Ανε-μόνη* …στα Παραμύθια του Σαββάτου!

Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη

Στο βυθό της θάλασσας επικρατεί μια μικρή αναστάτωση. Η θαλάσσια Ανεμώνη με τα πλοκάμια της τσίμπησε ένα φουσκόψαρο κι αντί να του ζητήσει ευγενικά συγνώμη του μίλησε με μεγάλη αγένεια. Το έκανε να νιώθει εκείνο ένοχο  για την απροσεξία του να περάσει από δίπλα της. Μάταια το μικρό φουσκόψαρο προσπάθησε να της εξηγήσει πως με αυτήν την συμπεριφορά, σύντομα θα έμενε χωρίς φίλους, χωρίς καμμιά συντροφιά.

Η Ανεμώνη ανένδοτη έδιωξε το μικρό ψαράκι μακριά της με τον ίδιο αλαζονικό τρόπο. Πίστευε και βροντοφώναζε πως θα μπορούσε να μείνει μόνη της για πάντα. Πάρα τις όποιες κουβέντες και δηλώσεις της, η αλήθεια ήταν πως δεν της άρεσε καθόλου η μοναξιά. Το δυνατό γέλιο της εξ αιτίας ενός ονείρου που έβλεπε εκείνη την νύχτα που συνέβησαν όλα αυτά με το φουσκόψαρο, ακούστηκε ξαφνικά σε ολόκληρο το βυθό. Και τότε ήταν που ανάμεσα στα πλοκάμια της εμφανίστηκε ένα μικρό ψάρι- κλόουν που προσπαθούσε να κρυφτεί από ένα χέλι. Ο διάλογος τους λειτούργησε σαν φάρμακο στην ψυχή της Ανεμώνης. Ένιωσε για πρώτη φορά χρήσιμη σε κάποιον, αυτή που ήταν δηλητηριώδης, επιθετική, απότομη και καθόλου φιλική. Σαν να μαλάκωσε η ψυχή της…

Και τότε μια ιδέα ήρθε στο μυαλό της, αστεία, ιδιαίτερη και ανατρεπτική!

Η συνέχεια στο βιβλίο «Ανε-μόνη», της Αλεξάνδρας Μπουσίου σε εικονογράφηση Χρήστου Κούρτογλου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος!

Μια τρυφερή ιστορία αυτογνωσίας, διαχείρισης συναισθημάτων, συνεπειών μοναξιάς και φιλίας. Μια ιστορία για το τι μας κάνει να νιώθουμε ασφαλής, τι μπορεί να κρύβει ένα ξέσπασμα θυμού, και πως μπορεί να μας επηρεάσει η γνώμη που έχουν οι άλλοι για μας. Ακόμα πιο σπουδαίο το μήνυμα πως πίσω από μια αυταρχική και απόμακρη συμπεριφορά μπορεί να κρύβεται ένα πολύ ευαίσθητο  άτομο που έχει πολύ μεγάλη ανάγκη αποδοχής, αγάπης και τρυφερότητας.

Πως μπορεί να αλλάξει αυτό; Μα με το που κάποιος μας εμπιστευτεί και καταφέρει να δει μια άλλη πλευρά τους εαυτού μας που επιμελώς κρύβουμε για να κρατήσουμε τις ταμπέλες που μας έχουν βάλει η άλλοι, ακούσια, σχεδόν πάντα.

Όλα αυτά τα κουβαλάει η θαλάσσια Ανεμώνη της Αλεξάνδρας Μπουσίου που με πολύ έξυπνα έχει «παίξει» με τον όνομά της ένα λογοπαίγνιο. Ο τίτλος του βιβλίου το Ανε-μόνη, θέλει να μας δείξει την μοναξιά και την απομόνωση της πρωταγωνίστριας της ιστορίας.

Μια ιδιαίτερη και συγκινητική ιστορία που δείχνει τις ευαίσθητες πτυχές ενός «σκληρού» χαρακτήρα. Δίνει έμφαση στην εν συναίσθηση, την διαφορετικότητα και την γνώμη που έχουν οι άλλοι για μας.

Ο Χρήστος Κούρτογλου έχει κάνει μια υπέροχη εικονογράφηση, με πολύ ζωντανά χρώματα και ιδιαίτερη έκφραση στους ήρωες του βιβλίου αποδίδοντάς πειστικά τον συναισθηματικό τους κόσμο, τις εναλλαγές και το περιβάλλον του ωκεανού.

Το βιβλίο μπορεί να ξεκινήσει πολλές συζητήσεις σε μια σχολική τάξη, γύρω από τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές. Πολλές δραστηριότητες, παιχνίδια ρόλων, αποδοχή και έκφραση.

Να το ψάξετε, για την σχολική βιβλιοθήκη, και του σπιτιού!

*Ανε-μόνη, Αλεξάνδρα Μπουσίου, εικ Χρήστος Κούρτογλου, εκδ. Κλειδάριθμος

https://www.klidarithmos.gr/ane-moni/

 

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 : εδώ!