Ο Φον Κουραμπιές κι ο Κόμης Μελομακαρόνης*… στα Παραμύθια της Δευτέρας!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μια επετειακή έκδοση ενός πολυδιαβασμένου χριστουγεννιάτικου βιβλίου κυκλοφορεί φέτος και μας μοιράζει μαγεία, περιπέτεια, φαντασία, γλυκασιά και μουσική.

 

*Φον Κουραμπιές εναντίον Κόμη Μελομακαρόνη, Κυριάκος Χαρίτος, εικ: Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Μεταίχμιο

Μέρες Χριστουγέννων και ο πόλεμος των γλυκών είναι έτοιμος να ξεσπάσει για μια ακόμα χρονιά στα δύο γλυκοστρατόπεδα. Οι γνωστοί αρχηγοί των γλυκών ο φον Κουραμπιές και ο κόμης Μελομακαρόνης, αιώνιοι αντίπαλοι, συνεχίζουν να μισούν ο ένας τον άλλο. Όσο κι αν προσπαθούν ο Μπακλαβάτ – Σιρόπ Πασάς, η δούκισσα ντε Πουτίγκα και η μαρκησία Σοκολά των Αμυγδάλων για ειρήνη και συμφιλίωση δεν μπορούν να καταφέρουν απολύτως τίποτα. Η πορεία στα ζαχαροπλαστεία τα πεδία των μαχών ξεκινά, όμως μια ξαφνική χιονοθύελλα τους βγάζει από το δρόμο τους και χάνονται. Με πολλές συμφωνίες με το αστέρι, τον σκίουρο, τον αρκούδο, τον πρίγκιπα Εκατόφυλλο, τον Τρυποκάρυδο και τον κηπουρό των Ονείρων καταφέρνουν να φτάσουν στον προορισμό τους που όμως δεν τους αναγνωρίζει κανείς ύστερα απ’ όσα πέρασαν. Κι οι ίδιοι κουρασμένοι αποφασίζουν να κάνουν μόνιμα ειρήνη και να κρατήσουν τον πιο αξιοζήλευτο τίτλο: Τα πιο διάσημα Χριστουγεννιάτικα γλυκά.

Μια ιστορία του Κυριάκου Χαρίτου γεμάτη χιούμορ και περιπέτεια που θα μας «γλυκάνει» και θα μας δείξει με «χριστουγεννιάτικο» τρόπο την αξία της αγάπης, της ειρήνης, της συνεργασίας και της συμφιλίωσης. Ένα παραμύθι που δείχνει επίσης στα παιδιά πως με τον εγωισμό δεν κερδίζεται καμία μάχη στη ζωή και πως κάτω από στολίδια και επιφανειακές καταστάσεις βρίσκεται η ωμή αλήθεια που λίγο πολύ μοιάζει να είναι η ίδια για όλους τους …ανθρώπους. Μια πραγματικά ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη περιπέτεια με τα πιο διάσημα γλυκά των ημερών να τσακώνονται, να πεισμώνουν, να «ξεγυμνώνονται» και να καταλαβαίνουν τα λάθη τους. Ένα παραμύθι που μας κάνει να συμφιλιωθούμε με το εγώ, την υπεροψία και τις λανθασμένες αντιλήψεις του εγωιστικού χαρακτήρα για τον καθένα μας.

Μια υπέροχη ιστορία εικονογραφημένη πολύ ιδιαίτερα από την Ντανιέλα Σταματιάδη που τιμήθηκε γι’ αυτήν της τη δουλειά με το βραβείο του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 2010.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε ξανά το 2020 σε μια επετειακή έκδοση για τα δέκα χρόνια της κυκλοφορίας του. Συνοδεύεται από ένα cd με αφήγηση και έξι πρωτότυπα τραγούδια σε μουσική και ενορχήστρωση του Ανδρέα Κατσιγιάννη και στίχους του Κυριάκου Χαρίτου, μια γιορτινή κάρτα και Κωδικό εφαρμογής Qrcode για να μπορέσετε να το ακούσετε στο ταμπλετ ή στο κινητό σας…

Στις τελευταίες του σελίδες θα βρείτε αρκετά παιχνίδια και ευφάνταστες συνταγές για… καταστροφές (να γελάσετε κι όχι να τις φάτε) από τον ίδιο τον συγγραφέα.

Για παιδιά που λατρεύουν τις περιπέτειες ακόμα και τα Χριστούγεννα!

Ακούστε εδώ την ιστορία : https://www.youtube.com/watch?v=ZDcMOh5G0Lw

Και βρείτε εδώ ένα απόσπασμα : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CF%86%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B7

Και μην ξεχνάτε  και αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή.

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr στις 7 Δεκεμβρίου  2020 :εδω!

Καράβια που δεν φοβήθηκαν και της φαντασίας... στα Παραμύθια της Κυριακής!

Της Ελένης Μπετεινάκη 

Σήμερα γιορτάζει ο προστάτης των ναυτικών, ο Αϊ Νικόλας. Είναι μια μέρα ξεχωριστή όπως και τούτα τα δυο βιβλία που μιλάνε μόνο για καράβια. Για καράβια θρύλους, για καράβια ατρόμητα, για εκείνα που δημιουργήθηκαν μόνο στη φαντασία κάποιων συγγραφέων και για εκείνα τα άλλα που ταξίδεψαν με δύσκολους καιρούς και σε δύσκολες καταστάσεις κι έμεινε γραμμένη η ιστορία τους με χρυσά  γράμματα στα βιβλία των ναυτικών, και όχι μόνο. 

Δυο αγαπημένοι συγγραφείς η Μαρία Αγγελίδου και ο Αντώνης Παπαθεοδούλου  τολμούν να ξαναγράψουν με μοναδικό τρόπο ιστορίες που συγκινούν, θυμίζουν  και αναπολούν από τα χρόνια της δική μας νιότης , τα αριστουργήματα μεγάλων συγγραφέων μέχρι για εκείνα τα καράβια  που δεν γνωρίζουμε αλλά με περισσό ταλέντο μας διηγούνται τις ιστορίες τους. Εκδόσεις απλές, λιτές και την ίδια στιγμή πολύτιμες και καλαίσθητες, όπως ταιριάζει σε τούτες τις ιστορίες , σε τούτους τους συγγραφείς. Ο Χρήστος Κούρτογλου που επιμελήθηκε και έφτιαξε την εικονογράφηση ή όπως λέει ο ίδιος την χαρτογράφηση με εικόνες των δύο αυτών εκπληκτικών βιβλίων , επάξια και ατρόμητα μας παρουσιάζει δείγματα εξαιρετικής δουλειάς. Όπου και αν τα συναντήσετε τούτα τα καράβια – βιβλία, που είναι γεμάτα περιέργεια και που ποτέ τους δεν φοβήθηκαν ούτε τον καιρό, ούτε τις άγριες θάλασσες, μα ούτε και την ίδια την φαντασία , μην τα αφήσετε να πλέουν μόνα τους… Κάντε τους παρέα, και « φωνάξτε το » και σε άλλους …να φτάσουν τούτες οι ιστορίες στα πέρατα του κόσμου για μια ακόμα φορά !

Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία,  Μαρία Αγγελίδου – Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράφος :Χρήστος Κούρτογλου εκδ. Ίκαρος

Την ιστορία του Ιπτάμενου Ολλανδού την ξέρουν όλοι. Εκείνου του πλοίου φάντασμα που φέρνει γρουσουζιά σ΄ όποιον το κοιτάξει. Μια ιστορία που είναι γραμμένη σε δεκάδες βιβλία  για το καράβι του καπετάνιου Ντένκεν που θέλει να δείξει ασέβεια και να περάσει  από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Κανένας δεν το είχε καταφέρει ποτέ, ούτε και τούτο το σκαρί που από τους δυνατούς ανέμους, χάνεται, βυθίζεται και αργότερα θα επιστρέψει σαν φάντασμα , καταδικασμένο να πλέει για πάντα τις θάλασσες χωρίς ποτέ να πιάνει λιμάνι.

Κι η Αργώ, την θυμάστε την Αργώ, το γλεντζέδικο καράβι που ταξίδεψε με τον μονοσάνδαλο Ιάσωνα και τους Αργοναύτες για να φέρει πίσω στον Πελία το χρυσόμαλλο δέρας; Και σε εκείνο το ταξίδι στην άλλη γη, γνώρισε ο Ιάσονας την Μήδεια που ήταν μάγισσα- πριγκίπισσα και σαν έμαθε τον αποχωρισμό και τον απόπλου της Αργώ , σκότωσε τα ίδια της τα παιδιά για να τον τιμωρήσει  κα εκδικηθεί. Οι ιστορίες πάλι με τους πειρατές είναι  αναρίθμητες. Όμως τούτη η σκούνα , η Ισπανιόλα  που έγινε διάσημη με τον κάπτεν Σμόλετ, τον Τζιμ , τον Τρελόνι και τον Δρ. Λίβσι. Που έφτασε στο Νησί των Πειρατών , πρώτη , που σε τούτη την ιστορία και την σκούνα , εμφανίζονται πρώτοι οι πειρατές με ξύλινο πόδι και οι Χάρτες που έχουν κρυμμένους θησαυρούς κάτω από εκείνο το πασίγνωστο πια σημάδι το Χ. Κι  εκείνο το καράβι, το Σεν Μισέλ που δημιούργησε ο Ιούλιος Βέρν και μάλιστα τρεις φορές που ίσως τελικά να είναι πραγματική η ιστορία του, όπως πραγματικές εξελίχθηκαν όλες οι φανταστικές ιστορίες του Ιουλίου Βερν στο πέρασμα των χρόνων. Την ιστορία πάλι της άσπρης φάλαινας , Μόμπι Ντικ , ποιος δεν την ξέρει. Υπάρχει κι εδώ  ένα καράβι, το Πίκουοτ, που ήταν μεγάλο και ταλαιπωρημένο λίγο ,κι είχε ίσαμε τρία κατάρτια και το φώναζαν φαλαινοθηρικό , και  ξανοιγόταν στους ωκεανούς , τους απέραντους. Μια μέρα συνάντησε εκείνη την τεράστια άσπρη φάλαινα, τον Μόμπι Ντικ, που ο καπετάνιος Έιχαμπ  ήθελε να πάρει εκδίκηση γιατί του είχε κάποτε φάει το πόδι και τότε συνέβησαν όλα εκείνα τα φοβερά πράγματα που μόνο ένα ναύτης έζησε να τα διηγηθεί αργότερα, ο Χέρμαν Μέλβιλ. Και τέλος υπήρχε ένα ακόμη  ατρόμητο καράβι της φαντασίας , το καράβι του Λουκιανού που ταξίδεψε ίσαμε το φεγγάρι και είδε ψύλλους μεγάλους σαν ελέφαντες και αράχνες τεράστιες σαν νησιά. Τούτο το καράβι, το Αληθινό, γνώρισε απίστευτες περιπέτειες μέσα στην κοιλιά ενός κήτους που έμοιαζε με αληθινό νησί κι αυτό κι όμως κατάφερε και βγήκε και συνέχισε τα ταξίδια συναντώντας τα πιο παράξενα κι αληθινά πράγματα που μπορεί να  χωρέσει ο ανθρώπινος νους.

Μπήκε στη λίστα της Διεθνούς Βιβλιοθήκης για απιδιά και νέους του Μονάχου (White Ravens 2015)

Για παιδιά από 8 ετών…

Καράβια που δεν φοβήθηκαν,Μαρία Αγγελίδου – Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράφος :Χρήστος Κούρτογλου εκδ. Ίκαρος

Ήταν ανήμερα του Αγίου Νικολάου στις 6 του Δεκέμβρη 1943 όταν ένα πλοίο ελληνικό, ο Αδρίας, χωρίς την πλώρη του που έχει καταστραφεί σαν έπεσε πάνω σε μια νάρκη  κι αφού ταξιδεύει αρκετά βράδια  καταφέρνει να μπει στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Ένα πλοίο μισό αλλά με ψυχή γεμάτο θάρρος, πείσμα και δύναμη .

Κι ύστερα ήταν εκείνο το δρακοκάραβο του πειρατή Λέιφ που τίποτα δεν το ένοιαζε, κανέναν δεν φοβόταν. Τούτο το πλοίο, μπροστά μπροστά είχε σμιλεμένο ένα δράκο, όπως όλα σχεδόν τα πλοία των Βίκινγκς, για να σκίζει τους πάγους, την ομίχλη και …τον φόβο. Και ο ζωγραφισμένος σ ΄όλο του το σώμα ατρόμητος πειρατής έκανε πολλά και μεγάλα ταξίδια κι έφτανε όλο και πιο μακριά, όλο και πιο απάτητα μέρη ανακάλυπτε. Και κάποτε σε ένα από τα ταξίδια του βρήκε έναν τόπο που τον είπε Νησί των Βράχων και σαν προχώρησε έφτασε σε έναν  άλλο εκείνο των Δασών  ώσπου κατάφερε για ξεχειμωνιάσει ν στο Νησί της φαντασίας του που έμοιαζε να παίρνει σάρκα και οστά κι ήταν εκείνο με τα κόκκινα σταφύλια, το Νησί των Σταφυλιών. Ήταν ο άνθρωπος που πάτησε πρώτη φορά το πόδι του στην νέα ήπειρο που 500 χρόνια μετά θα …ανακάλυπτε ο Χριστόφορος Κολόμβος.  

Κι  η Άρτεμη, τι καράβι είναι πάλι τούτο, άφοβο , σαν τον καπετάνιο της τον Πυθέα, που ανοίγεται στον ωκεανό και φτάνει σε απάτητα μέρη, που η μέρα κρατά δεκαοχτώ  γυρίσματα κλεψύδρας και οι άνθρωποι σε τούτο το νησί , τη γη την παράξενη τρώνε ρίζες και φρούτα να επιβιώσουν.

 Ένα άλλο καράβι που ταξίδεψε σε παράξενες θάλασσες ήταν η Πιλάρ, σαν όνομα γυναίκας, όπως άλλωστε και τα περισσότερα ονόματα πλοίων. Τούτο κι αν ήταν ατρόμητο  κι ας ήταν μικρό κι ας ήταν σαν …χάρτινο, έκανε άλματα στην θαλασσινή ζωή του και το ανέστησε σε ένα υπέροχο βιβλίο ένας σπουδαίος  συγγραφέας. « Ο Γέρος και η Θάλασσα» είναι  το βιβλίο, και Έρνεστ  Χέμινγουεϊ  ο δημιουργός του. Κι ίσως τελικά να μην ήταν μόνο χάρτινο αλλά φτιαγμένο όπως όλα τα γερά σκαριά από ξύλο και να υπάρχει ακόμα και σήμερα αραγμένο σε ένα διάσημο νησί , όπως κι ο κάτοχός του.

Την θυμάστε την Πάραλο , το ιερό καράβι της Αθηνάς; Την περήφανη και ατρόμητη τριήρης που όλοι την θαύμαζαν. Κι όμως σαν πρέπει να μεταφέρει τα κακά μαντάτα στους Αθηναίους κι εκείνη κυριεύεται από φόβο. Εκείνο τον φοβερό φόβο του πολέμου, του θανάτου της είδησης που από μόνη της είναι μαύρη.

Και εκείνο το πλοίο του πλοίαρχου Τίπταφτ , το περίφημο Cutty Sark που έφερνε τσάι από την μακρινή Κίνα; Ένα καράβι που δεν φοβήθηκε κανένα άνεμο ούτε εκείνο της αλλαγής που το άφησε σχεδόν χωρίς φορτίο. Εκείνο συνέχισε τον αγώνα του δεν λύγισε μέχρι την τελευταία του ημέρα στη θάλασσα . Κι ακόμα κι όταν έγινε μουσείο και μια φωτιά το τύλιξε, δεν φοβήθηκε και οι άνθρωποι κατάλαβαν το θάρρος του και το ξανάφτιαξαν από την αρχή , να στέκει εκεί περήφανο, να θυμίζει και να καμαρώνει.

Το βιβλίο βραβεύτηκε από το Ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για την Νεότητα Greek IBBY - Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου με το βραβείο: "Βίτω Αγγελοπούλου" σε συγγραφέα βιβλίου γνώσεων για παιδιά 2015

Για παιδιά από 8 ετών…

Τούτες οι ιστορίες  είναι μαργαριτάρια στο βυθό, σαν πολύτιμοι λίθοι στα σεντούκια των κρυμμένων θησαυρών. Είναι βιβλία που θα υπάρχουν για πάντα …

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr  Εδώ :https://archive.cretalive.gr/a/view/ta-paramuthia-tou-sabbatou54/culture/210132

 

Η καμηλοπάρδαλη Χαραλαμπία* και εγώ το ξωτικό** στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μιας κι ο Δεκέμβρης είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών, "Τα Παραμύθια του Σαββάτου" θα σας προτείνουν κάθε μέρα ένα με δυο βιβλία. Παλαιότερες εκδόσεις που αγαπήσαμε και διαβάζουμε ξανά και νέες που μόλις έχουν κυκλοφορήσει....

Η καμηλοπάρδαλη Χαραλαμπία, Μάκης Τσίτας, εικ: Σάντρα Ελευθερίου, εκδ. Μεταίχμιο

Η καμηλοπάρδαλη Χαραλαμπία ήταν το κατοικίδιο του Αλέξανδρου. Ήταν όμορφη πολύ και καθαρή και μάθαινε γρήγορα πως να κινηθεί. Ο Αλέξανδρος την πήγαινε βόλτα στο πάρκο για πιπί και φυλλαράκια. Κι έπαιζε πολύ μαζί της για αυτό κι εκείνη όταν εκείνος διάβαζε έκανε ησυχία. Μόνο που μεγάλωνε πολύ γρήγορα κι αυτό δεν άρεσε καθόλου στους άλλους. Ούτε και το πόσο πολύ έτρωγε πια και ό,τι έβρισκε μπροστά της, σε χορταρικό. Κι όταν η αγανάκτηση όλων έφτασε πολύ ψηλά οι γονείς του Αλέξανδρου αποφάσισαν να την δωρίσουν στο τσίρκο. Όμως ο Αλέξανδρος επαναστάτησε κι έκανε κάτι για το οποίο ένιωθε στην συνέχεια πολύ χαρούμενος. Κι ας του έλειπε πολύ η Χαραλαμπία του!

Πως θα ήταν άραγε η ζωή μέσα σε ένα σπίτι με ένα κατοικίδιο σαν την καμηλοπάρδαλη; Σίγουρα όχι και τόσο εύκολη. Όμως η φαντασία του συγγραφέα Μάκη Τσίτα και η έξυπνη ιδέα του να μας εξηγήσει τα αυτονόητα και όσα λίγο ξεχνάμε, παίρνει σάρκα και οστά με την ιστορία του Αλέξανδρου και της Χαραλαμπίας. Ένα βιβλίο γραμμένο με πολύ χιούμορ, ανατροπές και υπέροχα μηνύματα για μικρούς και μεγάλους. Η αγάπη των μικρών παιδιών για τα ζώα είναι δεδομένη και μάλιστα μεγαλόσωμα κι αν τα ρωτήσετε, τα  αγόρια κυρίως, θα ήθελαν για κατοικίδιο ένα δεινόσαυρο ή ένα  ελέφαντα. Τα κορίτσια πάλι, θα προτιμούσαν έναν μονόκερω ή ένα μικρό πόνυ. Ίσως ο όγκος, ίσως το άπιαστο που τα τροφοδοτεί η φαντασία τους να έχει να κάνει με αυτήν τους την επιθυμία. Ο Μάκης Τσίτας μας παρουσιάζει την Χαραλαμπία με πολύ ιδιαίτερο τρόπο δίνοντας να καταλάβουμε τις δυσκολίες κάποιων επιθυμιών που δύσκολα υλοποιούνται. Με την επανάληψη ίδιων φράσεων μας εξηγεί την ρουτίνα και την καθημερινή φροντίδα που χρειάζονται όλα τα ζώα. Βόλτα στο πάρκο ή όπου, τροφή, φυσικές ανάγκες και παιχνίδι στο σπίτι ή έξω. Να συνειδητοποιήσουμε επίσης, πως συχνά και τα δικά μας κατοικίδια ενοχλούν κάποιους άλλους και για αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να τηρούμε τα μέτρα που προβλέπονται  για την ασφάλεια όλων.Μεγάλο θέμα τα «άγρια » ζώα και η διαμονή – εκμετάλλευσή τους από τους ανθρώπους ενός τσίρκου. Κι εδώ η επανάσταση του μικρού Αλέξανδρου κρύβει τις μεγάλες αλήθειες για ένα τόσο  σοβαρό θέμα που δεν τις συζητάμε πολύ. Η απόφασή του να πάει την καμηλοπάρδαλη με όποιο κόστος στο μέρος που ανήκει είναι ένα τεράστιο δίδαγμα για όλα τα παιδιά. Και το πιο σπουδαίο είναι να το καταλάβει μόνο του το κάθε παιδί ( και μεγάλος). Ένα μήνυμα  αγάπης και ελευθερίας του άλλου που οδηγεί στην πραγματική ευτυχία. Κανένας δεν ανήκει σε κανένα και όλοι έχουμε δικαίωμα να ζούμε στο περιβάλλον που μας αρμόζει.

Υπέροχο βιβλίο, ευφάνταστο, γεμάτο συναισθήματα και μεγάλες αποφάσεις. Κατανοητός λόγος που δένει μοναδικά με τις καταπληκτικές εικόνες της Σάντρας Ελευθερίου. Πετυχημένη για άλλη μια φορά η συνεργασία των δυο δημιουργών που μας γεμίζουν περιέργεια και τροφή στη δική μας φαντασία αναμένοντας και την…Παρασκευούλα!

Βρείτε εδώ και ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B7%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%B7-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1

Και αν και προτείνεται για παιδιά από τεσσάρων χρόνων, θα σας έλεγα πως είναι κατάλληλο για όλους μας!

**Εγώ το Ξωτικό, Μαριβίτα Γραμματικάκη, εικ :Ρένια Μεταλληνού, εκδ. Καλέντης

Γνωρίζετε τον Ντελφ; Χμ…ένα ξωτικό είναι που κατάγεται από τους Δελφούς. Ζει στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου. Στο «δάσος των Χριστουγέννων» που τα αστέρια κατεβαίνουν τη νύχτα από τον ουρανό και φωτίζουν τα κλαδιά των δέντρων. Κι όταν περάσουν τα Χριστούγεννα το δάσος αποκτά άλλη μαγεία γεμάτη χιόνι κι ομορφιά. Ο Ντελφ λοιπόν, δουλεύει στο εργαστήριο του Αϊ Βασίλη. Μεγάλη ιστορία κι αυτή. Πάνε πολλά χρόνια τώρα που το μικρό ξωτικό ήταν πολύ λυπημένο γιατί κανένα σκουφί δεν μπορούσε να χωρέσει τα μεγάλα μυτερά αυτιά του και όλοι τον κορόιδευαν. Όταν τον είδε ο Άγιος Βασίλης του έκανε ένα δώρο μοναδικό. Ένα καταπράσινο σκουφί που κάλυπτε όλου του το «πρόβλημα» και επίσης τον έχρισε αρχηγό του εργαστηρίου. Από τότε όλα άλλαξαν στη ζωή του Ντελφ. ‘Η σχεδόν όλα γιατί όπως σοφά λέει ο λαός και τα ξωτικά: Ότι πάντα μέσα στο καλό φυτρώνει  και το κακό. Ποιος ήταν το κακό εκείνη τη χρονιά που γράφτηκε τούτο το παραμύθι; Ένα γκρινιάρικο ξωτικό με μαύρο σκουφί που παραλίγο να χαλάσει όλων την γιορτή. Κατάφερε μόνος του να σταματήσει τις μηχανές του εργαστηρίου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, την πιο σημαντική μέρα δηλαδή, και να σπείρει την αμφιβολία, την κακία και τη διχόνοια παντού. Έφαγε τα γλυκά που προοριζόταν για τα παιδιά και είπε σε όλους πώς: Φτάνει πια η δουλειά, καιρός κάποιος να νοιαστεί και για μας. Ζήλευε τούτο το γκρινιάρικο ξωτικό τονίζοντας πως ποτέ δεν έκαναν  δώρο τα παιδιά κάτι σε αυτούς. Κανείς ποτέ δεν τους έδωσε χαρά, ζεστασιά, αγάπη …

Το τι ακολουθήσε θα το διαβάσετε εσείς σε μια χριστουγεννιάτικη ολοκαίνουργια ιστορία της Μαριβίτας Γραμματικάκη. Μια ιστορία γεμάτη παραμυθόσκονη μπόλικη, ανατροπές, συναισθήματα και Χριστούγεννα.

Οι καλικάντζαροι, τα ξωτικά και φυσικά ο Αϊ Βασίλης είναι οι πρωταγωνιστές των ημερών. Οι ιστορίες  εκατοντάδες όμως πάντα υπάρχει κάτι στο μυαλό των συγγραφέων που μας φέρνει την έκπληξη και τα χαμόγελα στα χείλη. Τούτη η ιστορία εκτός από το Πνεύμα των γιορτών και των δώρων μας λέει κι ένα σωρό άλλα πράγματα.

Μας μιλάει για την ζήλεια, την ντροπή, την μοναξιά των «παιδιών» που δέχονται πικρόχολα σχόλια για την εμφάνισή τους. Μας μιλάει για το πείσμα, για την πλευρά εκείνη του εαυτού μας που θολώνει σαν τα πράγματα δεν γίνονται όπως τα θέλουμε. Κι όσο προχωράει η πλοκή πρυτανεύει η σοφία των εμπειριών και οι σκέψεις των μεγαλύτερων που βρίσκουν λύση σε όλα.

Η αγάπη καταφέρνει στο τέλος να νικήσει την όποια στεναχώρια, την μοχθηρία, την κακία, ακόμα και την αγανάκτηση. Μέσα από τα δύο ξωτικά βλέπουμε αλήθειες και συμπεριφορές της καθημερινότητας που μας είναι οικίες πολλές φορές. Ο άγιος Βασίλης είναι μέσα στην ψυχή, είναι η αγάπη, η δύναμη της προσφοράς, η ζεστασιά, το φιλί κι η αγκαλιά που έχουν όλοι ανάγκη…ακόμα και τα ξωτικά.

Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί από την Ρένια Μεταλληνού πολύ όμορφα, καλαίσθητα και με πολύ ζωντάνια σε σχήματα και χρώματα.

Μια ιστορία για παιδιά και μεγάλους, για όσους λατρεύουν τα Χριστούγεννα, τα ξωτικά, τα δώρα και …την αγάπη!

Και μην ξεχνάτε  και αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή.

Το χαμόγελο της Χαράς* και ο γάτος των Χριστουγέννων** στα Παραμύθια της Παρασκευής!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Ένα χαμόγελο για τη Χαρά, Γιώργος Μπουμπούσης, εικ: Μαρία Μανουρά, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Η Χαρά είναι μία λαγουδίνα που κατοικεί σε μια μεγάλη τρύπα δίπλα ακριβώς από μια γέρικη βελανιδιά. Έχει πολλούς λόγους να αισθάνεται χαρούμενη. Είναι γιατί έχει κοντά της τους φίλους της, γιατί κατοικεί σε ένα σπίτι που το έχει διακοσμήσει όπως θέλει και επειδή ράβει υπέροχα φορέματα και ψάθινα καπέλα. Πολλούς ακόμα τρόπους βρίσκει που της δίνουν χαρά και ειδικά την σημερινά μέρα που έχει τα γενέθλιά της. Κάθισε λοιπόν στο τραπέζι κι άρχισε να γράφει τις προσκλήσεις για τους φίλους της που θα έρχονταν στη γιορτή που ετοίμαζε. Κι εδώ αρχίσαν οι μπελάδες και οι δύσκολες σκέψεις. Ποιους θα καλούσε και ποιους όχι; Τον κύριο Θυμό, την κυριά Ζήλια, την κυρία Λύπη ή τον κύριο Φόβο; Αυτά τα τόσο δυσάρεστα συναισθήματα έπρεπε να είναι καλεσμένοι της; Και αν τις χαλούσαν το πάρτι και την …χαρά; Τι να έκανε αλήθεια;

Μια υπέροχη ιστορία του Γιώργου Μπουμπούση για τα συναισθήματα. Με πολύ ευρηματικό τρόπο ο συγγραφέας μας χαρίζει ένα κείμενο χαρούμενο, τροφή για σκέψη και γεμάτο δραστηριότητες. Το συναίσθημα της Χαράς μας κάνει όλους να χαμογελάμε, να νιώθουμε όμορφα, να δημιουργούμε και να προσφέρουμε απλόχερα την αγάπη μας. Τι γίνεται όμως με τα υπόλοιπα συναισθήματα σαν μας «επισκεφθούν»; Τα διώχνουμε ή πρέπει να τα νιώσουμε όλα για να ολοκληρωθούμε και να τα αντιμετωπίσουμε;

Μια ιστορία που μας λέει επίσης πως συχνά τα πράγματα γίνονται πολύ διαφορετικά από όσα περιμένουμε ή έχουμε σχεδιάσει. Μπορεί τα αδύνατα να γίνουν δυνατά χάρις την αγάπη και την φιλία. Το δικό μας μπέρδεμα ή τις δικές μας εκτιμήσεις κάποιες φορές έρχονται τα ίδια τα γεγονότα να μας αλλάξουν την σκέψη, την άποψη και την έκβαση μιας κατάστασης.

Να μην ξεχωρίζουμε τους φίλους μας… αν και δύσκολο.

Να σεβόμαστε τις ποιες επιθυμίες και αποφάσεις τους.

Εικονογραφημένο με πολλή χαρά που φαίνεται στα χρώματα και στις φιγούρες από την Μαρία Μανουρά.

Είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς : Τα ζωάκια των συναισθημάτων  αφού έχει ήδη προηγηθεί η σφιχτή αγκαλιά της αγάπης: https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/h-sfixti-agalia-tis-agapis

Κι επίσης για ευνόητους λόγους λάτρεψα την έκπληξη, το νέο ποδήλατο της Χαράς!

Πολλά μπορούν να γίνουν με αυτό το βιβλίο. Ενδεικτικά σας λέμε λίγες από τις ιδέες μας:

·         Ζωγραφίζω και δίνω μορφή σε κάθε μου συναίσθημα

·         Τι σε κάνει χαρούμενο; Γράψε ή ζωγράφισε για/ τον εαυτό σου με αυτό το συναίσθημα.

·         Φτιάξε το σπίτι της Χαράς, του Θυμού, του Φόβου, της Λύπης, της Αγάπης κ.α.

·         Μιλήστε με τα παιδιά για τους φίλους τους

·         Φτιάξτε προσκλήσεις για να καλέσετε ένα φίλο σας να παίξετε ή για ένα  πάρτι.

·         Φτιάξτε μια γαντόκουκλα ή δακτυλόκουκλα , τη Χαρά ή την Ευτυχία.

Αναζητείστε εδώ το βιβλίο  :https://ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/ena-xamogelo-gia-th-xara

Για παιδιά από 3 χρόνων…

*Ο γάτος των Χριστουγέννων , Λούσι Ρόουλαντ, εικ: Πόλα Μπόουλς,( Απόδοση στα Ελληνικά: Μάρω Ταυρή), εκδ.Μεταίχμιο

Να μαστέ λοιπόν στο Βόρειο Πόλο στο πιο αγαπημένο σπίτι του κόσμου, εκείνο του Αϊ Βασίλη. Και δεν έχουμε μόνο παιχνίδια και ξωτικά και δώρα αλλά σε τούτη την ιστορία πρωταγωνιστεί ένα Γάτος χαδιάρης, φουντωτός, υπναράς και λιγάκι τεμπελάκος. Ο Αφράτος ήταν ο αγαπημένος γάτος του δικού μας αγαπημένου Αι Βασίλη. Ήθελε την φετινή χρονιά να καθίσει δίπλα στον Αι Βασίλη στο έλκηθρό του και να μοιράσει μαζί του τα δώρα στα παιδιά. Όσο κι αν προσπάθησε όμως να μείνει ξύπνιος δεν τα κατάφερε και το πιο παράξενο απ’ όλα ήταν πως κοιμόταν στα πιο απίθανα μέρη που υπήρχαν. Σαν όρμησε με φόρα στο εργαστήρι την Παραμονή των Χριστουγέννων το μόνο που κατάφερε ήταν να κάνει ένα σωρό ζημιές. Τον μάλωσε ο Αι Βασίλης κι απογοητευμένος μπήκε σε ένα κουτί από εκείνα που έβαζαν τα παιχνίδια τα ξωτικά να ξαποστάσει λίγο και να σκεφτεί πως θα τον συγχωρούσαν. Κι όταν ξύπνησε συνειδητοποίησε πως πετούσε ήδη με το έλκηθρο του Αι Βασίλη αλλά όχι δίπλα του πάρα μέσα στον σάκο τυλιγμένος κι ο ίδιος σε ένα κουτί σαν …παιχνίδι. Μάταια προάσκησε να βγει από εκείνο το  κουτί. Κάνεις δεν τον άκουγε όσο κι αν γουργούριζε ή νιαούριζε. Το ταξίδι ήταν μεγάλο, ο Αι Βασίλης πολύ απασχολημένος. Και μια στιγμή που το έλκηθρο έμεινε αφύλακτο δυο πονηροί κλέφτες ο Μπιλ ο ύπουλος και η Ντόρα η κατεργάρα πήγαν να πάρουν τα δώρα για πάρτη τους. Ήταν η στιγμή που περίμενε στη ζωή του ο Αφράτος. Μόλις έφτασαν στη Νότιά Γαλλία και πήγε ο Μπιλ ο Ύπουλος να πιάσει ένα κουτί του όρμησε ο  Αφράτος και….

Η συνέχεια είναι μοναδική. Ο Αφράτος έγινε ήρωας που έσωσε τα Χριστούγεννα των παιδιών και ο Αϊ Βασίλης του ‘κανε δώρα πολλά. Μα το πιο σπουδαίο δώρο που τον περίμενε κάτω από το Χριστουγεννιάτικο  δέντρο σαν επέστρεψαν στο σπίτι, δεν θα σας το αποκαλύψω! Θα το διαβάστε στο βιβλίο και θα εκπλαγείτε ευχάριστα…

Μια πρωτότυπη, χαρούμενη χριστουγεννιάτικη ιστορία και αρκετά διαφορετική από τις συνηθισμένες. Σε έμμετρη μορφή γραμμένη που τα παιδιά την αποστηθίζουν σχεδόν από την πρώτη φορά  που θα τους την διαβάσουν. Ο Αι Βασίλης δεν έχει μόνο τάρανδους για …κατοικίδια αλλά και μια γάτα με τα όλα της που αν και λίγο υπναρού καταφέρνει να γίνει η αγαπημένη όλων με τα κατορθώματά της. Με σκανταλιές μπόλικες αλλά και με εξυπνάδα και ετοιμότητα καταφέρνει να κερδίσει την συμπάθεια, την αγάπη και την αναγνώριση από το «αφεντικό» της. Όπως σύμβαινες και στην αληθινή ζωή, που όσοι έχουμε ζώα γνωρίζουμε πόσο πολύ αποζητούν το χάδι, την αγάπη και την αποδοχή.

Γραμμένο από την Λούσι Ρόουλαντ και εικονογραφημένο καταπληκτικά από την Πόλα Μπόουλς θα σας μαγνητίσει από το εξώφυλλο του.

Για παιδιά από 3 χρόνων  και για όσους αγαπούν τις γάτες ….

Μπορεί προσωρινά να είναι μη διαθέσιμο από τον εκδότη αλλά ίσως να το ανακαλύψτε σε  ένα μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας μαζί με πολλά άλλα χριστουγεννιάτικα!

Δείτε το εδώ: https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BF-%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CF%89%CE%BD

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 4 Δεκεμβρίου 2020 :https://www.cretalive.gr/politismos/hamogelo-tis-haras-kai-o-gatos-ton-hristoygennon

Μάγια Χουζούρια και το κόκκινο γιλέκο…στα παραμύθια της Πέμπτης!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μιας κι ο Δεκέμβρης είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών, "Τα Παραμύθια του Σαββάτου" θα σας προτείνουν κάθε μέρα ένα με δυο βιβλία. Παλαιότερες εκδόσεις που αγαπήσαμε και διαβάζουμε ξανά και νέες που μόλις έχουν κυκλοφορήσει....

*Μάγια Χουζούρια, Κώστας Χαραλάς, εικ : Πέτρος Μπουλούμπασης, εκδ. Μεταίχμιο

Έχετε ακούσει συζητήσεις μαμάδων που έχουν μικρά παιδιά; Εκτός από το φαγητό και το πόσες σκανταλιές κάνουν κάθε μέρα βασική τους απασχόληση είναι η ώρα του ύπνου. Η ώρα του αποχωρισμού που γεμίζει τεχνάσματα και άγχος μικρούς και μεγάλους. Σε μια τέτοια συζήτηση και η μαμά του Ντέμη καταθέτει την δική της κατάσταση και στεναχώρια για τον γιο της που πέφτει στο κρεβάτι «ξερός και δεν ξυπνάει με τίποτα!!!» Οι απόψεις δίνουν κι παίρνουν για το πόσο τυχερή είναι ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο που δεν είχε καταλάβει η μαμά Λουκία. Κι όταν η γιαγιά του Ντέμη λέει πως μάλλον πρέπει να ερωτηθεί το ίδιο το παιδί για να πει ποιος είναι ο Λόγος που κοιμάται τόσο βαριά η απάντηση του μικρού εκείνο το βράδυ αφήνει ερωτηματικά: «Μάγια Χ…» προλαβαίνει  πει πριν πέσει στην αγκαλιά του Μορφέα. Ο Διευθυντής του σχολείου πάλι τους δίνει τελεσίγραφο πως δεν γίνεται να χάνουν άλλο τις πρώτες ώρες… Με χιούμορ πολύ ο συγγραφέας Κώστας Χαραλάς εξηγεί τις αντιδράσεις της μάννας ψάχνοντας να αποκρυπτογραφήσει τις λέξεις του Ντέμη της. Κι όσο εκείνη χάνεται στα παράξενα μονοπάτια του ίντερνετ τόσο ο μικρός εξαντλημένος συνεχίζει να κοιμάται βαριά. Κι ήρθε η σοφή γιαγιά  να πει την άποψη της κι έτσι συνέβη ένα μικρό θαύμα. Να σταματήσει μια μέρα ο Ντέμης το σχολείο, να πάει μια υπέροχη βόλτα με την γιαγιά στο πάρκο, να χαλαρώσει, να ηρεμίσει και να μην κάνει καμιά από τις απογευματινές του ασχολίες…

Η συνέχεια στο βιβλίο με πολλές αλήθειες για τις μαμάδες που θέλοντας να προσφέρουν όσα περισσότερα μπορούν στα παιδιά τους, απλά τα κουράζουν και τα αποσυντονίζουν. Γνωστή η πίεση, το άγχος και η λάθος εκτίμηση πολλών καταστάσεων που μαμάδες και μπαμπάδες γεμίζουν το χρόνο των παιδιών δραστηριότητες που εκείνοι θέλουν. Το πιο σωστό είναι να διαλέγει το ίδιο το παιδί. Να παίρνουμε υπόψιν μας τα δικά του χαρίσματα, τις ιδιαιτερότητες, τον σωματότυπο και τις ικανότητες του και να θυμόμαστε πως τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από παιχνίδι, χαρά, και ξεκούραση. Πολλά τα παραδείγματα γύρω μας. Πολλά τα «φορτωμένα» παιδιά. Αυτό το «για το καλό σου» είναι καιρός να αφήσουμε το ίδιο το παιδί να το πει…

Ο Κώστας Χαραλάς έφτιαξε μια πολύ δυνατή ιστορία λέγοντας αλήθειες που δύσκολα παραδέχονται οι γονείς. Με πολύ χιούμορ, με ευαισθησία και απλότητα περιγράφει μια σκηνή καθημερινής τρέλας πολλών οικογενειών. Ο ρόλος της γιαγιάς καταλυτικός ειδικά λόγω μεγαλύτερης πείρας όταν συμμετέχει στις αποφάσεις της οικογένειας βρίσκει διέξοδο σε μεγάλα αδιέξοδα.

Οικογενειακή ζωή, υποχρεώσεις, φορτωμένα προγράμματα, αδικαιολόγητες δραστηριότητες, μηδενικός ελεύθερος χρόνος. Όλα τούτα πραγματεύεται η ιστορία. Θίγοντας πολύ λεπτά θέματα όπως το δικαίωμα στο παιχνίδι, στο χουζούρι, στην ανεμελιά των παιδικών χρόνων και στην συναισθηματική νοημοσύνη και πληρότητα. Η επαφή με το περιβάλλον, η παρατήρηση φυσικών φαινόμενων. Η παρέκκλιση από το καθημερινό πρόγραμμα που γεμίζει ενέργεια και δύναμη την ψυχή. Η ανάπτυξη της φαντασίας που είναι τόσο πολύτιμη στην ψυχοσύνθεση του παιδιού. Μα το πιο βασικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι το σκούντημα στους γονείς να σταματήσουν να εκπληρώνουν δικά τους όνειρα πάνω στις πλάτες και την μάθηση- εκπαίδευση των παιδιών τους. Να τα αφήσουν να ωριμάσουν με το δικό τους χρόνο και να τα προτρέψουν  να ζήσουν στιγμές που θα τα γεμίσουν αναμνήσεις. Να ευαισθητοποιήσουν τις αισθήσεις, να μυρίσουν, να γευτούν, να δουν, να ακουμπήσουν …τη ζωή!

Οργάνωση χρόνων και προτεραιοτήτων είναι η σωστή συνταγή. Ελευθερία και παιχνίδι που μεγαλώνουν υγιή παιδιά.

Ευκαιρία να μιλήσουμε για τα όνειρα, αληθινά και φανταστικά αλλά και για τους εφιάλτες των παιδιών.

Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει ο Πέτρος Μπουλούμπασης. Αγαπημένος εικονογράφος με πολύ ιδιαίτερο  στυλ και με αισθητική ιδιαίτερα φροντισμένη. Αγαπημένες όλες οι εικόνες που ξεχωρίζουν και σε σύλληψη και σε μορφές και σε χρώματα.

Δείτε εδώ το βιβλίο και ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες : https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1

**Το κόκκινο γιλέκο του μικρού Ρόμπιν, Jan Fearnley, εκδόσεις Τζιαμπίρης Πυραμίδα

Ο Ρόμπιν είναι ένα μικρό σπουργίτι που ζει στο δάσος και ετοιμάζεται με πολλή μεγάλη χαρά να υποδεχθεί τα Χριστούγεννα. Μια βδομάδα λοιπόν πριν την μεγάλη  γιορτή έπλυνε και σιδέρωσε τα πιο αγαπημένα του γιλέκα για τις κρύες νύχτες που θα έρχονταν. Φόρεσε πρώτα το λευκό του γιλέκο αλλά στο δρόμο του καθώς πήγαινε  να κάνει πατινάζ στη λιμνούλα συνάντησε έναν βάτραχο που είχε ξεπαγιάσει και χωρίς δεύτερη σκέψη  έβγαλε και του έδωσε το γιλέκο του. Την επόμενη μέρα φόρεσε το πράσινο όμως και πάλι είχε τον μικρό σκαντζόχοιρο που κρύωνε τόσο πολύ που του το χάρισε. Τις επόμενες μέρες όλο και κάποιο ζωάκι που χρειαζόταν ζεστασιά και βοήθεια  συναντούσε στο δρόμο του. Έτσι χάρισε με όλη του την καρδιά το ροζ γιλέκο του σε ένα τυφλοπόντικα, το κίτρινο σε ένα σκιουράκι, το μπλε σε ένα λαγό και το μωβ του σε μια βρίδα και το πορτοκαλί του σε ένα ποντικό. Την  επόμενη μέρα που ξημέρωναν τα Χριστούγεννα εκείνος δεν είχε τίποτα να φορέσει κι είχε αρχίσει να κρυώνει πάρα πολύ. Όμως την νύχτα αυτήν την μαγική που όλα μπορούν να συμβούν έγινε ένα μικρό θαύμα για το χαρισματικό σπουργιτάκι και έζησε το όνειρο κάθε μικρού  «ανθρώπου», να γνωρίσει τον Αϊ Βασίλη και να πάρει το ομορφότερο δώρο στον δικό του κόσμο…

Μια υπέροχη ιστορία χειμωνιάτικη και χριστουγεννιάτικη του  Jan Fearnley για την δύναμη της προσφοράς. Για το πραγματικό νόημα των Χριστούγεννων που είναι το μοίρασμα από το δικό σου περίσσευμα , η προσφορά χωρίς ανταλλάγματα και η αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Ένα μικρό ταπεινό σπουργίτι δείχνει το δρόμο της αγάπης. Μια τρυφερή ιστορία που συγκινεί, γεμίζει ζεστασιά την ψυχή και πολλά χαμόγελα. Η αξία λοιπόν της αφιλοκερδούς προσφοράς που πάντα ανταμείβεται. Τα όνειρα που πραγματοποιούνται μια στιγμή που δεν το περιμένεις. Η καλοσύνη που «γυρνάει» πίσω πολύτιμα τα δώρα της σε εκείνον που την προσφέρει απλόχερα.

Μια ιστορία με υπέροχη εικονογράφηση με πολλά μηνύματα για τα μικρά παιδιά, με έμφαση σε αξίες, συναισθήματα και εν συναίσθηση.

Κανένας δεν θα μείνει ασυγκίνητος με τον μικρό Ρόμπιν  που σκέφτεται πρώτα τους άλλους κι αφήνει τελευταίο τον εαυτό του. Εθελοντισμός, αλληλεγγύη και αγάπη μπόλικη για ξένους, μοναχικούς και γείτονες που χρειάζονται ένα φύλακα άγγελο…

Κατακόκκινο το γιλέκο, πολύχρωμη και ξεχωριστή η ιστορία…

Για παιδιά από 4 χρόνων…

Δείτε εδώ το βιβλίο  : http://www.pyramida.com.gr/el/51B8CC51

Και μην ξεχνάτε  και αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή.

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 3 Δεκεμβρίου 2020 :https://www.cretalive.gr/politismos/magia-hoyzoyria-kai-kokkino-gilekosta-paramythia-tis-pemptis

Το άτακτο βιβλίο* και ο Ξυλαράκης** …στα Παραμύθια της Τετάρτης!

 

Της Ελένης Μπετεινάκη

Μιας κι ο Δεκέμβρης είναι ο Πατέρας των Παραμυθιών, "Τα Παραμύθια του Σαββάτου" θα σας προτείνουν κάθε μέρα ένα με δυο βιβλία. Παλαιότερες εκδόσεις που αγαπήσαμε και διαβάζουμε ξανά και νέες που μόλις έχουν κυκλοφορήσει....

*Το άτακτο βιβλίο, Ράνια Μπουμπούρη, εικ : Χρύσα Σπυρίδωνος, εκδ. Ψυχογιός

Τρεις νεράιδες ευγενείς και ο μάγος Αγενής είναι το πρώτο παραμύθι της συλλογής των καλών τρόπων που φέρει τον τίτλο : Το άτακτο βιβλίο!

Μια φορά κι ένα καιρό λοιπόν ήταν τρεις υπέροχες νεράιδες η Ευχαριστώ, η Παρακαλώ και η

Συγνώμη. Αδελφές αγαπημένες που όλοι στο δάσος τις σεβόντουσαν και τις καμάρωναν. Όλοι εκτός τον Μάγο Αγενή που τις ζήλευε πολύ μιας κι εκείνον δεν τον ήθελε κανείς. Μα πως να τον συμπαθήσει  κάποιος αφού δεν τον ενδιάφερε τίποτα άλλο παρά μόνο ο εαυτός του. Έφτιαξε κι εκείνος ένα φίλτρο φρικαλέο για να εξαφανίσει τα μικρές νεράιδες. Και τι δεν έβαλε μέσα σε εκείνο το μαγικό υγρό! Μόνο που δεν ήταν εύκολο να κρύψει τις σκέψεις του και μια στιγμή  δυο κουβέντες φύγαν δυνατά  από το στόμα του και τα πουλιά τις πήραν κι έτρεξαν να προειδοποιήσουν τις νεράιδες να προσέχουν. Έτσι σαν συναντηθήκαν τυχαία και οι τέσσερεις (ο μάγος μεταμορφώθηκε σε μικρό κοριτσάκι για να τις ξεγελάσει) έγινε μια παράξενη αλλαγή κι ο μάγος Αγενής έπεσε μάλλον στη δική του την παγίδα που όμως του βγήκε σε καλό αφού οι κακοί του τρόποι σταμάτησαν με τον καιρό…

Η καρδιά του Παπουτσή είναι το δεύτερο παραμύθι… Τεχνητής ξακουστός στα πέρατα του κόσμου μα οι τρόποι και η συμπεριφορά του τα χαλούσαν όλα. Είχε μια αγριοφωνάρα για τον καθένα, πολλές φορές χωρίς λόγο και αιτία. Ώσπου μια μέρα που η φήμη του είχε φτάσει μέχρι και το πιο μικρό χωριό, ήρθε στο παπουτσίδικό του ένας άρχοντας με την θυγατέρα του. Ήθελε ο βασιλιάς να της φτιάξει ο παπουτσής παπούτσια ειδικά μιας κι η αρχοντοπούλα είχε το δεξί της πόδι πιο κοντό από το αριστερό. Ήθελε ο άρχοντας να την παντρέψει με ένα πλούσιο ευγενή και φοβόταν μήπως αυτό της το ελάττωμα εμπόδιζε τον …γάμο. Κάτι άλλαξε τότε στην ψυχή του παπουτσή. Το γέλιο και τα μάτια της πριγκίπισσας τον καταγοήτευσαν και με μιας οι άγριες φωνές χάθηκαν κι έγινε μελιστάλακτος μα και απογοητευμένος που εκείνη θα γινόταν γυναίκα αλλουνού. Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως και ο Παπουτσής αφού άλλαξε για τα καλά, άλλαξε και η τύχη του κι όλα γίνανε χαρά στη ζωή του κι αίτια ήταν οι ευγενικοί του τρόποι και μόνο αυτό!

Το τρίτο παραμύθι είναι ο Ρινόκιο, ο ψευτάκος ρινόκερος! Δανεικό το όνομα σαν τον Πινόκιο που του χάρισε η αδελφή του γιατί αν και τρισχαριτωμένος για ρινόκερος είχε εκείνο το φοβερό ελάττωμα να λέει σε όλους κι από ένα ψεματάκι. Ώσπου εμφανίστηκαν στη γειτονιά τους οι βουφάγοι. Εκείνα τα πουλιά που ζουν στις ράχες όλων των ρινόκερων και τους γλιτώνουν από παράσιτα, ψύλλους, μύγες, τσιμπούρια και κουνούπια. Ευκαιρία να γνωριστεί με έναν μικρό βουφάγο τον Λάμπη. Ένας άλλος ψεύτρακος προστέθηκε στη ζωή του Ρινόκιο που του ‘πε πως ήταν ένα σούπερ-ήρωας και πως έσωσε τους γονείς του από την μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στο δάσος.  Αυτό ήταν… Άρχισε μια περιπέτεια μεγάλη για τους δυο φίλους που κόντεψε να στοιχίσει πολύ ακριβά στον ρινοκεράκο μας. Μόνο που είχε ένα πολύ μεγάλο όφελος όλο αυτό. Κατάλαβε πως με τα ψέματα δεν γίνονται μεγάλα πράγματα. Κι ο Λάμπης το κατάλαβε  και έτσι ζήσανε από κείνη τη στιγμή και μετά. Όχι όπως παλιά αλλά καλύτερα με αλήθειες μόνο στην καρδιά.

Ακολουθεί μια διασκευή του πασίγνωστου παραμυθιού της Χιονάτης και επτά νάνων που μας εξηγεί πως μόνο με την ευγένεια και την καλοσύνη κερδίζεις τα μέγιστα στη ζωή σου. Και πως αλλάζοντας λίγο την ροή των γνωστών παραμυθιών μπορείς ακόμα και του νάνους να τους δεις δάσκαλους όλους τρομερούς και φοβερούς στην πιο ξακουστή σχολή Οικιακής Οικονομίας, Πρώτων Βοηθειών και Καλών Τρόπων.

Τελευταίο παραμύθι της συλλογής είναι «Το χωριό που δεν χωρούσε» και θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη αλήθεια , όπως άλλωστε κι όλα τα παραμύθια, για την σημερινή εποχή που ζούμε. Ένας βασιλιάς μαγεμένος από την ομορφιά της φύσης σε ένα μικρό χωρίο αποφασίζει να φτιάξει εκεί ένα θερινό παλάτι. Όμως η ανάπτυξη αυτή της περιοχής δημιουργεί πολλά προβλήματα. Χάνεται η απλότητα, η καθαρότητα, τα χαμόγελα και η καλοσύνη των χωρικών. Μπαίνει το χρήμα ανάμεσά τους, ο ανταγωνισμός, το εύκολο κέρδος και το …τσιμέντο. Κι όταν μπαζώνονται οι ποταμοί, κι οι ρεματιές κι οι νερομάνες έρχεται ένας χειμώνας που φέρνει την πιο μεγάλη καταστροφή στον τόπο. Μια καταστροφή που είχε πρωτοσυμβεί στις ψυχές των ανθρώπων ακόμα και του ίδιου του βασιλιά. Όταν ο ποταμός πήρε το παλάτι του, έφυγε κι εκείνος πολύ πολύ μακριά κι όλοι κατάλαβαν πως στο χωριό τους δεν χωρούσε τίποτα παραπάνω  απ’ ό,τι είχαν παλιά.

Κάθε φορά που τελειώνει ένα παραμύθι υπάρχουν ποιήματα ξεχωριστά. Για τις τρεις θαυμάσιες λέξεις, την φωνακλού καμήλα, το ψεματάκι, το τραγούδι των νάνων και το αστέρι της πόλης.

 Ένα βιβλίο που αγάπησα πολύ για την πρωτοτυπία του και σύλληψη τόσων παραμυθιών με θέματα που αγγίζουν πολύ λεπτές ισορροπίες και συνήθειες που δύσκολα φεύγουν ή αποκτώνται. Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβουν τα μικρά παιδιά πόσα μπορεί κάποιος να  καταφέρει με τα λόγια και τις πράξεις του. Η Ράνια Μπουμπουρή έφτιαξε μαγικά παραμύθια που όλοι μας τα έχουμε ανάγκη ειδικά αυτόν τον καιρό και μας μαθαίνει με μοναδικό τρόπο καλούς τρόπους, αξίες και συμπεριφορές. Τα παραμύθια της συλλογής ακουμπούν πάρα πολλά θέματα. Αγάπη για την Φύση και προστασία του περιβάλλοντος. Αναζητείστε φίλους, εχθρούς και τη ζωή αγρίων ζώων όπως του ρινόκερου. Θυμηθείτε τις πρώτες εκδοχές κλασσικών παραμυθιών. Αφεθείτε στη ροή του λόγου και μπείτε στα μονοπάτια της φαντασίας μαθαίνοντας, απολαμβάνοντας και συνειδητοποιώντας τα οφέλη των καλών ιστοριών. Πολλά τα συναισθήματα, τα συμπεράσματα και οι αναστοχασμοί. Με τρόπο μαγικό μαθαίνουμε …τους τρόπους!

Μια σπουδαία δουλειά κ. Ράνια Μπουμπουρή. Σίγουρα θα την αγαπήσουν παιδιά, γονείς και δάσκαλοι.

Υπέροχη επίσης η εικονογράφηση από την Χρύσα Σπυρίδωνος. Χαρούμενη με έντονα χρώματα και καλοσχηματισμένες μορφές. Σε βάζουν μέσα στον κόσμο των παραμυθιών και της ποίησης.

Η ποίηση και το τραγούδι που δεν λείπε από την συλλογή.

Ψάξετε το, βρείτε το, αφεθείτε στη μαγεία της φαντασίας της Ράνιας, στην απλότητα του λόγου και στη δύναμη του να σας μεταφέρει σε κόσμους αλλοτινούς μα και συγχρόνους γεμάτους ομορφιά και «θαύματα».

Αναζητήστε εδώ το βιβλίο και διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα: https://www.psichogios.gr/el/to-atakto-biblio-twn-kalwn-tropwn.html

**Ο Ξυλαράκης, Julian Donaldson,εικ: Axel Scheffle, εκδ. Ίκαρος

Ποιος είναι ο Ξυλαράκης; Ένας μπαμπάς, οικογενειάρχης και …κορμός ή καλύτερα κλαδί ενός δέντρου. Τολμηρός, πολυταξιδεμένος, χαμένος λίγο, και γεμάτος από περιπέτειες. Ζει σε ένα δέντρο από πολύ παλιά και έχει γυναίκα και τρία παιδιά. Ένα πρωινό, μιας Άνοιξης, ένας σκύλος θα τον απομακρύνει από τα αγαπημένα του πρόσωπα. Ένα ταξίδι στο χρόνο και στα παράξενα, δύσκολα μονοπάτια και στροφές της ζωής θα είναι πια η δική του ζωή. Θα γίνει παιχνίδι, θα βρεθεί στο βαθύ κι ορμητικό ποτάμι, θα γίνει υλικό για τη φωλιά ενός κύκνου. Θα γνωρίσει τη θάλασσα, τα κάστρα στην άμμο, θα γίνει μολύβι, τόξο, ρόπαλο, χέρι χιονάνθρωπου. Θα νοιώσει τη μοναξιά, την πίκρα και την νοσταλγία για τον τόπο του και τα αγαπημένα του πρόσωπα. Όμως δεν θα το βάλει κάτω ποτέ και μια μέρα που θα βρεθεί σαν καυσόξυλο στο τζάκι θα ακούσει μια γνώριμη φωνή κι η ζωή του θα αλλάξει. Το θαύμα δεν θα αργήσει να συμβεί και εκείνη την μαγική βραδιά της Πρωτοχρονιάς που όλα είναι δυνατά κι όλα λαμπερά και πολύχρωμα ο Ξυλαράκης θα επιστρέψει σαν δώρο από τον Αϊ Βασίλη στα παιδιά και την γυναίκα του.

Αριστουργηματικό και έφυες τούτο το παραμύθια  από τους δύο  πολυβραβευμένους  δημιουργούς, Axel Scheffler & Julia Donaldson, που αυτή τη φορά φτιάχνουν μια ξεχωριστή Χριστουγεννιάτικη ιστορία, που διαβάζεται όλο το χρόνο.

Μια ιστορία που δείχνει τη δύναμη της αγάπης, της οικογένειας και της ψυχής. Της ψυχής που δεν τα παρατάει ποτέ, που δεν απελπίζεται από τις κακοτοπιές και τα δύσκολα. Παράδειγμα μίμησης, παράδειγμα θάρρους. Ανήμπορος ο Ξυλαράκης, αλλά επίμονος και πάντα ζώντας με την ελπίδα. Ποτέ δεν θα λυγίσει ούτε την τελευταία στιγμή κι έτσι η δύναμη της θέλησης, η αγάπη για τη ζωή και την οικογένεια θα βοηθήσουν στη λύση των προβλημάτων. Κι αν νομίζεται πως αυτά συμβαίνουν  μόνο στα παραμύθια, κάνετε λάθος. Ο Αϊ Βασίλης είναι πάντα μέσα μας, αρκεί να πιστέψουμε σ΄ αυτόν, στον εαυτό μας και να μην απομακρυνόμαστε ποτέ από τους στόχους και τις επιθυμίες μας.

Ένα παραμύθι για την αγάπη της οικογένειας, τη θαλπωρή, τη δύναμη και την ανιδιοτέλεια της. Ένα παραμύθι μαγικό, τροφή για σκέψη, για δημιουργία , για εκείνα τα εμπόδια που κάποιος πρέπει να μην τα αφήσει να τον νικήσουν.

Ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι λίγο διαφορετικό!

Για παιδιά από 6 χρονών…

Ο Ξυλαράκης ( Τhe Stick Man ) έγινε ταινία και προβλήθηκε από το BBC την ημέρα των Χριστουγέννων στα 2015:   https://www.youtube.com/watch?v=DikJ45aVxFY&list=PLvquGkLukrW_XvQS6IpjgD3BebNYT6k4w

Δείτε εδώ το βιβλίο : https://ikarosbooks.gr/695-o-xylarakis.html

Και μην ξεχνάτε  και αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή.

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 2 Δεκεμβρίου 2020 :https://www.cretalive.gr/politismos/atakto-biblio-kai-o-xylarakis-sta-paramythia-tis-tetartis

Τι χρώμα είναι το φιλί* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

 

Η στήλη των Παραμυθιών του Σαββάτου γίνεται και πάλι καθημερινή μέχρι το τέλος του 2020  προτείνοντας και παρουσιάζοντας ένα βιβλίο κάθε μέρα!

Της Ελένης Μπετεινάκη

Η Μόνικα είναι ένα μικρό κορίτσι που σαν καβαλάει το ποδήλατό της γίνεται πιο γρήγορη κι από τον άνεμο. Αγαπά τις τούρτες ειδικά είναι φτιαγμένες από κρέμα φράουλα, τα χελιδόνια, τις  ιστορίες της μαμάς και τα φυτά του μπαλκονιού τα οποία φροντίζει με πολλή μεγάλη υπευθυνότητα. Αυτό όμως που λατρεύει πραγματικά είναι να ζωγραφίζει. Έχει φτιάξει πολλές ζωγραφιές με διάφορα χρώματα έχει όμως και μια απορία. Δεν γνωρίζει τι χρώμα να βάλει στο φιλί. Κόκκινο όπως τον θυμό και την σάλτσα των μακαρονιών; Πράσινο σαν τον κροκόδειλο και τα λαχανικά; Κίτρινο σαν τα ηλιοτρόπια και τις καλές ιδέες; Ή καφέ σαν το φθινόπωρο και τη σοκολάτα; Ροζ, μπλε, μαύρο, γκρίζο; Μήπως το χρώμα του είναι κάπου κρυμμένο και εκείνη δεν μπορεί να το βρει; Τη λύση ίσως την έχει η μαμά της; Ή μήπως όχι;

Ευρηματικό , χρωματιστό και τρυφερό το βιβλίο της Rocio Bonilla Raya. Μια ιστορία που μιλάει για τα χρώματα. Βάζει το παιδί στη διαδικασία πέρα του να τα γνωρίσει, να σκεφτεί τι χρώμα έχουν διάφορα αντικείμενα, ζώα, λουλούδια  κ.α. Ένα βιβλίο γεμάτο συναίσθημα και μικρές παιδικές εξερευνήσεις κι απορίες. Τα παιδιά από την φύση τους θέλοντας να ανακαλύψουν τον κόσμο έχουν εκατοντάδες απορίες και ψάχνουν να βρουν λύσεις κι απαντήσεις για τα πιο απίθανα πράγματα ή για όλα όσα οι μεγάλοι θεωρούν αυτονόητα και δεδομένα. Η μικρή Μόνικα και η κάθε Μινιμόνι του κόσμου, όπως γράφει κι η συγγραφέας, είναι ένα ανήσυχο-φυσιολογικό παιδί που ψάχνει την αγάπη, τη χαρά και το παιχνίδι σε ό,τι συναντά, νιώθω και μαθαίνει.

Για την αγάπη μιλάει η συγγραφέας. Για όλα εκείνα τα άπιαστα αλλά μοναδικά πράγματα στη ζωή μας. Για την αγάπη που δεν έχει χρώμα. Για το φιλί που χαρίζει τόση ευτυχία αλλά  επίσης δεν πιάνεται και δεν μπορεί να αποτυπωθεί στο χαρτί με μια συγκεκριμένη χρωματική πινελιά. Μήπως τελικά είναι πολύχρωμο ή όπως θέλει ο καθένας μας το χρωματίζει;

Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει η ίδια η συγγραφέας και πραγματικά είναι εντυπωσιακό. Καταλυτικές  οι μορφές, η σύλληψη (κειμένου  και εικόνας) και οι χαρακτήρες που δημιουργεί ώστε να εντυπώνονται αβίαστα και για πολύ καιρό στον μυαλό και την ψυχή ενός μικρού παιδιού.

Το βιβλίο προσφέρεται για πάρα πολλές δραστηριότητες σε μια τάξη νηπιαγωγείου αλλά και σε απασχόληση στο σπίτι:

·         Μαθαίνουμε τα χρώματα

·         Ομαδοποιούμε αντικείμενα ανάλογα με το χρώμα τους

·         Βρίσκουμε τις αποχρώσεις κάθε χρώματος.

·         Μιλάμε για συναισθήματα. Έχουν χρώματα; Αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθερη να τα  δημιουργήσουμε

·         Ζωντανεύουμε τα συναισθήματα, προσωποποιώντας τα σε όποιο σχήμα και μορφή θέλουμε

·         Μιλάμε για πράγματα που μου αρέσουν να ασχολούμαι άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο.

·         Ζωγραφίζω το δικό μου φιλί με τα χρώματα που πιστεύω πως έχει…

Την μετάφραση και απόδοση στα ελληνικά έχει κάνει ο Αντώνης Παπαθεοδούλου. Το βιβλίο κυκλοφορεί και έχει αγαπηθεί σε περισσότερους από 115.000 αναγνώστες στην Ισπανία.

Δείτε εδώ : https://www.rociobonilla.com/

*Τι χρώμα είναι το φιλί;Rocio Bonilla, εκδ. Ίκαρος : https://ikarosbooks.gr/971-ti-chroma-einai-fili.html

Και μην ξεχνάτε:

Μην αφήσετε τα μικρά βιβλιοπωλεία να κλείσουν! Αναζητήστε τα στο διαδίκτυο ή τηλεφωνήστε σε αυτό που είναι στη γειτονιά σας και μπορεί να σας κάνει διανομή!

Δημοσιεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 2020 στο Cretalive.gr εδω :https://www.cretalive.gr/politismos/ti-hroma-einai-fili-sta-paramythia-toy-sabbatoy