Το παραμύθι της βροχής

Ετικέτες

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Ιστορίες αγάπης για σχέσεις ζωής που ξεκινούν μια στιγμή, μια μέρα …ίσαμε πάντα!



Τα παραμύθια του Σαββάτου…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Η κυρά Φαντασία στην καλύτερή της ώρα. Στην ώρα των καλών παραμυθιών που ξέρουν να ομορφαίνουν την ώρα ….του σχολείου, των ιστοριών και των παραμυθιών. Παραμύθια για άψυχα που ζωντανεύουν και ξεκουρδίζονται σαν ρολόγια από τα γέλια και τις χαρές. Ιστορίες για τον κόσμο, την αγάπη, την ζωή, τα χρώματα. Ιστορίες γεμάτες συναισθήματα, γεμάτες ομορφιά και πρωτότυπα σενάρια. 

Ιστορίες αγάπης για σχέσεις ζωής που ξεκινούν μια στιγμή, μια μέρα …ίσαμε πάντα!

Τικ-Τακ, Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικ: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδ. Ίκαρος

Έχει δίκιο ο Αντώνης Παπαθεοδούλου, δεν είναι εύκολη δουλειά να μεγαλώνεις ρολόγια; Ρολόγια που πηγαίνουν σχολείο και αναλαμβάνουν να τα « μορφώσουν» οι ρολογοπαιδαγωγοί. Κι εδώ αρχίζουν οι περιπέτειες γιατί ο χρόνος είναι από τις πιο δύσκολες έννοιες σαν είσαι μικρός. Ένα σκέτο μπέρδεμα είναι η ώρα κι έχει κι ένα σωρό αριθμούς και τέταρτα και μισά και παρά… Τα μικρά ρολόγια ξέρουν μόνο από ξάπλες, και από τις ώρες για παιχνίδι, φαί και διάλλειμα. Και μην νομίζετε  πως δεν είναι σκανταλιάρικα; Συνέχεια κάνουν επικίνδυνα πράγματα και παιχνίδια κι αλλάζουν τους δείκτες  τους για να μπερδεύουν τους δασκάλους τους. Τα καλύτερα μαθήματα  στο σχολείο των ρολογιών είναι η Γεωγραφία κι η Ιστορία. Όσο για το συμβαίνει κάθε φορά που γυρίζουν από μια εκδρομή…δεν θα σας πω γιατί  θα το ανακαλύψετε μόνοι σας στις σελίδες αυτού του τόσο πανέξυπνου και πρωτότυπου βιβλίου!
Μια ιδέα τόσο ιδιαίτερη και τόσο καταπληκτική που δεν χορταίνεις να διαβάζεις ξανά και ξανά. Κι είναι ευφυές το δημιούργημα και τούτου του βιβλίου από τον Αντώνη Παπαθεοδούλου. Κι είναι γεμάτο σκανταλιές και απορίες και φράσεις και λόγια ρολογιών – παιδιών. Κι είναι η φαντασία του συγγραφέα  πραγματικά αστείρευτη που γεννά πάντα εκπλήξεις για τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του. Η ώρα είναι πράγματι ότι πιο δύσκολο μπορεί να  κατανοήσει ένα μικρό παιδί και στο βιβλίο που ζωντανεύει  με τον πιο χαρισματικό τρόπο δίδεται όλη η διάσταση του « προβλήματος» - θέματος.
Ένα βιβλίο γεμάτο αλήθειες από εκείνες που είναι  κρυμμένες μέσα σε άψυχους ήρωες της σ ζωής που ζωντανεύουν  μόνο μέσα στα παραμύθια. Ένα χρονοβιβλίο που κατανοεί και …τους δασκάλους. Μια ιστορία χωρίς ώρα για το πότε να τη διαβάσεις. Είναι για όλες τις ώρες της ημέρας. Να την αφηγηθείς, να παίξεις χίλια δυο λογοπαίγνια με τις λέξεις και να σκαρφιστείς ωρα -σκανταλιές που λατρεύουν όλα τα παιδιά.
Και φυσικά αν τα ρωτήσετε όπως κι εμείς στο σχολείο μας,  πια είναι η καλύτερη ώρα της μέρας ή και της νύχτας θα σας πουν όποιον αριθμό τους βολεύει αλλά δεν θα ξεχάσουν να προσθέσουν πως είναι η ώρα για το ποδόσφαιρο, η ώρα ποδηλάτου, η ώρα μπαλέτου, η ώρα του φαγητού, η ώρα των φίλων, η ώρα του παιγνιδιού και η ώρα για ύπνο.
Η εικονογράφηση του Τικ Τακ,  όπως του πρέπει. Μυρτώ Δεληβοριά, αγαπημένη και προσιτή στην παιδική ψυχή καλύτερα από τον καθένα. Με τις εικόνες που τα παιδιά (και οι μεγάλοι ) λατρεύουν ζωντανεύει τους μικρούς νέους ήρωες μιλώντας κατευθείαν στις παιδικές ψυχές που μοιάζει να κατοικεί δίπλα τους!

Μια μέρα, Άλισον ΜακΓκι & Πίτερ Χ. Ρέυνολντς, εκδ: Mamaya

Μια στιγμή ξεκινούν όλα, μια μέρα. Μια ολόκληρη ζωή που νοιώθεις, ακούς, ακουμπάς, γεύεσαι τις μοναδικές χαρές που σου δίνει ένα παιδί… Η ζωή που μεγάλωσε μέσα σου, η ζωή που μεγαλώνει δίπλα σου την κάθε μέρα. Μια μέρα που όλα φαντάζουν μακρινά, άπιαστα και δυνατά. Το πρώτο χάδι, το πρώτο άγγιγμα, το πρώτο φιλί. Η κάθε μέρα που περνά και μια στιγμή γίνεται χρόνος που πέρασε κι εσύ ανακαλύπτεις πως μεγάλωσε η ..ζωή σου. Και ανησυχείς, και παρατηρείς και ζεις  μαζί του. Και μια μέρα ανακαλύπτεις  πως μεγάλωσε και σου κρατά το χέρι και μαζί περνάτε τους δρόμους, τις δυσκολίες, τα σκιρτήματα που πρωτοαντικρίζει που πρωτοζεί. Τολμά, πέφτει, σηκώνεται, γελά, κλαίει. Και τα χρόνια περνούν και μια μέρα φεύγει μακριά σαν τον άνεμο κι ανακαλύπτει πως όλα όσα κάποτε φάνταζαν τεράστια, τώρα πια είναι μικρά…
Και ο κύκλος της ζωής θέλει την κόρη να γίνεται μάνα, να ζει κι αυτή όλες τις συγκινήσεις, τις χαρές τις λύπες ίσαμε τα βαθιά γεράματα…
Δεν είναι παραμύθι αλλά θα μπορούσε να είναι, το πιο γλυκό και τρυφερό. Με  λίγες λέξεις λέει όλες τις  αλήθειες.  Είναι ό, τι πιο  συγκινητικό και ανθρώπινο έχω διαβάσει το τελευταίο διάστημα για τη μάννα, την κόρη, τη σχέση μιας  ολόκληρης ζωής. Μια αληθινή στιγμή… μια μέρα που θα συμβούν όλα και που θα κρατήσει μια  ολόκληρη ζωή. Αλήθειες, σκιρτήματα, αγάπες, φόβοι κι ομορφιά. Όλα τα είπε η Άλισον Μακ Γκι με τη θαυμαστή της γραφή κι ο Πίτερ Χ. Ρέινολντς έδωσε σχήμα και χρώμα στις λέξεις, στο συναίσθημα στην χαρά της ζωής της κάθε γυναίκας, της κάθε μάνας…
Ένα βιβλίο πολύ μα πολύ τρυφερό …ένα  βιβλίο να το  χαρίσεις στα παιδιά σου, στις μαμάδες σου, στον εαυτό σου. Ποτέ κανείς  με τόσα λίγα δεν είπε τόσα πολλά για τη μητρική αγάπη, τη φροντίδα, το έργο, τη σκέψη. Ένα βιβλίο για το μοίρασμα, για την κάθε μέρα που περνά και πρέπει να χαίρεσαι γιατί απλά… τελειώνει και τίποτα δεν ξαναγίνεται. Ένα βιβλίο που αν και μπορεί να μας μελαγχολήσει την ίδια στιγμή θα μας γεμίσει αγάπη μπόλικη και στιγμές που έρχονται, χάνονται,  ξαναγεννιούνται και αξίζει που κάποτε, κάπως, κάπου,  τις ζήσαμε.
Για τις κόρες της ζωής μας που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, αγαπήσαμε, που γνωρίσαμε, που χάσαμε, που τους δόθηκε το χάρισμα της  ύπαρξης και ομόρφυναν τις μέρες μας !

H δασκάλα των χρωμάτων, Κατερίνα Δημόκα, εικ :Πωλίνα Παπανικολάου, εκδ. Μεταίχμιο

Η Γκρίζα Πολιτεία βρισκόταν κάπου κοντά στην άκρη της γης κι είχε ένα βασιλιά που μισούσε τα χρώματα. Γκρίζα η ψυχή του από την μέρα που έχασε την αγαπημένη του γυναίκα την Σερένα. Ήταν η μέρα που γεννήθηκε η κόρη του η Ναστάζια. Από τότε στην μικρή πολιτεία απαγορεύτηκαν τα χρώματα κι όλοι βυθίστηκαν σε βαρύ πένθος. Θλίψη, μελαγχολία κι ένα σωρό απαγορεύσεις γέμισαν τους κατοίκους της πόλης. Ακόμα και τα παιδιά στο σχολείο δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν μπογιές παρά μόνο μολύβια, γκρίζες ξυλεμπορικές και ασπρόμαυρες εικόνες. Όλοι ντυνόταν με γκρίζα χρώματα ακόμα κι η μικρή βασιλοπούλα που όσο μεγάλωνε γινόταν όμορφη σαν την μητέρα της αλλά θλιμμένη από τη στέρηση αγάπης του βασιλιά Μονόχρωτου. Εκείνος νόμιζε πως για όλα έφταιγε το ουράνιο τόξο. Τα χρόνια περνούσαν κι η ψυχή του Μονόχρωτου δεν ηρεμούσε κι έτσι η πολιτεία τους παρέμενε γκρίζα, άχρωμη και θλιμμένη. Η τεράστια φήμη που είχε αποκτήσει οδήγησαν εκεί την πολυταξιδεμένη δασκάλα δόνα Ανεζίνα. Με τον παπαγάλο της τον Γκιγιόμ και τις πολύτιμες εμπειρίες από τα ταξίδια της ήρθε στην γκρίζα πολιτεία. Όλα τα παιδιά την αγάπησαν πολύ γιατί τους έλεγε ιστορίες παράξενες από όλα τα μέρη της γης κι αν και είχε διαταγή από τον βασιλιά για την απαγόρευση χρήσης χρωμάτων εκείνη δεν πτοήθηκε. Ώσπου μια μέρα ο παπαγάλος Γκιγιόμ βγήκε από την κρυψώνα του, κάτω από το πολύχρωμο φόρεμα της Ανεζίνα σαν θυμήθηκε την πατρίδα της και η ζωή όλων άλλαξε…
Χρώματα σκορπίστηκαν παντού και η Ανεζίνα αμέσως φυλακίστηκε για την ανυπακοή της… Μόνο που τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ μα πολύ διαφορετικά, σαν ένα βράδυ που έβρεχε δυνατά ένας κεραυνός κτύπησε την μικρή βασιλοπούλα Ναστάζια σαν πήγε να επισκεφτεί την μοναδική δασκάλα. Η συνέχεια; …. Εκπληκτική όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στα παραμύθια!
Ένα υπέροχο παραμύθι γραμμένο από μια σύγχρονη συγγραφέα την Κατερίνα Δημόκα. Η θλίψη, ο πόνος και η  μοναξιά, η  κυριαρχία της μελαγχολίας σκεπάζονται ή καλύτερα εξαφανίζονται από τη δύναμη της αγάπης. Τη δύναμη της ομορφιά της ψυχής και την τόλμη. Όποιος γνωρίζει πολλούς δρόμους της ανθρώπινης ψυχής πάντα βγαίνει κερδισμένος. Ένα παραμύθι που τα ΄χει όλα. Βασιλιάδες, υπηκόους, απαγορεύσεις, δοκιμασίες …χρώματα. Χρώματα που απλώνονται και νικούν το μίσος, την λύπη και μαλακώνουν ακόμα και τους πιο σκληρούς στη Χώρα της Φαντασίας.
Ένα παραμύθι γεμάτο συναισθήματα, γεμάτο πείσμα, επιμονή και θάρρος. Γεμάτο εικόνες που επίσης ζωντανεύουν  από την Πωλίνα Παπανικολάου. Ένα παραμύθι που μας θυμίζει πως όταν κάποιος θέλει και μπορεί καταφέρνει ακόμα και τα πιο δύσκολα πράγματα. Μα πάνω απ΄ όλα ένα παραμύθι πραγματικά εξαιρετικό με τις εντάσεις του όπου χρειάζεται με τις εναλλαγές του και την κάθαρση στο τέλος που γαληνεύει τις ψυχές παιδιών και όσων αγαπούν τις καλές ιστορίες! Μια ιστορία για τα θαυμαστά  μέρη του κόσμου, εκείνα που οι μύθοι τους είναι ξεχωριστοί. Με την Φαντασία να απογειώνεται και να χάνεται μέσα στην ομορφιά των Χρωμάτων και της Χαράς!
Για παιδιά λένε από 8 χρονών και … για όλους όσους λατρεύουν τα παραμύθια!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016 στο Cretalive.gr :http://www.cretalive.gr/culture



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου