο Κυριάκος ο Κροκόδειλος  καταγόταν από  μια πολύ μεγάλη τρομακτική οικογένεια που υπήρχε από τότε σχεδόν που φτιάχτηκε ο κόσμος. Το μόνο που ήξερε να κάνει στη ζωή του ήταν να τρομάζει τα ζώα της ζούγκλας και γι αυτό φρόντιζε ιδιαίτερα και πολύ τα …κοφτερά του δόντια. Η οδοντόκρεμα Κλαπ Κλαπ ήταν η αγαπημένη του και το γυαλιστικό Λάμπω- Λάμπω έκανε τα λιμαρισμένα του νύχια να αστράφτουν στον ήλιο, κάθε μέρα. Ώσπου ένα βράδυ που είχε τελειώσει την τρομακτική του δουλειά στη ζούγκλα κι επέστρεφε  στο βάλτο του να ξεκουραστεί., μόλις  τον πήρε ο ύπνος συνέβη κάτι τρομερό. Ο Κύρος ο Κάστορας ανακάλυψε το φοβερό μυστικό του Κυριάκου και η ζωή στη ζούγκλα  άλλαξε μια για πάντα. Ο Κυριάκος κατάλαβε πως πάντα υπάρχει κι άλλος τρόπος να επιβιώσει κάποιος, και πως η ζωή έχει εκπλήξει και ανατροπές. …

Υπέροχη η ιστορία του Peter Javris , πρωτότυπη, χιουμοριστική και πολύ έξυπνη. Ιστορία για όλα εκείνα τα πράγματα που μπορούν να έχουν δύο όψεις. Ο φοβερός και τρομερός κροκόδειλος μπορεί να αλλάξει αν οι συνθήκες γίνουν διαφορετικές. Αν προσπαθήσει  θα ανακαλύψει νέα ταλέντα, νέους δρόμους και ενδιαφέροντα στη ζωή του, όπως κι εμείς. Η ντροπή είναι συναίσθημα που όλοι κάποια στιγμή νοιώθουν στη ζωή τους για κάποιο ελάττωμα ίσως του εαυτού τους που όμως «χρησιμοποιούν» λάθος. Κι τότε αν κάτι πάει στραβά να γίνει η αιτία  για μια μεγάλη αλλαγή. Για πείσμα των …καιρών και για δεύτερη σκέψη. Όλα μπορεί να τα κάνει ο καθένας , αρκεί να το θέλει, αρκεί να έχει διάθεση να αλλάξει. Κανένας  δεν πρέπει  ξεχνά από πού ξεκινά, όμως τα στερεότυπα και οι οικογενειακές συνήθειες , επαγγέλματα, παραδόσεις  μπορείς να μην του ταιριάζουν. Επίσης ποτέ δεν είναι  αργά μια μικρή ή μεγάλη αναποδιά να κάνει καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα τη ζωή του καθενός. Βιβλίο για τους φίλους, για τον εγωισμό, για τις αλλαγές. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται πως τα μεγάλα και τρομακτικά μπορεί να κρύβουν μυστικά που χρειάζονται  μικρές σπίθες και μεγάλη τόλμη από όσους θεωρούμε λιγότερο σημαντικούς, ώστε να μας κάνουν να δούμε τη ζωή από άλλη οπτική γωνία.

Γεμάτο εκπλήξεις λοιπόν το βιβλίο τούτο, ανατροπές και λύσεις. Υπέροχη εικονογράφηση από τον ίδιο τν συγγραφέα. Έντονα χρώματα, σχέδια και μορφές που θα λατρέψουν όλα τα παιδιά.

Ψάξτε το, αξίζει αν υπάρχει σε πολλές βιβλιοθήκες!

