Το παραμύθι της βροχής

Ετικέτες

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Τα παραμύθια του Σαββάτου...



…γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*
Ψέματα ή αλήθεια, έτσι είναι τα παραμύθια… Μέρες χαράς, κεφιού, ξεφαντώματος αλλά και μέρες που η Φαντασία δημιουργεί τις πιο απίθανες μεταμφιέσεις, τις πιο παράξενες ιστορίες. Όλα έχουν ψυχή και ζωντανεύουν  , κι όλα μιλούν και συμμετέχουν στους πιο ξέφρενους ρυθμούς. Η μητρική αγάπη κάνει θαύματα, ακόμα και στα παραμύθια κι ο Αρλεκίνος, η πιο διάσημη μεταμφίεση στον κόσμο των αποκριών έχει την πιο τρυφερή ιστορία. Η αγάπη άραγε τι να είναι; Τι  αξίζει άραγε στη ζωή; Η Ομορφιά, η Δύναμη ή η Αγάπη;  Ίσως ο συνδυασμός όλων, ίσως το ταξίδι μέχρι να τα ανακαλύψεις μόνος σου, ακόμα και αν είσαι μια τόση δα μικρή σταγονίτσα στην πιο παράξενη πολιτεία του βασιλιά Ουρανού. Ποιος ξέρει; …Ψέματα κι αλήθεια έτσι είναι τα παραμύθια!
Ο Αρλεκίνος, Ζωρζ  Σαρή, ( εικ. Νικόλας Ανδρικόπουλος),εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ
Είναι η  τελευταία Κυριακή της Αποκριάς κι όλοι χαρούμενοι τραγουδούν, χορεύουν και χαίρονται το καρναβάλι. Ή  σχεδόν όλοι. Ένα μικρό αγόρι κοιτάει το ξέφρενο πανηγύρι από το παράθυρο του σπιτιού του κι είναι πολύ λυπημένο. Ο πατέρας του  έχει πεθάνει, η μητέρα του ξενοδουλεύει για τον μεγαλώσει κι εκείνο δεν έχει τι να φορέσει για να κατέβει με τους φίλους του στη μεγάλη πλατεία. Κι όπως παρακολουθεί από ψηλά, ξεχωρίζει ανάμεσα σ΄όλους εκείνους τους μασκαράδες η φιγούρα μιας μικρής μπαλαρίνας…
Η  μητέρα του μην μπορώντας να τον βλέπει τόσο λυπημένο τον παίρνει  από το χέρι και τον οδηγεί στην παλιά σοφίτα. Εκεί ανάμεσα στα άχρηστα αντικείμενα , στη σκόνη και τις αράχνες ανακαλύπτει κρυμμένα μικρά πολύχρωμα κουρελάκια. Είναι αυτά που με περισσή αγάπη η κυρία Φαντασία, η μητέρα του, θα τα μεταμορφώσει σε μια πανέμορφη αποκριάτικη στολή. Την μία και  μοναδική στολή  που θα κερδίσει τις εντυπώσεις, πολλούς φίλους, και την καρδιά του μικρού κοριτσιού. Μα πάνω απ όλα  μια καλύτερη ζωή σ όλη την οικογένεια του μικρού μασκαρά, του μικρού Αρλεκίνου !
Ένα βιβλίο, στάση ζωής… Όλα τα συναισθήματα πλεγμένα σαν το γαϊτανάκι των αποκριών. Λύπη, απόγνωση, απογοήτευση, υπομονή, καρτερικότητα, αγάπη, εμπιστοσύνη. Θάρρος και δύναμη, ντροπή και μοναξιά αλλά και μπόλικη χαρά και ικανοποίηση όταν  τα μαγικά χέρια της Φαντασίας μεταμορφώνουν τα πάντα. Ύμνος στην μητρική αγάπη, στη μάννα, που ακούραστη πάντα, βρίσκει τρόπο να προσφέρει αγόγγυστα οτιδήποτε θα φέρει το χαμόγελο. Μια πολύ σπουδαία συγγραφέας, η Ζωρζ Σαρή, κατάφερε να μαγέψει με την ιστορία της μικρούς και μεγάλους και με την βοήθεια του μοναδικού  εικονογράφου Νικόλα Ανδρικόπουλου, τούτη η μορφή του Αρλεκίνου να χαραχτεί για πάντα στο μυαλό όλων... Ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα της Απόκριας που χρόνια συντροφεύει όλες τις μέρες της χαρά ς και του κεφιού και που θα συνεχίσει  για πολλά ακόμα.
Η σταγόνα της Αγάπης , Σοφία Παράσχου ( εικ. Βανέσσα Ιωάννου), εκδ. Ελληνοεκδοτική
Η Ουρανία είναι μια πόλη διαφορετική, ιδιαίτερη και ξεχωριστή. Έχει τους πιο παράξενους κατοίκους  τον Ήλιο, τον Άνεμο, το Χιόνι, το Χαλάζι και το Ουράνιο Τόξο. Ακόμα τις Αχτίδες, τις Νιφάδες, τους Αέρηδες, τα Χαλαζόπουλα και τις Σταγόνες. Βασιλιάς σε τούτη την πολιτεία είναι ο Ουρανός που σπάνια χαλάει τα χατίρια των μικρών παιδιών. Έτσι και η μικρή Σταγονίτσα ,τον  παρακαλεί να της  επιτρέψει να κατέβει στη Γη. Εκείνος  αρνείται στην αρχή αλλά η μικρή του εγγονή του τον πείθει,  εξηγώντας του  πως θέλει να γνωρίσει όλα αυτά τα θαυμαστά που της έχουν πει πως υπάρχουν εκεί, και ποιο πολύ από όλα θέλει να μάθει τι είναι η αγάπη. Λίγο πριν ξεκινήσει το πολυπόθητο ταξίδι της, ο Ήλιος της υπόσχεται μια θέση στην κορώνα του, οι Νιφάδες την παροτρύνουν να αλλάξει και να γίνει σαν αυτές .Ένας μικρός πρίγκιπας θα της μάθει πως αυτό που ψάχνει , την αγάπη δηλαδή, όταν την νοιώσει, θα γίνει διαφορετική ενώ θα είναι η ίδια. Τα Χαλαζοπούλια θα της πουν πως η αγάπη κρύβεται στην δύναμη και στην βία. Οι Άνεμοι πάλι  την φυσούνε από όλες τις μεριές κι εκείνη καταλαβαίνει  πόσο δύσκολο πράγμα είναι η ευτυχία. Ο Πήγασος της λέει πως το πιο σπουδαίο πράγμα στον κόσμο είναι αυτό που έχει ομορφιά, δύναμη και αγάπη. Και σαν φτάνει  στο τέλος του ταξιδιού της θα καταφέρει κι η ίδια να γνωρίσει τι σημαίνει αγάπη μέσα από ένα δάκρυ που κύλησε από χαρά στο πρόσωπο μιας μάνας.
Ένα παραμύθι για την δύναμη της αγάπης, της μητρικής ειδικά,  που ίσως είναι  ότι πολυτιμότερο υπάρχει στο ανθρώπινο είδος. Μια ιστορία της  Σοφίας Παράσχου γραμμένη με ήρωες όλα τα στοιχεία της φύσης και του Ουρανού. Μια ιστορία πολύ τρυφερή, αξιαγάπητη και πολύ ευρηματική. Οι εικόνες της Βανέσας πάλι έχουν μια ιδιαιτερότητα που σε παραπέμπουν σε μιαν άλλη εποχή. Το αποτέλεσμα είναι πως η συνεργασία τους αποτελεί την δημιουργία μιας ιστορίας που θα λατρέψουν τα παιδιά και θα γευτούν λίγο από το μεγαλείο της Αγάπης μέσα από την μικρή πανέμορφη Σταγονίτσα.
*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου