Τα παραμύθια του Σαββάτου...

...γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Λέτε μόνο τα παιδιά να ονειρεύονται με μάτια ανοιχτά; Μπα …ίσως όλοι όσοι κρατάμε εκείνη τη χαμένη παιδικότητα και κάποιες φορές την ανασύρουμε από ατ σεντούκια της. Ωστόσο το όνειρο είναι δικαίωμα όλων και περισσότερο αυτών που η φύση τους στέρησε το προνόμιο της όρασης κι έμειναν μόνες τους οι υπόλοιπες αισθήσεις για να αναπτύξουν την όποια προσωπικότητα. Είναι εκεί ακριβώς που η φαντασία κάνει θαύματα κι όλα μοιάζουν με τα παραμύθια γεμάτα  με πριγκίπισσες, ιππότες και γενναία παιδιά… Κι η μάγισσες τι μπορούν να κάνουν σαν συμβεί μια μικρή ζαβολιά; Μα να βάλουν σε εφαρμογή εκείνο το ένστικτο της μαμάς που δεν κάνει λάθος ποτέ!

Ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, Φραντζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη, εικ: Ελίζα Βαβούρη, εκδ. Παπαδόπουλος

Να μια εκδοχή που κανείς από τους μεγάλους δεν την έχει σκεφτεί ποτέ. «Καλό παιδί» για κάποια παιδιά σημαίνει, να έχεις πολύ φαντασία. Και να τα βγάζεις πέρα στα δύσκολα. Εκεί που οι μεγάλοι εκνευρίζονται .Όπως , σαν σταματούν συνέχεια στα φανάρια, σαν βρισκόμαστε με τη μαμά στο σούπερ μάρκετ, σαν περιμένουμε στο γραφείο του μπαμπά να τελειώσει τη δουλειά του. Η φαντασία αποκτά τα πιο μεγάλα της φτερά κι η αναμονή μοιάζει με ένα χαρούμενο ατέλειωτο παιχνίδι. Μόνο σε ένα από τα παιχνίδια του η μαμά του Ανδρέα   δεν τον αφήνει  να το απολαύσει όσο θέλει. Είναι εκείνο που έχει ονομάσει «μονοπάτια», ξέρετε όλοι πια είναι, εκείνες οι γραμμές στα πεζοδρόμια με τα ανάγλυφα πλακάκια; Ε… σαν αρχίσει να φτιάχνει τις ιστορίες του και να  τρέχει εδώ κι εκεί η μαμά βγάζει εκείνες τις στιγμές της γκρίνιας  που δεν του αρέσουν καθόλου. Ίσως να είναι η αιτία για αυτό η μικρή πριγκίπισσα με τα πανέμορφα μαλλιά που περπατά πάνω σ ΄αυτές μαζί με τη δική της μαμά. Τότε κι ο Ανδρέας  αποφάσισε να γίνει ιππότης και να κατακτήσει με τον δικό του τρόπο την μικρή ακατάδεκτη πριγκίπισσα. Αρχίζει να σκέφτεται μικρά κόλπα για να κερδίσει την προσοχή της κι όλο προσπαθεί. Έτσι κι αλλιώς ξέρει που θα την συναντήσει αφού πάντα  περπατά στα « μονοπάτια». Όμως κάτι τον ανησυχεί στη συμπεριφορά της μέχρι εκείνη την ημέρα που της ρίχνει στα πόδια το μικρό, λαμπυριστό, φασαριόζικο μπαλάκι του. Τότε κατάλαβε… Από τότε λοιπόν ο Ανδρέας κι η Ίριδα  περπατούν μαζί …στα «μονοπάτια».

Ένα βιβλίο γεμάτο συναισθήματα, χιούμορ, αλήθειες, φαντασία ατελείωτη και πολύ ψυχή. Μια ιστορία της Φραντζέσκας Αλεξοπούλου που μας  κάνει όλους να σκεφτούμε συμπεριφορές και στάσεις ζωής. Σχέσεις γονέων, παιδιών  και φίλων. Τρόποι αντιμετώπισης προβλημάτων ή καθημερινών δύσκολων καταστάσεων. Ένα πολύ τρυφερό παραμύθι που μόνο το όνειρο κι η φαντασία θα μπόρεσαν να του χαρίσουν την μεγάλη γλύκα κι ομορφιά που «κλείνει » μέσα του. Ένα παραμύθι που ίσως και να φέρει δάκρυα συγκίνησης για το ευαίσθητο θέμα που διαπραγματεύεται. Μια ιστορία  που θα δώσει δείγματα γραφής  από μια συγγραφέα που θα μείνουν ανεξίτηλα για την φαντασία , την προσέγγισης ενός  τόσο λεπτού θέματος, την  ομορφιά την αξιοπρέπεια και ευαισθησία της. Ένα θαυμάσιο βιβλίο με υπέροχες εικόνες από την Ελίζα Βαβούρη. Ζωντανά χρώματα και φιγούρες που αποτυπώνονται έντονα.

Μια ιστορία που πραγματικά σε κάνει να ονειρευτείς με μάταια ανοιχτά κι ίσως να φτάσεις και πέρα πολύ μακριά εκεί που η φαντασία  ρίχνει τα δικά της δίκτυα για να γεμίσει με ομορφιά τα παιδικά μάτια και όνειρα!

Για παιδιά  από 5 χρονών!

Η μαμά μου η  μάγισσα, Λίνα Σωτηροπούλου, εικ: Νίκη Λεωνίδου, εκδ. Μετάιχμιο

Αρχή σχολικής χρονιάς. Αρχή μιας ρουτίνας που θέλει συχνά τα μαθήματα να μην τελειώνουν στο σχολείο, αλλά να υπάρχει και κάποια εργασία στο σπίτι. Πώς να συνηθίσει ένα μικρό παιδί να « στρωθεί» στη δουλειά, όταν μπορεί με πολύ απλό τρόπο να κρύψει τις εργασίες του κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του και έτσι η ώρα για παιχνίδι να είναι …όλη δική του. Ώσπου η μαμά αποφάσισε να παίξει ένα παιχνίδι με τον αγαπημένο της γιό. Θα έπαιζαν εκείνο το ένα και μοναδικό παιχνίδι της  μάγισσας. Μπορεί να μην κατάφερε να εμφανίσει μέσα από το τεράστιο καπέλο της ένα παγωτό, όμως πως στο καλό βρέθηκαν μέσα σ΄αυτό όλες οι εργασίες που είχαν ταχτοποιηθεί κάτω από το στρώμα και μάλιστα χωρίς να έχουν φύγει ποτέ από εκεί; Και τότε έπρεπε να στρωθεί ο μικρός πονηρός της ιστορίας μας  και να φτιάξει όλες του τις εργασίες. Είχε όμως συνέχεια την απορία μέσα στο μυαλό του για τις μαγικές ικανότητες της μαμάς του. Κι ακόμα όταν σχεδόν την έλυσε , κατάλαβε πως θα ήταν καλύτερα να έχει το νου και να  μην κάνει τέτοιες ζαβολιές , γιατί  ποιος ξέρει πόσα μπλεξίματα μπορεί να του έφερναν στη συνέχεια.

Μια έξυπνη, ευρηματική και πρωτότυπη ιστορία της Λίνας Σωτηροπούλου που μαζί με την Νίκη Λεωνίδου την εικονογράφο , έφτιαξαν ένα πολύ δυνατό βιβλίο για παιδιά που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Για τη σχολική ζωή που έχει τα δικά της γινάτια και κάποιες φορές γίνεται « βάρος » για τα παιδιά, που μηχανεύονται τρόπους για να γλιτώσουν από τις εργασίες του σπιτιού. Υπάρχει όμως και η γνωστή παροιμία που λέει « Εκατό η αλεπού , εκατό ένα το αλεπουδάκι, γίνεται; Δεν γίνεται!». Έτσι οι μαμάδες που όλα τα ξέρουν κι όλα τα  ανακαλύπτουν πρωταγωνιστούν και σε αυτή την ιστορία που εκτός από τα σχολικά θέματα αγγίζει και τις οικογενειακές σχέσεις . Απολαυστική και διδακτική λοιπόν η ιστορία της Λίνας.

Στο τέλος του βιβλίου θα βρείτε και δραστηριότητες  - παιχνίδι για την καλύτερη εμπέδωση της.

Για παιδιά από 6 χρονών!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκαν στο cretalive.gr στις 10 Οκτωβρίου 2015 :http://www.cretalive.gr/culture

Πέντε ελληνικά παιδικά βιβλία, στα καλύτερα της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας του Μονάχου για το 2015!

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα στους ετήσιους καταλόγους White Ravens 2015, της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας Μονάχου (http://www.ijb.de/spezialbibliothek/white-ravens-2015.html ), συμπεριλήφθησαν 5 ελληνικά παιδικά βιβλία ανάμεσα στα 200 καλύτερα παιδικά και νεανικά βιβλία παγκοσμίως για το 2015.

Ο κατάλογος και το σήμα «White Ravens» εκδίδεται από τη Διεθνή Νεανική Βιβλιοθήκη του Μονάχου, τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη νεανική βιβλιοθήκη στον κόσμο. Κάθε χρόνο, ειδικοί λέκτορες-συνεργάτες της Βιβλιοθήκης, στα χέρια των οποίων φτάνουν χιλιάδες βιβλία από όλο τον κόσμο, ξεχωρίζουν τα 200 βιβλία τα οποία θεωρούν πως έχουν παγκόσμια απήχηση  θεμάτων που πραγματεύονται ή λόγω της εξαιρετικής και πρωτοπόρου εικαστικής και λογοτεχνικής προσέγγισής τους .

Τον διεθνούς κύρους κατάλογο «White Ravens» συμβουλεύονται οι μεγαλύτεροι εκδότες του κόσμου προκειμένου να αγοράσουν δικαιώματα μετάφρασης ενώ η εισαγωγή ενός τίτλου σε αυτόν πολλές φορές σηματοδοτείται ως προθάλαμος για τις κορυφαίες ατομικές διακρίσεις. Για την φετινή χρονιά οι τίτλοι επιλέχθηκαν ανάμεσα από χιλιάδες βιβλία από 55 χώρες και σε 36 γλώσσες.

Tα βιβλία που επιλέχθηκαν για τις λίστες  White Raven 2015 από την ελληνική βιβλιογραφία και που έχουν εκδοθεί το 2014 είναι :

Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία,  Μαρία Αγγελίδου – Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράφος :Χρήστος Κούρτογλου εκδ. Ίκαρος

«…Υπάρχει στ' αλήθεια ο Ιπτάμενος Ολλανδός, το καράβι φάντασμα; - Το καράβι-γλέντι, η Αργώ, βρήκε το Χρυσόμαλλο Δέρας; - Χωράει η σκούνα Ισπανιόλα τους πειρατές όλου του κόσμου; - Πως το μικρό καράβι του Βερν μεγάλωσε κι έγινε ατμόπλοιο; - Γιατί κυνηγά το Πίκουοτ τη μεγάλη άσπρη φάλαινα; -Τι είδε το καράβι του Λουκιανού που πήγε στο φεγγάρι; Τα καράβια είναι γεμάτα περιέργεια, σαλπάρουν για θάλασσες άγνωστες, ανεξερεύνητες και γυρίζουν πάντα φορτωμένα ιστορίες, έτοιμα να τις αφηγηθούν σ' όποιον θέλει να ακούσει, να μάθει, να ταξιδέψει μαζί τους….»

Γορίλας στο φεγγάρι, ‘Ελλη Κατσαμά ,εικ: Μυρτώ Δεληβοριά  εκδ. Πατάκης

«…Είδα τον γορίλα στο φεγγάρι. Πως δηλαδή ο γορίλλας είχε ανέβει στο φεγγάρι και από κει πάνω χτυπούσε δυνατά το στέρνο του με τις γροθιές κι ύστερα άρχισε να χοροπηδάει, αλλά το φεγγάρι μίκραινε, ολοένα μίκραινε, μέχρι που έγινε μια σταλιά, τόσο μικρό που δεν μπορούσε ν' αντέξει το βάρος του γορίλλα κι έπεφτε, έπεφτε και μαζί του έπεφτε κι ο γορίλλας, μέχρι που τους κατάπιε και τους δύο το σκοτάδι…»

Αλέξη Φάε κάτι!, Άλισον Φαλκωνάκη, εικ: Κλαίρη Γεωργελλή, εκδ. Μεταίχμιο

Τι σκαρφίζεται ο Αλέξης για να μη φάει το φαΐ του;

Μια φράουλα καβάλα σ’ ένα φορτηγό.

Ένα γάλα, σωστό φίλτρο μαγικό.

Καρότα που έχουν στην τσέπη τους φακό.

Κροκόδειλους που δεν κλαίνε, αλλά γελάνε.

Και ιππότες που όλους κι όλα τα νικάνε.

Το δικό τους ταξίδι, Αργυρώ Πιπίνη, εικ : Μαριλένα Μελισσηνού, εκδ. Καλειδοσκόπιο

«…Ο μπαμπάς μου με αγκαλιάζει σφιχτά.

Η μαμά μου με φιλάει.

Η αδελφή μου χορεύει.

Η γιαγιά μου γελάει και μετά τραγουδάει:

«Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο!

Ένα φιλάκι...»

Δύο αδέλφια, ο Κοσμάς και η Λουκία, που έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τον παππού τους ο καθένας, βιώνουν τις μικρές, ακατανόητες γι αυτούς, αλλαγές στη συμπεριφορά του καθώς εκείνος γερνάει. Κι όταν πια πεθαίνει, ξέρουν βαθιά μέσα τους πως η αγάπη του θα τους συντροφεύει για πάντα.

Ο Προϊστορικός Ζωγράφος (κι ένα τερατάκι), Πάνος Τσερόλας, εικ: Λέλα Στρούτση,εκδ. Κέδρος

«…Καλωσορίσατε στην προϊστορική εποχή, σε έναν κόσμο συναρπαστικό, γεμάτο σαρκοφάγους μαχαιρόδοντες, άγριους ρινόκερους, ύπουλους και μοχθηρούς λύκους, και πολλούς ακόμη κινδύνους και παγίδες.

Θα μας ξεναγήσει μια πεισματάρα παλαιοντολόγος, μια ντετέκτιβ απολιθωμάτων, η Ιωάννα. Μαζί της θα ταξιδέψουμε στο χρόνο και θα συναντήσουμε ένα προϊστορικό αγόρι που σίγουρα ξέρει πολλά μυστικά: τον Γκρουντ.

Ο Γκρουντ είναι συνεχώς πολύ απασχολημένος: πιάνει φιλίες με τα πιο άγρια πλάσματα, τα βάζει με πεινασμένους λύκους και ταξιδεύει σε όλη την προϊστορική Ελλάδα ζωγραφίζοντας με τα αυτοσχέδια σύνεργα ζωγραφικής του.

Ας ελπίσουμε ότι κάπου, κάπως, μας έχει αφήσει κάποιο στοιχείο για να λύσουμε τα μυστήρια της προϊστορικής ζωής.

Ίσως ακόμη και για να ανακαλύψουμε το μυστικό της προϊστορικής ευτυχίας…».

ΠΗΓΕΣ:

http://www.ijb.de/spezialbibliothek/white-ravens-2015.html

Δημοσιέυτηκε στο cretalive.gr στις 7 οκτωβρίου 2015:http://www.cretalive.gr/culture 

Τα παραμύθια του Σαββάτου...

…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Η 4^η Οκτωβρίου κάθε χρόνο από το 1978 και μετά θεωρείται σαν η Παγκόσμια Ημέρα Ζώων και γιορτάζεται σε όλον τον πλανήτη. Είναι αφορμή να  θυμηθούμε τα ζώα έχουν ένα σωρό δικαιώματα,  αφού είναι ζωντανά όντα ύπαρξης και ο άνθρωπος οφείλει να τα σέβεται, να τα φροντίζει, να τα προσέχει  και να τα προστατεύει. Δεν επιτρέπεται η κακο - μεταχείρισή τους και η στέρηση ενός υγιούς περιβάλλοντος και ελευθερίας ενός ζώου ακόμα και αν γίνεται για μορφωτικούς λόγους. Αυτά περίπου λέει εκείνη η διακήρυξη που υπογράφτηκε πριν από τριάντα επτά χρόνια στο Παρίσι. Εμείς άπλα συμφωνούμε και υπενθυμίζουμε πω έχουμε υποχρέωση να  την τηρούμε. Τα Παραμύθια που τις περισσότερες φορές έχουν ήρωες τα ζώα, ένα παραπάνω σήμερα, είναι αφιερωμένα στην προστασία, τον σεβασμό, την εξυπνάδα τους και την μοναδική χαρά που δίνουν στους ανθρώπους , οι οποίοι συχνά δεν σέβονται καθόλου την ύπαρξη τους. Με πολύ χιούμορ, φαντασία και ευρηματικότητα θίγονται θέματα που δεν πρέπει να  ξεχνάμε αλλά να αφυπνίζουν πάντα και τη δική  μας συνείδηση. 

Ζητείται δικηγόρος με μουστάκια και ουρά, Ελένη Σβορώνου, εικ.Mark Weinstein,εκδ. παιδική Νομική Βιβλιοθήκη

Ο Μπαρμπαρόσα είναι ένα σκυλί .Ένα σκυλί που περιγράφει με χιούμορ κι ανθρώπινη σκέψη τη ζωή του. Σαν ήταν μικρός τον βρήκαν  σε ένα βαρέλι με ασβέστη και χάρις στην Ιωάννα που ο ίδιος την έχει  ονομάσει  Λεμονάνθη, βρέθηκε σε ένα σπίτι  με ανθρώπους που τον φρόντιζαν μέχρι …εκείνη την μια και παράξενη  μέρα. Ο μπαμπάς του μικρού κοριτσιού που και πάλι ο Μπαρμπαρόσα έχει νομίσει κύριο Σαμπουάν, τον βάζει στο αυτοκίνητό του, όχι για βόλτα αλλά για τον εγκαταλείψει  σε ένα έρημο πάρκο, μακριά από το σπίτι τους, πολύ μακριά. Ο Μπαραμπάροσα δεν μπορεί να το πιστέψει και οι πιο άσχημες σκέψεις και εικόνες περνούν από τι μυαλό και την ψυχή του.  Και αρχίζει μια νέα περιπέτεια στη ζωή του. Είναι πια κι εκείνος που μέχρι χθες ένοιωθε σαν άρχοντας, ένας αδέσποτος και άστεγος… σκύλος. Νοιώθει  πια και δίνει περισσότερη σημασία στα άλλα ζώα  και αρχίζει να καταλαβαίνει την γλώσσα τους. Μια γάτα, ένα ψόφιο ψάρι, μια γούνα λεοπάρδαλης σε ένα μαγαζί γουναρικών είναι οι πρώτοι που συναντάται στις περιπλανήσεις του στην πόλη.  Από τη Λεό, την γούνα της λεοπάρδαλης, μαθαίνει για τα είδη υπό εξαφάνιση που αν και τα γνωρίζει από το βιβλίο της αγαπημένης του Λεμονάνθης, τώρα πια βιώνει τι ακριβώς σημαίνουν αυτές οι λέξεις. Κι αν και πάντα ελπίζει να ξαναβρεί την « οικογένεια του», ακολουθεί τα άλλα …ζώα και μαζί  συναντούν άλλα τρία καταπιεσμένα, που έχουν δραπετεύσει από  ένα pet shop. Ένας  παπαγάλος, ένα καναρίνι και μια σιαμαία γάτα είναι οι καινούργιοι τους συνοδοιπόροι. Θα συναντήσουν κι έναν πελαργό που κι εκείνος έχει παράπονα  από την κατάσταση της γης, του πλανήτη μας δηλαδή, και ειδικά των υγροτόπων και βαλτότοπων, των λιμνών κι όλων των μερών   ανεφοδιασμού του στα μεγάλα ταξίδια που κάνει κάθε αλλαγή εποχής. Λίγο πιο κάτω θα συναντήσουν ένα δελφίνι που κι εκείνο έχει δραπετέψει από την υγρή φυλακή του Δελφινάριου. Κι ενώ έχουν όλοι μαζί εκδράμει προς αναζήτηση τροφής συναντούν ακόμα έναν γάιδαρο, ένα κόκορα ένα κούνελο κι ένα λιοντάρι. 

Όλα τα ζώα έχουν κατά κάποιο τρόπο παραμεληθεί και « βασανιστεί » από ανθρώπους Κανείς δεν έχει σεβαστεί τα δικαιώματα τους και ο Μπαρμπούνης, το ψόφιο ψάρι,  οδηγεί αυτή την παράξενη πυραμίδα ζώων στο « Θέμιδος Μέλαθρον». Ένα άχαρο μεγάλο κτίριο που θεωρείται ναός δικαιοσύνης των ανθρώπων και κει πιστεύει πως και τα ζώα θα βρουν  ή μάλλον θα διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Όμως πρώτα θα πρέπει να μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν  τα « ανθρωπίστικα» ,γιατί πως αλλιώς θα τα βγάλουν πέρα με τους ανθρώπους. Και τότε το πιο παράξενο σχολείο με παιδιά και ζώα γίνεται μια αλλόκοτη πραγματικότητα. Η ζωή παίρνει άλλες διαστάσεις και το αποτέλεσμα στο τέλος της χρονιάς εντυπωσιακό. Τα ζώα πια μπορούν να διεκδικήσουν ότι τους ανήκει κάνοντας μάλιστα δικηγόρο τους τον ντροπαλό Μπαρμπαρόσα, ένα σκύλο με μουστάκια και ουρά.

Μα μήπως όλα αυτά είναι όνειρο ή καλύτερα ένας απίστευτος εφιάλτης για κάθε ζώο; Η απάντηση ίσως να βρίσκεται στη δική μας σκέψη, έννοια και μυαλό. Το βιβλίο της Ελένης Σβορώνου είναι απλά ευρηματικότατο και έχει σαν στόχο  να αφυπνίσει τις ανθρώπινες συνειδήσεις, ευαίσθητων ηλικιών όπως είναι  τα παιδιά και οι νέοι. Ένα βιβλίο που πρέπει να υπάρχει σε όλες τις βιβλιοθήκες για να θυμόμαστε, να αναλογιζόμαστε τη δική μας συμπεριφορά απέναντι στα ζώα. Τα ζώα που έχουν πολλά δικαιώματα στη ζωή και πολύ περισσότερο χώρο στην …Γη  από όσο νομίζουμε.

Ένα βιβλίο που ζητά τη βοήθεια του αναγνωστικού κοινού για να βρει μικρές λύσεις σε μεγάλα προβλήματα και που υπενθυμίζει όλες τις συμβάσεις, συνθήκες ή Συμφωνίες και τους Νόμους του Διεθνούς Δικαίου  σε ότι αφορά την Προστασία των Ζώων. Ένα βιβλίο γεμάτο δράσεις και πληροφορίες που αφορούν τα ζώα , την φροντίδα, την προστασία, τις τιμωρίες  και τις υποχρεώσεις του ανθρώπου απέναντί τους.

Σεβασμός, προσοχή, Παιδεία, γνώσεις και στάσεις ζωής είναι το καταστάλαγμα αυτής της τόσο τρυφερής και συνάμα σκληρής ιστορίας του σκύλου Μπαρμπαρόσα και των φίλων του. Κι όπως λέει κι ο εντεκάχρονος Μάρκος στο οπισθόφυλλο του βιβλίου  : «Το βιβλίο αυτό μου άρεσε, γιατί δείχνει ότι οι νόμοι δεν προστατεύουν μόνο τους ανθρώπους. Προστατεύουν τη φύση και ατ πλάσματα που ζουν σ΄αυτή και που εξαιτίας μας μπορεί αν καταστραφούν. Αν δεν προσέξουμε είναι σαν να διαλύουμε το ίδιο μας το σπίτι.»

Για μικρά και μεγάλα παιδιά 

Γραφείο Αστυνομικών Ερευνών Ηρακλή Πουαντιγιέ - Σκυλίσια Ζωή, Ιωάννα Μπουλντούμη, εικ. Κατερίνα Χαδουλού, εκδ. Μεταίχμιο.

 Άλλη μια μοναδική περιπέτεια του σκύλου Ηρακλή Πουαντιγιέ και της  γάτας Αγαθής Γαλή, της  μοναδικής βοηθούς του, από την Ιωάννα Μπουλντούμη.  Ο Ηρακλής Πουαντιγιέ δεν είναι ένας συνηθισμένος σκύλος Δαλματίας. Είναι ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ, πρώην αστυνομικός, με λαμπρή καριέρα και αμέτρητες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Στο πλάι του, πολύτιμη βοηθός και φίλη η Αγαθή Γαλή, που δεν ακούει και πολύ καλά κι όλα τα «μεταφράζει » με τον δικό της τρόπο, αστείο και πολύ ευρηματικό. Αυτή τη φορά καλούνται στα αποκαλυπτήρια ενός  διάσημου πίνακα της « Σκυλίσιας Ζωής » του Γιάγκου Καρδάρα, ενός  πάμπλουτου σκύλου επίσης, και συλλέκτη έργων τέχνης. Θα βρεθούν προ εκπλήξεως την ώρα της αποκάλυψης καθώς ο πινάκας έχει κλαπεί και στη θέση του βρίσκεται ένα φθηνό αντίγραφο μιας  άλλης …ζωγραφιάς. Το μυστήριο ξεκινά και οι δύο ντεντέκτιβ καλούνται  να το λύσουν. Σύντομα  θα φτάσουν σε αδιέξοδο , ωστόσο μια και μόνο απλή φράση της Αγάθης … « ό,τι λάμπει δεν είναι  χρυσός », θα οδηγήσεις στην  λύση και εξιχνίαση  του μυστηρίου από  τον δαιμόνιο Ηρακλή Πουαντιγιέ. Η εξέλιξη απίθανη και πανέξυπνη.

Ένα υπέροχο βιβλίο από μια γνωστή σειρά της Ιωάννας Μπουλντούμη. Ένα βιβλίο που ρουφιέται με μιαν ανάσα. Απίθανοι διάλογοι, ευρηματικότατη  ιστορία, μοναδικοί χαρακτήρες που αντικατοπτρίζουν ανθρώπινες ζωές. Πλοκή, δράση, χιούμορ , αστείρευτη φαντασία και ανάδειξη του μοναδικού ταλέντου της Ιωάννας. Εδώ θα πρέπει αν σταθούμε λίγο και στο ζωντάνεμα των ηρώων του βιβλίου από την υπέροχη εικονογράφηση της Κατερίνας Χαδουλού. Πραγματικά ολοζώντανη με μοναδικό ύφος, η Κατερίνα Χαδουλού έχει φτιάξει μικρά αριστουργήματα, όπως άλλωστε είναι  όλη η δουλειά της. Εντυπωσιακό το μαύρο, γκρι, λευκό  με τις κόκκινες πινελιές που δίνουν μια διάσταση άλλου επιπέδου στην πολύ καλή συνεργασία ενός πρωτότυπου κειμένου από την συγγραφέα και μιας χαρισματικής εικονογράφου. Σαν μικροί πίνακες ζωγραφικής , όλες οι εικόνες!

Οι ιστορίες του Ηρακλή  Πουαντιγιέ δεν ξεκίνησαν με τούτο το βιβλίο , ούτε σταματούν σε αυτό. Αναζητήστε της και πραγματικά θα εντυπωσιαστείτε.

Εμείς, όλοι  τις  « ρουφήξαμε »… Να δείτε που το ίδιο θα συμβεί και σε σας!

Για μικρά και μεγάλα παιδιά

Ο αδέσποτος Κώστας, Μάκης Τσίτας (εικονογράφηση Αιμιλία Κονταίου),εκδ.Ψυχογιός**

Ο Φοξ είναι ένα μικρό σκυλάκι που παίρνει δώρο  από τους γονείς  του για την ημέρα των γενεθλίων του, ένα ανθρωπάκι.  Ένα ανθρωπάκι με μαύρα μαλλιά και καστανά μάτια. Η συμφωνία είναι πως όταν θα φύγουν για διακοπές θα το παρατήσουν αρκετά μακριά από το μέρος που μένουν. Έτσι αγοράζουν όλα τα απαραίτητα που χρειάζεται ο μικρός Κώστας, ρούχα , τροφή, ποτήρια, πιάτα κι ένα βιβλίο με οδηγίες για την εκπαίδευση, την υγεία, την διατροφή και την περιποίησή του. Η ζωή της οικογένειας σκύλων μαζί με τον Κώστα κυλάει όμορφα. Μαζί γνωρίζουν την πόλη, επισκέπτονται τον γιατρό, την παιδική χαρά, το εξοχικό της οικογένειας. Δέχεται αρνητική κριτική από τους θείους και τις θείες του Φοξ ώσπου έρχεται εκείνη η μέρα που οι διακοπές τους πρέπει να ξεκινήσουν. Τότε αρχίζει μια νέα περιπέτεια για τον μικρό Κώστα που αναγκαστικά θα επιστρέψει στην  σκληρή ζωή των αδέσποτων …ανθρώπων. Θα βιώσει την μοναξιά, την περιφρόνηση, την αγωνία, την πείνα, την κακομεταχείριση ώσπου ο …εφιάλτης του θα πάρει μια ανέλπιστη τροπή  και ο Κώστας  με τον Φοξ  δεν θα ξαναχωρίσουν ποτέ.

Είναι από τα πιο έξυπνα και καλογραμμένα βιβλία για ανθρώπους που αγαπάνε τα ζώα αλλά και για εκείνους που τους συμπεριφέρονται με άσχημο τρόπο. Τούτη η ιστορία θα προβληματίσει μικρούς και μεγάλους και θα αναθεωρήσει ,ίσως, σκέψεις , ιδέες  και απόψεις για φιλόζωους και μη.  Ο «αδέσποτος  Κώστας » δεν θα πρέπει  να λείπει από κανένα σπίτι. Ίσως μαζί με τις οδηγίες χρήσεως για την ανατροφή και εκπαίδευση σκύλων θα έπρεπε να δίδεται και τούτο το παραμύθι. Και πιστέψτε με πως αν το διαβάσετε σε μικρά παιδιά, όλα τα μάτια και τα στόματα θα ανοίξουν τόσο διάπλατα που στο τέλος το χειροκρότημα, που βγαίνει τόσο αυθόρμητα θα είναι από τα πιο δυνατά που  έχετε κι εσείς βιώσει, σαν γονέας , σαν  δάσκαλος και σαν φιλόζωος.

Η πένα του Μάκη Τσίτα και τα πινέλα της Αιμιλίας Κονταίου  έχουν φτιάξει ένα μικρό αριστούργημα για το πώς να  ξαναδείτε την εκπαίδευση …ανθρώπων και σκύλων.

Για όλες τις ηλικίες από 5 έως 105 ετών!

**(H άποψη των Παραμυθιών του Σαββάτου για τον αδέσποτο Κώστα, αναδημοσιεύεται από τον Νοέμβριο του 2014 ,λόγω της ιδιαιτερότητας  του θέματος της προστασίας των ζώων)

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός
 http://www.cretalive.gr/culture/view/ta-paramuthia-tou-sabbatou97/277520