Για παιδιά από 4 χρονών…

Ο Μάγος  Άχρηστος, Δημήτρης Μπογδάνος, εικ: Νίκος Γιαννόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο

Ήταν ο χειρότερος μαθητής που πέρασε ποτέ από τη Μεγάλη των Μάγων Σχολή. Τίποτα δεν θυμόταν σωστά, ποτέ δεν πρόσεχε στην τάξη και συνέχεια μπέρδευε τα ξόρκια και τα μαγικά φίλτρα. Ένας μικρός χαμός και μια τεράστια έκπληξη έκρυβαν πάντα οι μαγικές του …ιδέες. Έτσι του έδωσαν το όνομα « Ο Άχρηστος Μάγος». Ήθελε με την ψυχή του να βοηθήσει αλλά πάντα  τα έκανε όλα ανάποδα. Όπως τότε που προσπάθησε να φτιάξει ένα ισχυρό ξόρκι βροχής για ένα χωριό που υπέφερε πολύ από ξηρασία   και όλα πλημμύρισαν τόσο πολύ που το χωριό έγινε… νησί. Το φίλτρο πάλι για τη Γονιμότητα των χωραφιών έφερε τρομακτικά αποτελέσματα  και το άλλο για να ‘χουν ψάρια οι ψαράδες τους άφησε τελείως  ανήμπορους να κερδίσουν έστω μια πένα από τη δουλεία τους. Έτσι αποφάσισε να αλλάξει πορεία στη ζωή και η καταπληκτική του ιδέα μάλλον του βγήκε σε καλό.

Μια ακόμα « Μικρή καληνύχτα »,ένα παραμύθι των δέκα λεπτών που  κάνει…. θαύματα!

Ο Δημήτρης Μπογδάνος έγραψε μια ιστορία με μάγους που μας  διδάσκει όλους μας πόσο σπουδαίο είναι να μπορέσει κάποιος να καταλάβει τον εαυτό του και να βρει τι του ταιριάζει να κάνει στη ζωή του. Μια ιστορία για τις αποτυχίες που δεν πρέπει να μας απογοητεύουν, για την επιμονή, την υπομονή και τις δεύτερες ευκαιρίες. Μια ιστορία με χιούμορ, με έξυπνη πλοκή και  ανατρεπτικά στοιχεία.  Ένας μάγος διαφορετικός, που θέλει να αλλάξει, που θέλει να βοηθήσει και όχι να πάρει εκδίκηση . Μια ιστορία που μας τονίζει πως ο καθένας  μας πρέπει να κάνει αυτό που πραγματικά αγαπά. Σεβασμός στα θέλω, αποδοχή του εαυτού μα ς και των ιδιαιτεροτήτων αλλά και της μοναδικότητας και διαφορετικότητας όλων.

Πολύ δυνατή  ιστορία, που εικονογραφεί  επίσης  υπέροχα ο Νίκος Γιαννόπουλος. Ένα παραμύθι πριν κοιμηθεί ένα παιδί που θα χαρεί και θα σκεφτεί πως ταμπέλες και λέξεις όπως « Άχρηστος» ίσως τελικά να βγουν σε καλό…

Για παιδιά από 5 χρονών….

Περιμένοντας τη Βροχή, Μαρία Μιχαηλίδου – Καδή, εικ :Ρένια Μεταλληνού, εκδ. Καλέντης

«Κάθε φορά που μια βαρκούλα ταξιδεύει παίρνει και μια στεναχώρια μαζί της!» είχε πει ο παππούς του Μάρκου, κάποτε. Όμως ο παππούς έφυγε κι ο Μάρκος έψαχνε την βροχή, να φτιάξει ένα ποταμάκι στην άκρη του δρόμου , να φύγει η δική του χάρτινη βαρκούλα και η  στεναχώρια μακριά. Η βροχή όμως είχε …εξαφανιστεί. Κι εκείνος ήλπιζε, περίμενε αλλά πάντα ήταν στενοχωρημένος. Ώσπου μια μέρα γνώρισε τη Νεφέλη που κι εκείνη αγαπούσε πολύ τα πουλιά και τα φρόντιζε γιατί  έτσι της είχε πει και μάθει η δική της γιαγιά. Κι άρχισε κι ο Μάρκος να βοηθάει την Νεφέλη να ποτίζουν τα πουλιά και μαζί να …κάνουν μικρά θαύματα. Κι ήρθε η βροχή  κι οι βαρκούλες των δυο παιδιών άρχισαν να ταξιδεύουν στο μικρό ποταμάκι στην άκρη του δρόμου, ανάλαφρες!

Μια ιστορία τρυφερή πολύ. Μια ιστορία που ναι γεμάτη αγάπη, αναμνήσεις, θλίψη ανάκατη με χαρά  υπομονή, επιμονή, δάκρυα και λύτρωση. Μια ιστορία της Μαρίνας Μιχαηλίδου – Καδή που μαθαίνει σε όλους  να μοιράζονται  τη θλίψη, την απώλεια, να προχωρούν,  να μιλούν, να ελπίζουν και να θυμούνται μόνο τα όμορφα, τα σπουδαία. Μια ιστορία φιλίας και αγάπης προς τον παππού και τη γιαγιά που έχουν φύγει αλλά είναι πάντα δίπλα μας, όσο τους κουβαλάμε μέσα μας. Μια ιστορία που μιλεί για το πολυτιμότερο αγαθό, το νερό και τον σεβασμό μας στη φύση. Μια ιστορία που θα σας συγκινήσει και θα γεμίσει σκέψεις για χίλια δυο κάθε παιδί. Εικονογραφημένη καταπληκτικά από την  Ρένια Μεταλληνού, πολύ ζωντανά και όμορφα, όπως της ταιριάζει. 

Για τις χάρτινες βαρκούλες της ζωής μας που πρέπει να μην μένουν αταξίδευτες, να προχωρούν, να περνάνε , και ας τις αγαπάμε πολύ… 

Η παρέα των έξι που έγιναν οκτώ, Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Σαΐτης 

Πως θα ήταν η ζωή χωρίς τις τέχνες;  Φανταστείτε ένα κόσμο χωρίς Μουσική, Λογοτεχνία, Ζωγραφική, Θέατρο, Γλύπτες, Αρχιτέκτονες ή Χορευτές. Ανούσιος, άχρωμος και μονότονος σαν εκείνη την μονόχνοτη κι  ολότελα άχρωμη πολιτεία που οι άνθρωποι δεν ήξεραν ποτέ γιατί υπήρχαν, ούτε πώς να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη και διαφορετική. Άνθρωποι, πάντα οι άνθρωποι τα κάνουν όλα… Αυτοί που ξεκινούν τα ταξίδια της ζωής τους,  που συναντιούνται με άλλους κι έχουν ίδιες σχεδόν σκέψεις και ας είναι  αλλιώτικοι. Η μαγεία της αποδοχής της  τέχνη του άλλου είναι αυτό που τους ενώνει. Άνθρωποι διαφορετικοί αλλά με ένα στόχο, μια προσμονή, μια μεγάλη επιθυμία! Να κάνουν τον κόσμο πιο όμορφο. Και ταξιδεύουν, και μιλούν, και προσπαθούν να διδάξουν τους άλλους στην Άχρωμη πολιτεία όλα όσα ξέρουν, όλα όσα μπορούν. Κι ο κόσμος ομορφαίνει και αποκτά χρώμα, στην ψυχή, στη ζωή, στη μέρα και τη νύχτα του. Και ανακαλύπτει ο καθένας  τον εαυτό  του, τους άλλους, τη σημασία των πραγμάτων, την ποιότητα, το δόσιμο και τελικά πως η ομορφιά κρύβεται σε χρώματα ορατά και αόρατα ,στη δημιουργία, στην έμπνευση, στην κίνηση,  στο λόγο.

Μια ιστορία  εκπληκτική  από τον Νικόλα Ανδρικόπουλο. Συγγραφέα και εικονογράφο της που για μια ακόμα φορά μας κάνει να θαυμάσουμε το διπλό του ταλέντο. Μια ιστορία που μιλάει για τον Πολιτισμό, τις Τέχνες σε πολλές μορφές, το δέσιμο και την χαρά που προσφέρουν. Μια ιστορία που αναφέρεται σε μεγάλους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ των τεχνών, που ζωντανεύουν ή δανείζουν τα ονόματα τους στους ήρωες της πλοκής και μας θυμίζουν τις αξίες τούτου του κόσμου. Μας τονίζουν την σημαντικότητα  του Λόγου, της Ζωγραφικής, της Μουσικής, της Γλυπτικής, της αρχιτεκτονική, της Εικόνας, του Χορού. Μας υπενθυμίζει ακόμα πως οι Τέχνες μπλέκονται μεταξύ τους και έτσι κάνουν ακόμα πιο μεγάλα θαύματα .

Καταπληκτικό κείμενο για παιδιά και μεγάλους. Για την Ομορφιά που τόσο έχουμε όλοι ανάγκη. Για την Έκφραση, για τον Πολιτισμό. Φαντασία αστείρευτη , από τον κ. Νικόλα Ανδρικόπουλο  που η ζωγραφική του πραγματικά αποτυπώνεται στην ψυχή μας. Όσο για  το κείμενό  του μας κάνει πραγματικά να ονειρευτούμε τον πιο όμορφο κόσμο και να αναλογιστούμε τα σπουδαία της ζωής.

Για όλα τα παιδιά μικρά και μεγάλα κάθε ηλικίας!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 10 Φεβρουαρίου 2018:http://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-89

Ένας βασιλιάς, ένας πρίγκιπας κι ένα κουμπί…*

Ζωντανέψανε στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Τι κοινό μπορεί να έχει ένα κουμπί, ένα κατακόκκινο κουμπί, με έναν βασιλιά, έναν πρίγκιπα, μια ράφτρα, την Αρετή την εγγονή της, και μια ολόκληρη πολιτεία; Σαν έρθει η ώρα κι η στιγμή που θα αποδειχτεί πως αυτό το τόσο μικρό αντικείμενο μπορεί να είναι το πολυτιμότερο που υπάρχει για να σώσει τη ζωή κάποιου, τότε ναι, έχουν πολλά κοινά.

Στο παραμύθι αυτό ζούσε κάποτε ένας βασιλιάς που ήθελε να έχει όλο γιορτές στο βασίλειο του αι  να χαίρεται εκείνος μόνο. Υποχρέωνε όλους τους κατοίκους της χώρας του να του κάνουν δώρα και αντί να τους ευχαριστεί, τους υποτιμούσε και τους προσέβαλε με τα λόγια του πάντα. Ο βασιλιάς αυτός είχε κι ένα γιο, έναν μονάκριβο πρίγκιπα που σαν ενηλικιώθηκε αποφάσισε να του δώσει το θρόνο. Όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Οι παράλογες ιδέες και απαιτήσεις του βασιλιά δημιουργούσαν πολλά προβλήματα και δυσαρέσκειες. Ίσαμε εκείνη τη στιγμή που μπήκε στη ζωή του μικρού πρίγκιπα ένα …κόκκινο κουμπί. Το κουμπί της αγάπης!

Όλα αυτά ζωντάνεψαν μοναδικά το  Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2018 στις 12.00 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Greekbooks.gr στην  οδό Καντανολέων 8, στο κέντρο του Ηρακλείου, στα «Παραμύθια του Σαββάτου».

Η Ελένη Μπετεινάκη ήταν  εκεί, παρέα με τις κούκλες της, τον βασιλιά, τον πρίγκιπα, μια ράφτρα μοναδική, μια κοπέλα ταπεινή, ένα μεγάλο κατακόκκινο κουμπί και ένα σωρό παιδιά και μεγάλους που αγαπούν τα παραμύθια. Κι όταν τελείωσαν οι ιστορίες και τα καμώματα του παράξενου βασιλιά έφτιαξαν όλοι ένα κουμπί ξεχωριστό που έγινε βραχιόλι ή ρολόι να μας θυμίζει πως «Τα πραγματικά θαύματα κάνουν λίγο θόρυβο», όπως είπε κι η Ραφαέλα!

*Το Παραμύθι είναι διασκευή από το βιβλίο: Το κουμπί της Αγάπης κι ο πρίγκιπας που δεν είναι πια μικρός του Βαγγέλη Ηλιόπουλου των εκδόσεων Πατάκη

Οι κούκλες είναι από την Εύη Αλμπαντάκη και το Κουμπί και το Βελόνι

Φωτογραφίες: Λίτσα Ζωγραφάκη, Πάνος Μαματζάκης

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 4 Φεβρουαρίου 2018 : http://www.cretalive.gr/culture/enas-basilias-enas-prigkipas-ki-ena-koympi-1

Παραμύθια γεμάτα μαγεία κι όνειρα που ξαναφτιάχνονται...

Τα Παραμύθια του Σαββάτου …γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Ποιος δεν θέλει να περάσει τις γραμμές, να προχωρήσει, να ακουμπήσει το απαγορευμένο , το διαφορετικό; Κι όμως καμιά φορά διστάζει, μαζεύεται, ίσαμε εκείνη τη μια στιγμή που κάτι συμβαίνει κι  όλα αλλάζουν. Παραμύθια γεμάτα μαγεία κι όνειρα που ξαναφτιάχνονται, εφιάλτες που επιδιορθώνονται και νεραϊδόσκονες που αλλάζουν τα πάντα. Ιστορίες ζουμερές, γλυκές κι αγαπημένες που ζητούν αναγνώστες μικρούς και  μεγάλους που πιστεύουν πως μέσα τους κρύβονται όλες οι μεγάλες αληθείες του κόσμου! 

Η Γραμμή, Βασίλης Κουτσιαρής – Γιάννης Διακομανώλης, εικ :Αιμιλία Κονταίου, εκδ. Μίνωας

Ο Αλέξανδρος μοιραζόταν το θρανίο στην τάξη με τον Θοδωρή. Δεν του άρεσε όμως καθόλου αυτό κι έτσι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους από την αρχή. Τράβηξε μια μεγάλη γραμμή με μαύρο μαρκαδόρο και χώρισε το θρανίο στα δύο. Ούτε μοιραζόταν τα μολύβια και τους μαρκαδόρους του, ούτε ήθελε να έχει πολλά πολλά με τον Θοδωρή. Εκείνος πάλι χαμογελούσε συχνά , τον προσκαλούσε στο σπίτι του, έπαιζε μαζί του. Πάντα στην ίδια ομάδα στην τάξη και στο διάλλειμα. Ο Αλέξανδρος όμως εκνευριζόταν και μόνο με την ύπαρξη του μικρού αγοριού, ώσπου μια μέρα το θρανίο έμεινε άδειο. Ο Θοδωρής δεν ήρθε στο σχολείο για μέρες και η ζωή του Αλέξανδρου γέμισε …κενό. Κανείς δεν τον έπαιζε, κάνεις δεν τον προσκαλούσε στα παιχνίδια και στις ομάδες  κι εκείνος κατάλαβε. Κι έτσι άλλαξε στάση και συμπροφορά. Ξέχασα να σας πω πως ο Θοδωρής έμενε πάνω στο βουνό παρέα με τα πρόβατα και τον σκύλο του… Εκεί τον βρήκε ο Αλέξανδρος, εκεί, ένα απόγευμα που αποφάσισε πως έκανε λάθος να μην τον έχει φίλο. Και πως εκείνη η μεγάλη μαύρη γραμμή στο θρανίο ήταν... περιττή!

Υπέροχη, ανθρώπινη, αληθινή η ιστορία των δυο αγαπημένων συγγραφέων Βασίλη Κουτσιαρή και Γιάννη Διακομανώλη. Μια ιστορία καθημερινής ζωής στο σχολείο, στη γειτονιά, στη ζωή πολλών παιδιών. Μια ιστορία για τις παράξενες συμπεριφορές, τις αλλόκοτες, τις στημένες. Για τις φιλίες των παιδιών που πάντα δοκιμάζονται με εγωισμούς, ήττες και νίκες. Για την συγγνώμη που σαν ειπωθεί με οποιοδήποτε τρόπο γεμίζει ομορφιά τις ψυχές. Για τις ανθρώπινες σχέσεις που συχνά όλοι τραβάμε μαύρες γραμμές και που κάποια γεγονότα ή συμπεριφορές μας κάνουν και τους αλλάζουμε χρώμα ή τις σβήνουμε. Για εκείνες τις κοροϊδίες που όλοι βιώσαμε και που βιώνουν πολλά παιδιά σήμερα, με λέξεις που στιγματίζουν, με φράσεις που δεν ξεχνιούνται. Για την αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού. Για την δική μας γνώμη και άποψη που θα πρέπει πάντα να στηρίζεται σε δικές μας εμπειρίες. Για το πείσμα, τις λαθεμένες αντιλήψεις και την άγνοια που οδηγεί σε λάθος μονοπάτια.

Μια ιστορία που εικονογραφεί με πολύ ζωντανό και ιδιαίτερο τρόπο η Αιμιλία Κονταίου. 

Μια ιστορία που χρειάζεται 10 λεπτά να διαβαστεί αλλά κρατιέται μέρες ζωντανή!

Για παιδιά από 5 χρονών

Κατασκευαστής Παραμυθιών – Επιδιορθωτής Ονείρων, Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Διάπλους

Σε ένα παλιό παροπλισμένο λεωφορείο είχε στήσει το εργαστήρι του, το τσαγκαράδικο του δηλαδή, ο κυρ Ευσέβιος. Φορούσε ακουστικά κι είχε και μεγάλα χοντρά γυαλιά στα μάτια του για αυτό πάντα κοιτούσε στα μάτια  κι άκουγε προσεκτικά τους πελάτες του. Διάβαζε τα χείλη και την ψυχή τους κι έφτιαχνε παπούτσια που όμοια τους δεν υπήρχαν πουθενά. Έμοιαζε να γνωρίζει επιθυμίες και κρυφές σκέψεις, σαν να έμπαινε στα όνειρα των ανθρώπων και στους εφιάλτες των παιδιών κι έβαζε τη δική του σφραγίδα με τον δικό του μοναδικό τρόπο που το αποτέλεσμα άφηνε όλους έκπληκτους. Τα παιδιά τον αναγνώριζαν αμέσως μόλις τον συναντούσαν και στον ξύπνιο τους και τον αποκαλούσαν Επιδιορθωτή Ονείρων. Κι επειδή δύσκολα καταλάβαιναν πως κατάφερνε να μπει μέσα στα όνειρα τους εκείνος τους εξηγούσε τα ανεξήγητα  κάθε φορά με μια ιστορία πως τάχα τον βοηθούσε πότε μια μάγισσα, πότε μια νεράιδα  κι άλλοτε  ένα ξωτικό. Τα παιδιά τον άκουγαν μαγεμένα, και παραδέχονταν  πως ήταν ο καλύτερος παραμυθάς.  Κι έτσι κι εκείνος με τη βοήθεια μια μικρής καλής μάγισσας σκέφτηκε κι απόκτησε  πραμάτεια ξεχωριστή. Με ένα τρίκυκλο ποδήλατο γυρνούσε τις γειτονιές και διόρθωνε τα όνειρα,  χάριζε παραμύθια κι έφτιαχνε και παπούτσια γιατί τούτη την τέχνη του δεν την ξεχνούσε ποτέ.

Μαγικό το παραμύθι του Νικόλα Ανδρικόπουλου. Γεμάτο έμπνευση, φαντασία μπόλικη, αναμνήσεις και όνειρα. Παραμύθι που γεμίζει γλύκα τις μέρες και τις νύχτες αφού μιλά για ένα άνθρωπο που καταφέρνει να διορθώνει τα όνειρα ή καλύτερα τους εφιάλτες μικρών και μεγάλων. Ποιος δε θα θελε να σβήνονται όλα τα άσχημα  στα όνειρα;  Ποιος δεν θα ήθελε να βασιλεύει μόνο η χαρά, η ευτυχία κι η αγάπη παντού. Κι υστέρα πόσο πολύ δεν έχουμε  όλοι ανάγκη να πιστέψουμε τα παραμύθια, να δεχτούμε εκείνο το μαγικό, που αλλάζει, ομορφαίνει, στολίζει τη ζωή. Κι όσα δεν καταφέρνει ο νους του ανθρώπου το πλάθει και το κάνει όνειρα και θέληση και μπορετό. Γιατί είναι γνωστό πως  από τότε που υπάρχουν άνθρωποι με επιμονή και θέληση νικούν τα «αδύνατα». Ένα παραμύθι που ο Νικόλας Ανδρικόπουλος  γεμίζει με φαντασία , λέξεις και εικόνες που μένουν αξέχαστα. Εικονογράφος, συγγραφέας και πλάστης της δικής μας φαντασία για μια ακόμα φορά δίνει  στα όνειρα ζωή και αλήθειες μέσα στα παραμύθια. Πόσο πολύ ταξιδεύεις διαβάζοντας αυτήν την  ιστορία. Στο χρόνο και στο όνειρο, στην επιθυμία και στην ομορφιά. 

Να γεμίσει ο κόσμος παραμυθόσκονη, και μαγεία και όμορφα όνειρα. Να το διαβάσετε όλοι μικροί - μεγάλοι, να αφεθείτε σε άλλους κόσμους, στη θέληση, την επιθυμία…

Για παιδιά από 5 χρονών!

Το χρυσαφενιο κουκούτσι, Παναγιώτης Δημητρόπουλος, εικ :Μαριάννα Φραγκούλη, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Η Αγνή ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που δεν αγαπούσε καθόλου μα καθόλου την υγιεινή διατροφή. Άκουγε τη λέξη φρούτο και δεν άντεχε. Θύμωνε, έστριβε παράξενα τα μούτρα της κι απαιτούσε να τρώει μόνο σοκολάτες, κρουασάν, γλυκά κι ότι περιείχε ζάχαρη πολλή. Η μαμά της, πάλι,  της έφτιαχνε χίλια δυο καλούδια με φρούτα και λαχανικά, εκείνη όμως, αηδίαζε και μόνο που τα έβλεπε. Έτσι λοιπόν μια μέρα τα Φρούτα αποφάσισαν να πάρουν δραστικά μέτρα. Δεν γινόταν να μην αρέσουν στα παιδιά και ειδικά στην Αγνή που είχε έναν παππού που τα φρόντιζε με περισσή αγάπη. Έτσι κάνοντας ένα συμβούλιο τρομερό και φοβερό αποφάσισαν να στείλουν  ένα γράμμα στον παππού της ,παρακαλώντας τον να έρθει στο σπίτι για να δει και να καταλάβει. Και τα κατάφεραν με τα κοτσάνια, τη ζωντάνια και την… φαντασία τους να στείλουν εκείνο το γράμμα στον Κυρ Προκόπη. Κι εκείνος  ήρθε με χαρά κι είπε στην μικρή αγαπημένη του εγγονούλα μια ιστορία μαγική που την προβλημάτισε και άλλαξε λίγο τα σχέδια των διακοπών, της ζωής και των συνηθειών της. Ώσπου μια μέρα σαν περάσανε λίγα τα χρόνια η μικρή Αγνή αρρώστησε και το μυστικό για να γίνε καλά ήταν ένα ….και μοναδικό. Να τρώει υγιεινά!

Ένα παραμύθι του Παναγιώτη Δημητρακόπουλου, χαρούμενο, έξυπνο, διαφορετικό, για την υγιεινή διατροφή. Με μπόλικη ζωντάνια και φαντασία πλέκει την ιστορία της Αγνής, της κάθε Αγνής που δεν αγαπάει και πολύ τα φρούτα. Μια ιστορία γεμάτη οικογένεια, δέσιμο, συμβουλές αλλά όχι με το συνηθισμένο τρόπο, μα με εκείνον το μαγικό που όλα τα αληθινά κρύβονται μέσα του. Μια ιστορία που θα λατρέψουν τα παιδιά κι ίσως και κάποια απ αυτά να θελήσουν να ανακαλύψουν εκείνα τα μαγικά κουκούτσια που υπάρχουν παντού αλλά δεν ….φαίνονται. Ένα παραμύθι για τα δέντρα, τη φύση την ομορφιά της  καλής ζωής. Μια ιστορία για θυμωμένα και πεισματάρικα παιδιά που το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να έχουν προβλήματα, ειδικά στην υγεία τους. Ένα παραμύθι που θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα μαμαδίστικα  σχόλια για το φαγητό, τα σνακ, τις λιχουδιές.

Μια ιστορία που σίγουρα θα αγαπήσετε πολύ εικονογραφημένη με πολύ ζεστά χρώματα και ζωντανά «φρούτα» από την Μαριάννα Φραγκούλη.

 

Για παιδιά που αγαπούν τα φρούτα, τις εκπλήξεις και τα παραμύθια… μα κι εκείνα που γκρινιάζουν πως οι χυμοί είναι άνοστοι!

Από 5 ίσαμε 105 χρονών

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 3 Φεβρουαρίου 2018 :http://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-88