Το παραμύθι της βροχής

Ετικέτες

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Τα " Παραμύθια του Σαββάτου"....

...Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*



Μύθι, μύθοι… παραμύθι, χωρίς κουκί κι ούτε ρεβίθι. 

Κι όμως η διασκευή των μύθων φέρουν συχνά μικρές αριστουργηματικές δουλείες στο προσκήνιο. Και τότε πια μιλάμε για σύγχρονα παραμύθια εμπνευσμένα από τη μυθολογία μας που πάντα συναρπάζουν. Φόβος, Θυμός και σεισμός, στοιχεία και συναισθήματα άρρηκτα δεμένα με πολύ χιούμορ και πλοκή. Κι αφού το χιούμορ τελικά είναι που μας λείπει και όλοι το αναζητάμε παντού να θυμάστε πως κάποιες φορές μπορεί ένα κομμάτι …τυρί να φέρει τα πάνω κάτω, όχι  μόνο στην κατσαρόλα, μα και στη φάρμα, στο σουπερ μάρκετ, στο ψυγείο κι ίσως και στη δική μας τη ζωή!

Η οργή του Εγκέλαδου, Κώστας Πούλος, εικ :Σοφία Παπαδοπούλου,εκδ. Μεταίχμιο

Μια καταπληκτική διασκευή ενός από τους μύθους μας. Ένα μυθολογικό παραμύθι γεμάτο χιούμορ, « ιστορία», πλοκή και …τρόμο. Ο Εγκέλαδος ή ο Σεισμός κατά την σημερινή ρήση, ήταν ένας Γίγαντας , τρομερός και Απρόσεκτος από τα παιδικά του χρόνια. Όλα τα έσπαγε, όλοι τον …έτρεμαν. Μάνα του ήταν η Γη κι όπως όλες οι μάνες ανήσυχη για τον γιο της κι όλα της τα παιδιά σαν μπλέχτηκαν σε μάχη με τους θεούς του Ολύμπου. Μια μάχη Αθανάτων και Γιγάντων τη γνωστή σε όλους μας Γιγαντομαχία.Πως να νικηθεί κάποιος σε μια τέτοια μάχη; Δύσκολο, εκτός και αν με πονηριά πάρεις με το μέρος σου τον …Ηρακλή. Κι άρχισε να βράζει ο θυμός και να καταπλακώνονται οι γίγαντες, τα αδέλφια του Εγκέλαδου. Να πέφτουν, να σηκώνονται και να αναστενάζουν βαριά σαν πλακωθούν από ολόκληρα νησιά. Να φυσούν να ξεθυμαίνουν βγάζοντας την ανάσα τους μέσα από τα σπλάχνα της ίδια τους της μάνας , σαν …ηφαίστεια! Κι τότε ήρθε και το τέλος του Εγκέλαδου. Νικήθηκε από τη θεά Αθηνά που του πέταξε ένα ολόκληρο βουνό και σαν τον κτύπησε μεταμορφώθηκε σε μεγάλο  νησί, τη Σικελία. Κι αρχίζει από κει η περιπλάνηση  σε υπόγειες στοές που τον θέλουν πότε να εμφανίζεται στην Κεφαλονιά, πότε στην Κρήτη και ακόμα παραπέρα. Κι επειδή όλοι ανησυχούν σαν κουνήσει λίγο, μόνιμα τον παρακολουθούν οι …σεισμολόγοι και καταγράφουν κάθε του κίνηση μικρή ή μεγάλη. Και τον φοβούνται… δίκιο να έχουν ή άδικο ; Ποιος ξέρει… γίγαντας ήταν και γίγαντας παρέμεινε, δεν είναι τέρας…
Απίστευτο χιούμορ, καταπληκτική αφήγηση και διασκευή. Ο μύθος, το παραμύθι και το σήμερα μπλέκονται μοναδικά με την πένα του Κώστα Πούλου. Μια ιστορία τρανταχτή, όνομα και γραφή, για το πιο φοβερό φυσικό φαινόμενο του πλανήτη. Μια ιστορία που διασκεδάζει τα παιδιά, τα μαθαίνει ένα σωρό πράγματα γύρω από τον Σεισμό και  απομυθοποιεί …τον μύθο του Εγκέλαδου και του Φόβου. Μια ιστορία που δραματοποιείται μοναδικά στα μικρά παιδιά, με ρόλους αγαπημένους και «ισχυρούς» που θα λατρέψουν. Το βιβλίο έχει εξαιρετική εικονογράφηση από την Σοφία Παπαδοπούλου, με μορφές που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Επίσης στο τέλος  του έχει εκπαιδευτικές δραστηριότητες φτιαγμένες  από την Μαρία Γονιδάκη.

Το βιβλίο ανήκει στη σειρά των εκδόσεων Μεταίχμιο με τίτλο: Μυθολογικά Παραμύθια!

Ο Τυροκοφτερός, Φωτεινή Κωνσταντοπούλου, εικ: mnm design, εκδ. Ελληνοεκδοτική

Μια περιπέτεια για να σπας πλάκα, μια ιστορία που με πολύ χιούμορ και μοντέρνο σχεδιασμό σου μαθαίνει πολλά πολλά μυστικά για το τυρί. Μια αυτοβιογραφία ενός πολύ παράξενου ήρωα. Ενός ήρωα με πάμπολλα ταλέντα. Κι όπως καθένας μας έχει ένα μεγάλο γενεαλογικό και σπουδαίο ίσως, δέντρο έτσι και τούτος ο ήρωας ο Τυροκοφτερός κατάγεται από ξακουστούς και φημισμένους  προγόνους της οικογένειας του γάλατος και του …τυριού.
Η ιστορία αρχίζει  από τα πολύ παλιά χρόνια, σαν ανακαλύφθηκε η τυροκομία και τα παράγωγα του γάλατος. Έτσι ο Τυροκοφτερός που ξεκίνησε σαν … γάλα,  μας συστήνει την « κατοικία » του, τους φίλους και τις συνήθειές τους και φυσικά αποκαλύπτει τον μεγάλο του πόθο. Θέλει να γίνει μεγάλος …σταρ !Μας περιγράφει τη ζωή στη φάρμα, τους κολλητούς του και όλες του σχεδόν τις περιπέτειες συντροφιά  με τον Άντυ τον οδηγό, τον Μίμη και τα « παθήματά» τους. Στη συνέχεια έρχονται όλοι στο τυροκομείο και μια καινούργια περιπέτεια αρχινά γεμάτη εκπλήξεις και  « διαστημικές γνώσεις». Και αφού γίνουν όλα όπως πρέπει σαν μια καλή θεατρική παράσταση με φοβερούς πρωταγωνιστές έρχεται η τελικά μορφή και  η αναγνώριση του κάθε …είδους.
Ποια είναι  η κάθε κατηγορία; Ποια τυριά περιλαμβάνει; Μας συστήνονται, η παρμεζάνα, το κεφαλοτύρι, η γραβιέρα και το κασέρι.  Εκπληκτικό ζωντάνεμα «τυροηρώων». Απίστευτη η περιγραφή της ζωής τους. Ακολουθούν η Φέτα κι ο ανθότυρος και η πληροφόρηση  των «βιογραφιών » τους πραγματικά γεμίζει γέλιο και έκπληξη την ιστορία της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου. Μετά την « ωρίμανση » του τυριού ακολουθούν τα …ταξίδια και η διανομή του. Η αποχώρηση  που εκφράζεται με το γράμμα του προς  αγαπημένη του Λίζα παραμένει …καταπληκτική! Ακολουθεί η ζωή των…σούπερ μάρκετ, το στρίμωγμα στις σακούλες, στο ψυγείο, οι νέοι γείτονες, τα « όνειρα», και οι ….ταραχές!
Και το καλύτερο το φυλάμε για το τέλος… Θα γίνει σταρ τελικά ή μήπως κάπως αλλιώς θα εξελιχθούν τα πράγματα;
Το βιβλίο της Φωτεινής διαβάζεται με μιαν ανάσα. Το ρουφάς στην κυριολεξία, σαν το γάλα και το απολαμβάνεις την κάθε στιγμή. Ευρηματικότατο, ευφυές και με πάρα πολύ χιούμορ. Απίστευτο ζωντάνεμα χαρακτήρων που δεν τους έχουμε συνηθίσει αν πρωταγωνιστούν σε παιδικά βιβλία. Ένας σύγχρονος τρόπος να μάθεις την ιστορία, την χρησιμότητα του τυριού, συνταγές, συμβουλές και παιχνίδια χωρίς να κουράσεις κανένα. Απολαυστικότατο  όσο και μια φέτα τυρί με πανέξυπνους διαλόγους, μεγάλη φαντασία και ροή που δεν κομπιάζει πουθενά. Ασπρόμαυρη εικονογράφηση, από την Mnm design, περισσότερο σκίτσο που πλαισιώνει το κείμενο, δημιουργεί εναλλαγές και ξεκουράζει από τη μονοτονία των γεμάτων σελίδων με μόνο κείμενο.
Αναζητήστε την περιπέτεια του Τυροκαφτερού! Θα γελάσετε πολύ και θα εκπλαγείτε με τι πόσο απλό είναι  ένα τυρί να γίνει …διάσημο, αρκεί να  έχει πολύ φαντασία  η συγγραφέας του. 

Α, ναι ,μην ξεχνάτε έχει και υπέροχες συνταγές με τυρί αποκλειστικά για παιδιά και τυρομαχίες  για τυροπαντογνώστες και όχι μόνο!

Για παιδιά από 6 μέχρι και 106 χρονών!

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δημοσιεύτηκε στο Cretalive.gr στις 18 Ιουνίου 2016:http://www.cretalive.gr/culture

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου