Το παραμύθι της βροχής

Ετικέτες

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Ο Σιγανός στη γιορτή του βιβλίου του 1ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου, τ΄ Ανωγειανού!


Καλεσμένη σε ένα σχολείο γεμάτο ιστορία…

Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου, το Ανωγειανό, το γεμάτο χαμόγελα, αγκαλιές και παιδιά που συνυπάρχουν χωρίς προβλήματα και …χρώματα! Μια γιορτή για το βιβλίο με αφορμή την 2η Απριλίου και τα γενέθλια του Άντερσεν. Κι ήταν οι εκπλήξεις πολλές. Ένα γλυκό καλωσόρισμα στην είσοδο και ένα πανό ζωγραφισμένο με όλους του χάρτινους πρωταγωνιστές των βιβλίων μου. Και όχι μια αλλά πολλές γιορτές απανωτές. Τα παιδιά της Στ τάξης με ένα κουβάρι κατακόκκινης κλωστής αφηγήθηκαν την…ζωή μου. Τα παιδιά της Α΄ταξης μας έβαλαν στο κλίμα του περιβολιού με το μοναδικό χοντρομπιζέλι της Λιλιπούπολης και τα παιδιά της Γ Τάξης ζωντάνεψαν μοναδικά όλη την ιστορία του Σιγανού. Ένα θεατρικό δρώμενο, που γέμισε τα μάτια μου …δάκρυα χαράς και συγκίνησης.
Όσο για τα παιδιά της Β΄τάξης μου χάρισαν τις ζωγραφιές, ερωτήσεις πολλές κι αγάπη άφθονη!
Να μην σας πω πόσα μικρά χαρτάκια με καρδιές και μηνύματα μου βάλανε στις τσέπες μου...

Και ….και.. δεκάδες ερωτήσεις σαν κανονικοί δημοσιογράφοι. Να τα μάθουν όλα, να έρθουν κοντά στα πιο δικά μου θέλω, μπορώ και …υπάρχω. Κι ένα κυνήγι θησαυρού εμπνευσμένο από τον Ερωτόκριτο που χε …μπερδευτεί κι ο Σιγανός στο τρέξιμο!

Τι να πω για όλα τούτα. Πως δεν το χω ξαναζήσει ποτέ; Πως δεν θα φύγει από την καρδιά, την ψυχή το μυαλό μου όλα όσα έζησα το πρωινό της 11ης  Απριλίου σε ένα σχολείο που είναι όλοι μια αγκαλιά. Τα μικρά του νηπιαγωγείου, τα υπέροχα που χαν κι εκείνα να ρωτήσουν ένα σωρό πράγματα; Ο χώρος που μύριζε ιστορία και νοσταλγία και θύμισες άλλων καιρών.

Κι άφησα τελευταίες  τις δασκάλες όλες  και τον ένα και μοναδικό τους δάσκαλο, που ναι μια μεγάλη δύναμη  για το σχολείο. Την Χαρούλα την Μανασσάκη πρώτα από όλους να ευχαριστήσω. Την ψυχή του «Βιβλιοπέλαγους», την υπέροχης βιβλιοθήκης του σχολείου. Την Ελένη την Πανακάκη που την γνωρίζω χρόνια και ξέρω πολύ καλά τι μας έχει προσφέρει και την δική της ψυχή και δύναμη. Όλες τις δασκάλες, όλων των τάξεων, όλα τα παιδιά. Γέμισα δώρα, ενέργεια, αγκαλιές, φιλιά, αγάπη μπόλικη. 
Κι έφυγα τελείως γεμάτη, μην μπορώντας ακόμα να πιστέψω όλα όσα συνέβησαν εκείνο το πρωί.

Μεγάλη η Τιμή και σας χιλιοευχαριστώ!


























Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου