Όταν οι εκλογές γίνονται ...παραμύθι!

Και οι εκλογές στη χώρα των ..Ζαχαρωτών έγιναν το Σάββατο 24 Ιανουαρίου γύρω στις 12.00 το πρωί σε μια εκδήλωση των «Παραμυθιών του Σαββάτου» στο βιβλιοπωλείο  «Δοκιμάκης».

...Ήταν μια φορά και ...δυό καιροί, μια πολύχρωμη, γλυκιά και μυρωδάτη χώρα. Είχε κατοίκους παράξενους και αρχηγός της ήταν η μάγισσα Μαστίχα, καταπράσινη, φαφούτα, και πολύ αυστηρή... Η Καραμέλα, η Σαντιγύ,η Ζάχαρη Άχνη, η Κουβερτούρα, το Βούτυρο, το Φουντούκι, η Φράουλα,  το Αμύγδαλο και το Αλεύρι είχαν τα σπίτια τους ή καλύτερα τα ντουλάπια τους εκεί. Μια μέρα η Μάγισσα αρρώστησε βαριά και στην Χώρα τους επικράτησε μια μεγάλη αναστάτωση... Έπρεπε αμέσως να κάνουν κάτι γιατί τα σκουπίδια άρχισαν να γίνονται βουνά, η Αταξία βασίλευε παντού  ...

Σκέφτηκαν όλα τα υλικά , τα γλυκά, τα Φρούτα και οι πρώτες ύλες της Ζαχαροπλαστικής να κάνουν εκλογές γιατί η Χώρα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει ξανά έναν Αρχηγό κι άρχισαν να δηλώνουν την υποψηφιότητά τους όσοι ήθελαν πραγματικά να ασχοληθούν με τα …κοινά! Κι αφού όλοι οι υποψήφιοι μίλησαν κι ο καθένας είπε τα δικά του προγράμματα, τις θέσεις και τις υποσχέσεις, ξεκίνησε η ψηφοφορία. Κι όλα έγιναν νόμιμα και χωρίς καμία απολύτως παρεκτροπή. Και οι μικροί πολίτες του πλανήτη της Φαντασίας και της Χώρας των Ζαχαρωτών τα παιδιά δηλαδή, πείστηκαν από τους λόγους που άκουσαν και ψήφισαν τον Αρχηγό όλης της χώρας των Ζαχαρωτών.

Υποψήφιοι ήταν οι :

Η Σαντιγύ με χρώμα ροζ, το Βούτυρο με χρώμα κίτρινο, η Φράουλα με το κόκκινο,η Κουβερτούρα με το καφέ, το Αμύγδαλο με το πράσινο και ο Αναδευτήρας Μιξεράκης με το μαύρο. Η Ζάχαρη Άχνη με το γαλάζιο, την τελευταία στιγμή δήλωσε …αποχή!

Νίκησε η Φράουλα  με το κόκκινο χρώμα, δεύτερη ήρθε η Κουβερτούρα με το καφέ, το Αμύγδαλο με το πράσινο και η Σαντιγύ με το ροζ πήραν την τρίτη θέση ...και το Βούτυρο με τον κ. Μιξεράκη την τέταρτη θέση…!

Το δικό μας παραμύθι τέλειωσε κι όπως είπαν και τα παιδιά να δούμε τι θα ψηφίσουν την Κυριακή  και οι μεγάλοι!

Κι όπως είπε ο κ.Κ. Λαγουδιανάκης  :

Στη χώρα των Ζαχαρωτών έχω αδυναμία ,την κουβερτούρα να ψηφώ να 'χει αυτοδυναμία!

Στη χώρα των Ζαχαρωτών να 'μουνα ψηφοφόρος, γλυκός, καλοδεχούμενος θα 'τανε κάθε φόρος

Και ζήσανε όλοι στην Ζαχαροχώρα  καλά κι εμείς  ίσως καλύτερα!

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 25 Ιανουαρίου 2014 στον παρακάτω σύνδεσμο  :εδώ!

Tα Παραμύθια του Σαββάτου...

...γράφει και παρουσιάζει η Ελένη Μπετεινάκη*

Ιστορίες για μεγαλύτερα παιδιά, ιστορίες από την καθημερινότητά τους έχουν σήμερα τα παραμύθια του Σαββάτου. Τι γίνεται σαν οι πρωινές συνήθειες που μέχρι …χθες…ήταν κουραστικές κι ανιαρές , όπως εκείνη του πλυσίματος των δοντιών, σαν στη ζωή ενός μικρού κοριτσιού έρχεται ένας νέος συμμαθητής αλλά και οι δύο πανούργες αδελφές Τερηδόνα και Ουλίτιδα; Κι ύστερα μεγαλώνοντας λίγο ακόμα, αρχίζουν εκείνες οι ερωτήσεις που είναι εύκολο να τις κάνεις , όμως δυσκολεύεσαι να τις απαντήσεις. Συναισθήματα, αγωνίες , σκέψεις , όνειρα, ερωτήσεις κι απαντήσεις . Η αρχή της εφηβείας  μέσα σε ένα σχολικό λεύκωμα, το πιο πολύτιμο εγχειρίδιο μυστικών  που όλοι  κάποτε γράψαμε…

Έξω απ΄ τα δόντια, Ιωάννα Μπουλντούμη,(εικ. Αιμιλία Κονταίου),εκδ.Ψυχογιός

Το βούρτσισμα των δοντιών είναι μπελάς για την Βούλα. Το βούρτσισμα πάλι των μαλλιών της είναι μια ευχαρίστηση. Τα δόντια δεν φαίνονται όπως τα μαλλιά κι έτσι δεν την νοιάζει που κάποιες φορές κιτρινίζουν. Αυτό δίνει αφορμή στις δυο αδελφές την Ουλίτιδα και την Τερηδόνα να κάνουν ότι θέλουν μέσα στο στόμα της, ανενόχλητες. Αυτές οι δυο έχουν να πουν ένα σωρό ιστορίες για τις δουλειές  τους. Δουλειές που δεν κινδυνεύουν από ανεργία αφού συχνά οι άνθρωποι κι ιδιαίτερα τα παιδιά αφήνουν ένα σωρό υπολείμματα τροφών στα δόντια τους. Ώσπου κάποια στιγμή η ζωή της Βούλας αλλάζει, σαν εμφανίζεται ένας νέος συμμαθητής στην τάξη με ένα αστραφτερό χαμόγελο, ο Στέφανος, του οποίου μάλιστα η μαμά είναι οδοντίατρος. Το αποτέλεσμα είναι πως για να τον γνωρίσει καλύτερα και για την συμπαθήσει κι εκείνος  όσο κι αυτή, μέχρι και ραντεβού για τα δόντια της έκλεισε στη μητέρα του. Οι δυο πανίσχυρες μέχρι εκείνη τη στιγμή αδελφές, η Τερηδόνα και η Ουλίτιδα άρχισαν να ανησυχούν σοβαρά.  Έτσι καταστρώνουν ένα πανούργο σχέδιο που φέρνει  αναστάτωση στη ζωή της Βούλας κάνοντας την να μιλήσει  « έξω από τα δόντια» στον Στέφανο. Ντροπή, φόβος αμηχανία και ένα σωρό αρνητικά συναισθήματα την κρατούν κλεισμένη στο δωμάτιό της ώσπου ο Στέφανος της  εξηγεί πως για όλα ευθύνεται το σύνδρομο της Οξείας Γλωσσοκοπανίτιδας ….Τα συναισθήματα της αμέσως  αλλάζουν, νοιώθει πολύ καλύτερα,και οι  δυο πανούργες αδελφές ψάχνουν νέα δουλειά και κατοικία αφού το στόμα της Βούλας  είναι πια πεντακάθαρο. Και κάποιος άλλος όμως θα αλλάξει μόνιμα την κατοικία του… όπου ι αν πάνε όμως η φιλία  και το πλατύ χαμόγελο θα παραμείνουν  ίδια για πάντα  και σε όλους!

Ένα βιβλίο της Ιωάννας Μπουλντούμη, γραμμένο με απίθανο χιούμορ και  ατάκες που χαρίζει πολλά χαμόγελα .  Δυο περιπέτειες με «κοινό σπίτι» που αξίζει να διαβαστούν από πολλά παιδιά που σίγουρα θα χουν ζήσει μέρες που το  πλύσιμο των δοντιών  τους δεν ήταν προτεραιότητα. Επίσης, κάποιες άλλες στιγμές, η συμπεριφορά τους  απέναντι σε άλλους ήταν αλλιώτικη και παράξενη. Το βιβλίο συμπληρώνει εξαιρετικά η φοβερή εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου που μας χαρίζει υπέροχες εικόνες και ζωντανεύει απίστευτα όλους τους ήρωες της ιστορίας.

Για παιδιά 7 έως 8 ετών 

Εύκολες ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις, Ιωάννα Μπαμπέτα,( εικον: Σάντρα Ελευθερίου)εκδ. Ψυχογιός

Σαν εκείνο  το παλιό ημερολόγιο, το λεύκωμα που συμπληρώναμε τα πρώτα χρόνια της εφηβείας μας  με  «πολύτιμες » ερωτήσεις που με αγωνία περιμέναμε τις απαντήσεις κι ας ήταν δύσκολο να τις βρούμε κι ακόμα δυσκολότερο να τις γράψουμε, κάποιες φορές.

Ένα βιβλίο που σε κάνει να χαμογελάς γιατί θυμάσαι τις δικές σου σκέψεις, σαν ήσουν στην ηλικία που άρχιζαν όλα να αποκτούν διαφορετικό νόημα. Ένα βιβλίο που κάνει κάθε παιδί τω μεγάλων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου ή και των πρώτων τάξεων του γυμνασίου να καταλάβει πως δεν είναι μόνο του, πως όλοι οι συνομήλικοι  του νοιώθουν τα ίδια συναισθήματα για τα θέματα που το απασχολούν. Πως όσα ελαττώματα κι αν έχουν οι γονείς  δεν θα τους άλλαζαν με τίποτα. Πως είναι καιρός να καταλάβουν  τι σημαίνει αληθινή φιλία, αγάπη ,κατανόηση και πως όλες οι μέρες δεν  είναι ίδιες. Κάποιες είναι πιο μοναχικές και ας υπάρχει γύρω κόσμος και γνωστοί άνθρωποι. Πως οι προσδοκίες , μερικές φορές, μπορεί να μην εκπληρώνονται όπως θα ήθελαν και πως τα συναισθήματα μπορούν να φουντώσουν στο Πι και Φι. Πως ίσως δεν ήρθε ακόμα η ώρα να ανακαλύψει τα ταλέντα του  και πως το σχολείο είναι φορές  που καταντά ανυπόφορο αλλά την ίδια στιγμή κάτι γίνεται και αποκτά τη μαγεία που θα΄θελε. Πως  μπορεί κανείς να είναι  όμορφος ακόμα κι όταν φοράει  γυαλιά και πως ακόμα κι αν έχεις κάποια κιλά παραπάνω , αν αγαπήσεις τον αυτό σου και τον αποδεχτείς δεν είναι  τόσο μεγάλο το θέμα αυτό. Να δουν  πως κι άλλοι νοιώθουν την ανάγκη να μείνουν μόνοι τους για κάποιο διάστημα και πως τούτη η κλασσική ερώτηση « Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις» που ακούγεται τόσο συχνά από τους μεγάλους, έχει την πιο δύσκολη απάντηση. Ένα πράγμα είναι  σίγουρο , πως  η καλύτερη δουλειά  είναι να καταφέρεις να είσαι ευτυχισμένος σε όλη σου τη ζωή. Κι κάτι ακόμα,  πως αν υπήρχε τρόπος να άλλαζαν τα πράγματα, μακάρι  όλοι οι  άνθρωποι να είχαν χορτάτη καρδιά, μυαλό και κοιλιά.

Η Ιωάννα Μπαμπέτα είναι μια συγγραφέας με μια πολύ δυνατή και εύστοχη πένα. Μοιάζει να κατέχει πολύ καλά το θέμα της συναισθηματικής κατάστασης των μεγαλύτερων παιδιών. Με χιούμορ, σεβασμό και σταράτες κουβέντες  θίγει και καλύπτει θέματα πολύ σοβαρά για αυτές τις ηλικίες. Τούτο το βιβλίο είναι ένα δεύτερο λεύκωμα, ένας οδηγός καλής χρήσης γεμάτο αλήθειες, συναισθήματα, σκέψεις και εύκολες ερωτήσεις. Οι απαντήσεις είναι πάντα δυσκολότερες και ειδικά σαν ανακαλύπτεις για πρώτη φορά, κι ακούς εκείνα τα καμπανάκια του έρωτα, είτε είσαι αγόρι, είτε κορίτσι. Απλά και σταράτα λοιπόν, Ιωάννα,τούτο το βιβλίο είναι απολαυστικό και άκρως εξαιρετικό!

Για παιδιά 9 έως 11 χρονών

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Εκλογές στην Χώρα των...Ζαχαρωτών!

"...Ήταν μια φορά και ...δυό καιροί, μια πολύχρωμη, γλυκιά και μυρωδάτη χώρα. Είχε κατοίκους παράξενους και αρχηγός της ήταν η μάγισσα Μαστίχα, καταπράσινη, φαφούτα, και πολύ αυστηρή...Η Καραμέλα, η Σαντιγύ,η Ζάχαρη Άχνη, η Κουβερτούρα, η Μαρμελάδα, το Φουντούκι, το Αμύγδαλο και το Αλεύρι είχαν τα σπίτια τους ή καλύτερα τα ντουλάπια τους εκεί, ωστόσο είχαν αρχίσει να έχουν κι ένα σωρό προβλήματα... Ωσπου μια μέρα η Μάγισσα αρρώστησε βαριά και στην Χώρα τους επικράτησε μια μεγάλη αναστάτωση...Επρεπε αμέσως να κάνουν κάτι γιατί τα σκουπίδια άρχισαν να γίνονται βουνά, η Αταξία βασίλευε παντού και ...
...η συνέχεια στο βιβλιοπωλείο " Δοκιμάκης", το Σάββατο 24 Ιανουαρίου στις 11.30 το πρωί στα "Παραμύθια του Σαββάτου". Μια ιστορία της  Ελένης Μπετεινάκη γεμάτη ανατροπές και απρόσμενα αποτελέσματα!
Και.... θα μάθουμε όλα όσα πρέπει να ξέρουν οι μικροί πολίτες κάθε χώρας για τις εκλογές αφού θα συμμετέχουμε όλοι στον εκλογικό αγώνα και ...στο παραμύθι!

Τα παραμύθια του Σαββάτου…

…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Παραμύθια και ιστορίες για αξίες και συναισθήματα τούτο το Σάββατο στο κόσμο της φαντασίας και των απίθανων πραγμάτων. Κι όμως, ιστορίες που συναντάμε στη ζωή, σαν εκείνη του Καλλίστρατου και των αδελφών του. Παραμύθια που αν και συμβαίνουν σε παράξενες χώρες, σαν εκείνη των Μπαχαρικών μπορούν να δώσουν στους μικρούς φίλους εξήγηση σε δύσκολες έννοιες ή καταστάσεις  , σαν της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της γενναιοδωρίας  , της φιλίας και της ειρήνης. Ιστορίες που υμνούν την αγάπη στον συνάνθρωπο, το γέλιο και το χιούμορ που είναι απαραίτητα συστατικά στην ζωή όλων και που, ποιος ξέρει, ίσως το κοκαλάκι της νυχτερίδας τελικά να είναι η ελπίδα για κάθε τι που αγαπάμε κι αν βοηθήσει λίγο η τύχη, το ξαναβρίσκουμε!

Η Κανέλα και ο ιππότης του Γαϊδουράγκαθου, Βάσω Παπαδοπούλου,(εικ: Μαριλένα Αγγελίδου)εκδ. Bell

H Χώρα των Μπαχαρικών είναι η πιο χαρούμενη και ξεχωριστή του κόσμου όλου. Κάθε εβδομάδα ένας είναι ο αρχηγός  και τούτη τη φορά ήταν η σειρά της Νέλλας της Κανέλας να βάλει μια σειρά και τάξη σ΄ όλα τα Μπαχαρικά. Βοηθός της ο Μεμάς ο Κουρκουμάς,ο καλύτερός της φίλος. Ένα μικρό θέμα είχε προκύψει και έπρεπε να συζητηθεί. Ο Ιππότης του Γαϊδουράγκαθου είχε αποφασίσει να επιτεθεί στη χώρα τους. Πήρε τα πολύχρωμο στρατό του από αγκάθια , έδωσε διορία τρεις μέρες στα Μπαχαρικά να σκεφτούν πως θα τον κάνουν αρχηγό, και το θέμα άρχισε να συζητιέται στη Γενική τους Συνέλευση. Μια μικρή αναστάτωση δημιουργήθηκε, σκέψεις και αποφάσεις άρχισαν να παίρνονται. Ώσπου το Κύμινο πήρε τον λόγο και τους υπενθύμισε την καταγωγή , το μεγάλο τους ταξίδι απ΄όλα τα μέρη του κόσμου μέχρι αυτήν την χώρα  μόνο και μόνο για να ζήσουν ειρηνικά χωρίς πολέμους και φασαρίες και φυσικά του είπε να ξαναδούν το Σύνταγμα τους που έλεγε πως όλοι νοιάζονταν για το καλό των άλλων. Η δυσκολία τους ξεπεράστηκε και έτσι ενωμένοι κατάφεραν να αντιμετωπίσουν το μεγάλο στρατό του Ιππότη της Ξέρας, Γαϊδουράγκαθου. Η επίθεση ξεκίνησε την τρίτη μέρα και άρχισαν τα …γέλια και οι απρόσμενες εξελίξεις. Σε ένα σωρό περιπέτειες και δεινοπαθήματα μπλέχτηκε ο στρατός του αντίπαλου, αφού με κάθε επίθεση που έκαναν τα μπαχαρικά απελευθέρωναν την δυνατή τους σκόνη και μυρωδιά, κάνοντας τους να φταρνίζονται συνέχεια, να ζαλίζονται  και να μισοκοιμούνται εξ αιτίας τούτης της μυρωδάτης παρέας. Η συνέχεια απρόσμενη για τον Ιππότη και τους στρατιώτες τους αφού τα Μπαχαρικά σχεδόν τους αποτέλειωσαν με τις τόσες μυρωδιές. Η μάχη σταμάτησε και η  Μέντα ανέλαβε να τους κάνει αέρα για τρεις ολόκληρες ώρες μέχρι να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Μετά τους κάλεσαν να μείνουν μαζί τους , στη δική τους πολιτεία αποκαλύπτοντας τους το μεγάλο μυστικό της δική τους δύναμης. Ο Ιππότης Γαϊδουράγκαθος  πίνοντας το μαγικό φίλτρο από τα δικά του αγκάθια, κατάλαβε πως η δύναμη που κρυβόταν μέσα του έπρεπε να χρησιμοποιηθεί αλλιώς , σαν γιατρικό κι όχι σαν όπλο κατάκτησης . Μια γιορτή ξεκίνησε στη μαγική αυτή χώρα, μια γιορτή που τους ήθελε όλους ενωμένους , χαρούμενους και ευτυχισμένους με τον Αγκάθη πλέον και όχι Ιππότη Γαϊδουράγκαθο, να υπογράφει κι αυτός το σπουδαίο σύνταγμα των Μπαχαρικών.
Μια υπέροχη ιστορία για την συνεργασία, την φιλία, την αλληλεγγύη, την κατανόηση της δύναμης και τους εαυτού μας αλλά και ένα παραμύθι που… ξεκίνησε με πόλεμο και έφτασε με  τον πιο γιορτινό τρόπο στην Ειρήνη.

Για παιδιά από 5 χρονών!

Ο Καλλίστρατος και η πολιτεία των αηδονιών, Βασιλική Νευροκοπλή (εικ. Αθηνά Ρομπιέ), εκδ. Ελληνική Βιβλική Εταιρία

Ο Καλλίστρατος είναι ένας παραμυθάς που στη ζωή τους είδε πολλούς πόνους να μην γιατρεύονται από γιατρούς, αλλά από τα παραμύθια. Τούτη η ιστορία μιλάει για τρία αδέλφια εργατικά κι αγαπημένα. Τα  δύο μεγαλύτερα αποφάσισαν μια μέρα να φύγουν για την μεγάλη πολιτεία και να βρουν την τύχη τους. Έμεινε στα χωράφια τους ο μικρότερος , ο Ευδόκιμος, που αγαπούσε πιότερο τη γη  και νικούσε την μοναξιά της νύχτα ς με την παρέα των Αηδονιών που έρχονταν στην αυλή του. Η μοναξιά όμως αυτή δεν κράτησε για πολύ.

Μια μέρα που ο βασιλιάς  έτυχε να περνά από τα μέρη του, την ώρα που έδενε τα δεμάτια του με το σιτάρι για να τα πουλήσει στην αγορά, θαύμασε την προκοπή, την εργατικότητα και την δίκαιη σκέψη του Ευδόκιμου και δεν άργησε να τον παντρέψει με την μοναχοκόρη του , την Ειρήνη. Η ζωή του  νέου ζευγαριού συνεχίστηκε στο φτωχικό σπιτάκι του εργατικού  νέου με την καλόγνωμη γυναίκα του, χωρίς περιττά πλούτη και αλαζονεία. Μια μέρα πάλι , η τύχη χαμογέλασε στους δύο νέους κι ένα κασελάκι φλουριά βρέθηκε στο χωράφι τους. Ο Ευδόκιμος δεν σκέφτηκε ούτε στιγμή να τα κρατήσει για τον εαυτό του. Η δίκαιη κρίση του, του έλεγε να βρει τα αδέλφια του και να μοιραστεί ο θησαυρός εξίσου. Στο δρόμο του συναντά ένα σωρό δοκιμασίες. Πρώτη πρώτη εκείνη του μουσικού που του ζητάει την φορεσιά του, ύστερα της συμμορίας των ληστών που του παίρνουν όλα του τα φλουριά και τον ρίχνουν στο πηγάδι. Ο νους του νέου μουσικού φωτίζεται με τα λόγια του παλληκαριού και θυμάται πως έχει συναντήσει ξανά κι άλλοτε  τέτοιον νέο που δεν ήταν άλλος από τον αδελφό του Ευδόκιμου, τον Αριστείδη. Στη συνέχεια  τα τρία αδέλφια κατω από τούτες τις παράξενες συνθήκες συναντιούνται ξανά , έχοντας πάρει διαφορετικούς δρόμους στη ζωή τους αλλά μετανιωμένοι, και ενωμένοι θα αντιμετωπίσουν νέες δυσκολίες .Όλα θα αλλάξουν και όλα τα ίδια θα ξαναγίνουν σε τούτη την ιστορία. Κι όλα αυτά ξεκίνησαν από μια πέτρα που είπε την ιστορία στον Καλλίστρατο για εκείνη τη  μουσική των Αηδονιών που πρώτα ακούγεται και κελαηδιστή στις καρδιές κι ύστερα στους κήπους του ανθρώπων.

Ένα παραμύθι της Βασιλικής  Νευροκοπλή που μας θυμίζει αξίες σαν εκείνη της αλληλεγγύης, της αδελφικής  αγάπης, της δικαιοσύνης και της γενναιοδωρίας. Πράγματα που συχνά στις μέρες μας ξεχνάμε αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να  αναλογιστούμε ξανά.   Να σκεφτούμε τις ευθύνες και τις δυνατότητες που έχουμε στα μεγάλα προβλήματα και να ξαναρχίσουμε πάλι απ ΄την αρχή αν χρειαστεί. Μόνο ν θέληση, εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και αγάπη για τον συνάνθρωπο χρειάζεται.

Για μικρά και μεγάλα παιδιά από 5 χρονών!

Το κοκαλάκι της νυχτερίδας, Αντώνης Παπαθεοδούλου, (εικ: Ελίζα Βαβούρη), εκδ. Παπαδόπουλος

Μια ιστορία γραμμένη σε στιχάκια  με χιούμορ, εξυπνάδα και τρυφερότητα. Ένα παραμύθι για μικρά παιδιά για εκείνη  την νυχτερίδα την Ελπίδα , την μακρομαλλούσσα και μακρομαλλούσσα που έχασε το ένα το δικό της το ροζ το κοκαλάκι  το πιο πολύτιμό της. Μια αναζήτηση  σ΄όλα τα μέρη που φέρνει λύπη, απογοήτευση , πελάγωμα, μπέρδεμα, κλάμα αλλά και σκέψη ,σοφία, ντροπή και γέλιο. Συναισθήματα που εναλλάσσονται σαν δεν γνωρίζουμε που αφήνουμε τα πράγματα μας και κάνουμε  άνω κάτω τον κόσμο για να τα βρούμε.

Μια ιστορία από τις πρώτες του Αντώνη Παπαθεοδούλου με την  εικονογράφηση της Ελίζας Βαβούρη για μια ακόμη φορά αντιπροσωπευτικότατη και μαγική. Μια ιστορία  για εκείνο το κοκαλάκι της νυχτερίδας που δεν σημαίνει μόνο τύχη σ όποιον το βρει ή το χει,  αλλά στον κόσμο των παράξενων και τρομακτικών αυτών θηλαστικών σημαίνει κι ότι λέει το όνομα της πρωταγωνίστριας Ελπίδας.

« …Σημαίνει πως, ό,τι χάσαμε μα τ΄αγαπούσαμε πολύ

κι ακόμη τ΄αγαπούμε,

Κάπου, κάπως, θα το ξαναβρούμε …».

Για παιδιά από 4 χρονών

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός 

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 17 Ιανουαρίου 2015 εδώ :

Τα παραμύθια του Σαββάτου...

Τα παραμύθια του Σαββάτου…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

 

Ο Χρόνος που περνά, ο Χρόνος που πάντα υπάρχει, είναι εκείνος ο Παππούς που σαν γερνάει , βρίσκει τον τρόπο και ξανανιώνει και ξεκινάει πάλι από την αρχή. Κι οι εποχές και οι μήνες, έρχονται, περνάνε και ο κύκλος της ζωής ποτέ δεν σταματά. Ίσως για λίγο να στέκεται , να χαρίζει τα δώρα του στον κόσμο, τις διαθέσεις και τις σκανδαλιές του, σαν εκείνου του πρώτου εγγονού  του Χρόνου, του Γενάρη… Ιστορίες με τους μήνες, έχουν σήμερα τα παραμύθια, ιστορίες για γάτους, για σκύλους και για φαγητά, διατροφή αλλά και πάμπολλα μηνύματα. Ιστορίες που αντικατοπτρίζουν την ίδια τη ζωή. Μιλούν για φιλίες, τσακωμούς, κοινωνικές ευαισθησίες, διαφορετικότητα, συνύπαρξη, εγωισμούς, συνεργασίες …μα πάνω από όλα  προσφέρουν εκείνο που ξεχνούμε όλοι στα βιβλία και στα παραμύθια. Τη χαρά της ανάγνωσης , την ανάταση της ψυχής σαν έρθει η κάθαρση στο τέλος κι είναι γεμάτα με φαντασία , χιούμορ, μπόλικα μυρωδικά και σκανδαλιές , όπως πρέπει να  είναι και η ζωή μας!

(Tα παιδιά του χειμώνα, Δεκέμβρης – Γενάρης – Φλεβάρης), Οι σκανταλιές του Γενάρη, Λότη Πέτροβιτς –Ανδρουτσοπούλου, εκδ. Πατάκης.

Ο παππούς ο χρόνος μια φορά κι ένα καιρό, ήρθε στο σπίτι της κ. Λότης, την ώρα που έγραφε μια ιστορία, κι ήθελε κι εκείνος κάπου να «ακουμπήσει» σε κάποιον, να διηγηθεί ,   όλα εκείνα που συνέβαιναν στη ζωή του καθημερινά . Μια συγγραφέα έψαχνε, και ίσως τελικά να βρήκε την πιο κατάλληλη. Οι ιστορίες των εγγονών του άρχισαν να ζωντανεύουν , να μαγεύουν και μένουν γραμμένες στα πιο πολύτιμα χαρτιά της.  Πρώτη πρώτη ιστορία είναι εκείνη του σκανταλιάρη του Γενάρη. Πατέρας του ο Χειμώνας και μάννα του η Παγωνιά. Ο παππούς απ΄ τη χαρά του που γεννήθηκε επιτέλους το πρώτο του εγγόνι, του έκανε δώρο μια ασημένια μπάλα , ίδια το φεγγάρι, να παίζει σαν μεγαλώσει λίγο με τους φίλους του, μέχρι ο ίδιος να καταλάβει που ακριβώς θα ήταν η θέση της. Ο Γενάρης σαν παιδί , έπρεπε να βαφτιστεί, όσο ήταν μικρός, μόλις έξι ημερών και για νονά  του είχε την φοβερή Χιονοθύελλα. Κι έκανε φίλους τον Άνεμο, τα Σύννεφα ακόμα και τις Ηλιαχτίδες κι οι σκανδαλιές του δεν είχαν τελειωμό. Είχε τόσο πείσμα που σαν δεν του γινόταν το χατίρι χοροπηδούσε πάνω στο στρώμα του κρεβατιού του που ήταν καμωμένο από νιφάδες , κι όλη η πλάση γέμιζε χιόνι. Και το παγωτό του άρεσε πολύ, σαν όλα τα παιδιά του κόσμου, κι όταν χόρταινε και δεν ήθελε να φάει άλλο, έντυνε μ΄αυτό τις βουνοκορφές. Οι μέρες περνούσαν , ο μικρός Γενάρης μεγάλωνε , πήγε σχολειό, άρχισε να κάνει παρέα και με άλλους φίλους κι η Παγωνιά για να τον κάνει πιο υγιή πήγε να βρει φρούτα από την Άνοιξη… Ο κόσμος ξεπάγωσε για λίγο, ο ήλιος έκανε την εμφάνιση του μαζί κι ένα μικρό πουλί, η Αλκυώνα, κι ύστερα, σαν γύρισε σπίτι της ξανά, ο Γενάρης άρχισε τα πείσματα και τις τρέλες του. Κι όλα αυτά σταμάτησαν μια μέρα που η Παγωνιά έφερε το πιο όμορφο νέο στην οικογένεια της… Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, για έναν καινούργιο μήνα που θα έρθει αργότερα…

Όλες οι ιστορίες των μηνών και στα τέσσερα βιβλία της κ. Λότης είναι οι πιο καλογραμμένες που έχω συναντήσει …στα παραμύθια. Ιστορίες που έχουν γίνει πια κλασσικές  και που θα διαβάζονται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Πάντα θα μαγεύουν , πάντα θα σκορπούν χαμόγελα και πάντα θα είναι επίκαιρες, κι ας περνάει ο Χρόνος... Ξέρει αυτός,  πως ότι γράφει δεν ξεγράφει ποτέ…

Για παιδιά από 5 χρονών!

Ο Γατούλης στον κόσμο, Δώρα Κασκάλη, (εικ. Μιχάλης Καζάζης), εκδ. Διόπτρα

O Ιάσονας είναι ένας μικρός τρυφερός γάτος που ένα πρωί  ξυπνάει μέσα σε ένα σκουπιδοτενεκέ. ΟΙ άνθρωποι που τον φιλοξενούσαν μέχρι πριν λίγο , τον έχουν εγκαταλείψει. Οι  περιπέτειες του αρχίζουν και έχει να μάθει πολλά. Υπό την  προστασία της τον αναλαμβάνει μια παρέα αλητόγατων που προσπαθεί να του μάθει τόσο την επιβίωση στην αφιλόξενη Κοσμόπολη όσο και τη χαρά της ζωής. Θα έρθει αντιμέτωπος και με την συμμορία των σκύλων και τότε οι ανατροπές και τα γεγονότα, οι θύμησες και η αλλαγή στην αντιμετώπιση καταστάσεων φέρει τα πάνω κάτω στον κόσμο των μεγάλων αντιπάλων, όπου τελικά  η φιλία θα θριαμβεύσει.

Τούτο το βιβλίο είναι μια περιπέτεια ζωής. Μια περιπέτεια με όλα της τα καλά, τα άσχημα, τις γνώσεις, την εμπειρία αλλά και τη διδαχή. Οι κόσμοι δυο αντίπαλων, δύο εχθρών. Η αιώνια πάλη ανάμεσα σε σκύλους και γάτες για την επικράτηση του πιο δυνατού. Το καλό και το κακό, δυο κόσμοι αντίθετοι, που κάποια στιγμή συναντούνται. Κι όλα τα συναισθήματα συγκεντρωμένα, η τρυφερότητα, η σοφία, η «ανθρωπιά »,η φιλία, η αλληλεγγύη, ο φόβος, το όνειρο, η απογοήτευση. Θριαμβεύουν οι καλοί τρόποι, η εξυπνάδα, το θάρρος και …η άγνοια.

Μια ιστορία που αντικατοπτρίζει και την δική μας ζωή με τα καλά και τα κακά της, τις περιπέτειες , τις φοβίες, τις συμβουλές , τις συμπεριφορές. Μια ιστορία για μικρά και μεγάλα παιδιά που τα βοηθήσει να αναρωτηθούν πολλά πράγματα. Τέλος μια ιστορία που έχει να κάνει με την στάση των ανθρώπων απέναντι στα ζώα , τις φιλοζωικές συνήθεις και θέσεις σ΄ όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα ζωάκια που εγκαταλείπουμε πολλές φορές γιατί κουραστήκαμε, βαρεθήκαμε ή απλά δεν θέλουμε άλλο την φροντίδα τους.

Για παιδιά από 7 χρονών!

Αναταραχή στην κουζίνα, Βασίλης Τερζόπουλος, (Εικ: Κωνσταντίνα Ζαφείρη), εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Πως μπορεί ξαφνικοί δυο φίλοι καρδιακοί, αχώριστοι και πάντα αγαπημένοι να γίνουν άσπονδοι εχθροί κι όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους να αρχίσουν να έχουν θέματα, προβλήματα και άσχημες ημέρες στη ζωή τους; Μα φυσικά από μια απλή παρεξήγηση. Και μάλιστα ανάμεσα στα πιο σπουδαία συστατικά μιας καθώς πρέπει κουζίνας. Το Αλάτι και το Πιπέρι ζουν πια ο καθένας για τον εαυτό του και  όλοι στην κουζίνα αρχίζουν να δυσαρεστούνται και να μην περνάνε καλά. Πολύ περισσότερο, η κ.Κουτάλα, η Κατσαρόλα , τα Πιάτα, ο κ. Μυτερός αλλά και τα Πιρούνια. Η οικογένεια δεν τρέφεται πλέον με τα καλύτερα υλικά γιατί τα φαγητά γίνονται ή πολύ καυτερά ή πολύ αλμυρά και σχεδόν πάντα άνοστα. Έτσι η  …Κουζίνα και το Μεγάλο της Συμβούλιο αναλαμβάνουν δράση. Και κάποιες φορές ένα μικρό, αθώο ψεματάκι μπορεί να φέρει την ανατροπή και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ισσορροπία θα αποκατασταθεί μόνο σαν οι δυο πρωταγωνιστές της αρχίσουν να μιλούν και να λύνουν την παραεξήγηση ανάμεσά τους. Όταν παραμερήσουν τον εγωισμό, το πέισμα και αφήσουν την λογική, το συνάισθημα αλλά και τα σωστά επιχειρήματα να υπερισχήσουν.

Μια ιστορία για λίγο μεγαλύτερα παιδιά που μιλάει για εκείνοςυ τους τσακωνούς αναμεσα σε φίλους, που επηρεάζουν καποιες φορές τις ζωές και των διπλανών τους. Μια ιστορία, εκτίμσης, αλληλεγγύηε, συνεργασ’ιας και φυσικά μια ιστοράι που θα σας διασκεάσει με το χιούμορ της και τις περπέτειές της.

Στέκομαι λίγο στην εικονογράφηση της Κωνσταντίνας Ζαφείρη που παργαματικά είναι απίθανη, ολοζώντανη , σαν να βλέπεις μπριστά του μια καλοστημένη παρασταη κουκλοθεάτρου από εκείνες που δεν θα βαρεθείς ποτέ και θα θυμάσαι αγια πολύ πολύ καιρό. 

Για παιδιά από 10 – 12 χρονών!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός